220803 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ020.txt

โฟลเดอร์2520-2533 เจโตสมถะ (108 ตอน) TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์192 KB
วันที่แก้ไข25 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

เราก่อนจะได้นั่งเจโตสมถกรรมฐานที่เราพยายามทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างมีองค์ประกอบที่มันง่ายขึ้นในเรื่องของใจตัวจะมาจากที่เราทำและกรรมวิธีอย่างนี้แต่ก่อนจะได้เริ่มต้นกันวันนี้ก็อยากจะขอให้ข่าวแต่ข่าวนี้ก็เป็นข่าวล่าแล้วล่ะแต่ว่าจะขอบอกรายละเอียดคือข่าวเรื่องเรางดที่จะไปแจกดอกไม้ที่วัดมหาธาตุเราไม่ใช่ไปแจกดอกไม้ที่วัดมหาธาตุในวันที่ 4 ที่ 5 คือพรุ่งนี้และมะ แล้วที่เราทั้งหมดก็ได้บอกกันมาก่อนแล้วส่งข่าวกันมาก็คงจะรู้เป็นระยะๆมาแล้วเพราะเหตุว่าเกิดสมการทางมหาวิทยาลัยได้ถ้าไม่สนับสนุนโดยการย้อนแย้งขัดแย้งได้สั่งทางกรรมการจัดงานบอกว่าให้งดระงับการจัดนิทรรศการของชาวอโศกเสียทั้งกรรมการจัดงานก็เป็นพยายามที่จะรณรงค์ฝ่ายบินจากที่จะให้ไปจัดแต่สุดท้ายก็เลยเราเองทางโน้นเขาก็ส่งข่าวมาบอกอย่างที่เราได้ทราบแล้วเป็นโทรศัพท์ วันนี้วันพฤหัสบดีพอดีอาตมาวันพฤหัสจัดการเรื่องนั้นแต่อาตมาก็เลยรีบเข้าแดนก็เลยไม่ได้บอกกันไม่ได้พูดคุยกันฟังเพราะพูดวันนี้เขาก็พอวันพฤหัสบดีก็มากัน 2 รูปคนวันจันทร์ของกรรมการจัดงานก็มามาถึงจะมาบอกคุยบอกแม่พยายามรณรงค์อะไรต่ออะไรกันแล้วทางกรรมการของเราก็กินยืนยันเด็ดขาดที่เราจะต้องไปจับเพราะว่าเราเองเราจะต้องการที่จะให้เจอก็ยินดีที่เต็มใจที่สุดที่จะให้ส่งไปจากงานจากอะไรต่ออะไรก็เห็นด้วยอย่างยิ่งเราก็พยายามรณ ต่อสู้แล้วเขาให้เหตุผลกับทางกรรมการมหาวิทยาลัยว่าก็การจัดงานนี้เหมือนกับเราเองเนี่ยจะให้ใครๆมาเด็ดเอาดอกไม้ไปใครต้องการจะเด็ดดอกไหนก็เด็ดเอาเพราะว่างั้นนะเอ๊ะทำไมเขาถึงพูดเหมือนกับเราก็ไม่รู้พ่อก็บอกว่าเขาจากเนี่ยใครมามีคลิปที่อิสลามมีเจ้านั้นเจ้ามีหลายๆดอกคนมาชมมางานก็มาดูพวกเขาเห็นดอกไม้ดอกไหนดีเขาก็เด็ดดอกนั้นไปดอกไหนไม่ดีคนเขาก็มีเด็กเองดอกนั้นไม่ดีเขาก็ไม่เด็กเองว่างั้นมัน

อ่านต่อ

ก็บอกเออกรรมการนี่ทำไมถึงพูดตรงกับที่เราเราก็เตรียมที่จะไปแจกดอกไม้อยู่แล้วแต่ทีนี้ก็เราก็บอกเขานะบอกว่าเราก็พูดอย่างนี้เราก็บอกว่าเราจะไปแจกดอกไม้กันนะเสร็จแล้วก็เอาละดอกนี้ ก็แล้วกันดอกนี้ก็ไม่เป็นไรหรอกแต่เราก็บอกอย่างนั้นเราบอกว่าทางโน้นว่าไงเราถามเขาก่อนทางนั้นเขาก็พูดจริงนะครับสุดทางแล้วเค้าเองก็ต่อสู้จนกระทั่งสุดท้ายไม่ได้เขาก็บอกว่าทางโน้นเขาก็บอกว่าเขาใช้ไม้อ่อนเขาบอกว่ายังไงยังไงก็เห็นแต่พ่อเธอลูกพ่อคณะกรรมการมหาวิทยาลัยบอกยังไงยังไงก็เห็นแต่พ่อแต่ว่าอย่าให้เป็นอย่างนั้นเลยยังไงก็ตกลงว่าเขาว่าทางโน้นมาหาจังหวะการเมืองกรรมการมหาวิทยาลัยก็ใช้ไม้นี้มาสุดท้ายปีนี้จะชนะกรรมการจัดงานก็ไม่รู้จะพูดยังไงให้จำใจเขาก็เลยบอกให้พาทีนี้ยังไงยังไงคณะกรรมการผู้แทนนี่คือคณะกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์ ทั้งหมดที่มีงานประชาสัมพันธ์ก็ไม่สามารถที่จะออกหนังสือบอกระงับมาได้งั้นก็ให้กรรมการคณะใหญ่ก็แล้วกันออกตกลงหนังสือก็จะออกมานี่คือหนังสือของคณะกรรมการจัดงานใหญ่ทั้งหมดเป็นผู้ออกมาบอกของหมดเขาบอกประชาธิปไตยเขาบอกเขาจะขอเขาเองไม่ได้เค้าขอก็ไม่ได้ยังไงยังไงก็ขอยืนยันว่าเขาไม่ทำตกลงทางมหาวิทยาลัยก็เลยไปขอให้กรรมการนี่ก็คือประธานประธานจัดงานโดยตรงประธานจัดงานใหญ่เลยเป็นพวกหนังสืออันนี้มาก็มาของดอะไรก็บอกว่าที่จริงนั้นเราก็จะตั้งใจว่ายังสำคัญเหมือนกันว่าเราเห็นแล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้เป็นการตั้งค่าโดยข่าวยังไงพวกคุณก็พ่อลูกกันดังกล่าวอย่างนั้นแหละเราก็ไม่ยินดีที่จะให้มีอะไรกันอย่างเรานี่บอกตรงๆบอกว่าเราไม่มีอะไรเกรงใจว่าเราจะเสียใจ คุณสบายใจได้ทุกประการคุณจะมีอะไรเลยแม้แต่ในใจบอกว่าเราเข้าใจทุกอย่างแล้วเราไม่มีอะไรเลยเรายินดีจะช่วยเหลือทุกประการโอกาสหน้าฟ้าใหม่มีอะไรอีกเชิญกินเบียร์ไม่มีปัญหาอะไรอย่าไปเข้าใจว่าเราจะมีอะไรพ่อแม่แม้แต่คราวนี้เราก็เราไม่ได้ไปแสดงงานด้วยเดี๋ยวเราจะมอบหนังสือให้เราเตรียมไว้ให้แล้วแต่คงติดต่อมาให้แล้วไม่ซื้อต่างๆเล่มเล็กๆก็ประมาณ 800 เล่มเป็น 8 ชุดแล้วก็มีหนังสือทางเศรษฐกิจพอเพียงพอดีคุณวิชาญมาก็เลยขอคุณวิชาเข้าไปจองก็คนแต่รถไฟหลังท้ายรถเต็มท้ายรถสายไหนเอาไปคนที่นั่นเขาก็มาพูดผมไม่รู้จะพูดยังไงอย่างนู้นอย่างนี้มีอะไรต่ออะไรเรียกว่าหมดหัวใจถ้าบอกว่างาน ทำงานเสร็จแล้วโดยไม่ต้องเมื่อยได้แล้วเสร็จแล้วคือหัวใจเป็นของเราแล้วได้เราได้หัวใจของเราไม่มีปัญหาอะไรแล้วก็เป็นอันเสร็จไปนะสำหรับเรื่องนั้นแล้วเราก็บอกแล้วเราก็ไม่ต้องไปทำมันเป็นเรื่องของข่าวที่ที่เราจะไปจับอยู่เมื่อวานนี้ก่อนที่จะไปพบกรรมการเขาเข้ามาบ่ายเช้าจนหมดเสียงกันดูอยู่เลยแล้วเขาว่าเสียงพวกที่จะให้ไปมีผู้ที่จะบอกว่าเราควรจะไปหรือว่าควรจะงดผู้ที่เสนอให้งดปรากฏว่าคะแนนเสียงน้อยกว่าคนอื่นให้ไปยังไงจะเอาเถอะถ้ายังไงคะแนนเสียงในการรอวัดกันดู ผู้ที่ออกเสียงไม่ยอมออกเสียงก็มีเราจะลองวัดเสียงเราดูก่อนว่าเดี๋ยวเราจะเจอสมการแล้วเราก็จะดูอะไรก็ได้ที่จริงมันก็ไม่มีอะไรหรอกมันก็ตั้งใจไว้แล้วว่ายังไงก็ของงวดที่ผ่านแล้วเขาก็มาไม้นั่นเองเลยด้วยสุดท้ายเขาก็บอกว่าแล้วก็มีหนังสือมาตอนแรกก็พูดไปงั้นๆๆไม่กล้าก็ออกหนังสือมาแล้วกล่าวให้ซื้อออกมาให้ทีหลังคือไม่กล้าเลยอ่ะไม่กล้าเรียกว่าเกรงใจเต็มทีก็คงจะมีไม้ไหนถ้าเกิดว่าเรายืนยันว่าไม่ได้หรอกเราต้องพยายามเขาอาจจะมีไม่ว่าอย่างงั้นก็เก็บหนังสือนี้ไว้อย่าให้เลยก็ขอให้เจรจากันอีกแบบใหม่อาจจะมีไม้นั้นมาก็ได้โดยโดยความเป็นนะแต่ทีนี้เราก็ไม่ลองไม้นั้นเลยเราลองไม้ของเราเห็นด้วยเอาเถอะเรายินดีที่สุดเลยแต่สงสัยจะเป็นท่าทีนั้นเพราะว่า ไม่ยอมพักเลยนะมากับผู้ใดนู่นไอ้นี่ไปเขาก็ว่าอย่างนั้นต่อรองโน้นอย่างนี้เราก็ไม่ได้เคยเราก็ไม่ได้แจ้งเลยแล้วก็ไม่ได้ดันทุรังเลยนะถ้าเกิดว่าเราทำงานเขาก็คงจะมีอีกรูปนึงสุดท้ายเขาก็บอกว่าตกลงหนังสือนี้ก็ไม่ต้องก็ต้องจำยอมเอาซะก่อนดีกว่าอยากเก็บเลยเพราะวันนี้เป็นของคณะกรรมการให้ซื้อนี่ก็เป็นกรรมการออกมาก็คงจะตกลงอะไรสักอย่างไม่จำเป็นได้แต่ว่าเราเองเราไม่รอแล้วไปเถอะจะเป็นยังไงก็ตามนะแล้วก็เห็นแล้วว่าทุกอย่างมันก็เรียบร้อยดีมันมีอะไรต่ออะไรเกิดขึ้นอย่างนี้แหละเป็นการต่อสู้แต่เราก็ต้องรู้ทันทีคือสภาพอะไรที่มันเป็นไปตามขั้นตอนแล้วก็ไม่ใช่เรื่องตลาดอะไรเราก็มีงานที่จะทำงานอยู่งานใดเราก็ไปทำไปได้เราไม่ได้จนแจ้งเตือนทางอะไรหรอกแต่ทีนี้ก็มีอยู่อีกอันนึงว่าเมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว อาตมาก็มีความเห็นว่าพิกัดอย่าไปงานนี้ผีกัดอย่าไปงานนี้เพราะถ้าไปงานนี้จะต้องถูกรุมถามแน่นอนแล้วก็อะไรจะเกิดขึ้นไม่ดีแน่นอนจะมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆไม่ดีเพราะฉะนั้นผู้ที่มีสัญลักษณ์ของอโศกที่มีรูปแบบมีรูปอะไรที่มันแสดงถึงเป็นแม้แต่คำปรึกษาอย่างนี้มีฝ่ายเขาก็รู้แล้วว่าจะไปก็ทำไมไปในรูปของฆราวาสประเวศนุ่มน่อไปในรูปนั้นใครจะไปก็ควรไปญาติโยมต่างๆก็ควรไปแต่พอพูดถึงการหรือพวกที่มีสัญลักษณ์ เงียบสนิทไม่ต้องไปมีอะไรวอแวอะไรเลยแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะไม่มีกระแสของอโศกเพราะฉะนั้นญาติโยมมาส่งเขาก็ไปบางทีก็อาจจะคุยกันแล้วพวกญาติโยมพ่อโตนั่นแหละจะพูดถึงเธอเป็นน้ำหนักของอโศกเองแต่เขาก็เห็นแล้วว่าเขาเป็นคนธรรมดาญาติโยมเขาก็เป็นคนธรรมดาคนไปด้วยเขาก็มีน้ำหนักทั้งอโศกก็เรื่องของเขาแต่เขาก็พูดของเขาไปตามเรื่องของตำราก็ไม่มีปัญหาอะไรก็ขอรับทราบกันด้วยพวกเราก็ไม่ต้องไปเที่ยวงานนี้ตกลงกดเที่ยวงานแปลว่าอดเที่ยวงานแฟนก็ไม่ต้องไปงานเป็นเรื่องของข่าวทีนี้ก็เรื่องของทางแดนอโศกอาตมาก็ แล้วไดโนเสาร์ก็รู้สึกว่าดีเกินคาดเหมือนกันเพราะว่าไม่มีอะไรมากมายไม่มีอะไรหนักหนาแล้วก็ได้ทำความตกลงกันแท้จริงนั้นฉันได้แต่จะส่งญาติโยมอะไรแสดงเขาก็รู้กันรู้กันอยู่ดูแล้วยากที่โตโยต้าอะไรเขาก็รู้ๆกันอยู่แล้วเขาก็ไม่มีอะไรกันนักหนามีเหมือนกันทุกทีปรากฏว่าอาตมาไปถึงญาติโยมมากันเต็มเลยแล้วลูกเขาได้ยังไงจะมามาถึงพระอาสามานั่งพวกพระเจ้าก็เข้ามาคารวะอะไรก็ได้นี่ธรรมดา บางคนก็บอกว่าก็นึกว่าพ่อท่านจะมาตั้งแต่เมื่อวานนี้รออยู่ว่างั้นกลายเป็นงั้นก็มานั่งฟังข่าวคราวอาตมาก็ได้อ่านหนังสือจดหมายที่เราทำไปถึงทุกๆที่เป็นการบอกแจ้งตามที่จดหมายบอกแจ้งไปอะไรก็ได้ปรึกษาทนายเรียบร้อยทุกคนเขาก็ไม่มีอะไรทำทั้งพ่อทั้งแม่ทั้งพ่อแม่ไม่อยู่ทั้งพ่อทั้งพี่อภัยครับจะมีเหมือนกันมีอยู่หนึ่งมันอะไรกันนักหนาทีเดียวพระองค์นึงนี่มันผิดอะไรกันมากมายเกินไปอนุโลมก็ไม่ได้เลยแต่เราก็บอกก็ตาม การบินไทยโยมอาจจะบอกว่าผิดเกินไปหรือผิดไม่เกินไปอะไรเนี่ยเราก็ทำตามความสุจริตที่สุดเช่นพบเที่ยงธรรมที่สุดเราก็ทำเป็นใหญ่เราทำนี่เราไม่ได้เห็นแก่บุคคลกันจริงๆเพราะฉะนั้นเรื่องนี้แม้แต่เจ้าตัวเขาเขาก็ยอมรับทุกประการนะคุณเดี๋ยวจะโทรเข้ามาคุณถามเจ้าตัวเขาเถอะมันเป็นเรื่องของความผิดที่แท้จริงคุณจะไปทำความผิดที่แท้จริงไม่ได้ไม่ใช่เรื่องของคนคนธรรมดานี่มันเรื่องของศาสนาอะไรผมธรรมะเราจะเบี้ยวศาสนาหรือจะเรียกสัจธรรมไม่ได้จะบอกแกก็ยังตัดสินใจก็เลยบอกว่าดูเหมือนพอดีกินสุดท้ายก็ยังนั่งอยู่ตรงข้างๆในการอาตมาก็เลยพอดีอะไรก็เลยยิงไม่ได้กินหรอกที่จริงนั่นแหละยิ่งก็รู้ก่อนแล้วใช่ไหมว่าดูเหมือนได้ยินว่า ก่อนจะมาเนี่ยเขาได้บอกกับคุณไว้ก่อนแล้วจะไม่เปิดแล้วก็สงสัยว่าไปคราวนี้ถ้าเสร็จแน่เขาให้เปิดไว้ก่อนแล้วใช่ไหมที่เขาก็เลยรับรองเขาบอกว่าใช่เขาก็พูดพูดไว้ก่อนเหมือนกันพูดว่าถ้าไปคราวนี้ถ้ามันผิดแน่เขาก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกันแต่เจ้าตัวเขาก็ยังรู้ตัวแล้วก่อนแม้จะกินเขาก็รู้ตัวเรื่องราวก่อนแล้วอาตมาก็อีกยังไม่รู้อย่างนั้นด้วยซ้ำไปอาตมาก็ว่างเพราะงั้นเรื่องนี้นี่คุณไม่คิดนอกกันดีๆเพราะว่าพระพวกเราไม่ได้พูดที่หัวใจขาดทุนอะไรไม่ได้ไปทำอะไรเป็นเรื่องผิดเรื่องถูกอะไรที่มันเยี่ยวแล้วทำเรื่องผิดถูกทิ้งนะอย่าว่าอย่างเงี้ยเท่านั้นแหละที่มีสัตว์ขึ้นมาหน่อยนึงนอกนั้นเรียบร้อยไม่มีอะไรมีแต่ญาติ ที่ผ่านมามันน่าเสียดายไม่ได้ก็ไม่ได้ก็แล้วแต่เธออยากมาแล้วครับมันก็ต้องเป็นไปตามจริงพี่ก็ผิดถูกก็ถูกมันก็จะไปทำยังไงได้มันเป็นมันก็ต้องเป็นแล้วก็พูดเหมือนกันแต่ก็ไม่เสียคือไม่เสียใจหรอกแต่เสียดายไม่เสียใจหรอกแต่เสียดายนะโยมจนก็จำเป็นมาดูเครื่องสูบน้ำนั่งติดรถออกมาก็ไม่มีอะไรก็รู้สึกว่าบรรยากาศทุกอย่างก็ยังไงแกก็บ่นก็คือรู้กันเหมือนกันหนักหนาคนทั้งคนตายก็ตายก็ตายไปแล้วไงไม่น่าเลยก็สว่างของแกไปตามประสาพ่อก็ไม่รู้จะพูดยังไงแต่ก็เข้าใจดี เสียใจแต่ก็เสียดายอะไรทั้งนั้นบ้างเพราะว่าทุกอย่างมันเป็นความจริงที่ได้เรียบร้อยมันๆมันพูดอาตมาคิดว่าควรจะเกิดวู่วามหรือว่าอารมณ์ควรจะมีอะไรต่ออะไรกระทบมันควรจะเป็นเรื่องอะไรแล้วก็ไม่เข้าใจพวกเราไม่เข้าใจพระอโศกหรือว่าอะไรก็จะเข้าใจพวกนี้ครับผมหรืออะไรต่างๆควรจะเป็นอะไรบ้างเอ้กลับเป็นว่ามันมันเป็นสัจธรรมเรียบร้อยแล้วไม่มีอะไรอย่างที่บ้านมีนิดเดียวนิยมขึ้นมาน้อยนอกนั้นไม่มีเวลาทำบุญยอมทั้งหมดใจก็เลยหมดปัญหาไม่มีอะไรมากก็เลยนอนค้างเป็นประโยชน์ กอดฉันน่ะยังไม่ได้แค่กอดฉันก็จะแวะแต่ว่าก็พอสมควรแล้วก็ไปชมพระแล้วก็นิดหน่อยที่คาใจกันมันก็มีบ้างที่ยังติดค่าห้องอะไรอยู่ในใจบ้างก็ได้ทำการปล่อยหาเรียนมาแล้วตอนนี้มันกำลังได้โจทย์สำคัญก็บอกกันไปกันน่ะบอกทั้งหมดที่นี่ก็บอกทั้งหมดคือธรรมดามันก็เรามีชีวิตอยู่มันเป็นประจำก็เหมือนกับเราเองมีดาวบนท้องฟ้าก็เป็นคืนมาก็มีดาวบนท้องฟ้าจำนวนด่านอื่นก็เท่านี้นานๆจะมีดาวพิเศษจอมมาสักดวงอะไรนี้นานยิ่งกว่านะดาวดวงนี้เหมือนดาวหางบางที 80,000 ปี โคจรมาให้โลกนี้เพราะฉะนั้นขณะนี้เราได้ดาวหางดวงแล้วนะคุณต้องทำโจทย์กับดาวหางให้สำคัญไม่เช่นนั้นคุณขาดคุณนะโจทย์นี้ไม่เอาเงินซื้อก็ไม่ได้นอกจะเอาเงินซื้อไม่ได้แล้วคุณได้ฟรีด้วยนะทีนี้คุณได้ฟรีแล้วคุณก็จะปล่อยให้มันไปมีอีกนะก็คิดเอาแล้วกันพูดให้เป็นขั้นตอนให้ถึงขนาดนี้แล้วคุณไม่เห็นมันมีความสำคัญอะไรแล้วคุณก็ไม่พยายามที่จะอบรมตนเพื่อที่เราจะได้ประโยชน์จากจุดนี้อันนี้ของเราซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ว่าจะเป็นไปได้ง่ายๆแล้วเราก็จะเอาไม่ได้อย่างที่ว่าแล้วมันเกิดมันก็ต้องเกิดมันเป็นมันก็ต้องเป็นมาเป็นแล้วเราก็จะจดอย่างไรก็ตามเราจะต้องเอาอันนี้ให้แต่ละบุคคลที่เกิดทักษะขึ้นแล้วเราก็จะต้องทำ เรียนถึงคราวแล้วที่คุณจะต้องทำให้จิตใจของคุณเกิดผลวิปัสสนาเกิดผลผลในการที่จะทำสมถะระงับสงบจนจิตของเราวางจางหายไม่ได้ทุกข์เพราะเหตุนี้เหตุนี้ทำให้เราทุกข์ไม่ได้เพราะว่าเราเกิดการติดยึดมันเป็นเรื่องซับซ้อนมันเป็นเรื่องที่เรียกว่ามันมีอะไรหลายอย่างที่เป็นเนื้อที่เราคิดว่ามันเป็นอะไรมีอะไรเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องยึดถืออะไรอย่างไรแค่ไหนแล้วเราก็ต้องรู้ก็ต้องปล่อยคลายจากใจให้ได้เพราะสิ่งนี้มันเป็นบทบาทของสภาพที่ต้องเกิดในโลกสิ่งหนึ่งซึ่งเป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนใจเรายึดถือเราผิดทั้งนั้นแหละเป็นเรื่องของกิเลสของเรามีอยู่แล้วเราก็เกี่ยวพันแล้วก็มีสภาวะเกี่ยวพันเป็นหลายระดับเหลือเกิน ก็มันเกี่ยวอะไรไปตั้งหลายระดับแล้วเราเองเรายึดถือจุดไหนปลดปล่อยให้ได้ทุกจุดนานน่าจะมีโจทย์อย่างนี้ถ้าคุณเองคลายก็ไม่ได้แล้วคุณก็ค้างไว้ไม่รู้ด้วยมันจะไปต่อเมื่อไหร่จะมีดาวหางโคจรมาอีกเมื่อไหร่ไม่รู้ด้วยก็ไม่รู้คุณเพราะฉะนั้นถ้าสิ่งนี้เนี่ยมีเตือนอยู่ตลอดเวลานะไม่ใช่หมายความว่านี่คุณดาวยังมีชีวิตอยู่ยังไม่ยอมไปยังไม่พ้นจากวงโคจรนะยังมีฤทธิ์แรงอยู่นี่ยังมีสภาพอยู่นะถ้าคุณเองคุณไม่ทำรีบทำให้มันเรียบร้อยก็ไม่รู้ด้วยเจอแล้วเจอกันเจอเสมอแล้วก็บอกเสมอที่อยู่เสมอไม่ได้หมายความว่าเลยหน้าที่อาตมาทำงานดูหน้าที่แล้วก็พยายามตรวจสอบแล้วก็พยายามเตือนทุกวันทุกเวลาแม้แต่ดาวบนท้องฟ้าอากาศคืนก็บอกให้คุณ คุณรับเอาแล้วก็คุณปฏิบัติประพฤติประจำวันบอกอยู่แล้วว่านานๆบางดาวบางดวงที่โคจรเข้ามาผ่านก็บอกอยู่เป็นบางดวงที่เป็นครั้งเป็นคราวยิ่งดาวบางดวงที่พิเศษเลยโคจรเข้ามาพิเศษก็บอกกันเหตุสำคัญอยู่แล้วถ้าคุณไม่สำคัญอย่างนี้อีกคุณไม่รู้จักส่วนที่จะทำให้ตนเองเกิดผลเกิดประโยชน์อีกอาตมาก็ไม่รู้จะช่วยยังไงมันก็จะช่วยกันก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ช่วยเป็นจริงๆเรื่องเหล่านี้มันก็ขอผ่านงานเรื่องนี้เราก็ได้ไม่ต้องกลัวนอกนั้นก็ได้ที่จะเป็นประโยชน์สูงสุดแล้วเราก็จะดำเนินต่อไปอีกเพราะคุณคิดดีว่า แล้วก็ทำกันอยู่นี้เราก็ทำกันเรื่อยไปทุกอย่างการเกิดขึ้นก็เกิดขึ้นตั้งแต่ขึ้นไปก็แก่ขึ้นไปการเจ็บลงก็เจ็บตรงกันตายก็ตายไปทุกอย่างก็มีแต่เกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็ดับไปจนๆก็เกิดจนตั้งอยู่ที่ตั้งอยู่จนดับไปก็ดับไปทุกอย่างก็ไม่มีอะไรทั้งแดงก็ดำเนินไปโยมสมบูรณ์ยอมกินก็กลับมาไปก็มาทำบุญมาอะไรก็ได้อยู่มันก็ดีมันก็ไม่ได้ไอ้นั่นอะไรอาตมาจะมานี่ยังอยู่ทั้งวันเลยจนสมบูรณ์จะออกมาเราออกมาจากนู่นมันบ่ายโมงบ่ายโมงบ่ายโมงครึ่งกว่าบ่ายโมงกว่า 14:00 น แล้วออกมาทางนี้ 8:30 น กว่า 13:00 น แล้วก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันก็เป็นไปดีเป็นไปด้วยสภาพดีถ้าเรารู้สึกที่ว่าเราคำนึงบางทีเราก็กำลังสูงคำนึงว่ามันจะมากเรื่องมากมากก็เอาแต่ว่าโดยชินแล้วมันก็เบาไปกว่าที่คาดหมายเรามีสภาพนี้มาหลายปีแต่เราก็จะไปหวังว่ามันจะเป็นอย่างนี้เสมอไปบางครั้งเราคาดว่ามันจะไม่มีอะไรมาแสดงบนฟ้าผ่าก็ได้ทั้ง 2 ครั้งอะไรเราก็ไม่รู้ได้แต่นี่ไม่ใช่พูดพยากรณ์นะไม่ใช่แต่เดี๋ยวก็ไปจับทำจับความได้อีกไม่ใช่พยากรณ์แล้วก็อยู่อย่างนี้แหละอะไรไปอะไรมาเราก็พยายามดูแล้วก็รู้จักเราและปล่อยหรือว่ากระทำสิ่งที่ดีที่สุดเสมอเราอยู่กับโลกแล้วก็รู้สภาวะโลกที่มันจะ เปลี่ยนแปลงไฟแผ่นดินจะไหวภูเขาไฟจะระเบิดแล้วฟ้าจะลงฝนจะตกแดดจะออกอะไรมันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เราก็จะต้องพบร้อนบ้างเย็นบ้างมันก็เป็นธรรมดาแล้วเราจะสอนเราเองนะเราสบายทุกสภาพไม่ว่าฟ้าจะตกคนจะลงไม่ว่าภูเขาไฟจะระเบิดไม่ว่าแผ่นดินจะไหวหรือว่าไปอะไรกันจะลงแล้วก็สบายไม่ได้แล้วเราก็ไม่มีปัญหาเอาทีนี้ก็เข้าเรื่องที่เราจะทำบทเรียนที่เราได้ทำนี้ก็ดูหลายๆวันและก็ต้องตกแต่งไปก็ไม่เป็นไรเราก็ทำต่อแล้วก็คิดว่าได้อธิบายเพิ่มเติมได้เสริมที่เราได้เรียนรู้ ตัวจะมาถามตั้งแต่ปีก่อนๆก็ตามมาตะกี้นี้ก็ตามถ้าคิดว่าใหญ่คือใครจะพาให้จับเนื้อจับตัวของสภาพความรู้ในด้านเจโตสมถะหรือทานเราเรียกว่าสมาชิกจะตามแต่ก็แน่ใจว่าจะได้เข้าใจยิ่งขึ้นเป็นเรื่องของสภาพจิตที่เราจะต้องจับจิตอ่านจิตใกล้ชิดจิตให้เห็นจริงเห็นจังกับจิตเป็นสำคัญแล้วเราก็จะเข้าใจความหมายของคำว่าเราจะทำสมถะหรือทำความสงบสงบทำพยางค์ทางความสงบสงัดลงทีนี้เกิดความสงบนะครับนี่เราก็จะต้องเข้าใจให้ถูกทีเดียวว่ามันไม่ได้หมายความว่าเลยเถิดไปในส่วนใดสงบรำ ไม่ได้หมายความว่าฉันชื่อตายดีหรือไม่แน่นอนและจะเป็นในทางที่ดีดดิ้นนะไม่ใช่แน่ไม่ใช่ดีดดิ้นแน่นอนแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าแข็งสู้ตายที่เรียกว่าสงบสํานักทั้งกายและสังขารทั้งจิตสังขารทั้ง 2 ส่วนร่างกายสังขารเมื่อเวลาเรามาสมมุติแล้วว่าขณะนี้เราจะเอาจะนั่งข้างกายตรงเราก็ต้องรู้ว่าความสงบของเราประมาณจุดเป้าหมายว่านั่งตั้งสายตรงแต่เราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นจนเกินไปจนกระทั่งว่านั่งตั้งแต่ตอนนี้กล้ามเนื้อแย่แล้วหูชาใจตายเราก็มายึดมั่นถึงขนาดนั้น ก็มันจะบอกว่าเอ้ยกล้ามเนื้อนี่ไปทับเส้นเลือดมานานแล้วมันจะแย่แล้วหนออะไรก็บอกว่าจะแก้ไขมันด้วยการยังไงยังไงก็ขออย่างสุขุมที่สุดประณีตแล้วนี่ก็หายมันก็หายแล้วอย่าพาซื่อเห็นตรงจนถึงขนาดว่าไม่ใช่ข้าจำไม่ได้ตายมันตายตายจะเอายังไงแต่มันก็เป็นไปได้เหมือนกันนะแต่บางคนไม่ขาดพอเวลาหมดเวลาแล้วเหมือนกันได้ได้สิ่งหนึ่งคือได้ความอดทนเหลือหลาย ได้ขันติธรรมและองค์ธรรมอย่างหนึ่งเหมือนกันไม่ใช่ว่าไม่ได้ประโยชน์ได้ถ้าคนที่อ่อนแอคนที่ไม่แข็งแรงสิ่งนั้นกำลังใจไม่เคยสอบผ่านควรฝึกเท่านั้นตัดฟันก่อนแต่ถ้าเกิดว่ามันเห็นว่ามันจะพิกลพิการนะเดี๋ยวสุขภาพร่างกายเสียชีวิตก็อย่าเกินเลยไปนะแต่เสียซึ่งจริงๆมันก็ไม่อะไรมากเกินไปนิดหน่อยโอโหมันพามันเจ็บมันปวดมันแสบมากแล้วเพราะว่าเลือดลมเข้ามามันก็ต้องเป็นเพราะว่าเรานั่งอยู่กับที่นิ่งๆแล้วมันก็งอเขาพับก็อะไรก็ได้อยู่อย่างนี้มันก็อาจจะเป็นไปได้เลยรัฐธรรมดาตอนนั้นเราก็แก้ไขทีเล็กน้อยมันก็หายแล้วมันก็ไม่ยากอะไรหรอกแต่ถ้าไม่มีความจำเป็นอะไรเราสามารถเป็นไป มันก็จะเป็นไปได้มันก็อย่างหลายคนก็ไม่ต้องกระดุกกระดิกอะไรไม่ต้องมีอะไรมากก็นั่งสบายชั่วโมง 2 ชั่วโมงแล้วก็พยายามไม่ถึงความสงบทำงานของกายสังขารส่วนใหญ่ส่วนนอกแล้วเป็นไปโดยตรงง่ายๆทีนี้กายสังขารส่วนกลางที่เราเอาอารมณ์หายใจเป็นตัวเป็นตัวที่กำหนดแล้วก็กำหนดลมหายใจว่าลมหายใจสงบก็หมายความว่ามันอยู่ในข้าวกล้องราบรื่นดีจิตของเราก็สำคัญแต่ลมหายใจเป็นไปได้เป็นห่วงมากไม่เป็นทุกข์ไม่เดือดร้อนไม่ไม่ตกต่ำและไม่ใช่ว่ามันมีปัญญามีปัญญารู้ดีว่าลมหายใจก็เป็นสภาพที่มันเป็นทรัพย์สินหรือว่าเป็นสิ่งที่เราตรวจสอบอยู่ว่าตัวของเรามีเอาไว้ใจก็เป็นอย่างนี้เนาะความหมายของมันสั้นบ้างยาวๆบ้างออกบ้างเข้าบ้างอะไรต่างๆนานา มันก็ราบรื่นดีเราก็รู้เห็นด้วยปัญญาว่าเออมันเป็นไปได้ว่าเป็นเรียบร้อยดีแล้วมันก็ไม่ได้พาให้เราทุกข์เพราะลมหายใจอะไรบางคนจะทุกข์เพราะลมหายใจมันติดขัดอะไรกับตัวเราเองเราไม่สงบใจของเราเองทั้งๆที่ลูกลมหายใจมันก็ไม่มีอะไรมากมันก็ออกก็เข้าธรรมดาเป็นไปสั้นยาวแล้วก็เป็นธรรมดาแต่อารมณ์จิตของเราเองตั้งใจอ่ะลมหายใจก็แสดงว่าเราทำความสำคัญของสังขารนี่เรียกว่ากายสังขารนะลมหายใจกับจิตใจของเรานั่นเองมันดูร่วมสัมผัสกันเลยมันทำงานหรือว่ามันมีอารมณ์อะไรของเราอยู่แค่นี้เราก็ไปเป็นทุกข์เป็นร้อนแค่นี้ก็เกิดขึ้นราคะโทสะอะไรเราใช้ไม่ได้แต่ถ้า เราใช้ได้ดีแล้วมันก็ไม่มีอะไรมากเพราะเราก็พึงใช้ลมหายใจนี้เป็นเครื่องทรงอยู่ว่าเราเองเป็นผู้ที่มีสติตกลมหายใจก็เป็นเกินกำหนดอยู่แม้จะเป็นไปอย่างไรเราจะฝึกเขียนเรียนรู้เรื่องผิดเรื่องอะไรไปอีกอย่างไรอย่างไรเราก็ยังสามารถที่จะกำหนดรู้ลมหายใจก็ลมหายใจเข้าก็ยังออกยังเข้ายังเป็นไปเป็นคนที่มีสติสัมปชัญญะเต็มรู้ข้างนอกรู้ข้างในอยู่เสมอเพราะฉะนั้นถ้าพูดมาถึงอธิบายมาอย่างนี้แล้วใครก็จะเข้าใจว่าที่จริงแล้วอานาปานสตินั้นไม่ใช่เป็นสภาพที่หลับตาเข้าไปในภพในหรอกมันเป็นสภาพลืมตาตรงๆมีลมหายใจออกลมหายใจเข้าแล้วเราก็กำหนดรู้จิตทีนี้ก็พูดถึงตรงนี้แล้วก็ต่อเลยว่าเมื่อเราจะรู้กายสังขารในหมายเอาอารมณ์เฉยๆก็คือตัว 7 ตัวนี้ก็คือการกำหนดวิตกวิจารณ์นี้มีเป้าหมายว่าจิตมันอย่ามาปรุงวิทยาสังขารมันจะติดกายนะเราเรียกว่าจิตนี่เขาเรียกว่าเราเรียกว่าจิตจริงแต่อันนี้เราเรียกว่ากายคือนามปากกาฟังดีๆภาษามันเยอะขึ้นนามกายของน้ำไม่ใช่กายของรูปร่างและแม้ที่สุดแค่ลมหายใจคิดว่าเป็นของละเอียดก็ไม่ใช่แล้วตอนนี้เป็นเรื่องของนามธรรมจริงๆและเป็นการที่เราจะต้องรู้ว่ามันสังขารอย่างไรธุรกิจของเราสังขารกับนิวรณ์ 5 กับหยาบตอนนี้เราเราวิตกวิจารณ์ส่วนทีเดียวว่ามันสงบระงับจากนิวรณ์ 5 หรือไม่ตามที่เรามีภูมิปัญญา อารมณ์อย่างนี้เป็นกามฉันทะอารมณ์อย่างนี้เป็นพยาบาลอารมณ์อย่างนี้เป็นผีนะมีพระอารมณ์อย่างนี้เป็นวัฏจักรสุดจะเห็นได้ชัดเห็นได้ชัดเจนอย่าสงสัยอย่าลังเลเพราะว่าวิจิกิจฉานี่คือโลกใช่ไหมครับอย่าสงสัยเอาให้แม่นเกิดปัญญารู้ชัดเจนจริงๆมันมีก็รู้มันมีและเมื่อมันมีคุณก็จะต้องระวังไว้อย่าให้มันมีทำให้มันจางตายทำให้มันลดอยู่เสมอจึงเรียกว่าสงบระงับลงได้เท่าไหร่เท่าไหร่ก็เป็นเรื่องความสามารถของเราลงได้จนท่านที่เรียกว่าเกิดขึ้นของขึ้นมาคือเกิดขั้นที่เป็นไปอยู่ได้ความสบายจิตแต่ความสุขของวิหารคือไม่ทุกข์ร้อนทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากนั่นเป็นการกำหนด แล้วก็เป็นเครื่องบอกหรือเป็นการอธิบายความหมายว่าคุณเองคุณดูแล้วว่าอารมณ์จิตอย่างนี้เราก็พอทนได้โดยสบายสภาพกิริยาหรืออารมณ์ของกามไม่ไม่เดือดร้อนอารมณ์ก็พยาบาทก็ไม่เดือดร้อนเราจะเรียกว่าไม่มีนั่นแหละได้หรือว่าบางอย่างมากก็ได้ถ้าโดยจริงแล้วเราก็ควรจะใช้คำว่าถ้าเป็นทานที่แท้ก็ไม่น่าจะมีสิ่งที่เรียกว่านิวรณ์อยู่ยังปราศจากอันเป็นปัจจุบันนั้นโดยจะมีเป็นอนุสัยเป็นอาสวะมีการอยู่ตามแนวศึกษาว่าก็ยังมีพยาบาทในอารมณ์ใช้ก็มีพยาบาลในอาสวะก็มีไอ้ที่นั้นมีพระเดี๋ยวนี้มันไม่มีข้างนอกข้างในแหละเพราะกำลังจะเราก็ต้องพยายามไม่มีอย่างนี้เลย มีเดี๋ยวนี้แหละพยายามดูปัจจุบันให้ดีว่าอย่าฟุ้งซ่านนะอย่าไปเชื่อได้วุ่นวายเป็นอุปสรรครำคาญใจอะไรแต่ว่าไม่สบายนะมันไม่ใช่รำคาญไม่ใช่รำคาญสบายและไม่มีสีน้ำตาลและดูให้ชัดว่าไม่มีกรรมไม่มีพยาบาทเป็นปัจจุบันส่วนเราจะยังมีการส่วนอื่นส่วนนั้นส่วนนี้เพราะในรูปเพราะในรถเพราะในจีนเพราะในเสียงแต่ตอนนี้เราไม่ได้ใช้อะไรมากมายลูกก็ไม่มีอะไรมาเยือนมากจนสิ้นเสียงสัมผัสอะไรก็ไม่มีอะไรมายั่วยวนมากเพราะฉะนั้นเราก็เป็นแต่เพียงจิตที่มันมีผัสสะบางๆเบาๆอยู่แค่นั้นเองขณะนี้เราไม่มีแล้วอาฆาตมาดร้ายอะไรเราต้องอโหสิแล้วก็ยกไม่มีปัจจุบันที่เราทำใจให้วางปล่อย เพจโทรศัพท์มูลนิธิส่วนใดกลายเป็นอากาศพยาบาทเราก็รู้ว่าจิตที่ว่างจากนิวรณ์ในปัจจุบันนี้เป็นอย่างนี้เห็นอยู่รู้อยู่ก็พยายามเขาเคลียร์พยายามคิดอ่านจำจำสภาพนี้ทำไม่ได้มั่นคงทำไม่ได้ติดต่อกันเป็นสมาธิหรือเป็นสมาบัติทำไม่ได้เป็นสภาพที่ตั้งมั่นเป็นสมาชิกกุศลหมายความว่าต้องฉลาดรู้สมาธิเริ่มต้นตั้งแต่สมาชิกกับสมาชิกก็คือทำให้มันต่อเนื่องเกิดต่อเนื่อง 1 เดือนกันยายนให้มันมาอย่าให้มันขาดอย่าให้มันมีอะไรบกพร่องให้มันได้ดีและก็ให้มันได้ดีอย่างนี้เรื่อยๆมันยังไม่ดีก็ตั้งเป็นอย่างดีต่างพยายามตั้งไว้เรื่อยๆปรับปรุงเรื่อยๆไม่จบ ระมัดระวังให้มันได้สภาพอย่างนี้ตามที่เราหมายนี้พูดไปแล้วคุณเข้าใจคุณก็ทำไม่ได้ว่าปราศจากนิวรณ์นาเป็นอย่างนี้อย่างนี้ไม่ได้หรือดียิ่งขึ้นเรื่อยๆในขณะใดที่เรารู้ว่าราคะมูลคดีโทสะมูลก็ดีโมหะมูลก็ดีไม่มีทั้งจิตตะจิตตะวิธีการศึกษาก็ไม่มีพระติดตามหมายคำว่าจิตฟุ้งซ่านเขาแปลเป็นนั่นแหละวิธีตัดก็แปลว่าผิดกฎหมายตกลงไม่มีทั้งจิตฟุ้งซ่านไม่มีทั้งหมด 13 มันดีขึ้นมาบ้างหน่อยนึงนี่คือกรรมมันดียิ่งกว่างานจะฟุ้งซ่านแล้วก็โทรก็ได้ถ้าเราเข้าใจชั้นสูงแล้วแต่จะแปลหยาบๆแบ่งออกเป็น 2 อันทั้งที่กล่าวไปว่าจิตฟุ้งซ่านที่ 18 จบก็ได้ไม่มีก็ไม่มีต้องฟุ้งซ่านไม่มี หนูก็ผ่องใสขึ้นมาได้เป็นจิตที่ลึกซึ้งขึ้นจริงเรารู้เลยว่าจิตอ่อนๆแยกทางจิตอย่างนี้เป็นจุดอันแยกทางนี้ก็ติดผมขึ้นมาประณีตเห็นสภาวะสัมผัสสภาวะเราเป็นผู้รู้เป็นปัจจัตตังเห็นอยู่รู้อยู่ไม่ใช่เราไปเรียนแต่ภาษาบัญญัติปริยัติอยู่เท่านั้นแต่ขณะนี้เรากำลังมาทำเหมือนเข้าห้องแล็บเลยกำลังเอาไอ้เครื่องที่จะทดลองใส่แท่ง 4 หลอดทดลองหลอดแก้วหลอดทดลองอะไรกำลังเอามาทีเดียวออกซิเจนไฮโดรเจนและไร้สายตรวจหลอดเลยทีเดียวแต่ต้องใช้การแตกตัวอย่างนั้นอย่างนี้จะใช้ความร้อนเท่านั้นจะ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน