220111-2-001 ทางเอกภาค2-ตอน001(หน้า001)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

ตของเราต่อไปเราจะไม่หลงไม่มัวเมาหรือไม่เป็นคู่มึนงงและเปิดดังเช่นคนพูดถูกโลกตามคนพูดถูก สะกดจิตเอาก็จะเป็นผู้ไม่เป็นตัวของตัวโดยแท้จริงคนพูดถูกความรักครอบงำหรือถูกอำนาจของอะไรก็ตามที่ตนเป็นหลงประยุทธ์ผูกพันไปชอบคนเรานั้นก็ชื่อว่ามึนงงไม่เป็นตัวของตัวอย่างสะอาดโดยแท้จริงทั้งสิ้นเพราะรถติดเราจะไม่เป็นภาพของสิ่งต่างๆที่ได้ก่อได้เกิดมาแล้วทั้งที่กำลังก่อเกิดทุกวินาที ซุ้มกอพิมพ์สร้างที่มันงอกมันเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดวันวิวัฒนาการไปอย่างไม่รู้จบในโลกเป็นอันขาดอย่างแท้จริงเพราะโลกในทุกอย่างทุกการความพอดีในมนุษย์สัมพันธ์ที่อยู่ยาก็เท่านั้นเท่านั้นเหมือนเดิมไม่มากมายหรือไม่ฟุ่มเฟือยโดยแท้เพราะเป็นผู้รู้แจ้งได้อย่างจริงแท้ อันนี้ก็ไม่มีอะไรมากเป็น 7 ความทะลุเขาบรรยายไปเราก็จะต้องมีสรุปลงเสมอถ้าเรียกว่าคาถาเสร็จแล้วเราก็ขยายความออกไปเป็นคณะสรุปแล้วเรียกว่าเคยรักก็ได้เอาเนื้อแปลว่าเอาเนื้อไวนะก็แปลว่าขยายความขยายเนื้อขยายเนื้อความแล้วแต่การขยายบริเวณไม้ที่คุณพูดเลยหมายถึงคำถึงความเจริญเพิ่มขึ้น ขยายขึ้นไปให้เพื่อที่จะให้ขยายจากเนื้อมีส่วนที่จะไปเกี่ยวข้องกับอันอื่นซึ่งมันมีความเชื่อมโยงไปต่อให้มันมากดูมากและมันก็จะติดต่อกันโยงใจเข้าไปโยงใยเข้ามาเราจะรู้ทั้งโลกกว้างและรู้ทั้งโลกที่ทรงจำความหมายถึงอย่างนี้สมัยที่เราสาระของต่างๆภายนอกจากปัจจัยทั้ง 4 มีแล้วอะไรอะไรใดๆมันก็ไม่ใช่ส่วนใหญ่ มันคือสิ่งที่ตนปรุงแต่งซ่าหรือสังขารธรรมที่ก่อเกิดชอบเพิ่มขึ้นมาด้วยหรือของกิเลสตัณหาอุปทานอันไม่รู้จักหยุดจักพอของสัตว์โลกทั้งนั้นโดยเฉพาะสัตว์โลกที่มีชื่อเรียกว่ามนุษย์หรือคนผู้ได้เห็นเรื่องใดเป็นสิ่งสำคัญแต่ท่านจะต้องยึดต้องเกาะไว้อยู่คนนั้นก็มีสิ่งนั้นเรื่องนั้นนั่นแหละเป็นการขนาดใหญ่โตหรือเล็กลงเท่าใดๆก็เป็นไปตามสภาพความเป็นจริงของคุณนั้น รูปหล่อคือใครขยายค่อยๆสรุปกันอยู่ในตัวคำว่าสำคัญผู้ใดเห็นสิ่งเห็นเรื่องใดเป็นสิ่งสำคัญเป็นอันจะต้องยึดต้องเกาะไว้อยู่ความหมายนี้เป็นภาษาง่ายๆภาษาคำพื้นฐานไม่มีอะไรมากแต่ความจริงแล้วมีอะไรมากแต่ภาษาแปลว่าผู้ใดเห็นสิ่งเรื่องใดเป็นสิ่งสำคัญจะต้องยึดต้องเกาะไว้อยู่เพราะจิตวิญญาณของคุณใดมันไม่บอกเจ้าตัวเลยเจ้าตัวจะต้องมีสติสัมปชัญญะเข้าไป ความรู้ให้มันได้มันเกาะอยู่ร้อยปีมันเกาะอยู่ร้านปีมันก็ไม่เคยบอกเจ้าตัวมันใจดำที่สุดจิตวิญญาณมากมันจะเห็นสิ่งใดเรื่องใดสำคัญจริงหรือไม่สำคัญจริงไม่เข้าใจทั้งนั้นเลยในจุดที่มันติดเกาะติดวิญญาณเรานี่แหละจิตวิญญาณเราเองแหละเราจะทำตนให้เป็นนิพพานจะทำตนให้มันรู้สุดยอดก็จะล้างความผิดล้างความเกาะล้างความสำคัญมันลงท้ายแล้วมันไม่มีอะไรที่สำคัญ เราจะรู้ความสำคัญเพียงแต่โลกนั้นอย่างหนึ่งสูงกว่าโลกและไม่มีอะไรสำคัญจะโตไม่มีอันนั้นเติบโตไม่มีตัวไม่มีตัวตนความสะอาดความที่มันขยายอยู่ขยายอยู่ไม่มีอะไรเป็นตัวกัน สมเด็จโตศูนย์มันว่างๆเปล่าๆด้วยซ้ำไปเจ้าภาพหรือว่าสภาพ 5 ลักษณะ 5 คุณภาพ 5 นิ้วถ้าผู้ใดเห็นแล้วก็จะบอกว่าไม่มีแก่นสารอะไรไม่มีอะไรหรอกมันถึงสภาพนี้จริงไม่ใช่ปากพูดแล้วไม่ใช่ว่ารู้แต่ภาษาบัญชาการเออจริงๆไม่มีแก่นสารอะไรในกลายเป็นคนที่ไม่ศึกษา 2-3 เดือนจิตวิญญาณของเรามันเป็นจริงแล้วมันเป็นโดยมันไม่รู้เพราะฉะนั้นตัวปัญญาและตัวที่ผสมอยู่ในจิตใจมันเข้าใจได้อธิบายลักษณะของอันนั้น อธิบายได้และคนทำความเข้าใจด้วยอนัตตาเข้าใจได้แล้วเอาอันนั้นมาใช้กับตัวเองซะด้วยทั้งจากอันนั้นของตนเองความเข้าใจของตัวเองมันอย่างหนึ่งซึ่งตัวเองทุกอย่างเลยปัญญากับเจโตปัญญาเข้าใจบางทีปัญญาเราเข้าใจได้แต่เราเป็นเข้าใจด้วยปัญญา การค้นหาเหตุผลของความนึกคิดเป็นบัญญัติเป็นปริยัติเป็นสภาพนอกยังไม่ได้เข้าถึงจิตใจจริงๆของตัวเองยังไม่ได้จับจงระบุศูนย์ยังไม่ได้คุณภาพคุณก็โตจึงยังไม่ได้เป็นภาพที่มันสุดๆเลยเรายังเกาะสมุยก็ยังไม่ได้อ่านนักต่อเคยอธิบายให้ฟังทั้งนั้นพอแล้วไม่มีตัวตนเพราะฉะนั้นไอ้ตัวที่มันมีอยู่ในตัวเราก็คืออารมณ์ของจิตที่ไม่มีกิริยามีความเป็นเมื่อเรารู้อารมณ์จิตของเรามันสัมผัสมันมีเหตุการณ์มันมีอะไรขึ้นมาแล้ว ไม่จับได้แล้วเราก็รับรู้แล้วก็ทำให้มันจางคลายจนกระทั่งมันหายไปมันเป็นรถโลกียะมันเป็นสภาพตัวตนแม้แต่รถมันติดๆจะยึดแต่มันแต่อร่อยๆเป็นอัตตาแบบโล่งๆตัวตนแบบลูกๆของอย่างที่เราพยายามอธิบายกันมาแล้วก็ทำกันมาจนถึงขั้นตอนที่รู้จักแต่อย่าพลาดที่มันติดใจมุกก็จะมีอารมณ์อยากผ่าตัดแม้จะราคะตามมาทุกอย่างจนกระทั่งมันชอบที่สุด มึงเมาในสิ่งที่เป็นส่วนหยาบส่วนใหญ่เราเคยมีอารมณ์จริงๆมีอารมณ์อบายมุขเสพติดการพนันขันต่อท้าทายสนุกสนานได้รสเด็ดขาดเสพติดที่มันเป็นปัจจัยทางวัตถุทั้งรูปเรื่องทั้งตัวตนหยาบหยาบที่เราขอบคุณยาเสพติดของเสพติดส่วนนั้นส่วนนี้ทำให้เราเอาไปแปะเข้าแล้วเราก็ไม่เป็นครูเป็นคนสติก็ไม่สามารถจะรู้รายได้นำทางอารมณ์จิตของเราเมื่อเราได้พิสูจน์เราได้ใกล้ชิดเราได้สัมผัสสิ่งที่เราเคยเป็น เดี๋ยวนี้เราไม่ติดแล้วคิดแล้วเป็นอนัตตาแล้วคุณเมตตาแล้วจนเราจะมีอาการอาณาจักรอิโตสุจิตโตสุริยาจริงๆเวลาจะมีอาการอย่างนั้นเราก็ต้องรู้ซาบซ้อนอัตตาตัวที่มันอันนี้ดับได้อันนี้เป็นอันนี้เป็นอาหารกับคนที่คิดไม่มีอารมณ์แม้จะอยู่ในนี้ก็บอกแล้วอธิบายมาแม้เราจะอยู่กับมันสัมผัสมันหรือว่าจะมีทางจากมันไม่เจอกันเลยก็ไม่โหยหาไม่มีคิดถึงไม่ดื่มควายหรือแม้ ไม่อยู่ห่างจะอยู่กับมันใกล้ชิดสัมผัสอยู่ก็ศูนย์ไม่มีตัวตนของอารมณ์จิตฟังดูดีๆอะไรจะได้แต่ถ้าไม่เช่นนั้นเราไม่เข้าใจอนัตตาอนัตตาจะเป็นเพียงศักราชของตัวเองผิดของตัวเองมันเป็นตัวเป็นตนเสพอยู่สุขอยู่ทุกข์อยู่ร่ำร้องอยู่โหยหาอยู่ห่างมันนิดหน่อยก็ไปไม่รอดแล้วถึงแม้จะทุกข์คืออยู่เกิดสุขเกิดทุกข์แต่เดี๋ยวก็อยากไปเดี๋ยวก็เสพติดแล้วก็หายอยากหายอยากหรืออยากใหม่วนเวียนเป็นวัฏจักรอยู่อย่างนั้นก็ไม่รู้ตัวจึงจะมีตัวยังมีอารมณ์มีกิริยามีความสุขมีความสุขมีความเป็นไปอยู่ในโลกนี้เกิน ถ้าไม่เข้าใจตัวจริงของเธอต่อของตัวจริงอย่างเอร็ดอร่อยยังมีสุขมีทุกข์เป็นโรคเป็นโลกียรสมันไม่ใช่เป็นมิตรที่รสที่หลุดพ้นอย่างแท้จริงแล้วเราก็ไม่มีอนัตตาถ้าเราไม่เข้าใจอย่างที่เราพูดซ้ำย้ำกันอยู่อย่างนี้แล้วก็ให้คุณดูสภาวะจิตของคุณเองที่มีที่เป็นแพ้จับผิดได้รู้จริงๆว่ามันมีสภาพความมันเหลืออยู่ไม่เหลือแล้วทำได้และอารมณ์ของเราลดน้อยลงกลางๆแล้วก็รู้ว่าของเราลดลงอารมณ์อารมณ์สาธารณะพิษณุโลกวิญญาณนักศึกษาจนกระทั่งมันเป็นสาธารณรัฐวิญญาณนักศึกษาที่มันโต เรายังไม่ได้ดับสนิทยังไม่ได้เลยเราก็จะต้องจับทุกจุดที่เจอโตอย่างนี้รู้เหตุผลรู้ความหมายทางปริยัติทางบัญญัติทางความหมายเป็นภาษาเป็นความรู้บอกรู้ได้แล้วเราก็จะต้องเอาไปอ่านตัวจริงเอาไปประกบกับเนื้อติดตัวจิตของเราตัวเราเองอัตราตัวเราและมันเป็นไม่ใช่อัตราตัวอย่างบันทึกตัวอย่างหรือตัวอย่างรู้สภาวะจิตใจที่รักจังบอกว่าอนิจจังของไม่ อนิจจังลูกโลกมันเป็นอนิจจังของจุดเกิดจุดจุดธูปนิพพานเป็นอนิจจังของเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณไม่ใช้เวทนาไม่ใช่อนิจจังของโลกโลกความเปลี่ยนแปลงอยู่แค่เอาดินไปเปลี่ยนไปน้ำเปลี่ยนไปลมเปลี่ยนไฟไปเปลี่ยนไปภูเขาก็เปลี่ยนน้ำทะเลก็เปลี่ยนท้องฟ้าเปลี่ยนเมฆเปลี่ยนแสงเปลี่ยนสีเปลี่ยนอะไรเคลื่อนย้ายอยู่อนิจจังอย่างนั้นมันไม่ใช่ปรมัตถ์แต่มันก็มีลักษณะเหมือนกันเราเอาเปรียบวัตถุเข้าไปหาลักษณะของจิตก็ได้ก็คือต้องไปด้วยเหตุปัจจัยสำคัญ น้ำมันเพิ่มโดยที่มันไม่มีทางหยุดหย่อนก็มีคุณก็เหมือนกันแต่เราไม่ได้เปลี่ยนไปในทางที่มันเพิ่มโดยไม่หยุดจอดมันก็ยังเกินๆไปกี่ล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านบาทแต่ถ้าเราเปลี่ยนให้มันลดลงอนิจจังแล้วผมไม่เชื่อแต่ก่อนนี้เรานึกว่ามันจะต้องยึดมันสำนึกหรอกเราไม่ได้มืดเลยแต่เราไม่หลงยึดยึดเป็นเกาะเป็นก้อนเป็นกลุ่มเป็นสภาพที่มันเกาะติดนานเหลือเกินตีให้แตกแล้วเราก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ไหนมันเป็นยังไงมันเคยอ่านไม่เคยเรียนรู้ไม่เข้าถึงทรมานคุณไม่มีทางที่ 13 คน เห็นว่าสภาพนี้โอ้โหมันเกาะมันยึดมันติดเดี๋ยวนี้มันนานเหลือเกินแล้วนะถือเป็นเที่ยงถือเป็นอยู่อย่างนี้เสมอเพื่อนหรืออยู่อย่างนี้เสมอเนื้ออย่างนี้อยู่มานานนิรันดร์แล้วนานจนนานชาติมาแล้วเพราะตอนนี้เราก็มาตีแตกมาทำให้มันแปรปรวนไว้จำกลอนแล้วก็จางรถเล็กถ้าเห็นความต่างใครเห็นความเปลี่ยนแปลงของอารมณ์จิตของเราที่มันติดเกาะที่มันเอาไปเกาะมันยิ่งนานนักหนาและตอนที่เราเริ่มปี 8 คะแนน 0 โทรศัพท์กรรมวิธีใดที่เราเป็นอยู่เมื่อเรามั่นคงจิตของเราแน่นอนแล้วการกระทำที่แล้วเป็นจักรยานคนที่ทำให้สิ้นสุดหมดภาระหมดทุกที่จะศึกษาทำความสูงทำความดับได้อย่างแน่ใจมั่นใจหมดช้าไม่สงสัยแล้วเราก็จะรู้ได้ด้วยตนเองเข้าใจของตนเองให้ชัดไม่มีใครสามารถจะบอกให้ใครได้ไม่มีใครสามารถที่จะเห็นแทนใครได้ฉันต้องเห็นตัวเองพูดได้เห็นเป็นชื่อว่าคุณนั้นเห็นพระพุทธเจ้าผู้นั้นเห็นธรรมผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเราศรัทธาคนเราคนนี้จึงหมายความว่าพระพุทธเจ้า โทรมาดูธัมมังสุมังพลาสติกเข้าถึงตัวนี้เข้าถึงตัวเมืองไม่ใช่ตัวใดไม่ใช่คนอื่นของใครก็ของใครแต่พระพุทธเจ้าจะทำอะไรที่ผ่านมาเรียกแล้วท่านเองกลับถูกแปลก็หมายความว่าเห็นเราท่านก็หมายเอาราวที่ยากที่สุดหมายความว่าทุกเจ้าทุกส่วนเนื้อหาสาระของความเป็นพุทธธรรมผู้ใดจึงทำถึงพุทธศาสนาอย่างนี้อย่างที่ทุกคนต่างชาติอันเดียวกันอย่างมีผู้ใดเป็นอย่างนี้ผู้นั้นเป็นอันเดียวกันถึงอันเดียวกัน ผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นพระพุทธเจ้าก็อันเดียวกันไม่ใช่ตัวตนของพระพุทธเจ้าไม่ใช่เรื่องบุคคลตัวตนเราเขาไม่ใช่เนื้อเป็นหนังสติ๊กธรรมะล้วนๆแต่เป็นสภาพสังคมยุโรปสนุกจริงตัวเดียวกันเหมือนกันโรคไหนก็เหมือนกันมนุษย์คนไหนได้เหมือนกันทุกคนถึงเรียกว่าอันเดียวกันเหมือนกันหมดไม่หวังพระพุทธเจ้าได้โดยเจ้าชายสิทธัตถะได้หรือว่าเราเนี่ยมนุษย์ก็เลยว่าขนาดนี้เราได้เหมือนกันหมดผู้ใดเห็นสิ่งนั้นจึงเรียกว่าอะไรหมายถึงสิ่งที่จะเอาให้ได้ต้องการ เห็นสภาพเข้าใจมิจฉาอย่างไรเข้าใจกับระยะแท้อย่างไรเข้าใจครับตาอย่างไรกับความมีขนาดใหญ่จึงคือความหนักความมีขนาดเล็กลงเล็กลงก็คือความเบาลงเบาลงจนกระทั่งผู้ใดเหลือกลับกลายเป็นแค่ร่างกายได้จริงๆเป็นอัตราส่วนตนก็ว่าก็พ้นทุกข์พ้นความหนักมาได้อย่างมีความสุขกับโลก สงกรานต์แบบหลงการหอบหามเพราะได้รับวางได้ปลงภาระได้หมดกะรุงกะรังได้หมดยึดถือจากโคกขันต่างๆพวกเขาต่างๆอันคือทรัพย์สมบัติวัตถุนอกกายมาได้แล้วอย่างคุณทำแม่นๆเหลือแทบตายเข้าใจก็ยังเห็นอยู่ว่ามันก็ยังเป็นทุกข์เห็นได้ชัดว่าในการปรุงแต่งหรืออุปทานในกายเวทนาจิตธรรมต่างๆในทวารทั้ง 6 ของตนล้วนเป็นทุกข์ผู้หญิงคนนี้ก็คือว่าเป็นผู้ค้นหาจนต้อง คู่นี้ว่าอริยะหรือทูตฉลาดกว่าสัตว์โลกที่เรียกว่าคนอย่างปกติธรรมดาขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งแล้วเนี่ยตอนนี้กำลังถ่ายข้อหาธรรมชาติและกำลังเน้นลงไปที่คำว่าเป็นทุกข์แล้วก็ขอสรุปต้นนั้นได้อธิบายมาตั้งแต่ต้นเรื่อยมาตั้งแต่สังวรศีลเสมอ สัจจะแท้พหูสัจจะนี่ถือว่าเป็นการรู้ถึงจิตในจิตเพราะฉะนั้นตอนนี้กำลังสรุปข้อความกำลังกล่าวถึงกำลังยุ่งๆเข้ามาหาเรื่องร่างกายรูปพรรณกับนามธรรมพ่อค้าสมบัติวัตถุรอบตัวข้างนอกนั้นน่ะผู้นี้กำลังจะวางจะปล่อยจะเป็นพระอนาคามีจะมีสภาพของธนาคารนี้ไม่รู้แต่ก่อนนี้ไม่เข้าใจลูกค้านำขันเงินประคบสงบ ตอนนี้เรารู้เข้ามาเยอะแล้วรู้ก็มาจนกระทั่งซ้อนลงมาถึงกามราคะก็เกี่ยวด้วยทวารนอกด้วยเดี๋ยวติดตามหูจมูกลิ้นกายแล้วไปติดกับวัตถุนอกเพราะว่าสิ่งเหล่านี้ต้องสัมผัสนอกต่างหูจมูกลิ้นกายสัมผัสและเราก็เอามาลงเป็นเนื้อเป็นรสปูเป็นต้นเป็นอัตราหยาบนะนี่เรากำลังจะเข้าถึงอัตราละเอียดตั้งใจฟังให้ดีภาค 2 เพราะว่ามันเป็นสภาพที่ ตัวตนแต่เราก็เอามาพูดเพราะว่าจิตที่มันเป็นตัวอัจฉริยะมันไม่มีรูปร่างเหมือนอนัตตาที่จริงมันนัดตามันไม่มีตัวตนอย่างที่เราเรียกในโลกเรายิ่งอย่างสมมุติกันในโลกมันเป็นสภาพที่จับไม่ติดมันอยู่ที่เรานี่แหละจับเป็นหญ้าสุขุมเป็นหนี้ถ้าไม่ตั้งใจจับมันจริงๆมันก็หลุดลอยไปง่ายๆดูง่ายๆเหมือนของเหลวนี่เราเอากรรมมามันก็รอดจากช่องนิ้วช่องนั้นจนกระทั่งเราจับน้ำนี่เราก็เอามือไปจับขึ้นมาน้ำมันอยู่ได้ที่ไหนขนาดภาพน้ำมันเป็นวัตถุเป็นภาพยาวนานๆ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] หลงทิศหลงทางหลงหัวหลงหางง่ายต้องพยายามตามดีทำใจดีๆถ้าจะดูยากในลักษณะหนึ่งและแท้จริงก็ยากในลักษณะทั้งคู่ก็เป็นขั้นตอนทุกอย่างแต่จะดูง่ายในลักษณะนี้ชื่อว่าง่ายนี่ก็พยายามที่จะเปิดเผยขยายความมาอาศัยสมมติภาษาโลกมากขึ้นขยายความผิดต่อมาก็จะดูง่ายถ้าเผื่อว่าเข้าใจไม่ถูกตัวลงผิดหลงทางกลายมาเป็นบุคลากรพื้นฐานไม่ถูกตัวนึงก็เป็นการหลงอย่างที่ไม่ได้หลงกันอยู่แล้วในโลกขณะนี้หลงก็ย้ายให้มันหย่า [ไม่สามารถถอดข้อความได้] โภคทรัพย์ลาภยศรูปรถขึ้นเครื่องสำอางขณะนี้เรากำลังว่าเอากายของเราด้วยก็เป็นความประชุมเมื่อใดๆเลยตัวตนของเราเลยเพราะเราก็รู้ว่ามันเป็นทุกข์ตามธรรมดานี่ตาหูจมูกลิ้นกายไปสัมผัสกับวัตถุนอกนั้นเป็นของยางอันนี้แม้แต่เรารู้ว่าร่างกายเราเนี่ยประกอบด้วยธาตุดินน้ำไฟลมเป็นเนื้อเป็นหนังเป็นกระดูกเป็นอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเนี่ยมันก็มันมันก็เป็นรังทุกข์มันไม่ใช่เรื่องที่ว่ามันจะต้องเป็นหลงไหลไปเพื่อจะต้องอยากได้อยากมีอยากเป็นแม้แต่มันจะสัมผัสเสียชีวิตอย่างโน้นอย่างนี้ก็เจ็บก็ปวด ป่วยไข้ก็จะร้ายก็เสื่อมต้องให้ลูกใช้น้ำต้องให้อาหารให้อะไรก็ได้ให้ทุกสังเคราะห์มีเงินไว้อยู่ตลอดเวลามันเป็นภาระหนักอันนี้พูดโดยฐานะของธรรมแต่ก็ฟังกายฉันตาสติมีสมาธิเหมือนลักษณะของกายก็ตามความเป็นไปของตายอธิบายพระพุทธเจ้าอธิบาย พิจารณาให้เบื่อหน่ายตายให้เบื่อหน่ายรูปคันนี้พิจารณาแล้วก็ไม่ได้แก้ข้อเข้าใจไว้ก็เลยเบื่อเลยเถิดไปเลยนึกว่ามันอยู่แค่เบื่อร่างกายแล้วก็ทำร้ายร่างกายนี้สูญไปแล้วก็ศูนย์นั้นคนก็หลงผิดก็แค่นั้นที่ใช้ไม่ได้เบื่อหน่ายร่างกายและค่าร่างกายไม่ให้สูญเสียแล้วก็เป็นนิพพานไม่ได้กายนี้มันเป็นของอย่าเป็นของหนักอยู่ในตัวเราซึ่งเป็นลูกขันน้ำขันอยู่ขณะนี้เราไม่เราหลงไม่รักมันเราก็จะไม่อยากหาเราก็จะไม่แสวงหาจิตก็จะไม่ถูกกับลักษณะนี้ ต้องเป็นเครดิตตามหามหาภูตรูปจุดแสวงหามหาภูตรูปที่อื่นไม่แล้วถ้าเกิดว่าเราห่างไกลเมื่อนายพรานได้แล้วเราก็รู้ว่าโอตามสิ่งเหล่านั้นเราไม่ผิดก็ไม่จำเป็นที่จะเป็นนิพพานบอกแล้วว่าเรามีทั้งหมดชอบหมดทางแล้วไม่ชอบทุกวันนี้เราชอบพระที่ยังไม่ใช่พระอรหันต์ยังชอบร่างกายเรานี่เรายังชอบอะไรนิดอะไรหน่อยก็ต้องประคบสงบมันมากจนกว่าเราจะพิจารณา ต้องกลับมาเป็นสุขไม่แล้วก็ไม่เคยรู้ว่ามันเมื่อมันไม่ได้สัมผัสนอกแล้วมันก็เป็นที่อาศัยเป็นคูหาจะยังของจิตวิญญาณและให้จิตวิญญาณนี้ได้เสวยสุขแม้สัมผัสในส่วนบอกไม่มีอะไรมากแล้วก็ให้มันจงมาอยู่กินข้าวให้มันแล้วก็นั่งคิดไปทำงานฝันเพ้อเอาเป็นตัวปั้นเป็นรูปเป็นนามปั้นเป็นอัตตาเอาแท้ๆต่างสวรรค์สร้างวิมานในที่สุดไม่หลงอะไรมากสร้างให้มันอยู่เป็นดังที่อาศัยความสงบรัตนาหลับพักสงบอยู่ด้วยความไม่ยุ่งเกี่ยวกับอะไรใครก็ผ่านอะไรเฉยๆๆแม้แต่มันจะมาติดอย่างนี้มันก็จะติดเพราะเรานี่แหละเริ่มต้นจะเรียนรู้ไปถ้าผู้ใดดูแลว่า บอกว่าถึงสัมผัสนอกเราไม่หนักหนาแล้วเราไม่ยุ่งจริงๆลาภยศสรรเสริญนอกนอกจากจากรูปรถส่งเสียงสัมผัสกับดาวเบาบางไม่ได้พาให้เราทุกข์อะไรไม่ได้ทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากไม่จำเป็นต้องอยากต้องอะไรอยู่ปากก็ได้อยู่เขาก็ได้ห่างนานๆก็ได้ถ้าผู้ใดมีสิทธิ์น้อยพวกพระคาถาลงไปได้แล้วแต่ทำความเสื่อมสูญลงไปได้แล้วไม่ติดไม่ยึดได้แล้วทานก็หาอนาคต ผลการปรุงแต่งโบราณตายก็ต้องทนต้องแต่งลดความปรุงแต่งนอกแล้วมันก็มีความปรุงแต่งในต้องหาอาหารให้มันเป็นภาระนะเราก็คบกันแต่มันเจ็บมันป่วยมันมีโรคมันไม่ค่อยจะเข้าที่การสังเคราะห์ในร่างกายถ้ากินน้ำไฟลมอุณหภูมิในไทยข้างในควรเรด้าเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ได้ไม่พอเหมาะพอสมได้คอยดูแลมันคอยให้ไอ้นนท์ไอ้นี่มันคอยปรับมันคอยปรุงมันคอยดูแลมันอยู่นี่เป็นภาระอย่างเงี้ยมันจะรู้เราเข้าใจว่าถ้าขืนเราจะเกิดมาเพื่อที่จะมีคู่แข่งอีกเมื่อไหร่เมื่อไหร่อีกมันก็ต้องให้คอยมาคอยดูคอยแลคอย ตลอดนานนับกับกันแล้วเราก็จะมาสร้างสัมมากลายเป็นผู้สร้างสรรค์ถ้าเราไม่ผิดวัตถุหยาบเราจะเป็นพระอนาคามีไม่ติดวัตถุหยาบไม่ติดสิ่งที่น้องนอกตัวแล้วเหลือแต่ตัวร่างกายเราก็พิจารณารู้มันปลดปล่อยมันได้ทนมันได้สร้างสรรค์มันได้มันก็จะสบายสบายขึ้นเรื่อยๆต่อร่างนี้ฉันเพราะฉะนั้นเราก็สวดปล่อยวางต่อรูปขันต่อไปฉันได้ลดลงเข้าใจรู้ว่ามันก็เกิดมันก็หลงสร้างมาสร้างมาแล้วแล้วมันก็จะสลายกายนี้มันสลายแน่มันไม่คงทนมันไม่เที่ยงแท้อนิจจังทุกครั้งมันก็ ใช่ตัวตนแท้ของมันที่จะเกาะกลุ่มอยู่ตรงนี้ได้นิรันดรจริงๆมันไม่นานเลยอยู่ไม่กี่ร้อยปีสร้างนี้อยู่ไม่กี่ร้อยจะยิ่งเดี๋ยวนี้ไม่ถึงร้อยปีก็เดี๋ยวก็หมดการเกาะกลุ่มไปเดี๋ยวก็หมดพลังยึดปลายเดี๋ยวก็สลายถ้ามีน้ำไฟลมนี่ช้าไม่ถึง 100 ปีบางคนอาจจะเลยร้อยปีก็เป็นน้อยคนเดี๋ยวนี้อายุ 100 ปีน้อยไม่ถึง 100 ปีหรอกให้รอดตัวเองจะถึง 140,000 บาทคุณจะถึงเวลากินไม่ถึงหรอกมันแน่นอนที่สุดก็ไม่ถึงหรอกอายุขัยของลูกค้าของมนุษย์ไม่ถึง 100 400 เนชั่นเกจิอาจารย์สมัยก่อนทำนายกันไว้ไม่ถึงมันจะน้อยลงสั้นลงสั้นลงจนสุดท้ายมันจะใส่มะเขือกินอย่างนี้จนทำลายกันไว้ว่ากันไว้แล้วมันก็จริงมันรูปร่างลักษณะทั่วระยะไม่กี่พันปีนี้เราก็เห็นแล้วว่ามันสั้นลงสั้นลงสั้นลงเดี๋ยวนี้มันอายุสั้นลงเรื่อยๆซึ่งเราเห็นอยู่ถ้านานไปเป็นหลายพันปีถ้าเราจะมีชีวิตอยู่จริงสืบสอบประวัติศาสตร์ ปรับปรุงให้ค่ากิเลสให้ออกมากๆอายุก็อาจจะยืนขึ้นได้อีกจนได้ถ้าโซเชียลมีเดียโดยทั่วไปเป็นไปอย่างนั้นได้อายุจะอยู่ที่ไหนแต่ตอนนี้มันไม่มีทางมันทำให้คนที่มีปัญญาหลักการพ้นทุกข์ยิ่งกว่านั้นแล้วจะให้สภาพของอายุยืนกว่านี้โดยส่วนเฉลี่ยของมนุษย์ทั้งหมดจูงกันไปให้มันยาวกลับจ้าเพราะมันช่วยคนที่ช่วยแต่ละหน่วยแต่ละหน่วยช่วยได้แค่นั้นศาสนาหรือธรรมดาที่ช่วยบุคคลที่ช่วยตนให้ได้ฉะนั้นเราจะไปเอาแรงให้กับเปลี่ยนโลกทั้งโลกนี้ไปเป็นผู้ที่อายุกลับเลยเต็มๆ ขั้นตอนนี้เรามาเรียนรู้เรื่องย่อเข้ามาส่วนนอกลดลงแล้วไม่ต้องห่วงไม่ต้องสงสัยมีญาณทัศนะวิเศษสามารถปลดปล่อยกู้ได้สามารถปลดปล่อยถิ่นฐานเราจะมาเรียนรู้ทุกอย่างซึ่งจะผู้ใดเข้าใจจริงๆเรียกว่าเป็นผู้สูงอายุ สักกายะเลยยังเป็นตัวการใหญ่ที่เราไม่มีความเห็นที่เราไม่มีความรู้ที่เราไม่มีปัญญาเป็นมิจฉาทิฐิมองไม่ออกรู้ไม่ได้มามากแล้วเนี่ยเราก็อธิบายมามากแล้วท่านผู้ใดปลดปล่อยเข้ามาขนาดนี้ได้สุดท้ายจะมาเรียนรู้อัตราแท้ที่ยังอย่าเอามหาภูตรูปนี้เป็นสิ่งสำคัญผู้ใดจับผิดคนก็เป็นอริยะอนุญาตปล่อยกายปล่อยแต่ก่อน ไม่เอาแล้วการสร้างโลกสร้างมนุษย์สร้างเชือกสร้างลูกสร้างร้านที่เป็นตัวตนบุคคลเราเขาเป็นท่านเป็นช่างจะต้องแต่งงานแต่งงานจะต้องเกี่ยวข้องกับญาติโยมจะต้องปลูกฝังก็ต้องก่อนออกจนกว่าลำก่อนออกผลอะไรที่เป็นตัวตนของมนุษย์เอาแล้วไม่เอาแล้วมนุษย์นั้นกลับมาแล้วเข้าใจยังไม่ใช่เข้าใจจนกระทั่งจิตของเราทุกรอบสิ่งของเราไม่มีอารมณ์ที่จะกินดีได้เสมอ ราคาอะไรก็ชัดแจ้งในใจเลยว่าทนได้แล้วบังคับแล้วจะเหลือเขตนั้นก็เป็นเขตที่มันเป็นเปโตรวิมุตไม่หมดส่วนที่ดีของเปโตรที่ยังเหลือเป็นราคะเกิดถึงเรียกว่ารู้ปะราคะหรืออรูปราคะแทบจับไม่ติดแล้วเป็นรูปละเอียดแต่เราก็เข้าใจแล้วแล้วก็รู้อารมณ์บางครั้งบางคราวจับหน้ามาได้ทุกท่านส่งเหลือเกินแต่ก็รู้ว่ามันไม่มีฤทธิ์พอเลยมันไม่มีกำลังพอที่จะผลักไสผลักดันให้เรามาสร้างมาก่อนได้ถ้าอนาคตจริงแท้เป็นอนาคตบุคคล ไม่มีจะเหลือแต่สภาพที่นั่งระลึกถึงอดีตเป็นสภาพเมถุนข้อที่ 67 อะไรบ้างก็ไม่มากไม่มาสภาพส่วนที่จะต้องมาที่นี่ให้ขายที่หน้ามีโอกาสแล้วจะต้องมาคอยได้ยินเสียงลอดขวาลอดกำแพงได้ยินเสียงร้องไห้เสียงคุยเสียงจะคิดอะไรก็ป๋าล่อกำแพงก็จะดีใจอยู่แต่ชื่อผมเป็นเมียสุนทรจะเป็นสุขไม่มีแล้วไม่แก่หรอกขายไม่เห็นที่ว่าจะบอกแล้วว่ายังมีนะแล้วมันแอบเห็นคุณนั้นจะมี Siri ใครจะจับได้หรอกยังมีทุนแม้กระทั่งได้ยินเสียงเธอหน่อยนึงก็เป็นสุขแต่ฟ้าแอบกำแพงไม้ตายมาก ตอนนี้เรื่องยาเรื่องใหญ่ตรงนี้ไม่แล้วจะมีแต่เรานึกถึงอดีตซึ่งไม่มีใครสามารถตามอดีตของตัวเองตามกลุ่มของตัวเองอยู่ข้างในได้บ้างแค่นั้นเองเพราะฉะนั้นสิ่งที่ยังเป็นเหมือนเมถุนเป็นทุกข์ซึ่งเกี่ยวเนื่องด้วยนอกเป็นตัวตนบุคคลเราเขาอยู่แต่ก็ไม่มีฤทธิ์แรงไม่มีฤทธิ์แรงสุด แต่ถ้าเราพยายามทำให้มันเสื่อมโดยเจตนาจริงๆล้างแม้รู้ตัวเมื่อไหร่ไม่ประมาททำให้ฉันคลายและปลอดภัยอันนี้ประมาณน้อยก็ทำให้ดีให้หลุดเห็นหมดในรถจนมันจะสูงจริงเห็นผลของความสูญขาดสนิทแม้แต่ผลของมันมีลดน้อยลงหรือว่าเบาสบายง่ายหรือว่ามันเป็นภาระใหญ่ไม่ต้องกลัวสงสาร ผู้ใดเข้าใจผู้ใดรู้ในอนิจจังสิ่งเหล่านี้แน่มั่นคงว่าไม่เที่ยงกายเราก็ไม่ควรเปลี่ยนแปรปรวนไปคุณสงสัยเห็นอยู่ว่ากายเราไม่เที่ยงประเดี๋ยวแก่ประเทศป่วยธาตุดินน้ำไฟลมไม่กินข้าวไม่กินอะไรให้มันเยอะก็เกี่ยวข้าวให้เขาน้อยเขาเล็กเขากินให้มันมากๆเธอไม่ได้บวมก็ไม่มีโฆษณาแล้วเรียนรู้ในการเข้าใจในเรื่องที่เจ้าบำรุงมันมาเป็นเข้าใจในฐานปฏิบัติธรรม คุมอาหารการกินดูแลพยายามให้มันพอเหมาะพอสมลดบ้างกดมั่งหรือว่าเพิ่มให้มันบ้างอะไรเนี่ยเราก็สามารถเรียนรู้ได้ไม่ตายง่ายถ้าเราเข้าใจนี่เราจะไม่สงสัยพระพุทธเจ้าทรมานกายจนกระทั่งเรื่องหนังเรื่องกระดูกนี่ก็ทำได้ไงไม่เจอแต่มันไม่ตายง่ายให้มันผอมๆๆๆมันจะไปตั้งนานไม่ติดกระดูกจับหน้าท้องก็ถึงเหมือนถึงหลังจับหลังก็เหมือนถึงหน้าท้องมันแบนๆๆว่าเราไม่มีลิเกโตเพียงพอสู้ไม่ไหวทำถึงขนาดนั้นลูกผิวหนังขนหน้าติดออกมาเรานึกถึงเจ้าภาพคนเหลือเกินแต่มันไม่ตายง่ายจริงๆกำลังมองชายจะลุกขึ้นผมนึกว่าจะเป็นเยี่ยวล้มลงเต็มที่ นิติธรรมบรรยายไว้ถ้าจะเห็นหน้าว่ามันเป็นจริงได้มันไม่ตายง่ายๆตายมันไม่ได้อยู่ที่นั่นเหมือนเราเห็นคนรักสุดๆร่างกายลูกฉันมันไม่ยอมปล่อยถ้าเราไม่ปล่อยมันก็ไม่ปล่อยเน่าแล้วบางคนน่ะร่างกายลูกฉันป่วยเจ็บหนังนุ่มก็ดูเหมือนอย่างที่พระพุทธเจ้าตรัสบางคนเน่าแล้วมีกลิ่นแล้วเปลือยน้ำเหลืองไหลแล้วดูขนลุกขนหนูยังเกาะอยู่นั่นแหละไม่ยอมปล่อยฉันกินยาไม่ยอมบอกแกบอกว่าแม่ตายซะเถอะไม่ได้ก็เหมือนแม่พูดชาวบ้านได้ยินก็แย่แต่ใจน่ะมันโทรเมื่อไหร่จะตาย แม่ทารุณเห็นทารุณก็เห็นทารุณตัวเองเป็นภาระเค้าเป็นภาระเหลือเกินรู้แล้วว่ามันไม่ไหวแล้วคุณไม่ขึ้นแล้วเหมือนกันอยู่ประคบผมยังไงก็ไม่ขึ้นแล้วมันหมดแล้วมันง่อยเปลี้ยมันทั้งเส้นเอ็นกระดูกทั้งอะไรมันสนุกสนานทำยังไงก็ไม่ไหวอยู่ก็อยู่เป็นคนง่อยไปอีกทรมานจนทรมานผู้อื่นต้องคอยแบบคอยหาเมียหรือแม้แต่ตัวชีวิตมันไม่