200522-085 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน085-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์198 KB
วันที่แก้ไข14 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 22 พฤษภาคมพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระที่รักได้อบรมทำวัตรเช้าพระพุทธสถานสันติอโศกจะมาทำวัดกันต่อนะถ้าเราได้อธิบายถึงเรื่องธรรมจักรที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ให้เป็นไปธรรมจักรที่พระพุทธเจ้าจึงยืนยันว่าท่านหมุนธรรมจักรให้เป็นไปเนี่ยไม่มีจักรอื่นยิ่งกว่าหรือไม่มีใครสามารถต้านทานไม่มีใครสามารถต้านทานมาจากพระพุทธเจ้าให้เป็นไปไม่มีอยู่ไม่มีย่นไม่มีถอยดำเนิน เดินไปเรื่อยๆคืบคลานไปเรื่อยๆนี่เป็นการก้าวหน้าหรือเป็นวุฒิเป็นความเจริญธรรมะจะมีลักษณะเจริญโดยเฉพาะถ้าได้ชื่อว่าพุทธธรรมและชื่อว่าพุทธธรรมและพระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าถ้าธรรมะที่ชื่อว่าพุทธของพุทธะสัมมาสัมพุทธะเป็นผู้ได้ทำเป็นที่ยิ่งยอดและละก็ธรรมจักรนั้นไม่มีใครต้านทานไม่มีใครสร้างฐานไม่มีใครทำให้เป็นไปได้ไม่มีใครทำให้ไม่มีจักรอื่นไม่มีอะไรที่เป็นยิ่งกว่าไม่มีแรงคนอื่นที่จะมาต้านทานให้รถถอยมีแต่คืบหน้า ธรรมจักรฟังดีๆนะนี่อธิบายเป็นภาษาง่ายๆธรรมจักรคือแรงกลคำว่ากลคำนี้ไม่ใช่เครื่องยนต์แต่มันมีแรงมันมีบทบาทมันมีกำลังมันมีพลังงานที่เดินสะพัดอยู่ที่มีบทบาทเป็นไปอยู่มันเป็นนามธรรมและไม่ใช่เครื่องยนต์เหมือนรถยนต์เหมือนเครื่องอะไรพวกทางวัตถุแต่อันนี้มันก็มีแรงคนเรียกว่าจับปลาทำมาจากกะก็คือธรรมะนี่แหละแรงกลของสิ่งที่เราเรียกว่าธรรมะคุณธรรมความดีประกอบไปด้วยอะไรก็ตามแต่คุณธรรมความดีที่ครองอยู่ในโลกนี้ที่มนุษย์พึงรับรู้กัน ไม่รู้หรอกเขายังไม่มีปัญญารู้หรอกเขาไม่มีการประมาณเขาไม่มีการปรับปรุงก็ไม่มีการดูแลก็ไม่มีการเอาใจใส่สำหรับมนุษย์จะมีคนจำพวกหนึ่งที่ดูแลเอาใจใส่ธรรมะหรือคุณงามความดีหรือความประเสริฐของความเป็นมนุษย์จะเลือกสรรรังสรรค์จะหาเป็นเพราะอะไรคือสิ่งที่สำคัญอะไรคือสิ่งที่ประเสริฐอะไรคือความดียอดของมนุษย์ได้เทียบเคียงเลื

อ่านต่อ

อกเป็นและเทียบเคียงเลือกเป็นมาจริงๆว่าสิ่งนี้ความเป็นมนุษย์ควรรู้ว่านี่คือความประเสริฐความดีของมนุษย์มีมนุษย์หมู่ 1 เอาไปใส่เรียกว่าพกพา รูปพวกแสวงหาสิ่งสูงสุดของนักบวชสมณะอะไรก็แล้วแต่นึกหาความดีที่มนุษย์พึงได้พึงเป็นจนกระทั่งเจอจนกระทั่งเข้าใจมันจะตรงกันมนุษย์ส่วนใหญ่พูดกันก็จะรู้ว่านี่ใช่ไหมความดีเพราะเราเกิดมาทำไมเกิดมาเพื่อแสวงหาสิ่งประเสริฐเกิดมาเพื่อที่จะได้รู้สิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือความดีที่สูงสุดจะเรียกว่าดีก็ดีจริงๆจะเรียกว่าสูงก็สูงจริงๆแต่จะเรียกว่าสุขแล้วก็รักษาโรคเรียกว่าสุขก็เป็นความสุขที่สุดจริงๆไม่ออกถูกเขียนไม่ได้ ไม่ใช่ศุกร์ร้อนเหมือนศุกร์ดาวศุกร์ง่ายสุขว่าหรือจะสุขร้อนสุขโรงแรมสุขลงลงบทบาทของงานจ่ายกำลังจ่ายพลังงานมีความสุขเหมือนกันฉันจ่ายพลังงานก็เป็นพลังงานที่ดีถ้าไปจ่ายพลังงานเสียและถือเป็นสุขแต่เต้นรำจ่ายมันมันสุกมันก็หนักนะลงทุนลงแรงงานแล้วก็หลงวันศุกร์นั่นแหละแต่ถ้าทำนี่จะแรงงานลงทุนลงแรงเหมือนกันแต่ผลที่ได้มีกี่บาทมีผลที่ได้ตาม ผลที่ได้นั้นมนุษย์ได้รับโลกได้รับมีผลผลิตที่เป็นความฉลาดจาแรงงานออกไปสูญเปล่าแล้วก็ไม่มีอะไรเหลือรองรับนอกจากนั้นยังมีผลผลิตที่เป็นผลผลิตให้คนอื่นมาเห็นมาเอาอย่ามาดูแล้วมาหลงตามมอมเมาเข้าไปให้สู่ความเสื่อมอีกด้วยอย่างนั้นโง่อย่างนั้นโง่เพราะคนที่ประเสริฐแล้วก็จะมองเห็นผลผลิตมองเห็นกำลังงานสุขหรือสนุกเหมือนกันทีนี้มันสนุกก็ได้ยินดีปรีดาชื่นใจในการทำงานในการออกแรงในการที่จะลงแรงลงทุนลงแรงกายโรงแรมปัญญาหรือว่าใช้เวลา สิ่งนั้นสิ่งนั้นเวลามันมีเท่ากันทุกคนแหละมันเหมือนเดินอยู่โดยจักรวรรดิของโลกมันหมุนไปแล้วเราก็ใช้เวลาอันนั้นมาจ่ายแรงงานจ่ายทุนจ่ายปัญญาจะทำอะไรขึ้นมาก็เรียกว่าสุขก็ได้มันอยู่ที่สมมุติถ้าเราสมมุติว่างานนี้แหละสนุกการสร้างสรรค์นี่แหละสนุกก็สนุกแต่ไม่ใช่ไปออกแรงงานไปจ่ายทุนจ่ายความคิดเกิดจ่ายปัญญาแต่ปัญญาที่เธอไปจ่ายความคิดกับเขาด้วยแต่เขาคิดกันอย่างนั้นคิดตัวเลขนั่งเล่นภายในชุดใหญ่เลยให้เรียกว่าเล่นโป๊กเกอร์เล่นอะไรก็ตามแต่ใช้แล้วใช้หัวคิดไปใช้ ทำไมเปลืองแรงงานเรื่องแปลงปัญญาใช้แรงงานแรงสัญญาใช้ทุนร้อนใช้เวลาที่เขามีให้โดยจักรวรรดิของโลกนี้แล้วไปจ่ายไม่เข้าเรื่องไม่ได้ประโยชน์อะไรแล้วก็มาพยายามยกยอชูช่อว่าเป็นสิ่งที่ประเสริฐเอาเหรียญตราเอารางวัลเอาถ้วยมาประโคมกันสมมุติกันเพื่อให้มันเก่งยอดประเสริฐอะไรของเขาเขาก็พยายามทำเขาพยายามยกย่องครูเชิดมอมเมาดึงขึ้นมาให้เด็กให้โก้เหมือนกันแต่มันไม่มีบทบาทสำคัญที่จะหมดทำลายความเป็นมนุษย์ลงมนุษย์ประเสริฐหรือมนุษย์พวกหนึ่งที่จะมองหาความดีที่ถูกต้องหาความ สูงที่ถูกต้องจะมองเห็นความสูงจริงๆเห็นความดีที่จริงเห็นจริงๆพอจะบอกว่าความสุขคืออะไรความสุขคือความหยุดพักพักอย่างสงบสุขมันก็สุขมันก็เบาก็ง่ายสบายถ้าใครติดสุขพวกนี้ก็เป็นเดียรถีย์สุขเพราะหยุดไม่ทำงานไม่รังสรรค์จะบอกว่าความสุขเพราะว่าได้มีประสบการณ์มีสังขารมีสังกัดทำมีจิตที่สังกัดมีอิทธิพลต่อมีการงานมีความเก่งอิทธิพลต่อสังคม อธิบดีแปลว่าเก่งสิทธิมีความเก่งในการที่ปรุงแต่งยุทธสัจจะสัจจะพระพุทธเจ้าท่านเอาชนะสัจจะอันนี้สัจจังวิหายะจักรวาลทั้ง 7 นักบวชหมู่ 1 หลงสัจจะว่าไปติดหยุดไปติดสงบพระพุทธเจ้าบอกว่าเอาไปติดสงบนี่ไม่ถูกแล้วไม่ถูกมันไม่เข้าเรื่องแต่มันก็สุขถ้าจะเรียกสุขโดยสงบสุขได้ว่าก็ต้องเห็นได้ชัดว่าอย่างนั้นน่ะ ขวางง่ายกว่าไม่ยุ่งไม่วุ่นๆไม่ยุ่งวาวปลดภาระปลงภาระง่ายสบายถ้าจะเรียกวันศุกร์ควรจะเรียกอันนี้ถ้าจะเรียกว่างานจะเรียกว่าสนุกจะเรียกว่ามีรสชาติก็เรียกงานบทบาทของงานทีนี้เลือกงานไปออกแรงแซงฟุตบอลแหมไปกินให้มันเผ็ดสีจ๋าให้มันรสชาติอะไรฟูเครื่องหรือไปแต่งตัวอวดกันลงทุนลงแรงจัดไฟจัดเวทีสว่างไสวและก็ไปมอมเมากันให้หลงเครื่องแต่งตัวจับแฟชั่นประกวดกันหรือไปจัดเวทีจากสว่างไสวแล้วก็ คนไปงอๆหยิกหยิกมือฝรั่งก็งอหงิกท่านั้นเรียกว่า Modern Dance