220723 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

์สตินี้ขึ้นมาด้วยวิธีการใดๆก็ตามแต่คุณทำเปลี่ยนแปลงปฏิทิน เดี๋ยวเราก็ไปให้มันเหมือนกันเดี๋ยวมันก็มาหานู่นท่านี้เหมือนกันไม่ได้ผ่านวิกฤตอันนี้ได้พวกเรานี่แข็งแรงเป็นไปได้ดีพอไปแล้วแกปรับปรุงนิดได้นะเพราะเราใช้หนี้เยอะตอนนี้เราบอกมาจุดบอดของเราเสียค่าไม่ได้เรื่องการแล้วก็ไม่เท่าไหร่แล้วโทรตามโทรอะไรต่ออะไรถึงพยาบาลถึงมาให้ความรุนแรงถือว่าเราจะพูดเสียงดังจะพูดมีอะไรมันก็เพราะว่าเขาว่าเราดูเขาว่าเราโสดอะไรหน่อยนี่นะมันก็ยังไม่เท่าไหร่เพราะว่าถ้าเกิดว่าเราไม่แสดงธรรมแล้วนะเราไม่มีใครดูหรอกพวกเราถ้าไม่แสดงธรรมนะพูดไม่มีใครไอ้นั่นหรอกเพราะเราก็แสดงธรรมเท่านั้นเรา ไปเลยแล้วเขาก็ดูคือมันผ่านความจริงจังถ้าไม่ใช่ความจริงจังเลือดบริษัทมันเป็นคนหน่อยเป็นยังไงเธอก็ไม่ไอ้นั่นบางคนเข้าใจแล้วก็ไม่ถูกอะไรมากมายเพราะว่าโดยส่วนใหญ่โดยนายเฉลี่ยแล้วเราเองเราไม่ได้เป็นคนถูกอยู่อย่างนั้นตลอดเวลาเวลาแสดงธรรมเราจะต้องออกลีลาดูธรรมดาเราทำทั้งในภาพที่เรียกว่าในภาพเคลื่อนไหวในภาคที่เราจะเป็นไปเพื่อที่จะได้จับจิตเพื่อที่เราจะได้ มีเวลามากแม้แต่ที่สุดในเวลามันนั่งหลับตาโดยการจดจ่อโดยการจับสภาพที่มันให้มันมีโอกาสมากๆที่สุดที่เราจะเข้าไปถึงจิตพยายามที่จะเรียนรู้จิตจริงๆโดยไม่ต้องมีความกังวลอะไรมากตัดทวารตัดผัสสะต่างๆซึ่งมันจะมีปัจจัยเราก็ไม่ได้ไปคลุกคลีอะไรมากมายปล่อยวางหมดลงอะไรต่างๆเราจะอยู่กับทวารจิตเป็นเอกถึงแม้จะมีก็มีแต่เพียงขันธ์ 5 ของเราเนี่ยเป็นสำคัญที่เราจะต้องดูแลมันแล้วมันก็จะทำสังขารแล้วมันก็จะทำอะไรต่ออะไรกับเราอย่างใกล้ที่สุดมีขอบเขตหรือว่ามี ธีรศักดิ์รอบเขามาเห็นสั้นๆไว้โอกาสอย่างนี้ก็เป็นกรรมวิธีหนึ่งเป็นกุศโลบาย 1 ที่เราจะต้องเรียนรู้และถูกกระทำให้มันชัดเจนเรามีนานาวิธีเป็นพระอุบายเครื่องออกหรือเป็นอุบายที่จะกระทำให้เราเองชำระล้างพวกเราเข้าไปหาผลไม้ได้ดีแล้วก็ขอให้พยายามไปขอนี่ก็ขอให้คุณเองนั่นแหละไม่ได้ขอให้ใครเราก็ต้องพยายามมีอิทธิบาทของเราเองพยายามสนับสนุนตนทางออกตั้งใจมีอิทธิบาทให้เต็มแต่เราก็จะได้ประโยชน์เพราะว่าไม่มี กำลังของตัวเองยังอย่างมากที่จะช่วยเหลือผู้อื่นผู้ใดก็เป็นแต่เพียงพยายามที่จะช่วยเพื่อนมึงจงบอกและเตือนสติจะเร่งเราได้กลวิธีอย่างไรมันก็เท่านั้นถ้าเกิดว่าเราเองเป็นคนไม่เอาถ่านหรือว่าไม่พยายามเห็นตัวเองอย่างแท้จริงโดยการเขียนอย่างไรอย่างไรมึงก็ไม่มีอะไรมากเท่าที่เราจะพิจารณาให้จริงปลดปล่อยไอ้สิ่งที่มันเป็นเหตุปัจจัยที่มันจะทำให้เราไม่ไม่ฉันทะตัวแรกเลยมีเหตุปัจจัยอะไรที่มันทำให้เราไม่ใช่ฉันเมื่อเราจับตัวเหตุมันได้แล้วก็ปลดปล่อยมันเป็นเพราะว่าเราห่วงคนอื่นก็ปล่อยเสียง่ายๆไม่ว่ากังวลอื่นเราเองเรารังเกียจรังเกียจอะไร อาทิตย์นี้เราเขียนยังไงมันไม่ดียังไงทั้งหมดเราพยายามดูซิหาเหตุหาผลให้ตัวเองว่ามันเสียหายอะไรทั้งๆที่เราก็จะเรียนอย่างนี้เหตุผลต่างๆโดยหลักวิชาหลักเกณฑ์อะไรต่างๆนานาแล้วก็ดำเนินรอยตามโดยพยายามทำความเข้าใจให้เป็นสัมมาทิฏฐิจริงๆมันไม่เข้าใจแล้วมันต้องทาที่มันเห็นว่ามันขัดมันง้างอะไรตรงไหนเราก็พยายามวิเคราะห์วิจัยออกมาให้มันเห็นๆเห็นผลที่ชัดเจนและมันก็จะปลดปล่อยมันมาทำมันก็ยากมันก็ต้องรู้ก่อนว่ามันยากแม้เราจึงยังไม่ได้ฝึกได้ซื้อก็ไม่ได้เคยแม้เราเคยแล้วนะนั่งทำใจโตสมถะเนี่ยแม้เราเคยแล้วเคยทำผ่านมาแล้วแต่เราเลือกเราเลือกคือเราเลิกไปลาไป ไม่ได้ทำฉันต้องเป็นนานๆนานๆเนี่ยกลับมาทำอีกมันก็ไม่ได้เป็นไปเก่งๆหรอกมันไม่ได้เข้าครองหรอกมันเรือแล้วมันก็ล้มมันก็มันก็ไม่ค่อยได้เข้าท่าเข้าทางอะไรแม้เราจะเคยทำมาเก่งแต่ก่อนเนี่ยทุกคนน่ะอย่าว่าแต่ใครอ่ะผมเองก็เหมือนกันผมก็เหมือนกันถ้าเกิดว่าผมเองแต่ก่อนที่ผมทำมากมันก็ชำนาญมากเดี๋ยวนี้ทำน้อยเอาเวลามาทำงานเอาเวลามาใช้ทางด้านเดินเครื่องมากก็หยุดถ้ามากกว่าไปทำสภาพอย่างนั้นไปตามสภาพเจอตัวเป็นภาษานั้นน้อยจริงๆน้อยกว่าเมื่อก่อนมากเพราะฉะนั้นความชำนาญความครอบครองมันย่อมรถเป็นธรรมดาแล้วจริงๆมันไม่เป็นไปตามที่มันเป็นอีกอย่างหนึ่งหรอกมันไม่เที่ยงเพราะว่า เบอร์โทรศัพท์สถานที่มันเป็นฝ่ายโลกิยะแต่มันก็เป็นอุปการะถ้าเรารู้สมาธิดังที่ได้อธิบายไปแล้วเราใช้เพื่อไปเรียนรู้เพื่อเป็นการสนับสนุนอุปการะในการสนับสนุนโดยการเสริมให้ได้รับประโยชน์ในการขัดเกลาด้วยแล้วเราก็ได้ใกล้ชิดจิตเราได้มีโอกาสเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดได้แตะได้เกิดความเก่งอีกอย่างหนึ่งมันไม่ห่างมันไม่ไกลมันไม่มีการฝึกปรือเข้ามาจริงๆเพราะงั้นเราก็จะต้องหาเหตุผลให้มันดีจริงๆแล้วเราก็จะถึงจะเสริมไม่สูญเปล่าแม้ว่าเราจะใช้เวลาอย่างนี้แล้วเราก็กลายเป็นศูนย์เปล่าวันหนึ่งผ่านไปก็ 2 ชั่วโมงนี้ก็ผ่านไป แล้วก็ไม่ควรทำเมื่อเรารู้แล้วว่าเราตัดสินใจว่าเราจะทำก็ทำก็แล้วกันเวลาก็พยายามหาเหตุที่มันขัดเหตุที่มันไม่ไม่ไม่ไม่ไม่เป็นไปได้รื่นฝันเห็นหยาบเราก็รู้ก่อนแล้วก็เอาออกไปเรื่อยๆปลดปล่อยไปจนกระทั่งไหล่รู้เข้าไปเป็นปัญญารู้เหตุละเอียดเข้าไปก็ไปก็ไปด้วยเหตุที่มันเป็นไปโดยหยาบโดยรอบโดยอะไรแล้วไม่ได้มันก็เหลือแต่ความชำนาญเรื่องความสุขคือที่เรายังไม่เป็นดังนั้นที่จะซื้อเข้าไปมันก็ต้องอาศัยคือบางคนมีบารมีดีสุดคือข้าวกล่องบางคนไม่มีบารมีหรือว่าไม่มีสัญชาติมันมีสัญชาตญาณไม่มีพรสวรรค์ไม่มีสันดานไม่มีบารมีอะไรกันทั้งนั้นแหละมันเรื่องอดีตกาลหรือว่ามันเรื่องของเก่าของเคย