240401-467 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt

ุณค่าความดีที่เพื่อจะยังชีวิตไปเรามีความขยันหมั่นเพียรเพียงเพียงพอเราเป็นนักสร้างไม่ใช่นักเอาเปรียบเอารัฐไม่ใช่นักคอยดูดเป็นกาวกว่าแต่เรามีฝีมือเรามีความสามารถเรามีทั้งสมองเรามีทั้งแรงกายแรงปัญญาพร้อมที่จะกระทำอะไรพอแลกสิ่งที่จะยังชีวิตอันเรามั่นใจแล้วว่าชีวิตนี้เล็กน้อย ชีวิตนี้เลี้ยงมันไว้ได้ด้วยของถูกๆของน้อยๆของไม่มากเราจึงเป็นผู้สงบเย็นอยู่ไม่สะดุ้งสะเทือนไม่หวาดผวาไม่ทุกข์ร้อนด้วยเหตุปัจจัยต่างๆเหล่านี้นี่แนะเชิงให้รู้ให้เข้าใจว่าเราเองเราไม่ตื่นเต้นเพราะเหตุอะไรเพราะเหตุจริงสัจจะที่เราได้ตัดจริงในรถจริงละจริงได้พิสูจน์จริงจะยืนยันผู้ได้ยิ่งจริงเท่าไหร่คุณนั้นยิ่งสงบเท่านั้นยิ่งจะสบายโลกไม่ว่าจะเป็นอย่างไรอย่าว่าแต่เราเองเราจะต้องทุกข์ร้อนเลยเราเองเรากลับจะเห็นว่าเออถึงคราวแล้วนะที่เราจะต้องช่วยโลกมากยิ่งขึ้นเพราะตัวเราเองยังไงยังไงก็สบายยังไงยังไงก็อยู่รอดยังไงยังไงก็ไหวเพราะเราเห็นทิศทางแล้วว่าชีวิตนี้มันเล็กน้อยจริงๆชีวิตนี้ อยากเลยแม้แต่สัตว์เดรัจฉานมันก็ยังอยู่ได้ได้ง่ายด้วยตายเราเป็นชีวิตที่รู้จักสาระสัจจะของชีวิตเพราะมันน้อยปัจจัย 4 ซึ่งก็อย่างน้อยนอกกว่านั้นฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยเราได้รถไปตัดจริงๆเราจึงเห็นว่าเราไม่ต้องทุกข์ร้อนหรอกไม่ต้องลำบากลำบนอะไรจริงๆสงบสงัดเมื่อเราเองเราช่วยตัวได้ด้วยความมั่นใจอย่างนี้เรามีแต่จะคิดเห็นผ้าปูนั้นมีคุณบารมีผู้นั้นมีคุณธรรมมากขึ้นก็จะได้เห็นว่าเออเราจะต้องเมตตาคนอื่นๆที่เขาลำบากเราจะต้องลงทุนลงแรงจะต้องลงมือช่วยเหลือเขาแล้วมันยิ่งจะเห็นเด่นชัดว่าเราจะเกิดเป็นคุณค่าถ้ามองกันในทางธรรมและเรายิ่งจะมีโอกาสได้ช่วยเหลือโปรไฟล์มนุษยชาติเป็นพ่อของชนะเหตุการณ์ระยะก็ต้องชนะ ระยะอย่างแท้จริงเราจะได้ช่วยเป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติเราจะได้ทำให้เขาเองเกิดความว่างเปล่าหรือความสุขเกิดความปลดปล่อยในทุกที่แล้วเขาเกิดระแวงเขาเกิดต้องกังวลเขาเกิดความทุกข์ร้อนเพราะเกิดความกระทบสัมผัสสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกสภาวะการที่เกิดขึ้นในโลกเขาเองเขาก็ตกใจสะเทือนสะท้านใจเขาลำบากใจเราก็จะได้ช่วยเหลือเขาให้เขารู้สัจจะความจริงให้เขาเบาบางลงให้เขาหาทางลดละตัวเองเข้ามาอย่างเราบ้างเขาจะได้หมดความตื่นเต้นตกใจสะเทือนหวั่นไหวไม่สงบไม่สงัดเกิดความทั้งกังวลทั้งกลางวันทั้งห่วงหาอาวรณ์ นานาก็แล้วแต่เขาจะได้สงบใจได้เพราะเขารู้จักชีวิตเหมือนอย่างเรารู้เขาลดละเหมือนอย่างเรารถเขาได้มั่นใจถึงแก่นสารชีวิตเรามันไม่ใช่เรื่องใหญ่มันเรื่องเล็กการสร้างเพื่อชีวิตนักเลี้ยงมันไว้ง่ายไม่ต้องไปหลงโลกจึงมาหลอกมอมเมามันเป็นความอวิชชาหรือความโง่เรารู้จริงแล้วรถมาจริงเรารู้ทิศทางจริงรู้ตำแหน่งจุดสำคัญที่จะแก้ปัญหาของชีวิตแก้ความเป็นอยู่อันแสนสบายแสนสุขของชีวิตเราแก้มาได้แล้วก็มีตัวจะบอกเขาได้จะปลดปล่อยก็ได้ถ้าเราจะได้ทำประโยชน์กันจริงนี่เป็นเรื่องที่ชี้ขึ้นหรือยกขึ้นในสภาวะการบ้านเมืองอย่างนี้แม้จะเกิดการปฏิวัติแม้จะเกิดการขึ้นราคาของเข้าต่างๆแม้จะเกิดการ ปรุงแต่งซ่าอะไรก็ได้ขึ้นมาในโลกมากมายยั่วยวนจนคนหลงใหลติดยึดจะต้องไปหามาเสพหามาบริการตนและเขาก็เดือดร้อนเขาเองเขาไม่รู้ส่วนเราเองนั้นไม่สะดุ้งสะเทือนต่อสิ่งเหล่านั้นเราก็ไม่หนักไม่หนาแล้วก็ยืนหยัดยืนยันอยู่ทางนี้ได้ดังนี้ก็เป็นเรื่องที่จะต้องได้มีไหวพริบเข้าใจว่าเราเองเราเป็นอยู่สุขเพราะเหตุอะไรเราปฏิบัติธรรมแล้วแม้เหตุการณ์บ้านเมืองผ่านมาเรื่อยๆเกิดขึ้นเรื่อยๆเราก็เป็นอยู่สุขสงบสันติอยู่ได้เพราะอะไรเพราะมีเหตุมีปัจจัยให้ฟังที่ปัจจัยให้ระลึกรู้เราจะได้เกิดความมั่นใจแน่นอนยืนยันยืนหยัดยืนยงไปได้ไม่ใช่บังคับให้เชื่อ ไว้ที่ให้พิจารณาชี้ให้เห็นความจริงเราจะได้เกิดปัญญาทรัพย์ซ้อนขึ้นว่าสิ่งที่เราทำสิ่งที่เราเป็นสิ่งที่เราได้ฝึกหัดอบรมเสียสละมานี้มันเป็นสิ่งดีจริงหรือไม่จริงเราก็จะได้พิสูจน์ด้วยแล้วก็จะได้เห็นเหตุเห็นผลเกิดปัญญารู้สัจจะสาระเหล่านั้นจริงๆด้วยอันนี้เป็นเรื่องที่ยกขึ้นเป็นเรื่องที่ชี้แนะตามสภาวะการของบ้านเมืองมันกำลังเกิดกำลังเป็นกำลังมีเพื่อให้เราได้ใช้ปฏิภาณสอดส่องสิ่งที่จะมีข้อมูลมีเหตุปัจจัยอะไรอื่นๆแล้วแต่ผู้ใดจะมีปฏิภาณมีความรู้ก็จะได้เกิดปัญญาอันยิ่งยิ่งเกิดปัญญายิ่งเรายิ่งแน่ใจเรายิ่งสงบเรายิ่งเห็นยิ่งเห็นจังในธรรม คุณธรรมอันมักน้อยสันโดษและสงบนี้โดยไม่หลงสวรรค์แต่เป็นคนที่มีความขยันหมั่นเพียรอยู่ในโลกเราจะรู้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องหลักของชีวิตที่แท้จริงแล้วเราได้พิสูจน์กันเป็นขั้นตอนลงมาได้ถึงป่านนี้ก็ขอให้พิสูจน์กันต่อๆไปให้ลึกซึ้งแล้วก็เจอความจริงอันมั่นคงได้ยิ่งยิ่งขึ้นทุกๆคนเทอญ