260607-664 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ010.txt

ี่มาแห่งจุดที่จะลงมือปฏิบัติแห่งจุดเริ่มแรกที่เราจะประพฤติจริงพิสูจน์จึงอ่านจริงเอาจริงแล้วเราก็ได้สัจจะของจริงแม้จะรู้เหตุปัจจัยเดียวได้ถึงสัจจะเหตุปัจจัยเดียวเราก็จะแจ่มแจ้งในเหตุปัจจัย จะเกิดศรัทธาเลื่อมใสถ้ามันชัดเจนมันแน่จริงมันก็จะเลื่อมใสอื่นอีกบางทีไม่เลื่อมใสเพียงพอเราก็หมุนเวียนกลับไปก็มีหรือบางคนทำล้มเหลวชิ้นหลายอันหลายเรื่องหลายอย่างทำได้เหมือนอย่างเป็ดมันได้อันนั้นก็นิดนึงอันนี้ก็นิดนึงอันนั้นก็หน่อยนึงทำได้ไม่ถึงเนื้อถึงกันทำได้เป็นสัจจะที่ไม่ถึงแท้ไม่เป็นเนื้อเป็นแก่นแท้เข้าถึงก้นบึ้งเข้าถึงเนื้อสูงเนื้อที่มันชัดๆคนนั้นก็อาจจะแปรปรวนได้ง่ายถ้าคนได้แน่แท้เป็นสัจจะถึงเนื้อถึงกันขาดหลุดวิมุตพร้อมทั้งนอกทั้งข้างในจิตใจก็จางคลายมันเป็นของจริงมันเคยอร่อยมันก็ไม่อร่อยแล้วมันก็ เลยแต่มันก็ไม่ผลักไสด้วยถึงที่สุดจนทั้งไม่ผลักไม่ดูดแต่ก่อนเคยดูเดี๋ยวนี้ไม่ดูดแล้วก็ไม่ผลักบางคนไม่ดูแล้วผลักแรงซะด้วยแล้วก็มาปลดปล่อยตรงวางเรื่องปากแรงมาจนกระทั่งมันก็ย่อมมีอยู่ในโลกมาเรียนรู้สัจจะความจริงเราไม่ต้องไปเมื่อเราไม่ดูดแล้วเราก็ไม่จำเป็นจะต้องไปผลักมันก็สัมผัสกันได้เป็นไปอย่างนั้นแหละเราจะสอนคนอื่นเพราะว่าเราไม่ต้องเกี่ยวข้องอีกไม่ต้องรับมาใส่ตัวเราอีกเลยเราทำได้เราก็อยู่อย่างนั้นคนอื่นเข้าใจรับอยู่ก็รับไปเราแนะนำก็ได้แนะนำเขาก็แนะนำสอนก็ได้ก็สอนเขาสอนก็ยังไม่ได้ก็ใช้ไปก่อนแล้วเราก็ทำอื่นอีกเนื้อหาสาระอีกมีความรู้อีกมีความจริงที่เลิกทีละได้อีกจริง เข้าไปจริงๆจนถึงขั้นจางคลายถึงขั้นดับสนิทวิมุตติหลุดพ้นเห็นด้วยปัญญาอันยิ่งของเราว่าเราเจ็บจิตก็เป็นจริงจิตก็ละได้จริงปัญญาก็เห็นความละเห็นประโยชน์ในการละเห็นรถอันเลิศเพราะสัจจะที่ถึงจริงและแน่นอนแน่มั่นความยินดีเกิดไม่ใช่ว่าเราละได้แล้วเราก็เกิดโหยหาแต่ร้อยละได้แล้วเราเกิดยินดีสบายเบาพอใจปลอดโปร่งเห็นความหลุดความพ้นแท้มันเป็นรถมันเป็นคุณค่าอันจริงแล้วศรัทธาเลื่อมใสต่อความจริงที่เราได้ประสบเราได้สิ่งที่เลิศเราได้ทรัพย์ที่ไม่ใช่น้ำและที่ไม่ใช่ทรัพย์โลกไม่ ของแจกข้าวแต่เป็นอริยทรัพย์เป็นทรัพย์อันน่าภาคภูมิเป็นทรัพย์อันน่าปราบปลื้มใจมันเป็นความประเสริฐเป็นนัยยะเศษผักเศษโถเป็นความเจริญของผู้ที่ได้ทรัพย์อย่างนี้นี่เป็นสิ่งที่เราเชื่อเองเห็นเองเป็นศรัทธาของเราเองเพราะเรามีสัจจะเองเราทรงไว้ของเราเองเราตั้งมั่นของเราเองเราสละได้ของเราเองเป็นสัจจะธรรมะทิฏฐิจากคำของเราเองพอเราได้ฝึกสัจจะทมะจาคะขันติมาได้ฝึกมาทำมาจนมันลงตัวจนมันเป็นไปได้แล้วคุณก็เชื่อถือต่อทรัพย์อันวิเศษนี้คุณก็เห็นเลยว่าคุณจะไม่ กูจะไม่เศร้าหมองเพราะเหตุปัจจัยที่คุณได้ละล้างมาแล้วก็เกิดปัญญาญาณเกิดศรัทธาเลื่อมใสเกิดเห็นของจริงเชื่อมั่นคุณจะไม่โศกเศร้าคุณจะไม่โทรมานัดคุณจะไม่ทุกข์คุณจะมีอุปสรรคเพราะมันอีกเลยถ้าถึงขั้นสูงสุดบริสุทธิ์บริบูรณ์นี่ก็ทบทวนทั้งหลักฐานที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสทั้งความจริงที่เราได้ปฏิบัติมาเอาความจริงนั้นเอาหลักฐานทฤษฎีของพระพุทธเจ้าเข้ามาอธิบายประกอบด้วยคุณได้อ่านยืนยันยืนยันทำจริงมีหลักฐานจริงและเห็นของจริงที่ตนเองนั่นแหละสำคัญที่สุดเป็นสัจจะอันแท้และเราจะเชื่อมั่นเราได้ศรัทธาจึงจะอธิบายไปนี้ก็ขอให้เห็นคำว่าศรัทธาก็ดี สัจจะก็ดีธรรมะก็ดีต่างๆพวกนี้เราจะพบสัจธรรมจริงและจะศรัทธาจริงหรือจะไม่แปรปรวนจริงเราจะแน่มันจริงล้วนแล้วแต่เกิดตามความเป็นจริงที่พูดนี้มันเป็นคำกล่าวอธิบายแนะนำชี้รู้แต่ของจริงของใครมีของจริงของใครเป็นของจริงของใครได้ผู้นั้นย่อมมีสัจจะปรากฏผู้นั้นย่อมศรัทธาปรากฏผู้นั้นมีปัญญายืนยันชัดเจนรู้แจ้งอย่างที่ตัวเองจะบอกกับตัวเองได้ความจริงเหล่านี้สิ่งเหล่านี้ก็ได้พิสูจน์กันมาเรื่อยๆเรื่อยๆก็พัฒนากันมามีอาทิตย์ขึ้นสูงขึ้นมาก เป็นอาทิตย์ศีลจิตก็หลอกเราขัดเกลาเบาบางวิมุตหลุดพ้นได้มากขึ้นปัญญาก็ยิ่งเห็นจริงชัดขึ้นความมากของปัญญาก็จะมากขึ้นมีสัจจะที่เป็นปัญญาเพราะเราสัมผัสสัจจะเพราะเห็นรู้ความจริงตามความเป็นจริงที่เราได้สัจจะต่างๆมาเกิดรู้เกิดแจ้งเกิดเชื่อมั่นในสัจธรรมต่างๆสิ่งเหล่านี้จึงสร้างอินทรีย์สร้างพระของเราอย่างแท้ก็มีศรัทธาเป็นสัตว์อินทรีย์ที่เป็นศรัทธาพละมีวิริยะอุตสาหะพากเพียรเป็นที่ได้ยิน 4 เป็นวิริยะพระมีสติเป็นสถิติหรือเป็นสติลได้ปฏิบัติตามมรรคองค์ 8 หรือสติปัฏฐาน 4 มาเสมอๆรู้ความประชุมรู้ความ ของสัมผัสสัมพันธ์กระทบแล้วไปลงไปหาเวทนาเป็นมโนโพธิญาณ 18 เหตุและรถได้จ้างได้คล้ายลงไปในเวทนาเหล่านั้นมันก็เป็นตัวจิตก็เหลือจิตที่จริงกิเลสก็เป็นตัวหลุดตัวละออกเวทนาก็เบาบางเวทนาก็ไปสู่ความไม่ทุกข์ไม่สุขไปสู่ความสมบูรณ์พูนสุขเวทนาก็สมบูรณ์และทำได้ทรงหมั้นเป็นอารมณ์ที่ทรงเป็นอารมณ์ที่ตั้งมั่นเป็นอารมณ์ที่จริงรุ่นแล้วแต่เป็นสิ่งจริงเราจะรู้เพราะสติปฏิบัติเพราะการได้รับกันจริงเพราะปัญญาปั้นดิน 4 ปัญญาพระที่เป็นยถาอุทยานทัศนะที่เห็นของจริงเห็นความจริงอินทรีย์เกิดแน่พละเกิดแน่จะมีพละกำลังสูงสุดก็เพราะ วิมุตพระพุทธเจ้ายืนยันว่าผู้มีพระนันทะกำลังเพราะมีวิมุตพระวิมุตที่ทำให้เราเป็นพลังเป็นพลังอย่างชัดเจนก็คือเราเป็นหลักเลยแข็งแรงเป็นกำลังใครจะมาดึงให้โอนให้อ่อนให้ระเนระนาดไปตามเขาให้นมน้องไปตามใครไม่มีแข็งแรงมั่นคงนอกจากแข็งแรงมั่นคงที่ใครจะมาทำให้แปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปไม่ได้แล้วนิมุทนั้นยังทำให้ภาระแข็งแรงสามารถที่จะดึงดูดหรือว่าน้อมนำหรือว่านำพาหรือว่ามีความกล้าหาญชาญชัยทำให้คนอื่นเขาเห็นตามพาตามแข็งแรงตาม ตู้ศัตรูที่เป็นกิเลสเป็นข้าศึกในของโลกตามมาได้นี่เรียกว่ายิ่งเป็นพละกำลังอันมีคุณประโยชน์เป็นประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านอันสมบูรณ์ด้วยนัยยะอย่างนี้ที่พูดนี้เป็นฝากพูดคำพูดภาษาให้พวกเราฟังแล้วก็ทบทวนไตร่ตรองตามความจริงที่เรามีแม่น้อยก็ฟังให้เห็นจริงของจริงให้เข้าใจว่าที่พาคุณมานี่เป็นการหลอกลวงให้มันนับมาถือเล่นๆหรือว่าคุณเห็นของจริงคุณนับคุณถือของคุณเองสิ่งนี้เป็นสัจจะไม่ใช่ของหลอกลวงสิ่งนี้เป็นสิ่งจริงคุณนับถือความจริงคุณนับถือสัจธรรมอาตมาอาจจะมีหน้าที่แนะนำเท่านั้นแต่คุณได้ นับถือเองคุณประเสริฐเองสบายเองเป็นความจริงของคุณเองอาตมานำพาเท่านั้นและเมื่อคุณจริงถึงขั้นอย่างที่กล่าวแล้วว่าเราเป็นประโยชน์ตนและนำพาคนอื่นได้คุณก็จะเป็นคนนำพาผู้อื่นได้นี่เป็นสัจจะที่จะขยายที่จะทวีสัจธรรมนี้เพิ่มขึ้นเราเห็นปรากฏการณ์ของการเพิ่มการทวีความจริงนี้ขึ้นมาเรื่อยๆก็ขอให้พวกเราได้ทบทวนเป็นไปโชว์พิจารณาความจริงระลึกถึงความเก่าที่เราเป็นอยู่ที่เราเจริญมาอะไรที่ควรปรับปรุงอะไรที่ควรเก็บละเอียดพยายามทำและเราก็จะได้เป็นผู้เดินสู่สัจธรรมหรือเดินสู่ความจริง มีความจริงอย่างจริงๆได้ทุกๆคนเหมือนกันและถึงที่สุดด้วยกันด้วยเป็นที่สุดทุกคนได้ถ้าเกิดว่ามีความเพียรเพียงพอชาตินี้ไม่ได้ต่อไปชาติหน้าชาติโน้นสักวันหนึ่งถ้าเรามีของจริงมันต้องถึงความจริงนั้นเป็นที่สุดได้แท้ๆ [ไม่สามารถถอดข้อความได้]