210506-246 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

ด้วยแรงกายช่วยกันด้วยแรงวัตถุมีน้ำจิตน้ำใจช่วยกันบูรณะรักษาสิ่งที่ควรรักษาแม้ผู้ใดจะเก่งยิ่งก็เป็นผู้ที่จะต้องช่วยเหลือเพื่อความผู้อื่นที่ไม่เก่งคิดได้เสมออย่างนี้เป็นระบบเป็นทฤษฎีที่จะทำให้คนอยู่ดีเจริญพรทุกคนก็มีชีวิตอยู่ก็เป็นสมาชิกตามมีอาชีพที่ตัวเองยึดถือตามถนัดตามฐานะขั้นตอนก็ทำอาชีพนั้นไปให้เจริญแล้วก็เพื่อคุณไปอยู่อย่างนี้มันก็ดีที่สุดเพราะคำว่าอาชีพก็คือสิ่งที่กระทำอยู่เมื่อยังมีชีวิต ให้เป็นไปต่อเนื่องไปได้ด้วยดีอย่าขัดอย่าเขินดำเนินไปในทางเจริญด้วยยิ่งดีสูงขึ้นมากมีขึ้นกอบกู้ได้ดีขึ้นเอื้อเฟื้อเกื้อกูลแจกจ่ายกันทั่วถึงใครต่อใครมีกัลยาณมิตรกว้างขึ้นไปใหญ่อย่างนั้นก็เป็นการเจริญที่แท้จริงแต่สัมปรายิกัตถประโยชน์จะต้องมีศรัทธามีศีลมีจากพระมีปัญญาถึงความซึ่งศีลคือหลักเกณฑ์ในการประพฤติหลักเกณฑ์ต่างๆที่เราจะมาใช้กับใช้กับวิญญาณที่เราจะอบรมจิตอบรมวิญญาณหรืออบรมกายกรรมวจีกรรมของเราก็ตามเราเรียกว่าศีลทีนี้สี การอธิบายอธิบายด้วยศีลอบรมกายวจีซึ่งที่จริงมันก็ถึงจิตอบรมจิตวิญญาณให้เป็นปกติให้มีการรู้ซะก่อนว่าอย่างนี้ดีอย่างนี้ชั่วอย่างนี้ควรจะกระทำไปไหมโน้มน้อมไปไหมถ้าไม่ก็เลิกเลิกตั้งแต่หยาบมาจนถึงตายก็อย่าทำนะว่าทีก็อย่าทำนะจิตจะต้องปกติหยุดไม่อยากทำแล้วก็ไม่ต้องการไม่แสวงหาอีกต่อไปแล้วเรียกว่าศีลที่บริบูรณ์แล้วก่อนอื่นเราก็จะต้องรู้ว่าเราควรจะปรับปรุงตนด้วยกายด้วยวิธียังไงในการเกี่ยวข้องไม่เกี่ยวข้องยังไงถ้าเราเห็นว่าไม่ควรเกี่ยวข้องเราก็เลิกมาตั้งหลักขึ้นหรือตั้งศีลศีลแปลว่าหลักศีลแปลว่าทฤษฎีศีลแปลว่าหัวข้อที่เราจะยึดถือเอามาประพฤติเอามากระทำกับตน เมื่อเรามีศีลถึงพร้อมส่งศีลมันก็จะมีหวังมีหวังที่จะดีขึ้นเรื่อยๆเพราะงั้นผู้ใดรู้อะไรบกพร่องของตนก็ตั้งหลักตั้งเกณฑ์ตั้งหัวข้อตั้งอธิษฐานจิตตั้งเวลาจะต้องทำอย่างนี้อย่างนี้แหละไม่ทำอย่างนี้แหละตั้งขึ้นเรียกว่าศีลและเราก็จะต้องมีศรัทธาก่อนขอโทษมีความเชื่อมั่นในว่าในการที่จะทำประโยชน์อะไรให้ดีขึ้นหรือว่าเชื่อมั่นในผู้ที่จะอบรมเราเชื่อมั่นที่พูดจะให้ศีลเราพูดจะบอกกล่าวหลักเกณฑ์ในการประพฤติแก่เราเรียกว่าเชื่อศรัทธาในอาจารย์ศรัทธาในครูศรัทธาในผู้ที่จะเป็นที่พึ่งหรือศรัทธาในทฤษฎีหลักเกณฑ์เหล่านั้นเป็นทฤษฎีที่ดีจริงศรัทธาเชื่อ ทฤษฎีนี้ดีน่าเราก็เอามากระทําจนเห็นผลในการจาคะจาคะสัมปทาเพราะปฏิบัติแล้วเราเลิกจากสิ่งที่ควรเลิกได้กลับก็ทำสิ่งที่เรากระทำได้ใหม่ชำนาญขึ้นเชี่ยวชาญขึ้นคล่องแคล่วขึ้นง่ายขึ้นก็เป็นจาคะและเราก็จะมีปัญญาสัมปทามีปัญญารู้มีข้อความเข้าใจมีความเห็นแจ้งว่าอย่างนี้ดีกว่าแน่ๆแต่ก่อนนี้เราไปทำสิ่งยังไม่ดีแล้วไปเคยไปเก่งไปกินอยู่ในทางไม่ดีต่อมาเรามาทำอย่างนี้เป็นของดีแน่ๆมันก็จะเป็นเรื่องพิสูจน์ให้เห็นปัญญาคือความเห็นแจ้งคือความเข้าใจอย่างลึกซึ้งแท้ว่ะเราได้ดีและ เราเกิดประโยชน์อย่างสูงและหน่อไอ้สิ่งที่ได้รับมาแล้วก็ละมันได้สิ่งที่เกิดใหม่ก็รักษาไว้เพิ่มพูนสิ่งใหม่เพราะหลักเกณฑ์ที่ดีอื่นอีกเราก็จะหาหลักเกณฑ์ใหม่เป็นอธิศีลเราเชื่อถือผู้ใดผู้นั้นเราเห็นว่าท่านสูงอยู่ท่านมีความเป็นใหญ่ความเป็นความเป็นอันดีความเป็นอยู่อันยิ่งอันสูงอะไรเราก็จะเอาเป็นตัวอย่างแล้วเราก็จะไปขอหลักเกณฑ์ใหม่มาอีกเราไม่ขอหลักเกณฑ์จากผู้อื่นก็ตามเราจะหาความรู้เอาเองเราจะพยายามคิดอ่านเอาก็ได้แต่มันเป็นเครื่องที่คิดเองมันเป็นเครื่องที่ยังไม่แน่นอนแต่ถ้าเราได้จากผู้ที่ทดสอบมาแล้วผู้ที่มีปัญญาที่เรานับถือจริงมันก็ไวไม่ต้องคิดไม่ต้องค้นและพิสูจน์ วิมุตสิ่งที่สลัดออกได้สิ่งที่เกิดใหม่สิ่งที่เป็นใหม่สิ่งที่ดีใหม่เราจึงจะเป็นคนตระกูลที่สูงขึ้นใหม่เรื่อยๆและสถานะขึ้นมาถ้าเราจะต้องมีฆราวาสธรรมมีสัจจะมีธรรมะขันติจาคะสัจจะคือต้องเอาจริงเมื่อเห็นแท้แน่นอนแล้วว่าอย่างนี้จะเป็นการสร้างประโยชน์อย่างนี้จะเป็นการกระทำที่ดีเราจะต้องเอาจริงสัจจะทีนี้เราจะเอาจริงแล้วเราก็จะทำการประพฤติธรรมเนี่ยมันไม่ใช่ของง่ายมันจะต้องมีธรรมะมีขันติก็มีความฟื้นถ้ามีการ ข่มขืนอยู่ในตัวจริงๆแล้วก็ต้องมีการอดทนจริงๆกระทำอย่างอดอย่างทนมันจึงจะสามารถเป็นไปได้มันจึงจะถึงขั้นที่สุดจาคะถึงขั้นที่จะสลัดหลุดจากรับไปว่าสลัดหลุดแต่ว่าเลิกสิ่งที่ควรเลิกมากระทำสิ่งใหม่ได้ถ้าไม่มีสัจจะทมะขันติจาคะแล้วสลับหลุดไม่ได้ง่ายๆธรรมะไม่ใช่ของหมูๆพระพุทธเจ้าจึงยืนยันแล้วว่าควรที่จะบรรลุนั้นแค่เขาโคผู้ไม่บรรลุนั้นเท่าขนคอจำนวนอัตราส่วนที่เทียบกันแล้วมันมีมากกว่ากันเหลือหลายเพราะผู้ที่จะบรรลุได้จึงเหมือนกับเพชรที่หายากผู้ที่ไม่บรรลุจึงเหมือนสวดมนต์ทรายที่อื่นหาง่าย กูเห็นแจ้งเห็นจริงเข้าใจแท้ก็พยายามพิสูจน์ความจริงว่ามันมีความสบายมีความเจริญที่แท้จริงมีความก้าวหน้าแห่งความเป็นมนุษย์ไม่เป็นภัยต่อสังคมไม่เป็นตัวถ่วงสังคมแต่เป็นประโยชน์แก่สังคมอย่างแท้จริงเราก็ได้ประโยชน์ตนสบายที่แท้จริงรู้จักมายารู้จักสิ่งหลอกของโลกรู้หรอกโลกียะที่มันครอบงำมนุษย์เราละจากโลกิยะได้ปลดปล่อยสุขโลกโลกปลดปล่อยโลกที่จะสุขไม่หลงไม่เป็นภาพโลกกระทำต่างๆได้ไม่ผิดพลาดโลกธาตุหล้าธาตุยศธาตุสรรเสริญไม่เป็นทาสแม้แต่ความสุขโลกๆรับปลดปล่อยได้จริงหมดมายาอยู่เหนือโลกจึงเรียกว่าโรคอุจจาระจึงเรียกว่าผู้ที่ฟรีผู้ที่อิสระเสรีผู้ที่ไม่ต้องถูก ตายไม่ต้องไปเป็นทาสตามต้อยโลกเขาพาไปพาเต็มเลยอิสระอย่างเด็ดขาดหมดความเห็นแก่ตัวเพราะว่าตัวเองมันมีปัญญาแล้วมันมีความสามารถและมันสามารถทำให้แก่โลกจึงเป็นตัวประโยชน์ให้แก่โลกอย่างชัดเจนเป็นตัวทำทำความสุขให้ตนได้และเป็นตัวที่จะทำประโยชน์ให้แก่โลกได้จึงเป็นผู้ที่มีประโยชน์สูงแล้วก็ประหยัดสุดเพราะไม่เปลืองไม่ผลาญไม่พลาดเป็นตัวแรงงานที่จะทำจนโลกตัวเราเองจึงกลายเป็นตัวเมตตายะหรือเป็นตัวเมตตาและเป็นตัวเมตตาที่จะทำจุนโลกตามที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าโลโก้กระทำพิธีการเมตตาสำคัญที่สุดในโลกเราเป็นตัว ตายจริงแล้วเป็นตัวกรุณาจึงทำให้แก่โลกเสียสละให้แก่โลกจริงเรานี่แหละจะเป็นตัวค้ำจุนโลกอย่างแท้จริงมีอธิบายด้วยหลักวิชาหรือด้วยทฤษฎีต่างๆเป็นภาษาบาลีมากความอยู่แล้วเป็นร้อยเรียงให้จริงแล้วก็ฟังผลพิสูจน์มาเราจึงจะได้ที่สุดแห่งความประเสริฐเป็นสุขด้วยและเป็นประโยชน์ด้วยอย่างแท้จริงได้โดยที่ไม่ใช่หลงใหลต้องรู้เองเห็นเองเข้าใจเองถึงสภาวะธรรมที่แท้จริงได้เราก็จะหมดสงสัยหมดวิธีอิจฉาเป็นผู้ได้และเป็นทุกข์เป็นและเป็นผู้มีที่แท้จริงเกิดอยู่เป็นอยู่ถึงเวลาตายก็ตายไปอย่างสบายยังเป็นอยู่อยู่เราก็ยังเป็นผู้ที่จะมีโอกาสตั้งพร้อมอยู่ทุกแขนงอย่างบริบูรณ์ทีเดียว [ไม่สามารถถอดข้อความได้]