คนไทยก็ว่ารำไทยแขกก็ลำแขกอะไรก็แล้วแต่ไปจับปืนจัดไปใช้เวลาลงทุนทำแล้ววันนั้นคือความสนุกความเพลิดเพลินใช้เวลาทำไมไปออกแรงสร้างอะไรประกอบจ่ายทั้งทุนร้อนจ่ายทั้งเวลาอะไรไปเยอะๆเยอะแยะไปหมดมันไม่เห็นได้อะไรตามมานอกจากจ่ายเงินจ่ายทองแล้วก็มีอารมณ์อันหนึ่งเรียกว่าวิมานหรือเรียกว่าอัตราอัตรารสชาติของกามารมณ์ติดในรูปในแสงฤาษีในรถในกลิ่นอะไรตามแต่ที่เขาจะทำโปรลงไปแต่รับสมศักดิ์อันนั้นมาแล้วก็ ชอบใจตัวประกันหน้ากันสี้กันถ้าเข้าและแนวเข้าร่องของไทยก็ชอบรถของไทยฝรั่งชอบฝรั่งแขกชอบแขกจีนชอบจีนถ้าจีบพี่ออแล้วก็เต้นงิ้วเข่งดังๆเข้ามาใหม่กำลังดูตาตั้งแต่ชอบไปตามรสนิยมคนไทยไปดูก็มันถามอะไรกันวะไม่จองรถชนนิยมก็ไม่ชอบฝรั่งชอบโมเดิร์นร้านชอบบัลเล่ต์ชอบอะไรก็ว่างเข้าไปคนไทยก็ชอบเยื่อใยรออะไรทำอะไรได้เราไม่ได้ไปแสตมป์ตามแต่เป็นรสนิยมที่ปลูกฝังสร้างสมมุติขึ้นแล้วก็ติดกันจ่ายแรงงานเอาเวลาเหล่านั้นแหละไปทำจ่าแรงงานจ่ายทุนรองจ่ายแรงความ คลิปประดิษฐ์พิซซ่าเขานึกว่านี่เป็นการสร้างสรรค์และเขาก็ทำถ้าพูดอย่างนี้พูดได้นะฐานะของคนที่เข้าใจอย่างนี้อย่างเด็กแล้วไม่ใช่ว่าเราเป็นข่มเขาแต่เราพูดให้เห็นจริงว่ามันมีอะไรสำหรับคนชั้นที่รู้กันแล้วถ้าไปพูดกับผู้ที่เขาติดอยู่ไปพูดอย่างนี้เขาก็จะหาว่าข่มขู่เขาดูถูกย่ำยีชีวิตเขาที่จริงมันก็เป็นอย่างนั้นด้วยอย่างที่เราพูดในๆเราที่รู้ว่าได้ทำความเข้าใจมามากแล้วว่าสิ่งเหล่านี้มันไร้ค่ามันไม่มีความจำเป็นอะไรที่เราจะต้องไปกรีดรายได้รำลึกไม่ออกถ้าไปเต้นแร้งเต้นกาไปลงในการละเล่นมหรสพอะไรต่างๆอะไรทำอะไรที่เอาอบายมุขมาผูก พวกเรารู้ชัดแล้วไม่ใช่คมพูดจริงที่เราไม่มีใครขัดแย้งหรือไม่มีใครที่เห็นผิดประหลาดอะไรเราจะเห็นได้เด่นยิ่งขึ้นชัดยิ่งขึ้นแต่ชีวิตคนมีกำลังมีบทบาทมีแรงงานแต่ละวันแต่ละวันมีแรงงานเอาแรงงานไปจ่ายทิ้งทำไมถ้าจะสร้างอารมณ์สนุกก็สนุกกับงานนี้ขึ้นได้แม้ที่สุดเราไม่มีอะไรเราก็ทำง่ายๆขุดดินถอนหญ้าร้อยกรองเย็บปักถักร้อยงานที่เป็นอุตสาหกรรมเป็นเกษตรกรรมเป็นการผลิตอะไรที่มันเป็นเครื่องที่จะเป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ชาติที่จะรังสรรค์ให้เขารู้ให้เขาได้รับผลที่ดีมีอีกเยอะแยะสรุปดีเหมือนกัน ในโลกนี้เกิดมาก็เกิดมาเพื่อตายก็เกิดมาเพื่อทำ 2 อย่างเกิดมาเพื่อทำความรังสรรค์หรือสร้างสรรค์ก็คือทำงานเกิดคือสร้างเกิดขึ้นมีขึ้นเมื่อเราเกิดเราก็เกิดมีสิ่งที่ดีเกิดมามีสิ่งที่ดีเกิดมารังสรรค์เกิดมาสร้างสรรค์ถ้าเราเกิดถ้าเกิดมาแล้วมันก็จะต้องตายเป็นที่สุดไม่มีอะไรจะไม่พลัดพรากจากกันไม่มีอะไรจะไม่ตายเพราะฉะนั้นบทบาทของการตายเรียนรู้บทบาทของการตายให้ได้คือการหยุดการพักเมื่อสมควรจะพักพักอย่าไปต่อด้วยสิ่งที่ไม่เข้าเรื่องทำงาน พักพักผ่อนแต่ไม่รู้โง่ไปพักเพิ่มไปทำอะไรเปลี่ยนบทบาทการกระทำหรือการเป็นไปแล้วเป็นหนักยิ่งกว่าเก่าไปจ่ายแรงงานไปจ่ายทุนรอนไปจ่ายอะไรขึ้นมากกว่าเก่าอีกนี่เรียกว่าไม่รู้ความจริงก็โง่ทีนี้พวกนักคิดหรือนักรู้จะรู้แล้วคนที่เขาเกิดมาเขารู้ว่าคนเราจะแสวงหาความประเสริฐรู้พยายามรู้ความจริงว่าเกิดมาอะไรเกิดมาเพื่อมันก็เดินทางไปสู่ ที่นี่สิ่งที่มีเนี่ยก็ต้องมีปัญญารู้ลงไปอีกว่าอะไรควรมีอะไรควรไม่มีสิ่งดีควรมีเพราะฉะนั้นเมื่อเราจะให้เป็นผู้ที่มีความเป็นคนประกอบเป็นคนสร้างเราก็ต้องเป็นตัวพระเจ้าให้ได้อย่าเป็นซาตานเพราะถ้าคุณเป็นพระเจ้าเป็นผู้สร้างเป็นพระผู้จำลองอย่าไปเป็นซาตานไปสร้างอะไรที่เป็นแนวโน้มไปในทางเสื่อมทรามทำลายเป็นคู่แข่งของพระเจ้าอย่างนี้ไม่เอา 10 บาทหรือคนหมู่ 1 จะคิดหาศาสนาใดๆก็เหมือนกันคิดหาความดีงามอันนี้ ทุกข์ก็รู้เป็นพระเจ้าเป็นผู้รังสรรค์ศาสนารู้แจ้งยิ่งกว่านั้นอีกไม่มีอำนาจอะไรบันดาลนอกจากปัญญาที่รู้แจ้งในทุกคนมนุษย์ทุกคนและเราก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระเจ้าเราเป็นคนพระเจ้าบรรดามาแทนสำนวนเรียกอย่างนั้นใช่เราเป็นคนพระเจ้าบันดาลมาแล้วเราก็เป็นคนที่ซื่อสัตย์กับพระเจ้าเพราะว่าเราทำแต่ความดีเราทำอะไรให้เกิดมีแต่สิ่งที่ดีเกิดเป็นคนรังสรรค์จึงเรียกพระเจ้าเป็นผู้สร้างสรรค์เป็นผู้สร้างโลกโลกทุกจุดโลกทุกอณูเราจะสร้างสรรค์เท่าที่เรามีแรงเราจะไม่เป็นศาสนาเราจะสร้างโลกให้ส่วนดีเกิด ไม่ใช่มาสร้างสิ่งเลวเดี๋ยวนี้พระเจ้าเราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระเจ้าเราเป็นลูกพระเจ้าข้าอยากพระพุทธเจ้าอธิบายแล้วล่ะก็หรือศาสนาพุทธอธิบายเราก็เป็นพระเจ้าเองนั่นแหละโดยปัญญามีใจจริงมีความบริสุทธิ์ใจที่จะสร้างสรรค์ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจตนาอันดีตามสัญญาของเรารู้ไม่เข้าข้างตัวพยายามล้างความซ่อมแซมของกิเลสในจิตที่มันจะแอบบงการให้เราไปทำชั่วเพื่อตนเพื่อตัวเพื่อเห็นแก่เพื่ออะไรก็แล้วแต่มีอคติเพื่อรอพระเพื่อโทสะเพื่อโมหะของตนหรือแม้แต่ว่าเพราะความกลัวของตนก็ทำให้มันลำเอียงมันไม่ตรงเพราะหมดก็อยากสติด้วยหมดอคติ 4 อย่างเงี้ย ก็ทำทำจริงๆด้วยความจริงใจสะอาดบริสุทธิ์ถามไม่ได้มันก็สุดแล้วคนจะไปสูงกว่านั้นไม่มีอีกแล้วก็ทำให้จริงเป็นคนจริงจริงที่สุดรู้ความจริงว่าเราไม่ใช่ว่าเราจะมีความสุขเพราะได้ลาภยศเพราะได้สรรเสริญสุขว่าเสพกามสุขพ่นหลงตามใจเราแล้วก็จะเอาใจเราเป็นใหญ่เอาตัวเราเป็นใหญ่ไม่ใช่มีคุณธรรม 5 ประการรู้จักเหตุรู้จักฝนรู้จักอัตถะรู้จักธรรมะรู้จักรู้จักกาละรู้จักบริษัทรู้เหตุรู้ผลรู้ประมาณรู้การร่วมมือส่วน บริจาคเลือดหมูกลุ่มมี 5 ประการรู้มีความรู้จริงๆมีคุณธรรมอย่างนี้ก็ก่อนจะทำอะไรก็อย่างลงไปในอัตตะรู้แท้ๆเนื้อแท้ของมันแต่ที่ได้ทบทวนเมื่อวานนี้แหละจะทำอะไรมีปัญญาไตร่ตรองประมาณประมาณดูเนื้อแท้แก่นแท้หมายอะไรจุดอะไรแล้วก็มีชั้นเชิงยังไงมีชั้นต้นกลางปลายหยาบละเอียดอยู่ในนั้นหลายชั้นเรียกว่าธรรมะจะส่งไว้ชั้นไหนหยิบออกมาอันพอดีให้ได้มีอะไรดีอะไรชั่วชั้นเชิงขนาดไหนมีไม่รู้กี่ครั้งหยิบออกมาตามองค์ประกอบตามกาละประมาณนี้ดีตามกาละอย่างนี้ตามหมู่กลุ่มนี้การสังคมอย่างนี้มนุษย์ชาติอย่างนี้หรือว่าตามแบบน้ำไป พื้นดินภูมิประเทศอย่างนี้เป็นยังไงอะไรดีที่สุดหยิบเอาอันนั้นออกมาสิ่งนี้แหละเราจะพยายามรักษาไว้ทรงไว้ให้ดีถ้ามันยังไม่ดีมันมากไปก็ลดลงมันน้อยไปก็เติมขึ้นมาให้มันได้สัดส่วนที่ประมาณเป็นนักจูนนิ่งเก่งที่สุดเป็นนัดพยายามจูนพยายามจัดพยายามปรุงดีเลยให้ได้เครื่องเนียนสนิทให้ได้จุดดีที่สุดๆกลางจุดงามที่สุดหยิบอันนั้นออกมาใช้ตามปัญญาของแต่ละคนมันบังคับไม่มีให้คนมีปัญญาสูงที่สุดบังคับ ด่าหรอกใครมันอยากปัญญาสูงทุกคนแล้วจะไปบังคับให้คนมีปัญญาสูงมันบังคับไม่ได้เพราะฉะนั้นเราต้องเห็นใจความจริงอย่างนี้แล้วก็ปล่อยให้เขาจิตใจซึ่งมีปัญญาใช้ปัญญาของเขาให้เต็มที่ไม่ได้เต็มที่ที่สุดแล้วนั่นล่ะมีมโนฉันเจตนาอันบริบูรณ์เจตนาอันดีมีความบริสุทธิ์สะอาดไม่มีอะไรซ่อนแฝงไม่มีความร้ายเลวอะไรที่มันบำรุงการอยู่ข้างหลังเบื้องหลังทำให้สะอาดติดจริงใจที่สุดแล้วก็เอาล่ะขนาดนั้นก็เป็นถือว่าสุดของแต่ละบุคคลจะไม่กำหนดให้มันเหมือนเราหมายเรารู้เราคิดเอาเท่าที่เรากำหนดเราทำได้เท่านี้เราทำเท่านี้คนอื่นก็ทำไม่ได้เท่าเราเขาได้หน่อยก็เอาหน่อยเขาได้มากมาพอสมควรตามฝึกกำลังเขาขอให้เขาจริงใจพยายาม ในเรื่องไม่จริงใจในเรื่องที่มีกิเลสแฝงให้เตือนเขาให้อ่านให้เขาอ่านกิเลสของเขานะอย่าไปหลงอะไรที่มันโลกมันหลอกเพื่อลาภยศสรรเสริญสุขอะไรเนี่ยมันโลกีย์อย่ามันโลภเป็นโรคกระทำที่เขาเอาสิ่งเหล่านั้นมาเป็นเครื่องหล่อเราทำงานเพื่องานเราไม่ได้ทำงานมันเบี้ยขยันแล้วทำงานไปลงเครื่องหล่อเครื่องแรกเอาลาภแหลกแม้จะเอาความสุขวันแรกทำงานเพื่อความสุขไม่ทำงานก็เพื่องานทำงานมันก็การงานบทบาทการงานสิ่งที่เป็นไปเป็นแรงผลักมันเป็นแรงผลักดันเท่านั้นไม่ใช่เพื่อสุขภาพอะไร ผู้ที่รู้ความจริงแล้วเมื่อทำการงานเมื่อยังหมดจะกลับให้เดินไปก็เป็นผู้ที่ใช้จักรจักรจะต้องทำงานมีจักระดำเนินบทบาทแรงคนที่เป็นแรงผลิตและอย่างนี้ถ้าเผื่อว่าเป็นผู้รู้มีธรรมะมีการใช้อย่างธรรมะ 5 ประการนี้ใช้อัดธรรมะการละบริษัทหรือบริษัทรู้ชัดเจนแล้วเอามาประมาณคำนวณโดยจริงแล้วก็ดำเนินไม่สูงสุดอันนี้มันจะมี 7 9 เพราะพระพุทธเจ้าถึงยืนยันว่าถ้าเก่งที่สุดอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะเกิดธรรมจักรที่เป็นไปโดยไม่มีใครจะมาต้านทานได้ไม่มีใครอื่นดีกว่าไม่มีธรรมจักรอื่นหรือไม่มีแรงคนอื่นที่จะมาชนะแรงคนอันนี้แรงกว่านี้ไม่มีใครสร้างตามไม่มีอะไรอื่นยิ่งกว่าถ้าของพุทธมันจะมีแต่ก้าวหน้าเพราะฉะนั้นเราทำลักษณะนี้มันเป็นอุดมคติที่ดีเป็นความคิดที่ดีเพราะเราเป็นนักสร้างก็จะต้องสร้างสรรค์ไม่ดีจรรโลงให้ดีก่อให้ดีเกิดให้ดีดำเนินไปให้ดีมีแรงคนอันดีมีแรงผลิตอันดีให้ได้แม่มีเงินให้เด็ดขาดก็ยังแจ๋วดำเนินไปอย่างสวยอยากให้ไปที่อื่นถูกทางเสื่อมทางโลกเขา รักมันบทบาทมาทำลายตัวแรงงานนี้ลงไปให้มีแรงงานมีกำลังสูงเดินหน้าอยู่เรื่อยๆมันจึงจะเป็นสภาพของการต้านทานโรคการอุ้มลูกช่วยโลกเพราะโลกมีแต่กลิ่นตัวโลกมีแต่การเผาผลาญโลกมีแต่แรงที่จะมอมเมากันทำให้ยับเยินทำลายทำร้ายไม่มีการจริงใจมีแต่การเห็นแก่ตัวเอาเปรียบเรารักนี่เป็นลักษณะตาปลาหรือเป็นลักษณะโลกมันทำลายโลกมันมีอยู่ดีมีอยู่มากยิ่งเดี๋ยวนี้ทุกวันโลกใกล้จะมียุคแล้วยิ่งมากยิ่งเห็นชัดทุกวันนี้ยิ่งพูดยิ่งเห็นชัด ศาสนาที่ยิ่งทันสมัยถ้าคนที่มันไม่กลียุคมันไกลๆมันมีความสุขมันมีความประเสริฐมีความสูงมากนะคนก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกเพราะมันไม่มีอะไรขัดแย้งชัดบอกว่าเนี่ยความดีเรามีความดีมากๆนะมันก็มองไม่ออกเพราะมันชามันพิมพ์มันก็เห็นเป็นปกติไม่ให้มันดีมันเด็กนั่นแหละจริงๆก็มีความดีมากไม่ค่อยมีเรื่องเครียดเรื่องการแย่งเรื่องมันไม่ใกล้จะได้ยุคสมัยยุคไม่ใช่คดียุบนะมันก็ไม่มีความเลวร้ายอะไรมาขัดเป็นให้ชัดมันก็มองไม่ค่อยออกคือความดีกับความดีก็ไม่รู้ว่าความดีเพราะมันชินชาไม่ดีเลยใครๆก็เหมือนกันไม่มีใครเห็นเด็กอะไรอย่างเงี้ยเขาบอกว่าไอ้โง่ไอ้นี่ไม่ดีก็รู้เหมือนกันไม่เป็น มันน้อยๆมันมีอยู่น้อยพวกความเลวมันน้อยตอนนี้ที่ความเลวมันมากเราก็พยายามยกความดีให้เห็นเด่นชัดใครมีปัญญาก็มารับรู้ความดีอ๋อมันตรงข้ามธนาคารความเร็วหรือความเร็วไม่ต้องมองไม่เห็นอยู่มากมายชัดด้วยความร้อนความทุกข์คนเรารู้ความร้อนรู้ความทุกข์นี่แหละเร็วรู้ความสุขไม่ค่อยได้มันจะรู้ความร้อนรู้ความเร็วรู้ความไม่ชอบใจไอ้ควายมันจะรู้ความชอบใจมันยากกว่าหนังชัดเจนด้วยเพราะความไม่ชอบใจเร็ว ชอบแสวงหาซะด้วยนะความเสื่อมไม่ชอบแสวงหาปั๊บมันมีแรงตีกลับมันมีสภาพย้อนแย้งอยู่ในตัวคือมนุษย์ที่จริงนะไม่อยากจะให้สิ่งเลวมันมีเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าสิ่งเลวเกิดแล้วก็ระแวงระวังถูกต้องรับรู้ให้เร็วจึงมีสัญชาตญาณในการระวังความเสื่อมเพราะถ้าความสนใจอยากดูอยากเห็นอยากรู้ไว้แต่ไม่รู้ว่าทำไมตัวถึงตัวอยากรู้ไม่รู้ตัวอยากรู้ก็จะได้ป้องกันทีนี้เมื่อไม่รู้อย่างนี้ก็เห็นความเสื่อมแล้วก็ไม่รู้ทางป้องกันไม่คิดจะป้องกันปัญหาการป้องกันและก็ไม่พยายามที่จะทำตัวเองให้สีขาวอย่าให้เขามอมเมาอย่าให้เข้ามาดูดไม่ตรงกันไม่รู้ตัวจริงเนี่ยมัน เพราะเราจะต้องรู้สัญชาตญาณเรารู้ชั่วคราวแล้วรู้แล้วต้องขยับขยายผลออกอย่าให้มันมีที่ช่วยกันทำลายความชั่วแล้วก็พยายามเดินหน้าสิ่งดีเพราะเราเกิดมาเรารู้ว่าถ้าจะสุขเพราะเบาเพราะว่าก็ง่ายเพราะพักพักให้รูปภาพอย่าทักเพิ่มต้องพักผ่อนจริงๆเรียนรู้สัจจะให้มันทรงตัวพระกับพระนางไปเป็นวางให้เป็นเบาไม่เป็นอยู่ที่เป็นอยู่เหนืออำนาจ รู้ในการทำกระทำเมตตาคือการกระทำอุเบกขาคือการวางเฉยปล่อยเหมือนเมตตากรุณานี่เป็นคู่หนึ่งมีจิตสงสารเกื้อกูลขวนขวายแล้วก็กรุณากระทำช่วยเสร็จแล้วก็ปล่อยมุทิตาก็คือปล่อยแล้วเมื่อเกิดดีก็รู้แล้วว่าดีเกิดดีเกิดแล้วจะไปตามดีจะไปติดดีปล่อยดีเป็นของดีถ้าเราไปหลงว่าดีเป็นของเราอีกไม่ได้ยินดีเห็นดีรู้ดีแล้วก็เออดีกันโมทนาซอยดีแล้วก็จะถูกใจวางนี่เป็นหลักเกณฑ์ที่เป็นทานเป็นเมตตาเป็น เมตตามีเป็นพระเจ้าเป็นลูกพระเจ้าเป็นพระพรหมทำอย่างนี้ไม่มีฌานมีการอุเบกขามีการวางมีวิตกวิจารณ์ในการงานมีการรู้และมีตัวสุขอยู่ในตัวของงานการที่ได้ช่วยนะครับเป็นการจิตรู้ละเอียดถึงวิมุติไม่มีกิเลสอะไรอยู่มีเจโตวิมุติปัญญาวิมุติหาที่คุณธรรมของมหาศาลคุณธรรมของมนุษย์ผู้ประเสริฐมหาปราบหรือมหาบุรุษก็เกิดมาเพื่อเป็นมหาบุรุษเราเกิดมาเพื่อเป็นมหาปราบเกิดมาทำไมเนี่ยอธิบายเกิดมาทำไมก่อนที่จะพูดตอนบ่ายส่วนพวกคุณฟังหรือลักษณะที่อธิบายมันจะไม่เหมือนทีเดียวใช้ลีลาใช้สำนวนจะไม่เหมือนตอนบ่าย อันนี้อธิบายพวกคุณฟังรู้จักมันสำคัญเกิดมาทำไมสมมุติว่าเรามาถามน่ะดีแล้วแล้วคนถามกันทั้งโลกเกิดมาทำไมเกิดมาแสวงสุขแบบโลกที่เขาหลอกกันอยู่นั่นแหละนั่นแหละลูกเขาหลอกกันอยู่นั้นทุกคนคิดว่าอย่างนั้นหมดมันไม่ใช่มหาปราบมหาบุรุษมองเห็นแล้วไม่ใช่สิ่งนั้นเป็นสิ่งรวมที่ใหญ่ยิ่งในโลกโลกกระทำแต่สิ่งลวงที่ใหญ่ยิ่งในโลกไม่มีใครจะสามารถต้านทานได้นอกจากธรรมะนอกจากหมู่คนที่เป็นนักธรรมะเป็นพวกกลุ่มที่ศาสนาเป็นมนุษย์หมู่ 1 ดาวที่กล่าวแล้วแต่ต้นมนุษย์หมู่ 1 มาคิดมาเกาะแสวงหามารู้ความประเสริฐแท้เพราะว่าตัดความเป็นส่วนได้จึงบอกไอ้นั่นไม่ใช่นั่นเป็นความ ยิ่งใหญ่ในโลกคำหลอกเงินลาภยศไม่ใช่เครื่องวัดเลยเป็นเพียงองค์ประกอบหนุนให้คนเห่อเหิมยิ่งไปหลงอำนาจเงินอำนาจลาภอำนาจยศยิ่งเห่อเหิมยิ่งทารุณโหดร้ายลงสรรเสริญชูชาติยิ่งหลงตัวหลงตนซึ่งเสียงสัมผัสลงอะไรมอมเมาปรุงแต่งมาให้อย่างสิ้นโลกก็พาไปญี่ปุ่นมันยิ่งทำลายมันกลับกลายว่ามันมันเสียมันไม่ค่อยดีเพราะคนที่จะทำศาสนามาเป็นมหาบุรุษ เป็นผู้ฉลาดที่แท้เป็นคนยอดคนเรียกว่ามหาบุรุษสุดประเสริฐจริงๆก็จะมาเรียนรู้ความประเสริฐนี้จนแน่ใจพิสูจน์จึงเห็นจริงความสุขถ้าสุขอย่างนู้นเราก็ไม่สงสัยเป็นปรุงไปแต่งไปสร้างมาให้สมใจเป็นอุปทานเป็นยึดเอาอย่างนี้อย่างนี้สมมุติว่าอย่างนี้แล้วก็ไปเอาสมุดนี้มาให้สมใจเราแล้วเราได้ความสุขแต่ลูกอย่างนี้สมใจแต่สัมผัสลูกสัมผัสเสียงสัมผัสกลิ่นสัมผัสกลิ่นสัมผัสกายหรือได้สัมผัสใจตามที่เรากำหนดหมายถึงอารมณ์เป็นธรรมารมณ์เป็นวิมานเป็นอะไรก็ตามแต่ที่เราเป็นเพราะว่าปัญหาและจิตไปพบเป็นภูมิเป็นอะไรที่เราสร้าง สมมุติเอาไว้แล้วก็ให้ได้สมกับที่เราสมมุติไว้ในภาพพจน์หรือในวิมานหรือในจินตนาการอยู่ในหัวสมองเรานี่เรียกองค์ประกอบของปัญญาหรือความคิดก็คือหัวสมองอยู่ในหัวสมองหรืออยู่ในจิตวิญญาณสมมุติเอาไว้รูปนั้นร่างนั้นสภาพอย่างนั้นเสร็จแล้วตัวเองก็ไปได้สมอย่างที่เราสมมุติไว้น่ะแล้วก็บอกนี่คือความสำเร็จนี่คือความสนใจนี่คือความสุขแล้วก็ได้จบก็เท่านั้นเองเพราะฉะนั้นเราจะวาดวิมานอะไรไว้ในจิตใจเพราะว่าที่มานั้นไม่ใช่วิมานที่จะต้องมาเสพสุขแต่เรารู้ว่าถ้าทำอย่างนี้ได้มันเป็นดี ถ้าทำอย่างนี้มันไม่ค่อยดีถ้าเราได้สร้างสรรค์อันนี้เป็นประโยชน์ต่อสังคมเป็นประโยชน์ต่อโลกเป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ชาติเป็นประโยชน์ต่อพื้นดินเป็นประโยชน์ถ้าเราพลิกพื้นดินปลูกพืชปลูกผักเพราะว่าพื้นดินมันแข็งแรงลงคนกินคนใช้สัตว์โลกเกิดขึ้นมาในโลกมาทำลายเพราะว่าเอาไปเป็นอาหารไปเป็นแรงผลักดันไปเป็นเชื้อเพลิงไปเป็นองค์ประกอบในชีวิตมันไม่เพียงพอเราพลิกฟื้นสร้างก่อนอย่างนี้ขึ้นมาดีแล้วก็รู้ว่ามีสิ่งดีๆสร้างเครื่องทำแรงเครื่องทุ่นแรงขึ้นมาให้แก่มนุษย์จะใช้สอยได้มีอำนาจในการผลิตเร็วขึ้นเพราะมีเครื่องผ่อนแรงเครื่องช่วยมีก็ถาม หรือแม้แต่จะมองทางด้านนายมาทำมาเป็นมนุษย์ที่จะช่วยเขาคิดในสิ่งที่ควรคิดปั่นนี้มาในสิ่งที่ควรปฏิบัติแต่ที่จริงก็ไม่ใช่วิมานเฟ้อเป็นความจริงให้อ่านผิดในจิตของคนออกว่าจิตของคนนี้คิดว่าคิดไปในมุมที่มันเผาผลาญไม่รู้ความจริงไปหลงโลกหลงโลกียะไม่ดีเพราะฉะนั้นมีวิมานของเราหรือว่ามีความคิดของเรายังไงมีจินตนาการนโยบายในที่เราจะทำยังไงให้มันไปขัดเกลาเขาให้เขาหายหลงหายโง่อย่าไปทำร้ายตนอย่าไปทำลายสังคมอย่าไปทำลายโลกโดยเขาทำลายไม่รู้เรารับรู้แล้วเราก็ต้องหางานหาวิชาหาการกระทำองค์ประกอบอะไรให้ปรับเปลี่ยนความคิดเขาปรับเปลี่ยนนี่ ปรับเปลี่ยนความรู้ปรับเปลี่ยนความเข้าใจที่เขาเข้าใจผิดให้มันเข้าใจถูกเราจะทำอย่างไรเราจะสร้างก็สร้างสร้างสร้างสร้างสร้างจินตนาการในจิตอย่างนี้สร้างความคิดว่าจะเอาอะไรเป็นองค์ประกอบไปให้เขาขัดเราหรือขัดเกลาเขาขึ้นมาได้โดยบางทีก็ไม่อยากเปลี่ยนของเขาล่ะเพราะว่าเขาเชื่อมั่นตามที่เขาลงเราก็จะต้องหาอุบายแตกซ้อนเข้าไปให้เขาขัดเกลามาเห็นดีในทางที่เป็นการรังสรรค์การสร้างสรรค์ที่ถูกอย่าไปสร้างสรรค์อย่าไปสร้างทำลายเป็นการสร้างการทำลายเขาว่าเขาสร้างแต่เขาทำลายมันย้อนแย้งเขาเองเขาไปเผาผลาญตัวเองจะกินก็กินทำลาย จะอวดอ้างกันก็อวดอ้างทำลายก็โกโก้ทำลายสนุกเพลิดเพลินก็เพลิดเพลินทำลายอย่างนี้มันไม่เข้าท่านี้เขาโง่เพราะฉะนั้นเราจะต้องหาอุบายให้เขากลับฟื้นคืนมานี่เป็นการงานคิดเราคิดสิ่งที่ถามวิธีอย่างนี้ก็คิดอย่างนี้เอาแล้วก็พยายามเปลี่ยนที่มาจากจินตนาการเปลี่ยนความเข้าใจเปลี่ยนทิศเปลี่ยนความเห็นที่เขาไปยึดอย่างผิดให้มันเป็นถูกนี่เป็นการงานของบุคคลประเสริฐหรือพระพุทธเจ้าจึงยืนยันว่าท่านเองท่านเป็นผู้ที่ดำเนินแรงคนขึ้นมาเป็นธรรมะเป็นสิ่งที่เป็นคุณและประเสริฐดำเนินมาแล้วโดย อย่างดีโดยมีธรรมะ 5 ประการประกอบในการสร้างดำเนินไปแรงคนหรือแรงงานนี้จะคืบคลานอยู่ในโลกดำเนินการเป็นแรงพุทธะถ้าทำได้มากที่สุดก็กล่าวได้เลยว่าไม่มีใครต้านทานถ้ายังผมทำผมเป็นอนุพุทธผมเป็นพุทธะน้อยๆอนุมัติผมก็ทำได้แรงคนที่ผมทำได้พยายามขับมาจากไปให้เคลื่อนไปเราทำได้ตรงกับอายุพระพุทธเจ้าท่านหมายหรือพระพุทธเจ้าจึงยืนยันว่าอย่างนี้เป็นคุณลักษณะของพุทธมีพุทธธรรมมีแรงคนอย่างนี้เรียกว่าการเคลื่อนธรรมจักรให้เป็นฝ่ายได้ขนาดนี้ขนาดนี้มีใครต้านทานได้ไหมคนอื่นยิ่งกว่าไหม พระร่วงมีเราก็ต้องพยายามให้เพราะเรามียิ่งกว่าไปเรื่อยๆแล้วถูกต้านทานเราก็พยายามลุกหน้าไปให้ได้ลุกไปอย่าให้ใครต้านทานได้สิ่งที่เขาต้านทานไม่ได้เราเห็นอยู่รู้อยู่นั่นแหละเราก็เป็นพุทธะจะได้มากเท่าไรเท่าไรก็ยิ่งใกล้ความเป็นสัมมาสัมพุทธะมากเท่านั้นนี่แรงจนของธรรมชาติหรือการสร้างศาสนาเป็นการงานที่มนุษย์กลุ่มหนึ่งเป็นมหาบุรุษเป็นมหาปราบที่มีคุณธรรม 4 ประการหนึ่งเป็นผู้ใหญ่ปฏิบัติหรือกระทำเพื่อเพื่อคุณประโยชน์เพื่อความเป็นประโยชน์เกื้อกูลมหาชน หรือมวลชนหรือปวงชนหรือมวลมนุษย์ชาติตามที่ผมแปลศัพท์คำว่าพหุชนะให้ตายโมโหศิษย์พหูชนะสุดท้ายพระพุทธเจ้ามีประโยชน์นี้ผมจำได้ขึ้นเรื่อยๆแม่นขึ้นเรื่อยๆบาลีประโยคศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาทำให้คนด้อยปัญญาทำให้คนไม่มีการสร้างสรรค์ทำให้คนขี้เกียจสันหลังยาวเห็นแก่ตัวหนีโลกทิ้งโลกหลบหนีไม่ใช่ไม่ใช่คุณธรรมของมหาปราบมหาบุรุษ ไม่ใช่แล้วที่เราผ่านมายืนยันในหลักฐานชัดๆนี่ศาสนาพระพุทธเจ้าหรือธรรมะของพระพุทธเจ้าเป็นไปเพื่อการรังสรรค์เป็นไปเพื่อประโยชน์มวลชนที่

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน