ผู้อยู่ในฐานะครูในปัญญา 8 คือใคร.docx

ยเป็นแต่เพียงภายนอกไม่มีจิต แล้วจะไปต่อได้อย่างไรเพราะว่ากิเลสอยู่ภายในจิต ไม่ได้อยู่ที่ร่างกาย กิเลสไม่ได้อยู่ที่แครอท บีทรูท บักต้องหรือ ไม่ใช่ กิเลสมันจิต เพราะฉะนั้นคุณเรียนรู้กาย คุณก็ต้องมีกายด้วยจิตด้วย เป็นคู่ 2 แล้วเกิดปฏิกิริยาขึ้นมา เกิดจิต เกิดกิเลส ปรุงแต่งกันด้วยอวิชชา คุณก็ต้องแยกกิเลสให้ออกจากที่มันปรุงแต่ง ปรุงแต่งมาก็เป็นวิญญาณ เป็นกลุ่มก้อนทั้ง 3 ครบเรียกว่าสังขารแล้วก็มาเป็นวิญญาณ จึงจะต้องมาเรียนรู้นามจากคู่จาก 1 และ 2 จากปฏิจจสมุปบาท สังขาร วิญญาณ นามรูป ผู้ที่มีอวิชชา สังขารคือการปรุงแต่งระหว่างรูปนาม เขาเรียนพยัญชนะมาก็รู้ทุกคน แต่จริงๆรูปนามของคุณเป็นรูปนามอะไรบ้าง มีธาตุรู้กับอีกสิ่งหนึ่ง อีกสิ่งหนึ่งจริงๆก็คือวัตถุเลย สสารเลย ดินน้ำไฟลมเลย ซึ่งพระพุทธเจ้าท่านแจกรูปไว้ถึง 28 ดินน้ำไฟลมน้ำแค่ 4 เท่านั้น จาก 4 ไปแล้วซับซ้อน ลึกซึ้ง จาก 4 ตั้งแต่เกิด ปสาทรูป โคจรรูปหรือวิสยรูป จากทวารนอก ทวารใน ทำปฏิกิริยากันทำงานกันระหว่างประสาทกับภายนอก ประสาทเองมันก็เป็นรูป มันจะมี ปสาทรูป โคจระก็เริ่มเดินทางออกมาทำงาน เป็นวิสัยที่จะมีความรู้ในระดับวิสัย ไม่ใช่ความรู้ระดับอาศัยหรือนิสัย อาตมาแบ่ง อาศัย วิสัย นิสัย อนุสัย แบ่ง 4 ก็เอามาใช้งานยกตัวอย่างประกอบว่าเยอะ กว่าที่คุณจะสามารถรู้คำว่ากาย พ้นสักกายทิฏฐิ แต่คำว่ากายคุณมิจฉาทิฏฐิ แล้วคุณจะพ้นสักกายทิฏฐิได้อย่างไร ชัดเจนขึ้นไหม คุณเข้าใจกายเป็นแต่เพียงภายนอกอย่างเดียวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับจิต ในพระไตรปิฎกเล่ม 10 ข้อ 60 ที่ท่านบอกว่า กายคือจิต มโน วิญญาณ ตถาคตเรียก กาย ว่า จิต มโน วิญญาณ แม้แต่ในพจนานุกรมบาลีหลายเล่มก็ยังแปลว่า กาย คือ องค์ประชุมของเจตสิก ซึ่งเป็นนามไม่ใช่รูป คือ เวทนา สัญญา สังขาร เป็นต้น เขาก็แปลในพจนานุกรมอยู่นะ ซึ่งความเข้าใจไม่ง่ายเลย เพราะคนมันเสื่อมไปจากความรู้ของพระพุทธเจ้าจริงๆเลย ก็เลย แยกกายแยกจิต ยิ่งเป็นไทยคำว่ากาย มาเป็นภาษาไทยชัดๆ บวชเป็นไทยเต็มๆ ได้ citizen เป็นไทยไปแล้ว ไม่ใช่แค่สัญชาติไทยเท่านั้น มันจะเป็นเชื้อชาติไทยไปแล้ว กาย เป็นภาษาไทยเต็มๆ แล้วแปลว่า ร่างข้างนอกเท่านั้น ตามมิจฉาทิฏฐิ เห็นไหมนี่คือความเสื่อมของศาสนาพุทธไปไกลขนาดไหน อาตมาก็จ้ำจี้จ้ำไชเรื่อง กาย บุญ สมาธิ ฌาน ก็พอรู้ แต่เขาก็รู้ยังไม่เต็มยังไม่เป็นสัมมาทิฏฐิ ก็เลยต้องอธิบายไป พวกเราพอเข้าใจได้จึงเอาไปปฏิบัติธรรมได้ จึงบรรลุความจริง เป็นปรากฏการณ์จริงเป็น phenomenon อย่างแท้จริง อาตมาถึงบอกว่าชาวอโศกในชุมชนต่างๆทุกวันนี้อยู่ในขั้นอนาคามีภูมิ เพราะว่าบางทีขั้นของโสดาบัน สกิทาคามี ยังอยู่ยากเลย ปุถุชนไม่ต้องพูดถึงเลย ยิ่งพวกอบายมุข อบายภูมิอยู่ในนี้ไม่ได้หรอก กระเด็นไปหมด ซึ่งในที่นี้ก็ไม่มีเลยอบายภูมิเขาไม่มีเลย ขั้นกามหยาบๆก็ยังอยู่ยากเลย เพราะฉะนั้นมันต้องสูงขึ้นมาระดับพอสมควร อย่างนี้เป็นต้น นี่คือสิ่งยืนยันความจริงของสังคมชาวอโศกจะเป็นอย่างนี้ไปทุกสังคม ชุมชนเล็กชุมชนฟ้าใจน้อย ชุมชนใหญ่ก็แล้วแต่ก็เป็นไป... นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในโลก

เมื่อชุมชนของชาวอโศกเจริญพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ เป็นกลุ่มหมู่ที่มีทั้งประสิทธิภาพ ทั้ง Quality และ Quantity ทั้งปริมาณและคุณภาพที่มากพอจนกระทั่งคนเห็นได้ ส่วนคนตาบอดเห็นได้ อาตมาใช้สำนวนโวหารนี้ ขนาดคนตาบอดเห็นได้ เมื่อนั้น แต่ที่จริงคนตาบอดจะไปเห็นได้อย่างไร ซึ่งมันเป็นโวหาร ซึ่งก็ตาแต่ละคนก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ พัฒนาภูมิธรรม ภูมิปัญญาจนกระทั่งรู้จริง อันนี้เป็นของจริง นี่เป็นโลกุตระธรรมของพระพุทธเจ้า อ๋อ มีความจริงทั้งสภาพเลย อยู่กันอย่างสาราณียธรรม 6 มีทั้งสาธารณโภคี ลาภได้มาโดยธรรมก็เอามาร่วมกันกินกันใช้เหลือเฟือ ต่างคนต่างมักน้อยสันโดษ มีคุณธรรมวรรณะ 9 อยู่ในตัว เป็นคนเลี้ยงง่ายสบายไม่เรื่องมากอะไรต่ออะไร พัฒนาให้ขึ้นไปเป็นโลกุตระบุคคล เป็นคนอาริยะง่าย สุโปสะ แล้วเป็นคนมักน้อยกล้าจน มีน้อยก็พอ อัปปิจฉะไม่เอามาก มีน้อยก็พอ สันตุฏฐิ อัปปิจฉะ ต้องการน้อยๆมากไม่เอาเท่านี้ก็พอ น้อยเท่าไหร่ก็พอ นอกนั้นก็ฝากไว้ส่วนกลางจะใช้เมื่อไหร่ก็หยิบจับใช้ ใช้เหลือก็เอางไปคืน จะเก็บเอาไว้ทำไมมันหนัก ให้ผู้ดูแลรักษารักษาไปสิ เอาไว้ที่เราทำไมมันหนัก จะใช้ก็ค่อยเอามาใช้สิ สะดวกดี ไม่ต้องเป็นภาระ ไม่ต้องวุ่นวาย ไม่ต้องดูแลรักษา ไม่ต้องแบกหามอะไรอย่างนี้ นัยยะมันชัดเจนหมด พอ จากนั้นไป อะไรที่ขาดหก ตกหล่น สัลเลขะ ก็ขัดเกลา กายวาจาใจ เป็นโพธิสัตว์ก็ขัดเกลาอยู่ ยังไม่ถึงเยี่ยมยอดเหมือนพระพุทธเจ้า ก็ขัดเกลาไป พัฒนาไปเรื่อยๆ ธูตะ ทำตามหลักเกณฑ์ที่สูงขึ้น ธูตะคือศีลเคร่ง หรือ เป็นภาษาไทยว่าธุดงค์ พวกที่เคร่ง ผู้ที่ได้แล้วตามหลักเกณฑ์ศีลของพระพุทธเจ้าแล้ว ได้แล้วไม่เคร่ง แต่ที่เคร่งนั้นยังต้องคุมเคร่ง ยังต้องเกร็งต้องระมัดระวัง ถ้าได้แล้วมันก็จะเบาสบายคล่องตัวง่าย จนกระทั่งมันไม่ต้องไปทำอะไรมันเป็นอัตโนมัติอยู่ในตัว ก็ไม่ต้องเคร่ง สบายแล้ว อย่างพวกเรากินมื้อเดียวสบายไม่ต้องเคร่งอะไร ไม่ต้องใช้เงินใช้ทองก็สบาย แต่พวกนั้นไม่ใช้ทองไม่เคร่งไม่ไหว กินมื้อเดียวก็ตายเลย ไม่กินเนื้อสัตว์เราก็ไม่ได้เคร่งอะไร เราสบายจะตาย อย่างนี้เป็นต้น เสื้อผ้าหน้าแพรจะไปเอามาให้รกรุงรังทำไม แค่นี้ก็เหลือแหล่แล้ว เอามาเก็บก็เปลืองที่ต้องดูแลรักษา เดี๋ยวก็แมลงสาบมาก เปลืองตู้เปลืองห้อง ไม่ได้เรื่อง ก็ใช้เท่านี้ซักไปเปลี่ยนเวียนวนไปใช้ก็พอแล้ว จิตมันพอจริงๆ สู่แดนธรรม...เขาถามว่าผู้รู้ที่อยู่ในฐานะครู มีความต่างกัน พ่อครูว่า…ผู้ที่มีสัมมาทิฐิแต่ตัวเองยังไม่บรรลุก็มี แต่ต้องแม่นจริงๆ แต่ถ้าผู้ที่เที่ยงแท้แล้วถูกจริง รู้จักสภาวะ 2 ครบครันทั้งรูปนามบรรลุในตัวเองได้ นับตั้งแต่ สยังอภิญญา ถึงจะควรถึงจะพอที่จะมั่นใจได้ ถ้ายังไม่ถึง นิยตโพธิสัตว์ อนุโพธิสัตว์ อนิยตโพธิสัตว์ขั้นตอนนี้ยาวนาน โดยเฉพาะพวกที่ศรัทธาธิกะจะยาวนานมากเลย อย่างเช่น ในหลวงรัชกาลที่ 9 เป็นศรัทธาธิกะ อย่างคุณจำลองเป็นศรัทธาธิกะ จะนาน 640618_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ วิญญาณกินข้าวได้ไหม อย่างไรคือสัมมาทิฏฐิ