สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ครบศีลห้า เครื่องชี้พระโสดาบัน.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ครบศีลห้า เครื่องชี้พระโสดาบัน ตอนนี้เราก็พยายามอธิบายขยายความ โสดาบันนั้นมีลักษณะอย่างไรบ้าง มีพฤติกรรมอย่างไรบ้าง โดยเอาศีลเป็นเครื่องชี้ เช่น ศีล 5 เป็นเครื่องชี้ ขั้นต้นเรียกว่าโสดาบัน ศีล 5 นี้ครบในตัว ในโลกนี้พระพุทธเจ้าแบ่งไว้ 1.ในเรื่องของสัตว์ 2. ในเรื่องของข้าวของ 3. ในเรื่องของรูปนามการสัมผัส ระวังตาหูจมูกลิ้นกาย 5 ทวารเป็นกามคุณ 5 เป็นศีลข้อที่ 3 เรียกว่ากาเมสุมิจฉาจาร ส่วนศีลข้อที่ 4 ต้องเกี่ยวกับวาจา ที่เนื่องจากศีล 3 ข้อนี้แหละ ศีลข้อที่ 5 ก็คือใจ เข้าใจชัดก็หายโมหะ รู้จักราคะโทสะ แล้วก็ทำตนไม่ให้เมา ไม่มัว ไม่วุ่นวายไม่ให้มีอาการของราคะ โทสะ โมหะ ไปเป็นลำดับก็คือเริ่มจากศีล 5 เรียกว่าสุรา แล้วก็ค่อยๆสูงขึ้น เมรยะ มัชชะ ซึ่งแปลความว่าความมัวเมาทั้ง 3 อัน เป็นความเมาในต้นกลางปลาย เราอยู่กับสัตว์เกี่ยวข้องกับสัตว์สัมพันธ์กับสัตว์ทั้งหลาย เรามีความปรารถนาดีต่อสัตว์ทั้งปวงอยู่ร่วมโลกเป็นเพื่อนเกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น อย่าไปทำร้ายเขา หวังประโยชน์แก่สัตว์ทั้งปวง เอ็นดูกันเมตตากัน วางศาสตรา วางทัณฑะ ไม่ฆ่าไม่ทำลายเบียดเบียนกัน ต่างคนต่างทำสิ่งดีงามเกื้อกูลกันเท่าที่จะทำได้ ในศีลข้อที่ 2 เกี่ยวกับของ ของในโลกนี้มีของสาธารณะเป็นของส่วนกลางกับของที่มีเจ้าของ ของที่มีเจ้าของ อย่าไปวุ่นวายเขาแม้แต่วิสาสะ ของสาธารณะก็ต้องดูทิศทาง ดูความควรไม่ควรก่อนที่เราจะไปใช้สอยเอามาใช้สอย ป่าสาธารณะ กฎหมายก็มี จะเอามาใช้สอยก็ต้องตามกฎหมาย อะไรก็สาธารณะ อะไรก็ตามใช้ได้ในส่วนหนึ่ง ยึดครองเป็นของตนไม่ได้ พูดถึงสาธารณะ นึกถึงบ้านราชฯมีที่สาธารณะ แต่ชาวอโศกไม่เคยไปครองได้เลย คนอีกหมู่บ้านคือหมู่บ้านคำกลางมายึดหมด ที่สาธารณะ ที่อยู่ในเขตขอ
อ่านต่อ
งบ้านราชฯ นะ อยู่ในอาณาบริเวณของบ้านราชฯ เขาก็บอกว่าที่สาธารณะ แต่เขาออกมาจากหมู่บ้านคำกลางมายึดครอง ชาวบ้านราชฯ ก็ไม่เคยไปยุ่งไม่เคยไปแย่ง นี่คือกิเลสของคนมันเห็นแก่ได้ ที่จริงแล้วที่สาธารณะก็แบ่งกันใช้ได้ เราทีหนี่ง เขาทีหนี่ง แต่นี่เราก็รู้โดยสามัญสำนึกว่า เราอย่าไปยุ่งกับเขาเลยเดี๋ยวก็ทะเลาะกันตีกัน ยังไม่พอยังมาระรานเราอย่างโน้นอย่างนี้ ตลก รายละเอียดเหล่านี้ก็เป็นสิ่งยืนยันจริง เป็นปรากฏการณ์จริงเกิดในโลกในยุคนี้ อาตมาก็สบายใจที่พาพวกเราทำ ตั้งแต่รู้ตัวว่าอาตมาเป็นคน ไปหลงในโลกมาตั้ง 36 ปี แย่งลาภยศสรรเสริญเขาอยู่ ตามประสาโลกครอบงำเป็นลิงลมอมข้าวพอง ไปทำงานล่าลาภยศสรรเสริญ ทั้งที่เราไม่เก่งแต่ก็เก่งพอสมควร ไม่เก่งที่จะไปเป็นนักล่านักธุรกิจยิ่งใหญ่ ก็ไม่ใช่ จะเป็นข้าราชการก็ไม่ได้เป็นข้าราชการ จะเป็นนักการเมืองก็ไม่ได้เป็นนักการเมือง ตั้งแต่เป็นฆราวาส แต่ก็ล่า ลาภ ยศ สรรเสริญ โลกียสุขไม่แพ้สังคม อาตมาเป็นหนุ่มที่ จะมีตำแหน่งหน้าที่ไม่เคยไปรับ แม้อยู่ในการทำงานก็ไม่ได้มียศอะไร ก็เป็นคนงานเป็นเจ้าหน้าที่ในบริษัท ทำงานไม่ได้มียศตำแหน่งอะไรเลย เขามีหน้ามียศตำแหน่งกัน เป็นหัวหน้าอันนั้นอันนี้ แต่อาตมาทำงาน ถ้าจริงๆแล้วอาตมาเป็นหัวหน้าฝ่ายเด็กของโทรทัศน์ กับสารคดีต่างๆ อาตมาทำงานกับวิชาการสารคดีเยอะมาก ทำรายการรับผิดชอบ เป็นโปรดิวเซอร์ จัดทำงานไม่รู้กี่ด้าน ด้านสารคดี ที่อาตมาทำสารคดี โดยไม่มีความรู้มาก ไม่ได้จบปริญญาตรี จบแค่อนุปริญญา แต่ก็ต้องทำเพราะว่าคนเขาไม่ทำ งานสารคดีงานเด็กมันไม่มีสปอนเซอร์ คนก็ไม่อยากทำ ไม่มีใครทำอาตมาก็รับเละ ก็คุณจำนงค์ รังสิกุล เป็นคนไม่หลงบันเทิง เป็นคนจัดรายการดีมาก จะต้องมีสารคดีกี่เปอร์เซ็นต์ ต้องมีรายการเด็กรายการผู้ใหญ่ แล้วก็มีบันเทิง จัดสัดส่วนอย่างดี เป็นคนมีความรู้ในการสื่อสารดีมาก อาตมาก็เลยไม่ได้มีใครแต่งตั้ง แต่ต้องเป็นหัวหน้ารับผิดชอบ เขาไม่ได้ยก แต่เขาก็ยกเหมือนกัน เพราะในนั้นเขาเรียกว่าเป็นผู้จัด เป็นโปรดิวเซอร์ รายการสารคดี รายการเด็ก ทั้งนั้นแหละ ต้นหมากรากไม้สิงสาราสัตว์ รายการโลกของเรา อาตมารับจัดหมด เพราะว่าคนจะเอาแต่บันเทิงได้สปอนเซอร์ จะได้เป็นดารา อาตมาก็ไม่ได้เป็นดาราอะไรกับเขา เขามีรูปติดนะ ในโทรทัศน์ แล้วเขาก็ขึ้นรูปดารากัน อาตมาไม่ได้ขึ้นร่วมกับเขาหรอก ทั้งๆที่ออกหน้ากล้องมากกว่าเขา เพราะว่าอาตมาทำรายการเยอะ และจัดเองเป็นพิธีกรเอง ทำหน้าที่หลายหน้าที่มาก จนเหนื่อย ขนาดอาตมาไม่มีสปอนเซอร์ ก็ยังมีรายได้มากกว่าพวกที่มีสปอนเซอร์ เป็นดารา นี่ก็คนเขาไม่เข้าใจแนวลึกอันนี้หรอก แต่คนที่จ่ายเงินนี้เขารู้ ทางกองบัญชีเขารู้ว่าอาตมาได้เท่าไหร่ โดยเฉพาะเอาจากบริษัทเลย ของคนอื่นจะได้รับสปอนเซอร์จากห้างร้านอะไรพวกนั้น ของอาตมาได้รับตรงจากบริษัท ซึ่งเป็นค่ารายการ รายการละ 80 บาท 120 บาท แต่ดาราแสดงทีหนึ่ง ได้ 150 อย่างต่ำ อาตมาก็ได้เก็บเบี้ยใต้ถุนร้านอย่างนี้ ถ้าใครรู้จักคุณนฤมล เป็นคนจ่ายเงินจากกองบัญชี อาตมานั่งเซ็นรับมากที่สุดในกระบวนคนจัดรายการ ก็ไม่ได้เป็นคนตะกละอยากได้เงิน แต่ทำงานมันก็เป็นผลพลอยได้ เท่านั้นเองมันก็ตามมา เราทำเราก็ได้ ก็เป็น by Product ตามธรรมดาธรรมชาติเท่านั้นเอง จริงๆแล้วอาตมาว่า มันเป็นบารมีของอาตมาหรือเป็นวิบากของอาตมา มันเป็นเรื่องที่อาตมาต้องเป็นเช่นนั้น เป็นตถตา ปางนี้ ชาตินี้อาตมาไม่ว่าจะไปทำงานทางโลกก็ไม่ได้ตกต่ำอะไร อาตมาทำงานก็ขี่รถติดแอร์ก่อนเพื่อนที่มันจบดอกเตอร์มา เขาขี่รถหลวง แต่อาตมาขี่รถของตนเอง สรุปแล้วชีวิตมนุษย์มันเป็นเรื่องของสิ่งที่เราสร้างมา เราทำมา กัมมโยนิ เราทำกรรมอันนี้ กรรมพาเราเกิดเราเป็นอย่างนี้ ซึ่งเป็นอจินไตยของกรรมวิบาก อาตมาชัดเจนคำสอนพระพุทธเจ้าอันนี้ แม้ที่สุด ตีหัวเข้าบ้าน อย่างหนึ่งโดนหัวใครก็หลบเอาเอง แม้จะมาทำงานศาสนาอาตมาก็จัดจ้านรับผิดชอบ ทุกวันนี้ เพราะว่าผู้รับผิดชอบศาสนาไม่มีแล้ว มีแต่คนทำเละ พูดอย่างนี้เลย อย่างไรอาตมาก็อายุ 80 กว่าแล้ว อาตมาก็ขอพูดเถอะ เพราะว่าอายุมากแล้ว จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ ก็เลยพูดก็แล้วกัน ที่จริงพูดก็เพื่อจะบอกความจริง บอกสัจจะ อาตมาก็ยังสบายใจที่อาตมาทำงานมาถึงวันนี้แล้ว ได้รื้อฟื้น เอาสัจธรรมของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะเอาโลกุตรธรรมของพระพุทธเจ้าขึ้นมาปัดฝุ่น พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ในอาณิสูตร กลองอานกะ แล้วท่านได้ตรัสตั้งแต่ท่านยังอยู่ ศาสนายังไม่เสื่อม บอกไว้ในอนาคตนั้น ศาสนาจะไม่เหลือโลกุตระ ใครกล่าวโลกุตระขึ้นมาเขาจะไม่ฟัง เขาจะไปฟังแต่คำไพเราะบอกว่าเป็นคำประเสริฐคำดี ส่วนใครที่พูดแล้วก็ด่าว่าเขาจะไม่ฟัง โลกุตระก็จะสูญหายเหมือนกลองอานกะ ก็คือเหมือนพุทธศาสนาชื่อว่าเป็นพุทธ แต่กลองนั้นไม่เหลือความเป็นกลองอานกะแล้ว ถูกเอาวัสดุอะไรมาทดแทนความเป็นกลองไปหมด ตัวเชือกตัวหนังตัวเนื้อไม้ไม่เป็นกลองอันเก่าแล้ว ของเก่าหายไป เหลือแต่ชื่อ ฉันใดก็ฉันนั้น จริงที่สุดเลย ศาสนาพุทธทุกวันนี้เป็นอย่างนี้เลย มันไม่เหลือ อาตมาพูดไปนี้ไม่ได้ไปตู่ไปว่า แต่พูดความจริง ขอยืนยันว่าอาตมาพูดจริงไม่ผิด อาตมาจึงขอยืนยันว่าไม่ได้พูดเล่น กำลังมารื้อฟื้นเอาโลกุตรธรรมขึ้นมา เพราะศาสนาพุทธศาสนาเดียวในโลกที่มีโลกุตรธรรม ศาสนาอื่นไม่มี
610301_ธรรมะมาฆบูชา พุทธาภิเษกฯ ปฐมอโศก โดยพ่อครูสมณะโพธิรักษ์