เขาเป็นเขามีรั้วมาทั้งหมดมันไม่ใช่อยู่ดีๆทุกอย่างทุกอันมันเป็นได้เองมันเก่งมาเองมันเป็นไปโดยอยู่ๆมันก็ต้องเป็นได้เก่งได้งั้นเฉยๆมันไม่ใช่ทุกอย่างมันมีมาแต่เดิมมันมีแต่เขามันมีแต่เหตุมันมีแต่เชื้อมีข้อมูลมาทั้งสิ้นเมื่อเราไม่มีข้อมูลเราก็ยิ่งต้องรู้ว่าเออเราทำไม่ค่อยเกี่ยวข้องไม่มีข้อมูลเราก็ต้องเติมมันก็ไปเติมมันก็ไปมันถึงจะดีขึ้นนะมันเช่นนั้นแล้วมันก็ไม่ไม่สำคัญที่ว่าเราจะต้องพยายามปลุกฉันพระวิริยะจิตตะวิมังสาปลูกอิทธิบาทอิทธิบาทเนี่ยเป็นองค์ธรรมที่ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จผลที่สุดอาจจะต้องมีความพอใจยินดี ยินดีที่จะทำอะไรที่มันไม่ยินดีก็พยายามละลายออกให้หมดแล้วนอกนั้นก็อยู่ที่วิริยะของคุณคุณจะพยายามพากเพียรเท่าไหร่มันของคุณเองและตอนนี้แล้วคุณก็พยายามคุณก็เสริมเข้ามาได้ดีแล้วคุณก็มีมีภาวะที่คุณจะทำจิตตะคุณจะทำยังไงคุณจะย้อนกลับคุณจะทำจิตเอาจิตมาใส่เอาจิตมาผูกเอาจิตมาให้มันกระชับอยู่กับสิ่งนี้ไม่ให้มันหลบเลี่ยงหนีไม่ให้มันจะฟุ้งออกไปไม่ให้มันแตกออกมันก็เป็นตัวเอกก็ตามมันก็เป็นตัวสมาธิที่ว่าเราเราเรียกว่าสมาธิมันเป็นคำรวมๆนิดนึงเพราะเป็นความเป็นหนึ่งเป็นเอกัคคตาอะไรเป็นตัวจริงที่เราจะทำมันก็อยู่นี่มันก็ไม่เป็นไรมันจะรวมได้มันจะเป็นได้ แล้วเราก็พยายามที่นี่เมื่อเข้ามาร่วมแล้วเราก็พยายามเรียนรู้ปรับปรุงไปวิวัฒนาการไปด้วยวิมังสาพัฒนาไปเข้าไปเรื่อยๆตามสูตรตามหลักที่เราเอามาใช้เนี่ยแนะนำกันบอกกันไปก็พยายามทำความเข้าใจอย่าอย่าเห็นว่าเราฟังซ้ำๆซ้ำๆแล้วมันเซ็งหรือว่ามันมันเบื่อหน่ายอะไรต่ออะไรอย่างนี้อย่าไปคิดอย่างนั้นเป็นอันขาดเราก็จะต้องฟังแล้วก็ให้มันจำได้แม่นอย่างน้อยเราฟังซ้ำๆมันก็จำได้แม่นนอกกว่าจะจำได้แม่นแล้วเราก็ยังจะเอามาใช้ไปได้อีกถ้าเราเกิดผิดตัวที่พักอาศัยเบื่อหรือว่าประมาณนี้เรารู้แล้วมันก็ไม่เอามันก็ไม่รับมาเรารู้ก็รู้อีกแล้วเราก็พยายามเพลงพิจารณาตามอ่านตามได้ยินตามในการพิจารณา พาไปมันก็จะเกิดผลวิเคราะห์วิจัยมันจะได้รู้อีกไม่เห็นอีกไม่มีผลสูงขึ้นอีกพัฒนาขึ้นอีกไม่ใช่ว่ามันจะเท่าเก่านะนอกจากเราไม่ทำนอกจากเราไม่มีบทปฏิบัติไม่มีถ้าไม่มีบทปฏิบัติมันก็ไม่เสริมถ้าเรามีบทปฏิบัติมันจะเสริมทีเดียวมันจะดีขึ้นมันจะลึกซึ้งขึ้นมันจะเจริญขึ้นทั้งด้านอำนาจเกย์โตทั้งด้านอำนาจของปัญญามันจะเป็นอ่ะเรามาเริ่มต้นแล้วก็จะอธิบายหรือพูดอะไรไปตามบ้างก็เอาอาจจะพยายามใช้เวลามากขึ้นในการที่จะยกกระทงตัวเราเองให้มากจริงๆพูดนี่ก็เป็นทรัพย์สินอย่างหนึ่งเหมือนกัน ทำบัลลังก์เกณฑ์นะพอเวลาเราเข้าใจไอ้พวกที่เราบอกว่าเราก็ไม่ไม่รังเกียจฉันก็ไม่มีอะไรหรอกก็มีฉันทะก็มีอะไรต่ออะไรไปอีกแหละแต่ว่าเวลาไปแล้วมันมันไม่มันจะมีสิ่งที่จะมาขัดไม่ให้มันฉันพระอีกก็คือว่าแม่มันนั่งแล้วมันไม่ได้ดีมันไม่งามมันไม่งามมันยังไม่งามไปทีเดียวมันจะขายที่เธอบอกช่องของเรามันก็ขายก็ขายกันน่ะเราก็แก้ไขปรับปรุงไปก็มันยังเราไม่เก่งนี่มันยังไม่เก่งก็ว่าไปก่อนเราก็พยายามขอให้เรามีความตั้งใจเพียรจริงๆเมื่อเราได้เรียนจบที่แล้วทุกคนก็เข้าใจกันแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรเราก็นั่นแหละมันก็มันก็มี เพลงเพี้ยนอยู่มันไม่ดีมันก็เราก็ไม่ดีนั่นแหละมันก็น่าอายเขาไปตามเชื้อของจิตของเราที่มันเป็นตามฐานะถ้าเราเองเราไม่นั้นเสียเราไม่ไปถืออะไรมากมายแต่เราก็อยู่ในความพยายามก็มีบ้างแต่ปากก็มีบ้างไปตามควรแล้วก็พยายามปรับปรุงไปไม่ต้องมาให้มันมีอะไรสูงอะไรมากจนกระทั่งมันทำให้เราเองแหนงหน่ายหรือว่าเบื่อหรือว่ากลัวอะไรอย่างนี้มันไม่ดีก็เริ่มต้นตั้งแต่บทที่ 1 หรือข้อ 1 ไปแต่พยายามไม่ๆนี่ง่ายเลยบางทีจะเอาทั้งเดือนเลยสำหรับบทที่ 1 ข้อที่ 1 เขาจะเลื่อนเข้าไปทั้งหมดที่ 2 บทที่ 3 บทที่ 4 อะไรอย่างเงี้ยจริงๆวันที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มันก็หมดฐานดีแล้วสิ่งเหล่า ก็เป็นไปเองทีนี้เมื่อเราเข้าใจแล้วก็ใช้สูตรเหล่านั้นโดยไม่ต้องเป็นอันนี้อะไรมากไม่บอกอะไรมากเราจะใช้ปัญญาอันไหนที่เป็นปัญญาของเราเองโดยไม่ใช่ตัวนี้เรารู้สูตรจำสูตรจำทฤษฎีทำอะไรได้แล้วเราก็มีแต่ภาพปฏิบัติเช่นเทียนเข้าไปแล้วก็มีหลักการพวกนั้นที่เราจะต้องได้ต้องจำได้ต้องเข้าใจจริงๆในทฤษฎีเหล่านั้นว่าเราจะต้องทำไปนี้จะเป็นอย่างนี้แล้วมันก็จะพิสูจน์ความจริงขึ้นมาตามสภาวะที่มันจะเกิดวันที่ 1 โต๊ดโตวัดหลักสี่โตปกติส่วนสำคัญมากเป็นสัตว์เป็นแกนเลยทีเดียวเราจะเป็นผู้ที่มีสติอยู่นั่นเดียวลมหายใจออกลมหายใจเข้า ออกจากสติเป็นตัวที่ 1 แล้วตัวที่ 2 ก็ใช้ปัญญาหมดปัญญาที่จะรู้ปัญญาที่จะเอามาอ่านหรือปัญญาที่จะเอามาควบคุมใช้ตามตามที่เราจะเป็นจะใช้สิ่งที่ประกอบอยู่คือลมหายใจเป็นสำคัญอะไรก็ว่าไปตามสูตรที่เราว่าไปแล้วข้อที่ 2 และนอกนั้นก็ควบคุมต่อไปอีกมีการระลึกรู้สัญญาว่าจะลึกซึ้งขึ้นไปอีกรวมสิ่งที่ใกล้แล้วก็เอามาหน่อยฉันก็ตั้งกายทั้งหมดสรรพคุณกายทั้งปวงรวมสภาพการทั้งตัวและกำหนดการทั้งปวงให้มันรู้คำความหมาย ประกายคือความประชุมกำหนดขอบเขตเอาขนาดนั้นขนาดนั้นแม้เป็นกายนอกกายกายในกายอะไรต่างๆนานาแบ่งออกเป็น 3 ช่วงเป็นกายนอกกายกลางกายในอะไรอย่างที่แบ่งให้ฟังคุณจะทำให้มันร้ายกายยิ่งกว่านั้นก็ตามใจไม่ควรจะแบ่งให้มันเป็นขอบเขตตามจะเอาทวารหูทวารตาทวารจมูกมันจะเปิดทวารนั้นจิตทวารมีอะไรถึงจะเป็นขอบเขตของการที่คุณจะเอาองค์ประชุมของคุณตามกำหนดคุณเก่งคุณจะทำได้มากมายขนาดนั้นละเอียดกว่านั้นก็ตามใจแต่นี่บอกคร่าวๆกายเราให้สงบระงับประมาณอย่างนี้สำหรับผูกพันนอกภายนอกร่างกายตรงดำรงสติของมันอยู่ก็ให้มันอยู่ในรูปทรงอย่างนี้ไม่ต้องทำไม่ ทำไมมันเกร็งร่างกายให้ร่างกายผ่อนคลายตั้งให้ตรงให้ดีแล้วก็จัดแจงของเราให้อยู่ในระบบก็อยู่ในรูปที่มันดีแล้วก็ปล่อยให้สบายๆอย่าไปเกร็งถ้าเร่งแล้วมันเมื่อยแล้วมันเกิดปวดเจ็บมันกล้ามเนื้อนั่นแหละมันเกิดเป็นภัยมันก็เลยกลายเป็นทุกข์แล้วมันก็เป็นภัยอันหนึ่งต่อต่อการปฏิบัติปล่อยโปรไปตายวางดีและก็ส่งไปทีนี้ก็ดูใจทำดูกายส่วนอื่นแล้วก็คอยควบคุมไม่ใช่ว่าเราจะไม่ควบคุมมองตาไกลตรงแล้วมันก็ไปดีมีมันดีนะมีพระกินหรืออะไรต่ออะไรมันแล้วก็มันไม่มีกำลังไปควบคุมมันก็ตัดสายเราก็ต้องพยายามดูแลมันปรับตกแต่ง แจ้งกลับหรือบริกรรมทำไปเรื่อยๆบริกรรมตามที่เรามีจุดหมายหรือไม่มีเครื่องหมายมีเค้ามูลว่าเป็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้แล้วก็ทำให้เป็นนิมิตตามที่นิมิตหมายไว้ว่าเราจะให้เป็นตามที่เราหมายนั้นแล้วก็ศึกษาไปจะได้บทศึกษาขึ้นเอาได้ช่วยเอาได้เช็คสภาพและสวยสภาวะได้เป็นขั้นตอนไปมีขนนิกะเป็นต้นแต่มีอุปการะเป็นสูงขึ้นมีอัปปนาเป็นปลายทางเป็นขั้นไปอย่างนั้นใครจะได้ดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงกับช่างประสิทธิภาพหมายความว่ามีทั้งปัญญามีทั้งสภาวะธรรมที่จะเทียบส่วนเทียบเคียง มีสภาวธรรมเทียบมีทฤษฎีมีทั้งปริยัติมีทั้งปฏิบัติเทียบให้เห็นแทงทะลุแจ้งจริงไม่รู้เขาเท่านี้ความรู้นี่มันเอามาเทียบเขาแล้วมันก็เห็นจริงละเอียดลออไปหมดเรายังไม่ได้ส่วนนี้ต้องอยู่ก็รู้ว่าตัวนี้บอกไม่บกพร่องแล้วทำได้แล้วละเอียดไปเรียกว่าถ้าเป็นสภาพของปฏิเวธธรรมคือมันแทงทะลุหมดสตินี่แหละเป็นปฏิภาคนี่แหละปฏิเวธเป็นส่วนที่ละเอียดประสิทธิภาพก็หมายความว่ารวมส่วนได้แล้วโดยลักษณะของปฏิกรรมทวนไปทวนมาปฏิวัติให้เป็นให้ได้ให้เขาถึงให้ได้ประสิทธิภาพ เมื่อเราทำข้าวทำข้าวจนไปจนมามันถึงจะเป็นรวมแล้วมันก็ส่งผลตามข้อหลักกันต่างๆเนี่ยมันสัมพันธ์กันหมดมันมีบทปฏิบัติที่สำคัญที่เกี่ยวโยงกันมันจะมีแต่ภาษาเฉยๆเราจะต้องเข้าใจอย่างดีเราจะแยกความหมายของแต่ละหัวข้อแต่ละคำแต่ละความก็มีความหมายอย่างโน้นอย่างนี้เราก็เข้าใจด้วยแล้วเวลามาทำแล้วก็เราก็จะรู้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นความรู้ที่เราจะมาทำตามหรือว่าเทียบวัดไม่เคยถึงจะเป็นผู้ที่ศึกษามีหลักการมีทั้งทฤษฎีมีทักษะปฏิบัติมีทั้งความจริงเป็นไปที่เราเกิดจึงเป็นจริงหรือเข้าถึงจริงคือเรา ดีอย่าลืมทฤษฎีโซตัสสถิติโตปะติมีคำว่าอัตฉันโตอีกครั้งอัษฎามิติประชาบดีมีคำว่าสันโตมีทั้งปัสสะติประชาติสังฆัง สังเวชนีผิดปกติสัปดาห์มีติดสติสัปปายะปะฏิสังขายะปัจจะยังสัตว์ซ้ำพะยังกายสังขารา แล้วเราก็จะเกิดปัญญาใช้ปัญญาและก็หัดฝึกปัญญามาเป็นข้อที่ 2 อยู่ได้แค่อยู่กับลมหายใจง่ายๆนี่แหละความรู้นี่แหละความรู้น้อยๆแค่นี้แหละแต่มันไม่ใช่ความรู้น้อยๆหรอกเรารู้ไงเงินเพราะมันมีเชิงต่างกันอย่างนี้นะเพราะฉะนั้นเราก็จะรู้ละเอียดลงไปอีกอย่าว่าจะแข่งกันแค่ยาวนัยยะอื่นมันจะต่างกันไปแม้แต่ลูกของจิตสังขารต่างๆกายสังขารต่างๆมันก็จะมีสิ่งที่ต่างกันในการศึกษาลงไปเราจะทำให้สังคมยอมรับหมายขนาดนี้เท่านี้ภายนอกก็เป็นดังนี้กลายพรางก็เป็นดังนี้ภายในก็เป็นดังนี้โดยเฉพาะภายนอกฝ่ายใดที่ดีจะได้ไม่ควรตายในกระจายนอกทำไม่ดีไม่สงบสงัดตาย ฟังเพลงมันๆของข้างในมันจะเป็นนิ่งสนิทข้างในมันจะไปมีจิตที่จะมีกำลังเพียงพอมันก็ไม่พอมันก็ถูกพักถูกข้างนอกมันควักพลังของจิตออกมาอยู่เรื่อยเพราะเราจะต้องให้สงบลงแล้วก็ไปในภายนอกไปทีเดียวจนกระทั่งกายกลางกายในไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงลมหายใจก็เรียบร้อยไปถึงจิตใจจิตเป็นนามกายก็พยายามเรียนรู้สิ่งที่ใช้ปัญญายิ่งกว่าไปอีกซึ่งสภาพของนิวรณ์ต่างๆมันเป็นอย่างนี้เนาะการอย่างนี้เราพยาบาทอย่างนี้นอนที่นั้นมีพระอย่างนี้น้องอุทยานแต่เราก็รู้ตั้งแต่หยาบๆไปทีเดียววันอย่างนี้อย่างนี้แล้วเราก็ทำให้รถลงไป ยังไม่สงบระงับลงพอเป็นไปเบาบางลงไปเรื่อยๆเรื่อยๆจนมันอยู่ได้ดีเบาง่ายสบายว่างเป็นเอกสารที่เราอยู่มันแม้จิตมันจะไปเป็นอุปกิเลสในเป็นวิปัสสนาเป็นกิเลสนายเป็นปิติเป็นสุขหรือเป็นสภาพอารมณ์ที่อยู่ชั้นอีกชั้นนึงแล้วเป็นอารมณ์จิตที่ไปเกิดจะติดใจหรือว่าจะพอใจเข้าไปได้อีกเราก็จะต้องรู้เท่าทันอารมณ์สิ่งเหล่านั้นอีกซ้อนซ้อนลงไปแต่แท้จริงและสถิติก็ดีสุดก็ดีก็หมายความถึงเราจะไม่ลงในสภาพที่เราเห็นดีรู้ดีเข้าใจในส่วนดีที่เราได้แล้วเราไม่ไปหลงจิตใจ ภูมิใจเผลอใจอยู่แต่จุดนั้นเมื่อเราถอนซะปล่อยออกมาปล่อยอยู่เป็นลักษณะของภาวะจิตอยู่ในข้อ 3 ที่ท่านสอนให้รู้จักเวทีไปต่างๆเป็นอาทิตย์ขโมยจะยังเป็นรีโมทจะยังไม่ปล่อยอยู่พื้นที่สุดนั่นแหละทำเข้าเรารู้แม้ว่าเราเองเราทำได้ดีเราก็ไม่ต้องหวังดีตรงนี้เพราะจิตเราจะเบิกบานร่าเริงดีกว่าประมาทจะยังทำจิตให้มาเบิกบานร่าเริงอยู่อย่าให้มันเป็นทุกข์อย่าให้มันห่อเหี่ยวมันฟุ้งซ่านก็เก็บมันเพราะว่าไอ้ฟุ้งซ่านมันก็ไปปฏิบัติ ต้องการสมถะติดต่อการเอกชนตายอยู่แล้วเราก็จะต้องพยายามภาษาพูดก็แนะอย่างนี้แต่ทีนี้การทำฝึกเอาของใครของมันจะพยายามกระทำข้าวมันมีงานต้องหาจุดให้จิตมันมีงานไม่งั้นสติมันตกสติมันก็อ่อนแรงมันก็เป็นอย่างนี้ถ้าไปโดยปริยายต้องให้จิตไม่มีงานทำยังไงให้ดูแม้กระทั่งลมหายใจเข้าออกสั้นยาวไม่ต้องมีงานให้มันรู้มันจะมีนโยบายมากกว่านั้นคุณจะเล่นกับจิตให้มากกว่านั้นคุณจะตั้งเป้าเขาเป็นแสง ที่เป็นรูปเป็นทรัพย์สินเป็นอะไรอีกนะที่กล่าวแล้วก็เอาไม่ใช่ว่าเราเองเราจะมาหมายเราจะลมหายใจอย่างเดียวถ้าลมหายใจมันนำเราไม่ได้เราก็หาทรัพย์สินอื่นร้านอาหารอะไรที่เป็นมนุษย์คิดไม่ว่าจะเพ่งเอาเท่าที่พอเป็นไปได้เพื่อที่จะให้จิตของเราไม่ตกไม่เป็นที่ไม่มีพระไม่หลบไปถ้าจิตหลบอย่างเดียวแล้วก็มันไม่ได้อะไรไม่เจริญเลยการที่จะมาบำเพ็ญในสภาพนี้รู้สึกดีมีสติแล้วก็ตรวจแก้ไขปรับปรุงให้เบากายเบาใจก็เบา สบายสบายอยู่ปล่อยอยู่ไปคนเดียวอันไหนที่จับชัดเจนเป็นรูปกิเลสไปด้วยแล้วก็ยังจะมีปัญญาเหมือนกับที่ท่านชี้แนะบอกว่าลมหายใจออกเราก็รู้อยู่ทั่วถึงลมหายใจเข้าก็รู้โทษถึงสั่นก็รู้สั้นอยู่ทั่วถึงยาวก็รู้ยาอยู่ทั่วถึงเหมือนกันกับท่านจะบอกว่านั่นแหละกิเลสมันเป็นอย่างนี้ตอนนี้มันหนาอยู่นะตอนนี้มันบางแล้วนะตอนนี้มันมีมากตอนนี้มันก็สงบลงตอนนี้มันตัวเล็กลงเหมือนกันน่ะเป็นเชิงปัญญาที่รู้ของจริงรู้ความจริงที่มันไม่เหมือนกันอาจจะมีมากใคร บทบาทสงบระงับลงแล้วอะไรอย่างนี้เราก็จะเป็นเชิงปัญญาที่เราจะเอาไปใช้กับสภาวะธรรมที่จริงตามที่เราจะกำหนดรู้มันจริงมันจะมีของจริงให้เราดูมีของจริงให้เราเห็นใช่ไหมปล่อยให้นั่งแล้วก็หลับไปเฉยๆไม่ค่อยเก่งนั่งหลับเฉยๆมันจะไม่ได้รู้อะไรไม่ได้เห็นอะไรไม่ได้เข้าใจอะไรมันติดต่อสังคมในยามมีสติสำคัญและก็ให้จิตใจว่างโปร่งเบาลงไปทั้งคันแล้วมันก็จะเหมือนกับเราเอากระจกมาวางไว้แล้วมันก็จะใช้ไฟเลี้ยวมันก็จอดไปจอดมามันไม่เที่ยงหรอกนึกว่าจิตของเรามันไม่มีอะไรแล้ว มีเรื่องนั้นเรื่องนี้เข้ามาจับมันเธอจะเห็นชัดเจนพอใจของเราว่างเราไม่ต้องกังวลกายใจเราก็อยู่กับใจของเราสบายๆแม่นๆให้มันรู้ว่ามันอยู่โกงอยู่นั่นแหละเริ่มต้นนะเนี่ยสำคัญแล้วก็ฝึกไปฝึกควบคุมใจในใจมันจะอยู่ในอำนาจของเราฝึกควบคุมฝึกให้มันเป็นอย่าให้ใจมาครอบครองเราเราต้องครอบครองใจเราต้องเป็นอำนาจเหนือ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] มีอะไรจะมีกสิณอื่นจะต้องพูดต้องโทรอะไรก็ได้ต้องเข้ามาอะระหังเจ็บท้องอะไรต่ออะไรก็ตามที่จะเป็นเครื่องอาศัยและเข้าใจว่ามันเครื่องสายจริงๆเวลาสายยึดเพื่อที่จะให้จิตมันเกาะหมาย อยู่แล้วก็ทำมาใช้สิ่งเหล่านั้นน่ะเป็นเครื่องที่กระทำต่อไปฝึกให้จิตไม่มีอำนาจฝึกให้จิตมันมีภาษีที่สามารถจะเป็นไปแล้วก็ดูผลด้วยดูรถด้วยรถของอารมณ์ของจิตที่มันปราศจากการวุ่นวายสิทธิมันสงบระงับลงมาจิตที่มันปลดปล่อยมามันกับสบายแล้วก็อย่าให้มันดีไปจนดีมันก็ไม่สบายถ้าเราปลอดโปร่งอยู่นี่มันก็สบายถ้าเราไม่ได้นอนพักผ่อนถ้าเราไปทำงานทำการอะไรมามากมายจนก็จะต้องเป็นเวลาพักผ่อนมันก็อีกเรื่องหนึ่งที่เราก็มีเวลาพัก เราก็ไม่ได้ไปทำอะไรมากมายเกินการเพราะฉะนั้นมันเป็นเรื่องของกิเลสตัวแท้มันจะต้องฟาดฟันมันคุณไม่พลาดฟันมันแล้วจะทำยังไงต้องพยายามหาคนละวิธีต่างๆทุกกรณีที่เดียวคือปัญญาจะเกิดรู้เห็นนี่รู้เห็นจริงๆว่าเวลามันแจ่มใสเวลามันไม่มีอารมณ์เหล่านี้มันสบายสบายกว่าเห็นได้ชัดเห็นได้ชัดทีเดียวเพราะมันสบายกว่าจริงๆเห็นตัวนี้แล้วมันจะเกิดปิติเค้าไม่มีอารมณ์การถูกกิเลสคนที่ครอบงำก็ไม่มีครอบงำอะไรมากพยาบาล ผีนะมีธาตุเกาะสมุยไม่ให้มันมีมันไม่มีแล้วมันก็สบายเห็นรับทราบให้มากให้บ่อยๆให้ชัดๆพิจารณาขึ้นเห็นขึ้นเห็นหน้าชัดๆตรงไปแล้วและต้องเห็นของตัวเองให้ชัดเจนถ้าเราจะเกิดความซาบทรัพย์สินใจมันว่ามันโลกมันไม่จะต้องไปมันมีกิเลสส่วนใดๆเลยไม่ว่าจะเป็นเชิงของการเชิงพยาบาลกมลอยู่มันไม่ได้เป็นเรื่องเป็นราวอะไรที่จะเป็นโรคเป็นภัยอะไรถ้ามันจะมีเรื่องอะไรที่จะไปรู้ว่าเรื่องมันไม่มาเราไม่รับ แปลว่ามันมีเรื่องที่จะให้เราเป็นไปเป็นเรื่องนั้นเรื่องนี้ก็ตามมันไปเลยหรือว่าอยู่กับเรื่องนั้นนั่นแหละไม่ใช่ตามไปไหนหรอกมันก็อยู่ที่นี่แหละจิตเรามันเป็นเรื่องอะไรไปอ่ะไปแล้วก็พยายามวิตกวิจารณ์ทำไมเป็นอารมณ์อะไรก็พยายามปล่อยมันอารมณ์ไม่ดีก็ปรับปรับปรุงจัดแจงตกแต่งให้มันเข้าในรูปในรอยที่เราหมายให้ได้เสมอๆถ้าอย่างนั้นก็ยังเป็นสภาพที่ไม่ดีหลับไม่ตื่นถ้าไม่ตกแต่ว่าตื่นอยู่ก็ยังดีก็แก้แก้ไขทุกคลิปแก้ไขทุกคลิปที่มันจะไม่เป็นไปตามที่เราหมายถึงการขึ้นมา สั่งกำลังสติขึ้นมาสบายกายก็ตั้งตรงอยู่ดำรงคงมั่นสติมีแล้วก็มีบทฝึกหัดเรื่อยไปดูลมหายใจออกลมหายใจเข้าหรือจะแถมพุทโธจะแถมสัมมาอะระหังใช้เวลาเข้าไปสู่ภวังค์แล้วเราจะเกาะแสงเกาะสีอะไรดังที่กล่าวแล้วก็ได้เราก็ตัดทวารข้างนอกจะอยู่กับแสงทำแสงนั้นให้ไปสู่ความไม่มีแสงสีมันจะมีสีเขียวสีแดงเกาะก่อนดูก่อนจับมันจะมีตัวเลือกมีบทบาทของจิตเป็นเรื่องนั้นเรื่องนี้บ้างก็เอาเป็นเรื่องอะไรดูมันพูดผิดขนาดนิมิตมีนิมิตเป็นรูปเป็น เป็นตัวเลยแมวโฉมเอาตัวนิมิตเอาตัวแสดงในโลกมาปั้นหรือว่าใหม่ในโลกปั้นเองเลยเป็นรูปนั้นรูปนี้ก็ว่าไปมีตัวหนังตัวละครอะไรเกิดขึ้นในภวังค์ไม่พบก็ดูมันอย่าให้มันไปเกาะอารมณ์ปรุงแต่งสร้างสรรค์อะไรมากพยายามมีสำนึกอยู่ในจิตเราไม่ได้มาสร้างนิวรณ์ต่างๆไม่ได้ไปสร้างกิเลสราคะมันจะมีลูกมีผัวมีอะไรอยู่ก็เอาก่อนให้มันเรื่องให้มันเจอชื่อลงเรื่องไม่มีอารมณ์เรื่องไม่มีลักษณะของกิเลสนิวรณ์ต่างๆลงไปเรื่อยๆอาจจะมีอะไรก็ยังดีก็ยังพอเป็นฝ่ายจับให้ติดตอนแรกจับไปติดก่อน จะไปติดเรารู้เป็นสมาธิที่ไม่เป็นไรในเรื่องพวกนี้มันก็เป็นสภาพที่เป็นอยู่แม้จะมีนิมิตมีภาพมีตัวมีตนอะไรก็จับไปเรื่อยๆแล้วก็ทำให้มันไม่มีใจของจริงหรอกมันก็แต่มันผิดมันเป็นมันมีอัตราเราก็จับอัตราเหล่านั้นในนครปฐมคลายมันทำให้จางคลายทีหลังไล่ไปเรื่อยๆทำอย่างนั้นไม่มีที่เกาะมันเป็นไปไม่ได้ไม่รอดเราต้องเดินตามขั้นตอนพอเป็นไปเรามีอะไรของใครไม่เหมือนกันแต่ละคนไม่เหมือนกันมีแสงมีสีเกาะแสงเกาะสีมีนิมิตก่อนนิมิตแล้วเราจะไปลงนิมิตอย่าให้นิมิตพาไปเป็นนิวรณ์เพิ่มขึ้นอันนั้นขาดทุนถ้าผู้ อยู่ที่ตัวฐานแท้ของพระพุทธเจ้าเลยที่บอกว่าพาทำเอาแต่ตัวลมหายใจให้รู้อารมณ์ที่เป็นส่วนประกอบส่วนที่เกิดขึ้นมามาเป็นนิวรณ์เป็นกิเลสอะไรต่ออะไรและลดเลยให้จ้างใครเลยเพื่อจะได้เข้าสู่สภาพที่เรียกว่าปราศจากอกุศลจิตปราศจากนิวรณ์เมื่อจิตปราศจากนิวรณ์ปรัชญาเศรษฐกิจแล้วก็ดูเลยทีเดียวว่าจิตมันสบายขนาดไหนมันสบายทีเดียวสบายมากสบายจนถ้าเราไม่รู้เป็นสมาชิกเราจะติดมันทีเดียวมันจะติดเอาแล้วเราก็สบายก็สบายเรารู้แล้วก็สบายอย่าให้มันเป็นกิเลสมันก็ทุกข์ไปทุกข์มาอยู่อย่างนั้นก็ต้องพยายามปรับให้มันเข้าสู่จุดสบาย พยายามสลับผู้ใดที่มีจริงนะมีพระมากยิ่งสลักออกมาให้ตื่นออกมาด้วยอย่าลืมกาวมาให้หมดบอกแล้วว่าถ้าเกิด