260513-650 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ031.txt

จริงหรือไม่จริงเราจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยทุกคนมีสิทธิ์ที่จะใช้ภูมิปัญญาของตนเองดูแลและก็ทำความเข้าใจเอาผู้ใดมั่นใจแล้วมันไม่มีปัญหาอะไรเลยที่พูดนี่มั่นใจว่าได้วิเคราะห์วิจัยไว้มากเกรียมมากมุมและวิเคราะห์ไม่ครบครันแล้วเชื่อว่าไม่มีอะไรมากกว่านี้แล้วในโลกโลก จบโลกุตระทั้งปวงเพราะฉะนั้นอยู่ที่เจ้าตัวจะตัดสินเท่านั้นถ้าเลาะและเลาะและมันยังมีผีที่หลอกอย่างของเรากิยะอยู่เราก็ยังง้องแง้งง้องแง้งวนเวียนกลับไปกลับมาอยู่กับมันแล้วแล้วรอดๆไม่แล้วไม่เสร็จแล้วก็ไม่แข็งแรงงอแงอยู่อย่างนั้นตลอดอีกกี่ปีกี่ชาตินับได้จะทำไปอีกกี่ร้อยชาติก็ทำได้ก็อย่างนั้นแหละไม่มีการจบสิ้นบางทีรู้ทั้งรู้แต่เราก็ไม่กล้าเรียกว่าอสุรกายจิตใจมันไม่กล้าแข็งมันก็จะเป็นคนที่มีลักษณะไม่กล้าแข็งอย่างนั้นไปอีกนานเท่านานถ้าเรากล้าเราก็จะเป็นคนกล้าแล้วไอ้ตัวกล้านี่มันไม่ได้มาเองมันได้มาด้วยถ้าเราทำเราฝึกเราตัดสินแล้วเราก็ทำด้วยปัญญาเราไม่ได้ทำอะไรยังงมงายพระพุทธเจ้าไม่สอน นายให้รู้ให้วิเคราะห์วิจัยเมื่อแน่ใจมั่นใจว่านี่ดีกว่าเหนือกว่ามันควรเป็นคนได้กว่ามนุษย์มันก็ไอ้เท่านั้นมันชัดเจนแล้วกล้าตัดสินแล้วลงมือทำฝึกปรือเอาจนกระทั่งแข็งแรงแล้วเราจะมั่นใจเมื่อเราเห็นแล้วว่าชีวิตเราก็เท่านั้นเราก็เกิดมาเพื่อที่จะอยู่ไปให้มันสิ้นไปมันยังไม่ตายมันก็มีความเบิกบานแจ่มใสอยู่สร้างสรรค์ไปเมื่อยก็พักไม่เมื่อยก็เพี้ยนวันหนึ่งคืนหนึ่งก็พระอาทิตย์ขึ้นพระอาทิตย์ตกชีวิตเราก็กลางวันทำงานกลางคืนพักผ่อนพอสมควรไม่ใช่จะนอนไปทั้งคืนเลยทีเดียวทั้ง 12 ชั่วโมงพระพุทธเจ้าก็ไม่เคยสอนเอาไว้นอนกี่ชั่วโมงเราก็กำหนดพอเหมาะพอเจาะท่านไม่กล้าตายตัวโรคคนมีอินทรีย์พละต่างกันแกก็ไม่ได้เคยสอนว่าให้นอน 12 ชั่วโมงไม่เคยมีแบบไม่เคยมีอย่างน้อยเราก็นอนพอประมาณเท่าที่มันก็ต้องใช้กาลเวลาใช้เรี่ยวแรงใช้ความสมดุลของการจ่ายพลังงานบ้างอะไรก็ได้บ้างและเราก็ทำให้ผมไปพบเป็นขนาดนั้นเราก็ยังรู้ว่าโลกเขาบางทีก็ยังสู้ยังอดยังทนคนโลภเขาก็ยังแม้จะหลงโลกียะหลงด้วยลาภยศลงได้อามิตรต่างๆเขาก็ยังกล้าที่จะเสียสละยังจะอดจะทนเพื่อที่จะสร้างสรรค์สิ่งที่เขาจะสร้างสรรค์ขึ้นไปแลกเปลี่ยนและสิ่งที่เขาต้องการเขาก็ยังกล้าทำก็ถ้าเผื่อว่าเราอยู่ทางโลกก็ร้อนแล้วเรากล้าทำแล้วก็อดทนแม้จะเหน็ดจะเหนื่อยแล้วเราก็สร้างสรรค์โดยที่ไม่ได้ไปเอาเลยเราไม่ได้ไปเอาเราให้เขาด้วยซ้ำไปเป็นบุญเป็นคุณเป็นประโยชน์คุณค่าทำไม ไม่กล้าลองคิดดีๆสิทำไมเราไม่กล้าเราสร้างคุณประโยชน์เราไม่ได้สร้างความเห็นแก่ตัวสักหน่อยเราไม่ได้สร้างมาเพื่อตัวเพื่อตนแต่เราสร้างเพื่อคุณค่าเพื่อประโยชน์แก่ผู้อื่นแท้ๆทำไมเราไม่กล้ามันดีแสนดีใครได้ยินใครรู้ใครก็เข้าใจว่ามันเป็นความประเสริฐของเราแท้ๆทำไมเราไม่กล้าทำความประเสริฐให้ตนทำไมเราไม่กล้าทำดีพิจารณาดูที่พูดนี่ผิดไหมที่พูดนี่ใช้เลขใช้เลขอะไรมันจริงหรือเปล่ามันตรงหรือเปล่าฟังชัดๆทำไมเราถึงเป็นคนเพี้ยนทำอะไรเราคือเป็นคนโมหะทำไมเราถึงไม่ตรงคมเราทำไมถึงไม่แม่นชัดในสิ่งที่เป็นสัจจะและพยายามชี้จับประเด็นจับเป้าที่เป็นสัจจะที่แท้จริงให้ฟังเสมอๆแล้วเอาไปคิดตัวเราเมื่อรู้แล้วทีนี้เราก็ทำ รู้ใจมันยังไม่ยอมใจมันเคยชินมันยังไปติดในสภาพที่มันเป็นกิเลสแสบตัวแสบตนแสบตัวสิ่งที่มันเห็นแก่ตัวเห็นแก่ตนแม้ที่สุดอยู่เฉยๆว่างๆเปล่าๆมันเบาก็ไม่เคยปฏิเสธมันก็ว่างกับเราก็ลอยชายไปวันๆกลางคืนเดินทางไปสู่ตายก็บอกก็แนะนำทุกทีไปไม่เคยปฏิเสธก็จริงไม่ใช่ไม่จริงแล้วมันได้อะไรแล้วมันก็เดินไปสู่ตายเปล่าๆลอยๆโมฆะเป็นโมฆะบุรุษซึ่งเป็นคำบอกแล้วว่าเป็นคำด่าที่เจ็บแสบของพระพุทธเจ้าเราจะอยู่ทำไมเราจะมีทำไมเราจะเป็นมนุษย์ขึ้นมาทำไมก็เป็นก้อนดินก้อนหินมันก็ไอ้โมฆะอย่างเดียวกันมันไม่ได้มีดีแต่อะไรประกันเลยมาเป็นทำไมมันชื่อว่ามนุษย์ 2 ผู้ประเสริฐผู้มีจิตสูงเพราะงั้นเราจะเป็นมนุษย์มีจิตสูงประเสริฐเราก็ทำให้มันสมศักดิ์สมศรีคำว่า แล้วเราก็จะตายมันก็ไอ้เท่านั้นเองเมื่อเราเข้าใจทุกอย่างทุกมุมที่พยายามชี้แนะพยายามที่จะบอกจะกล่าวแล้วเราก็จะรู้บอกแล้วว่าแม้แต่เรารู้เราก็ยังจะต้องมาฝึกปรือต่อจิตใจของเราเพราะเราต้องทำมันจะปล่อยประลัยเลยมันไม่เป็นไปหรอกมันเป็นไปเมื่อเวลาฝึกปรือไปแล้วมันจะเป็นไปได้อดทนได้จนกระทั่งไม่ต้องอดทนจนกระทั่งเห็นจริงว่าเออมันก็เป็นความดีแล้วมันก็เคยชินไม่ใช่ชินชาเคยชินคือความชำนาญเกิดความเคยเกิดความเป็นไปได้คล่องแคล่วรู้ชัดจะจับจะต้องจะเป็นจะไปจะสร้างอะไรมันเป็นไปเองมันง่ายมันง่ายขึ้นมันก็เบาขึ้นมาแม้มันจะไม่เบาเธอก็อยู่เฉยๆว่างๆก็จริงอยู่แต่มันก็เบาง่ายในงานที่เรากระทำหรือเราก็เกิดขึ้นมามันง่าย เบาขึ้นคล่องแคล่วขึ้นสร้างสรรค์ได้ดีขึ้นชำนาญขึ้นแล้วเราก็จะเดินทางไปกับการงานอย่างนั้นแหละเหนื่อยก็พักไม่เมื่อยก็เพี้ยนก็ซ้ำซากพูดบอกอยู่ตลอดเวลาเราจึงจะรู้ว่าเอาชีวิตคนนี้ประเสริฐตรงไหนมีค่าตรงไหนมีคุณตรงไหนมันเรียกว่าประเสริฐนี่มันตรงไหนกันแน่เราจะได้รู้ชัดเจนตรงที่เราสร้างสรรค์เพื่อสรรพสัตว์เพื่อมวลมนุษยชาติในโลกอะไรสำคัญเราก็ดูเรารู้ด้วยเราก็เสนอแนะมุมโค้งโดยเราควรนำพาทำถ้าเราไม่รู้เราก็ทำตามโค้งที่ช่วยกันคิดเห็นว่าอะไรสำคัญอะไรควรทำอะไรดีแล้วเราก็ทำไปด้วยกันต่างคนต่างพยายามใช้จิตวิญญาณพิจารณาแล้วก็พยายาม สิ่งดีสร้างสิ่งสร้างสรรค์สิ่งดีๆไปไปทั้งเป็นตัวอย่างเป็นแบบอย่างทั้งเป็นสิ่งที่ประเสริฐอยู่ในโลกสำหรับตัวเรานั้นได้ลดได้ล้างออกมาแล้วมันไม่มีอะไรมากหรอกกินขี้เยี่ยวนิดๆหน่อยๆวันหนึ่งคืนหนึ่งไม่เปลืองไม่ผลาญไม่พลาดสิ่งเหล่านั้นได้พิสูจน์มาขนาดนี้แล้วจะเชื่อแน่ว่าเราเองจะมั่นใจและเชื่อเด็ดขาดแล้วมันไม่ยุ่งไม่ยากอะไรชีวิตมันยิ่งกว่าดอกหญ้าดังที่กล่าวแล้วมันไม่ใหญ่ในตัวมันไม่หนักไม่น้ำมันไม่ยุ่งไม่ยากเลยรักษามันไว้ให้แข็งแรงสุขภาพกายก็ดีโดยเฉพาะแม้เรายิ่งรู้ชัดและทำจิตใจของเราเป็นไปได้ทั้งจิตใจก็ดีมันแสนจะสบายมันแสนง่ายมันไม่ยากเลยชีวิตมนุษย์นี่มันไม่ยากไม่ยากเมื่อเวลาเราทำได้แล้วที่เห็นแก่ตัวตั้งแต่สัตว์ร้ายยากจนกระทั่งถึงอัตตาลงมา มากๆแล้วจะเห็นชัดยิ่งมากถึงขนาดคุณเป็นพระอรหันต์ได้ที่จะชัดเจนเลยแล้วชีวิตนี้มันไม่ยากแล้วก็เราก็ใช้มันขับเคลื่อนมันไปวันต่อวันต่อวันใจเราก็จะไม่มีการบุกๆกว่าๆมันก็จะใจมันก็จะส่งทนรู้เท่ารู้ทันรู้จริงสบายปลอดโปร่งเบิกบานแจ่มใสคนอื่นก็พูดยังไงคนอื่นเขาประชดประชันยังไงก็ต้องมีติดจริงก็ด่าทออย่างนั้นอย่างนี้ฉันเข้าใจไม่มีปัญหาอะไรเราจะไม่วูบวาบไปด้วยเสียงด่าเสียงท่อแล้วจะไม่ฟูฟ่องไปด้วยเสียงสรรเสริญเยินยอและอำนาจโลกตั้งแต่วัตถุสัมผัสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสที่มีอยู่ในโลกห้อมล้อมไปอยู่ในโลกนี้เราก็อยู่ด้วยเราก็จะไม่เป็นภาพสิ่งเหล่านั้นเลยจริงๆเราจะรู้สารัตถะที่จะเอามาผสมผ มาสังเคราะห์ชีวิตไว้แล้วก็อยู่กับการสังเคราะห์ไม่มากไม่เปลืองนอกนั้นก็มีแต่สิ่งประกอบองค์ประกอบที่จะสร้างสรรค์กิจการสร้างสรรค์การงานอะไรจะเป็นคุณเป็นประโยชน์แก่คนอีกมากฐานะมากฐานะเหลือเกินคนในโลกและเราก็จะช่วยคนในโลกที่มากฐานะเหล่านั้นเราก็จะเป็นอยู่ที่ทั้งสบายใจและประเสริฐมีคุณค่าตามความหมายที่ได้อธิบายมานี้ขอให้พวกเราได้สอดส่องตรวจตราตนเองและความรู้ที่ได้ทบทวนหรือได้สรุปเอามาขยายความสั้นๆเท่าที่เป็นลานมีช่วงนี้ให้ฟังแล้วเราก็จะได้เป็นคนที่ไม่รักแต่ลอยหรือว่าไม่วกเวียนวนเวียนแปรปรวนเราจะเป็นคนมั่นคงชัดเจนแม้ตัวเราเองได้ มากได้น้อยเหลือเศษเหลือส่วนลดได้ดีแล้วเราก็จะไม่สับสนเราจะไม่น้อยใจจะไม่มีมานะเราทำได้ทำไม่ได้ส่วนนั้นส่วนนี้คนหลายจริตคนหลายความสามารถคนทำได้ก็ทำเราทำได้อื่นเราก็ทำต่างคนก็ต่างช่วยกันไปคนละแง่คนละมุมแล้วมันก็เดินไปแล้วมันก็เป็นหมู่กลุ่มเป็นสังฆมณฑลเป็นสภาพของมนุษย์กลุ่มที่มีหลักการอันนี้มีความเข้าใจเป็นทิฏฐิสามัญญตามีหลักเกณฑ์ระเบียบวินัยเป็นศีลสามัญญตาคิดอาศัยศีลหลักหรืออาศัยความเห็นที่ตรงกันนี้ไปด้วยกันเป็นมวลหมู่ที่สอดคล้องและมีพลังมีความสุขเย็นสันติพร้อมกันนั้นก็สร้างความเจริญงอกงามให้แก่สังคมกลุ่มอื่นๆ ไม่เฉพาะแต่ตนเท่านั้นเพราะตนเราก็พึ่งตนได้เราก็พอกินพอใช้พอเลี้ยงไม่ขายใครไม่เดือดร้อนไม่ทุกข์เลยแล้วเราก็จะมีเหลือเฟือเผื่อแผ่ออกไปสู่มนุษย์อื่นๆอีกด้วยนั่นคือความประเสริฐเราไม่ผลาญแต่เรากลับเป็นผู้สร้างสรรค์ให้แก่โลกเขาอีกด้วยดังนี้นี่เป็นจุดเป้าหมายของความประเสริฐของขอยืนยันว่านี่เป็นศาสนาพุทธส่วนจะอยู่ว่างๆและลอยล่องๆแรงๆนั้นก็พูดกันมากเหมือนกันก็คิดว่าเราจะรู้จะเข้าใจเพราะฉะนั้นผู้ใดจะเลือกอย่างนั้นก็เชิญเลือกเธอตามอิสระเสรีภาพแต่ใครจะเลือกอย่างนี้ก็เลือกเถิดและจงมีความมั่นใจรู้แม่นรู้ชัดเราจะได้ไม่เป็นคนที่ถูกฟ้องลอยล่องอะไร แท็กเพื่อนอะไรกระแทกอะไรกระทบกับหวั่นไหวอะไรก็ได้ก็แปรปรวนแต่เราจะกลายเป็นคนแน่นอนมั่นคงและเราก็จะเป็นหลักให้แก่คนประเภทนี้ให้แก่คนชนิดที่เรียกว่าศาสนาพุทธนี้ช่วยคนยืนหยัดยืนยันด้วยตัวจริงของตัวมนุษย์โลกนี้ก็จึงจะมีสิ่งจริงที่ไม่ใช่มีแต่ความรู้มีแต่ปัญญามีแต่ตรรกะวิทยาเหตุผลแต่เสร็จแล้วก็พิสูจน์ไม่ได้ทำไม่ได้แต่เราจะมีความจริงของคนจริงยิ่งมากคนเท่าใดเท่าใดโลกก็ยิ่งเจ็บจำนวนและต้องยอมรับมากขึ้นเท่านั้นเท่านั้น [ไม่สามารถถอดข้อความได้]