สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน การช่วยคนแบบโดยไม่ให้กิเลสเขาเพิ่มจะทำอย่างไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน การช่วยคนแบบโดยไม่ให้กิเลสเขาเพิ่มจะทำอย่างไร _Gusara tamma ...ถ้าช่วยคน มารับใช้ ให้เขามีกิเลสเพิ่มขึ้น ไม่ควรช่วย ช่วยคน ให้ลดกิเลส รู้เท่าทัน สร้างสรรค์... ควรให้คนเช่นนี้ ขอคำอธิบายเพิ่มด้วย ว่าต่างกัน เพราะติดในการช่วย...จาก รวมเล่มเราคิดอะไร อ่านเจอ แล้วไม่รู้ทำตัวอย่างไร ให้เหมาะสม พ่อครูว่า...อาตมาว่าเราได้พิสูจน์ เราจัดตลาดอาริยะ เราช่วยเขา เขารู้ ที่เป็นคือ คนเขาสำนึกเหมือนกัน เราเกรงคนจะมาเอาเปรียบเหมือนกันตอนแรก แต่พอคนเยอะๆนี้เขารู้สึก เพราะว่า เราได้เสียสละให้เห็นจริง เรายอมขาดทุนของเราคือกำไรของเรา จนเขาเห็นได้ชัด มาแออัดยัดเยียด ตอนปีใหม่ไทย เราจัดมา 38 ปีแล้ว ปีต่อไปก็ครั้งที่ 39 เราก็ให้เท่าที่เราเสียสละได้ เราก็ไม่ได้เสียสละจนตัวเองขาดแคลน ก็ไม่ใช่เช่นนั้น อาตมาก็ว่าไม่มีทางใด อย่างไรคุณเสียสละก็เป็นคุณธรรมของคุณแน่นอน แต่ถ้าใครทำร้ายเอาเปรียบเรา เราก็มีใจต้าน (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) สมณะเดินดินว่า...เราจะมีตลาดอาริยะในเดือนเมษายน และช่วงงานเพื่อฟ้าดิน จะเป็นตลาดอีกอย่างที่เรียกว่า ตลาดในระบบบุญนิยม มีการขายของราคาสี่ระดับ ต่ำกว่าราคาตลาด เท่าทุน ขาดทุน แจกฟรี ปีใหม่สากลที่จะถึงจะเป็นตลาดบุญนิยม ปีใหม่ไทยเป็นตลาดอาริยะ เป็นสินค้าที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต เช่น น้ำตาล น้ำมัน ข้าว เป็นต้น พ่อครูว่า...การที่เราทำมาตั้งแต่เริ่มต้น อาตมาพาชาวอโศกทำมา การให้นี้เป็นสิ่งประเสริฐสุดแล้ว ทานัง ในบารมี 10 ทัศ อะไรก็แล้วแต่จบที่การให้ แม้แต่ที่สุดให้ชีวิตอย่างพระโมคคัลลานะก็จบแล้ว ท่านไม่ได้ให้แต่คนเท่านั้น เพราะสุดๆจริงๆคือวิบากของท่าน สุดท้ายแล้ววิบากมาทวงเอา ก็จำนน ไม่มีใครจะเลี่ยงได้ แม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็หลีกเลี่ยงวิ
อ่านต่อ
บากไม่ได้ คนไม่เข้าใจ วิบากจะหมดหรือไม่ วิบากไม่หมดง่ายๆหรอก เดี๋ยวคนจะเข้าใจผิดว่า พระพุทธเจ้าไม่มีวิบาก แม้แต่พระพุทธเจ้าสมณโคดมองค์นี้ พระเทวทัตมาทวงหนี้กลิ้งหินมาทับพระบาท นั่นเป็นเศษวิบากหนี้วิบากของท่าน ที่ท่านไปได้เคยฆ่าน้องชาย ต่างมารดา เอาหลอกไปในถ้ำแล้วเอาหินทุบตาย เลยกลายเป็นเศษวิบากมาในชาตินี้ ส่วนอีกเรื่องคือ ท่านต้องไปทรมานในป่า 6 ปีซึ่งเป็นทางผิด ไปทำทุกรกิริยา นอกรีตหมด เป็นการไปใช้หนี้วิบาก ท่านอดทนได้เก่งกว่าเขาทั้งหมด เราเป็นผู้ชื่อว่า โชติปาละ ได้เคยกล่าวกับพระสุคต พระนามว่า กัสสปะ ว่า “การตรัสรู้เป็นของได้โดยยาก ท่านจะได้จาก โพธิมณฑลที่ไหน โพธิญาณท่านได้ยากอย่างยิ่ง” ด้วยผลแห่งกรรมนั้น เราได้บำเพ็ญทุกกรกิริยาเป็นอันมาก สิ้นเวลา6ปี เราถูกบุรพกรรมตักเตือนแล้ว (ปุพพกัมเมนะ โจทิโต) จึงแสวงหาโพธิญาณโดยทางผิด เรามิได้บรรลุการตรัสรู้โดยทางนั้น บัดนี้เราเป็นผู้สิ้นบุญสิ้นบาป(ปุญญปาปปริกขีโณ)(ล.32 ข.392) คุณgusara tamma ว่า...ถ้าช่วยคน มารับใช้ ให้เขามีกิเลสเพิ่มขึ้น ไม่ควรช่วย ช่วยคน ให้ลดกิเลส รู้เท่าทัน สร้างสรรค์... ควรให้คนเช่นนี้ ขอคำอธิบายเพิ่มด้วย ว่าต่างกัน เพราะติดในการช่วย...ก็ช่วยไปเถอะ ก็ต้องทำ ช่วยไปเลย ช่วยใครได้ก็ช่วย อย่างอาตมานี่ ช่วยอย่างที่ ขอพูดคำดุๆว่า ช่วยอย่างสิ้นหวังเลย ช่วยเถรสมาคม อาตมาช่วย ช่วยด้วยเมตตาสงสาร พยายาม เผื่อฟลุ๊ค อาจจะมีคนที่มีจิตใจเข้าใจได้ ก็ไม่มีทางเลือกเพราะต้องช่วย ขนาดช่วยอย่างสิ้นหวัง แต่เอาอาตมาตายเลย ฟ้องร้อง เราต้องไปขึ้นศาลไม่รู้กี่จังหวัด ร่วมสิบปี เสร็จแล้วถูกตัดสินแพ้อีก ดีแต่มีบารมีหน่อย รอดคุก ให้รอลงอาญาสองปี อาตมาว่าเป็นบารมีจากคุณค่าคุณงามความดีที่ได้ทำไว้ เราไม่ได้ต่อต้าน เรายอมแพ้ทุกอย่าง จะเอาอย่างไรก็เอา ปู้ยี่ปู้ยำก็ยอม มีแต่พูดความจริงเท่านั้น ที่อาตมาพูดความจริงดูเหมือนว่าเราย่ำยีเขา แต่อาตมาต้องอธิบายสัจธรรมความจริงต้องพูดอะไรผิดอะไรถูก เมื่อพูดสิ่งที่ผิดมันก็ไปถูกเขา มาพูดสิ่งที่ถูก ก็ตีหน้าแงตัวเอง พูดดีถูกตัว พูดชั่วถูกเขา มันเป็นความจริง ก็เลยต้องพูดสิ่งชั่วมาหน่อย ให้รู้ว่าอันไหนชั่ว ไม่ค่อยพูดสิ่งที่ถูกคนจะหาว่ายกยอตัวเอง ไม่มีทางไป อาตมาสุดแล้วจนตรอกแล้ว ไม่รู้จะพูดอย่างไร 601215_พุทธศาสนาตามภูมิ การแก้ปัญหาเศรษฐกิจแบบพุทธ ตามภูมิโพธิรักษ์คิด ตอน 2