191009-061 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ005.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2520 อภิณหปัจจเวกขณ์ (184 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์287 KB
วันที่แก้ไข1 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้เป็นเย็นวันที่ 9 ตุลาคมพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์และอุดมธรรมะแก่ผู้ที่พำนักพุทธสถานสันติอโศกเอาวันนี้เรามาทำวัดกันเราก็ไม่ได้ทำวัตรกันโดยที่ผมเป็นผู้ทำบัตรกับพวกคุณมาหลายวันให้เวลาจะถึงแม้จะไม่ได้ทำวัดมันก็ยังมีการที่เราจะต้องมีวัดป่าหรือว่ามีพฤติการณ์ที่จะเป็นฝ่ายดำเนินอยู่ผู้รู้จะรู้ตัวว่าเราเองเรามีบทประพฤติหรือมีการทำวัตร ตัวให้เพิ่มจักรวรรดิของเราไปในทางที่ดีหมุนขึ้นหมุนขึ้นไปเดินขึ้นเดินขึ้นมีทิศทางที่แน่วแน่มีทิศทางที่มั่นคงเที่ยงแท้จึงเรียกว่าถึงเรียกว่าคนที่เป็นนิยตงานเรียกว่า Continuous คนที่เที่ยงเป็นเที่ยงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพอมาถึงทุกท่านนี้แล้วภาษาไทยไม่มีจะเรียกเอามาแปลกันซ้ำๆซากๆกันแต่ว่าศาสนาพระพุทธเจ้าสอนว่าไม่เที่ยงแต่เสร็จแล้วก็ศาสนาพระพุทธเจ้าสอนว่าเที่ยงพอฟังนี้ชั้นต้นๆง่ายๆแล้วก็บอกว่าอะไรกันพูดถึงว่าเที่ยงวันและภาษาไทย ซ้ำๆซากๆแปลภาษาบาลีภาษาบาลีก็บอกว่าศาสนาพุทธนั้นเป็นอนิจจังคือไม่เที่ยงอนิจจังชัยชนะจังศาสนาพุทธเป็นชนิดอย่างไม่ใช่เที่ยงแต่ถ้าพูดไม่จริงเห็นเขาจะทำหรือความจริงว่าเป็นอนิจจังเป็นสิ่งที่มีเพียงแต่ศาสนาพุทธเป็นนิยตเที่ยงไม่ใช่อนุมัติไม่ใช่ว่าไม่มั่นคงไม่แน่นอนไม่เพียงพอไม่ใช่อนุญาต ชั้นเดียวกันกับเวลาเท่านั้นคณิตศาสตร์สำหรับเด็ก 015 เหรียญธรรมดา 0.4 ชั่วโมงค่ะแต่พอไปถึงชั้น 3 ขั้นสูงขึ้นมาศูนย์มีค่ารถมีค่าพอสมควร 1 ตุลาคมมันมีค่าที่จะทำให้คนอื่นหายไปด้วยกันเพราะฉะนั้นคำพูดหรือว่าขั้นตอนในการเรียนอนุบาลไม่มีขั้นตอนเป็นฐานะเป็นฐานะเป็นระดับประดับอะไรเนี่ย เราจะต้องเข้าใจให้ได้ว่ามันมีเธอฉันมีฐานะมีขั้นตอนมีภูมิฐานโดยสัจธรรมไม่ขึ้นมีแต่สิ่งไม่ใช่ว่าดรแกล้งพูดเพราะฉะนั้นบางคนก็หาว่าดูถูกทีนี้พอมาเป็นคนก็คือความคิดมี

อ่านต่อ

ปัญญาขึ้นมาบ้างก็คิดเลยคนจะต้องเท่าเทียมกันเสมอกันเอาดีๆนะมันจะต้องเท่าเทียมกันเสมอกันเสมอแต่คนไม่มีเสมอกันไม่มีอะไรเสมอไปไม่มีใครเสมอกันเสมอกับคนไม่จริงใจกับคนนี้ในเชิงนี้จะบอกว่าคนนี้เสมอคนไม่จริง รัฐธรรมนูญจริงๆเลยว่ามันเป็นไปกว่านั้นมันมีความจริงจังในนี้ผู้นี้มีปัญญามากกว่าคนที่มีความสามารถทางด้านฝีมือคนนี้มีความเฉลียวฉลาดแต่ชนิดฉลาดจะแบ่งแยกไปทำธุรกิจมากกว่านั้นที่เรียกว่าสภาวะธรรมมีมากกว่ามากเพราะฉะนั้นเราใช้ภาษาเขาบอกว่าคนเราต้องเสมอกันไม่มีชั้นวรรณะไม่ได้กดขี่ข่มเหงนักศึกษา แล้วเขาก็จะแบ่งไม่ออกเลยว่าที่จริงมันไม่มีความเท่าเทียมกันเลยแม้แต่สิ่งสองสิ่งต่างๆปรมาณูตั้งแต่ 2 ตัวขึ้นไปไม่มีอะไรเท่าเทียมกันไม่มีอะไรเท่ากันเลยเกิด 2 ขึ้นมาไม่มีอะไรชัดเจนครับนอกจากเราไม่มีปัญญารู้เท่านั้นว่า 2 สิ่งนี้แยกออกมาแตกต่างกันได้ทั้งนั้นเพราะว่าไม่ออกเราจะดูว่าเออคล้ายกันมากจนมันเหมือนกันแต่แท้จริงไม่มีเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อประชาชนแตกต่างกันนิดนึงนั่นแหละเพราะฉะนั้นจะเหมือนกันถ้าไม่มี วัดสภาวะสัจธรรมที่ใช้ถึงอย่างนั้นจึงเป็นอันเดียวกันไม่ว่าเขาจะมาพระพุทธเจ้าได้จิตไม่มีอะไรพระอรหันตสาวกธรรมดาไม่มีอะไรพระอรหันตสาวกมีอันเดียวกันกับที่พระพุทธเจ้ามีจุดเดียวกันเสมอกันเท่ากันแล้วจะมาบริการเท่ากันกับพระสาวกที่เจ๊จะโดนโทษที่เป็นอรหันต์แล้วเท่ากันทุกวันพระพุทธเจ้าพระอรหันต์เท่ากันใช่พวกมีความฉลาดจะรู้หรือไม่เขียนใช่เท่ากันเสมอกันไม่มีฉันไม่มีวันนั้นเพราะเป็นความไม่มีด้วยกันไม่มีอะไรแยกได้อยู่แล้วต่างคนต่างไม่มีก็เท่ากันหมดวางๆๆแต่ไม่เท่ากันแม้พระพุทธเจ้า อยู่พระอรหันตสาวกจะหยุดอยู่ 2 หยุดนี่นะหยุดวิ่งวางใจจริงแต่ในสภาพที่เป็นคนเต็มๆอยู่ด้วยกันเท่ากันนี่นาไม่เท่ากันไม่สำคัญอยู่ต่างๆในความรู้ในอะไรในการงานยศท่านหยุดนะท่านองค์นี้หยุดวางปล่อยท่านองค์นี้ก็หยุดคิดจะใช้สมาธิพระพุทธเจ้าอยู่แต่องค์นี้อะไรอาหารเป็นสาวกธรรมดาหยุดไม่มีทุกข์ทั้งคู่ความสบายสบายทั้งคู่เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้ผู้ตื่นจึงต้องการแต่การงานที่พระพุทธเจ้าทำอยู่ทำได้มากกว่าองค์นี้องค์ละอรหันต์ธรรมดาจะมีการปรุงก็จะมีอะไรมีสรรพคุณมีงานการมีอะไรประกอบอยู่ไม่ทำการไม่ต้องการแต่ท่านมีความสำคัญเพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ถ้าเข้าใจ ที่แล้วจะจบไม่ได้จบไม่ออกถ้ารู้จุดถึงที่แล้วจบออกเพราะฉะนั้นเอโกธัมโมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันลงจุดเดียวกันเป็นไปเหมือนกันเหมือนกันก็คือจะกินเหมือนกันเพราะทุกคนมาแสวงหาอะไรนักแสดงหาจุดนี้ได้ทุกอย่างได้แล้วเรามีจุดวางจุดวางสบายจะตัดปล่อยถึงจะตาทำได้แล้วก็ได้แล้วทุกคนได้เหมือนกันแล้วก็ทำสำเร็จส่วนการปรุงหรือว่าการที่จะใช้สัญญาณอะไรไปแตกต่างกันไปมากมายเพราะฉะนั้นผู้ใดได้สิ่งที่เข้ากันและรู้แล้วว่าอันนี้คืออันนี้คือ สำคัญของแต่ละคนแล้วนอกนั้นพันจริตไม่เหมือนกันอันความสามารถไม่เหมือนกันอันความคิดไม่เหมือนกันอะไรจะใดพระอรหันต์จะไม่ถือสายจะไม่ชื่นชมธรรมชาติจะยอมรับจะไม่ถือสาเลยเออใช่อยู่ตรงนี้ก็เก่งอันนี้เราไม่เก่งมากเดี๋ยวรู้ความจริงแล้วเราทุกคนในโลกนี้มั่นใจด้วยกันหมดทุกอย่างไม่ได้อันนี้ก็เป็นเพียงแต่เราก็คงต้องมีได้เหมือนกันแต่แม้ว่าเอามาช่วยกันกินแล้วถึงแม้จะเก่งมันก็เก่งกันอาจจะไล่เลี่ยกันเป็นแยกออกจากปกติต้องมากมาย ถ้าอย่างนี้ถูกต้องแล้วก็พูดเป็นพระอรหันต์แล้วจะไม่สงสัยเลยเออถึงแม้จะเก่งก็เธอไม่ว่าคนดีคนเก่งก็จะได้ทำงานได้มากคนจนถึงจะได้ทำประโยชน์ได้สูงไม่เป็นไรหรือแม้เราเก่งโชคดีเราเก่งก็ดีสิ่งดีๆก็ไม่เก่งอ่ะแล้วเก่งเราก็จะทำงานได้หรือว่าจะทำประโยชน์ได้อย่างแท้จริงก็ทำจะทำได้มากก็ทำแต่ถ้าเราไม่เก่งก็ทำได้น้อยก็ไม่น้อยใจนี่แหละแม้เราทำได้เก่งเราก็ไม่เราทำได้ไม่เก่งเราก็ไม่น้อยใจคนที่เก่งๆไปที่สยามเราไม่เก่งเราก็ไม่น้อยใจที่เราไม่เก่งแต่ก็ดีถ้าเกิดขึ้นเราก็ดี คาราโอเกะคิดก็ดีจะได้ทำประโยชน์เพิ่มขึ้นไม่ได้เสียหายอะไรเพราะพระอรหันต์จึงประกอบไปด้วยพอมีวิมุตที่สุดและเป็นตัวนั้นไปถึงชะตาทำเป็นตัวที่วางไฟได้แล้วก็ทำได้ทุกแนวทุกมุมทุกชนชั้นทุกอย่างถัดจากอะไรมายังไงยังไงก็เป็นไปได้แท้จริงแล้วยังเหลือแต่ตัวที่ปักเก่งแต่ก็เป็นไปและเราก็ไม่ทั้งอยากเก่งและไม่อยากเก่งก็ไม่มีแต่รู้สภาวะการที่ว่าเราเป็นไปได้อย่างนี้เราก็ทำงานร่วมด้วยไม่ได้แล้ว 10 ปีไปด้วยได้มีบทบาทในเรื่องราวมีอะไรเกินไปพัฒนาขึ้นอยู่เจริญขึ้นไปเรื่อยๆเรื่อยๆอยู่ไม่สงสัยไม่สงสัยแล้วก็เป็นไปโดยที่เราไม่มีจิตใจเลยว่าไม่เอาภาระดูดาวจนเกินไปก็ไม่มี รวมเพลงเวียงจัดไปเป็นปรัชญารัฐวิริยะก็ไม่มีไม่หย่อนไปและไม่เคร่งจัดเกินไปจนกว่าวิชาวิศวะโลภะไม่มีแล้วก็ทำโดยธรรมไม่เรื่องไม่ลบไม่รู้จิตใจตัวใจแบบนี้รู้สึกตัวเองทุกคนน่ะเจ้าตัวรู้ทุกคนแล้วผู้ใดที่เป็นอริยะแล้วจึงต้องมีอริยะสมบัติของอารยธรรมย่อมมีศรัทธาย่อมมีชีวิตโปรดสัตว์ป่าโดยเฉพาะจากนั้นตนเองเป็นเทวดาเป็นเทวดาทำหรือเป็นอริยธรรมหรือเป็นอริยทรัพย์หรือเป็นเทวดา แล้วก็เข้าใจสนทนาปรับปรุงอยู่เรื่อยๆจนตายจากตั้งตนอยู่ในความลำบากนั้นต้องเข้าใจว่าอ้อนี้เราก็ชลธรรมเพราะฉะนั้นผู้ใดสร้างตนอยู่ในความลำบากผู้นั้นกุศลธรรมเจริญอยู่เจริญอยู่ไม่สงสัยเขาพระเจ้าไม่กลับไม่ได้กลับพระพุทธเจ้าตรัสถูกและผู้ใดเป็นอย่างนั้นจริงมันก็มีแต่ความก้าวหน้าก้าวหน้าก้าวหน้ามีแต่วุฒิสิทธิ์ไม่มีแม้แต่มิติก็ได้ไม่มีแม้แต่สีอื่น [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] วันอาทิตย์บอกสมมุติว่านะซ้อนเข้ามาเลยมาถึงก็มาถามเอ๊ะศาสนาพุทธสอนว่ามีความเที่ยงเหรอใช่ไอ้คนนั้นก็จะต้องหาก็สอนเขาอยู่เดี๋ยวนี้มาปรับบอกว่าไม่เที่ยงแล้วทำไมคนนี้มาบอกว่าเที่ยวบอกว่ามีความเที่ยงแล้วบอกว่าใช่ซะอีกอาจารย์องค์นี้มันยังไงเขาจะงงกันแต่ไม่งงหรอกถ้าเกิดว่าอธิบายและอธิบายเพียงพอแล้วเข้าใจให้ได้ไม่งงเพราะว่ารักพี่พยายามไม่ฟังทำมาจนกระทั่งป่ามีอะไรเชื่อว่าคงไม่ได้ปิดร้านให้มันดับนะครับแล้วพอถึงภาษาอังกฤษมาตั้งแต่พอเวลามาอยู่พระโสธารามคำว่าอภิธรรมมาวิจารณ์เลยร้านเล่นโกโก้ ร้านอะไรเราก็ทานได้เพราะเราเข้าใจง่ายเข้าใจมุมเราจะผ่านน่ะทำไมอ่ะผ่านแล้วมีคารมมีภาษามีอะไรทานด้วยมีบัญญัติชั้นกับคุณมีเหตุผลด้วยฟังดีๆอ่านดีๆมันก็คิดแปลกใหม่โอ้ไม่เห็นมุมนี้มันแปลกดีเออเราไม่คิดถึงเลยคิดตามที่เขาว่ามาในเกมที่เคยได้ยินไม่ฟังจะชนะพอดีสนุกด้วยซ้ำไปบอกให้ทานและอร่อยต้องไปย้อนไปอ่านก็ได้นี่คืออโศกค้างไว้ตั้งหลายตอนนั้นภาพที่ทำถามดูก็ได้สนุกครับ แล้วก็เอามาลงทุนในหนังสืออโศกจะติดตอนเราก็เลยเลิกแล้วผมก็ไม่คิดจะทำให้มันเป็นหลักฐานอะไรมากมายหรอกทานเพื่อแสดงฤทธิ์เพื่อแสดงตัวอย่างหนึ่งว่าไอ้คนเราเนี่ยมันจะเขียนในลำดับที่มันทำอะไรก็ทำได้แค่นั้นมันดับมันไม่ขึ้นภาษาไม่จริงคนนี้มันสมุดทั้งนั้นเพราะปรมัตถ์คือจบปรมัตถ์ความเข้าใจระมัดแล้วประชาชนสมมุติได้แล้วเราก็ต้องเข้าใจกุศลอย่างแท้จริงด้วยและโชว์แล้วก็ต้องเอาส่วนที่เป็นกุศลให้หมดให้ได้นะแล้วก็เป็นเจตนาที่เป็นกุศลเหนือมันมีความบริสุทธิ์ใจตรงที่ว่าจริงมีความจริงใจ ความจริงใจนะทำให้กูทำจริงใจนะกุศลธรรมนั้นเรามีเหตุผลโอตัปปะรู้ว่านี่ไม่จริงใจมีความไม่จริงใจมีความมีอกุศลผสมอยู่เรารู้แล้วเราไม่อยู่จริงๆคนทุกคนเป็นของตัวเองกับแตกต่างคนโกหกคนอื่นได้ผมเคยยืนยันมานักหนาคุณโกหกคนอื่นคุณโกหกได้แต่คุณโกหกตัวเองคุณโกหกไม่ได้คุณต้องตรวจตัวเองให้ดีแต่คุณโกหกตัวเองคุณจะโกหกไม่ได้เพราะมีภูมิรู้เท่าไหร่ก็เท่านั้นบางทีคุณเองคุณนึกว่าคุณตรงด้วยซ้ำไปแต่ปลาข้างในกิเลสอยู่คุณไม่ตรงหรอกคุณโค้งอันนั้นมันตัวเราไม่รู้นะถ้าไม่รู้อภัยเพราะหมดเขตจะมานึกว่าตัวเองตรงที่สุดแล้วสะอาดที่สุดแล้วเราก็ทำเต็มที่ของเราจะพาเรามันท้องอยู่ข้างนอก ไม่มีปัญญาซื้อรายละเอียดไม่พอที่จะเข้าไปดูเห็นอย่างนี้อภัยมึงจะเอาผิดเขาไม่ได้วัดเจตนาแล้วเจตนาทั้งสุขเกษมกำลังมาถามซึ่งเจตนาแล้วถ้าไม่เจตนาก็ไม่มีจริงๆเขาสอนก็ไม่ได้มีใจอะไรที่จะเป็นลมพัดโทรศัพท์โมหะอะไรเข้าหาแต่โมหะไม่ได้คิดถึงยังไม่หมดมองหาหรอกงั้นผมสงสารเพราะฉะนั้นถ้าไม่มีเจตนาแล้ว OK พระพุทธเจ้าถือเป็นกรรมเป็นบาปแต่ถ้ามีเจตนาอยู่รู้ทั้งรู้แฝงอยู่ชัดๆยิ่งรู้ชัดกว่าถ้ารู้มันรู้บ้างไม่รู้บ้างเป็นไงว่าสัญญาหน้าสัญญาท่านก็ยังขออภัยบ้างเพราะว่าถ้าเผื่อว่าไม่รู้เลยแน่ใจจริงๆว่าบริสุทธิ์แล้วไม่มีปัญหาเพราะงั้นเราไม่โกหกตัวเองแล้วเราก็ต้องพยายามปรับปรุงถ้าผู้ใดเข้าใจจุดนี้แล้วก็พยายามปรับเป็นเขตจนไม่ได้ขาดทุนจนดีขึ้นเพราะตนก็ไม่น่าจะเป็นทำไมเรามีชีวิตอยู่เราก็มีลมหายใจเราก็มีกริยาที่การกระทำมีการงานมีกิริยามีอาการดวงตากับ ขอบคุณแม่ตายของเราก็ปรับปรุงไปทำไมมันเสียหายอะไรกันเชียวในการที่จะปรับปรุงตายพวกเราให้มันงามพร้อมให้มันดีขึ้นมันจะเสียหายอะไรกันเคี้ยวที่จะทำจิตของเราให้มันดีขึ้นประเสริฐยอดไปพูดกับใครเขาก็ยืนยันพูดถึงมนุษย์ชาติมนุษย์ชาติคนไหนก็ตามใจที่มีปัญญาพูดกันได้ว่าอย่างนี้จริงๆมันมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาแล้วมันติดเชื้อโลภะโทสะโมหะและบันทึกที่ไม่ขี้เกียจคิดช้าไม่ขยันหมั่นเพียรเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ดีก็เสียหายอะไรมันเลวอะไรก็ไม่รู้ฉันก็เข้ามาสู่จุดสำคัญพระพุทธเจ้า ปัจจเวก 5 ครับแกเป็นธรรมดา 1 คนพิจารณาความแก่เป็นธรรมดา 2 พิจารณา 11 หรือเปล่า 1,700 เป็นธรรมดา 3 พิจารณาความตายเป็นธรรมดาทุกคนไม่ว่าเป็นทหารในวันนั้นปฏิบัติธรรมรุ่นไหนปัจจุบันให้เป็นธรรมดา อะไหล่ Honda คำสั่งพระพุทธเจ้าถ้าใครจำรหัสประจำโก้ไว้เฉยๆพอเวลาเมาก็มาอวดดีเฉยๆไม่เกิดประโยชน์แต่ถ้าเราได้พิจารณากินแล้วเราจะเห็นมันเป็นเรื่องที่เป็นทำให้เราพ้นทุกข์คอร์ดคนเรามีความแก่เป็นธรรมดาทุกคนแก่เป็นธรรมดาเอารูปก่อนนางส่วนเด็กที่ไปหาหนุ่มหาสาวที่มีระยะเพิ่มพลังมันมีความจริงคือเหมือนเดิมมีพลังขยายอยู่ตลอดเวลา เช็คจำนวนที่ขยายอยู่นั้นก็มีตัวเขียนมีตัวทดแทนไม่ใช่ว่าไม่มีตัวเสียบไม่มีตัวทดแทนนะครับไม่ใช่นี่มีตลอดเวลาเพราะตัวที่มันเสื่อมออกไปหรือว่าตัวที่สลายออกไปแล้วตัวนึงที่มาแทนนั่นแหละไอ้ตัวที่สลายออกไปนั่นคือตกใจตอนแรกที่เกิดขึ้นมาให้กินตัวเพิ่มขึ้นมามันไม่ว่าจะเกิดภาพฟังอย่างนี้โดยง่ายๆจะบอกว่าพระเจ้าบอกไม่บอกว่าเกิดเป็นธรรมดาอยู่ด้วยทำไมไม่เอาเกิดด้วยล่ะไม่เอาเพราะมันมีความจบถ้าอาหารไม่เกินพอไปถึงปรมาณู เพราะฉะนั้นจะไปบอกให้พระอรหันต์เกิดหรือไม่เอานี่พูดแค่รูปประธรรมมันหยาบมันก็มีทหารก็ยังมีกฎหมายแต่ว่าพอถึงนานทำครั้งสุดท้ายแล้วถ้าใช้ภาษาคำว่าเกิดเป็นธรรมดาแล้วนะมันเป็นคล้ายกับปัญหาอรหันต์ไม่เกิดเป็นธรรมดาในนามมาทำครั้งสุดท้ายปรมัตถ์ทหารไม่มีเกิดก็ให้เกิดรัฐศาสตร์ที่ว่าเป็นอายุ 35 เป็นโครงการพระธาตุอาหารในปัจจุบันอายุศาสนา นั่นแหละมันเป็นธรรมดามันเป็นจริงเพราะฉะนั้นแม้แต่เราจะเหี่ยวจะร่วงจะโรยจะเปลี่ยนไปอย่าว่าแต่ท่านเด็กมาหาหนุ่มสาวซึ่งมีตัวทดแทนและมีกำลังอะไรที่มีพลังงานที่มีรอดพ้นได้อยู่มันไม่ตลาดอะไรสักวันหนึ่งมันจะถึงจุดของมันที่หมดเชื้อหมดโครงสร้างของเราหมดจากเชื้อต้นยาวของจีนโครงสร้างของผู้หญิงเท่านี้ก็เท่านี้คงทราบว่าผู้ชายคนนี้ก็เท่านี้ก็ไม่เท่ากันผู้ชายมีโครงสร้างมีตัวต้นทุนมากกว่าในโครงสร้างจะขยายเพิ่มได้มากกว่าถ้าโครงกระดูกมนุษย์ฮอร์โมนแม้แต่น้ำเลี้ยงแม้แต่อะไรทุกอย่างมันไม่เท่ากันแต่จำนวนผู้ชายกับผู้หญิงพอ เต็มที่ของโครงสร้างเดิมของมันที่ตัวยืนรากเหง้าแล้วขยายได้เท่านี้ก็เท่านี้แล้วจะพัฒนาได้ทุกคราวทุกครั้งเกิดมาทีนึงก็พัฒนาได้ทุกครั้งเราพัฒนาได้ที่สุดแล้วจบหมดกี่นาทีถึงจะนับเวลาทีสำหรับโรคประจำซึ่งคุณคงไม่สงสัยอะไรคนเราเกิดมาตัวคนนี้เอารูปหยาบๆก็ได้ว่าพอถึงตัวโตที่สุดแล้วมันไม่โตต่อเพราะแต่งที่สุดแล้วมันไปแต่งแล้วมันเหี่ยวเริ่มเหี่ยวซึ่งไม่มีใครอีกคนใครมั่งหรือคนยกมือขึ้นอย่างเงี้ยให้ทดสอบโดยที่เรียบร้อย 200 ปีใครจะมีคนลูกจะพาไปที่ว่านี้ได้มีไหมไม่มีไม่มีก็ต้องเป็นอย่างนี้ทุกคนเพราะฉะนั้นแม้เราจะอยู่เดี๋ยวนี้ สงสัยอย่าไปตกใจเลยถ้าเราได้เป็นไปโดยไม่ได้แกล้งเป็นไปโดยธรรมดาแล้วมันมีอะไรทดแทนมันมีอะไรหมุนเวียนไม่มีอะไรเป็นปัจจัยไปตามธรรมดาตามคนนะมันก็จะมีเสื่อมมีแก่ถึงวาระแล้วมันก็เปลี่ยนไปไม่ได้กลัวแก่มากๆนะหยุดกลัวแก่มันไม่ต้องเป็นห่วงหรอกมันเป็นธรรมดาแล้วมันไม่ต้องไปทุกข์ร้อนใจอะไรและอย่าหมายว่าแกเนี่ยคือคนจะตายไอ้สัตว์ไม่ใช่อีกเหมือนกันน่าจะเกี่ยวกับแก่การตายแก่นะแต่การแกก็เป็นองค์ประกอบของการตายแต่การตายไม่ได้หมายความว่าจะต้องแก่ถึงจะตายเกิดปุ๊บตายปั๊บก็ได้ เจอปุ๊บตายปั๊บก็ได้อายุไม่รู้วินาทีเดียวตายก็ได้อีก 2 นาทีตายก็ได้ชั่วโมงนึงตายวันนึงตายร้อยวันตาย 10 วันตาย 8 วันตาย 14 ตายแล้วแตกตายก็ไม่ใช่ขึ้นกับแสงอีกละลุงก็ตายได้สาวก็ตายได้เด็กก็ตายได้โตก็ตายได้แก่ก็ตายได้เพราะฉะนั้นแก่ไปธรรมดาซะก่อนให้รู้ชัดเจนว่าแกเป็นธรรมดาเมื่อเราธรรมดาแล้วเราจะไม่ประหลาดใจเรารู้ว่าทุกอย่างจะต้องเป็นบริบูรณ์แต่งครบรอบครบพร้อมอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นเราจึงหลงไปจนกระทั่งแม้แต่เนื้อหนังมังสาแม้แต่ผิวพรรณแม้แต่อะไรๆของเราจะต้องไม่แก่ไม่เสื่อมอำนาจแล้ว แม้แต่ผิวแม้แต่เนื้อในแม้แต่เนื้อนอกแม้แต่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสยาเสื่อมอย่าแก่นะคราวนี้ก็ไปหานามธรรมขึ้นไปเรื่อยๆแล้วนะจะจับที่รูปรถกระบะเข้าไปพอเข้าไปแล้วมันก็ไปจับที่วิญญาณที่เรารับยึดว่าจะต้องคงที่อย่างนี้รูปอย่างนี้ที่เรายึดไว้ว่าจะต้องได้อย่างนี้สมมุติไม่ว่าจะต้องได้เป็นรูปอย่างนี้ทรงอย่างนี้เต็มอยู่อย่างนี้ถ้ายังไม่เต็มยังไม่ได้ถึงพี่ก็จะต้องเพิ่มพยายามทวีให้มันถึงจุดที่เราต้องการและไม่ได้ถ้าได้แล้วก็พอใจพอใจถ้ายังไม่ได้ก็พยายามสบายใจขึ้นเรื่อยๆสบายใจขึ้นเรื่อยๆถือว่าเป็นความสุขเขาก็หลงจุดที่เราไปยึดเรียกว่าอุปทานเข้าไปหา อย่างนั้นอย่างนั้นน่ะไม่เท่ากันแต่ละคนไม่เท่ากันคนที่ชอบแดงคนที่ชอบแดงคำว่าแดงคำเดียวแดงไม่เท่ากันแดงอ่อนแก่กับกันแดดเขตนั้นเขตนี้เขตใช่ไหมผู้หญิงถามดิเหมือนกับว่าเหลือคนละเขตอีกเดี๋ยวก็ไม่รู้กี่เขตมีเป็นต้นรูปสีอะไรแม้แต่ลูกเนี่ยคงไม่รู้ร้านทองของมากของน้อยเลี้ยงไม่รู้กี่ล้านเหรียญสี่เหลี่ยมห้าเหลี่ยมอะไรโอ้โหแตกต่างกันนิดเดียวระยะ 2 คนว่ามันใกล้เคียงกันชอบเหมือนกันอุปทานใกล้เคียงกันใกล้ได้แต่ไม่เท่ากันแต่เขาไม่ได้เย็ดที่สุดแล้วไม่ชอบ ไอ้สิ่งที่เราไปสมมุติว่าจะต้องได้อย่างนี้เป็นอย่างนี้ด้วยลูกจะดีดังกล่าวนี้นัยยะอย่างนี้เป็นรูปหรือว่าที่ได้มาโดยสภาวะของวัตถุแล้วก็ไปยึดสมมุติไว้ในใจและอุปทานวาดภาพกำหนดไว้ชั้นวางไว้จะต้องเป็นอย่างนี้ถ้าได้แล้วก็จะเป็นความสุขเกิดมาจากความสุขอย่างนั้นเพราะฉะนั้นแม้แต่เสียงแม้แต่สิ่งแม้แต่รถทางลิ้งค์แม้จะตายก็ผลักเย็นร้อนอ่อนแข็งหรืออะไรต่างๆก็จะกำหนดไว้เป็นสัญญามั่นหมายถึงถ้าได้ใกล้สิ่งที่เราต้องการถือว่าเป็นสุขได้ประสบไปเรื่อยๆถ้าไปถึงจุดที่พอใจที่ ถูกที่สุดอยู่ตรงนั้นน่ะท่อนั้นไม่มีอื่นเดินมนุษย์ที่แสวงหากันอยู่ทุกวันแม้แต่จิตเองก็จะไปกำหนดแม่นมั่นเลยว่าในภพชาติของเรานี่ตัวจุดเมื่อกี้นี้จากตาหูจมูกลิ้นกายเข้าไปก็เป็นตำรวจได้แล้วคิดเองตาเป็นไม่ได้หรือเป็นไม่ได้จมูกเป็นไม่ได้ลุ้นเป็นไม่ได้กลายเป็นไม่ได้ไม่ง้อก็ได้กำหนดเองเลยอยู่ในจุดเท่านั้นโลกวัตถุนี้หาไม่ได้ทำไม่ได้สร้างไม่ได้จะมาทั้งลูกไม่มีจะมาทางยิ่งกว่ารูปที่มันมีในมนุษย์โลกยิ่งกว่าเสียงที่จะมีได้ในมนุษย์โลกซึ่งจะเป็นที่จะมีในมนุษย์โลกสมมุติสมมุติจะมีความรู้สึกว่าโอ๊ยไอ้นี่มันยิ่งกว่าไม่มีในโลกมนุษย์ นั่งหลับตาทองสร้างวิมานสร้างอัตภาพครับตามที่อุปาทานหรือสร้างภพสร้างชาติเพราะเคยเล่าลือกันมาทีละบังได้ยินมาเป็นกิเลสสักพอไปกี่ละก็เทศะแสวงหาฉันจะต้องสักวันหนึ่งฉันจะต้องแสวงหาเอ้าเข้าแล้วก็บอกว่าไปได้นะไปถามภพสวรรค์ได้เล่าเรียนนะมันเป็นภาพอย่างนั้นเป็นตัวอย่างนั้นนะก็ไปปั่นผ้าที่ว่านี้เป็นค้นหาที่ไม่ค้นหาอะไรตัดภาพขึ้นบ้านก็ไม่ได้ก็ไม่คิดตามมันขึ้นสร้างขึ้นตามขึ้นตามลำดับจนสำเร็จ ลาบปลาโพลาได้สมใจไปแล้วทุ่งมโนอันที่ปั้นขึ้นมาสำเร็จลงด้วยคริสตัลปั้นขึ้นตามที่เขาว่ามาสมมุติว่ามันไม่มีเพราะคนไหนหรอกของคนนั้นสมมุติถ้าสมมุติลูกที่ได้บอกมาแล้วเราก็ไปตั้งเองของเราที่มาเป็นอย่างนี้นะวิมานแก้วเป็นชั้นเป็นพ่อเป็นเพลงนี้ก็มีสีดำเรื่องพรายไม่มีในโลกมนุษย์จริงๆมีแต่ภาพวาดรูปภาพกำหนดรูปภาพข้างล่างของเราร่างสั้นเอาไว้โอ๊ยงามแล้วยังไม่อยากหนีจากสิ่งนี้ไม่อยากตายแต่สิ่งนี้และได้พบได้เห็นแล้วใครเห็นจะติดใจยังไม่อยากพลาดอยากจากยอดสุดยอดสบายยอดสุดยอดใครจะไปเขียนตรงนั้นแหละจะไปสร้างขึ้นมาผิดเองยิ่งไปหลง อย่างนี้แล้วว่าไอ้นี่จะต้องเป็นของจริงเป็นของเที่ยงเป็นของมีตายแล้วก็จะอยู่อย่างนี้ถึงจะหยุดให้ตัวเองได้ถ้าเผื่อว่ามีสภาพที่เพียงพอหมายความว่าเรามีไม่มีกรรมอื่นก็ไปเกาะอยู่ที่สวรรค์ลวงสวรรค์สร้างเองสร้างวัดอะไรก็ได้มีความสุขทั้งนั้นน่ะบันดาลขึ้นมาท่านจงสำเร็จไม่ต้องหลับตาก็ได้ใช้ลืมตากลมๆแต่ว่าสร้างภาพสร้างอะไรที่มาเอาไว้ตรงนี้เหมือนกันไม่ว่าจะไปทางชอบจ่ายกันที่มาที่ชื่นชอบ โหดร้ายโหดทารุณมีอะไรก็ตามใจก็ไปสร้างสภาพอย่างนั้นไปกันเองจนหลอกตนเองจนดวงจะเป็นทรมานตัวเองจะลำบากตนเองมีเยอะกว่าเยอะแล้วคุณก็เป็นอย่างนั้นจริงๆจิตไม่ใช่สิ่งของจิตที่เข้าใจอย่างนั้นนะหลงอย่างนั้นแล้วผิดอย่างนั้นแล้วเป็นอย่างนั้นไม่หรอกถ้าจะหน้าตาผู้ใดรู้มันทุกข์ก็คือนรกจบก็คือสวรรค์ที่สนใจเท่านั้นเองคุณธรรมก็คือกุศลคุณงามความดีคือกรรมคือกุศลกรรมคือการกระทำที่มีคุณธรรมสูงอาจจะเข้าใจลูกทิ้งไปได้จริง ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงอยากจะถามอันเดียวที่ครองโลกอยู่ไม่เปลี่ยนแปลงพระพุทธเจ้ากี่องค์กี่องค์ก็จะตรัสรู้ด้วยความรู้อันเดียวกันที่ผมก็ตามยืนยงอันเดียวกันความรู้ของเราลงช่องแนวเดียวกันเป็นอย่างนี้อย่างนี้เหมือนกันหมดเพราะยอดๆเข้ามาหาตัวเราก็จงรู้สัจธรรมที่แท้จริงว่าเราเองคืออะไรมันคือดินน้ำไฟลมที่มารวมตัวกันเข้ามารวมตัวกันข้าก็เกิดปฏิเสธพระรูปเกิดอากาศสภาพแล้วก็เกิดพลังงานร่วมสังเคราะห์พระเครื่องยนต์นี่มันเป็นเครื่องยนต์ที่มีปุ่มมีปมมีความวิจิตรพิสดารมันก็จะเกิดพลังงานชนิดต่างๆเพราะฉะนั้นพลังงานที่จะใช้ ร่างของเครื่องยนต์แต่ละเครื่องยนต์แต่ละขนาดมันก็วิจิตรพิสดารตามตัวผู้กระทำของมันด้วยคนจึงเป็นเครื่องกลหรือว่าเป็นเครื่องที่จะผลิตแรงงานด้วยผลิตภัณฑ์มีทั้งอากาศสภาพมีทั้งโอ้โหสลับซับซ้อนในเราคิดต่างๆของมันพิจิตรมากจึงเกิดวิญญาณหรือพลังงานทั้งสองคนเยี่ยมเหมือนกันแล้วเราจะเป็นคนเยี่ยมไม่ได้เราไม่มีเท่านั้นแหละและแม่วิญญาณธาตุที่ว่าที่มันวิจิตรยอดเยี่ยมนักศึกษานี่มันก็ไม่ใช่ของเราแต่พอเราหลงของเราอยู่ตลอดเวลาทุกทียึดในวิญญาณยึดแกว่ามันรู้แต่มันรู้มันโง่ซะทุกทีมันมีอวิชชาแสนนึง พ่อมดเอาวิชาและวิญญาณนี้ก็เป็นวิญญาณนางเป็นสัญญาจะแตกให้เป็นเวทนาก็ตัววิญญาณทั้งสิ้นเหมือนคนคืออะไรทุกอย่างให้ฟังว่าไอ้นั่นมันก็เป็นเลขาใหญ่หรือเป็นหัวหน้ากองอะไรอย่างนี้อยู่อย่างที่อธิบายแจกเปรียบเทียบหูฟังแล้วมันก็ทำงานร่วมกันไปแค่นั้นเองไม่ใช่ของเราไม่ใช่ของเขาอะไรถ้าเรายึดอยู่มันก็เป็นแล้วมันก็จะสืบต่อถ้าเราไม่ยึดวางได้ก็เลิกกันไม่มีตัวโรงพักโทรศัพท์ผมหาไม่ลงในตัวในตนเองแล้วเราก็เป็นไปทำงานไปสบายที่สุดง่ายที่สุดรวยที่สุดจนที่สุด คนก็ว่าโง่ที่สุดแต่ฉลาดที่สุดคนก็ว่าโง่กินอดกินอยากอยู่อดอยู่อยากเอออดอยากเราไม่ไปโม้หรอกว่าเราอยู่อย่างแหมบริบูรณ์เกินไปอะไรก็ได้จนท่วมท้นจนไม่ขาดไม่แพงอะไรไม่ว่าแต่คนไหนเชื่อว่าเราบริบูรณ์เขาจะพูดด้วยอย่างกับพวกเราเราเชื่อว่าเราบริบูรณ์ใครจึงขาดแคลนไม่บวชมากี่ปีไม่เคยขาดแคลนกี่ครั้งไม่เคยผ่านเลยบวชมากี่ปีแล้วก็ขาดแค่กี่ครั้งได้กินเกินเกินทำโมเดลคติธรรมอาจารย์ขอให้เรารักษาความดีและทำความดีคนเรากินน้อย มันก็ไม่ขาดพี่เพราะเรากินน้อยเราใช้น้อยถ้าเราฟุ่มเฟือยที่เข้ามาช่วยเราไม่ไหวหรอกแล้วเราก็จะไม่พอไม่พอไม่พอแต่จะยกตัวอย่างให้ฟังและอธิบายคนเป็นมีเงินมีเป็น 10 ล้าน 100 ล้านแต่ปลาแม่บาทเดียวก็ยังขี้เหนียวรีบพาอยู่ 6 สลึง 5 บาท 100 นึง 1,000 นึงก็ขี้เหนียวจะเติมอยู่มีตั้งร้อยล้านแล้วยังไม่รู้จักพอคนนี้ก็ยาจกคนนี้ก็อยากจบแต่คนที่มีอยู่ร้อยเดียวก็พอแล้วก็ลูกร้อยนึงเราใช้พอประมาณชีวิตเราได้แล้วรู้จักแต่รู้จักพอไปพอมาคนนี้เป็นมหาเศรษฐีให้มาเกิดก็เกินแล้วไม่เอาอ่ะได้พอร้อยนึงก็พอใช้พอไปพอมาแล้วแล้ว กิจกรรมการงานมีอะไรมาเสริมมาอยู่ร้อยนี้ไม่รู้จะหมดฉันจะใช้ไปมันก็ไม่รู้จักหมดเพราะคนที่มีการงานที่ดีมันมีการงานที่ดีร้อยนี้ก็วนเวียนเกิดก่ออยู่ไม่หมดร้อยแล้วก็ไม่เอามากกว่าที่เรารู้ประมาณตนไว้ว่าเรามีแค่นี้ก็พอดีแหละคนนี้จะไปทุกข์อะไรยิ่งคนสามารถท้าทายมีปาฏิหาริย์ไม่มีเงินเลยสักบาทเอามาให้ล้านนึงยังไม่รับเลยไม่เอาเลยดีมากมหาเศรษฐีใหญ่บรมมหาราชเพราะว่าคนนี้ไม่มีเลยถึงจะตายถึงจะตายก็คืออนันตภาพไม่มีเลยนั่นแหละคืออนันตภาพคือมีทุกอย่างมีเต็มแล้วบริบูรณ์ถ้วนแล้วอย่าว่าจะเอาล้านนึง บาทนึงยังใส่ไม่เข้าเต็มแล้วบาทนึงก็ใส่ไม่ได้อนุโมทนาฟังดูดีๆก็ไปปาฏิหาริย์เหลือเกินมนุษย์เป็นอย่างนี้หายากเพราะฉะนั้นมาพิสูจน์เถอะพิสูจน์แล้วก็เป็นฝ่ายเราไม่ต้องอยู่ด้วยเงินแต่เขาให้เงินมาเราก็ใช้เป็นแต่เราไม่ได้ใช้เพื่อตัวเราเลยเราทำงานทำประโยชน์ให้แก่โลกเป็นเครื่องประกอบเป็นอุปกรณ์ในโลกที่มันจะใช้เป็นผลผลิตเป็นไอ้กิตสังขารเป็นอะไรที่มันจะปรุงแต่งไปประกอบให้มันไปแล้วเราก็จะต้องมีปัญญารู้ว่าเราจะต้องพยายามตัดออกปลีกออกให้เขาเห็นว่าเราไม่ได้ร่วมเกี่ยวกับเงินนี้โดยเอามาไว้เป็นของส่วนตนหรือว่าเอาไว้สำหรับสร้างสุขให้ตนเงินนี้ไม่ได้เอามา สร้างสุพิศตนเลยให้เด็ดขาดให้เขาเห็นชัดเด่นเลยว่าเราไม่ได้เอามาสร้างสุขให้ตนเงินถ้าเราจะใช้น่ะเราเมื่อยเลยนะเมื่อยแล้วก็เป็นประโยชน์ต่อประชาชนอื่นมวลชนอื่นเขาไม่ต้องอาศัยเงินนี้เลยเราก็อยู่ได้กินมีอยู่มีเป็นไปแล้วมีปัจจัย 4 ได้แล้วโดยไม่ต้องมีเงินก็ได้เพราะฉะนั้นเงินนี่แม้จะเอามาให้เราใช้จงรู้นะว่าส่วนเกินถ้าเราทำทำเป็นอุปกรณ์ในการเสริมสร้างประโยชน์และจะได้กับพวกคุณนั่นแหละดีเราไม่ได้เงินเลยเราก็อยู่แล้วได้แล้วคุณมีบาทใบนึงคุณมีผ้านุ่งพอสมควรคุณมีที่นอนใต้ร่มไม้ไม่มีญาติดื่มน้ำเยี่ยวคุณอยู่ได้พิสูจน์แต่จะทำให้ผมพิสูจน์คำสอนพระพุทธเจ้าแน่ใจไม่มั่นใจ ของผมแน่ใจเหลือเกินแต่พวกนี้ลาภเหลือเฟือแล้วเป็นประโยชน์ไม่มีปัญหานี่แล้วก็ไม่ได้มาหลงดิบหลงดีอะไรก็เป็นไปตามส่วนมันที่บ้านหลังนี้อาจจะใหญ่เราก็รู้ว่านี่เป็นรอบแล้วเผื่ออา

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน