240328-3-039 ทางเอกภาค3-ตอน039(หน้า285)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท057.txt

ิตอะไรจะได้คิดค้นอะไรก็ได้สร้างสรรค์อะไรแสดงออกมาให้จะเป็นประโยชน์แก่โลกมากๆมันก็เกิดได้ถ้าเรามีบุญบารมีทางทางธรรมของเรามาดีเป็นคนมีบุญไม่งั้นจะเป็นคนมีบุญมันจะมีออกมาให้เห็นชัดๆๆถ้าคนยังไม่มีบุญก็ต้องสั่งสมก็ต้องทำไปหมุนเวียนไปชาตินี้ชาติหน้าชาติแล้วชาติลาวเป็นไปแต่สัจธรรมมันบอกความจริงว่าเราทำเราขยันหมั่นเพียรเราไม่รู้ว่าเราไม่ให้มันรั่วร้ายไม่ให้มันเปลืองเปล่าประหยัด เป็นคนประหยัดประหยัดนี่ไม่ใช่ขี้เหนียวนะประหยัดกับขี้เหนียวนี่ต่างกันใครขี้เหนียวไม่รวยหรอกขี้เหนียวไม่รวยขี้เหนียวนี่มันไม่มีความใจกว้างคับแคบใครเขาก็ไม่อยากจะสัมผัสสัมผัสใครเขาก็ไม่อยากจะร่วมกิจกรรมเพราะมันไม่กว้างขวางไม่กว้างขวางอ่ะมึงไม่กว้างขวางแล้วเราจะร่ำรวยเราจะมีอะไรสำคัญกับคนกว้างออกไปมันไม่มีอันนั้นคนนี้ไม่มีเขาก็จะบอกเราเขาจะไม่บอกพวกเราขี้เหนียวเราไม่เกิดก็ไม่บอกแล้วมันจะไม่ได้มากๆมันไม่ได้หรอก Thank You การเจริญว่าการประหยัดน้ำ รู้ให้ชัดเจนถ้าคำว่าขี้เหนียวแล้วมันเป็นอกุศลกรรมเป็นอกุศลธรรมถ้ามีขี้เหนียวขี้เหล็กแต่ถ้าประหยัดมัธยัสถ์แล้วเราก็มันเป็นกุศลธรรมกุศลกรรมในกุศลมัธยัสถ์ยกตัวอย่างเป็นผู้ที่ให้รู้จักระมัดระวังอย่าให้มันเปลืองอย่าให้มันฟุ่มเฟือยอย่าให้มันสุกด้วยอย่าให้มันทิ้งขว้างโดยไม่เข้าท่าอย่าให้มันรู้ว่ามันซึมอย่าให้มันตายออกไปโดยไม่สมเหมาะสมควรจะจ่ายมากก็ยังได้ประหยัดมัธยัสถ์ควรมีเหตุผลของมันน่าจะจ่าย มากๆบางทีจ่ายไปจนหมดเนื้อหมดตัวก็ยังได้แต่เป็นการประหยัดนะไม่เสียหายไม่ทิ้งไม่ขว้างส่วนการตระหนี่ถี่เหนียวนั้นหมายความว่าเราขี้เหนียวหวงแหนสมควรจะใช้สมควรจะจ่ายสมควรจะเอาออกไปก็ไม่เอาออกไปสมควรจะให้ไม่ให้ทุกคนจะใช้ไม่ใช้ทุกคนจะจ่ายไม่จ่ายแม้กระทั่งว่าจะกินให้ตัวเองจะอยู่ให้ตัวเองจะให้มันเป็นประโยชน์แก่ตัวเองก็ไม่เอาหอบหวงจะให้เข้าไปของไอ้เงินไอ้ทองสมบัติพระราชทานอะไรพ่อผัวไว้จนมันเน่ามันเสียมันเปื่อยมันพังมันเสียหายเปล่าๆมันสูญเสียเปล่าๆก็มีได้ต้องเข้าใจธรรมะสำคัญ น้ากรรมที่ว่านี่อันนี้มันมีตั้งแต่ต้นๆก็พูดพาดพิงถึงไปมีคนร้ายเราหลายหมู่ฟังต่อผ่านทิ้งไปให้บ้างถ้าเราขยันหมั่นเพียรไม่เป็นหลักการของสัมมาสัมพุทธเจ้าของมาลีมัก 8 หรือหลักการของมนุษย์ที่จะสูงขึ้นเป็นระดับระดับก็ต้องมีการขยันหมั่นเพียรมีขี้เกียจเป็นตัวเลวร้ายเป็นตัวอบายมุขเป็นตัวที่จะนำพาไปสู่นรกขี้เกียจเป็นตัวหัวหน้าใหญ่ของนรกสบายยังลูกค้าเป็นตัวหัวหน้าใหญ่ของนรกการขี้เกียจขี้คร้าน การเกิดการเหนื่อยการไม่สร้างไม่ทันไม่คิดไม่นึกไม่ทำผิดทำการอะไรอย่างนี้ไม่มีกรรมการงานอะไรมันเป็นตัวเสื่อมต่ำนามสกุลใดขยันหมั่นเพียรแล้วก็เลือกเป็นไม่ถูกเป็นสัมมาจะทำอะไรก็ให้มันเป็นสุจริตจะพูดจะคิดจะนึกจะสร้างสรรค์อะไรก็ให้เป็นสุจริตอย่าให้มันเป็นทุจริตให้มันเป็นกุศลอย่าให้มันเป็นอกุศลจะสร้างอะไรก็สร้างจะทำอะไรก็ทำให้ถูกหลักถูกเกณฑ์แล้วก็ทำเสมอมีพรรคมีเพียงมันเมื่อยเราพักวันมีวันคือไม่ใช่เราหลงกลางคืนเป็นเวลา ไม่มีพระอาทิตย์เป็นเวลามืดแล้วเป็นเวลาที่ควรจะพักผ่อนหยุดแม้แต่แสงสว่างท่านก็ไม่มีท่านให้เราอยู่เราพักแล้วเราก็ต้องพักพักพอสมควรแล้วจะทำจะทำอะไรที่มันไม่มีต้องกว้างขวางมันไม่ต้องเกิดจะเจอทำอะไรเป็นกิจส่วนตัวส่วนอะไรก็ได้ที่จะมาเป็นตนเป็นอะไรในวันในกลางคืนเราบำนาญเยอะกลางวันสว่างก็ทำงานกว้างกับโลกภายนอกทั้งหมดเลยเป็นเวลาที่มีสาธิตสาปแช่งทั่วๆกันทุกสำนักงานอย่างสว่างเกี่ยวข้องกับทุกคนที่กว้าง แล้วก็ทำงานทำงานก่อสร้างสรรค์ไปฝึกจิตฝึกใจเรียนรู้ความเป็นจริงก็เกิดมานี่ไม่ใช่ว่าของอะไรเป็นของของเราทั้งนั้นหรอกแต่เราเป็นตัวที่ไม่ถ่วงตัวเป็นตัวผู้สร้างสรรค์เป็นตัวที่ไม่เปลืองเปล่าไม่กลายเป็นผู้ที่เป็นที่ดินดูดคนนั้นเป็นภาระกับคนนี้ทำให้คนนู้นคนนั้นคนหนักเราเองต้องฝืนต้องใช้ต้องกินต้องรู้อะไรเป็นอะไรทำอะไรต่ออะไรเปลืองเปลืองเปล่าๆเผาผลาญแต่เราไม่สร้างไม่สำคัญอะไรเราก็เป็นตัวทำลายในโลกนอกจากศาสนาเนี่ยถ้าเกิดว่าแม่เราเองเราจะไม่ผลาญโดยส่วนหลงที่เราเป็นหลง ผิดเป็นรองว่าไอ้นี่เป็นสุขไอ้นี่ต้องแตะไปนี้ต้องดื่มไม่ต้องกินดินต้องใช้อันนี้ต้องสัมผัสเราจึงจะอยู่อย่างเป็นสุขแล้วเราก็ไปจะได้เอามาไปหามาโดยที่เรียกว่าไม่ใช่ไปเอามาหามาอย่างสุจริตด้วยทุจริตชกเอามาทิ้งเรามาขอเราเอาของเขาที่เขาไม่ได้ให้มามันก็หนักแต่ถ้าเผื่อว่าเราไม่เอาถึงขนาดนั้นแต่จะเกาะในเฉพาะครอบครัวหรือว่าหมู่กลุ่มใกล้ๆที่เราเองก็จะได้เบียดเบียนเขาเราก็ยังเป็นตัวที่เผาผลาญไม่กล้าไม่ขายก็มีแต่ตัวจริงๆอะไรมากๆจะเอาอะไรมาสัมผัสสัมผัสไม่ได้สัมผัสได้เจอ แบบเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นแบบนี้อย่างนั้นอย่างนั้นได้เอามาใส่น้ำตาหูจมูกลิ้นกายแม้กระทั่งใจแล้วเราก็จะเป็นสุขเราก็เป็นคนฉลาดอยู่อย่างมากผู้ใดไม่ผลาญอย่างนั้นแล้วลดลงมาน้อยลงมาเห็นแล้วก็กลายเป็นคนไม่สร้างสรรค์อะไรหลงผิดอีกเป็นคนอยู่เฉยๆไม่ทำงานทำการไม่ก่อกิจก่อกรรมอะไรที่เป็นกุศลที่เป็นประโยชน์เราไม่ไปเผาผลาญไม่สูบดื่มแต่ไม่ทำลายอะไรพอดีอยู่ล่ะดีขึ้นมาขั้นตอนหนึ่งจริงๆแล้วก็มาอยู่เฉยๆลอยไปลอยมาวันคืนเฉยๆแล้วว่านี่สง แล้วก็ไม่ทำการทำงานอะไรอันนี้ก็เป็นการหลงผิดพฤติกรรมศาสนาบางลัทธินักบวชนักโทษบางทีเขารู้เหมือนกันว่าการที่จะไปเสพอะไรต่ออะไรต่างๆหูจมูกลิ้นกายใจสักอย่างจนกระทั่งสูงขึ้นมาสูงขึ้นมาเขาก็พอรู้แล้วเขาก็ไม่เกิดไม่ติดแล้วเขาก็ไม่เสพไม่ติดเขาก็หาวิธีละเลิกได้การนั้นเลิกกินง่ายก็ห่างออกห่างออกห่างออกรากออกแล้วเขาก็ดึงใจของเราเขาหาทำใจของเขาไม่ให้มันจะได้ยืนยาวแล้วก็ไปที่อยากบังคับมันจะได้เขาก็ทำได้แต่เขาก็อยู่ในวงจำกัดของเขามันจะเกี่ยวข้องอยู่ในป่า เขาอยู่ที่ห่างไกลถ้าเราไปห่างๆเลยแล้วเขาก็เป็นหญิงเขาไปตลอดชีวิตและเขาก็เข้าใจว่านี่คือการสำเร็จการที่ไม่เกี่ยวข้องแล้วได้โลกีย์การพ้นแล้วหลุดพ้นจากกิเลสแล้วแล้วมันก็ไม่มีอะไรไม่รู้โลกหรอกค่อยๆลืมๆๆไม่รู้ว่าโลกเขาเป็นยังไงเพื่อนฝูงมนุษยชาติเป็นยังไงการงานที่จะเป็นผลผลิตหรือว่าเป็นความสามารถเป็นประโยชน์จากเราการที่กล่าวแล้วเมื่อวานนี้มันหลักของมนุษย์วิทยาศาสตร์ความอะไรก็ให้ฟังเมื่อวานนี้แหละเพราะมนุษย์เราเกิดมาแล้วก็ต้องมีการงานที่เป็นหลักใหญ่เลยของศาสนาพุทธการงานหรือกรรมถึง ยายศาสนาพุทธนี้เห็นกรรมเป็นที่สุดกรรมเป็นทั้งพระเจ้าที่ได้อธิบายแยกแยะให้ฟังแล้วเป็นอำนาจเป็นฤทธิ์เดชเป็นศักดิ์สิทธิ์จำเป็นเรื่องศักดิ์สิทธิ์เป็นอำนาจจริงๆเป็นเรื่องจะจอดรออย่างดีหรือไม่ดีมันก็เป็นที่กรรมถ้าเป็นสุจริตแท้แล้วมันต่อร้อยกันยิ่งละเอียดไม่ต้องคิดถึงเลยไม่ต้องเป็นกุศลเป็นกุศลไปที่เท่าที่เราจะมีปัญญาสุขุมวิทละเอียดและสามารถทำได้และก็ทำไปต่อไปถูกไปเถอะแล้วก็จะเห็น อยากรู้แม้แต่ชาตินี้เราก็พิสูจน์เป็นข้อๆเป็นหมวดๆเป็นศีลเป็นธรรมเป็นวินัยเป็นวักๆอะไรไปเราก็จะพบและปัญญาที่จะเห็นความจริงว่าความสำเร็จคือความบรรลุหรือความสูงสุดเป็นอย่างไรกรรมคือการงานการงานทำแล้วก็ทำลงไปในโลกเราก็ได้ซึ่งผลของการงานมนุษย์อื่นก็ได้ฝึกฝนการงานเป็นประโยชน์กันไปแล้วเราก็จะได้เกิดไปดีๆเสมอเท่าที่เราจะมีทั้งฐานรองรับที่เราได้ทำมาก่อนไม่ใช่ก็ตามคุณก็ตาโอเคจะกลับถึงจะตายจะเป็นกรรมที่เราได้กระทำเอาไว้แล้วบุญที่เราได้กระทำไว้แล้ว เป็นบุญแล้วทำอะไรก็เพื่อที่จะชำระความที่ยังไม่งามยังไม่ถูกต้องยังไม่ดีอย่างฉลาดขึ้นมาให้ดีเราจึงจะเป็นผู้ที่เป็นผู้สร้างจะทำอะไรก็เป็นการสร้างสรรค์สร้างแล้วเราก็จะสร้างเพื่อที่จะให้ไว้แก่โลกเราเองอาศัยกินอาศัยใช้น้ำมันนิดหน่อยจริงๆมาเรียนรู้มนุษยศาสตร์มาเรียนรู้หลักของชีวิตต่างๆคนเราเกิดมามันเป็นหลงที่มันอวดอ้างมันลงที่จะต้องติดตั้งยึดในรูปแล้วจึงเขียนสัมผัสกันมากแล้วก็ศาลไม่รู้การประหยัดรู้การมัธยัสถ์รู้ว่ามันไม่ต้องเปลืองหรอก น้อยลงน้อยลงได้เพราะคนมันหลอกกันมากขึ้นมากขึ้นเราก็ค่อยมาหัดเราต้องลงน้อยลงน้อยลงที่มักน้อยอภิชามาหัดลดน้อยลงน้อยลงศาสนาพระพุทธเจ้าถึงเป็นศาสนาที่แนะนำด้วยคาถาวัตถุคือมีการอธิบายมีการกล่าวถึงมีการแนะนำแนะนำให้ขับรถน้อยลงเป็นหลักแรกเรียกว่าจะพูดอย่างไรก็ตามใจเรียกว่าคาถาวัตถุดิบหลักแรกจะพูดอะไรก็ตามใจจะพากันมากระทํา สำคัญผลัดลาออกหัดปล่อยออกเลือดออกแต่ละคนแต่ละคนรู้ตัวแล้วปล่อยเลิกไม่ใช่ไปเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มหลักเศรษฐศาสตร์ของโลกที่เขาว่าเป็นหลักการใหญ่ๆของวงกลมชีวิตมนุษย์ถ้ามีแต่พยายามที่จะผลิตเพิ่มหาอะไรอะไรมาเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มเพิ่มขึ้นเป็นหลักที่ตรงกันข้ามกับปลาเอกคือพระพุทธเจ้าท่านทรงค้นพบเศรษฐศาสตร์เศรษฐศาสตร์เองที่จะทำให้พอเพียงนั้นคือการลดส่วนลดส่วนเกินรถส่วนตัวส่วนเกินและก็สร้างสรรค์เพิ่มขึ้นชั้นมีทั้งสองหลักแต่หลักที่ยืนยันยืนยันก่อนท่านตรวจๆๆแล้วตัดออกตัดออกตัดออกตัดออกเป็นส่วนที่นำหน้ามัน มีรถตัดออกมันง่ายไม่มีรถสร้างขึ้นนี่มันยากนะนี่เป็นหลักสำคัญแล้วถ้าถึงนำด้วยวิธีที่จะสอนนี่คือกถาวัตถุสภาวัตถุธรรมบรรยายการที่จะโน้มน้อมให้คนรู้สึกว่าให้ลดลงมักน้อยลงลดลงน้อยลงน้อยไม่คิดน้อยหรือรู้จักหยุดอยู่กับที่อยากเพิ่มพอฉันโหลดได้แยกให้ฟังแล้วว่าสันโดษนั้นมันแปลว่าการขยันดีที่สุดอย่าไปเข้าใจผิดว่าแปลว่าพอแล้วก็เลยไม่ขยันอะไรเลยไม่ทำอะไรเลยมันยิ่งมีความมักน้อยด้วยแล้วก็มีความเคยความกำหนดความเข้าใจเดิมๆก็จะทำอะไรก็ต้องทำกิเลสตัณหาเหมือนที่จะ ถ้าไม่มีกิเลสตัณหาแล้วเราก็ไม่ทำอะไรมันมีความรู้สึกอย่างนั้นเพราะว่าเราเกิดเป็นมนุษย์ที่จะต้องอยู่เป็นทาสอามิตรเป็นธาตุถึงจ้างรางวัลเป็นทาสจึงตอบแทนแลกเปลี่ยนเราเคยตัวอย่างนั้นมาแล้วก็เลยนึกว่าจะต้องทำงานทำการเพื่อแลกอามิสถ้าไม่ทำเพื่อที่จะไปแลกอะไรเอามาให้แก่เราแล้วเราย่อมไม่ทำอะไรนั่นเป็นความเข้าใจผิดเป็นมิจฉาทิฐิเบื้องต้นที่สำคัญมากและทำงานไม่จำเป็นว่าเราจะทำงานเพื่อเป็นแลกเอาอะไรไม่ใช่เราทำเพื่อสร้างสรรค์เพื่อความเป็นพระเจ้าเป็นอันเดียวกับพระเจ้าเป็นอย่างที่พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าทำเป็นพูดตามฉันเป็นผู้ทำการทำงาน พระเจ้าท่านเป็นแม่แต่วันอาทิตย์ฉันก็ทำงานเรื่องนี้ก็เกิดทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่กับพระเยซูกับพระเก่าพระเก่าเขาหยุดเขาไม่ทำงานพระเยซูบอกโอ้ยเราทำงานพระเจ้าพระบิดายังทำงานวันอาทิตย์เลยก็เลยทะเลาะกันนี่เป็นต้นแม้แต่ศาสนาคริสต์ก็ยังเป็นเงินพระเยซูท่านก็ได้มีมีเลยมีในเคยเห็นในตำราของศาสนาอิสลามพระเยซูท่านบอกว่ามันทำงานเพราะท่านทำงานวันอาทิตย์มันไปขัดแย้งกับพวกที่เขาไม่ทำอะไรต้องสังเกต เทศกาลงานมันไม่เรื่องอะไรในสิ่งที่ไม่จริงนี่อย่างอะไรที่จะต้องทำก็ทำไปตามควรตามเหมาะวันมากวันน้อยอะไรมันก็พอมีบ้างเหมือนกันถ้าผู้ใดรู้จักเรื่องที่จะกระทำต้องกระทำไม่ใช่กระทำเพื่อเป็นแรกไม่ใช่กระทำเพราะหลงอามิสอยู่เป็นทาสของจริงสร้างสิ่งแรกเรียนเพื่อจะได้มาไม่ใช่การสร้างสรรค์ไม่ใช่เพื่อจะได้มาแต่เพื่อให้พระเจ้าจึงเป็นตัวอย่างในการให้คำว่าพระเจ้าพระเจ้าจะเรียนรู้แล้วแต่เรื่องของกรรมเรื่องของการกระทํา ขอมนุษย์เรียกว่ากรรมการสร้างสรรค์ซึ่งการงานที่มันก่อขึ้นการกระทำขึ้นจะทำสิ่งที่ได้เลือกได้ดูและพิจารณาว่ามันมีของดีตั้งแต่เริ่มคิดตั้งแต่เริ่มพูดพูดก็เป็นการกระทำลงมือกระทำเลยรวมหมดเลยก็เป็นกรรมทั้งหมดคิดจะดีมโนกรรมวาจาวจีพูดสวัสดีกรรมกระทํา มีอะไรก็ทำบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เวลากำลังล่วงไปล่วงไปล่วงไปแล้วก็มาทำอะไรอยู่ตอนนี้หรือว่าเราไม่กำลังไม่ทำอะไรทำไมทำอะไรก็ต้องหาอะไรทำขึ้นนี่เป็นการเตือนเป็นการที่ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าการที่ให้พิจารณาเสมอบัดนี้เวลากำลังล่วงไปล่วงไปเรากำลังทำอะไรอยู่เป็นคุณเป็นประโยชน์และการพิจารณาเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอว่าเราทำจะให้ดีขึ้นมีกรรมอะไรดีขึ้นความนึกคิดของเราควรจะต้องหยั่งรู้ประชาชนและสิ่งอยากจะตรวจลงไปกายกรรมวจีกรรมอันใดมันดีมันจะเกิดขึ้น เป็นกุศลหรือไม่เป็นกุศลโปรแกรมจึงเป็นตัวหลักการใหญ่เป็นกำเนิดเป็นการเกิดเราจะเกิดเราจะเลือกเกิดในท้องพ่อท้องแม่ที่ร่ำรวยเป็นเศรษฐีหรือว่าจะเป็นคนที่มียศศักดิ์ฐานะอะไรเราเลือกเกิดได้นะด้วยกันซึ่งการสร้างกุศลสร้างความดีงามสร้างสิ่งที่เป็นอริยสัจสร้างไว้เถอะแล้วเราจะไปเกิดในชาติใดก็ชาติใดเราจะได้เกิดตามที่เราเลือกเอาไม้จะได้เข้าท้องพ่อท้องแม่ที่ร่ำรวยก็มีสถานะดีจะมีเป็นคนดีจะดีจนกระทั่งที่จิตจะได้ ข่าวท้องพ่อท้องแม่อย่างพระนางสิริมหามายาทีเดียวถ้าเราเป็นผู้ที่สั่งสมบูรณ์ขึ้นไปก็เหมือนพระพุทธเจ้าก็เป็นบุญบารมีที่เสริมหนุนฝ่ายจะเกิดในท้องพ่อท้องแม่ที่ดีขึ้นมาแก้ได้นะแก้กรรมแต่มันก็ต้องใช้เวลามากใช้รอบรอบหลายรอบสั่งสมบุญเวรแล้วเวียนดีสั่งสมอีกให้ถูกจริงดีจริงมันเกิดปัญญาที่แท้จริงแล้วก็ทำถูกตรงจริงมันจะได้เราจะเลือกเกิดจนได้แก้ได้จริงๆด้วยขอให้ทำถูกเป็นกรรมกรรมเป็นการเกิดและทำให้เราเกิดเราทำให้เราเกิดเองผ่านนี้เราทำมาแต่ปางก่อนมีบุพเพสันนิวาสในช่องคลอดท้องแม่อย่างนี้แล้วเราก็มาสร้าง เสริมกันใหม่บำเพ็ญไฟกระทำไปให้ดีดีดีดีดีเราก็จะได้ไปเกิดจุดที่ดีขึ้นดีขึ้นเองเราจะรู้เราจะเกิดจิตวิญญาณเกิดปัญญาที่สั่งสมบุญเลือกรู้เลือกทำทำอย่างนี้รู้อย่างนี้เหมือนกับเราทำงานอะไรนี่เราก็จะเลือกเป็นๆเราจะเลือกเป็นเราจะรู้อันนี้มันเป็นอันนี้อันนี้มันทำอันนี้มันใช้กับวันนี้อันนี้มันใช้เหมาะกับอันนี้อันนี้ใส่อันนี้เป็นอันนี้ตอนนี้มาผสมกันอันนี้เราจะรู้จริงๆชั้นเดียวกันถ้าเราจะโน้มเงินไปในทางเราจะเกิดเป็นลูกเศรษฐีเราก็จะรู้ว่ากรรมอย่างนี้มันผสมทำให้เราจะได้ไปเกิดเป็นเศรษฐีไวๆถ้าเราจะเกิดเป็นลูกคนใหญ่คนโตเป็นลูกผู้มีอำนาจวาสนา เราก็ทำกรรมอย่างนี้ประกอบอย่างนี้นี่ผสมไปเสียอย่างนี้แล้วมันก็จะได้เกิดเป็นลูกของคนใหญ่คนโตหรือบางทีเราไม่ต้องทำอย่างนั้นบางคนจะเห็นว่าเราเกิดเป็นลูกคนจนมีเราจะเห็นทุกข์ง่ายๆแล้วเราก็จะได้กระทำด้วยความระมัดระวังไม่เหลิงถ้าเกิดเป็นลูกเศรษฐีแล้วมันร้องมันหลงง่ายบางคนจะมีปัญญารู้อย่างนี้เข้าใจอย่างนี้เพราะงั้นก็ต้องเกิดเป็นคนจนน่ะดีแล้วบำเพ็ญไปสร้างไปก็ทำไปก็ได้แต่ถึงอย่างนั้นก็ตามมันก็จะเกิดเป็นโรคเศรษฐีเองแม้เราจะพยายามจะเกิดเป็นลูกคนจนมันจำเป็น ร่วมบุญที่เราสร้างขึ้นจริงเรามีการเผื่อแผ่แจกทานเป็นนู่นเป็นนี่มันจะขยับขึ้นมาเป็นเศรษฐีเองเป็นธรรมดาธรรมดาเพราะว่าการเกิดที่เป็นบุญส่วนที่กองบุญมันก็ต้องเป็นกองบุญแล้วเราก็จะรู้เหลี่ยมมุมของมันลึกซึ้งขึ้นเราจะรู้ถ้าคนจนเกิดเป็นลูกเศรษฐีมันก็ดีทั้งนั้นเกิดเป็นลูกคนจนก็ดีอย่างนึงแต่เป็นลูกเศรษฐีก็ดีอย่างหนึ่งมันเนียนมันลุกขึ้นมาถ้ามีปัญญาแล้วจะรู้ว่าเราคนเกิดเป็นลูกคนจนก่อนแล้วต่อไปเราก็จะมีปัญญาแล้วก็เศรษฐีจิตใจของเราจะแข็งแรงขึ้นเสร็จแล้วเราจึงจะไม่ลืมไม่ลืมเราก็จะไวเกิดเป็นลูกเศรษฐีเราก็จะใช้ส่วนที่มี จะสร้างบุญสร้างกรรมที่เป็นคำกุศลกรรมนิติกรรมที่ดีขึ้นได้ไม่ขาดทุนถ้าเผื่อว่าเราเองเราไม่มีบุญบารมีไม่มีปัญญาไม่มีคุณธรรมดีมันเป็นลูกเศรษฐีกลายเป็นคนก่อบาปซ้ำเติมเข้าไปอีกดังจะยกตัวอย่างคุณนายเมื่อวานนี้แหละคือคุณนายที่กอบบาปก่อเวรให้แก่ตัวเองเป็นโมฆะบุรุษหรือเป็นคนโมฆะโมฆะเป็นคนที่เปล่าไม่ได้สร้างบุญสร้างกรรมที่เป็นกุศลเป็นสิ่งที่เป็นสิ่งดีอะไรให้แก่ตนเลยเราเปล่าแล้วแถมเป็นหนี้มีแต่นิ้วใช้แปรงคนนั้นใช้แรงคนนี้ทำมันโน้นทำมันมีอะไรต่ออะไรที่ตัวเองขาดทุนที่ผ่อนและทำตัวอย่างที่เลวให้แก่มนุษย์อื่นเอาอย่าง นราธิวาสแล้วไปเป็นตัวอย่างให้แก่คนจนชาวไร่ชาวนาชาวสวนคนกรรมกรที่เขาไม่มีเงินไม่มีทองไม่มีทรัพย์สมบัติที่จะเป็นอำนาจชี้นิ้วได้คนที่ทำทำทำทำทำทำแล้วก็ไม่เคยพอทำก็นี่ก็เหนื่อยมันก็อยากจะอยู่เฉยๆมึงก็อยากจะพักแล้วมันก็เลยมองเศรษฐีคุณหญิงคุณนายที่ไม่ทำอะไรเอาแต่ชี้นิ้วเป็นตัวอย่างโอ้ยเราอยากเป็นอย่างนั้นจริงจริงคนจนที่คิดอยากเป็นอย่างที่ไม่ทำอะไรฟังดีๆนะนี่มันกำลังจะเข้ามาหานักบวชที่จะเป็นเหมือนนักบวชคุณนายจะมาถึงจุดที่จะเป็นนักบวชเหมือนอย่างนักบวชคุณนายคุณนายเนี่ยเป็น Gmail เป็นผู้ที่ไม่ไปไม่ ไปไหนก็เป็นคนต้องหาบริวารรอบล้อมไปเพื่อประดับเกียรติไปชี้นิ้วชายคนนั้นคนนี้ทำเป็นการอวดโอ่ว่าฉันเองเป็นคนที่มีอำนาจวาสนานะมีคนที่นอกที่เทาฉันข่มขืนคนอวดอ้างเข้าไปมีเครื่องรองรับเพื่อที่จะเป็นการแสดงตัวว่าใหญ่ว่ายิ่งมีอำนาจจะเป็นอำนาจทางอะไรก็ตามใจจากอำนาจเงินและอำนาจอำนาจที่มันเป็นอำนาจในตัวเป็นเกิดเป็นเมียผู้ใหญ่ผู้โตและมีอำนาจคนอื่นต้องยอมอะไรต่ออะไรต่างๆก็ตามใจมีอำนาจที่แสนคนอะไรก็ตามใจฉะนั้นตัวเองก็ไปแสดงด้วยความคิดที่เป็นบาปความคิดที่จะทำกุศลและแสดงกิเลสทั้งนั้นน่ะอยากใหญ่อยากโตใหญ่เติบโตแล้วก็ไปชี้นิ้วทำ เฉยทำทุกอย่างไม่อะไรเลยแม้แต่จะเดินก็มีคนเอารองเท้ามารับเท้าเลยไปไหนจะเดินจะไปจะมาจะกินจะใช้จะทำอะไรก็ต้องลองเรื่องแรงงานคนอื่นแล้วคนอื่นเขามาทำเพราะถูกอำนาจบังคับเขาไม่ได้ทำเพราะเขาศรัทธาเลื่อมใสด้วยภูมิด้วยความสามารถไม่ใช่แต่เขาต้องทำเพราะอำนาจของเงินก็ตามอำนาจของอำนาจบอกและอำนาจของอำนาจที่แสนคนที่ซ้อนอยู่ที่มันเกิดความดีได้แล้วก็เอามาใช้อำนาจใช้อะไรต่ออะไรที่มันมีอยู่ในตัวนี้โดยใช้ฟุ่มเฟือยหรือใช้ไม่เกิดผลดีเป็นตัวอย่างอันเลวทำให้คนอื่นๆ สวนน้ำตาแล้วคนที่เขาเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าลำบากลำบนไม่มีใครช่วยใครเหลือไม่มีอะไรห้อมล้อมไม่มีบริวารสำหรับช่วยเหลือก็อยากจะเอาอย่างอยากจะเป็นอย่างนั้นเป็นอะไรเป็นในลักษณะของกรรมพฤติกรรมที่ไม่ดีเป็นผู้ผิดพลาดที่ไม่ดีแต่พฤติกรรมเป็นผู้ผิดพลาดที่เลวแต่เขาไม่รู้นะเพราะฉะนั้นคนที่เอาวิชาหรือโมหะก็จะหลงพฤติกรรมพฤติกรรมเหล่านี้อยากจะเป็นอย่างนี้หลงอย่างนี้อยากจะเป็นด้วยซึ่งมันเป็นกรรมที่ไม่ควรเป็นไม่ควรเอาอย่างไม่ควรจะต้องมีประสิทธิภาพอย่างนี้เป็นพฤติกรรมอย่างนี้เพื่อเป็นคนหยุดเฉยๆไม่สร้างสรรค์อะไรสร้างอีกเหมือนกันเขาทำ มีกรรมเหมือนกันมีกิริยาเหมือนกันกิริยาที่โน่นที่นี่วุ่นวายไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่ออะไรต่างๆนานาเอามาตามใจชอบแต่ตวาดเอามันก็คงเห็นอย่างนู้นอย่างนี้อะไรต่างๆอะไรอันตรายที่ไม่เป็นสารรักกันสารให้วุ่นๆไปหมดจะทำนอนจะทำนี่อะไรก็ตามอำนาจใจของตัวเองที่ชอบเราอยากจะทำอะไรก็ทำไปอีก 4-5 ไปไม่มีสาระอะไรบางทีดูเหมือนว่ามันจะเป็นประโยชน์มันจะเป็นผลดีเป็นอะไรก็ได้เช่นถ้าฉันจะไปแจกของคนจนคุณนายเอาบริวารไปเลยชี้นิ้วเอาๆ หาวิธีการด้วยบางทีก็จะไม่เอาของตัวเองหรอกอ้าวหาวิธีให้คนอื่นเอามาบริจาควันนั้นมานี่ฉันจะนำไปเองเสร็จแล้วเอาไปเราก็ไปแสดงการแจกจ่ายเพื่อให้ย้ำยืนยันว่าฉันเป็นนายนะพวกเธอนี่ที่ได้รับของจากฉันเป็นบ่าวอย่างนี้เป็นต้นซึ่งเป็นกรรมซ้อนกันยาท้องเสียเป็นพฤติกรรมหรือพฤติกรรมที่ซ้ำซ้อนลงไปว่ามันเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดีไม่ได้ไปแจกอย่างที่จะเป็นการปราณเพื่อแผ่แต่เปล่าไปแจกให้เห็นว่าฉันเป็นนายเธอเป็นบ่าวฉันเป็นใหญ่ฉันเป็นผู้ที่เอื้อเฟื้ออย่างแบบนานๆไม่ใช่ฉันให้ด้วยจิตใจง่ายอย่างคนที่เสียสละอย่างโน้นอย่างนี้ที่เป็นลักษณะซ้อน สภาพธรรมที่ลึกซึ้งเป็นกระจุกกระจายเป็นตัวความจริงใจเป็นเรื่องที่เสียจริงๆโดยส่วนตัวส่วนจริงที่จริงยิ่งดีโดยส่วนตัวส่วนจริงที่ไม่ต้องอวดตัวอวดตนที่จริงนอนเป็นการเห็นอกเห็นใจกันเป็นการที่เข้าใจเป็นการที่เสมอภาคกันทำยังไงจะมีพฤติกรรมมีประสิทธิภาพที่มันเนียนสนิทลงไปหาความเสมอความมีแก่ใจแก่กันและกันไม่ใช่เป็นเพลงว่าฉันมาให้นี่เพราะฉันเองฉันรวยนะเพราะฉันเองฉันมีอำนาจนะมีฉันทำเพื่ออะไรมีฉันก็ต้องเข้าใจต้องจำไว้ในชั้นนี่เป็นผู้ที่มีนะเป็นผู้ที่มีเนื้อเป็นผู้ที่ภาพไม่มีฉันแล้วแกจะแย่นะ อยู่เป็นสุขได้ทุกครั้งชั่วคราวไม่เช่นนั้นแกก็จะทุกๆอย่างนี้อยู่ตลอดเวลาฉันมาทีนึงนะให้รู้นะว่าฉันเป็นความสำคัญฉันเป็นคนสำคัญฉันมาทีแกถึงได้สุขสักทีนึงถึงค่อยๆได้ค่อยมีค่อยเป็นสักทีนึงนะมายำยืนยันการเป็นนายเป็นบ่าวเป็นนายเป็นทาสพยายามยืนยันที่พูดที่มีบารมีใหญ่มีโตมีผักมีสีมีฤทธิ์มีแรงมีอำนาจเพราะฉะนั้นการทำงานของคุณนายแบบนี้มีอยู่เยอะเป็นกรรมที่ดูเหมือนมันเป็นกรรมเป็นการที่ดีออกสังคมออกสังคมสังคมไม่ได้ทำบุญนะทำบาปตอนนี้ต้องมีปัญญารู้นะว่าท่านจะทำยังไง character ยังไงกริยากรรมยังไงพฤติกรรม เป็นความจริงเป็นความไม่ค่อยได้ไปเที่ยวแบ่งอำนาจกิเลสอย่างนั้นอย่างนั้นถ้ามันมีจิตใจที่จะเป็นกิเลสแม้แต่ความรู้สึกของเราว่าเราจะให้เขาเพื่อให้เขาประจำบุญจำคุณช่วยให้เขารู้ว่าเรานี่เป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่และเป็นผู้ที่มีประโยชน์มีคุณมีค่ามันจะต้องรู้ไปถึงจิตใจของเราเองที่เป็นกิเลสรู้ถึงคำกิริยาที่จะต้องกระทำให้มันดูงามต่อร้อยเป็นมิตรสหายเป็นเพื่อนส่วนใหญ่จะตายเป็นสมานัตตตาเป็นความเสมอเป็นไม่ใช่เป็นความเป็นเด็กไปใหญ่อะไรต่างๆพวกนี้ซึ่งเป็นความรู้ทางธรรมที่ละเอียดอ่อนถ้าเราไม่ฝึกฝนเราทำให้แนบเนียนและทำให้เป็นจริงนะทำไม่ได้หรอกเพราะฉะนั้นกรรมที่เขาไม่รู้โดยปัญญาไม่เอาวิชาเป็นกรรมที่กระทำโดยไม่เข้าใจ ไม่มีปัญญาทางธรรมคนเหล่านี้ไปทำอย่างที่ว่านี้ทั้งสิ้นแล้วเขาก็สั่งสมเณรขึ้นไปได้เรื่อยๆมีกรรมวิธีเหมือนกันนะมีพฤติกรรมที่พัฒนาเหมือนกันนะพัฒนาไปในทางเป็นเจ้าเป็นนายเป็นประธานาธิบดีมันเลยยิ่งดูเห็นชัดเลยคนที่มีบุญบารมีมีวิชามีความรู้จริงๆจึงจะทำได้แนบเนียนจึงจะทำสอดน้อยลงไปว่าเป็นความเสมอภาคซับซ้อนลงไปเพราะมันจะยิ่งใหญ่จะให้เขาเคารพนับถือเขาจะเคารพนับถือแต่เขาก็รับนับถืออย่างเนียนอย่างสนิทอย่างถูกทำเขาก็รับนับถือมันดิบสำหรับนับถือผู้ที่มีจิตใจคุณจริงผู้ที่ไม่มีกิเลสจริงอย่างที่ อธิบายแล้วว่าบัณฑิตมีไฟมีบริวารบริวารต่างๆไปตามไปตามเพราะเขาจะไปอยู่ใกล้ชิดไปทำไปทำกรรมตามบัณฑิตที่พากันท่านไปท่านทำอะไรถ้าจะทำอย่างสูงอย่างต่ำอะไรก็ตามใจเราก็ไปกับท่านเพราะท่านไปแล้วเราก็จะเป็นฐานรองรับที่จะต้องทำให้ท่านหนุนให้ท่านทำสูงในสิ่งที่สูงจะเป็นการต่อรองต่อร้อยเมียลงมาว่ะท่านก็พยายามที่จะทำลงไปกับคนอื่นดีจริงๆว่าเป็นการเสมอจริงๆแต่มันก็จะมีอะไรที่แสดงถึงการหมุนชั้นอะไรที่ไม่สมควรจะทำผู้ที่เป็นบริวารหรือเป็นผู้ที่ไปด้วยเป็นลูกศิษย์ด้วยไม่ใช่บริวารแบบที่เป็นตัวแสดงเป็นเครื่องแสดงแบบ แต่เป็นผู้ที่รู้เองพอใจทำไม่มีเงินจ้างไม่มีอะไรบังคับไม่มีอำนาจอะไรกดขี่ข่มเหงบังคับผู้ที่จะไปตามอย่างพอใจเป็นลูกศิษย์เป็นผู้ไปศึกษาตามเป็นผู้ที่จะไปทำบุญทำกุศลทำประโยชน์ตามไปฝึกหัดตามไปเรียนรู้ตามเพราะพระอาจารย์นั้นจะมีลูกศิษย์เหมือนกันหรือมันจะมีลูกศิษย์จริงๆเป็นผู้ที่ไปเอาสิ่งดีไปเรียนรู้ไปเอาไปเอาพอใจจะไปเอาไม่ใช่บริวารที่คุณนายเจนไปนั้นเขาไม่อยากไปด้วยวัตถุบังคับแต่คุณนายก็จะมีปัญญารอดเหมือนกันมีเครื่องล่อให้คนชอบไปกับคุณนายมีการหลอก อยากไปกับคุณนายนั่นก็เป็นกิเลสต่อกิเลสไปก็ไปเลยแต่ส่วนบัณฑิตนี้ไม่