220810 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ020.txt

ากหน่อยแต่ก็ต้องมีได้ถ้าไม่มีศรัทธาจริงๆเราก็คงไม่คิดจะทำนะเพราะว่าเป็นเรื่อง ต้องการเป็นการโหนกระแสเป็นเรื่องของการกระทำอันที่มนุษย์โลกถ้าเราคิดอย่างชาวโลกโลกเอาเด็กๆเนี่ยเอาแต่พวกเด็กๆจะมาพูดจะไม่รู้เรื่องหรอกพูดกับแกว่าให้แกมาฝึกหัดทำพวกนี้พวกนี้อะไรก็ได้แค่ไม่ทำการไม่ไม่ไม่ไม่ไม่รู้เรื่องให้เข้าใจไม่ได้เพราะความเข้าใจตามสามัญสำนึกแกก็จะเป็นอย่างคนคนในโลกแกจะมาเพ่งเพลงแกจะมาทำอะไรนอกจากจะล่อแกเท่านั้นเองถ้าไม่ล่อบอกตรงๆจ้างแกก็ไม่มีทางแกไม่เห็นเห็นไม่ได้เป็นเด็กส่วนตัวไปที่ยังไม่เดียงสานี่ไม่เข้าใจได้หรอกมันเป็นเรื่องของปกติธรรมดาสามัญของมนุษย์หรือสัตว์โลกที่เป็นโรคๆเพราะพฤติกรรมได้ปกติจะมาทำเป็นอย่างสูงกระแสฝืนกลับขึ้นมาจนป่านนี้จึงมีทั้งฆราวาสมี มีผู้ปฏิบัติของพวกเราเข้มงวดกวดขันออกไปจนถึงฆราวาสเมื่อปฏิบัติเห็นเด่นชัดแม้กระทั่งการเป็นอยู่รถละในรูปรถขึ้นเสียงสัมผัสมีพอใช้หมดปัญญาวิชาการนิยมพระสังวรอินทรีย์จริงๆซึ่งมันเป็นมันเป็นปรากฏการณ์ที่อัศจรรย์หรือว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่ท่ามกลางกองกิเลสอย่างทุกวันนี้มันมีคนมาเพ่งเพียรมันมีมนุษย์ที่เป็นไปได้ที่สำรวมศีลสังวรศีลสำรวมอินทรีย์ฆราวาสกินข้าววันละมื้ออะไร ในท่ามกลางที่เขากินกันวันละ 50,000 บาทแล้วเดี๋ยวนี้ก็กินกันวันละ 5 มื้อนะถ้ามันมันไปทวนกระแสกันขนาดไหนแต่เขาร้องในเรื่องการเป็นอยู่ในด้านอื่นๆอุปกรณ์เครื่องอุปโภคบริโภคต่างๆนานาหนักหนาแล้วก็มีความเห็นได้ต่อสู้ได้เป็นไปได้เห็นอานิสงส์ในการเป็นไปแสนยากแสนเย็นคนก็เห็นเป็นเรื่องตลกเป็นเรื่องเพ้อเจ้อเป็นเรื่องบ้าๆบอๆก็เห็นกลับไปด้วยซ้ำไปว่ามันเป็นเรื่องที่ตลกไม่ติดยางเราจะเอาพวกฆราวาสพวกเราจะไปปฏิบัติแล้วจะ แต่งตัวให้เรียบง่ายนุ่งผ้าถุงไปที่ทำงานเอากลับมาให้นุ่งซะอีกอะไรอย่างนี้มันเป็นเรื่องตลกๆซึ่งก็ไม่น่าจะมาคัดค้านอะไรหรือว่ามันไม่น่าจะมันยับยั้งอะไรได้แต่เขาก็ยับยั้งกันจนได้มันไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้จะนุ่งผ้าถุงมาทำงานในที่ทำงานอย่างนี้อะไรนี่เป็นต้นแต่ตอนเด็กก็กำลังแสวงหาสัญลักษณ์ไทยเอกลักษณ์ไทยผู้ชายกำลังแสวงหาผู้หญิงกำลังแสวงหากันไปตามเรื่องตามราวแต่ก็ยังทุ่มเทให้ฟุ้งเฟ้อยังจับหลักไม่ติดเอาสภาพที่มันจะเป็นไปเพื่อความเป็นอยู่รอดไปดีทั้งๆที่ก็ตะโกนกันคอยจะแตกหมดเศรษฐกิจของเราแย่ จิตของเรามันทำให้มนุษย์ไม่เป็นอยู่สุขแต่เขาก็ปรับปรุงกันลงมาไม่ได้เขาก็ความยึดติดเพราะความหลงหลงวัฒนธรรมซึ่งไม่ใช่วัฒนธรรมที่จริงมันเป็นปาฏิหาริย์นักธรรมมันไปประหารแล้วทำเป็นประหายทำมันเป็นธรรมอันเสื่อมมันหาได้เป็นธรรมะอันเจริญงอกงามไม่มันเป็นธรรมอันสุดท้ายด้วยซ้ำไปแต่เขาก็ไม่เข้าใจมันไม่ใช่วัฒนธรรมแต่ก็ต้องไปรับเอาวัฒนธรรมอะไรมาซึ่งทำให้เราเองก็ต้องลำบากลำบนซึ่งผมก็ลำบากลำบนออกแบบอย่างเอาค่านิยมของเรากันมาถ้าไม่เหน็ดเหนื่อยหนักหนาฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยวุ่นวายซึ่งเป็นความ สนใจเป็นอวิชชาของสังคมของมนุษย์โลกเมื่อเราทำได้เริ่มต้นนี้แม้น้อยในอนาคตต่อไปมันก็จะมีได้มากก็จะกลับกลายเป็นคนอีกกลุ่มหนึ่งอย่างหนึ่งมันก็จะไปได้อย่างยากนะเพราะว่ากระแสของโลกมันมากเหลือเกินแต่มันทับทิมมันก็ยอมใจอาบนอกใจน้อยนักน้อยหนาคนที่จะล้างออกจากใจได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปยืนยันไว้แล้วกูไม่รู้ทำมันมีแค่เขาคอผู้ไม่บรรลุมันต้องเป็นขนของเป็นต้นซึ่งมันก็ยืนหยัดอยู่อย่างนั้นดูมาทีเดียวทั้งผู้ที่จะเห็นได้จริงเห็นเด็กจังเห็นด้วยสภาวะแล้วก็เห็นด้วยปัญญาอันยิ่งไม่ใช่ว่าเห็น เห่ออะไรนี่มันไม่แกล้งเหมือนเธอไม่ได้หรอกเพราะว่าเรามาเป็นแล้วเราก็จะต้องฝืนทนออกมานอกจากฝืนทนแล้วถ้าเกิดว่าเราไม่ได้รับผลไม่ได้รับธรรมรสที่แท้จริงมันก็ฟื้นได้อยู่ช่วงหนึ่งถ้ามันเห็นรถจริงมันถึงจะอยู่ไปได้รอดไม่ใช่ฝืนทีนี้มันได้แล้วมันก็ได้เลยมันก็อยู่ในคลิปนี้แม้มันจะเหลือเศษเหลือเลยอะไรบ้างเราก็ยังเห็นชัดเจนมันก็ยังเบาง่ายสบายว่างขึ้นแล้วเราก็หลงมายาอะไรต่ออะไรเราก็เข้าใจเหมือนกันจริงๆจังๆมันก็เราต้องฝึกปรือเพราะว่ามันยากเห็นอยู่ว่ามันยากถ้าเราไม่พยายามพากเพียรพยายามที่จะเห็นตัวเองอย่าพยายามที่จะให้มันเกิดสติสัมปชัญญะธรรมะวิจัยวิริยะอะไรที่เป็นบทในการประพฤติ เข้าไปซ่อนลงไปในสติปัฏฐานในสติปัฏฐานเนี่ยมันมีโพชฌงค์ 7 เป็นองค์เดินหรือว่ามีแรงคนสติปัฏฐานเป็นโครงสร้างที่เราจะต้องรู้หลักอย่างละเอียดขึ้นไปเป็นกายสมเด็จชำนาญหรือเป็นจิตแล้วก็จะเป็นผลของมันก็คือธรรมะเราก็จะต้องปฏิบัติโดยองค์ประกอบของโพชฌงค์องค์ประกอบของที่จะมีสติรู้กายมีธรรมะวิจัยที่จะรู้กายกายนอกกายในกายนู้นกายมีอะไรก็ต้องวิจัยมีวิริยะสอดแทรกอยู่ตลอดเวลาถึงจะเข้าใจดีเห็นดีรู้ดีมีปิติวิปัสสิมีความเกิดปัญญามีการเกิดปัญญามีการเป็นไปได้ จิตสงบระงับลงได้จริงแล้วยังจะสั่งสมสูงขึ้นสูงขึ้นเป็นสมาธิเป็นอุเบกขาเป็นสมาธิสั้นโพดชงเป็นอุเบกขาสมโภชทรงขึ้นไปเรื่อยๆตามลำดับตามลำดับให้เราสังเกตให้เรารู้สภาวะธรรมที่จริงไม่ใช่รู้แต่ภาษาไม่ใช่รู้แต่คำพูดแต่เราก็จะต้องรู้ด้วยสัจจะที่แท้จริงด้วยองค์ประกอบและมีบทฝึกหัดปฏิบัติที่แท้ด้วยพระองค์ทำอย่างนั้นองค์ธรรมอย่างนี้พวกเราเนี่ยมันไม่ใช่ว่าเราท่องแต่ภาษามันได้แต่เราได้ใช้ในชีวิตในการเป็นพระโยคาวจรหรือเป็นนักปฏิบัติธรรมเราได้ใช้องค์ธรรมต่างๆองค์ธรรมสำคัญๆมีอยู่ในตนแล้วเราก็ต้องรู้ว่าเราเองเราศึกษามาเพื่อท่องได้จำได้อยู่เท่านั้นหรือว่าเราจะใช้ในปฏิบัติมันก็ให้ของใช้มาก็บอกว่าจะได้ยิ่งบนหิ้ง นึกว่าเราเองเราออกมาใช้อยู่ตลอดเวลามีผลจากการใช้สิ่งเหล่านี้อยู่หรือไม่ถ้าเรามีผลอยู่ตรวจไปตรวจไปเราก็จะคล่องแคล่วจำได้เราจะชื่นชมและจะศรัทธาเลื่อมใสในคำสอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเราจะเห็นจริงว่ามันเป็นสัตว์ต่างๆเป็นอาวุธสำคัญที่จะพาเราได้พาเราเป็นพาเราเจริญพาเราไปเสริมแล้วก็ขอให้พวกเราได้ตั้งใจแม้แต่จะมาบำเพ็ญเจโตสมถะเนี่ยก็ดูมันน่าจะง่ายดายมันไม่น่าจะยากเย็นอะไรเลยแต่ทำไมมันดูมันไม่ค่อยจะคล่องแคล่วไม่ดูจะเป็นไปสม ลำโพงอะไรนะเพราะเราก็จะต้องใช้ความเพียรใช้ความพยายามต้องเพิ่มอิทธิบาทลงไปไม่สำคัญถ้าไม่เช่นนั้นแล้วมันก็ยังคิดเป็นนี่แหละเหมือนเราจะยิ่งปีกนี้มียิ่งหลบๆอะไรไปเนี่ยมันก็ยิ่งช้าไม่ได้ความแน่จริงทำไมสมเด็จบรรลุไปได้ถ้าก็ลองฝึกดูวันนี้ไม่ๆๆบรรยายไม่พูดอะไรมากนักลงมือกันทำพอสมควรใช้เวลาสักหน่อยแล้วก็ลงมืออะไรๆก็พูดแล้วอะไรอะไรก็บรรยายแล้วดูเหมือนจะคล่องกว่าผู้พูดก็มีมั้งบางคนก็จำกันแม่น เล่นหลักเกณฑ์ที่เราประพฤติปฏิบัติธรรมไม่จริงนิสัยใจโตสมถะเขาแท้ๆนั้นน่ะเค้านั่งกับพื้นกันทำไปไอ้การบอกการกล่าวการใช้จ่ายปริยัติเขาก็จ่ายกันแต่เพียงพอสมควรจ่ายเล็กน้อยแล้วก็ทำเอาแต่บทฝึกหัดเอาแต่บทปฏิบัติมีมากก็เอาส่วนนั้นมากวันหนึ่งคืนหนึ่งก็มากพยายามจะทำกันจริงๆแกก็จะตั้งใจทำก็เพราะว่าเขาเองเขามีฉันทะเพียงพอจริงแล้วก็มุ่งมั่นเดินสายศรัทธาแน่แท้เต็มที่ว่าเต็มก็เพราะว่าเขาเห็นว่าเป็นคลิปเดียวเป็นจุดเดียวที่เขาทำให้สำคัญซึ่งเราเองเราก็น่าจะกระทำได้เหมือนกันเมื่อเราเอง ความสำคัญสัญญาหมั้นหมายเห็นว่าสิ่งนี้ก็สำคัญและเราก็อยู่ในภาวะที่เราจะต้องศึกษาพากเพียรอยู่ด้วยมันก็นับไม่น่าจะมีอะไรมาขัดขวางอยู่ในจิตในการกลั้นเป็นการกรีดเป็นความไม่พอใจไม่เต็มใจไม่มีฉันทะอะไรอย่างนี้มันก็ไม่น่าจะมีถ้าเกิดว่าเรายังมีจิตอย่างนั้นก็ต้องพยายามปลดปล่อยพยายามทำความเข้าใจให้เห็นจริงเห็นแจ้งแล้วก็ทำเข้าไปอย่างเต็มที่มันก็จะได้ง่ายดายขึ้นเป็นไปได้สาวโสดที่กำลัง การศึกษานิติประชาติที่คำว่าปัดสันโตที่คลังปัจจัตตังวาอัสสะโทระสังฆัสสะเมธีประชาติตรัสสังวาปัญจานัตถิสัปปายะปะติสังเวชนีติดสติถ้าเรา พยายามจะทำให้ครบนี่มันหมดจะพูดจะบรรลือนัมยงให้เราทำให้ครบ 3 บทที่ 3 พยางค์กายสังขาราจะทำให้ครบทั้ง 4 จึงไปได้เรื่อยๆโดยเฉพาะในขณะลืมตาอยู่ 4 บทนี้ก็พยายามทำให้มีแกนนำมีสติเป็นแกนนำและก็มีบทที่เราจะเป็นองค์ประกอบในการประพฤติดูลมหายใจเข้าออกสั้นยาวอะไรไปเป็นแกนนำ ในการประพฤติไปมันเป็นเครื่องประกอบไปเรื่อยๆแล้วเราก็จัดแจงกายสังขารจัดแจงให้รู้ทั้งรู้รู้ทั่วถึงรู้เฉพาะแล้วก็เป็นไปเพื่อความสงบระงับลงการสงบระงับเท่าใดก็ประมาณให้ดีให้ดูในความหมายของคำว่าปัสพยางค์หรือว่าการสงบระงับให้ชัดเจนทำให้ถูกให้ลงตัวลงสภาพไม่ได้เธอผู้ใดเจริญไปถึงอีกบทที่ 2 ถึง 4 ข้ออีกมันก็ตั้งขึ้นถึงระดับของเวทนาปิติปฏิบัติเวทีเราจำหัวข้อ ตอนนั้นก็เหมือนกันปิติปะติดสังเวอะสะสิจะสามีติสุคติปิติปะติสังเวอะสิสะติแล้วก็สุขขะสุขะปะฏิสังขาปะติสังเวชนีติดสติเราจะระลึกรู้พร้อมเฉพาะในปิติหรือครูพร้อมเฉพาะในสุขเราจะเข้าใจว่าปิติมันเป็นอาการอย่างไรให้ชัดอธิบายในหลายในภาษาไทยๆคลี่คลายขยายความให้ฟังแม้จะสุขก็ตามก็คลี่คลายให้ฟังได้หลายในลึกซึ้งเป็นนโยบาย ถ้าให้บทศึกษาที่ให้ศึกษานัยยะอันลึกซึ้งนัยยะต่างๆนี่คือจิตสังขารเป็นตัวจิตตสังขารเพลงเกาหลีตัวจิตสังขารจิตตสังขารบัญชาการจิตจิตตะสังขารเวทีภาษาเศรษฐศาสตร์ทรัพยากรที่ 2 ก็คือเราจะทำให้จิตสังขารนี้สงบรับรองแพงทะลุเข้าไปในจิตสังขารจนกระทั่งถึงตัวจิตสังขาร โต๊ะไม้เอาเวทนาจิตสังขารเป็นสุขเป็นทุกข์หรือเป็นสภาพจนกระทั่งมันละเอียดขึ้นมาเป็นปิติเป็นสุขเป็นสุขเป็นทุกข์แบบโล่งๆจนกระทั่งมาถึงแบบละเอียดก็ได้อธิบายไล่เข้ามาเสมอใครจะพอสมควรแล้วเจริญไปจนกระทั่งถึงบทที่ 2 จะทำให้เขาไปถึงแม้บทที่ 3 ที่ 4 มันก็เป็นองค์ประกอบที่ควรจะไล่เข้าไปได้ถ้าเกิดว่าถึงบทที่ 2 แล้วเพราะมันเข้าไปถึงจิตและเราจะทำอย่างไรความหมายของมันก็บอกให้ชัดเจนว่าจิตนี่แหละเราจะเรียนรู้กำกับกำหนดฝึกปรือให้มันได้สภาพดังนี้อย่างบทที่ 3 ก็เอาเข้าไปที่ตัวจิตเลยจิตตะปฏิเสธสังเวชที่ ปิดไฟฟ้ามีประสิทธิภาพหมายเอาให้รู้พร้อมเฉพาะเรื่องของจิตโดยตรงจิตสังเวทีและทีนี้เราจะทำอย่างไรบ้างลักษณะของมันก็อีกแบ่งออกไปมีรายละเอียดเป็น 3 ประเภทต่างๆเช่น 1 2 กลายเป็นสมาชิกตั้งสามีภิกษุสติสมาธิปัญญา สามีติดสติพี่โมจิยังจิตตังปะสะสิจะสามีติดสติเราจะทำในบทศึกษาเหล่านี้ศึกษาจริงๆไม่มีการศึกษาไม่ใช่ฟังแต่ภาษาศึกษาคือเรียนรู้ความหมายเรียนรู้สภาพที่จะไปประกอบประพฤติปฏิบัติธรรมจริงมันจะเกิดอย่างไรอย่างไรศึกษาเพื่อไปให้มันเกิดบทปฏิบัติเกิดการประพฤติเกิดผลเลยทีเดียวรู้ทฤษฎีและก็เป็นธรรมจึงมีภาคปฏิบัติเกิดผลแท้ขึ้นมาไม่มีจิตปราโมทย์ยิ่งอยู่ร่าเริงเบิกบานอภิปรัชญาให้มีจิตนั้นมั่นคงแข็งแรงสัมมาอะระหังหรือสมาธิหมายเอาประเภทแข็งแรงตั้งมั่นมั่นคง แล้วสุดท้ายเราก็ต้องมีลักษณะสำคัญคือปล่อยอยู่แม้เราจะได้ขั้นต้นขั้นกลางขั้นสูงอย่างไรจะมีสภาพวิโรจน์จะยังก็ปล่อยอยู่ปล่อยอยู่เป็นที่สุดจนกระทั่งเกิดธรรมะ A4 ข้อปลายเรียกว่าบทที่ 4 4 ข้อในบทที่ 4 จะเกิดอนิจจาอนุบาลศรีประภาเศรษฐศาสตร์ที่ 2 ของบทที่ 4 เวลาทานอุปสงค์มีสติมีราคาอนุพันธ์เศรษฐศาสตร์มี เห็นความจางคลายเห็นอนิจจังเห็นความไม่เที่ยงเห็นความเปลี่ยนได้แม้กิเลสของเราก็ทำลายได้หรือแม้กิเลสของเราหรือว่าเราทำอะไรได้แล้วมันไม่เที่ยงมันยังไม่มั่นคงก็รู้ได้เราก็ทำให้มันมั่งมั่นคงอย่าให้มันไม่คงทนแต่แท้จริงแล้วเราอนิจจังอนัตตาศรีหมายความว่าตามรู้เห็นจิตที่เราเปลี่ยนแปลงได้มันลดราคาได้ต้องรู้ประวัติจริงๆไปถึงขั้นนี้ต้องรู้จิตใจแต่สิ่งอย่างแท้จริงไม่รู้กายรู้เวทนารู้ความประกอบองค์ประกอบของมันจริงๆแล้วก็ทำความจางคลายก็เห็นคิดว่ามันจางคลายลงดีขึ้นเปลี่ยนไปเป็นเวลาทานอุปสรรค และเข้าใจสภาพนิโรธนิโรธารามเห็นชัดเจนเราจะรู้จะเห็นเพราะความจริงมีสภาวะรองรับเป็นไปได้แม้ปัจจุบันนี้ก็รู้ในจิตขณะนี้ได้ว่าเออมันว่างอย่างนี้มันนิโรธหรือมันอยู่เหนือหรือมันสำคัญทำได้แม้ปัจจุบันนี้ก็มีหลักฐานยืนยันเป็นนิโรธอนุปัสสนาอยู่นิโรธารามปัดสีอัสสะสิสัสมีสตินิโรธารามปัสสะสิจะสามีติดสติจนเรียบร้อยสุดยอดแล้วก็มีประสิทธิภาพสีอัตถะ 43 มี 40 แผ่น 3 มีติดสติและสามารถที่จะทำอย่างไรก็ได้เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเปลี่ยน สลัดคืนกระทำคืนอย่างไรก็ได้อย่างแท้จริงทำกับทำคืนทำไปทำมาเวียนวนช่ำชองอย่างแท้จริงแล้วเราจะรู้ความหมายของปฏิสังขาโยยิ่งกว่านั้นที่เรามีความรู้ความเข้าใจอย่างชัดแจ้งกว่านั้นลึกซึ้งกว่านั้นเราก็จะต้องเข้าใจด้วยแล้วเข้าใจความหมายต่างๆเข้าใจทฤษฎีแผนที่ต่างๆก็ทำไปอย่ารีบร้อนไปเป็นขั้นๆแม้จะไปได้ช้าๆก็ช้าช้าช้าให้มันคงช้าๆให้แน่นอนมั่นคงไปได้เรื่อยๆ เพลงคาถาสำคัญเป็นตัวที่จะต้องใช้นำตัวนั้นเรียกว่าตัวพระมีสติให้มีสติแข็งแรงมั่นคงและตัวผีก็คือทีนะมีพระเป็นปฏิปักษ์ต่อปฐมฌานคาถากันผีแล้วก็จะต้องให้เป็นจริงด้วยอย่าไปให้มันเกิดปีนั้นมีพระเป็นปฏิปักษ์ต่อปฐมฌานปรับปรุงระบบที่เราจะปรับปรุงที่นำพาเราก็พยายามเอามาใช้ก่อนที่จะอธิบายแล้วแม้แต่หลักเกณฑ์อะไรต่ออะไรก็เอามาทำให้จริงให้มันเกิดจริงเห็นจริง อย่ายื่นทางให้มันแล้วมันจะไปสู่ความหลับแล้วเราก็ยิ่งหลับตาหลับตัวอะไรส่งไปให้มันมันก็ยิ่งเป็นทางการแก้กลับเนี่ยเอาทุกอย่างแม้แต่เราจะขยับร่างกายแม้แต่เราที่จะออกไปเดินจงกรมอาจจะหนวดเนื้อเป็นตัวจะทำให้เราสลัดให้รู้สึกว่าเราตื่นขึ้นไม่ได้ทำตนเองให้เป็นผู้ตื่นขึ้นเบิกบานแจ่มใสขึ้นให้ได้ไม่ใช่ว่าบัตรมันก็ยังไม่รู้ว่าจะทำใจโตสมถะนี้ ถ้าเขาแล้วเราจะขยับร่างกายไม่ได้เลยก็ไม่ใช่ถ้าจำเป็นเห็นแล้วว่ามันเสียมากก็ได้ไม่เอาเราต้องแก้กลับแก้กลับให้มันมาสู่จุดที่สำคัญพอเรารู้แล้วว่าจุดสำคัญคืออะไรจะต้องให้เบิกบานแจ่มใสสติจะต้องเป็นตัวนำมีสติเป็นตัวนำยาให้สติดีอย่าให้สติปัญญาในส่วนสำคัญแม้จะฟุ้งเป็นการฟุ้งเป็นพยาบาลก็ยังพออาศัยนะเพียงพออาศัยพอไปพอมาพอพิจารณาพอทำอะไรก็ได้ไปได้ถ้ามีสีและมีค่านี่มันพิจารณาไม่ได้เลยมันตกกลายเป็น ดีเลยมันตกกลายเป็นทิศทางไปหากิเลสเลยจริงๆมันไม่ได้ผลอะไรมันเป็นการเป็นการเสพคุณอย่างนั้นแหละไปพระโชว์พระโยคาวจรนี่มันไม่ได้ผลอะไรที่พากันนั่งหลับหูหลับตาในจำนวนพวกปฏิบัติธรรมเนี่ยสายหลับตาไปดูเอาเถอะนางมีภาษีเกี่ยวข้องในการนั่งจมอยู่อย่างนั้นน่ะนั่งในแกงได้ทนเหมือนกันทำได้เกิดการเสพคุณอย่างนั้นแต่มันไม่เกิดญาณมันไม่เกิดการที่มดอะไรมันไม่รู้จริงเห็นจริงอะไรมันกำลังเหลืองเกินไปและกลายเป็นการนั่งหลับนั่งหลับแต่ถ่ายเดียวหลับได้ด้วยวิธีการนั่งทำให้ตัวเองนั่งได้อย่างนั้นน่ะทนอยู่ไปเป็นชั่วโมง 2 ชั่วโมง 3 ชั่วโมงเพราะว่าจะมาประธรรมแบบอย่างนี้กันก็ ได้แล้วก็ทำให้มันเป็นสภาพนั้นน่ะจมก็อยู่ในรูปนั้นน่ะพอเราพยายามแก้แก้กลับจริงๆจรวดเนื้อหนวดตัวจะหายใจยาวๆจะพยายามขยับให้ร่างกายมันได้รับความตื่นให้มันได้รับการเกิดการงานขึ้นมาเกิดความเปลี่ยนไม่ใช่ให้มันดีให้มันจบให้มันหยุดนิ่งหน้าแช่ลงไปงั้นไม่ใช่ให้มันกลับเปลี่ยนสภาพขึ้นมาจริงๆเราใช้พยายามให้มันมีออกมาใหม่เป็นความเพียรเป็นปลาลบ 9 ความเพียรอันเป็นเหตุปรารภความเพียรที่ได้ค้นคว้าเป็นความเพียรที่ ออกเป็นความเพียรอันเก่าออกเป็นความเพียรอันก้าวไปข้างหน้าหรือว่าเป็นไปได้จุดที่มันเจริญขึ้นน่ะก็รักธรรมชาติจนมันเกิดการมีฤทธิ์มีแรงเพียงพอเป็นธรรมชาติเป็นกำลังความเพียรอันมีกำลังขึ้นได้เป็นที่ผิดพลาดความเพียรอันทรงไว้มีอยู่กับเรานี่ทรงอยู่กับเราจริงๆส่งได้ส่งไม่ได้เป็นไปได้ดีๆเป็นสมาบัติเป็นฐิตินั้นเองเราจะต้องใช้ให้มันเกิดเป็นสมาบัติธรรมชาติเป็นความพยายามทำในแบบนี่แหละในสภาพปกสภาพนี่แหละ ไปก่อเกิดตั้งแต่ละเอียดมาจนกระทั่งถึงเกิดผลแข็งแรงชัดเจนใหญ่โตขึ้นมา มันไม่ได้เรื่องมันเป็นสภาพดีๆมันเป็นสภาพที่จะมีทิศทางเอนโน้นเอนไม่ได้ทางที่มันชักใบขับขี่เปลี่ยนอย่าให้มันถลำเข้าไปลึกเพราะฉะนั้นเข้าไปลึกแล้วแต่กลับไม่ได้เลยแต่กลับไม่ได้ก็จมเย็นอยู่ในนิยายนั้นเลยต้องอ่านอ่านสภาพจริงๆมีสภาวะนิวรณ์อย่างนี้คืออย่างนี้สภาพนี้เป็นอย่างนี้จะไม่ชัดรู้ไอ้ตัวจริงไม่ชัดน่ะแกกลับมันจริงๆการแก้ไขจีนนั้นมีทางของพระพุทธเจ้าที่สอนพระโมคคัลลาไว้ในชั้นเรียนให้เปลี่ยนทุกอย่างหนวดเนื้อหนวด รูปหน้ารูปตาหายใจเข้ายาวๆแม้แต่จะไปล้างหน้าล้างตามองดูท้องฟ้าเดินจงจงกรมอะไรแม่นสุดๆแยงหูมันก็ยังให้ทำพยายามคือให้มันปลุกให้มันตื่นจริงๆถ้าเราไม่ปรับไม่ปลุกให้มันตื่นขึ้นมาไม่ได้มันไม่ได้หรอกมันดึงเราลงดึงเราลงเราต้องปรับปรุงมันตกให้มันขึ้นมาเปลี่ยนก้าวออกให้ได้นี่ก็ธาตุเพี้ยนออกค่าออกตัดออกให้มันไปสู่สภาพอีกสภาพ ที่มันเป็นสภาพที่เราจะต้องให้มันเสร็จคุณอย่างนั้นไม่ใช่ไม่ใช่คุณอีกอย่างโน้นทำให้เป็นไปแล้วมันก็จะสงบเท่าที่เราทำได้มันยังไม่เก่งมันยังตายมันยังไม่สงบมากขยับเขยื้อนมากหน่อยไปช่างมันแม้กายนอกดีกว่าคุณเข้าไปนั่งจมเข้าไปเป็นที่ไม่มีทางแล้วคุณว่าคุณไม่ขยับเลยตายเลยนะเป็นงูเลยด้วยมันยิ่งกว่าเราขยับถ้าเป็นธรรมดามีเจตนาเห็นจริงเราก็ทำเพื่อจิตนี้เพื่อสิ่งนี้โดยตรงแก้กลับมันปรับปรุงมันดีกว่าคนไม่พยายามจะไม่มีเนื้อจมแล้วก็เจ็บแล้วก็ตกลงไปเป็นชิ้นนะมีพระไม่รู้ตัวไม่มีสติสัมปชัญญะไม่มีแรงควบคุมเสร็จแล้วทีนี้คุณนึกว่าคุณจะไม่ต้องขยับแล้วมัน ขยับแล้วมันหมุนเลยมันควงสว่านด้วยมันงอกแงกโยงเยงโยกเยกอะไรก็ได้อยู่ไปได้ด้วยซ้ำมันก็เลยมันก็ไม่เข้าท่าเหมือนเราก็แก้ไปพยายามไม่รู้เหลี่ยมรู้มุมทำไปจริงเราไม่อยากให้มันมีสภาพนั้นเกิดล่ะไหนเราอยากให้มันสงบลงครับกายก็สงบอย่างดีให้มันนิ่งดีแต่ถ้าเกิดว่าเราควบคุมได้จุดต้นไม่ได้ปล่อยให้มันตกที่หน้ามีเท่ากันเลยแล้วทีนี้ถ้ามันลากจูงกายเราไปยิงหน้าเกลียดตอนนี้กลายเป็นสัตว์โลกแง่โครงเกร็งโยกเยกมันก็ยิ่งน่าเกลียดกว่าหนักเหตุการณ์ที่เราเป็นเจ้าหนี้หมดสินทำโน่นทำนี่อะไรขึ้นมาบ้างเป็นภาวะแก้กลับเป็น จะปลูกต้นที่ท่านบอกแนะนำมาน่ะหายใจยาวแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสูดอากาศหนวดเนื้อหนวดตัวแม้กระทั่งออกไปล้างหน้าล้างตาอะไรต่างๆนานาพรุ่งนี้ถ้าเจอก็ต้องเดินจงกลมมั่งย้อนหูฟังอะไรอย่างนี้เป็นต้นแล้วจะพยายามปลุกหรือว่าพยายามปรับให้มันเราเองมันมีสภาพเปลี่ยนเสียให้ได้อย่าให้มันตกถ้าตกแค่ตกแช่ไปแล้วมันไม่กระเตื้องไม่กระเตื้องจริงๆเราต้องพากเพียรต้องพยายามคลายเป็นอย่างที่เป็นการปฏิบัติ ล้มเหลวจากที่ในสำนักได้หลายสำนักเลยนะที่เขาทำกันอยู่เราเห็นเรารู้เราเข้าใจผ่านผ่านมาถึงจะรู้ชัดความเป็นความล้มเหลวแม้เธอจะปฏิบัติในการเอาภาวะนั่งเนี่ยเจโตสมถะหรือว่าอะไรก็ได้แล้วแต่จะวิปัสสนาก็บอกว่าเขาจะวิปัสสนาในปีนี้ก็ตามมันกลายเป็นการล้มเหลวมีคนที่ทำได้อยู่น้อยนักนอนนั้นเป็นภาวะที่เขาไม่รู้ตัวเขาก็จมอยู่ในสภาพที่มันล้มเหลวแล้วก็นั่งแช่เก่งไปในอีกอย่างหนึ่งคือนั่งจ้องให้มันหลับหลี่อยู่เงินได้คงทนถาวรเก่งซะด้วยนะให้มันเกิดการคงทนถาวรเป็นอย่างนั้นไปได้นานแต่มันไม่ได้เกิดผลดีอะไรมันเป็นสภาพ ที่ทำให้มันเกิดจากนั้นให้ได้อยู่เรื่อยๆไปเท่านั้นเองมันไม่เกิดผลอะไรมันก็นั่งหลับนั่งหลับให้แบบนั่งหลับให้ได้ฝึกปรือการนั่งหลับอย่างนั้นงบประมาณกำลังกำลังสติให้ตื่นให้ได้มีกำลังเพียงพอที่เราจะเกิดปัญญาเกิดการควบคุมควบคุมกายไม่ตายนอกก็ยังมีกำลังของสติหรือธาตุรู้นั้นควบคุมภายนอกปรับเปลี่ยนภายนอกได้กลางก็รู้ลมหายใจแต่มันไม่ยากอะไรลมหายใจก็พอเข้าจริงๆก็ตัดภวัง ลมหายใจมันไม่รู้หรอกมันไปอยู่ในภวังค์และลมหายใจเข้าออกมันอยู่ข้างนอกไม่รู้ถ้างั้นก็ต้องพยายามให้มันรู้กายนอกนี่แหละเรามีกำลังเวลาเราจะอยู่ครบรอบอยู่ในภาวะภพหรือจะอยู่กามภพกำลังเอาสตินั้นก็โยงถึงกันได้มีกำลังพอที่จะปรับปรุงปรับเปลี่ยนหรือทำยังไงกันได้ไม่ใช่หมายความว่ามันแปลไปแล้วเป็นอะไรไปแล้วมันก็ช่วยกันไม่ได้แต่กลับกันไม่ได้เลยอย่างนั้นอย่างนั้นก็เรียกว่ารอใช้ไม่ได้สติตกกำลังสติไม่พอ ให้มีกำลังสติเพียงพอวิตกวิจารณ์จึงเข้าทำงานได้ถ้าชี้นำมิทธะงามมากไปมิสเตอร์วิจารณ์ทำงานไม่ได้ไม่มีตัวระมัดระวังวิตกวิจารณ์เข้าควบคุมพยายามให้รู้ให้ตั้งเป็นในทิศทางที่เราต้องการเป็นไปได้พอได้ทีเดียวปรับลงไปทั้งระบบของวิปัสสนาจะใช้การกระทํา 7 กำลังกายอะไรของเราด้วยไปสลับสับเปลี่ยนไปเสริมหนุนไปเรื่อยๆแก้กลับไปเรื่อยๆกินข้าวมาวันนี้จะปล่อยก่อนเวลาครึ่งชั่วโมงเติมตังค์ออกมาแสดงภาพ จริงๆในเวลานั่งฝึกปรือเนี่ยก็ตั้งใจอยู่ว่าสักชั่วโมงนึงถ้าเป็นความยาวนานที่พอที่จะไปฝึกปรือกันพอสมควรนอกนั้นก็ฟังเราทำฟังบรรยายฟังเทศน์ฟังอะไรต่ออะไรไปบ้างอย่างที่เคยเป็นเงินก็เวลาใดที่ไม่ดีทำหลักสูตรอะไรมากนักก็จะให้ทำชั่วโมงนึงมาถ้าเกิดว่ามันมากนานเกินไปเราจะต้องใช้ความแห้งหรือว่าใช้ความเพียรที่บางทีมันก็ดูรับตัวแล้วมันดูว่ามันทำ ตรวจสภาพอึดอัดมากไปมันก็จะดูท้อแท้ดูง่ายๆไม่เข้าทีเพราะฉะนั้นเราจะดูปรับปรุงให้ได้สัดส่วนถ้าพอดีพอดีมันจะได้ผลพอดีน้อยไปก็ไม่เจริญช้ามากไปก็กลายเป็นทารุณทรมานแล้วมันไม่มีฉันทะก็ไม่เกิดประโยชน์มันก็พอเหมาะพอสมพอเป็นไปได้ดีแต่ตอนท้ายที่ให้ปลุกมา ตกปลาเนี่ยเพื่อที่จะให้มาสรุปอารมณ์สำรวจอารมณ์ปรับปรุงอารมณ์ไม่ใช่ปล่อยให้มันแช่ตกลงไปต้องพยายามพยายามกระทำแม้ไม่ได้ตั้งไม่ได้ตั้งตัวไม่ได้ก็ตั้งมัน 5 นาทีสุดท้ายมีอะไรได้มันก็ยังดีในแต่ละครั้งแต่ละคราวละวันนี้เอาแค่นี้ก่อน