150000 บารมี10ทัศ-พ่อท่าน-วัดอาวุธ.txt

มากกว่านั้นเพราะฉะนั้นเริ่มต้นได้แค่นี้ก็เรียกว่าคน มีสติมากกว่าแล้วก็ยังรู้ว่าสิ่งนี้แม้แต่ที่จริงเราทำอย่างเราทำงานขุดดินฟันหญ้าทำงานนู่นงานนี่อะไรนี่นาเราทำเกินกินนะเกินพอกินด้วยบางทีบางคนที่ทำเหลือเฟือทำได้มากทำได้ไหมทำได้เหลือเก็บเป็นยุ้งเป็นช้างแก่เงินทองก็เหลือมากเหลือมาเอาไปฝากแบงค์ฝากนู่นฝากนี่เป็นมรดกตกทอดไปอีกตั้งกองพะเนินเทินทึกแต่เขาก็ยังทำอยู่นั่นแหละไม่รู้จักหยุดอย่างนี้ก็เลยว่ายังเป็นจิตที่ดีดีกว่าสัตว์เพราะว่าสัตว์มันไม่รู้อย่างนี้หรอกถ้ามันไม่สะสมอย่างนี้สัตว์มันไม่รู้จักคุณงามความดีมันไม่ยอมเหนื่อยอย่างนี้หรอกไอ้สัตว์ไม่ได้ฉันแต่คนเนี่ยรู้แล้วก็ทำอันนี้เขาเรียกว่ามุมดีเหมือนกันเรียกว่าขยันทำขยันสร้างให้ได้มาก ขยันก่อให้ได้มากขยันเพิ่มสิ่งที่ควรจะเพิ่มไม่ควรอยู่เกียจคร้านเปล่าๆนะยังมาอย่างนี้มันกินเสร็จแล้วมันได้กินแล้วพอแล้วมันก็นอนไปอย่างนั้นแหละนอนมันไม่ทำงานทำการอะไรไปหาเรื่องทำอะไรนอนไม่งั้นถ้าคนเป็นอย่างหมาบ้างเนี่ยเราก็เรียกว่าคนก็เหมือนเดชาแต่คนเราไม่เหมือนเดชานนท์ตอนที่เรากินอะไรก็ไม่เอาแต่นอนเหมือนอย่างกับหมาเขาเรียกว่าคนดีดีขึ้นกว่าสัตว์เป็นสัตว์ที่ประเสริฐกว่าเป็นสัตว์ที่ประเสริฐกว่าเดรัจฉานหรืออย่างยกตัวอย่างหมานี่แหละอย่าหาว่าต่ำเลยไม่ใช่ต่ำหรอกจะเทียบเคียงจะเอามาพูดเทียบเคียงให้เห็นชัดๆๆนะครับอยากเข้าใจว่าพูดนี้เป็นสิ่งที่พูดตามที่จริงไม่ได้ต่ำไม่ได้สูงอะไรเทียบเคียงให้เห็นชัดๆเท่านั้นเองเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใด A7 ประเสริฐวิจิตรสูงกว่าไม่คิดเหมือนหมาไม่ทำเหมือนหมามีสติสัมปชัญญะมีปัญญารู้สูงกว่าหมามีเวลาเหลือแทนที่จะกินแล้วก็นอนพอกินแล้วไม่เอาแล้วเอาแต่นอนหลับต่อขี้เกียจขี้คร้านไม่ทำงานทำการต่อไม่เอาแหละคนเราไม่ทำเพราะคนเรามีสติปัญญามีความรู้ดีรู้ชอบสูงกว่าอย่างสุนัขอย่างหมาอย่างเก่าดังกล่าวแล้วเพราะฉะนั้นเราก็จะทำงานสะสมให้มันได้งานได้ผลปลูกผักปลูกได้อะไรก็ทำให้มันได้มากๆขึ้นมาเพิ่มเติมจะได้เกื้อกูลโลกจะได้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ทำงานโน้นงานนี้ก็ขอให้มันได้มากๆขึ้นเพื่อที่จะทำให้ได้ผลแต่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่คนโน้นคนนี้อย่างนี้ก็เป็นกุศลเป็นความดีอันนึงของ เป็นความฉลาดเป็นปัญญาที่ดีคนจะสามารถทำได้สัตว์ไม่ทำแต่คนทำเพราะฉะนั้นจึงเรียกว่าคนที่ดีและเป็นสิ่งประดิษฐ์ชั้น 1 ทีนี้ถ้าผู้ใดทำมาได้มากๆทำมาหากินได้มากนั้นคนนั้นก็เรื่องมาแต่กรรมเก่าเนื่องมาแต่สิ่งที่ตัวเองได้สั่งสมไว้เป็นบุญบารมีแต่สมัยเดิมทำมาหากินอะไรนิดอะไรหน่อยก็ได้งอกเงยลาบก็ดียศก็สูงสรรเสริญก็มาทำไอ้โน่นนิดก็ได้มากถ้าไม่มีน้อยก็ได้เจริญอย่างนี้เรียกว่ากรรมเก่าดีเพราะได้ทำบุญสร้างกุศลมาก่อนบางคนจะสังเกตได้ว่าเพื่อนเราชาวที่อยู่ด้วยกันบางคนขยันหมั่นเพียรไม่ เน็ตไม่ได้เหนื่อยน้อยกว่าเราเลยเน็ตเหนื่อยมากกว่าเราด้วยบางทีนี่แต่ก็ไม่เจริญเท่าเราหรอกร่วมร่ำรวยลาภก็ไม่ได้เท่าไรก็ไม่ขึ้นสูงเท่าเราสรรเสริญก็ไม่ได้มากกว่าเราเขาทำขยันหมั่นเพียรยิ่งกว่าเราได้ทำไปนั้นเพราะอะไรเพราะว่ากรรมเก่าเขากุศลเก่าบารมีเก่าเขาไม่มีก็ไม่ได้ทำมาเขาไม่ได้สั่งสมมาด้วยเหตุนี้แหละจึงอยากจะให้ขอระลึกกันบ้างคนเราเกิดมาชาตินี้เมื่อมีโอกาสมีความคิดดีมีสุขภาพคือมีสภาพที่ดีสภาพเจริญที่สูงที่สุดให้แก่ตนแล้วแล้วก็มีสติสัมปชัญญะดีมีปัญญาดีก็อยากจะให้ทำสิ่งที่ดียิ่งขึ้นเช่นเมื่อเราสามารถทำมาหากินได้เพียงพอเลี้ยงกาย บ่ายแล้วเราไม่ตายมีข้าวกินมีปัจจัย 4 พอใช้มีเครื่องนุ่งห่มมีบ้านช่องอยู่ได้แล้วนะถ้าเจ็บป่วยได้ไข้ก็มีสตางค์ซื้อยารักษาตัวเองได้แล้วนี่เรียกว่าปัจจัย 4 เราก็จงพยายามเอาส่วนที่ได้ที่เราทำมาจะเป็นการทำราชการจะเป็นการทำไร่ทำนาจะเป็นการทำมาหากินในทางไหนก็ได้มันได้สิ่งที่เป็นลาภวัตถุใดๆมาเหล่านั้นขอให้ทุกๆคนเอามันเข้ามาทำประโยชน์ให้สูงขึ้นกว่าที่จะเอามาใส่เซฟไว้เอามาใส่ยุ้งใส่ช้างเลอะๆไว้บางทีก็เน่าเสียต้องเททิ้งหรือแม้เงินนั้นก็เอาไว้ใส่ยุ้งใส่เซฟใส่ธนาคารหอบหวง มาตั้งที่สุดเรามีมากเสร็จแล้วเราก็ตายไปตายไปทั้งๆที่เงินของเรานี่ทำมาหาได้แล้วเหลือบางทีบางคนเป็นแสนเป็นล้านกองๆเข้าไว้เสร็จแล้วเราก็ตายจากมันไปอย่างนั้นเรียกว่าผู้นั้นทำบุญมาแตกต่างก่อนดีชาตินี้ทำมาหาได้แล้วเสร็จไม่ทำบุญต่อเรียกว่าผลาญบุญเก่าผู้ที่ได้ทำอย่างนี้แล้วตายไปชาติหน้าเกิดมารับรองว่าจะไม่มีบุญต่อเพราะไม่ได้ทำบุญไม่ได้ทำกุศลไม่ได้สร้างบารมีอะไรไว้ต่อเลยเบิกเหมือนเบิกธนาคารมาเหมือนเบิกธนาคารมาชาตินี้เบิกมาเสร็จแล้วก็เบิกทิ้งมึงก็หาเงินมากองใส่เซฟไว้แล้วเราก็ตายจากไปนั่น นั่นแหละเบิกทิ้งเพราะฉะนั้นเมื่อเบิกทิ้งแบบนี้มันก็หมดน่ะสิเงินน่ะชาติหน้าก็เงินเราก็พร่องหรือว่าบารมีทางลาดทางวัตถุทางอะไรเราก็พร่องไม่ได้ทำไว้ไม่ได้สั่งสมไว้ไม่ได้สร้างเป็นบารมีเสริมบุญแม้แต่ผ่านก็ไม่ทำบุญก็ไม่ทำเพราะฉะนั้นจึงไม่มีบารมีในทานบารมีในบุญต่างๆพวกนี้เหลือติดต่อไปชาติหน้าพูดทำอย่างนี้น่าเสียดายน่าเสียดายมากถ้าเผื่อว่าใครก็ตามที่ทำมาหากินแล้วมีพอมีพอกินหาซื้อปัจจัยหรือวันแรกปัจจัยได้พอเลี้ยงตนเลี้ยงทุเรียนตัวได้ดีแล้วเหลือมาจากสิ่งนั้นหรือว่ามีส่วนเกินจาก ร้านจงพยายามหัดทำบุญหัดทำทานไว้ถ้ามันไม่เหลือบ่าก็แรงไม่ถึงตายเกลียดมันไปทำหรือไม่เกลียดใครมีใจกล้าจะทำอย่างกล้าๆก็เชิญทำแล้วเราจะได้สั่งสมบุญสั่งสมานสั่งสมบารมีนั้นติดไว้เป็นเชื้อในพบภาคหน้าถ้าไม่ทำบุญไว้ในภพภาคนี้และพบภาคหน้ามันมีไม่ได้เพราะฉะนั้นแม้เรามีน้อยเพราะชาตินี้เราทำได้น้อยทำยังไงก็ไม่ค่อยขึ้นทำยังไงก็ไม่ค่อยรวยทำยังไงก็ไม่ค่อยได้มากนั่นเพราะชาติก่อนเราไม่ได้ทำบารมีมาไว้กล่าวชาตินี้เราเกิดมาเราทำขยันขันแข็งหมั่นเพียรอยู่แล้วล่ะแต่มันก็ไม่รวยเราก็ไม่ได้มากเราก็ไม่ได้มีก็จงพยายามคิดให้ได้ว่านั่นเพราะเราปาง ไม่ทำบุญทำทานไม่มากชาตินี้แม้ได้น้อยก็เกลียดทำทานซะอย่าทำอย่าทำทานเอาไว้อย่าทำบุญเอาไว้มันจะได้สั่งสมเป็นบารมีไปชาติหน้าชาติหน้าเราจะได้ทำอะไรนิดก็เป็นเงินทำอะไรหน่อยก็เป็นทองเหมือนกับคนที่เขามีบารมีในชาตินี้เห็นว่าจะทำอะไรนิดอะไรหน่อยเจริญเป็นเงินเป็นทองเป็นว่าเป็นอะไรเหลือเฟือขึ้นไปทีเดียวอย่างนี้แหละคนเขาทำไว้เพราะฉะนั้นชาตินี้เมื่อเราไม่เหมือนเขาเราก็ต้องขยันหมั่นเพียรเข้าเอ้ามันจะได้น้อยก็เพราะกรรมจำแนกเรามานี่กรรมทำให้เราเองเกิดมาชาตินี้ทำมากแต่ได้น้อยทำยังไงก็ไม่ร่ำไม่รวยก็เพราะว่ากรรมจำแนกเรามาปางก่อนเราทำบุญทำทานไม่น้อยกรรมจำแนกให้เราเกิดมาชาตินี้จึงทำอะไรก็ไม่ค่อยรวยทำมากก็ได้น้อย วัฒนธรรมนี้ถึงแม้ได้น้อยก็เกลียดแต่อย่าไปฟุ่มเฟือยอย่าเอาเงินไปล้างผลาญไปเล่นอบายมุขไปหลงฟุ้งเฟ้อในการลำเลียงละครการละเล่นราหูที่เป็นอบายมุขต่างๆเอาไปเที่ยวผู้หญิงผู้ชายเอาไปเปลืองสมบัติไอ้โน่นไอ้นี่เอาไปทำลายต่างๆอย่าเอาไปทำลายมากเอาเงินเหล่านี้มาทำบุญมาทำทานแล้วแทนที่จะเอาไปฟุ่มเฟือยเผาเล่นผลาญเล่นอย่างนั้นน่ะมันไม่เป็นกุศลมันไม่เป็นบารมีนะอย่าทำอย่าไปเอาไปทำเอามาสร้างบารมีให้แก่ตนทำบุญทำทานดีกว่านะการทำทานนั้นก็แก่กับคนยากคนจนคนเจ็บคนป่วยคนที่อดที่อยากคนที่เขามีน้อยกว่าเรามีอีกมีเหมือนกันคนที่เขามีน้อยกว่าเราเราก็ให้เขาไปถึงแม้จะให้คนที่พอๆกันไม่ต้องมีน้อยกว่าเราหรอกทำมาหากินก่อนเพราะๆ เผื่อแผ่เกื้อกูลกันก็ดีเหมือนกันก็ได้เป็นทานบารมีเป็นบุญบารมีทานกับพระกับเจ้าผู้ที่อดเจ้าผู้ที่ท่านบำเพ็ญเป็นพระเป็นสงฆ์หรือว่าเป็นผู้บวชผู้ปฏิบัติธรรมก็ได้บุญสูงขึ้นไปอีกเป็นบุญบารมีของเราได้ทำเข้าไว้ชาติหน้าเราก็จะได้มีบารมีนี้สืบต่อทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็เป็นเงินเป็นทองขึ้นไปได้อย่างนี้เป็นต้นนี่เรียกว่าคนทุกคนควรจะรู้จุดนี้มุมนี้และก็หัดทำให้แก่ตนเราจะได้สูงขึ้นก้าวหน้าขึ้นอย่าผลาญเงินตัวเองเล่นโดยไม่เป็นประโยชน์เอาไปเล่นไพ่เล่นโปรเสียเอาไปผลาญเรื่องผู้หญิงผู้ชายเอาไปเล่นอบายมุขต่างๆเอาไปเที่ยวทะเลเทมาเอาไปใช้จ่ายในทางที่ไม่เป็นประโยชน์ ทรงสวยหลงงามมากๆก็เปลืองเงินไม่ต้องหลงสวยหลงงามมากก็ได้นะไม่ต้องจับจ่ายฟุ่มเฟือยอะไรดีให้เหลือเงินเยอะแยะหรือให้เหลือวัตถุล่ามากๆแล้วเราเอามาทำบุญทำทานไว้จะเป็นบารมีสืบต่อไปภายหน้านี่ดีมุมนึงนะทีนี้พูดถึงคนมีบารมีคนที่มีบารมีชาตินี้ทำอะไรก็รวยแม้มีเงินหมื่นเงินแสนเงินล้านทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็เป็นเงินทำอะไรหน่อยก็เป็นทองหล้าก็เยอะยศก็สูงสรรเสริญก็มาทำได้นี่แสดงว่าบารมีชาติก่อนดีพอมาชาตินี้เมื่อมีเงินมีทองก็มามียศก็สูงมีสรรเสริญก็ใหญ่ๆโตมากมายได้แล้วก็ชาตินี้อยากกินบุญเก่าน่ะอย่าทำลายบุญเก่าสูญมาเงินก็เอาไปฝากแบงค์ทิ้งไว้แล้ว ตายจากไปเฉยๆโดยไม่ทำบุญทำทานบารมีไม่สั่งสมบารมีเอาไว้นะน่าเสียดายนะน่าเสียดายนะลูกเต้าก็ตามนะหลานเหลนก็ตามรอให้มันเล็กๆน้อยๆอย่าให้มันมากให้มันหัดทำงานให้มันหัดขยันหมั่นเพียรเหมือนเราแล้วมันก็จะเลี้ยงตนของมันได้อย่าไปหาเงินยัดเยียดให้ลูกเต้าให้มากมันขี้เกียจขี้คร้านดีไม่ดีมันหวานซ้ำขวานทิ้งด้วยซ้ำไปฝึกให้ลูกขี้เกียจขี้คร้านไม่ดีต้องฝึกให้ลูกรู้จักทำงานหาเงินใช้หาเงินเองรู้จักใช้น้ำพักน้ำแรงของตัวเองอย่าไปเอาเงินป้อนใส่มือมันมันจะเกิดเป็นการขี้เกียจเกิดเป็นการขี้คร้านเกิดเป็นการไม่รู้ค่าของเงินแล้วมันก็ไม่รู้จักหาไม่รู้จักที่จะทำ เพื่อที่จะได้มาแต่มีแต่หน้าที่ใช้ทำจะใช้เราก็เป็นขี้ข้าลูกนั้นประการหนึ่งนอกจากเป็นขี้ข้าลูกแล้วยังทำให้ลูกนั้นมีสันดานเสียคือลูกไม่รู้จักทำมาหากินไม่รู้จักหาเงินไม่รู้จักทำมาหาใช้แต่รู้จักแต่ใช้ไม่รู้จักทำมาแต่มีแต่ใช้อย่างนี้เสียสันดานนะเพราะงั้นเราอย่าไปสอนลูกเทียบสอนอย่างนั้นเงินทองให้แก่ลูกก็ให้บ้างพอสมควรในขณะที่เรียนหนังสือมันยังหาเงินไม่ได้ก็ส่งเสียให้เรียนให้รู้จักใช้ปัญญาและก็ให้ฝึกอาชีพทำโน่นทำนี่ให้เป็นรู้จักทำมาหาใช้ใช้พลังงานร่างกายใช้พลังงานสมองทำงานให้ดีแล้วก็ลูกเราก็จะเป็นคนรู้จักทำงานไม่เกียจคร้านแล้วก็จะได้รับผลประโยชน์ตอบแทน เมื่อเขาเป็นตัวเป็นตนได้นะลูกเขาก็จะตั้งตัวได้โดยเราไม่จำเป็นที่จะต้องเอาเงินไปยัดเยียดใส่มือเด็กไปเอาเงินยัดเยียดใส่มือลูกไม่ต้องเมื่อเราให้ปัญญาให้กำลังกายแก่ลูก 9 เราได้แล้วลูกเขาก็จะตั้งตัวของเขาเหมือนกันและเขาก็จะมีสิ่งนั้นเป็นประสบการณ์ไม่สอนลูกของเขาต่อไปอีกความเจริญก้าวหน้าโดยการรู้จักใช้แรงงานได้จากใช้พลังกายรู้จักใช้พลังปัญญามันก็จะสืบต่อเรื่อยๆไปไม่ใช่กลายเป็นคนผลาญทรัพย์สินเงินทองอย่างนี้เป็นเรื่องดีที่เราควรจะสอนตัวเราแล้วก็สอนลูกของเราทำให้เป็นอย่างนี้ส่วนเราที่ทำมาหาได้มานั้นมันรวยลาภรวยยศโดยสรรเสริญเอาไว้เป็นของเราแต่ไม่ใช่เก็บไว้นะไม่ใช่ใส่เซฟไว้ดังกล่าวแล้วแล้วก็ตายจากไป ลูกก็ฤทธิ์เป็นสมบัติมรดกชิดอย่างนั้นไม่ใช่อย่างนั้นไม่ดีมันไม่เป็นอริยทรัพย์ไม่เป็นหรอกมรดกชั้นดีมันเป็นมรดกชาตินี้ลูกหลานได้รับไปเฉยๆถ้าเราจะทำไม่เป็นของเราโดยแท้จริงแล้วเราให้มรดกแก่ลูกหลานก็เราให้มรดกโดยการงานโดยนิสัยใจคอโดยการรู้จักทำมาหากินนั่นเราให้มรดกชั้นดีให้ปัญญามันให้วิชาความรู้มันให้การรู้จักการทำมาหากินยาเกียจคร้านนั้นเราให้มรดกชั้นดีกินไม่หมดลูกได้ไปแล้วรับรองกินไม่หมดแล้วใช้มีแต่ความเจริญก้าวหน้าถ้าเอาเงินยัดใส่มือลูกนั้นกินหมดแล้วไม่ใช่เจริญก้าวหน้าด้วยถ้าเราไม่หัดวิชาไม่ขัดความรู้ให้ไม่พ่อพูนความรู้ให้ไม่ขอบคุณวิชาการไปขอบคุณการรู้ดีรู้ชั่วเพื่อที่จะได้ ตัวเองให้เจริญอย่างถูกต้องแล้วลูกๆเราไม่ได้สิ่งที่ดีไปเอาเงินยัดใส่มือลา 1-2 ล้านมันใช้หมดเองเลยประเดี๋ยวมันผลาญเกลี้ยงเพราะมันไม่รู้ดีรู้ชั่วแล้วมันทำมาหากินจะให้งอกเงยไม่เป็นชิบหายให้เท่าไหร่ชิบหายหมดอย่างนี้ไม่ให้มรดกที่ดีมรดกที่ให้แก่ลูกแก่เฒ่าที่ดีนั้นต้องเป็นวิชาเป็นความรู้เป็นการงานที่ถูกต้องฝึกหัดฝึกปรือให้ลูกรู้จักทำมาหัดทำงานทำการอย่างนี้แล้วเป็นมรดกที่ดีส่วนมรดกหรือส่วนเงินที่ได้นั้นที่เราทำงานมาหาได้ส่วนตนนั้นให้ทำอย่างนี้มันจะเป็นอริยทรัพย์ให้ทำทำทานทำบุญนะเมื่อเรามีมรดกมาอำเภอเรามีเงินมีลาภมากๆเพราะยศเรามีสูงสรรเสริญเราสูงเราก็จะได้เงินได้ราบสูงด้วยยิ่งได้มากได้สูงอย่าเอา สันติอย่าเอาไปใส่เซฟไปแล้วตายจากมันไอ้อย่างนั้นเรียกว่าเราถอนธนาคารออกมาเหมือนเราถอนธนาคารออกมาแล้วเราก็เอาทิ้งเปล่าเราไม่ได้ปากแบนต่อการฝากแบนต่อนั้นหรือฝากธนาคารต่อนั่นก็คือเราหาเงินหารากหาเงินทองมาได้วัตถุมาได้เยอะแยะเอาลาภเอาวัตถุอันนี้ไปทำบุญทำทานฝากไว้อย่างนี้ท่านเรียกว่าอริยทรัพย์เป็นทรัพย์ที่จะเป็นไปในภายภาคหน้าสัมปรายิกัตถประโยชน์นะแต่สัมปรายิกัตถประโยชน์เป็นจาคะบารมีเป็นทานบารมีเป็นบุญบารมีอันต่อเนื่องไปในคราวหน้าเหมือนเราฝากธนาคารหรือฝากแบ่งมันไม่เป็นมันไม่เป็นวัตถุหรอกมันเป็นนามธรรมมันเป็นบุญบารมีที่เป็นนามธรรม สืบต่อทอดไฟยิ่งเราหาเงินได้มากชาตินี้ได้เป็นแสนเป็นล้านรวยๆเยอะๆแล้วอย่าไปให้ลูกอย่างว่าที่ว่านั้นอย่าไปยัดใส่มือลูกให้มันมากจงทำของเราเองและเอาไว้ฝังไว้เป็นอริยทรัพย์ของเราเองคือบริจาคทานทำบุญไปให้มากเมื่อเราทำบุญทำบริจาคทานไปมากแล้วมันก็จะสืบเนื่องต่อไปเป็นของเราแน่ๆเลยชาติหน้าเราเกิดมาเกิดมาในกองเงินกองทองเลยเชียวแหละนอกจากเกิดในกองเงินกองทองแล้วเราทำอะไรนิดก็จะเป็นเงินเราทำอะไรหน่อยยิ่งจะเป็นทองยิ่งกว่าชาตินี้เพราะเราได้เสริมบุญบารมีต่ออีกชั้นหนึ่งฟังให้ดีนะอันนี้เป็นบุญชั้นชั้นซ้อนๆขึ้นไปนะที่สอนให้แต่ละคนรู้จักการสร้างกุศล บุญให้แก่ตัวเองนี่เป็นชั้นดีนะเพราะฉะนั้นเมื่อใครจะทำก็ทำก็ทีเดียวทำจริงมีจริงใครมีเงินมากก็ทำทานมากใครมีวัตถุมากก็ทำบุญมากทำบุญทำทานให้มันมากเข้าไปอีกอย่าไปหลงผลาญเงินใช้เงินให้มันไม่ใช่อริยทรัพย์เพราะฉะนั้นแม้แต่ให้ลูกให้หลานก็ตามเราก็ให้ตามที่พอเหมาะพอควรอย่าไปหาหลงหามาจะแย่เสร็จแล้วเราเองก็ให้ลูกหลานรับเป็นมรดกเป็นวัตถุแล้วเราตายจากไปโดยชาตินี้ทั้งชาติไม่ได้ทำบุญไม่ได้ทำทานไม่ได้สั่งสมทานบารมีจาคะบารมีไม่ได้สั่งสมบุญบารมีอะไรที่จะเป็นสิ่งเป็นพาหะหรือเป็นยานหรือเป็นเพราะเป็นแดนที่เราจะไปอาศัยในชาติหน้าเลย น่าเสียดายตายจากบางคนตายจากกองเงินกองทองสะสมไว้แล้วก็ตายฝากเซฟฝากแบงค์ฝากธนาคารไว้และตายจากไปบางคนมีเป็นล้านๆบางคน 5 ล้าน 10 ล้าน 20 ล้านโอ๊ยน่าเสียดายถอนธนาคารเอามาเปล่าแท้ๆเลยเสร็จแล้วชาติหน้าหมดเนื้อหมดตัวชาติหน้าไม่มีพื้นฐานเลยทานไม่ทำบุญไม่ทำไม่มีเหลือไว้ให้เป็นบุญพาอันแสนสูงไว้เลยชาติหน้าก็ไม่มีบารมีต่อนี่ฟังบารมีให้ดีเพราะฉะนั้นใครอยากมีบารมีอย่างนี้แล้วอย่าหลงอย่าหลงตายจากเงินโดยเฉพาะทิ้งอยู่ในเซฟทิ้งอยู่ในแบงค์แล้วก็ลูกหลานมันเอาไปผลาญไม่ได้เรื่องอันนั้นไม่ได้เป็นของตนแต่เป็นของผู้อื่นใครทำทานผู้นั้นได้ฝากกันไม่ได้ พ่อแม่ตายไปแล้วเราก็ทำทานทำบุญอะไรฝากไปให้เนี่ยมันเป็นบุญแต่เพียงจิตมันไม่ใช่บุญของวัตถุเพราะฉะนั้นนี่เคยพูดกันมามากแล้วว่าถ้าใครจะทำบุญทำทานแล้วล่ะก็มันเป็นผู้มันเป็นบุญเป็นทานของผู้ทำนั้นเป็นผู้ได้ไม่ใช่ว่าทำบุญทำทานนั้นแล้วก็ส่งไปให้พ่อส่งไปให้แม่อยู่อย่างนี้ไม่ดีนะอย่างนี้ไม่ถูกมันได้เหมือนกันแหละแต่ว่ามันไม่สูงไม่เป็นบุญเป็นทานที่สูงเพราะแม้แต่พ่อแม่ของเราที่ตายไปแล้วก็ดีแล้วก็ทำบุญทำทานฝากไปให้นั้นน่ะก็ได้รับแต่ว่าวิญญาณพ่อแม่ที่มารับนั้นมีวิญญาณชนิดเดียวเท่านั้นที่มารับได้คือวิญญาณเปรตแต่วิญญาณเปรตมารับเอาบุญเอาถ่านนั้นไปได้ แล้วอยากให้วิญญาณพ่อแม่เราเป็นเปรตหรือถ้าพ่อแม่เราเป็นเปรตอยู่เราทำบุญทำทานให้เราก็บอกพ่อแม่เราเสียก็ไปเถอะพ่อแม่รับประทานคนนี้ทีเดียวอย่ามาคอยรับส่วนบุญอยู่นะพ่อแม่ไปเกิดไปเกิดดีถึงสุขที่ไหนไปทีเดียวนะถ้าเกิดเป็นวิญญาณเทพธิดาตามบุญที่พ่อแม่ทำได้ก็ไปแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ได้ก็ไปเกิดเสียอย่าไปหลอกล่อให้พ่อแม่มาคอยรับแล้วรับเหล้า 10 ปี 20 ปี 30 ปี 50 ปีก็ยังมาทำทานให้พ่อแม่อยู่พ่อแม่ก็ไปเปิดอยู่เท่านั้นเองไม่รู้จักไปไหนนี่พระพุทธเจ้าจึงตัดเอาไว้นะมีอยู่ในพระไตรปิฎกมีถ้าใครอยากจะอ่านก็จะบอกให้นะพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าทำทานทำบุญไปให้แล้วนี่มีพวกเปรตทั้งนั้นแหละมารับบุญทำทานมารับทานรับบุญไปได้พระไตรปิฎกถ้าใครอ่านภาษาไทยก็อ่านได้ 37 พระไตรปิฎกภาษาไทยเล่ม 37 พระบาลีก็มีเล่ม 24 นะอังคุตตรนิกายอยู่ในอังคุตตรนิกายพระสกัดหรือบาตรพระสังกะบาทเนี่ยเรียกว่าเอกาทศรถข้อ 166 เรียกว่าข้อ 166 ภานุสรณ์มีสูตรชานุชิตถึง 392 ท่านตัดเอาไว้ว่าทำทานเปรตพวกเดียวเท่านั้นแหละมารับมารับได้วิญญาณก็เกิดถ้าวิญญาณอื่นไม่ได้ถ้าพ่อแม่เราไปตายเป็นเปรตก็มารับได้ถ้าพ่อแม่ของเราไม่ไปเปิดท้ายได้ยังไงก็ไม่ถึงถ้าไปยังไงก็ไม่ถึงตอนนั้นพ่อแม่บางคนเนี่ย ถ้าตายไปแล้วไม่มาเป็นเปรตแล้วจะไปทำเลยทำเลยส่งไปให้มันก็เปล่าไม่ได้มีอะไรมันไม่ได้รับหรอกนะเดี๋ยวพระพุทธเจ้าท่านจัดไว้เปรตทั้งนั้นน่ะมารับได้แล้วแปลชนิดพระโตมีชื่อด้วยประทับตูทีชีวิตเกษตรมารับได้เปิดเองก็มารับไม่ได้ด้วยนะเพราะฉะนั้นถ้าพ่อแม่เรายังเป็นเปิดอยู่จะทำทางไปให้เขาทำไปทำไปสักครั้งครั้งเดียวก็พอแล้วบอกด้วยส่งจิตบอกถึงจิตเลยบอกพ่อแม่เออไปเถอะน่าจะไปเกิดก็ไปเกิดนะไปเกิดที่ไหนก็ไปจะมาเป็นเปรตอยู่อย่างนี้เลยมันไม่ใช่วิญญาณที่ดีหรอกเป็นวิญญาณเทพเป็นวิญญาณมนุษย์อะไรก็ไปอย่าไปเชื่ออะไรทำอยู่เป็นแล้วๆซ้ำๆแซะๆนะแต่ว่าเราจะทำบุญก็ดีกับพระกับเจ้าทำ ใครก็ได้บุญที่นั้นเป็นบุญบารมีสั่งสมประชาชนะทุกทีไปเรานี่แหละเป็นผู้ได้ไอ้ส่วนแบ่งไปให้พ่อแม่ที่เป็นเปรตอะไรนั้นก็เป็นอย่างนั้นแหละก็ได้อย่างนั้นแหละไม่มากไม่มายอย่างที่อธิบายให้ฟังแล้วอย่าไปหลงอยู่มากนักโทษนะตรวจผ้าอะไรไปก็ตรวจกันที่จริงทำบุญทำทานและทำประเดี๋ยวเดียวก็ได้ถ้าเราจะช่วยพ่อช่วยแม่ของเรานะเราก็ช่วยพ่อช่วยแม่เมื่อเป็นเป็นอยู่นี่ที่ท่านยังไม่ตายไปนี้นี่แหละช่วยกันให้มากเพื่อคุณค่าให้มากกตัญญูกตเวทีให้มากพ่อแม่เรายังไม่ตายเราก็ควรจะหาสุขให้ท่านท่านจะสุขยังไงท่านมีทุกข์อะไรก็บำบัดทุกข์ให้ท่านแล้วจะให้ท่านกินท่านนอนกันอยู่จะหาอะไรให้ท่านจะสงเคราะห์ถ้าไม่มีความสุขมีความดีงามและยิ่งจะหาธรรมะมาให้ท่านเลยยิ่งดีใหญ่อย่างนั้นยิ่งสูงใหญ่ถ้าใครช่วยพ่อ ลูกค้าพ่อแม่ด้วยธรรมทานหาให้พ่อแม่เป็นทานได้ยิ่งดีก็ให้วัตถุยิ่งดีกว่าให้เราไม่โกรธพ่อไม่โกรธแม่ก็เป็นบุญอันสูงสุดดีแล้วล่ะเราไม่โกรธพ่อแม่จะยังไงแล้วก็ไม่โกรธไม่โทรสระแล้วก็ไม่ทำอะไรให้ท่านขัดเคืองและเราก็ไม่รู้พระกับพ่อกับแม่เราไม่จะเอาของพ่อของแม่อย่างนี้มันก็ไม่ควรมันเป็นโลภะของพ่อของแม่เป็นโลภะทำไมพ่อแม่ท่านเลี้ยงเรามานี่ก็บุญนักหนาแล้วเพราะฉะนั้นท่านหาได้อะไรท่านทำมาหาได้มาทรัพย์สมบัติอะไรท่านมีอย่าเป็นโรคของท่านจงกตัญญูกตเวทีแบบนี้ให้ท่านเอาไปทำทานทำบุญให้เป็นบุญบารมีสืบต่อเป็นอริยทรัพย์ของท่านต่อไปเสียแล้วอย่าเป็นโรคของท่านอย่างนี้เป็นลูกที่ดีเพราะฉะนั้นลูกที่ดีก็เป็นผู้ที่จะต้องทำตนไม่โลภเอาสมบัติ พ่อแม่ไม่โกรธพ่อไม่โกรธแม่ไม่โลภสมบัติพ่อแม่พ่อแม่มีสมบัติก็ให้ฉันเอาไปทำบุญทำทานให้เป็นบุญบารมีของท่านเองเสียท่านเลี้ยงเรามาให้พี่ชายของเราให้วิชาทำมาหากินมาเราโตมาได้ป่านนี้ก็เป็นบุญนักหนาแล้วนะเพราะฉะนั้นเราจะต้องเข้าใจด้วยผู้ใดให้วัตถุท่านอีกสิลูกหาได้แล้วก็ให้วัตถุท่านเข้าไปอีกก็ยิ่งดีใหญ่อ่ะสิอย่างนั้นจึงเรียกว่ากตัญญูกตเวทีแล้วก็เป็นการช่วยพ่อช่วยแม่ในปัจจุบันเป็นๆเนี่ยมีวัตถุอะไรให้ท่านให้หาเงินหาทองได้มากๆก็ให้พ่อแม่เอาไปทำบุญทำทานด้วยพ่อแม่ท่านเอาไปทำเองก็ยิ่งดีใหญ่ก็ได้บุญได้กุศลแก่พ่อแม่ไปอีกก็ยิ่งเป็นการสูงส่งไปกันสนับสนุนกันใหญ่โตอย่างนี้และควรทำ คนไหนจะทำทำบุญกับพ่อแม่ก็ทำในขณะเป็นๆให้มากตายไปแล้วมันช่วยอะไรกันไม่ได้มากหรอกพ่อแม่ก็จะไปตามบุญตามกรรมจะไปเกิดก็ไปเกิดตามกรรมจะสู้ดีถึงสุขก็สู้ดีถึงสุขตามกรรมไม่ใช่ว่าเราจะไปช่วยให้พ่อแม่พ้นจากนรกพ้นจากสวรรค์นั้นก็ช่วยไม่ได้และช่วยให้พ่อแม่พ้นจากนรกท่านช่วยท่านเองกรรมของท่านจะไปเป็นเปรตกรรมของท่านจะไปเป็นสัตว์เดรัจฉานกันก็กรรมของท่านจะไปเป็นอสุรกายก็เพราะกรรมของท่านเองถ้าเราช่วยท่านได้มันก็ดีน่ะสิกรรมก็ไม่จำแนกสัตว์สิเราก็ไปจำแนกสัตว์ซะเองเท่านั้นเองไม่กรรมของใครกรรมของมันกรรมจะต้องจำแนกสัตว์เองเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดจะช่วยพ่อแม่นั้นให้ช่วยเมื่อเป็นให้มากช่วยตาย ไม่ค่อยได้เท่าไหร่แล้วช่วยตอนปลายไม่ค่อยได้เท่าไหร่มากมายนักเป็นแต่เพียงไปถึงเพราะพ่อแม่คิดอยู่เพราะพ่อแม่เป็นเปรตก็บอกอย่าคิดเลยพ่อแม่อารมณ์ที่อยากกินอยากอยู่นั่นน่ะเป็นวิญญาณแล้วไม่ต้องกินอาหารหรอกแต่มียาแล้วไม่ต้องกินอาหารไม่ต้องเอาทรัพย์สมบัติอะไรไม่ต้องเอาวัตถุอะไรเพราะพ่อแม่ที่ตายไปแล้วนะไม่ต้องนุ่งผ้าไม่ต้องนุ่งเสื้ออะไรพ่อแม่ที่ตายไปแล้ววิญญาณไม่ต้องจิตวิญญาณหนูพาลูกเสือไหมไม่ต้องไม่ต้องนุ่งผ้าถุงเสื้อแล้วมันก็ต้องคิดไม่ต้องกินอาหารหยาบมันอย่างเราด้วยเอาอาหารที่ส่งไปให้ก็ไม่ต้องกินจริงๆไม่ต้องกินไม่ตายหรอกนะยิ่งดีสิถ้าเผื่อว่าเป็นเปรตไม่กินอาหารได้และจะตายจากเปรตไปเกิดเป็นอย่างอื่นก็ดีจะไม่มีอะไรต่ำก็เป็นอีกแล้วนะเพราะฉะนั้นใครจะตายจากเฟสไปเกิดเป็นเทวดาก็ดีใหญ่อดข้าวไปตายเป็นเทวดาเลยตายไปเป็นเทวดาเลยยิ่งดีใหญ่เพราะว่าไม่ต่ำก็เป็นอีกแล้วล่ะ ไม่ต่ำกว่าสัตว์นรกอีกแล้วเพราะฉะนั้นจะตายจากวิญญาณของสัตว์นรกไปเกิดเป็นวิญญาณเทวดาหรือไปเกิดเป็นวิญญาณมนุษย์เชิญให้ตายเลยอดข้าวอดน้ำตายจากวิญญาณพวกนั้นไปแล้วก็ยิ่งดีใหญ่นี่ไม่ใช่ว่ายุแหย่นะที่จริงเป็นอย่างนั้นเพราะฉะนั้นวิญญาณใดที่มาโหยหาขอส่วนบุญจากกินโน่นอยากกินนี่เป็นเรื่องของความหลงที่จริงไม่ต้องกินหรอกเป็นวิญญาณแล้วกินอาหารไม่ต้องนุ่งผ้านุ่งเสื้อเพราะฉะนั้นเราเองไม่ต้องมีที่อยู่ด้วยเพราะฉะนั้นเราก็บอกไปบอกว่าอย่าหลงเลยพ่อแม่เอ้ยเราเป็นวิญญาณเปรตนี่มาขอมาอยากได้เสื้ออยากได้ผ้าอยากจะได้ที่อยู่อะไรมันไม่มีมันไม่เป็นตัวเป็นตนที่อยู่ในเมืองมนุษย์เมืองแต่ไม่มีงั้นมึงเปลี่ยนไปอยู่ไม่ได้ถึงได้ไปก็ไปเป็นเปรตไม่ได้แต่เป็นเปรตเอาเมืองเอาที่อยู่เอาผ้าเอาผ่อนอะไรไปไม่ได้หรอกนะอาหารการกินก็ไม่เข้าเรื่องเข้าราวอะไรมันกินลมๆแล้งๆไปอย่าง เพลงเพราะฉะนั้นก็บอกว่าอย่าเลยอย่าไปหลงอย่างนี้อดให้มันตายตายจากวิญญาณแก่จะได้ไปเป็นเทวดาหรือไปเกิดเป็นมนุษย์ให้ตายซะจากเศษนะพ่อแม่นะถ้าจะส่งจิตไปถึงก็ไปบอกเปรตที่จะได้รับก็ไม่แปลกเพราะกูชีวิตอย่างเดียวเนี่ยบอกไปเลยตายแล้วไปเกิดนะไปเกิดเป็นอื่นจะได้สูงขึ้นมันไม่มีอะไรต่ำกว่าสัตว์นรกอีกแล้วในโลกนี้เพราะฉะนั้นให้ท่านตายเสียจากชีวิตของแปลกชีวิตของสัตว์นรกและวิญญาณของสัตว์นรกไปเสียอย่างนี้นี่อธิบายให้ฟังให้ดีนะไม่ใช่ว่าอธิบายให้ฟังนี่แล้วจะเข้าใจผิดว่าพูดโดยที่ว่าไม่ถูกหลักถูกเรื่องนี่แหละหลักเรื่องถ้าเราเข้า