240915-522 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt

ะพงไปขายแล้วเราก็จะกลายเป็นคนผิดพลาดหรือเป็นคนที่เดินเบี้ยวเบี่ยงเป็นบาปเพราะงั้นพวกเราจะต้องไม่หลงในความใหญ่ไม่หลงในความกว้างไปจนเกินการแต่มันมากออกไปเรารับรู้เหตุการณ์ได้ทีนี้มันมากออกไปแล้วเราจะต้องมาจัดการอะไรเราต้องจัดการตัวเราเขี้ยวเนื้อเขี้ยวสารัตถะเข้าเคี่ยวแก่นสารเข้าเรามีการสานมากมีหัว สามารถเราจะไปละลายน้ำไปละลายอะไรต่ออะไรออกไปให้มันเยอะก็ได้อีกเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าหัวยาของเราก็ไม่เพิ่มหัวยาก็หัวเท่าเก่าแต่น้ำมีมากขึ้นน้ำนี้มันก็จะทำให้หัวยาหรือเนื้อหาสาระอ่อนจางลงเรี่ยวแรงน้อยลงก็กลายเป็นความลับความถอยไม่ได้เป็นความเจริญก้าวหน้าเพราะฉะนั้นเมื่อเวลาทางโน้นขยายขึ้นทางเราก็จะต้องรู้ตัวเองว่าเราจะต้องเคี่ยวเข็ญกันเราจะต้องเพ่งเพียรเราจะต้องกระทำตัวพวกเราเองให้มีธรรมะสูงขึ้นให้เป็นหัวยาที่แน่นเหนียวแข็งแรงมีเนื้อหาสาระยิ่งยิ่งขึ้นมันจึงจะทันกัน การปฏิบัติธรรมเราพากเพียรมากขึ้นมันได้ขอให้พวกเราได้มีสติปัฏฐานและมีบทปฏิบัติที่ต้องระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมให้มากขณะให้เห็นจริงเห็นจังแล้วก็ทำกันตามหลักตามกาลหลักต่างๆอธิบายมากเรารู้แสนรู้แต่เราไม่ใส่ใจเราไม่แยบคายเราไม่พยายามที่จะเปลี่ยนให้รู้ตัวทั่วพร้อมให้ได้ลดได้ละได้ๆได้คลายปล่อยปละละเลยสุริยะกิเลสเอาใจมันเรามีฐานพักบ้างมีบัลลังก์พออาศัยบ้างก็เลยอาศัยสถานพักแช่อิ่มไปบ้างให้มันหน่อยกิเลสให้มันนิดนึงให้มันหน่อยนึงมันก็เลยไม่แข็งแรงเพราะฉะนั้นเราจะต้องอดทนสู้ฟื้นพยายามใช้ปัญญา พยายามใช้สัจจะรู้ทั้งรู้แล้วว่าสัจจะที่ถูกต้องมักเป็นอย่างนี้ทางเป็นอย่างนี้ชั่วเป็นอย่างนี้ดีเป็นอย่างนี้รู้อยู่อย่าเหลาะแหละอย่าอ่อนแออย่าไปกลัวกิเลสตายต้องพยายามปราบอย่างจริงจังมีปัญญามีสัจจะมีจาคะมีอุปสมะต้องตั้งอยู่ในฐานอันสูงตั้งอยู่ในฐานะแข็งแรงมีอธิษฐาน 4 อย่างชัดเจนเราจะอย่าประมาทว่าปัญญาของเรานี่เรามีแค่นี้มันยังไม่จริงปัญญาของเราเพียงรู้รู้เป็นสุตตะเป็นจินตนายังไม่ถึงขั้นเป็นสภาพอุปสรรคหรือเป็นสภาพที่ลงตัวในสภาพที่เป็นภาวนามยปัญญาอันสูงสุดอันถึงรอบครบถ้วนเราก็ยังไม่ถึงปัญญาสูงสุดหรือญาณทัศนะวิเศษอันบริบูรณ์ เพราะเราจะต้องพยายามทำปัญญาให้แจ้งชัดถึงที่จนพ้นวิกฤตอิจฉาเป็นเป็นปัญญายอดปัญญาไม่ใช่ปัญญารู้เท่านี้ให้รู้นะมันพอรู้แล้วเพราะฉะนั้นเราจะต้องทำให้จาคะได้ทำให้เกิดสัจจะเป็นสัจจะได้อย่างแท้จริงแท้จริงแม้แต่รูปหยาบแม้จะนำมาทำละเอียดต้องเพิ่มภูมิกินอยู่หลับนอนอายตนะทั้ง 6 สัมผัสอะไรต่ออะไรก็ต้องรู้เพิ่มเรารู้เท่านี้เราก็ละได้เท่านี้ถ้าเรารู้เพิ่มเราก็จะรู้ว่าเราได้ทำกิจอยู่เสมอเราได้ละในรถอยู่เสมอวันคืนเข้มงวดกวดขันข้าวมีภรรยามีความรู้กายรู้เวทนารู้จิตรู้ธรรมารมณ์เราจะเกิดปัญญาเห็นจริงลดละจางคลายไปได้ต่อสู้ไป เพิ่มภูมิไปได้เมื่อเราเป็นพระโยคาวจรที่ไม่มีเพียรและเอาแต่เสวยเอาแต่รอเลยแหละมันเป็นดารามตามันเป็นความเนิ่นช้าแล้วอย่ายินดีในความเนิ่นช้าเราจะต้องเป็นผู้ที่พยายามที่จะให้เร็วๆรักเร็วตรงอย่างเนิ่นช้าปฏิบัติธรรมไปด้วยสัมมารีมรรคองค์ 8 มีการงานไปด้วยแต่ให้มีสติปัฏฐานให้มีโพชฌงค์ 7 หรือไม่มีโพธิปักขิยธรรม 37 นี่พูดแต่หัวข้อต่างๆเราได้ศึกษากันมาแล้วทั้งนั้นอธิบายรอบด้านพยายามกระทำให้เกิดผลพยายามทำให้เกิดเข้ามาให้มีการเดินให้มีบทโพชฌงค์ 7 เดินอยู่จริงๆมีสติมีธรรมะวิจัยมีวิริยะมีตัวดีที่รู้ดีมีการสงบระงับ ได้เรื่อยๆสมาธิเป็นอธิษฐานด้วยๆๆแล้วเราก็มั่นคงเป็นอุเบกขาฐานเป็นอุเบกขาฐานเรื่อยๆจริงๆเข้าใจสภาพทำละเอียดละออแท้ๆแม่หยาบๆกันอย่างแท้จริงและขอให้พวกเราได้ตั้งอกตั้งใจแล้วก็ศึกษากันต่อไปมีคำบรรยายถึงเทพทำอะไรต่ออะไรอีกก็ฟังอาตมาตอนนี้มันกลับมาตอนนี้จะต้องมาเร่งแสงศูนย์ของจะไม่ได้ลงทำวัดคงจะไม่ได้ลงมาฉันขนาดนี้แล้ววันนี้มาฉันก็คงได้ว่าฉันวันนี้พรุ่งนี้หรือว่าเย็นก็ไม่ได้ลงแล้วตอนนี้ก็ทำแต่วัดกันไปฟังเทปไปด้วยว่าอาจารย์ภันเตต่างๆท่านจะช่วยสอนช่วยอะไรก็ได้เพิ่มเติมกันเพราะว่าอาตมาก็มีตัวนั่งอยู่ที่นี่ เหมือนตอนงวดก่อนๆงวดนี้ตอนนี้อาตมาต้องขอทำงานทำหนังสือเสียงศูนย์ให้เต็มที่เพราะว่ามันจะไม่ทันแล้วนะก็ขอกำจัดคำจากกันแต่เพียงเท่านี้