อนุปคัมมะ ไม่เข้าไปยึดทั้งความมีและความไม่มี.docx

อนุปคัมมะ ไม่เข้าไปยึดทั้งความมีและความไม่มี _สู่แดนธรรม… เขาถามว่าการปักมั่นยึดมั่นในอัตวิสัยในอัตตา ในสักกายะเช่นนี้ ไม่เปลี่ยนแปลงเลยจะถือว่าเป็นพวกงูพวกระดับพญานาคได้ไหมครับ พ่อครูว่า... ได้ การยึด พอเริ่มยึดก็เริ่มเป็นงูขึ้นมาแล้ว ยึดมากเข้าก็เป็นพญา พญางู พญานาค จริงๆแล้วยึดนี้เป็นเรื่องสุดยอดยิ่งใหญ่ในศาสนาพุทธ ศาสนาพุทธเป็นศาสนาที่รู้จักความฃฃงบจริง ความจริงในโลกมีสมมติสัจจะกับปรมัตถสัจจะ ความจริงของสมมติมันมีแตกต่างกันไปมากมาย เราจะไปยึดเอาอันใดๆนั้นมันไม่หวาดไม่ไหวมันมาก ส่วนความจริงของปรมัตถ์นั้นมันมีขั้นตอน ของพระพุทธเจ้ามีจิตเจตสิกรูปนิพพาน สามารถศึกษาเป็นลำดับไป สุดท้าย รวมเป็นหนึ่งและที่สุดเป็น 0 จบ ได้ ปรมัตถสัจจะที่สูงสุดเป็นอย่างนั้น ที่นี้ปรมัตถสัจจะ หมายความว่า เขาไปถึงจิต ทำจิต ทำจิตในจิตทีเดียว เขาก็ทำได้ สายศรัทธา สายเทวนิยม แม้แต่ชาวพุทธที่ยังไม่เข้าขั้นมีปัญญาแท้ สามารถที่จะแยกแยะจิตแยกแยะกายได้อย่างสัมมาทิฏฐิจริง ซึ่งไม่ใช่จะแยกกันได้ง่ายๆ แล้วไม่ใช่จะรู้จักความเป็นกายได้สัมมาทิฏฐิสมบูรณ์แบบได้ง่ายๆ ก็ไม่สามารถจะเข้าถึงสภาพทำให้เป็น 1 หรือเป็น 0 เป็นอนัตตาได้สำเร็จอย่างแท้จริง คนผู้ที่ทำได้ขนาดไหนอย่างไร เขาก็ยึดของเขา อย่างนั้นๆ จนกว่าจะเป็นผู้ที่มาเรียนรู้การไม่ยึด ตั้งแต่ตนเองยึดสิ่งที่หยาบใหญ่ตั้งแต่ต้น แล้วก็วางเป็น แล้วก็วางอันที่ 2 อันที่เหลือต่อไป 3 4 5 6 7 8 9 10 วางแล้วจึงเห็นว่า อ๋อ.. ความมีมันมีอยู่ในโลกเป็นสมมติสัจจะ เพราะเราไปยึดมันเอง มันก็เลยกลายเป็นความยึด จนในที่สุดผู้ที่ไม่ยึดได้สูงสุดเป็นพระอรหันต์ ก็เห็นว่า อ้อ.. มันก็มีก็มีไป เราทำความไม่มีหรือความไม่ยึดได้แล้ว ก็เป็นเรื่องของเรา เสร็จแล้วเราก็รู้ทั้ง 2 อย่าง เป็