220717 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

มจริงเรื่องของความจริง อยากเล่นแล้วมันลำบากเพราะว่าฐานมันไม่จบผีนะมีพระด้วยมันไม่ตกจิตสงบด้วยมันไม่จุกจิกหลี่มันไม่เข้าหาเพราะว่ามันออกนอกกูจะจับมันก็แรงฟุ้งซ่านมันก็ฟุ้งแรงสูงเป็นกลางกรุงเป็นพยาบาลซึ่งเป็นอะไรตายในเรื่องราวที่ห่วงหาอาวรณ์อะไรมากมายแต่มันเป็นภาระมันเป็นคำว่ามันเป็นชาวบ้านเรื่องของชาวบ้านเยอะเพราะฉะนั้นหนักใหม่ๆถ้าเกิดว่าไม่ฝึกจนเก่งฝึกจะมีภาษีฝึกกันมากๆนานๆแล้วถึงแม้ว่าจะตามมากอะไรมากก็แค่นั้นมันไม่เป็นการฝึกหัดจริงแล้วเราก็ไม่ได้ง่ายๆหรอกแต่สำหรับคนที่ไม่ตัดกิเลสจริงแล้วมาเล่นเกม โดยตัวเองไม่ได้อยู่ในฐานะหรือสมฐานะในผู้ที่จะมาเล่นจิตกับจิตที่อยู่ในภวังค์โดยเฉพาะการพัฒนาของเรายังไม่ได้ขาดแจงอะไรกันมาเลยจริงๆยากมานั่งแก้ตัวกรรมฐานยากมันต้องอาศัยเวลาสำหรับผู้ที่ไม่ใช่ฐานของผู้ที่สมฐานสมฐานะทีเดียวไม่ใช่อนาคามีแทนต้องใช้เวลาทำใจโดยธรรมหรือนั่งตรงนี้ไปใช้หน่อยฝึกปรือปลายพยายามภาพเปลี่ยนไปอย่างที่บอกความเป็นจริงเพราะฉะนั้นผู้ใดมีฐานะของตนอย่างไรอย่างไรเราก็จะได้ไม่เข้าใจผิดแต่เข้าใจถูกจริงแล้วมันก็มันจะได้มีวิริยะอุตสาหะ นึกว่าทำอะไรต่ออะไรเป็นไปได้จริงทีนี้ตัวผู้ที่อยู่ในฐานะของผู้ได้ตัดกิเลสตัณหามาพอสมควรกามตัณหาบางเบาแล้วอย่างที่กล่าวแล้วเมื่อบอกอย่างนี้เข้าก็จะได้มีกำลังใจบ้างว่าเราเองเราควรจะได้ทำอันนี้ง่ายๆขึ้นให้ดีขึ้นแต่อย่าประมาทอย่าไปหลงเหลิงเหลิงเหลิงลอยอย่าไปหลงเหลืองลอยเป็นอันขาดเพราะตัวเราเองเป็นผู้ที่อยู่ในฐานะอันสูงจริงๆมันยังไม่สูงเท่าไรหรอกแต่มันก็สูงขึ้นมาบ้างแหละแล้วเรากำลังจะแก้จะเรียกว่านาพระก็ตรงๆคือเป็นพวกนาคเป็นพวกนาคะขึ้นมาแล้วชั้น 1 โลกโลกธรรมดาที่เกี่ยวกับเรื่องของโลกียะกามารมณ์ หยาบๆเราได้ลดละปล่อยมันจริงจนเรามาอย่างถูกต้องเพราะฉะนั้นมันก็จะเกิดขึ้นมาชั้น 1 จริงแต่เราอย่าไปประมาทเราควรจะได้ตั้งใจควรจะมีกะจิตกะใจให้มากๆด้วยว่ามาเป็นดั่งนี้เรารู้ถึงภูมิฐานและรู้ถึงจุดเป้าที่มันเป็นจริงของเราเราไปตกในนิวรณ์หรือว่าในกิเลสตัณหาจุดนี้ชัดๆเราก็ควรจะต้องต่อสู้ในกรรมวิธีที่เราจะศึกษากันนี่แหละมันเป็นการปลุกที่ตื่นจากหลับมันเป็นการแก้ไขจุดที่เราเองเราจงลงไปเราหลงไหลมันเรา ต้องต่อสู้ก็พยายามฝึกปรือแล้วก็ต้องเห็นให้แจ้งให้ชัดต้องเรียนรู้เป็นการกระทำอย่างตั้งใจตั้งใจเล่นกับเจ้าเลยฟาดหัวกะเจ้าเลยจริงๆน่ะพอพูดได้ยิ่งมีฐานะอย่างนี้ต้องรู้ตัวแม้เราจะไม่ใช่ยังไม่ใช่ฐานะของธนาคารมีเต็มตัวแต่มันก็เป็นไปนะเรารู้ตัวพวกเราให้ดีๆแล้วพวกเราจะปฏิบัติกันมาในฐานของรัฐบาลในการมีเลื่อนเข้ามาเลื่อนก็มาไม่ใช่น้อยแล้วอย่างนี้เป็นต้นแล้วมันก็จะมาสู่ฐานนี้จริงๆฟังดูดีๆก็จะเข้าใจดีจะรู้จิตรู้ฐานะของจิตรู้ระดับของจิตรู้สึกได้ชัดขึ้นมันจะเข้าใจดีแล้วคนนั้นเราต้องทำให้ถูกตรง อาญาอ่อนแอพ่อแม่ปกเปียกนะยาไม่เอาใจใส่นี่หยาดทีเดียวต้องพยายามตั้งอกตั้งใจยังดีมันจึงจำเป็นได้เร็วได้รับก็พากันทำพากันไปดังกล่าวนี้แหละเพราะผู้ใดที่จะผสมไปด้วยโดยเรายังอ่อนอยู่เราได้แค่สบายตามของเราก็ยังแรงนึกว่าพยาบาทของเราก็ยังมากอยู่พอสมควรก็ใช้เวลาดังกล่าวแล้วโดยเฉพาะเพียงสังคมหรือว่าฝึกปรืออาศัยการทำให้มากการเขตคุณทำให้คุณทำให้เคยทำให้กินก็ตอบไปเราจึงจะเป็นไปได้เพราะงั้นก็อย่าไปอึดอัดอึดอัดใจร้อนมันจะเป็นอุปกรณ์ได้เหมือนกันถ้าเราเองเข้าใจ คิดถึงแม้จะไม่ใช่ถามตรงแต่จะเป็นอุปการะล่วงหน้าพอไปถึงเวลาที่เราจะถึงฐานแพ้ของเรามันก็จะง่ายดายมันก็จะสะดวกไม่อยากเป็นไปได้ดีทีเดียวไม่ต้องห่วงนะเพราะเรามาฝึกปรือธรรมข้อสำคัญว่ามีผู้นำผู้คอยทักท้วงดูแลชี้แนะไม่ออกสู่มิจฉาทิฐิมันไม่ใช่เสียหายอะไรหรอกข้อสำคัญผู้ชี้นำผู้ชี้แนะถ้าเผื่อว่ามันไม่เป็นสัมมาทิฏฐิมันเป็นมิจฉาทิฐิเท่านั้นแหละที่มันพาเสียมากที่อาตมาต้องการมากต้องรีบตัดบทเพราะว่าไม่อยากให้ใครมาเสียหายหนักขึ้นมันจนยิ่งจนไปใหญ่เลยแล้วมันตามปัญหาก็ไม่ลดเลยแถมมาสร้างเพราะว่าปัญหาให้หนักหน้าเข้าไปอีกมันทรมานตัวเองแล้วมันมี มีอยู่มากเหลือเกินในวงการการปฏิบัติธรรมเพราะว่ามันมันซวยอ่ะในฐานะที่จะต้องทำขั้นตอนของความอยากตัดกิเลสตัณหาในฐานของอบายในโลกของการไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจแล้วยังไม่พอแถมมานั่งอย่างนี้มาทำสร้างกำแพงตัวเองอีกก็เขาเองก็ทำงานหากิเลสให้แก่ตัวเองเตี้ยๆตรงๆว่าจะให้อาตมาเองไม่สงสารได้ไงอาตมาแหลกเลยไม่เอาอ่ะนักปฏิบัติธรรมที่มันเป็นมิจฉาทิฐิอย่างชัดแจ้งเป็นมิจฉาทิฐิ 100% ที่ไม่ปฏิบัติธรรมมันไม่เอาถ่านแล้วอาจจะมานั่งหลับหูหลับตาแล้วก็ไม่ทราบเพราะวาสนาให้ตนแม้ตามมาตรฐานเบื้องต้นไม่รู้เรื่องพูดก็ไม่เอาถ่าน อะไรก็ไม่รู้เรื่องมีสีมีสมาธิอะไรก็ไม่เข้าใจในส่วนต้นทุนพอเป็นไปอะไรไม่เอาแล้วยังไม่เข้าใจเพราะว่าตัณหาผิดๆด้วยแล้วก็ไปสั่งสมเพราะว่าตัณหากลับลงว่าเราเป็นผู้จะมานั่งตัดกิเลสด้วยมันก็เลยไปกันใหญ่ว่าอาตมาจึงต้องปีชงชี้ทางตีให้หยุดไปเลยเลิกไปเลยดีกว่าไม่ต้องไปนั่งทำไม่ต้องไปนั่งวุ่นวายอะไรตีเลิกไปเลยก่อนที่ที่พูดแรงๆอ่ะที่พูดให้ตัดขาดเพราะฉะนั้นผู้ใดที่ถูกกระทู้แรงๆเขาก็จะสะดุ้งสะเทือนแล้วก็ไปนั่งสมาธิเพราะว่าเราตีอย่างเดียวเราพยายามเอาอย่างชัดยืนยันยืนยันเลยว่าไม่เอาใครจะมาฟังเราก็ไม่ฟังเพราะฉะนั้นไม่ฟังเราก็ตีทิ้งเลยยืนยันอย่างนั้นก่อน แต่ถ้าเข้ามาเข้ามาฟังนะถ้าคนที่ไม่ไม่รุนแรงอะไรนี่นาเข้ามาศึกษาบ้างอะไรบ้างมันก็จะละเอียดซึ่งเราก็พูดกันอย่างนี้เสร็จแล้วเราก็ตะล่อมพยายามอธิบายให้มันเป็นสัมมาสมาธิมันก็มีศรัทธามันก็เข้าใจดีเขาก็มาฝึกปรือมันก็มาหัดมาทำอะไรๆซึ่งเราก็มีโอกาสที่จะซื้อที่จะชี้แนะที่จะหัดที่จะทำเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วเราก็ยืนยันว่ามันไม่ใช่แกนใหญ่แทนโตอะไรมันเป็นส่วนอุปกรณ์เราไปเท่านั้นเองและมันก็เป็นเรื่องของฐานเขาทำผิดฐานแชร์ด้วยส่วนใหญ่แต่ถ้าเขาทำฐานจริงๆมาจริงๆได้นะมันไม่มีปัญหาอะไรหรอกคนที่อยู่ในฐานะอย่างนั้นพูดกันรู้เรื่องแล้วก็เข้าใจนอกจากจะมีมาหน้าที่แข็งแรงเกินไปถึงความเห็น ตัวตนอะไรหนักๆซึ่งกิเลสของเขาเองอันนั้นก็เป็นเรื่องจริงมันก็ย่อมจะลำบากคนอย่างนั้นก็ต้องปล่อยไปก่อนเราจะต้องแสดงไม่ว่าเราจะต้องทำงานมีภูมิมีอิทธิมีฤทธิ์มีเดชมีความแพร่หลายมีความยอมรับนับถือมากเพียงพอเขาก็ลูกน้องมาเองแหละในอนาคตตอนนี้ก็เป็นเรื่องกิเลสของเขาก็ต้องมีบาปของเขาก็ต้องอาจจะช้าไปหน่อยก็จะทำไงได้เขาอยากมีกิเลสของเขาเองทำไมอ่ะใครไปบอกให้มีแต่ก็มีกิเลสเขาก็ต้องเจอวิบากกรรมช้าต้องนานไปหรืออาจจะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากเราเลยนอกจากจะทำยังไงได้มันจำเป็นต้องขอให้พวกเราได้เข้าใจยิ่งขึ้นที่พูดนี่ก็พูดเพื่อที่จะจ่าย ละเอียดลออเพิ่มขึ้นเพื่อเราจะได้เข้าใจจะได้มีศรัทธาภาษาพระมีความตั้งอกตั้งใจวิริยะอุตสาหะมากขึ้นเรามาเริ่มต้นมันเป็นแล้วก็จะได้อธิบายไปพรางตามที่เราเคยจะทำทุกวันดำเนินตามลำดับที่เราเองเราเน้นจุดสำคัญให้มันเข้าจุดสำคัญให้เป็นไปตามขั้นตอนตามลำดับเมื่อเราได้ทำบัลลังก์บัลลังก์ทำแท่นรองรับที่เหมาะสมดีให้พอดีผมเหมาะกันและก็ตั้งใจตรง ตั้งสติของหมั้นแล้วก็พยายามพิจารณาไปตามปริยัติที่เราได้รู้แล้วก็กระทำปฏิบัติตัวจริงให้มันสอดคล้องกับปริยัติที่เราได้เข้าใจเป็นทิฏฐิที่ทำให้ทิฏฐิของเราให้แจ้งให้ชัดจงพยายามพูดแนะนำอยู่เพื่อให้ตรงให้เป็นภิกษุกรรมเราจะได้กระทำตรงจะทำถูกตามที่เราได้เข้าใจตรงเข้าใจถูกนั้นเมื่อเราได้รับปริญญาแล้วเราก็มาปฏิบัติให้มันสอดคล้องแล้วก็เกิดผลตามไปมันก็จะค่อยๆเกิดผลของปฏิเวธธรรมมันก็จะเกิดแพงรู้ชวนไปทวนมาก็จะลึกซึ้งขึ้นเห็นจริงเห็นจังขึ้นตาม ตามลำดับเราตั้งต้นด้วยสติสรยุทธไทยสำคัญในความสำคัญที่มีมากกว่าเราจะต้องให้สตินี้เป็นตัวเอกสติเป็นตัวเอกเป็นผู้ที่จะต้องนำอยู่ตลอดสายเลยสติตกไม่ได้เพราะสติเป็นต้นผาแห่งปัญญาเราจะตัดครบรอบพบนายเราจะอยู่ในกามภพหรือว่าจะตัดเข้าไปสู่ภพก็ตามสันตินั้นจะยังคงอยู่เสมอตลอดผู้อาฆาต ตัวขายของสติเหมือนกันมันก็จะวิ่งพล่านไปหาเรื่องที่มันไปอีกอันนึงซึ่งวาระนี้กาละนี้เราไม่ได้เป็นไปเรื่องเหล่านั้นแต่มันไม่ถูกอารมณ์ไปมันไปเป็นกามารมณ์มันเป็นเรื่องของโทสะอะไรต่ออะไรไปแรงๆถ้าเรามีอยู่ก็จริงแต่ส่วนมากแล้วถ้าแม้ว่าผู้ใดกินนมน้องมาในทางธรรมนี่สิ่งเหล่านี้มันก็พอวางแม้ชั่วคราวก็พอวางพอได้แต่มาอยู่ในสภาพที่มันสอดคล้องหรือสมพรลงไปในภาวะหยุดไอ้ตัวผีร้ายคือตัวสีนั้นมีฐานที่จริงมันจึงหาโอกาสแล้วมันก็ใช้โอกาสนี้เพราะเรามันนิ่งเรามันหลับเรามันดีหรือว่าเรามันดับไปอย่างนี้มันสอดคล้องไปทั้งกายทั้งฐานวจีสังขารมโนสังขารที่เรา ให้มันระงับระงับกายสังขารระงับวจีสังขารระงับมโนหรือระงับจิตสังขารมันสอดคล้องเพราะฉะนั้นเจ้าผีนั้นมีธาตุจึงเป็นโอกาสของเขามากโอกาสของเขาจึงกลายเป็นตัวผีร้ายเป็นตัวศัตรูเอกของสติของจิตที่มันจะทำงานแรงทำงานเต็มเลยมันเป็นตัวเอกทีเดียวต้องระวังไม่สำคัญเราต้องรู้ต้องเข้าใจและปัญญาอันยิ่งอย่างนี้เรารู้แล้วเราก็ต้องระมัดระวังจริงๆแก้ให้ถูกเป้าให้ถูกประเด็นและยิ่งผู้ใดที่มีจิตเสพติดหลงเมื่อเราได้วางได้ละได้ล้างมาเป็นงูสวัดเห็นว่าความสงบนี่มันดีหนออร่อยหนอและยิ่งจิตสงบเข้าไปอีกก็ ดีต้องไปหาความลับมันก็ยิ่งหนักใหญ่เมื่อไหร่จะแก้กลับเป็นปฏิมากรรมจะแก้กลับเราจะไม่ให้มันฟรีเลยเถิดเราจะให้สติมันเต็มไปตามลำดับขั้นแล้วก็จะใช้สติสัมปชัญญะปัญญาให้มันทำงานให้มันเรียนรู้แทงทะลุแจ้งอ่านผิดเล่นเป็นจิตจะปรับปรุงขั้นตอนของจิตจะเป็นไปอย่างไรอย่างไรอย่างไรเราจึงจะทำได้มันเป็นเรื่องสุดคุ้มกันนี่ไม่ใช่เรื่องหยาบหยาบเพราะฉะนั้นเราจะทำจิตให้มันหยาบๆไม่ได้แล้วต้องทำสิ่งที่แยกขายทรัพย์สินที่ละเอียดอ่อนให้มีกำลังของจิตโดยเฉพาะกำลังนั้นคือ มันจะต้องทำกำลังให้แรงทำสติให้บริบูรณ์ตัวเอกว่าในตำราในหลักฐานวิชาการต่างๆมันก็ต้องถูกต้องตรงและจะต้องมีสภาวะธรรมที่ตรงด้วยมันจึงจะเกิดประสิทธิผลประสิทธิภาพสูงโตวัดสันติเราจะเป็นผู้มีสติปัญญาหายใจออกอยู่เราจะเป็นผู้มีสติปัญญาหายใจเข้าอยู่แต่เป็นเอกเลยทีเดียว เป็นข้อที่ 1 ข้อสำคัญแล้วถึงค่อยตามมาได้ข้อที่ 2 เป็นขั้นที่ 2 มีคำว่าอัตตสันโตอีคังอัสสัมชัญเราจะรู้ให้ทั่วถึงและลมหายใจออกอยู่เราก็จะรู้ว่าลมหายใจออกนั้นยาวไม่มีคำว่าปรัชญาเศรษฐกิจและลมหายใจเข้าแล้วก็จะรู้ว่าลมหายใจเข้านั้นยาว อันนี้รับตังค์ว่าอัดชั้นโทรับทั้งสามีติประชาติและรับสังวาปะทังโทสะมิติประชาติเราจะรู้ทั่วถึงแม้ว่าลมหายใจเข้าลมหายใจออกเป็นลมหายใจออกลมหายใจเข้าอัดสันโตออกัสชั้นโทเข้าเราจะรู้ในสภาพอีกอันนึงว่ามันสั้นไม่อยากจะรู้ทั่วถึงลมหายใจเข้าออกมันสั้นเราก็จะรู้อะไรจะรู้ทั่วถึงและลมหายใจลำบากตัวเองก็ หนักไปหน่อยอัดสันโตออกปัดสันโตเข้าเราจะรู้กำหนดออกเท่ากับแม่นสั้นยาวก็ถูกซึ่งมันดูง่ายและดูว่ามันง่ายเข้าใจด้วยบัญญัติมันง่ายแต่เวลาเราจะปฏิบัติให้เป็นจริงให้ตรงอยู่ให้ตั้งให้เกิดสัมมาปฏิให้เกิดการต่อเนื่องให้เกิดการมีสภาพอย่างนั้นอยู่ไม่ให้มีตกไม่มีหรอกไม่ให้มีหล่นไม่มีแวบกลับไปหาอื่นไม่ให้กิเลสเข้ามาเข้าในสังขารให้ตรงสภาพอยู่อย่างนั้นแหละทำซ่าต่อเนื่องกันอยู่ว่าเราจะดูอาจจะดูลมหายใจอยู่อย่างนั้นแหละลมหายใจออกการเข้ายาเราก็เล่น เป็นอย่างนั้นน่ะเป็นปัญญาเป็นการกระทำจิตให้เสพคุณให้จิตอยู่ในอำนาจดาราที่จะก้าวไปถึงที่อื่นต่ออย่าให้กิเลสเข้ามากวนโดยเฉพาะนิวรณ์ทั้ง 5 กิจกรรมเหมือนกันอย่าให้มันฟุ้งออกไปให้มันอยู่ให้มันเกี่ยวพันอยู่ตรงนี้ให้มันเกาะอยู่ตรงนี้อย่าหายไปที่อื่นไม่มีสำนึกจะมีรู้สึกไม่มีภาพรู้ทำงานอยู่เป็นจุดเดียวนี่มันแม่อย่างนั้นแล้วเราก็ถึงจะก้าวไปถ้าเผื่อว่าพอทีนึงข้อที่ 2 เนี่ยทำได้แข็งแรงและเราก็จะ ข่าวมาถึงระดับของดูกายสัปปายะปะฏิสังขาจัดแจงดูสัปปายะปะติดตั้งเวทีรู้พร้อมเฉพาะชายต่างๆอาจศักดิ์สิทธิ์เราจะทำจะมีบทศึกษาเพิ่มขึ้นผิดปกติเราจะทำให้หมดศึกษาว่าเราจะทำความเข้าใจกับกายะทั้งปวงตายทั้งปวงเราจะเข้าทำความเข้าใจกายฉันอยากฉันกลางฉันละเอียดทั้งที่ได้อธิบายถูกฟังแล้วแม้จะนับเอาว่ากายตัวกายรูปทรงของเราทายาวาหนาคืบกว้างต่อที่นั่งร่างกายตรงดำรงสติของมันอยู่นี่ทั้งหมดด้วยจะอยู่ในสภาพของสัตว์ทรัพยาก สามีผิดปกติก็เหมือนกันลมหายใจออกลมหายใจเข้าตลอดระยะที่มีลมหายใจออกลมหายใจเข้าอยู่นี้เราจะทำบทศึกษาให้รู้ทั่วกันไม่รู้สภาพที่เรียกว่าสงบระงับยังหยาบแม้จะตายร่างกายตรงดำรงสติของมันอยู่เนี่ยมันสงบนะมันระงับมันอยู่ในสภาพที่เรียบร้อยดีสงบระงับคำนี้หมายความว่ามันอยู่ในสภาพเรียบร้อยดีกายฉันถามกายสังขารหยาบใหญ่ตั้งแต่เอาเนื้อเอาตัวที่นั่งตั้งตรงที่เราทำมันเป็นส่วนใหญ่ส่วนใหญ่แพ้เนี่ยตรงชัดๆดื้อๆ มันอยู่ในสภาพเรียบร้อยนะประจำพยางค์สงบระงับดีอยู่ได้เก่งนะมีสภาพที่เราหมายว่าเราจะให้มันนั่งข้างกายตรงนิ่งอยู่เฉยๆอย่าให้มันกัดตายอย่าให้มันฟ้องมันฟ้องว่าเราเองเรามีข้างในนะข้างในข้างในมันทำงานออกมาหาข้างนอกนะมันดิ้นอยู่มากมันตายอยู่มากมันจิตใจของเรามันควบคุมไม่ได้เราไม่มีสติพอเราไม่มีกำลังสติกำลังใจพอเราจะต้องตรวจอ่านควบคุมไม่ดีจนกระทั่งกลายเป็นอารมณ์หายใจเป็นกายละเอียดเข้าไปลมหายใจเป็นการหมายความว่าเราจะไม่เอาทวารทวารกาย นายสมบัติตาหูจมูกลิ้นกายแล้วก็จะลดลงไปสู่อากาศหรือไปสู่ลมหรือไปสู่วาโยธาตุแม้แต่แค่วาโยธาตุก็ไปหาอากาศสภาพนั่นเราจะเอาไอ้นั่นเป็นกายซึ่งละเอียดแล้วแม่อย่างนั้นเราก็จะต้องทำส่วนนอกกันให้ทรงดีอย่าให้มันฉุดเราถ้าส่วนนอกกายสังขารเรายังทำปัดซ้ำพยางค์กายจะสังขาราจะหยาบๆไม่ได้มันจะถ่วงเรามันจะฉุดเรามันจะเอากำลังงานของเราไปมากมันก็จัดแจงให้สงบระงับเป็นขั้นหยาบกลางละเอียดจะเป็นลำดับลำดับพอไปถึงขั้นที่เราเป็นไปได้ถึงฐานกลางว่าเราเอาเริ่มต้นที่ลมหายใจเข้าออก กายเราก็จะอยู่กับลมหายใจเข้าออกสั้นยาวไปตามข้อที่ 1 ข้อที่ 2 ที่เป็นกำหนดให้นั่นแหละแล้วเราก็ดูลมพวกนี้มันหยาบมันแรงมันละเอียดถ้ามันหยาบก็หมายความว่ามันยังเป็นลมที่เรารู้ได้ชัดและลมเหล่านั้นมันก็ยังเป็นอุปสรรคเป็นไปโดยที่เรียกว่ามันจะต้องใช้แรงของมันนี่ปลุกตัวเองทำเพราะว่ามันตบตีต้องใช้แรงลมนี่ปลุกตัวเองส่งมาแค่ได้กระทุ้งลงใช้ลมแรงๆฝึกหัดอะไรก็ได้ไปก่อนแต่ถ้าเผื่อว่าเบาบางลงไปแล้วมันสงบดีแล้วก็หมายความว่าลมของเราจะค่อยๆมีอีกแต่ไม่ได้หมายความว่าลมหายใจนั้นจะตกหล่นหายไปจากความรับรู้หรือความรู้สึกอันนี้ฟังดีๆนะลม ไว้ใจนั้นยังจะอยู่กับเรารู้สึกอยู่ถ้าลมหายใจแทบจะไม่ค่อยรู้แล้วฉันจะหลุดออกจากความรู้สึกละถ้าจะหายไปอ่อนไปอ่อนไปไม่รู้เรื่องเลยดับไปเลยนั่นแหละเขาอธิบายอย่างฤาษีบรมหายใจไม่รับรู้หายไปไม่รู้เรื่องไม่ได้ในอานาปานสติของพระพุทธเจ้านี้สักอัสสาสะจะอยู่ตลอดหมดจนกระทั่งจบหมดจนกระทั่งจบบทโดยอัตโนมัติจะอยู่หมดแม้กระทั่งถึงขั้นมีโรคที่ได้ยืนยันให้ฟังแล้วถึงขั้นนิโรธนิโรธารามปัดสีเห็นอยู่รู้อยู่ในโลกก็ยังจะมีลมหายใจเข้าลมหายใจออกอยู่จริงๆถึงขั้นสุดท้ายก็ กระทะลมหายใจออกลมหายใจเข้าก็ยังจะอยู่เพราะฉะนั้นอย่าเข้าใจผิดในจุดนี้ด้วยว่าเมื่อเราเข้ามาถึงกายสังขาราถึงขั้นลมหายใจเป็นกายมีในอนาถจิตสู่ท่านอธิบายให้ชัดว่าลมหายใจเป็นกายนะเธอไม้เอาอย่างนั้นด้วยไม่ได้หมายอวกาศเนื้อด้วยเพราะฉะนั้นในขั้นกายนี้เป็นกายสังขารลมหายใจเป็นกายสังขารแล้วเราก็จะต้องให้อยู่ให้รู้แล้วก็ใช้ให้เป็นว่าเราสับสนพยางค์หรือสงบระงับคืออะไรสงบระงับคือลมนั้นไม่ดิ้นกับทรายไม่ต้องทำแรงทำร้อนไม่ต้องทำแต่ลมเป็นลมธรรมดาเป็นลมหายใจออกจากปกติของเราที่อยู่สบายเข้าคล่องลง ออกยาวก็เป็นไปได้แล้วเราจะมีกำลังติดสูงขึ้นแต่จะควบคุมลมหายใจเข้าลมหายใจออกตามต้องการได้อย่างดีทำให้ออกสั้นออกยาวแล้วก็เล่นหรือเอาจริงนี่แหละที่จริงไม่ใช่เล่นหรอกเหมือนกับเราเล่นกับลมแต่เราทำจริงกับลมออกเข้าสั่นจะมีความรู้สึกเกาะอยู่ได้ดีไม่เดือดไม่ร้อนอะไรเลยมันเป็นอุปสรรคแล้วก็ไม่เกิดทุกข์มันจะง่ายขึ้นทุกหายไปทุกอย่างก็ปลอดโปร่งอยู่สบายอย่างนั้นเรียกว่าปัดซ้ำพยางค์กายจะสังขารเรียกว่าความสงบระงับกลิ่นกายสังขารท่านที่หมายเอาลมหายใจเป็นกายและประกอบกับการสังขารอยู่ประกอบกับการสังหารอยู่เรามีนามธรรมมากำหนดรู้แล้วก็กำหนดให้มันอยู่ดี ให้มันเรียบร้อยดีให้มันเป็นบัตร 3 พยางค์สูงเข้าไปกว่านั้นอีกลึกเข้าไปหาจิตเรียกว่ากายในกายตัวนี้ไม่ได้หมายความว่าตัวลมหายใจแต่ไม้เอาตัววิตกวิจารณ์ม้าเอาตัววิตกวิจารณ์ตอนนี้เป็นเรื่องของจิตแล้วจะเป็นเรื่องของสมาธิจิตหรือจิตอธิษฐานชัดๆแล้วมันมาถึงขั้นที่เลื่อนเข้าไปจากลมหายใจซึ่งเป็นอันหนึ่งซึ่งเป็นรูปรูปก็ไม่ใช่รูปจิตเราก็จะต้องกำหนดเข้าไปที่รูปเศรษฐกิจเลยอากาศของจิตทีเดียวว่านิวรณ์ต่างๆเล่าอาการของนิวรณ์ตั้งแต่หยาบกลางละเอียดต้อง รู้กำหนดรู้ไม่เข้าใจว่าอารมณ์อย่างนี้ลักษณะอย่างนี้เป็นกามมาฉันทะอารมณ์อย่างนี้ลักษณะอย่างนี้เป็นพยาบาลอารมณ์อย่างมีลักษณะอย่างนี้เป็นผีนะมีพระอารมณ์อย่างนี้ลักษณะอย่างนี้เป็นอุทิศจากจุดสุดจะรู้ให้แม่นเรามีอยู่หรือเราไม่มีมันแรงหรือมันเบาแรงมากหรือเปล่าปานกลางหรือว่ามันเบามีอยู่นิดน้อยถ้ามันน้อยลงน้อยลงมันไม่มีอาการนิวรณ์อย่างนี้ภายในจิตนั้นแหละคือปัจจัยสำคัญนี้ก็เอาอ่ะมันสงบระงับอย่างหยาบๆรู้ชัดๆในขั้นต้นขั้นกลางขั้นปลายหรือว่าท่านเก่งท่านไม่เก่งอะไรก็รู้กันในแชทก็แล้วกันว่าอารมณ์จิตใจจิตสภาพของความประชุมของการเป็นอย่างนี้ ฟาร์มประชุมของพยาบาทเป็นอย่างนี้ความประชุมของผีนะมีพระเป็นอย่างนี้ความประชุมของอุทยานสุขๆเป็นอย่างนี้แล้วเราก็แก้กลับแล้วก็ปรับเปลี่ยนยาให้มันมีทำให้มันสงบระงับอย่าให้มันมีบทบาทมากเอากับเราแต่ระวังวางโปร่งโปร่งลงจางคลายลงจากอารมณ์ที่มันเป็นกิเลสตัณหาต่างๆเหล่านั้นหรือเป็นนิวรณ์ธรรมนิยามกิเลสให้มันเบาบางลงอันนี้มาถึงขั้นจิตในจิตมันเป็นน้ำมันกายหรือเป็นกายในกายในกายอย่างนี้เพราะอันนี้ก็จะเป็นตัววิตกวิจารณ์ชัดแจ้งเป็นตัวที่จบวิจารณ์จริงๆ เหมือนเราจะไม่สงสัยในอานาขึ้นมาอีก 4 ข้อต่อไปจะได้เคยกล่าวเอาเคยมายกขึ้นมากล่าวถูกฟังแล้วว่าต่อไปก็จะไปรู้พร้อมเฉพาะในปิติมีปิติปะติสังเวชจิตศึกษามีประสิทธิภาพปิติปะติดตั้งเวทีปฏิปทามีประสิทธิภาพซึ่งตัวลักษณะอารมณ์ของกิตติต่อจากนั้นก็เรื่องของสุขปฏิสังขาโย ตายสังขารท่านละเอียดของตายในกายหรือนามประกายเบื้องต้นของฌานเพราะเราจะเป็นทานแล้วก็จะต้องควบคุมในขณะที่เราทำเจโตสมถะอยู่ในลักษณะนั่งอยู่อย่างนี้แล้วก็รู้ว่าเราทำทั้งกายทั้งฐานก็ให้สงบดีพอเป็นไปไม่มีสังขารแล้วก็ให้สงบดีพอเป็นไปมโนสังขารแล้วก็ให้อยู่ได้พอดีพอเป็นไปเพราะในตอนนี้มันวจีเราไม่เอาพูดเอาแล้วก็สบายไปแล้วก็ไม่ต้องไปมีอะไรมากแต่วจีสังขารในที่นี้จึงหมายเอาเจ้าตัววิตกวิจารณ์นั้นถูกส่งแล้วตามที่เราได้ผ่านเข้าสู่มาเราจะไม่สงสัยขณะนี้ถ้าจะเอาตรงๆเพราะว่าวาจาย่อมสงบหรือว่าจะยอมดับ เขาจะเข้าใจให้ถูกให้แม่นจะบอกว่าเอาแค่วาจาดับอย่างนี้แต่ยังไม่ได้หมายความว่าชาญนะบอกแล้วว่าจะแค่วาจาหยุดไม่พูดผมนี่อยู่เฉยๆแล้วจะบอกว่านับเป็นทานเลยมันยังไม่ได้ปฐมฌานก็มีวิตกวิจารณ์อันเป็นประจำอย่างมีวิตกวิจารณ์อันรู้จักกายะสังขาราจริงๆเพราะฉะนั้นนิวรณ์นั่นแหละเป็นเครื่องหมายดัชนีชี้บอกวันนี้วรธรรมของเรามันสงบระงับใหม่คราวนี้พอเราทำของเรามันยังไม่สงบเราก็ไม่เรียกมันว่าปฐมฌานไปทีเดียวก็ให้มันเบาบาง ก็ช่างเขาไม่ทุกข์ร้อนมากมายอาจจะเหลือเชื้ออยู่บ้างแต่เราก็ต้องมีกำลังจิตเหนือไม่เดือดร้อนไม่ทุกข์ทรมานยังจะอยู่อย่างนี้ได้ควบคุมมันไว้ได้แหมมันรุนแรงขึ้นมีแต่จะให้หรี่ลงมีจะให้นิวรณ์หรี่ลงนิวรณ์ต้องเบาบางขึ้นตอนนั้นยิ่งปฏิบัติประพฤติป่านนี้ก็ยิ่งจะสูงขึ้นสูงขึ้นยิ่งเห็นตัวดีรู้ตัวดีเราจะเรียกว่าปิติขึ้นไปเรื่อยๆปิตินี้หมายความว่าดีเห็นดีรู้ดียินดีจะใช้อะไรก็แล้วแต่ทรัพย์ของพวกเราจะอธิบายแบบผ่านทางโลกุตระแท้และก็เมื่อวานหูเราได้ยินอยู่เราก็รู้แล้วว่าอย่างนี้ดีไม่มีตาเราลืมอยู่เราก็รู้ว่ารูปนี้ พอดีเห็นดีไม่มีนิวรณ์ทวารอื่นก็เช่นกันทุกข์ทวารล้วนแล้วแต่ดีเป็นกุศลธรรมไม่มีนิวตรอนธรรมอย่างนี้เรียกว่าเป็นปิติแท้โดยปรมัตถ์เราจะมีความรู้ซ้อนลงไปอย่างนี้จริงๆเพราะงั้นก็วิตกวิจารณ์ดูพฤติกรรมของจิตนั้นเองที่ถูกวิจารณ์เมื่อพฤติกรรมของเราไม่มีนิวรณ์นั้นคือเราสามารถทำจิตของเราให้มีวิจารณญาณทั้งวิตกพิจารณาทั้งทำพฤติกรรมของจิตให้ไม่มีนิวรณ์ได้ก็เป็นกำลังทำอยู่รู้อยู่เป็นฌาน 1 ทำได้วิตกวิจารณ์นั้นมันได้จริงปกติลงไปจริงเห็นพฤติกรรมที่มันมีนิวรณ์แล้วนิว ปรีโรงจางคลายลงไปได้เรื่อยๆเรียกว่าเกิดสู่ปิติเกิดสู่สภาพที่มันดีและเราก็จะต้องรู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั้นเชียวมีระบบสูติโจรมันเบาบางมันว่างมันง่ายเป็นชาญที่ 3 ให้รู้ดีเห็นดีนั้นดีแน่ดีแท้ดีจริงเลยว่าสุขว่างจริงด้วยเลยว่าพระพุทธลงไปอีกๆวางลงไปจริงๆไม่มีอาการนิวรณ์อย่างสนิทแพ้จนกระทั่งอุเบกขาเป็นจิตเยี่ยมศิษย์เอกอุเบกขาอุบัติแปลว่าว่างอย่างเอกเกิดสภาพว่างได้แค่เกิดสภาพเก่งเยี่ยมเลยว่าเอกเป็นหนึ่งและเป็น ชะตาแท้อยู่ในวิกอยู่ทีเดียวขนาดว่างลงเป็นชั้น 3 บ้างในทางจะบอกว่าผู้รู้กล่าวว่าก็อยู่วิเวกเวียดนามกายพอได้เรียกว่าไม่เดือดร้อนเท่าไหร่ก็ส่งไว้ให้เกิดสมาบัติให้เกิดคงทนให้เกิดได้จากภาพนั้นให้ต่อเนื่องก็ได้มากๆยิ่งเป็นอุเบกขาได้ก็ยิ่งเยี่ยมไปอีกมียอดไปอีกนี่คือการฝึกจิตให้เป็นทานทำจิตให้เข้าสู่สภาพทานทานโดยเล่นเจโตสมถะโดยตรงให้สงบระงับโดยตรงปรับปรุงให้มีปัจจุบันและทำเป็นทานดื้อๆปรับปรุงให้จิตเป็นสมาธิเป็นสิ่งที่ไม่มีนิวรณ์อะไรเมตตาหาเราก็เลิกเพราะว่าปัญหาเราก็ให้มีสภาพว่างจากปัญหาต่างๆอยู่ในสภาพที่เป็น อุเบกขาทำอย่างนี้ให้ได้เอาแค่นี้กันซะก่อนเดี๋ยวจะชัดๆพอสมควรนะพยายามเสรีภาพปฏิบัติแพ้ไปดูซิอย่าลืมนะสติเป็นสำคัญสีนั้นมีพระเป็นผีร้ายอย่าให้มันเข้ามายุ่งเป็นอันขาดต้องตัดถ้าเราไม่ตัดแต่ต้นลมนี่มันก็เข้ามาไอ้พวกนี้นี่เก่งกิเลสนี่มันเก่งก็พยายามปรับปรุงไปเรื่อยๆเอาไปจริงๆอย่าอึดอัดอย่าท้อแท้ไม่ต้องนายแดงเพราะมันมีจริงต้องรับตัวเองว่าตัวเองมีไม่มีก็แก่มันแก่มันเรื่อยๆแก้อย่างยิ้มแย้มแก้อย่างใจเย็นแต่ยังยินดีมีฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสาไม่ได้แก้กันอย่างท้อแท้แก่ยัง เราเองเหนื่อยหน่ายหรือว่าจะพ่ายแพ้มานะยิ่งสำคัญเราแล้วเราต้องรู้จะรู้ได้ด้วยมีสติคือไม่รู้คนอื่นเขาก็ได้จะบอกเราไม่ได้ชี้ตัวชี้ตนเราจะไม่พยายามใช้วิธีการจะต้องกล่าวชี้ตัวชี้ตนต้องเป็นใครเพราะตัวเองก็ช่วยตัวเองให้มากกลัวรู้ตัวจริงมีสติให้เป็นเอกดูนอกรู้ในรู้กายสังขารทั้งปวงรวยชัดถามเขาไปเรื่อยๆยาวให้ข้างนอก ชุดข้างในกายก็ให้ตั้งกายตรงดำรงสติของหมั้นและเลื่อนเมื่อกายดำรงสติของมันดีรู้กายของเราสงบระงับดีเป็นฐานเอกฐานหนึ่งไม่ใช่ฐานเอกฐานต้นพันธุ์ต้นพันธุ์หนึ่งดีแล้วค่อยๆขยับเข้าไปหา