240522-477 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt

อดร้อนไหมกับการต่อสู้กับงานเหล่านั้นเราเห็นคุณค่าเราเห็นคุณประโยชน์เราเห็นถึงว่าเป็นสิ่งที่ประเสริฐด้วยยอดที่เราจะพอใจจะเสียสละให้แก่สิ่งนั้นงานนั้นไหมพิสูจน์พิจารณาเข้าไปเราเป็นคนไม่ไร้ค่าเกิดมาชาติหนึ่งมีประโยชน์มีคุณค่าและเราก็จะได้ได้สิ่งที่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าท่านตรัสรู้ท่านได้คือความสงบระงับจากกิเลสต่างๆความที่ไม่ทุกข์ร้อนในราคะโทสะโมหะต่างๆความเข้าไปเยือกเย็นเข้าไปสบายก็ไปรู้ชัดรู้แจ้งไม่คลางแคลงสงสัยเห็นสภาพธรรมทั้งรูปทั้งนามทั้งรูปทั้งนาม อยู่จริงแล้วเราก็จะมีอะไรเหลืออยู่เราก็รู้ว่าเราเหลืออะไรที่หมดลงแล้วก็รู้ว่าเราหมดตรงสิ่งที่หมดลงบ้างลดลงบ้างนั่นแหละมันเป็นเครื่องยืนยันให้เราเข้าใจให้เราเห็นจริงยิ่งผู้ใดมีความหมดลงละลงลดลงได้มากมากยิ่งเท่าใดยิ่งจะเห็นเด่นชัดว่าโอ้หนอจริงหนอชัดแจ้งจริงหรอมันไม่มีตัวตนให้ผู้ใดรู้เลยเรารู้ได้เป็นปัจจัตตังเรารู้ได้ด้วยตนเราเห็นได้ในตนเข้าใจได้ตนฉลาดอยู่ที่ตนฉลาดบางทีเรารู้เราเห็นเราได้เราพูดกับใครก็ไม่ออกบอกเขาไม่ถูกเป็นอันนี้ทัศนันท์และสิ่งที่เขายากเหลือเกินเพราะมันเป็นนามธรรมมันเป็นปัจจัตตังมันรู้ได้เจอจนรู้รู้ชื่อมันก็เชื่อมั่นอยู่ชัดเจนชัดเจนของตัวเองอยู่แต่จะชี้ขึ้นอีก รู้ด้วยเห็นด้วยเข้าใจด้วยนั้นมันยากต้องมีปฏิภาณต้องมีภาษาต้องมีโอกาสต้องมีครั้งคราวที่เราจะต้องเก่งรู้จักจับรู้จักเอามาชี้เอามาประกอบให้คนอื่นรู้ซึ่งมันเป็นของยากจริงๆแต่ก็อย่างน้อยที่สุดเราเองเราก็มั่นใจเราก็ศรัทธาเลื่อมใสเห็นจริงมีหรือไม่เมื่อได้มาปฏิบัติธรรมที่นี่จะน้อยวันก็ตามบางคนน้อยวันแต่เห็นชัดแจ้งได้บางคนนานวันก็ยังไม่ค่อยจะเห็นชัดก็มีแต่แท้จริงแล้วมันควรจะยิ่งนานวันก็ควรยิ่งจะเห็นจะชัดยิ่งจะต้องได้รับผลได้รับรู้ได้รับหลักฐานได้รับของจริงโตขึ้นกว้างขึ้นใหญ่ขึ้นมีน้ำหนักมีเนื้อมีหนังขึ้นจริงๆแล้ว ได้พากันทำงานทางด้านศาสนาหรือว่าพากันไปศึกษาสัจธรรมของพระพุทธเจ้านี้เราตรวจทานทั้งปริยัติเราพยายามวิเคราะห์วิจารณ์วิจารณ์เอาหลักฐานต่างๆเอาทฤษฎีข้อมูลต่างๆมาขยายมาเปรียบเทียบมาเทียบเคียงมายืนยันว่ามันเป็นของจริงตำราเราก็ยังใช้ได้จะมีอะไรเพี้ยนก่อนเล็กๆน้อยๆซึ่งมันก็ไม่ผิดซะทีเดียวแม้ที่จะแปลเพี้ยนไปเล็กน้อยดังนี้เป็นต้นเราก็ได้ชี้ขึ้นสู่กันฟังส่วนหลักฐานใหญ่ๆนั้นยังเชื่อได้ยังนับถือได้ว่าตำราก็ยังดีคำกล่าวหลักฐานต่างๆก็ยังมั่นคงจะพิสูจน์ได้ว่าเป็นของจริงมีความจริงมรรคผลในโลกมีจริง เพลงเข้าถึงเองได้รู้เองเห็นเองว่ามีแล้วเราก็เป็นอยู่สุขด้วยการได้มักได้ผลไม่ได้เป็นอยู่สุขโดยเฉพาะลาภเพราะยศเพราะสรรเสริญหรือเพราะโลกียสุขของโลกเลยแต่เราอยู่สุขเพราะเราเข้าถึงสัจธรรมนั้นเราไม่ต้องเสียใจมีปมด้อยอะไรกับการที่เราเป็นคนไร้รากไร้ยศหรือไร้โลกียสุขแม้แต่สรรเสริญเราก็ยังได้น้อยเราได้กลับได้นินทาฉันด้วยซ้ำเรายังไม่ได้หวั่นไหวตอนนินทาไม่ได้เรื่องรอยเพราะสรรเสริญเราเรียนรู้และเราเคารพณรงค์มนุษย์ละลงได้แล้วเราก็รู้ว่ามันเป็นความสบายเป็นความว่างปลงจึงเป็นความพ้นทุกข์ที่ลึกซึ้งขึ้นไปอีกเพราะวัตถุเราก็เข้าใจเราว่าเราจะใช้พอประมาณโดยเฉพาะอาศัยมันเล็กๆน้อยๆได้เท่าใดยิ่ง ไปวัดถือมันเป็นของหนักแม้แต่จิตใจก็เป็นของหนักถ้าเราจะไปพ่อไปเพิ่มมันเป็นกิเลสราคะโทสะโมหะเราก็รู้อาการรู้อาการลิ้นมิตรอุเทนของนามรูปที่แท้จริงมันไม่มีตัวตนวิญญาณนางวิญญาณนางอนัตตาวิญญาณไม่มีรูปไม่มีสีไม่มีกลิ่นไม่มีรถวิญญาณมันเป็นสภาพที่มันเป็นของของมันอย่างนั้นแหละมันรวมมันเป็นองค์ประชุมแต่มันก็มีอาการให้เรารู้ได้เราไปหลงเอากิเลสอะไรมาพ่อมาเพิ่มเอามาดูดมาดึงเอามายึดมาถือเราก็ไปหลงยึดหลงถือจนสั่งสมเป็นการยึดแปลงเป็นราคะในการผลักแรงเป็นโทสะหรือผลักเบาผักค่อยหรือยังดูดอยู่นิดๆหน่อยๆยังติดยังยึดอยู่ เราก็รู้อาการของจิตจริงๆว่ามันต่างกันแล้วเราก็ต้องปลดปล่อยจางคลายให้สะอาดเกลี้ยงรู้อาการของความเปรี้ยงเป็นสภาพโปร่งโล่งว่างเป็นอากาสานัญจายตนะเป็นสภาพของจิตบริสุทธิ์เป็นวิญญาณัญจายตนะเป็นสภาพความสะอาดจากกิเลสเป็นอากิญจัญญายตนะเราก็รู้สัญญากำหนดหมายได้พ้นในว่าสัญญานะสัญญาจะนะเราชัดเจนในสัญญากำหนดรู้แท้แท้และเราก็ได้รับสันตะวิหารอันเป็นฌานอรุจากนั้นไว้ที่ตนพิสูจน์ได้เป็นของภิกษุเป็นอย่างลืมตาเป็นจากกลุ่มมาปรินิพพานโพธิเป็นนิพพานอันลืมตากลมๆเห็นได้รู้แจ้งเป็นฉันโตเป็นการรู้อยู่ อยู่จริงๆเป็นปัจจุบันหนี้เดียวมาเป็นปัจจุบันนั่นเทียวก็ได้พิสูจน์กันเห็นจริงกันเราจึงเป็นผู้ที่มีคุณค่ามีประโยชน์พร้อมกันนั้นเราก็หลุดพ้นหลุดพ้นจากโลกแต่ละระดับแต่ละระดับมาจริงๆเราจึงอยู่ได้ผ่องใสแข็งแรงไม่เหนื่อยหน่ายไม่เซ็งไม่เบื่อเป็นไปด้วยความสบายๆจะไปอยู่ไปอีกนานเท่าใดอย่าว่าแต่อายุ 80 ปี 100 ปี 100 200 ปีเราก็แน่ใจว่าเราจะอยู่ได้ถ้าเผื่อว่าสังขารนี้มันเป็นไปจะเป็นร้อยปี 200 ปีถ้ามันไม่แก่ไม่งอมมันไม่ทุกข์ทรมานด้วยสังขารรูปเราไม่มีปัญหานะขอให้พวกเราได้ทบทวนแล้วก็ได้พิสูจน์ได้ยืนยันเราจึงจะได้ แน่ใจแน่นอนเบิ้ลแน่นอนเมื่อแน่ใจแล้วทุกอย่างมันวางมันปล่อยมันสิ้นวิจิกิจฉามันพ้นสงสัยแล้วไม่มีปัญหาแล้วมันสบายจริงๆแล้วมันก็เป็นไปตามเหตุปัจจัยแพ้ทุกบรรจุสุดท้ายดาน่ามาเราก็ขยันหมั่นเพียรไปทุกสิ่งทุกอย่างก็เกิดจากคุณค่าเกิดจากประโยชน์ไปชีวิตก็มีแต่เราไม่พักเราไม่เพียงนั้นแหละคือพูดถึงฝั่งแล้ว