200404-064 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน064-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

เพื่อต้องการกำไรไม่ต้องการก็ได้มาแต่การขายเพื่อขายเพื่อต้องการให้ไปต้องการแจกจ่าย เผยแผ่ไปมีเจตนาที่จะให้แพร่หลายไปให้สู่มือสู่ประโยชน์ให้ได้เกิดประโยชน์ไปนี่ก็เป็นการขายที่แปลก 3 ผู้ที่ไปขายมีจำนวนมากกว่าร้านอื่นๆมันรู้สึกบริบูรณ์เต็มและมากคนเปลี่ยนหน้าไปแสดงที่ว่ามันเป็นร้านที่สาธารณะร้านที่มีคนงานร้านที่มีหมู่กลุ่มมากขึ้นที่เปลี่ยนหน้าไปมากคนแม้แต่ขณะอยู่ก็หลายคน 4 ผู้ขายมันไม่ใช่เหมือนกับที่เขาเอ่ยเขาขายคนอื่นเขาขายเหมือนสังขยาทำมันก็ตายทำมัดจำใจ แต่พวกเราขายร่าเริงเบิกบานเต็มใจกระปรี้กระเปร่าเป็นสุขเต็มใจดูแล้วเป็นสุขร่าเริงมีชีวิตชีวาทั้งๆที่ผู้ไปขายนั่นแหละคือผู้ที่กำลังเดินทางไปสู่ความตายหรือกำลังตายอยู่กำลังหัดตายกำลังเพิ่มความตายให้แก่ตนอยู่แต่เวลาทำงานสิเป็นคนเป็นคนที่มีชีวิตชีวาทำด้วยความเข้าใจทำด้วยใจปล่อยทำให้ใจเบิกบานแจ่มใสอย่างพุทธะอย่างรู้ว่าเราทำอะไรแล้วมันสนิทใจเพราะเราทำ สินค้าเราไม่ได้ขายแล้วไม่ได้เป็นโลกิยะเราไม่ได้ทำอย่างรกโลกแล้วมันมีอะไรที่เหนือกันอยู่ถ้าจะให้เราไปเป็นพ่อค้าแม่ขายธรรมดาแน่นอนก็คือพ่อค้าไม่ขายธรรมดาบางคนมีอาชีพที่เป็นปัจจุบันของเขาเหนือกว่านั้นด้วยซ้ำไปแต่นี่เขาลดลงลดตัวลงไปถ้าจะพูดเป็นอย่างลูกโลกเปรียบเทียบกันอย่างลูกโลกลดตัวลงไปทำงานนั้นจะไปแต่ก็รู้ว่าเขาไม่ได้ทำงานอย่างเดียวกันแต่เป็นงานที่มีแกนร่วมมีส่วนสำคัญที่มีเหมือนรูปอันเดียวกันเหมือนรูปอันเดียวกันแต่แท้จริงรายละเอียดไม่แข็งอย่างเดียวกันอย่างนี้เป็นผู้รู้เพราะฉะนั้นจึงเป็นผู้ที่ทำงานอย่างอื่นกระปรี้กระเปร่าเออหวายสดชื่นไม่ใช่เป็น หดหู่เป็นผู้ไม่ตื่นไม่ไม่พูดหลับอยู่อะไรไม่ใช่มันต่างกันไปหมดนี่นี่รายงานรายงานจากผู้ที่ไปชัดเจนการจากพวกเราเองก็มองได้มองเห็นถ่ายผมไปพบจริงๆให้ผมไปเห็นจริงๆให้ผมไปดูจริงๆผมก็จะพบแง่มุมมากกว่านี้อีกผมก็จะมีข้อสังเกตมากกว่านี้อีกผมก็จะเข้าใจอะไรอะไรอะไรละเอียดมากกว่านี้อีกแต่นี่สำหรับขนาดพวกเราก็เห็นหรือคนอื่นเขาก็ยอมเห็นเราดูถูกใครอื่นไม่ได้เขาก็จะเห็นต่างๆนานาพวกนี้ขึ้นมาร้านแม้แต่ร้านที่บอกว่าเชิงเดียวกันร้านพ.ศ. รอเข้าไปออกร้านธรรมะบูชาก็ไปออกอะไรเนี่ยหรือแม้แต่ร้านองค์การอื่นร้านนิสิตนักศึกษาด้าน ไม่ออกมีลักษณะอย่างร้านนิสิตนักศึกษาหรือด้านพศรเขาไปทำงานด้วยอุดมคติร้านนิสิตนักศึกษาก็ไปทำงานด้วยอุดมคติไปทำงานไม่ได้แหลกลาไม่ได้แลกอะไรอย่างที่เขาว่าเหมือนกันอย่างที่เขาคิดคิดเหมือนกันแต่เขาก็ไปแลกในส่วนหนึ่งที่เขาไม่รู้แต่แรกสวดสรรเสริญไปแลกรากเขาก็ยังมีความต้องการที่จะได้มาอันไม่เหมือนกับเราที่เดียวไม่เหมือนกับเราทีเดียวเพราะมี 7 จำนวนน้ำหนักในการเผยแพร่ในการกระจายในการที่จะไปให้สู่ผลไปให้สู่ประโยชน์ที่มันตรงประโยชน์ที่สุดเราทำประโยชน์ให้ตรงประโยชน์ที่สุดไม่ใช่เป็นเน้นเพื่อที่จะให้แลกเปลี่ยนมาเพราะถ้าเกิดว่าแม้บางทีเราไม่ได้เงินเลยเราก็ไม่มีปัญหาอะไร คนนี้ไม่จำเป็นไม่ได้เงินเลยเราก็ไม่ว่าต้องการที่จะให้ได้ไปด้วยซ้ำไปให้ได้รับสิ่งนี้ไปไม่จำเป็นว่าจะต้องมีเงินแลกมาอย่างนี้ด้วยซ้ำไปเพราะการทำงานนี้แล้วก็นอกจากนั้นแล้วมีการสนับสนุนผู้สนับสนุนรายอื่นจะมีอย่างเราหรือไม่เราไม่รู้แต่เรารู้ว่าหลายของเราเนี่ยประหลาดที่อุปนายกจัดงานมาจ่ายค่าเช่าแผงให้เราเช่าแผง 3 วันวันละร้อยเขามารับอุปการะทั้งๆที่เขาเป็นอุปนายกจากงานแล้วเขาก็มาจ่ายค่าแผงให้เราเลยเองเขาคงไม่ไปจ่ายค่าแผงให้กลายเป็นอื่นๆแน่คุณอาจจะจัดงานเพราะเขาคิดค่าเช่าจากรายอื่นๆ พวกเราทำไมเข้ามาอาสาเข้ามารับจ่ายค่าเช่าให้แล้วเขาก็ไปทำไปแล้วจ่ายค่าเช่าแผงให้แก่ร้านของเราเพราะเขารู้ว่าร้านของเราพอเข้ามาสัมภาษณ์เขาไม่สนใจเข้ามาดูก็ไม่เห็นเข้ามาเข้าใจดีแล้วเขาบอกเขาจะช่วยเขาจะอุปการะแล้วก็กดดันขึ้นอย่างนี้ก็เป็นของแปลกมันไม่เหมือนเขาทั้งนั้นไม่เหมือนเขาทั้งหลายอย่างอันนี้เป็นประสบการณ์ที่เราตั้งข้อสังเกตขึ้นมาแล้วก็รับแต่ไม่ใช่ว่าเราหวังแต่หลงแต่ส่วนที่เรียกว่ามันดีส่วนเสียเราไม่มองซะเลยก็ไม่ใช่แต่ต้องพยายามระมัดระวังส่วนบุคคลส่วนเสียในการไปทำงานในการที่จะเผยแพร่ ฟังข่าวมาแล้วก็รับฟังมาด้วยเป็นข้อมูลเป็นในส่วนที่รับมาว่าอันนี้อันนี้มันมีส่วนดีอย่างไรมีส่วนไม่ดีอย่างไรเราก็ต้องรับฟังเราก็ต้องรับรู้แล้วก็เอามาเป็นข้อมูลที่จะมาวิเคราะห์ผลดีมันมีอยู่และผลเสียมันก็มีแต่ถ้าเราได้ระมัดระวังมันมีคนบางคนเขารับเขาคิดเขาเอาไปโยนแรงรับยึดเอาไว้ก็มีแต่ท่านก็เซ็นเลือกส่วนที่มันมีมันมีอยู่พอเพียงมันก็จะทำได้เพราะไปทำแล้วก็จะนึกเห็นได้ว่าอันงานอย่างนี้ก็รู้จักรู้ผลว่ามันเป็นงานที่ควรจะได้ทำต่อไปแม้พูดไปทำเองก็ยินดี ยินดีพีเฟรมอยู่พอใจอยู่ว่าจะได้ทำงานนี้อีกอย่างนี้อีกในขณะนี้ไปจุดบกพร่องหรือว่าจุดที่เกิดผลอะไรยังไม่ได้เพ่งอ่านมากนักก็อาจจะมีผลสะท้อนมาให้เราได้รู้ว่ามันมีผลเสียอย่างไรมีผลที่น่าจะได้แก้ไขปรับปรุงอย่างไรเราก็จะได้รู้ต่อไปด้วยเหมือนกันหรือว่าเรามองเห็นเราก็ลองมองดูแล้วก็ลองพยายามจับดูจะได้แก้ไขด้วยระมัดระวังกันไว้การทำงานก็เป็นประโยชน์โดยนัยนี้แหละเราจะมีดังนั้นที่ผมกะเอาไว้ว่าในวาระใดที่เขามีงานหรือเขามีสังคมที่เขามีอย่างนี้บ้างและเป็นสิ่งหนึ่ง ที่เราจะเสนอตัวอย่างนี้เข้าไปเป็นการเผยแพร่จุดมุ่งหมายของเราต้องการเผยแพร่การเผยแพร่ไม่ใช่ว่าเอาหนังสือไปแจกเท่านั้นเราไม่ได้เกิดการสัมพันธ์ที่แบบไม่เกิดการเผยแพร่ตัวหนังสือไปเท่านั้นไม่ใช่มันมีการสัมพันธ์จุดอื่นอีกเยอะในสังคมเขาบอกเขาพูดที่เขาบอกเป็นจุดที่เกิดผู้ที่เป็นศิษย์เก่าไม่เคยเจอตามหาไม่เจอก็ได้มาเจอมันเป็นจุดสังคมที่เขานับมันก็ตลาดนัดเพราะฉะนั้นผู้ที่จะไปสู่สถานที่อย่างนี้เขาก็จะมากันบ้างไม่มากมีโอกาสมากมีจำนวนคนมากก็มาพบผู้ที่ตามหาอยู่ไม่พบข้อใดพบอ่าผู้ที่ควรได้พบ ไม่เคยคิดไม่เคยหวังไม่เคยเห็นไม่เคยได้สำนึกไม่เคยสำนึกว่ามีมาได้พบก็ได้พบเขาหวังอยู่เขาหวังอยู่แต่ก็ไม่เคยเห็นไม่เคยนึกเข้ามาพบก็ได้พบหรือผู้เคยไม่เคยตั้งใจไม่เคยอะไรทั้งนั้นน่ะรับไปโดยส่วนที่ได้รับแพร่ไปเปล่าๆก็มีทั้ง 3 ลักษณะเป็นจุดได้นัดพบเป็นจุดที่ไทยถามเป็นจุดได้รับการขยายเพิ่มเติมอันเก่าก็เก็บมาไอ้ใหม่ก็ขยายออกแต่ปัจจุบันก็เกิดปัจจุบันมีบทบาทมีลีลามีความเป็นจริงแสดงพวกเราคือใครเป็นอย่างไรมีรูปแบบอย่างไรมีลักษณะอาการอย่างไรมี สาระอะไรอย่างไรมันก็มีตัวแท้ออกไปแสดงต่อๆกระจายออกไปอีกนี่เป็นสิ่งตรงสิ่งที่เกิดอยู่เป็นปัจจุบันมันมีความสัมพันธ์มันมีการได้บรรยายแม้แต่ธรรมะเราพูดไปขายผู้แปลอะไรแทนที่จะไปขายหนังสือเฉยๆเปล่าหรอกได้พูดได้คุยได้แสดงตัวได้ประกาศได้โฆษณาได้ยืนจะได้บอกแจ้งแม้แต่สถานที่และขยายความจริงอโศกเท้าอโศกคืออะไรมีจุดมุ่งหมายอะไรทำงานอะไรเป็นอะไรมีประโยชน์ตรงหมู่ชนเราก็มีโอกาสที่จะได้พูดให้ขยายความจริงออกไปว่าเราไม่ได้ซุกซ่อนทำหลบเหลี่ยมหลบหนีทำแทรกซึมเศร้าแฝงไม่กล้าเปิดเผยไม่อาจหาญเป็นไปโดยมันลึกลับซับซ้อนอะไรไม่ใช่ มันแสดงตัวมันบอกตัวมันแสดงจริงๆบอกตัวเองจริงๆไม่กระจายออกไปจริงๆได้ยืนยันกลับไปจริงๆหรือเปิดเผยไม่ใช่ว่าหลบซ่อนถ้าจะบอกมองเรามองในเชิงว่ามันเป็นการเป็นไปอย่างลูกโลกหรือไม่ก่อนเดี๋ยววิเคราะห์ให้ฟังแล้วแต่ต้นว่ามันไม่มีเหมือนแต่มันเป็นการร่วมหรือไปเป็นส่วนร่วมของสังคมหรือความเป็นมนุษย์อยู่ในมนุษย์ด้วยความเป็นสังคมอยู่ในสังคมความเป็นโรคอยู่ในโลกมันมีสภาพความเป็นโรคอยู่ในโลกเฉยๆสักแต่ว่าโลกแต่ว่าเราเป็นตัวนำโลกเราเป็นตัวจูงโลกเราเป็นตัวที่จะพยายามจะทำให้โลกนั้นเปลี่ยนสีจะทำให้โลกนั้นเปลี่ยนตัว ไม่โลภนั้นเปลี่ยนสภาพที่เขาเป็นอยู่อย่างที่มันทุกข์อย่างที่มันมากไปน้อยไปอย่างที่มันไม่พอเหมาะพองามอย่างที่มันไม่รู้ดีไม่รู้ชั่วเราจะเปลี่ยนเขาเราก็ยืนหยัดว่าสิ่งนี้มีจริงสัจธรรมมีจริงแม้แต่อย่างพวกที่ไปแสดงตัวมีอย่างพอเห็นได้ผู้ที่สูงกว่านั้นไปอีกถ้ามันก็ยอมรับนับถือถ้าเผื่อว่าเขาเห็นเขาอยากเห็นแล้วก็ต้องการมากกว่านั้นการไปเปิดเผยในตัวพวกเราเองจะไปเปิดเผยในวงอย่างนั้นบ้างจะไปเปิดสนามซ้อนลงไปเพื่อที่จะแสดงธรรมเพิ่มเติมอีกบ้างผมคิดว่าในโอกาสข้างหน้าทำพิธียอมรับกันโดยไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่มีอคติอะไรแล้วก็มันเป็นไปได้ แต่ตอนนี้เราต้องรู้สาระว่าเราจะไปยื่นอะไรกันจนมากเกินไปจนเขาเห็นว่าเป็นสิ่งน่าเกลียดเพราะเขายังไม่รู้เรื่องก็ยังไม่เห็นผลเขายังไม่แน่ใจถ้าแน่ใจแล้วจะให้ทีละมากๆเกินไปสักหน่อยเขาก็ยังไม่ว่าแต่ถ้ายังไม่แน่ใจแล้วให้มากๆเกินไปแล้วคล้ายๆกับของตลาดคล้ายๆกับของไม่มีค่าคล้ายๆที่ของที่เรียกว่าแหมนี่จงใจยัดเยียดจังเลยคนก็ยังไม่ต้องการยัดเยียดเกินไปแล้วเขาก็เห็นว่าของมันไม่มีค่าแล้วอย่างนี้แต่ถ้าเขามีค่านี่ต้องเป็นของที่เขาเห็นว่ามันยังน้อยมันยังหน้าได้นะหัวหน้าเอาจนกว่าเขารู้แล้วว่ามีค่าแล้วเราจึงจะยื่นเข้าไปมากมายเห็นว่าไม่ใช่จำนวนน้อยหรอกจริงๆเป็นจำนวนมากและเป็นจำนวนที่ยืน จำนวนที่ยืนยันว่ามากในระยะอย่างนี้มากในนัยยะที่มีความลึกซึ้งละเอียดมีความหนักมีความแน่นมีความมั่นคงนี่เรียกว่ามามากเพราะหนักมากเพราะแน่นมากเพราะมั่นคงไม่ใช่มากเพราะตัวโตเปลือกโตมากเพราะว่ามันข้างในต้องฟาร์มดูโครงสร้างกระดูกใหญ่เฉยๆไม่ใช่เป็นมากเพราะมากที่หนักมากเพราะมีเนื้อมากเพราะแน่นหนามากเพราะมั่นคงแข็งแกร่งแข็งแรงมากเพราะอย่างนั้นมันจะดูรูปโฉมจากเปลือกง่ายๆมากเพราะมันใหญ่ให้เห็นมากเพราะมันโตเปลือกมันมีขอบเขตกว้างขวางไปเฉย ให้เห็นกว้างขวางแบบที่เรียกว่าแบบโลกๆง่ายๆมีแต่โครงๆไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่อย่างนั้นแต่มันจะต้องนับปริมาณหรือว่านับประมาณเอาเนื้อเอาหนังเอาสาระเอาสัจจะเอาความมั่นคงแข็งแรงความจริงจังเป็นเนื้อๆให้ชัดๆถ้าอย่างนั้นเรียกว่าจะมากก็มากอย่างนั้นมันขันเราแล้วมันได้จริงๆหรือว่ามาทำหมดแล้วจริงๆไม่ใช่ว่าหลวมๆผมฝากอย่างนี้มันเป็นสาระสำคัญต่อจากนั้นไปทำให้เรามองเห็นว่าหนังสือจะเป็นจุดสำคัญตามที่ผมมองเห็นมาจากต้นตั้งแต่แรกๆมาแล้วก็เรื่องหนังสือนี้ต้องหาเนี่ยมันเป็นสื่อสารที่จะต้องกระจายออกไปทำคนเพราะคนอ่านหนังสือเป็น หนังสือเป็นประโยชน์ที่จะทำให้เจริญได้อย่างมากทุกชาติทุกประเทศเรื่องการศึกษาด้วยเรื่องเรียนหนังสือตัวสื่อแทนอันนี้ต้องพัฒนาต้องพยายามกระทำให้เกิดผลอย่างมากเพราะมันเป็นความจำเป็นมนุษย์ก็ต้องบังคับให้กฎหมายก็ต้องบังคับให้เรียนหนังสือกันแล้วไม่ใช่ประเทศไทยเท่านั้นทั่วไปทั้งโลกทุกประเทศเป็นความสำคัญเมืองไทยใช้หนังสือไทยก็ใช้หนังสือไทยตามเราก่อนอ่านหนังสืออื่นมันจะรู้มันจะอะไรก็ว่าไปอีกเถอะแล้วมันเป็นของดีเป็นแนวร่วมซึ่งเป็นแนวรับเป็นส่วนรับประเทศไหนๆก็รับว่าไอ้นี่เป็นสื่อเป็นสื่อแห่งความเจริญสื่อแห่งความพัฒนาหนังสือเนี่ยนักแสดงความเจริญสื่อถึงความพัฒนาที่แท้เป็นสื่อความหมายเป็นสื่อสาร ที่สำคัญมากถึงจะทำได้ก็ง่ายแล้วเดี๋ยวนี้ลงทุนมันก็ไม่เปลืองไม่หนักแล้วก็ทำได้เรียบร้อยแนบเนียนขึ้นไปได้เยอะอยู่ได้นานคงทนนานมีหลักมากไปได้ไกลไปได้กว้างอยู่ได้นานแล้วไปได้เร็วตามฐานะของมันในเร็วพอสมควรทีเดียวเร็วที่สุดที่เปิดผสมกระแสเอาเนื้อสารสาระแล้วนับถือเป็นหลักแก่ที่สุดแม้วิธียุเราเห็นว่าวิทยุสื่อสารที่เร็วยิ่งโทรทัศน์ยิ่งเร็วยิ่งชัดขึ้นแต่มันไม่มันยังไม่ไหวตรงที่ว่าค่าใช้จ่ายแพงการเป็นไปได้ด้วยสิทธิการกระทำโดยสัดส่วนตัวก็ยังไม่เปิดโอกาสกันหลายอย่างมันเป็นไปได้ยาก มันเป็นไปได้ลำบากต้องมีถูกครอบงำต้องถูกกำจัดสิทธิต้องอะไรต่ออะไรไว้อีกตั้งเยอะต้องดูถูกควบคุมดูแลอะไรต่างๆพวกเนี้ยแต่ว่ามันเร็วยิ่งเร็วยิ่งโทรทัศน์ยิ่งชัดเด่นยิ่งเร็ววิทยุก็เร็วกว่าหนังสือแต่มันไม่มั่นคงมันไม่นานมันไม่อยู่แน่นเหมือนกับหนังสือหนังสือมั่นคงอยู่นานทบทวนได้อีกได้แล้วอย่างนี้ส่วนวิทยุนั้นปลอดภัยผ่านผ่านไปเร็วจริงแต่ผ่านไม่ตั้งมั่นไม่อยู่นานแล้วก็ดูน้ำหนักไม่แรงมันไม่เหมือนหนังสือมันไม่มันรู้สึกมันไม่นิ่งสนิทมั่นคงอาจหาญเป็นตัวเป็นตนเท่านั้นเสมอวิทยุลักษณะนี้เป็นลักษณะละเอียดที่เราลองเทียบเคียงเพราะเมื่อเรา การคั้นเนื้อสาระของมันออกมาแล้วมันจะได้มันจะเห็นได้หนังสือนี่ยังอยู่ในเป็นตัวแกนกลางที่สุดที่เหมาะสมที่สุดในขณะนี้ที่จะใช้แล้วก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าตำหนิในการที่จะเผยแพร่สัจธรรมเผยแพร่ศาสนาสร้างพระธรรมคำสอนอะไรต่ออะไรออกไปมันไม่ได้น่าเกลียดไม่มีใครถือสาไม่ถือว่าไม่มีปัญหาอะไรเลยในหนังสือที่เราจะประกอบรูปหนังสือทำเป็นตัวหนังสือทำเป็นเล่มหนังสือแล้วก็หนังสือที่บอกว่ามีหนังสือธรรมะนี่เป็นธรรมะไม่ได้น่าเกลียดน่าชังไม่ได้มีอคติอะไรกับบุคคลแล้วทำได้ตลอดถ้าว่าไปออกวิทยุยังมีเชิงหลายอย่างดังแต่ก็ยังยอมรับยังไม่ออกโทรทัศน์และยิ่งบอก อยากดังนั้นในรูปแบบที่จะต้องสงวนสงวนท่าทีมากออกโทรทัศน์ก็ยิ่งสงวนท่าทีมากออกวิทยุก็ต้องสงวนท่าทีอยู่อีกหลายๆอย่างกว่าแต่ถ้าเป็นหนังสือเดี๋ยวนี้ปล่อยไปได้โดยอิสระมากและไม่ต้องสงวนท่าทีอะไรมากนักก็ได้ได้มากแล้วนี่เราจะเห็นมุมเหลี่ยมเรื่องของสภาพธรรมหรือสภาวะธรรมหรือกระบวนการหรือวัตถุลูกที่เราปั้นรูปเหล่านี้ขึ้นมาได้แค่ไหนแล้วมันจะเป็นเนื้อหาสาระเป็นสื่อนำหรือเป็นประโยชน์เป็นอุปกรณ์เป็นปัจจัยนั่นเองใช้ภาษาธรรมะว่าเป็นปัจจัยในการที่จะสื่อสารเผยแพร่ธรรมะแล้วจะเห็นได้ว่าหนังสือเป็นสิ่งสำคัญ แล้วผมก็เจอแมวกับทุกคนก็คงเห็นอยู่เข้าใจอยู่แล้วเราก็จะได้ทำหลายคนพวกเราก็ได้เริ่มกันช่วยกันทำอะไรต่ออะไรขึ้นมามากแล้วแล้วก็จะได้พยายามต่อไปเป็นโอกาสและหนังสือมันออกไปนี้ได้เมื่อผู้ไปทำไปขายไปแล้วจะเห็นได้ว่าหนังสือเหล่านี้ต้องเร่งมือมันก็จะได้มือก็จะมีความมีความบีบรักให้เราหาปัจจัยหรือว่าเครื่องประกอบที่มันจะมานำเสนอให้เกิดขึ้นมาได้เมื่อเกิดขึ้นมาได้แล้วมันถึงที่จะเป็นผลที่จะนำไปเผยแพร่ออกไปได้เพราะมันก็จะมีการหมุนเวียนคือมนุษย์ตอนก็จะมีการกล้ากล้าที่จะเอาทุนรอนมาลง ได้แก่งานหรือค่ายแก่ส่วนที่จะได้เผยแพร่ได้นำประโยชน์อันนี้ออกไปเพิ่มขึ้นผู้มีตาจะมองเห็นชัดเข้าใจเนี่ยมันมีเนื้อหาสืบสานโยงกันเป็นความเชื่อมโยงเป็นสาธารณะกิริยาหรือมันมีอิทัปปัจจยตามันจะเป็นอันนั้นเพราะอันนั้นมันเป็นอันนี้เพราะเหตุนี้จะเป็นสิ่งนั้นเพราะเหตุใดจึงเป็นสิ่งนี้เรียกว่าหรือเป็นความเชื่อมโยงมีสาระกิริยามีกิริยาเชื่อมโยงเราไม่ต้องไปเอาไร่ถึงวัตถุก็ได้เราจะเห็นกิริยาเชื่อมโยงจะเกิดบทบาทขึ้นมาทีเดียวหากมีสภาพธรรมมีสภาวะธรรมมีรูปมีผลจนกระทั่งเป็นวัตถุอย่างจะเห็นได้ชัดส่วนที่ยังไม่อยากก็จะมีบทบาทเชื่อมต่ออยู่เป็น ปฏิกิริยาดังกล่าวแล้วมันมีผลสืบต่อไปผู้มีตาดีก็มองยืนยืดยาวออกไปเห็นแต่ระวังเตือนอีกทีอย่าไปมองหลงแต่ว่าจุดดีที่เกิดส่วนเดียวส่วนที่มีผลสะท้อนย้อนแย้งเป็นอีกส่วนหนึ่งว่าผลเสียจะมีหรือไม่มากไปน้อยไปจะเป็นผลเสียอย่างไรหรือบางสิ่งบางอย่างจะเกิดผลลัพธ์ไปแล้วคิดอย่างนี้ก็ได้นะเช่นว่าอย่าเผยแพร่ออกไปอย่างนี้อย่างนี้นี่ก็สงสัยในมุมแม่ต่างๆเราสะอาดบริสุทธิ์หรือไม่ใช่มารับไปขายนี้เราเป็นพ่อค้าแม่ค้าอย่างชาวบ้านก็ได้เล่าสู่ฟังแล้วเปล่าเราไม่ได้เป็นพ่อค้าแม่ค้าอย่างชาวบ้านเขาเพราะเราไม่ได้ไปทำงานนี้เพราะเราไปแลกรหัสสรรเสริญอะไรต่างๆและไม่ เราทำเพื่อเผยแพร่เราไม่ได้ทำไปตามเพื่อมาหากำไรไม่ได้ทำไปเพื่อเอาเอาอะไรมาเป็นส่วนเราไม่มีเราไปทำเพื่องานให้มีงานให้เป็นไปเพื่อมนุษย์ชาติเพื่อมวลชนเขาเพื่อผู้อื่นที่จะได้รับสืบต่อถ่ายทอดออกไปได้รับดีรู้เห็นดีในสิ่งที่เรานี่ศรัทธาเลื่อมใสเข้าใจได้ดีอันนี้จริงๆแล้วจะให้ดีอันนี้ไปให้แก่เขามากๆเป็นความเห็นดีรู้ดีดีจริงใจอย่างนั้นส่วนการที่ว่าจะไปแลกเปลี่ยนเป็นการเชิงขายเชิงซื้อบ้างนะมันก็เป็นส่วนรองรองได้ก็ได้ไม่ได้บ้างก็ยังไม่ว่าอะไรแต่เราต้องการเนื้อหาที่เราไม่ได้ไปขายถ้าจะพูดแล้วเราไปยัดเยียดซะมากกว่าก็ให้เราไปทานเรา กุศลกรรมเรียกว่าเราไปทำกุศลกรรมรับประทานมันไม่เหมือนและลักษณะอื่นที่ได้กล่าวแล้วเล่าแล้วมันไม่เหมือนต่างๆนานาเราไปทำมีมวลมีผู้ไปขายก็มากคนกว่าและผู้ไปขายกับต่างประเทศตั้งใจกว่ากระปรี้กับเราเบิกบานแจ่มใสกว่าไม่จำใจเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นหรือผู้เบิกบานกระทำไม่ใช่ทำอย่างเซ็งๆทำอย่างที่พยายามถ้าได้เงินมาหน่อยก็ค่อยลืมตาโพลงกระปรี้กระเปร่าไม่ได้เงินแล้วก็หดหู่เสี่ยวเซ็งทำไม่ออกไม่ใช่อย่างนั้นเราไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลยจะเห็นได้ว่าความแตกต่างมันไม่มีมันไม่เหมือนกันจริงๆเพราะการที่เราไปเป็นพ่อค้าแม่ค้าอย่างนี้เราใช่พ่อค้าแม่ค้าอย่างที่โลกก็เป็นหรือเปล่าเราเป็นพวกขนลุกๆทำอย่างชาวโลกก็เป็นหรือเปล่า เอาเลยแตกต่างเพราะถ้าใครก็จะมาสู่เราด้วยมุมไหนเขาจะมาท้วงติงเราด้วยมุมไหนเป็นข้อบกพร่องเราทำอย่างชาวโลกแต่เราไม่ใช่ชาวโลกเราดูเหมือนชาวโลกแต่เราไม่ได้เป็นเหมือนชาวโลกเรามีทุกข์เหมือนชาวโลกเรามีการแลกเปลี่ยนและมีการหากำไรเรามีการเอาเปรียบเรามีการเป็นไปเพื่อคนที่เรามีการเป็นไปอย่างชาวโลกที่เขาซ่อมแฝงอยู่ในโลกนี้เขาไม่ได้มีจริงใจหรอกถ้ามีแต่การที่จะเอากำไรที่จะเอารัดเอาเปรียบที่จะกดขี่ที่จะสะสมที่จะกรอบโกยที่จะทำเพื่อตนเองหวังเอาสิ่งแรกเปลี่ยนนั้นไปเสพสุขเอาสิ่งแรกเปลี่ยนเป็นเศษส่วน เมื่อเขาจะสุขก็ต่อเมื่อเขาได้สิ่งที่เป็นลาภยศสรรเสริญอะไรต่างๆหรือว่าเป็นรูป login เสียงสัมผัสต่างๆเช่นพวกเราจะเป็นสุขเพราะเรารู้ว่าเราได้ให้สรุปว่าโอ๊ยเขาได้รับสิ่งนี้แล้วศุภกรรู้ดีเข้าใจดีซุปเปอร์ได้เผยแพร่คุณธรรมความดีนี้ออกไปเพราะสุขไม่เหมือนเขาพระศุกร์เพราะเขาได้โอ้โหขายดีได้เงินมามากสุดก็เข้ามาสรรเสริญเยินยอมากสุดก็ได้เลื่อนยศเลื่อนตำแหน่งสุขไม่ได้โอ๊ยได้ลูกมีประสบการณ์กลิ่นนี้มาสนใจเสียงไม่สนใจเปล่าๆเราเป็นสุขเพราะเจตนาที่จะให้ได้เผยให้คนได้รู้เพิ่มขึ้นให้มนุษย์ชาติเข้าใจเกิดปัญญาญาณเกิดการรู้ตัวให้มนุษย์ชาติได้รับสิ่งนั้นไป บางคนรู้ความจริงขึ้นไปเลยอ๋ออย่างนี้หรือเป็นอย่างนี้หรือเจตนาอย่างนี้รับสิทธิ์ศรัทธาสิเกิดปัญญาทันทีเลยแล้วเขาก็รับจริงๆก็จริงๆขึ้นมาเขายิ่งศรัทธาเขายิ่งรับเขายิ่งเกิดปัญญาที่เราสามารถหยั่งรู้เขาได้เราเกิดสุขที่มีคนได้รับแล้วหนอเหมือนกับพระพุทธเจ้าเป็นปัญญาโกณฑัญญะโอ้เขาไม่รู้ขึ้นมันเกิดบันเทิงใจยินดีมันเกิดสุขสุขเพราะการมุทิตาเกิดเห็นดีรู้ดียินดีว่าเขาได้ดีแล้วรู้ดีแล้วเขาก็ใจดีแล้วมีดีนั้นเกิดขึ้นเกิดขึ้นมีแต่ดีเกิดขึ้นมันเป็นสุขอย่างนี้ไม่ใช่สุขเพราะต้องแลกของโลกธรรม 8 สุขก็ต้องเป็นรถตามอารมณ์ลดการลงทุนไม่ ไม่ได้พิสูจน์อย่างนั้นเลยหรือแม่ที่สุดเราต้องระมัดระวังตัวสุขเพราะเราหลงว่าเราใหญ่เราโตเรามีมานะยึดตัวยึดตนเข้าหลงตัวหลงตนเข้าเป็นอัตตาอัตภาพจิตของเราจะไปหลงเขายึดดีเข้ามาทำร้ายเข้ามาดูถูกก็มาดูแคลนเข้ามาอะไรก็ได้เข้าไปเดี๋ยวจะเกิดทุกข์ใจแต่โดยจริงมันก็เป็นความโตโดยจริงมันเป็นความก่อเกิดมันเป็นความสะสมมันเป็นความงอกเงยของหมู่กลุ่มมันเป็นการขยายภาพมันเป็นการขยายผลมันเป็นการแผ่สัจธรรมแล้วไปกระจายออกไปมันก็จริงมันก็ต่อไปจริงแต่ให้สำเนียงตัวเราเราหลงตัวหลงตนเป็นเสพสุขไปเบิกบานเกินไป ก็ต้องติดใจเกินไปประเดี๋ยวก็จะรักแต่ทำงานนี้ไม่เอาสูงกว่านี้ไม่เอาอื่นดีกว่านี้อีกประเดี๋ยวก็จะเป็นแค่ทำงานขั้นนี้อยู่ไม่เอาฉันจะทำงานอยู่ในขั้นนี้เป็นคนคอยจะขายของขายเองงานไหนฉันก็รับหน้าที่งานนี้งานเดียวจะปฏิบัติตนให้สูงขึ้นสูงขึ้นจนกระทั่งคนอื่นที่ให้คนอื่นมาแทนเรามีโอกาสไปได้สูงขึ้นไปได้เองแล้วก็ไปขึ้นสูง 0.0 เป็นผู้ที่จะทำงานชั้นสูงขึ้นไปอีกงานนี้เป็นงานขั้นหนึ่งซึ่งผู้ที่อยู่ในฐานะอยู่ในรูปอยู่ในแบบอยู่ในลักษณะที่มันกลมกลืนเป็นชั้นตอนได้แล้วก็ไปทำงานนี้จะให้พวกเราไปตากหน้าขายมันไม่ได้หรอกเขาท้วงออกมาได้แค่ศีลผู้รู้แล้วก็ตู่ติเตียนเราได้ด้วยสีหรือไม่เอ้านี่พระมาขายของ อย่างนี้มันก็เสร็จแล้วล่ะผู้รู้ก็ติดเตรียมตังค์แล้วก็เสร็จเขาเท่านั้นเองด้วยวินัยก็กลับทำไม่ได้อย่างนี้มันก็ไม่ได้แล้วนี่เห็นชัดๆหรือแม้ที่สุดไม่ถึงขั้นว่าจะต้องเป็นสีอย่างนั้นมันไม่เหมาะไม่ควรเท่าไหร่จะให้ถึงขั้นปรับให้ถึงขั้นเณรไปขายอะไรนี่มันก็ดูไม่เหมาะสมหรือข้างหน้าก็ไปยืนขายจนทั่วหัวโล้นลง 1 เลยก็ไม่รู้หมดแต่ก็ยังสุรชัยหัวร้อนลงแดงจะไปขายเออไม่เป็นไงมันมายังมีเครื่องหมายจับเด็กอะไรยังไม่มีเครื่องหมายชัดเจนไปขายไปสืบต่อในขั้นนั้นตอนนั้นอยู่ดีซะอีกว่าทำไมจึงต้องโกนหัวโกนหัวก็เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งที่มีปัญญาเท่านั้นเองแต่เขาก็ยังทำงานอยู่ในโลกยังมีฐานะขั้นตอนจะเป็น รหัสที่มีอาชีพโรคยังไม่ใช่ผู้ที่จะปรับปล่อยละวางเลี้ยงขันอยู่ด้วยลักษณะอีกอย่างหนึ่งจนกระทั่งโกนหัวจนกระทั่งทำหางานหาอาชีพหัดละสะสมเงินทองแล้วนะจะเป็นผู้ที่ตายขั้นก็ไปสู่ศีลขั้นศีล 10 แล้วนะอะไรเงี้ยมันมีขั้นตอนรับสมัครอีกตั้งเยอะตั้งแยะที่เราจะอธิบายได้บอกเขาได้แล้วมันก็ไม่เหมาะควรจะไปทำอย่างนั้นอยู่มันก็ยังไม่เข้าท่าต้องทำอย่างนี้อยู่เพื่อที่จะละกลับปล่อยให้เคยชินให้ปฏิเสธว่านาเสร็จคุณสภาพนี้ขึ้นมาแล้วจะอยู่ได้รู้เหลี่ยมมุมที่ละเอียดที่เราจะอยู่กับโลกเขาได้ในฐานะสูงทำงานชั้นสูงเป็นหนี้ขึ้นมาอีกแล้วมันก็เป็นขั้นตอนของมนุษย์ชาติของผู้คนเขาก็ไปทำให้เข้าใจดีแล้วก็ทำอย่างสบายใจทำอย่าง จะเห็นได้ว่ากระปรี้กระเปร่าผิดกันมันร่าเริงเบิกบานมันพอใจทำมันไม่ดูสังขารอะไรไปจะดีใจจะลืมตาขึ้นมาก็รีบมาซื้อก็เอาเงินมาให้เยอะๆถึงค่อยตีตามันต่างกันแต่พวกเราตีตายได้แม้เขาจะไม่เอายัดเยียดเขาด้วยซ้ำไปบางทีให้ฉันแถมก็ไปด้วยซ้ำไปไม่ได้อะไรมารับที่จริงแต่เราจะไปให้มันมีเจตนากลับกันแล้วก็ได้ชื่นใจก็ได้ไปนะเค้าได้ไปนะแทนที่จะบอกว่าเราได้นะแล้วเราจะชื่นใจมันกลับกันงานมันเป็นงานตรงไอ้เบี้ยวมันไม่แลกไม่เปลี่ยนมันไม่สับไปสับมามันไม่วนมันไม่เวียนมันตรงงานที่เราไปเผยแพร่เอาไปให้เขาให้จริงๆสิถ้าไม่ใช่เราไปเอากำไรอะไรบางอย่างมันไม่ใช่โลกมันไม่ใช่วนเวียนมันไม่ใช่สับปรับมันไม่ใช่โรค พยายามเข้าใจลักษณะโลกลักษณะตรงมีเจตนาอันตรงส่วนอื่นมันจะแฝงซ้อนมามันก็เป็นธรรมดาเป็นธรรมดาแลกเปลี่ยนมาทวนมาบ้างอีกมันก็เป็นธรรมดาของโลกที่เขาเป็นเขารู้แล้วเขาก็เสนอมาเองเราไม่ได้เป็นเบียดเบียนเขาเขาพอใจเขายินดีเราไม่ได้ไปบีบคั้นเราไม่ได้ไปขู่เข็ญอันนี้เป็นของมันเขาพอจ่ายเขาสวนกลับมาแล้วก็เขาให้กลับมาเขามาย้อนแย้งที่เขาจะให้เราตอบมานั่นน่ะมันเป็นความพอใจความยินดีความเข้าใจดีเพราะว่าคนที่เต็มใจเขาให้เกินกว่าที่เราต้องการมันซ้ำไปให้เกินกว่าด้วยมันไม่ใช่ว่าเขาจะไม่ยินดีให้ส่วนใดอยากนอกโลกเราก็ไม่ได้ไปทำ ดังเกินกว่าโลกจะราคาแพงจะขูดรีดก็เปล่าถูกก็ถูกกว่าทุกอย่างเป็นไปโดยที่เรียกว่าในลักษณะที่ไม่ได้เอาเปรียบอย่างนี้เป็นต้นเราไม่ได้เป็นโรคๆเลยถ้าเราจะรู้รายละเอียดอย่างที่ผมจะอธิบ