200113-088 อภิณหปัจจเวกขณธรรมสูตร-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ007.txt
เนื้อหาในไฟล์
ที่ 13 มกราคมพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แสดงธรรมะภาคเช้าแก่หมู่ณพุทธสถานแดนอโศกดังต่อไปนี้แล้วทำไมล่ะคุณไม่เอ่อเรามาพูดถึงเรื่องอภินิหารย์ขณะธรรมสูตรที่เป็นสูตรที่ท่านสอนให้บรรพชิตบัตรประชาชนบัตรประชาชนให้พิจารณาให้ทำความเข้าใจเสมอมีอยู่เสมอหาเรื่องของนักบวชหรือที่เราใช้ภาษาเรียกว่านักบวชที่ภาษาบาลีว่าบัณฑิตเนี่ยไม่ได้หมายความ คนโกนหัวนุ่งผ้าจีวรเท่านั้นป้าคิดนี่หมายความว่าผู้ที่จะปฏิบัติตนเว้นออกจากสิ่งที่ชั่วเลิกละจากสิ่งต่างๆให้สูงขึ้นสูงขึ้นเรียกว่าบัตรประชิดทั้งนั้นยังไม่โกนหัวยังไม่บันทึกแต่งเครื่องแบบอะไรนุ่งผ้าจีวรหรือว่ามานุ่งผ้าเปลี่ยนสีหรือว่ามาทำเครื่องหมายแตกต่างจากคนอื่นว่าฉันเป็นนักบวชนะก็ไม่เป็นไรนะเหมือนคฤหัสถ์นุ่งกางเกงต้องตัดถุงใส่เสื้อผ้าเหมือนอย่างชาวบ้านเขาทั้งหลายก็ได้แต่เราตั้งจิตของเราเรามีเจตนาในจิตของเราจริงๆแล้วก็พิจารณา 11 สิ่งเรามีหลักเกณฑ์เรามีศีลมีพรตมีข้อปฏิบัติข้อประพฤติระวัง พยายามปรับปรุงตนอยู่เสมอๆทำความเข้าใจจริงๆแล้วก็พิจารณาจริงๆผู้ใดตั้งใจอย่างนั้นและผู้ใดพยายามปรับปรุงตนด้วยหลักเกณฑ์ด้วยศีลด้วยพ้นจากนั้นจริงเอาจริงถือว่านักบวชทุกคนทำได้ไม่ละเว้นไม่ว่าที่ไหนปฏิบัติตนได้ทุกแห่งปฏิบัติตนได้ทุกแห่งจริงพระพุทธเจ้าจึงให้พิจารณาดำเนินเรื่องอภินิหารปัจจะเวกขณะนี้ 5 อย่างก็มี 5 อย่างเป็นหน้าปัดจะเวทนา 5 อย่างนี้ให้พิจารณาไปง่ายๆเจ้าหน้าที่พิจารณาตั้งแต่ตั้งหลักเกณฑ์ให้ด้วยให้พิจารณาเห็นความแก่เป็นธรรมดาเห็นความเจ็บเป็นธรรมดาเห็นความ ตายเป็นธรรมดาอย่างนี้เป็นต้นหรือว่าเห็นก็กรรมเป็นของของตนเราทำกรรมอันใดไว้อาลัยไว้ก็เป็นของของเราเราก็ทำเราเป็นทายาทเราเป็นผู้ทำให้เกิดเราเป็นผู้ที่จะต่อไปก็เราเป็นนี่แหละเป็นตัวเผาตัวพันมันจะพึ่งรักกันอยู่
อ่านต่อ
เป็นปฏิสนธิก็เป็นกรรมของเราเป็นต้นถ้าเป็นทหารปัจจะเวกขณะต่างๆก็เป็นอย่างนั้นแล้วเขาจะมาจากพระพุทธเจ้าท่านสอนให้รำลึกให้ปฏิบัติให้พึงพิจารณาเข้าไปให้มากๆโดยเฉพาะเป็นรหัส 10 เนี่ยสำคัญมากครับผมเคยได้อ่าเอาไว้เอามาไว้ให้ใช้กันพยายามเอามาทำแบบ อาจจะเริ่มสร้างพุธเนี่ยตั้งแต่เริ่มตั้งอโศกลงนี่ผมก็พิมพ์ใส่กุดเก่าๆเดิมๆเอาไว้แล้วปิดไว้ให้พิจารณากันเป็นทีถ้าผมทำไว้แหมเดี๋ยวนี้ในหนังสือสุทธิก็มีติดตัวไปแล้วทุกคนควรจะมีหนังสือสุทธิอภินิหารปัจจเวกขณะ 10 ข้อมีอยู่ขอให้พยายามเอามาอ่านมาท่องจำถ้าจะท่องเฉยๆผมเองจะบอกให้ท่องน่ะมันได้นานแล้วล่ะแต่ว่าจะบอกอย่างนั้นแล้วจะไม่เห็นความสำคัญเพียงพอก็เลยขออธิบายไปด้วยแล้วให้เข้าใจไปด้วยให้ฟังให้จำให้อะไรไปบ้างเก็บไปตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตามทำมาเรื่อยๆจนกระทั่งคราวนี้ก็ให้เตือนอีกให้เห็นความสำคัญ ว่าผมได้ทำไว้แล้วในนิมิตต่างๆในความหมายต่างๆย้อนทวนไปเห็นว่ามันเป็นความสำคัญและที่ย้อนฟื้นขึ้นมาว่าตั้งแต่ตั้งอักษรที่สร้างคุณ 7 หลังแรกพิมพ์ผิดหมดทุกจุดอภินิหารย์ขณะ 10 ข้อพิมพ์ผิดไปหมดจนกระทั่งเรามีหลักจนกระทั่งตามตัวไปอีกผมก็เห็นความสำคัญอย่างนี้อยู่แล้วก็พยายามจะให้พวกคุณได้รู้ในเชิงในหนังสือสุทธิก็เอาสายลงไปติดตัวเมื่อมีกระดาษมีแผ่นมีแผนจะใส่ในนั้นน่ะในหนังสือสุทธินั้นมันก็มีสำคัญตรงอันนี้ 10 ข้ออภินิหารราชเวชขนาด 10 ข้อที่ใส่เข้าไปซึ่งก็หลายคนให้ข้อคิดว่าจะต้องเอาไอ้นี่ใส่มันจะเลอะเทอะ จะมีสำคัญอะไรผมก็ไม่เห็นอะไรสำคัญมากเท่า 10 ข้อสำคัญก็ใส่ไว้ให้แล้วแม้จะยกขึ้นมาอธิบายสู่ความเป็นครั้งเป็นคราวเตือนลงไปเตือนมันไปบ้างก็พยายามทำเครื่องหมายทำนิมิตหมายให้พวกคุณได้เข้าใจได้รู้ว่ามันสำคัญอย่างไรและให้เข้าใจความหมายมันลึกซึ้งเข้าไปเรื่อยๆท่านก็ได้รับรู้กันไปตามขั้นตอนมาเรื่อยๆวันนี้ก็ยกขึ้นมาเตือนอีกทำนิมิตหมายให้เข้าใจให้สำคัญก็ไปอีกเพราะฉะนั้นจะต้องพยายามสำคัญรู้จักความสำคัญในความสำคัญตั้งใจฟังตั้งใจทำความเข้าใจให้ดีพยายามเอาเก็บเอาไปให้ดีๆทีนี้ก็บอกซ้ำลงไปด้วยเลยว่าถ้าเผื่อว่าจะทำความเข้าใจโดยจำจะจำจะท่องจะจับหลักเข้าไปให้ ยังจับหลักเข้าไปให้ดีเลยจะเป็นประโยชน์แก่เรามากนักบวชทุกคนหรือนักประธรรมทุกคนจะพึ่งได้อย่าเพิ่งเจริญขึ้นนิพพานก็อยู่ใน 10 ข้อนี้แหละเพียง 10 ข้อนี่แม้เป็นเพราะอรแล้วยังใช้ปฏิหารสัจจะเวทนา 10 ข้อมีอยู่อีกใช่แม้เป็นกับอรหันต์และก็ยังต้องใช้เลยเพราะว่ามันดีเหลือเกินยังดีเหลือเกินไอ้สิ่งที่ขาดข้างนอกขับทั้งในปรับปรุงชั้นนอกปรับปรุงชั้นในส่งเสริมไปสูงสุดเลยฟังแต่ข้อ 1 ถึงข้อ 10 ที่พิจารณาให้ดีทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งนะวันนี้จะอธิบายให้ฟัง การอธิบายให้เข้าใจไปพอสมควรอาจจะวนอธิบายอย่างลึกซึ้งแล้วมันจะวนมันซับซ้อนมีชั้นมีเชิงมีชั้นมีเชิงก็อาจจะยากเพราะว่าพยายามฟังดีๆฟังดีๆมันจะวนมันจะเข้าใจยากหน่อยอยู่หรอกเขาพูดที่ได้พยายามปฏิบัติพากเพียรเอาไปปฏิบัติแม่เราเองเรายังไม่นำมาเป็นนักบวชเราเองอยู่ข้างนอกหัวดำหัวขาวแล้วเราจะพยายามปฏิบัติตนเอาหลักเกณฑ์นี้ไปใช้จริงๆก็เป็นนักบวชจริงๆเป็นปัจจัยนะอยู่ในนี้ท่านบอกไว้เลยปรับประชิดใจนะปรับประชิดเป็นเจ้าแวกคิดค่าพิจารณาอยู่หนึ่งเสมอสำหรับผู้ นักบวชนักบวชป่าวัดช้างแปลว่าผู้เว้นออกจากความชั่วเป็นผู้ที่ตั้งใจจะทำตนให้ประเสริฐขึ้นประเสริฐขึ้นและทุกคนควรจะประเสริฐขึ้นมันไม่มีอะไรดีเท่ามันไม่มีอะไรเทียมคนเรานี่จะต้องประเสริฐคนเราจะต้องเดินทางขึ้นสู่ความเจริญความเจริญที่ว่าเนี่ยถ้าเราไปหลงว่าหาเงินเจริญพรก็หาด้วยความสุจริตถ้าเราไปหลงว่าเราจะต้องได้ยศไอ้สัตว์เป็นความเจริญต้องเพิ่มยศทำงานพากเพียรให้มันมียศศักดิ์โดยสุจริตอย่าให้ทุจริตจะบอกว่าเราจะต้องได้สรรเสริญเป็นความเจริญก็เอาให้ได้สรรเสริญจะถูกทำจะบอกว่าเราได้ความสุขในความ พระเจริญด้วยความสุขสุขมันมีทั้งโลกีย์รสเราได้อะไรมาสมใจเราว่าสุขถ้าเราสุขโดยไม่ต้องไปหาอะไรสมใจแต่เรารู้ดีแล้วก็ทำดีให้สนใจมันเป็นความเจริญแท้กว่าเราทำดีให้สมใจนี่เป็นความเจริญถ้าเราอยากได้รูปในรถได้กินได้เสียได้สัมผัสและก็สมใจแล้วก็เป็นความสุขพอใจได้เงินก็อยากได้เงินได้เงินมาสนใจประสบอยากได้ยศได้เพิ่มยศว่าสุขอยากได้สรรเสริญได้สรรเสริญมาว่าสุขอยากได้รูปอย่างนี้ตามที่เรากำหนดหมายสนใจสีอย่างนี้รูปอย่างนี้กลิ่นอย่างนี้รถอย่างนี้สัมผัสอย่างนี้สนใจเราว่าได้บริสุทธิ์ถึงใจเป็นที่สุดที่เรากำหนดหมายอุปทานไว้ได้จบถ้าเราจะอุปกรณ์แบบนั้นเราเอาความดีดีกว่าอันนี้เป็น สิ่งดีอันนี้เป็นความดีเราจะทำความดีให้ถึงจุดดีอันนี้ให้ได้สมใจพอได้แล้วก็สุขใจอย่างนี้ดีกว่ามันจะเจริญได้ดีสมใจแล้วมันก็อย่างนั้นแหละเป็นการปรุงขึ้นสร้างขึ้นทำขึ้นก็ดีทีนี้มันมีอีกสุขนึงสุขโดยไม่ต้องไปว่าอันนี้ต้องสนใจและสิ้นสุดคือหยุดสงบระงับแล้วมันก็สุขความสุขด้วยความสงบระงับเรียกว่าอุปสโมสุโขทัยเราไม่ได้มีความสุขโดยการมีความสงบพิเศษก็ไปละเอียดก็ไปมีความสงบลึกซึ้งเข้าไปแล้วก็เราก็ได้สงบแล้วเราก็ได้สบายไม่ต้องไปเปลืองโลกไม่ต้องไปค้นหาทำไมต้องไปแสวงทำไม่ต้องไปแสวงหาแสวงหา ตัวเองมีด่านอยู่ที่ไหนก็ได้พอได้ความสงบพอรู้แล้วทีนี้สบายจิตวางว่างปล่อยไม่ต้องเดินไม่ต้องร้อนไม่ต้องยุ่งวุ่นวายอะไรได้โอ้ยสบายดังนั้นความสงบอย่างนั้นเราไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยหนักหนาเราไม่ต้องไปจะได้เปลืองที่ไหนไม่กินเนื้อที่ไม่เปลืองข้าวของไม่เปลืองวัตถุไม่เปลืองผู้เปลืองคนไม่เบียดเบียนใครเอาได้ทุกคนความสงบหรือความสุขอย่างนี้เป็นความสงบเนี่ยง่ายสบายเบาสูงแล้วถ้าใครได้แล้วทีนี้ดีกว่าดีกว่าไม่ต้องไปแสวงหาสิ่งอย่างในสิ่งที่ยากๆหนักๆต้องประกอบไปด้วยอามิประกอบไปด้วยรูปรถติดเลี้ยงสัตว์ประกอบไปด้วยมันเป็นเงินเป็นทองเป็นยศเป็นชั้นเป็นสรรเสริญต้องได้รับในท่าทางเพราะสรรเสริญปากพูดสรรเสริญชมเชยนี่ ไม่ต้องมาอยู่ในใจของเราสงบว่างอยู่ที่ไหนก็ได้เราอยู่ที่นั่นที่นั่นที่ไหนก็สงบสบายหาได้ง่ายอย่างนี้ที่คนฉลาดจะรู้ความพอได้รู้ว่าความสงบนี้ดีแล้วเรามาหาความสงบนี้เอาให้แก่ตนแล้วเราก็ทำได้และจิตใจของเราก็ยินดีในความสงบรู้รสชาติของความสงบนั้นว่าเป็นความสุขพระพุทธเจ้าถึงได้ยืนยันว่านับผิดฉันผิดกำลังสุขังมันไม่มีความสุขใดที่จะสุขไปยิ่งกว่าความสงบหรอกนัตถิสันติฝรั่งความสุขอื่นใดก็ตามไม่มีมันไม่ดีเยี่ยมข้อความสงบถ้าใครเห็นจริงคนนั้นก็มาโน้มน้อมออกอย่างนี้มันก็หนักเข้าก็จะ ติดอยู่ติดสงบติดปลั๊กช่วยเอาได้ง่ายด้วยเห็นจริงแล้วจะมาติดความสงบผิดการเก็บความสงบก็เป็นกิเลสเราจะต้องมาถอนถอนว่าเราทำความสงบที่ไหนก็ได้สงบที่นี้ต้องเนียนขึ้นไปอีกพิเศษขึ้นไปอีกกูจะมองขึ้นไปอีกคือทำจิตให้ละเอียดลึกซึ้งพิจารณาให้เข้าใจซึ้งเข้าไปอีกว่าความสงบอันนี้เนี่ยหรือว่าความสุขอันนี้เนี่ยไม่จำเป็นจะต้องติดความสุขโดยสงบสงบโดยที่ว่าจะต้องหยุดจะต้องหลับจะต้องหลับต้องดิ่งต้องจมไปเลยไม่รับรู้อะไรเลยหาเอาได้ง่ายเพราะเอาได้ง่ายก็จริงจะเอาแต่หลับจะหลับดิ่งลงไปเฉยๆสงบหยุดไปเฉยๆก็จริงมันก็หยุดมันก็ไม่มีอะไรเลยมันก็เบาก็ว่างก็ง่าย คนที่เรามีขันธ์ 5 เราไม่ใช่จะเอาแต่หลับเอาจะหยุดถ้าเราจะหลับเอาจะดับเอาจะหยุดไม่ทำงานทำการไม่มีอริยบทที่เป็นประโยชน์ไม่มีคนไม่มีแรงกรนทำไม่มีแรงคนไม่มีแรงเคลื่อนไม่มีแรงงานอะไรที่จะเป็นประโยชน์แก่โลกเลยมันจะเอาจะหยุดเฉยๆแต่ว่าเราก็จะต้องกินเราต้องกินเราต้องเป็นคนในโลกมากที่สุดถ้าเกิดว่าติดสงบมากนะจริงๆเขาก็จะต้องป้อนนะป้อนแล้วอ้าปากก็จะไม่อ้าเองเนี่ยมันจะสงบมันจะหยุดน่ะเขาจะต้องจับขากรรไกรในงานขึ้นแล้วก็เอาข้าวยักษ์ก็ไปข้าวยำแล้วนี่ติดสงบนี่นะไม่เคี้ยวเขาจะต้องจับขาขึ้นไปเอาถึงอย่างนั้นไหม ถ้าไม่กินก็ตายก็แห้งเหี่ยวไปแล้วเพราะมันต้องกินมันต้องกินก็จะต้องเข็นกันแหละเข็นกันถึงเอาจับงัดขากรรไกรขึ้นงานเอาข้าวยัดแล้วก็จับทางไกลเชียวแล้วก็กลืนก็จะต้องพยายามช่วยลมดันอยู่ตอนนี้ถ้าไม่กลืนก็จะต้องเอาท่อยางมาแล้วก็ปั่นเครื่องเข้าแล้วนี่ดันลงไปในกระเพาะเลยมันจะต้องถึงขนาดนั้นน่ะฟังๆดูนี่หมายความว่าพูดให้เห็นชัดๆเลยว่าอย่าโง่เลยเถิดจนกระทั่งว่าเราจะติดหลับติดสงบ 10 จุดอะไรไปจนกระทั่งเกินขนาดการหลับการหยุดของพระพุทธเจ้าทุกคนพบเนี่ยการปล่อยการวางไม่ใช่อย่างนั้นหรอกหลับก็ดีมันเป็นเวลา มีพระก็ดีในเวลาควรพักก็มีในตัวมีมีทุกคนน่ะมีอริยาบทพักมีอริยบทหลับไม่มีไม่ได้หรอกทีนี้มีอะไรจะบทที่เราได้วางได้วางในปล่อยในตัวของมันเองเนี่ยจิตตัวนี้ตัวที่ผ่านตัวสำคัญเราจะทำจิตยังไงถึงจะปล่อยจะว่างจะวายจะทักไปในตัวเนี่ยต้องอ่านให้ได้จิตของเราไม่ยึดถือแล้วหมดทุกข์เพราะฉะนั้นจิตของเราจะปล่อยเห็นดีด้วยปัญญาอันนี้เป็นการงานอันนี้เป็นกรณียักอันนี้เป็นปลากระยาอันนี้เป็นอากับโปรกรณีโยเป็นตายกับโปรกรณีเป็นการงานเป็นจิตเราก็ต้องรู้อ่ะขับขี่ยากิจการต่างๆพวกนี้อย่างมีปัญญาที่แท้เพราะไอ้นี่ ดีดีกว่านี้ก็มีขึ้นไปเรื่อยๆต้องรู้รู้ฉลาดรู้รู้แต่อันยารู้ได้ปัญญาอันสูงพ่อนี่มันดีกว่านี้ดีจริงๆดีกว่าที่จะเป็นอย่างนั้นกาละอย่างนี้ทำอย่างนี้ดีกว่ามีกายกรรมมีวจีกรรมอย่างนี้ดีกว่ามันจะต้องรู้แล้วเราก็ทำสิ่งที่ดีที่สุดตามกาละตามความเหมาะสมไม่ใช่ไปติดตั้งแต่สงบจิตสงบแม้แต่ความสงบที่ลึกซึ้งงูผสมเข้าไปละออเราทำใจอย่างนี้ให้มีพฤติกรรมอย่างนี้กูก็จะมองก็มาจากคำว่าวะบอกอุปสรรคบวกสมณะพระก็คือพฤศจิกายนหุบปากก็คือสิ่งเพียงการเกิดที่มันยังเกิดประกอบอยู่ในเมืองเสมอ ไม้เอาความต้องให้มันรู้พฤติกรรมที่ใกล้เคียงพฤติกรรมที่ดีที่สุดที่ต่างกันอยู่อีกอันนึงก็อันนึง 2 อันเทียบเคียงกันอันนึงที่ต่างไปในทางดีอีกอันนึงต่างไปในทางชั่วแล้วเอาสิ่งเคียงที่ไปในทางดีให้มีพฤติกรรมดีนี่เสมอยกขึ้นไปเรื่อยๆทำไปเรื่อยๆปฏิบัติไปเรื่อยๆลึกซึ้งขึ้นไปเรื่อยๆจึงเรียกว่าความสงบหรือเรียกว่าความเรียบร้อยที่เรียบร้อยมากไปก็ไม่เอาสิ่งที่จะจ้างไปไม่เอาอ่อนไปก็ไม่เอาเอาสิ่งเขียนที่ใกล้ที่ดีเสมอเท่าที่เราสามารถเรียกว่าสงบถ้าหนักลงไปดับลงไปมากลงไปเกินไปก็ไม่เอาเนี่ยจิตของเราพอมารู้สงบ เหมือนในโลกเด็กพอรู้ตุ๊กตาติดตุ๊กตาก็เดี๋ยวตุ๊กตามันก็เบื่อไม่ชอบคนอื่นที่จัดจ้านขึ้นกว่าไปอีกพอโตเป็นหนุ่มพอมีนู้นมีนี่ก็มาติดอื่นขึ้นไปตามลำดับก็ทิ้งของนั้นของนี้ใกล้เคียงใกล้เคียงตัวขึ้นไปเรื่อยๆเปลี่ยนไปเรื่อยๆทางนี้ก็เหมือนกันถ้ามีจิตทำมาทางธรรมไม่รู้ว่าความสงบดีมาติดสงบที่สูงกว่าความสงบมันมีอีกสูงกว่าความสงบมีอีกก็คือรู้ความพอดีสงบเราได้แล้วเรารู้แล้วจิตของเรานกเองมาทำความสงบและก็ดีแล้วล่ะไม่นกเองไปในทางปรุงในทางก่อในทางสร้างในทางไม่รู้จะจบเรามาในทางนี้ก็เป็นผู้ที่รู้จักจบและเราจะ ทำความจบเป็นเราจะพักเป็นเราจะสงบเป็นรู้จักรูปปล่อยได้เด็ดขาดไม่สบายง่ายแต่ความขี้โรคจะลดแต่เราก็ต้องรู้ดีว่าเราเองเป็นคนเราอยู่กับคนเราก็เป็นผู้ที่ทำประโยชน์ให้แก่คนได้และเป็นพูดจริงเขาสูงขึ้นเป็นตัวอย่างอันดีขึ้นเป็นตัวอย่างอันดีเพราะเราอยู่ที่ไหนอยู่ที่ไหนก็จะต้องเป็นสิ่งเคียงที่ดีที่ใครเห็นแล้วก็เป็นตัวอย่างเราอยู่ในโลกเราเป็นนักบวชเราเป็นประเภทเราก็จะต้องเป็นนักบวชเป็นนักปฏิบัติที่ดีทำสิ่งต่างๆทำสิ่งที่เราเองนี่ต่างจากเขาสูงขึ้นสูงขึ้นเราจะต้องรู้ว่าเราจะต้องทำตัวเองเรานี่ให้สูงขึ้น เราจะปรับปรุงตนเองให้สูงขึ้นเพราะเรารู้ในสิ่งที่เราไม่เหมือนเขาจะต้องรู้เลยว่ารูปด้วยอาการรู้ได้รูปด้วยอาการรู้ด้วยกิริยาจิตของเราจะต้องมีปัญญารู้รู้ความแตกต่างว่าแตกต่างในเชิงดีเป็นยังไงตั้งแต่ลูกนอกมันก็ลองมาฟังดูในอดีตขณะทำสูตรนี้ท่านอธิบายไปเป็นข้อๆแปลกันคนละสำนวนแปลกันคนละความหมายและก็ใกล้เคียงกันเพราะเรียนมาด้วยกันจากรากเราด้วยกันก็ใกล้เคียงกันเอาความหมายเหล่านั้นมาแปลว่าอ้าวก็ไม่ว่าอะไรถ้าอยากลงไปในบาลีแล้วถ้าให้แปลกันแล้วก็แปลถ้าผมแปลบาลีผมก็จะแปลเป็นอีกอย่างนึงแต่ก็หมายก็ไล่เรียงมาถึงกันได้ทีนี้ท่านน่ะผู้รู้ต่างๆแปลนี่ จะอ่านจากหนังสือพระไตรปิฎกฉบับหลวงในหนังสือสุทธิที่ผมเขียนให้น่ะเป็นสำนวนแปลของวชิรญาณวโรรสอยู่ในกรมบังคับที่แปลอยู่ในหนังสือนวโกวาทผมก็แปลงนิดหน่อยเอาลงไปในหนังสือสุทธินั้นตามความเข้าใจของผมอ่ะทีนี้ยิ่งจะให้ผมแปลอย่างละเอียดแปลอย่างลึกขึ้นไปอีกสำนวนก็จะเปลี่ยนไปจากนี้หมดแต่เราเอาล่ะเอาล่ะเอาหลักตามที่จำนวนท่านผู้รู้แปลว่าอันนี้ก็อ้าวก็ดีนะไม่ได้แปลกเปลี่ยนอะไรหรอกเพราะในบาลีข้อที่ 1 อาทิตย์สภาทีนี้ 10 ข้อคืออะไรคืออันที่ 1 ก็ว่าเว้นวันนิยมอัดชูปะทะโตปฏิเวธหินโตติน่ะในที่นี้ท่านแปลว่าเรามีเราเป็นผู้มีเพศต่างจากคฤหัสถ์ดูอ่านจากพระไตรปิฎกมาตั้งแต่ต้นเลยในข้อ 48 เนี่ยดูกราฟิกสุดทั้งหลายธรรม 10 ประการนี้อันบรรพชิตพึงพิจารณาเนือง 10 ประการเป็นไฉนคือบรรพชิตซึ่งพิจารณาเนืองๆว่าเราเป็นผู้มีเพศต่างจากคฤหัสถ์ที่ 1 ก็มีเพศต่างจากคฤหัสถ์นี่ก็คือให้พิจารณาเห็นไปเลยตั้งแต่นอกไปหาในจะต้องเป็นผู้ที่เรียนรู้ให้ผู้เรียนรู้ตั้งแต่นอกไปหานายเลยว่ามันต่างๆยังไงแล้วคำว่าคฤหัสถ์เนี่ยซื้อในจำนวนของสมเด็จกรมพระยาวชิรญาณวโรรสหนูมาเจอใช้คำว่าฆราวาสเรามีชีวิตต่างจากฆราวาสใช่ไหมข้อที่ 1 เพราะเรามีชีวิตต่างจากฆราวาสกริยาใดที่เป็นของสมณะแล้วเราไม่ประพฤติตามกริยาของอากาศใน ทักทายวาจาของเราที่นั่นไม่ต่างจากสมณะมีนั่นก็จริงแต่ในบาลีมันมีแค่นี้เวลามีแค่นี้นะแต่ทีนี้ความแปลคำแปลความหมายตามที่เราเข้าใจหมายจุดนี้แล้วก็ขยายความกันเองแล้วก็มาจากความพยายามก็โดนรถชนกำแพงจะเอาความหมายมีในนี้ก็แปลก็แค่เราเป็นผู้มีเพศสัมพันธ์กับความหมายก็จริงแต่ในนี้ท่านนายบอกว่าให้ดูเวรวันนี้ยังมีอุปกรณ์ให้ดู สิ่งที่มันอยากก่อนเวรวันนี้ยังอยู่นี่คือให้ดูรอบผิวรอบนอกให้ดูตั้งแต่กริยาข้างนอกไปจนถึงขั้นในอะไรที่เป็นสภาพที่สมรรถนะหรืออะไรที่เป็นสภาพที่ดูงานสมณะหมายความว่าเป็นผู้ที่ได้ยกฐานะเป็นผู้ที่มีความสำรวมสังวรเป็นผู้ที่รู้ดีรู้ชั่วเกิดปัญญาและก็กระทำทุกกายทุกวจีทุกข์มโนให้เป็นสุจริตให้ดีงามขึ้นมาเรื่อยๆเพราะเราดูให้ชัดเจนอันใดที่ไม่เหมาะสมให้สูงขึ้นมาแต่ที่ว่านั่นน่ะให้พระยาก็ไม่ใช่ระยะแปรยาวไปถึงขนาดนั้นฝ่ายดูดาวไม่เหมือนกัน ฆราวาสแล้วอะไรที่มันไม่เป็นของสมณะก็อย่าไปพึงปฏิบัติอย่าไปพึงกระทำขึ้นเราจะต้องระมัดระวังว่าเรานี่ถือตัวเป็นนักบวชถือตัวไปปรับประชิดใจนะพยายามถือตัวขึ้นมาแต่เมื่อกี้ได้เตือนว่าอยู่แต่ก็ต้องเตือนตัวเองเข้าไปอีกว่าเราจะต้องไม่ยิงติดตนเราจะต้องไม่คำว่าถือตัวในภาษามันจะย้อนแย้งบอกให้พยายามทำตัวให้มันเป็นนักบวชแต่อย่ามีจิตใจลามกไปถือตัวว่ายิ่งใหญ่เป็นมานะครับผมเข้าไปอีกซึ่งมันเป็นกิเลสอันนึงที่ร้ายกาจคือในโลกแต่ถือตัวเพราะฉะนั้นเราเองเราเป็นบัตรประชาชน บวชอยู่ในฆราวาสเพศที่จริงใช้คำว่าฆราวาสเป็นการอธิบายเฉยๆในนี้ไม่มีหรอกในกรณีไม่มีคำว่าฆราวาสไม่มีคำว่าคฤหัสถ์อยู่ไหนก็ได้ไม่ต้องโกนหัวไม่ต้องมีเครื่องบินเครื่องหมายว่าเราเป็นนักบวชผมแปลกอะไรแต่เรามีสีมีพจน์นี้ถือว่าเราไปปฏิบัติดีแล้วเราจะปฏิบัติโดยเราตั้งใจแต่เราจะทำได้ทีเดียวที่ไหนก็ได้เมื่อเราตั้งใจทำแล้วเราก็จะต้องพึงพิจารณาแล้วก็เตือนตนเสมอเตือนตนเสมอพิจารณาเสมอว่าเรานี่ต่างจากชาวนาเราจะไม่เป็นอย่างชาวบ้านชาวบ้านนะเราจะไม่เป็นอย่างที่เขาเป็นกันนะที่เราต้องรู้ความต่างของเขาเราจะรู้ความต่างในโลกเพราะมันต่างกันอย่างไรเรามีชีวิตติดตามจากเขาแล้วต่างกันอย่างไรมีเพศมีอาการมีเพศมีนิมิตมีอุเทศ อาการของเราอาการตาอาการไม่มีอาการของมโนของจิตเราควรคิดยังไงเราควรให้มีวจีนี่เป็นยังไงว่าจีนที่สุจริตมันออกอะไรกายกรรมกายกรรมยังไงสุจริตหรือว่าดีขึ้นกว่าเราต้องให้รู้ว่าเรานี่ปากเขาแล้วนะเพราะฉะนั้นเราจะต้องทำในจุดที่ต่างนั้นขึ้นมาเรื่อยๆไม่ดีให้ไปในทางที่ดีต้องพิจารณาว่าต้องการโดยเฉพาะเราตั้งกฎเราตั้งศีลและตั้งทดตั้งข้อมีข้อที่เราจะประพฤติแล้วว่าคอกการประพฤติอย่างนี้เห็นแล้วว่ารูปอย่างนี้นิมิตอย่างนี้ไม่ดีแล้วไม่ถูกอาการอย่างนี้ไม่ดีแล้วมันมันไม่ต่างจากเขาเลยมันเหมือนชาวบ้านเขายังกล่าวมันก็เท่าเก่าอ่ะสิแต่เราจะให้ดีกว่าเราจะต้องให้แตกต่างจากชาวบ้านขึ้นมาที่แตกต่างกันยังไงต้องมีปัญญาขึ้นมาเรื่อยๆ ต้องเรียนรู้ความต่างขึ้นมาในข้อ 2 เนี่ยข้อ 2 ท่านบอกว่าบรรพชิตพึงพิจารณาเนืองๆว่าการเลี้ยงชีพของเราเนื่องด้วยผู้อื่นมีข้อ 2 ในบาลีบอกว่าพระปฏิวัติอเมริกาติดคือชีวิตท่านเลยแปลชีวิตการเลี้ยงชีวิตชีวิตการเลี้ยงชีวิตของเราเนื่องด้วยผู้อื่นสาระปฏิภาณแต่วันหนึ่งๆเกี่ยวข้องเกี่ยวข้องด้วยผู้อื่นถ้าเราจะแปลให้ผมแปลบาลีตัวนี้แล้วก็หมายความว่าผู้อื่นมารักถ้าแปลว่าผู้อื่นปฏิแปลว่ากลับไปกลับมาอยู่วนเวียนเกี่ยวกันอยู่ภัทรมาจากพระบอกอรรถพลแปลตามประสาของผมนักบาลีไม่เหมือนโลก ก็มีพฤติกรรมที่มันเหนือขึ้นไปพฤติกรรมที่เหนือขึ้นไปถ้าแปลจะเอาว่าปรกติปะระปะติปะระแปลว่าผู้อื่นอันอื่นมารับปะโรปัตติหมายความว่าควรไปทวนมากลับไปกลับมาวนเวียนอยู่เกี่ยวอยู่นั่นแหละท่านก็เลยแปลว่ารักปฏิวัติเกี่ยวกับผู้อื่นพัดพามีของเราก็เกี่ยวกับของเขามีชีวิตการติดชีวิตการชีวิตอันยางชีวิตเลี้ยงชีวิตเพราะชีวิตของเราเนี่ยให้ผมแปลแล้วก็จะแปลว่าชีวิตของเรานี่มันเกี่ยวกับผู้อื่นอยู่ทั้งหมดอันอื่นอยู่ทั้งหมดเนื่องกับผู้อื่นอยู่ทั้งหมด 1,800 ในนี้ท่าน บอกว่าถ้าให้เตือนตอนเวลาเราเกี่ยวกับเขาอยู่นะก็จริงชีวิตเราเนื่องด้วยผู้อื่นทีนี้มันมีเชิงคล้ายๆกับว่าเราระวังนะเราอยู่มีชีวิตอยู่เนี่ยถ้าเผื่อว่าเราเป็นนักบวชแล้วในส่วนมากแล้วเราเกี่ยวกับผู้อื่นเรานี่อาศัยเค้านะมันมีความหมายเป็นเชิงว่าเราอาศัยเขาชีวิตเราเกี่ยวเนื่องด้วยคนอื่นเลี้ยงชีพเราเลี้ยงชีพในเรื่องด้วยคนอื่นนะยังมีชีวิตอยู่ในเรื่องด้วยคนอื่นเค้าหน้าผู้อื่นเขาเลี้ยงไว้นะมันก็เป็นการช่างรวมดีก็ดีแล้วล่ะก็อนุโมทนาให้เราเข้าใจก็ดีแล้วจะได้ไม่เป็นคนทำอยู่อกตัญญูอาจจะได้ไม่เป็นผู้เอาประกันอยู่จะได้เป็นผู้ที่ระลึกเสมอว่าเราเองเราอยู่ได้ทุกวันนี้เลี้ยงชีพอยู่ได้นี่เราเนื่องจากเขานะเขาน่ะเป็นผู้ต่อเอาไว้ก็จริง แปลด้วยภาษาของมาลีนั่นน่ะมันไม่ได้หมายเท่านั้นมันหมายถึงการเนื่องเกี่ยวเลยไปหมดเราทำดีก็เนื่องกับคนคนอื่นเกี่ยวกับคนอื่นด้วยเราทำชั่วก็จะมีผลสะท้อนทวนกลับไปถึงผู้อื่นด้วยเพราะฉะนั้นเราต้องระวังว่าเราเองนี่เราจะไม่เกี่ยวเราจะไม่มีผลสะท้อนไม่มีผลเป็นเมืองเป็นเนื่องจากคนอื่นไม่ใช่ก็พิจารณาเสมอมันไปรับสติปัฏฐานเพราะฉะนั้นเราจะต้องระลึกถึงไปในด้านเหนือเสมอปฏิปทาจะต้องเกี่ยวเข้าไปทางเหนือเราเองก็ต้องทำตนให้เหนือเหนือจะไปเสมอสูงจะเป็นเสมอปฏิปทาเพราะเราทำชั่วเราจะบอกว่าช่างมันไม่ได้คุณเชื่อสิ่งชั่วที่จะคนอื่นจะรับผลเกี่ยวเนื่องไปเรื่อยๆถ้าเราทำดี ผลดีของคุณก็จะเกี่ยวเนื่องไปกับคนอื่นสะท้อนไปต่อผู้อื่นอีกด้วยเป็นจริงๆกูจะบอกว่าในร่างกายของคุณเนี่ยไส้ส่วนนึงไส้ส่วนนั้นมันเน่าไส้ในร่างกายคนมันเน่าไอ้ไส้ส่วนนั้นที่มันเน่ามันบอกว่าชั่งหัวมันเถอะฉันเน่าส่วนของชั้นเน่าช่างมันเถอะไม่ได้หรอกมันเน่าแล้วก็เดี๋ยวถ้ามันลามไปหมดเดี๋ยวก็ถึงกระเพาะเดี๋ยวมันก็ถึงตัดสินใจเดี๋ยวมันก็กินอะไรทุกอย่างไปต่อมันเกี่ยวเนื่องเพราะงั้นถ้าผมว่ามันเน่ามากแล้วไม่ช้าไม่นานหรอกไปหาหมอหมอจะรีบผ่าท้องปักไส้เน่าตรงนั้นออกต่อใหม่เอาไส้ดีใหม่มาต่อหรือว่าตัดทิ้งไปเลยเอาไส้เก่าสั้นขึ้นต่อไว้ใหม่เอาตัวเน่ามันออกทิ้งก็เดี๋ยวจะลุกลามใหญ่ พิสูจน์ใดส่วนหนึ่งจะเน่าถ้ามียาบำบัดรักษาให้หายเน่าได้เขาจะรีบรักษาส่วนนั้นบำบัดไม่ได้เขาจะตัดทิ้งการผ่าตัดถึงที่สุดก็จะผ่าตัดแม่งอยู่ในร่างกายเหมือนกันฉันใดก็ฉันนั้นคนในสังคมเนี่ยถ้าคนไหนเน่าที่สุดเขาก็จับไปประหารชีวิตตามหลักของสังคมถ้าขืนปล่อยไว้นะไปยิ่งเราเกิดมาเป็นคนเป็นคนเป็นผู้มีจิตสูงที่ชื่อว่าเป็นผู้มีจิตสูงมนุษย์โสเนี่ยเป็นผู้ประเสริฐเรายิ่งจะต้องทำความประเสริฐให้แก่ตนเองจริงๆเพราะเราต้องเกี่ยวเนื่องอยู่กับทุกมวลทุกมวลสารถ้าเราเป็นตัวประเสริฐแล้วเราก็จะจูงดึงคนอื่นขึ้นมาได้มันจะสูงขึ้นดีขึ้นอาร จะเป็นอารยะจะเป็นผู้สูงเป็นผู้ประเสริฐขึ้นจริงๆเป็นผู้มีศีลเป็นผู้ถือเป็นความดีเมื่อเรารู้ว่าตัวของเราเป็นส่วนดีแล้วเราก็พยายามจะเถิกขึ้นตามฐานะให้ดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นนั่นแหละจึงจะปรับปรุงมวลมนุษย์ปรับปรุงศาลสาระของตัวเองให้เป็นประโยชน์เนื่องเกี่ยวกับผู้อื่นได้อย่างดีนะการเกี่ยวเนื่องหรือการเนื่องกันจึงเป็นอย่างนี้ด้วยความลึกซึ้งของปรัชญาเพราะฉะนั้นเรามีชีวิตอยู่ยังเลี้ยงชีวิตไปหรือว่ายังครองชีวิตไปยังยังชีวิตไปให้มีชีวิตดำเนินไปก็จะต้องให้ชีวิตนั้นมันประเสริฐขึ้นประเสริฐขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นเพราะมันจะเป็นผลต่อผู้อื่นผู้อื่นรับไปก็จะได้ดีเรา เพลงคนดีเนื่องกันเกี่ยวกันขึ้นมาสู่ส่วนดีจนเต็มโลกได้ก็ดีจนกลายเป็นโรคพระศรีอารย์ที่เราหมายศาสนาพุทธที่เราหมายถึงโลกพระศรีอารย์เป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดเพราะเราจะทำกลุ่มให้เป็นสีอารยะในอนาคตเป็นจุดหมายเป็นอุดมคติเพราะฉะนั้นเราจะทำให้สูงเสมอโลกแห่งพระศรีอารย์มีอยู่เสมอไม่มีสูญสิ้นนิรันดรโลกพระศรีอารีย์นิรันดรถ้าทำให้เกิดจริงมีจริงทำให้เกิดจริงมีจริงเพราะฉะนั้นโลกแห่งผู้ที่มีดีเป็นนักบวชจริงเป็นผู้ที่อบรมจริงผู้ที่เข้ามาในแดนอโศกเข้ามาแล้วมาพึงประพฤติเป็นผู้ที่อยู่ในแดนของศรีอริยเมตไตรย เป็นผู้ที่เข้ามามีสีมีวรรณะมีอารยะมีเมตตาระยะหรือเมตตาเมตตายะหรือเมตตานี่หมายความว่าไมตรีหรือเมตตาอันเดียวกันและมีความหมายคล้ายคลึงกันขยายกันเท่านั้นเองอันนี้เมตตามีไมตรีมีความเอื้อเฟื้อเกื้อกูลช่วยเหลือเป็นพี่เป็นน้องไม่มีขัดขวางขัดแย้งไม่มีขัดขวางขัดแย้งอย่างรุนแรงอะไรมีแต่จะขัดเกลากันขัดเกลากันบ้างอย่างแรงอย่างไม่แรงอะไรก็ขนาดเท่าที่เรามีไม่ใช่ทำให้บาดหมางแตกแยกตีรันฟันแทงถ้าเผื่อว่าบางคนเข้ามาอยู่ในนี้ไม่ใช่เชื้อของศรีอริยเมตไตรยเข้ามาอยู่แล้วจะถูกขับถูกขับ ขับออกไปเองพ่อมาอยู่แล้วทำให้ที่นี่เน่าเดี๋ยวเน่าต่อเพราะว่าเนื่องกันอยู่เดี๋ยวก็ต่อกันไปต่อกันไปนู่นไปไม่ได้เหมือนกับหมอจะต้องมีเองเป็นเองหมอน่าจะผ่าออกมาตัดออกไปเอาโยนทิ้งออกนอกไปอยู่ในโลกนี้ได้อยู่ในโลกเนี่ยในหมู่อโศกอยู่ไม่ได้อยู่ยากแต่ด้วยวิธีไหนก็ตามแต่จะมีรูปร่างก็จะออกไปเองมันบีบมันเบียดเสียดมันดันออกไปเองไปอยู่นอกรอบนอกอยู่ออกไปไกลบางคนก็นึกว่าตัวเองอยากจะเป็นส่วนนี้บ้างก็รีบๆเคลียร์ๆอยู่แต่เข้ามาเข้าไม่ติดถ้าไม่ติดหรอกเข้ามาเข้าได้ยากถ้าไม่เปลี่ยนจะให้มันเป็นอันเดียวกันเนื้อเดียวกันเนื้อที่ใกล้เคียงกันได้อยู่ไม่ได้อยู่ในอโศกนี่ยากพระสงฆ์เนี่ยพูด โรคศรีอริยเมตไตรยเป็นผู้ที่มีอาการเป็นผู้ที่มีเพศมีลิ้นชักมีนิมิตมีอิทธิพลต่างๆมีรูปนามต่างๆมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมที่เมตตาเกื้อกูลโอบอ้อมอารีเป็นภรา
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive