220120-2-010 ทางเอกภาค2-ตอน010(หน้า013)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

ษยธรรมก็เป็นอุตรดิตถ์มนุษยธรรมเรียกกลางๆนะแต่ถ้าจะเรียกว่าพุทธวิชามันไม่ใช่พุทธวิธีพุทธบูชาซึ่งมีปาฏิหาริย์หรือจะเป็นกิจที่พิธีกรที่หารของพุทธบูชาก็อธิบายกันอีกเชิงหนึ่งอธิบายกันอีกลักษณะหนึ่งอธิบายในความเก่งเกินมนุษย์ ความเก่งมีมโนมยิทธิหรือมีอิทธิมีอิทธิวิธีในการที่ทำให้ตนเองหมดกิเลสตัณหามีวิธีการมีกรรมวิธีเรียนเก่งสามารถลดกิเลสได้จริงทำให้ตนเองจริงเนื้อจิตใจจริงมีอาชีพนาปาฏิหาริย์มีมโนมยิทธิทำจิตเนื้อจิตมีความสามารถเก่งเกินจิตสามารถทำให้จิตนี่หมดกิเลสหยุดไปยิ่งกว่าในทางผู้ที่เป็นนั่งเพลงจิตแล้วก็เอาจิตมาเล่นพลังเพราะว่าทำจิตนั้นให้หายขาดจากกิเลสด้วยถาวรกว่าซะด้วยซ้ำส่วนทางผู้ที่ใช้จิต รวมพลังจิตมันเล่นอะไรต่ออะไรไปนั่นน่ะไม่ได้หมดกิเลสไม่ได้ทำกิเลสให้หายไปไม่เหมือนกันเพราะฉะนั้นจะบอกว่าอิทธิปาฏิหาริย์ของพุทธก็มีพระเทศนาปาฏิหาริย์ของพุทธก็มีมีอย่างรู้แม้แต่อาทิตย์หน้านี่รู้จิตรู้ใจรู้เรียนรู้จริงๆรู้จิตของตนเองยังอ่านจิตออกจิตที่เป็นกิเลสอย่างนั้นอย่างนี้เชิงนั้นเชิงนี้อย่างลึกอย่างซึ่งมีเจโตภรรยาญาณหยั่งรู้จิตอย่างลึกละเอียดแม้กระทั่งสุดท้ายหมดก็รู้อย่างชัดแจ้งชัดเจนและเรียกว่ารู้อย่างอาเขต ปาฏิหาริย์อย่างจริงไม่รู้ของตัวเองได้แล้วก็ไปอ่านดูของคนอื่นได้อีกเหมือนกันแต่ไม่ได้รู้เหมือนไม่ได้รู้อย่างอย่างที่ทางเทศนาปาฏิหาริย์แบบโลกิยะเขารู้ไม่เหมือนกันอย่างไรเทศนาปาฏิหาริย์ก็รู้เขาก็ยังจิตรู้ไปอีกอย่างหนึ่งก็สามารถจะไปรู้จิตของผู้อื่นว่าผู้อื่นนึกคิดยังไงมีความสุขยังไงบ้างซึ่งอยากแต่มีสัญญาคนละสัญญาคนละสัญญาไม่เหมือนกันกับที่พูดเปลี่ยนพูดเรียนรู้จิตเหมือนกันแต่รู้ไปในเชิงเหมือนกับว่ามีภาษาพูดถ้าเทียบกับมันก็มีภาษาพูดในโลกแต่รู้กันคนละภาษา รู้ภาษาพูดเหมือนกันมีสื่อความหมายเหมือนกันไปถ่ายเมียแต่ด้วยจิตดูจิตเหมือนกันหยั่งรู้จิตแต่รู้กันคนละเรื่องรู้กันคนละแง่ยังแบบโลกแบบโลกียะเขาอย่างรู้จิตนี่เขารู้ว่าคนที่พูดว่าไงคนนึกคิดยังไงคนนี้ยังไงเขาเขาเปลี่ยนไปในสัญญาทางนี้แล้วเขาก็แปลสัญญาณทางนี้ออกมาแล้วก็รู้ได้คนนี้ฝึกทั้งนี้ส่วนทางด้านศาสนาพุทธนั้นฝึกอีกทางนึงรู้สึกเหมือนกันจะฝึกไปในทางรู้มันเป็นกิเลสมันเป็นโลภะโทสะโมหะมันเป็นกิเลสอย่างกลางอย่างละเอียดมันเป็นอย่างโน้นอย่างนี้ไปในทางกิเลสอันนี้ก็อยากรู้ของจิตของคุณสุนีย์มันก็รู้กันอีกแน่เลยเหมือน ภาษากันคนละภาษาพูดภาษาคำว่าภาษาเหมือนกันคนนึงอาจจะรู้ภาษาไทยคนน่าจะรู้ภาษาฝรั่งแปลกันคนละแปลกันคนละสัญญาณเพราะงั้นอาเทสนาปาฏิหาริย์ของพุทธศาสนาปาฏิหาริย์ของโลกียเป็นการอยากรู้จิตเหมือนกันแต่ไม่เหมือนกันการอยากรู้จิตของเทศนาปาฏิหาริย์ของพุทธนั้นน่ะลึกซึ้งกว่าและเป็นประโยชน์ยิ่งกว่าลึกซึ้งนะของทางด้านโลกิยะไม่ลึกซึ้งหรอกรู้แต่ว่าเขาคิดยังไงมันเป็นตัวสังขารตัวปรุงตัวอย่างตัวเปลือกน่ะเขาคิดยังไงก็มีอารมณ์ยังไงก็มี ไปโหลดไม่มีอะไรยังไงไปดักรู้จิตใจเขาซึ่งมันเป็นเรื่องเปลือกเริ่มปรุงเป็นภาษาปรุงเป็นความรู้เป็นสำนึกเป็นอะไรต่ออะไรอย่างนั้นน่ะเป็นสำนึกแต่ส่วนของเจโตปริยญาณของพุทธเทศนาปาฏิหาริย์ของโพสต์นี้รู้ได้นี่มาจากต้นเรื่องของจิตแม้แต่เจ้าตัวบางทีไม่รู้ตัวมาจากกิเลสตัวไหนอะไรยังไงพรุ่งนี้มีเรื่องนี้ประกอบมาจากตัวไม่อาจดูได้แม้แต่เจ้าตัวยังไม่รู้เลยแต่ผู้ที่มีอาเทศนาปาฏิหาริย์เชิงพุทธชาดนี่สามารถบอกเขาได้รู้ได้ว่าคุณพูดอย่างนี้คุณทำอย่างนี้ประกอบด้วยจิตตัวนี้ตัวนี้ตัวนี้อย่างนี้นี่นาจิตตัวนี้มันเป็นกิเลสอย่างนี้เป็นลักษณะอย่างนี้ตัวเจ้าตัวไม่รู้ด้วยซ้ำไปไม่รู้เรื่องหรอกเพราะว่าไม่มี ตานี้ไม่ได้เรียนรู้อย่างนี้อย่างนี้เป็นต้นเราก็จะมีอาร์เจนตินาปาฏิหาริย์ของพุทธนิมิตรกว่าลึกซึ้งแยกแยะมีประโยชน์มีประโยชน์ต่อบุคคลอย่างแท้จริงทำให้ผู้นั้นประเสริฐจึงได้แต่ของทางโลกียะนั้นอยากรู้ได้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเป็นแต่เพียงข่มเขาเท่านั้นเองถ้าว่าแล้วเอ๊ะเรานึกออกไปในใจทำไมเขารู้เรายังไม่ทันได้พูดออกมาเลยทำไมเขารู้แล้วดักรู้แล้วทำไมเรามีอันนี้อยู่ในตัวมาทำไมเขารู้ผู้นี้รู้เหมือนกันรู้สำนึกตัวเองรู้ตัวความคิดของตัวเองรู้อะไรเจริญของตัวเองเท่านั้นแล้วก็ไม่ใช่เรื่องลึกซึ้งไม่ใช่เรื่องที่เป็นประโยชน์อะไรมากมายใจรู้เท่านั้นเอง ทนายเทศนาปาฏิหาริย์ของโลกียะตื่นกว่าและไม่มีประโยชน์อะไรมากมายเป็นแต่เพียงเก่งในทางที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้มันให้คนอื่นเขายังไม่ได้มีแสดงอะไรออกเลยมาอยู่ข้างในนี่มันเรื่องของความละเอียดมันเรื่องของความสุขผมละเอียดมันปรมาณูกว่าด้านแบบหยาบยังไม่ทันเป็นเสียงเลยยังไม่ทันเป็นคำพูดเลยยังไม่ทันเป็นกายกรรมเลยซ่อนอยู่ที่ตัวเราทำไมเขารู้อ่ามันก็มันก็เก่งเหมือนกันแต่ว่ามันยังไม่เก่งเท่าหรอกแล้วก็สัญญาอีกด้วยเพราะฉะนั้นผู้ที่ฝึกอาชีพสนามปาฏิหาริย์มีเจโต พยานแบบพุทธแท้ๆจึงไม่เห็นมีความเก่งเชิงเดียวกันกับโลกียะเทศนาปาฏิหาริย์ดับโลกียะไปทีเดียวไม่ใช่เพราะฉะนั้นผู้ที่จะมาเห่อเทศนาปาฏิหาริย์แบบที่พูดกันอยากรู้ใจคนนั้นคนนี้ยังไม่ทันคิดเลยยังไม่ทันพูดยังไม่ทันอะไรเลยมีอยู่ในจิตในใจออกมาถึงแม้จะบอกว่าอาจารย์องค์นั้นองค์ไหนมีก็ไม่ใช่เชิงไม่ใช่ลักษณะฟังดีๆนะนี่สุขุมนะเป็นเชิงที่ละเอียดขึ้นประณีตขึ้นที่อธิบายแยกแยะให้ฟังเนี่ยแม้จะดับคาใจแต่ดับทายใจคนละอย่างนะหลักท้ายใจคนเราคนละประเด็นคนละแง่เงินคนละเชิงเศรษฐกิจ โตอ่านถึงบทความในหนังสืออาจารย์ฝั้นอาจาโรให้ฟังพวกลูกศิษย์ลูกหาเขาเขียนเป็นเชิงจะยกย่องอาจารย์ว่าอาจารย์หนึ่งเป็นพระอริยะชั้นสูงและเป็นผู้ที่มีฤทธิ์ทางใจครับบรรยายว่าเป็นเชิงมีเรื่องที่เขาเองเขายังไม่ทันได้พูดอะไรเลยอาจารย์ดักสอนและดักบอกเรื่องนั้นเรื่องนี้อย่าไปทำอย่าไปทะเลาะกันสิอย่างนู้นอย่างนี้เขาเองเขาทะเลาะกับแฟนมาแล้วยังไม่ทันพูดเลยพอมาถึงเนี่ยอาจารย์ดังเพราะปกติมาพอมาถึงก็ดับ โกรธโกรธมันไม่ดีไม่มีอะไรต่างๆเขายังไม่ถามก็เขาเล่าอ่ะก็แสดงว่าเขาเองนี่เขารู้ว่าอาจารย์ยังมีอาเทศนาปาฏิหาริย์ดักรู้ใจเขาก็ยังไม่ต้องพูดนี้เป็นต้นในเรื่องอื่นๆที่เล่ามามันในเชิงนี้เป็นเชิงดักรู้ใจยังไม่ทันพูดเป็นแต่เพียงคิดเป็นแต่เพียงเป็นแต่เพียงมีใครก็ดับรู้แล้วอะไรต่ออะไรซึ่งอันนี้มันเป็นเรื่องเป็นเรื่องตื้นถ้าเผื่อว่าเกี่ยวด้วยลักษณะที่หยั่งรู้จิตเป็นจิตโกรธจิตโรคจิตหลงผิดอะไรต่ออะไรและมันจะรู้ในจิตปัจจุบันซะส่วนใหญ่ถ้ายังเชิงที่ แล้วเขาก็มานี่มาถึงท่านก็เลยบอกพูดถึงเรื่องความโกรธอันนั้นไม่ใช่ปัจจุบันใครก็พูดได้อันนี้เป็นความกลางๆคนเราก็สอนเรื่องโลภะโทสะโมหะพูดไปแล้วมันก็ไปลงด้วยเหตุการณ์ที่ผู้นี้ก็มีแล้วพวกนี้ก็จะมานั่งเพลงเอาว่าโอ้นี่ท่านรู้จิตเราท่านรู้ว่าเรื่องของเราที่เราเองเรายังไม่ทันเราเลยฉันรู้เรื่องของเราแล้วก็ดับรู้ดหลงอะไรอย่างนี้พระก็สอนเป็นธรรมดาใครก็สอนเป็นธรรมดาเรื่องแค่นี้มันสามัญแล้วเราก็มานั่งเดาเอาว่าท่านรู้ก็ไม่ได้ถามกันนะแต่ดาวถึงแม้ว่าจะเดาถูกเดาผิดถึงแม้ว่าจะดักได้ ไม่ได้อย่างนี้ลักษณะเชิงนี้เป็นการดักจับใจเพื่อเป็นการทายใจแบบที่มันไม่ใช่หลักทายใจแบบพุทธแล้วจิตปัจจุบันเดี๋ยวนี้เลยจับได้พูดออกมาเดี๋ยวนี้แสดงกายกรรมอยู่เดี๋ยวนี้ก็บอกไม่ได้ว่ามีเสียง 2 มีโสดทิพย์หรือมีจิตเมื่อรู้โสดคิดอย่างรู้ไปรู้รู้ด้วยจิตนี้เป็นมหากษัตริย์เป็นจิตที่ลึกซึ้งเป็นจิตที่เป็นโลภะโทสะโมหะอย่างหยาบอย่างกลางอย่างละเอียดรู้สูตรคิดและรู้ลักษณะเจโตปริญญาของพวกนี้พวกนี้จริงด้วยหรือไม่มีเรียกว่าเป็นการเข้าใจอย่างถึงจิตเป็นแบบปราสาทตานางหรือปราบนางของผู้อื่นจริงๆอื่นออกนอกตัวเราเลย อ่านดูนี่สุดยอดปาฏิหาริย์และอธิบายไว้เป็นขั้นตอนชัดว่ารู้ของเราเองก่อนปราสาทพระราชทานอื่นคือมันต่างหากต่างจากไอ้ที่เราเคยรู้แล้วและตอนนี้รู้ลึกซึ้งขึ้นไปอีกเป็นมหากษัตริย์อีกรู้ตามไปอีกเป็นจุดอื่นที่ยังไม่ได้เคยรู้แล้วมันก็รู้เพิ่มเติมขึ้นของเราเองนี่แหละก่อนไม่รู้ของเราเองคล่องแคล่วรู้ของเราเองอย่างชัดเจนจริงแล้วเป็นเครื่องพิสูจน์เหมือนกันนักวิทยาศาสตร์ได้พิสูจน์ถึงภาพต่างๆได้จับรู้ธาตุต่างๆชัดเจนแม่นแท้ไม่ใช่ดาวไม่ใช่รู้แต่ทฤษฎีท่องมาแล้วถึงค่อยไปอยากรู้ของคนอื่นอีกมันจะตรงมันจะถูกแล้วมันจะได้ของจริง อย่างนั้นเรียกว่าทรัพย์อื่นไปรู้จิตสัตว์อื่นเหมือนกันแล้วก็บอกเชิงไว้และอธิบายกันในเรื่องของจิตก็อธิบายเพิ่มเติมให้ฟังนะเป็นพลังจิตแล้วก็ส่วนที่แยกแยะของพุทธให้ฟังก็ของที่มันไม่ใช่พูดแล้วอย่ามาหลงเก่งว่าวันนี้เป็นพุทธไม่ใช่พุทธบูชาเป็นการดักใจแบบเผินๆกลางๆพุทธก็อาจรู้ได้ต้องฝึกจิตต่อหน่อยเป็นจุดเทียนเปลี่ยนสัญญาณเปลี่ยนสัญญากำหนดมาก็พอรู้ได้จะทำจริงๆฝึกจริงๆมีกำลังจิตไปไปทำให้ได้แต่ถ้าเกิดว่าผู้ที่รู้โดยการจับไม่ต้องไปเอาดาวนั่ง คำนั่งค้นอะไรเนี่ยเอาปัจจุบันน่ะทำอย่างที่ว่านี่แล้วเราก็รู้โสดทิพย์แล้วเราก็รู้ผู้ใหญ่โตปริญญาลงไปมันก็เหลือกินเหลือใช้แล้วในการที่จะสอนคนในการที่จะใช้ประโยชน์ทางธรรมราชินีก็ต่อมีเรื่องของพวกเชิงหนึ่งที่ไปหลงผิดเป็นสภาพเล่นจิตและพวกที่สร้างหรือบรรดาลอยู่ในตัวเป็นภายในตนมีอีกหนึ่งก็เป็นต้นว่าสร้างภพ สร้างภาพไม่ใช่สั่งพวกสร้างภาพสวรรค์ขึ้นในจิตสร้างภาพนรกขึ้นในจิตหรือสร้างรูปร่างตัวตนเทวดานางฟ้าอินทร์พรหมผีสางพยายามใหญ่วงเล็บเปิดอัตภาพอัตราแท้ๆเป็นมโนอัตราวงเล็บปิดมัวแต่วุ่นวุ่นกับวิมานสวรรค์พบนรกทุกการ์ตูนตุ๊กตาเทวดานางฟ้าพญาใหญ่อันเป็นภาพนิมิตต่างๆแล้วก็หลงเก่งหลงภาคภูมิหลงวิชาแค่ทำได้เท่านี้แล้วก็เอามาสอนคนเอามาอ้างเก่งอวดเก่งเอากับคนอื่นๆต่อแล้วก็ชักชวนคนให้มาเอา เป็นอยู่แค่นี้แค่นี้เพื่อจะได้จะมีจะเป็นก็นั่งหลับหูหลับตาปั้นอัตภาพกันอยู่นั่นแล้วปีแล้วปีเล่าเดือนแล้วเดือนเล่าวันแล้ววันเล่าปั้นไปเถิดย่าก็แสนยากก็ต้องเปลี่ยนไปผูกพันจนได้ก็จะหลงเก่งหลงผิดอยู่กับอัตตาเหล่านี้นั่นเองถ้าผู้ใดไม่มีปัญญาจะไม่มีปัญญาที่ลึกแหลมรู้เท่าทันอัตราพวกนี้ว่าเป็นอัตตาเป็นสมมติสัจจะแล้วใส่ผู้นั้นก็จะมาถามยุโรปคนนั้นก็จะกินเรามาถามในโลกวงเล็บเปิดเหน็บเหนื่อยอยู่บาปวันไป ทรมานธรรมวงเล็บปิดอยู่นั่นเองก็จะกินกรรมฐานโยกคือเหน็ดเหนื่อยอยู่นั่นแหละหรือบางวันไปอยู่นั่นแหละหรือทรมานทำให้แก่ตนอยู่นั่นน่ะผู้หลงนี้ก็ไม่มีทางจะรู้แจ้งในอนัตตาหรือไม่มีทางถึงนิพพานกับเขาได้เลยเพราะหลงติดตามอยู่กับอัตตานั้นๆอยู่อย่างไม่เข้าใจในอัตราจริงๆก็จะได้ไปจมปลักอยู่แต่กับภพเพราะว่าพบแห่งการนั่งปั้นอัตราปั้นอัตภาพนั่นแหละไปนิรันดรท่านสร้างเนรมิตพัฒนาอัตภาพพวกนี้อยู่แล้วแล้วเล่าๆอยู่นั่นเองเสียแรงงานทรมานบากบั่นเหน็ดเหนื่อยเท่าใดเท่าใด สายแข็งๆเป็นอัตตกิลมถานุโยคชัดๆจะมีแค่นี้เองนี่เป็นอัตตาชนิดหนึ่งเรียกว่าอัตตานุทิฏฐิคือเป็นอัตราที่เห็นตามๆกันมาอย่างผิดๆเป็นศิลปะทานเป็นที่ถูกประทานอย่างยิ่งอันนี้ก็เป็นเรื่องของจิตเชิงลึกเอาจิตไปสร้างเลยเอาจิตไปเป็นอาเทสนาเลยอย่าเอาจิตไปสร้างเป็นเนรมิตเป็นอิทธิพลเนรมิตนี่อาจจะออกเงินเดือนน้ำดำดินอะไรก็ตามแต่หรือว่านั่งดักทายใจอะไรก็ตามแต่เป็นปาฏิหาริย์ ส่วนอีกทางนึงไอ้พวกนี้แหละที่เขาเรียกกันว่านั่งทางในนั่งทางในการที่กำลังอธิบายเชิงนี้นั่งหลับตาก็แล้วก็เห็นภาพเห็นตัวเห็นร่างเห็นนั่นเห็นนี่เห็นอะไรต่ออะไรต่างๆเป็นวิญญาณเป็นโน่นเป็นนี่เป็นรูปเป็นสีเป็นวิมานเป็นอ้อมีอีกโลกนึงเลยนะมีอีกโลกของเขาอีกโลกนึงเลยปั้นเรียกว่าโลกทรมานกับมันคิดเองปั่นเอาเองเพราะว่าจิตวิญญาณหรือว่าโลกแห่งความคิดพวกนี้มันไม่มีตัวไม่มีตนหรอกมันเป็นอารมณ์จิตมันอาจจะมีรังจิตมันอนัตตาแต่เขาก็มาเป็นมีมีตัวเขาก็ไปปั้นเป็นรูปเป็นสีเป็นแท่งเป็นก้อนเป็นอะไรต่อไปมีลูกมีร่างมีสารพัดที่เคยจะฟังอย่างที่บอกเลยว่าเทวดาอย่างฝรั่ง ฝรั่งมีมีปีกบางๆหน้าตาเหมือนคนนี่แหละล่องลอยไปถือไม้มีดาวมีเดือนอะไรของจริงๆๆไปเป็นไม้กายสิทธิ์อะไรเขาก็ปั่นของเขาสัญญาอย่างนั้นกำหนดอย่างนั้นก็เป็นอย่างนั้นไปอุปทานกันอย่างนั้นส่วนทางด้านตะวันออกเราก็ไปในเชิงแบบของพุทธบริษัทของพราหมณ์แบบของอินเดียแบบผู้หญิงดูแบบของทางโน้นไปก็ไปเป็นเทวดาแบบนูนทรงเครื่องแบบนนท์มีรูปร่างแบบรูปเยอะแยะมากมายเทวดาทางฝรั่งเขาก็มีเหล้ามีเรื่องมีตัวมีตัวเหมือนกันเป็นตัวเหมือนคนธรรมดานี่เยอะแต่ทรงพลังอย่างโน้นทรงพลังอย่างนี้แล้วก็มี แปลกเหมือนกันนะกลายเป็นเทวดาแบบหัวเป็นสัตว์ตัวเป็นคนหรือตัวเป็นคนหัวเป็นคนตัวเป็นสัตว์ก็มีเหมือนกันนะของทานตะวันออกก็มีแต่พระพิฆเนศหัวเป็นช้างตัวเป็นคนอย่างเงี้ยแต่ของเขาที่หัวเป็นอะไรผมว่าเป็นคนตัวเป็นตัวเป็นสัตว์ 4 เท้าเป็นพวกอะไรบ้างก็ไม่รู้จำไม่รู้ชื่อแต่เราก็ไม่ค่อยได้อ่านประวัติความเทวดาแบบชาวยุโรปเขาก็บ้านอุปถัมภ์กันขึ้นมานั่งหลับตาหลับหูเห็นมีตัวมีตนมีภาพมีสีมีตามที่ได้สมุดอย่างนี้เป็นต้นอย่างนี้ก็เรียกว่าเป็นผู้เป็นหลงอัตตาเป็นมโนอัตรามโนมยาอัตราแปลว่า รูปที่สำเร็จด้วยจิตรูปเนี่ยมันเกิดรูปปั้นขึ้นมาสำเร็จได้เป็นอย่างสั้นขึ้นมาจนสำเร็จมันเหมือนจริงเหมือนจังเลยนะมันเป็นจริงเป็นจังเลยมันก็ยังอ่าทั้งด้านในของเรามีอย่างพระอาจารย์หรืออาจารย์ทางด้านนั่งหลับตาพระนั่งหลับตาแล้วก็ปั่นเป็นสังขารร่างกายตัวเองปั่นเป็นอะไรต่ออะไรตัวเองจนกระทั่งเห็นตัวเองเป็นนอนตายอยู่หน้าข้างหน้าขึ้นอืดนอนตายอยู่ข้างหน้าเราเลยนั่งหลับตาไปนอนหลับเออนั่งหลับตาไปแล้วก็เห็นเห็นตัวเองมันเหมือนตัวเองนอนตายนั่นแหละแต่ก็ตัวเองอ่ะรู้นะว่าตัวเองไปรู้ รู้ตัวเราว่านอนตายแล้วตายแล้วเนาะมันเหมือนตัวเราเองจริงๆเป็นตัวเราเองแล้วก็เชื่อสนิทในในนั่งหลับตานั้นเลยทีเดียวซึ่งเราเอามาวิเคราะห์ฟังตามสำนึกธรรมดามันไม่ใช่ทุกอย่าง 1 ไอ้ที่นอนตายอยู่นั่นแหละจะว่าตัวเราก็ตัวเรามันก็มีจิตอีกตัวนึงเข้าไปรู้ว่าเห็นตัวเรานอนบางคนบอกว่าเหมือนกับเรานี่เข้าไปเห็นตัวเรานอนอยู่มันก็ต้องมีจิตตัวนึงมารู้ว่าตัวเรานอนตายน่ะซึ่งมันไม่ใช่เรื่องแล้วอย่างนึงแล้วอีกอย่างนึงก็ไม่ใช่ตัวเรานอนตายกับตัวเรานั่งหลับตาอยู่ตรงนี้แท้ๆก่อนดินน้ำไฟลมที่วัดตัวของเราเนี่ยขาดขันของเรานั่งหลับตาอยู่ตรงนี้ความจริงเราไม่ได้ไปนอนอึดด้วยซ้ำไปร่างกายนี้ก็ยังนั่งอยู่อย่างนี้ ไม่ได้นอนแต่ภาพที่สมมุติขึ้นเป็นอัตตาของตัวเองคนที่รู้สึกนะรู้สึกยิ่งเหมือนกับเรานอนมันก็เราฝันเรานอนหลับฝันตัวเราเองเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้อะไรก็ได้ไปในเรื่องนั้นมันเหมือนตัวเรานั่นแหละเป็นจริงๆเป็นตัวเราเลยทุกอย่างมันเหมือนตัวเราแต่ว่าเราไม่ได้เป็นอย่างที่เรานอนน่ะที่จริงเรานอนหลับอยู่เลยอยู่ในท่าไหนก็ไม่รู้แต่ปลาไอ้ที่ตัวฝันน่ะแสดงบทบาททางออกแข้งออกขาดีดแข้งดีดขาหัวเขมรตีลังกาเป็นอะไรก็ตามสารพัดสารภีแต่ร่างกายก็นอนไม่ได้ไปขยับเขยื้อนอะไรหรอกร่างกายก็ยังทรงร่างกายนอนอยู่นั่นแต่ตัวจิตปั่นสร้างเป็น เป็นตัวเหมือนกับเราไปเป็นอะไรต่ออะไรไปสารพัดสารภีเป็นอะไรก็ได้แต่ความรู้สึกของเราบอกว่ามันเป็นเราจริงๆเราเป็นอย่างนั้นอยู่ตอนนั้นจริงๆเลยมันเหมือนแท้ๆเลยไม่ใช่คนอื่นเป็นหรอกเนี่ยมันหลงอย่างเงี้ยมันหลงนึกว่าเป็นเราเป็นเราเป็นอย่างนั้นแท้มันเอาลูกทันก็ออกไปเป็นด้วยนะอย่างนี้แหละไปขายเองเขาก็ล้มจริงเหมือนกับเขาแบบนี้เหมือนกันเราก็แม่มันเป็นจริงเหลือเกินมันมีเนื้อมีตัวมันเขาเพราะเขานี่คุณไม่ได้นั่งหลับตาเข้าไปพบคุณไม่เห็นจริงนะฉันเห็นจริงนะ มันน่าสนใจน่าเห็นใจนะเพราะเขาเห็นของเขาจริงๆนะคุณจะไปว่าเขาไม่จริงก็ไม่ได้ก็เห็นเขาสัมผัสโถ่คุณไม่ถึงคุณไม่ได้สัมผัสมันยังสัมผัสฉันสัมผัสจริงๆของฉันน่ะฉันปั่นจนสำเร็จของฉันและฉันก็เป็นของฉันจริงๆฉันมีฉันจริงๆนะมันเป็นของจริงนะเขาก็ยืนยันว่าของเขาไปจับสัตว์ของจริงนี่แหละเขาถึงเขาได้เขาเป็นคนแล้วเขาก็ยึดตามนี้เลยจริงจังเหลือเกินมีตัวมีตนมีลูกมีเรื่องมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาพรุ่งนี้ก็นั่งหลงสิ่งนี้เป็นของจริงเป็นสวรรค์วิมานยิ่งมีอุปทานมากเป็นนักศึกษาพัฒนาก็ผูกเป็นเรื่องเป็นราวเป็น ยายเป็นอะไรแค่นี้ก็ทัวร์ทัวร์สวรรค์ทัวร์นรกทัศนาจรสวรรค์ทัศนาจรนรกไปกันใหญ่เลยมีมากมีมายนั่งไปเถิดวันนึงคืนนึง 5 คืน 5 วัน 100 วัน 100 คืนชั่วนาตาปีพรุ่งนี้ก็นั่งสร้างภพสร้างชาตินี้ไปว่าตัวเองคนไหนอยากจะมาเป็นด้วยกันบ้างแล้วก็มามานั่งหลับตาเอาอย่างนี้แล้วก็เป็นด้วยกันพอบอกอุปทานด้วยกันสมมุติตรงกันมีกี่ระดับได้ยินมายึดสมมุติสัญญาณเข้าก็ตรงกันตรงทั้งความละเอียดของจิตที่ส่งแก่กันและกันตรงทั้งหยาบที่พูดกันเป็นภาษาอธิบายบอกกล่าวตรงทั้งหยาบทั้งละเอียดตรง ได้เป๊ะเลยเหมือนกันเดี๊ยะเลยก็ได้ต่างคนต่างปั่นของตัวเองนะที่จริงในจิตของคุณหนูปั่นของคุณน่ะคุณไปนั่งหลับตาเข้าตัวนี้คุณก็ไปของคุณสังคมก็ไปของผมคนละคนละคนละเมืองเราที่จริงเมืองของใครเมืองของมันเมืองของอัตภาพแต่ตรงกันเรียบเลยเหมือนกันเปี๊ยบเลยก็ได้ได้เพราะฉะนั้นการที่จะมานั่งเข้าทรงแล้วก็มีวิญญาณของหลวงปู่ทวดอย่างทุกวันนี้ก็ทรงหลวงปู่ทวดกลางคืนนึงมีหลายร้อยจ้าวิญญาณหลวงปู่ทวดทำไมไปหลายแห่งบางทีชนกันเลยนะพร้อมกันเลยอยู่ที่นี่ก็ส่งหลวงปู่ทวดอยู่ที่นี่ก็ทรงหลวงปู่ทวดเอาเวลามาจับ นาฬิกาเวลาเดียวกันด้วยลอยแห่งก็มีหลวงปู่ทวดลอยหลวงปู่ทวดก็จริงอ่ะทีก็มันอัตภาพของตัวถังนั้นปั่นเอาเองทั้งนั้นจะส่งหลวงพ่อโตพร้อมกันร้อยเจ้าพันเจ้าอยู่ในนี้ก็ไม่แปลกอะไรบางคนก็มานั่งเฉยๆเขาบอกวิญญาณหลวงพ่อโตทำไมท่านไปมากเท่านั้นก็ไปโน่นไปนี่โอ๊ยวิญญาณคนเก่งถึงแบ่งไปได้แบ่งไปนู่นแบ่งไปนี่ก็ได้โทนี่ก็ออกทางนี้ก็แบ่งไปได้อ่ะสิคนนั้นก็บอกองค์จริงเท่านั้นก็บอกเออแล้วหลวงพ่อโตทำไมทีนี้มันหนักๆเข้าไอ้ที่เหมือนกันก็ไม่สงสัยไอ้ที่ไม่เหมือนกันหลวงพ่อโตองค์นี้พูดที่นี่ว่าจะขาวก็พูดอยู่ว่าดำนี่หลวงพ่อโตไหนว่ามีศีลทำไมถึงเล่นขาวเล่นดำพูด อีกอย่างนึงไปพูดมันอย่างนึงตอนนี้หลวงพ่อโตชักเก่งชักกินคนละชิ้นไอ้นี่ก็บอกไอ้นี่ 2 ไอ้นั่นจริงเราก็โตชักแย่งกันกินแย่งกันปลอมล่ะแท้จริงปลอมด้วยกันทั้งคู่ก็มันตัวเองทั้งคู่เลยบ้านเอาไปสมมุติขึ้นไปที่ระดับได้ยินมาแล้วก็ตัวก็สมมุติขึ้นยึดขึ้นแล้วก็สร้างชาติสร้างให้เหมือนที่สุดถ้าใครสืบประวัติมีประวัติมีนิทานรู้ว่าประวัติศาสตร์ของตัวเองที่จะสามารถหยั่งรู้มันหยั่งรู้ได้ด้วยการ มันมีพลังงานอีกเยอะเช่นสมมุติว่ามีคนเนี่ยนั่งอยู่ในนี้รออยู่นี่มีคนรู้ประวัติศาสตร์ของหลวงพ่อโตมีรู้นิทานรู้ประวัติของหลวงพ่อโตในนี้นั่งคนนี้ก็ทำกิจกรรมก็สามารถจะเป็นดึงเอาความรู้หรือผู้ที่รู้ในจิตวิญญาณในสัญญาของพวกนี้ๆๆดึงออกมาเป็นของตัวเองดูทำมาเป็นของตัวเองรู้ก็สามารถทำได้นะไม่ใช่ทำไม่ได้ทำได้นะแต่ถ้าเราจะไม่มีอีกวิจิตรกว่านี้อีกมากเก่งกว่านี้อีกเยอะสามารถที่จะเป็นอย่างรู้เพราะฉะนั้นการที่จะหยั่งรู้ดินฟ้าอากาศด้วยสภาพของการทำภารกิจวิทยาทำคลิปแบบพลังแบบนี้สามารถรู้ได้เหมือนกัน อยากดูหนังไทยคนนั้นคนนี้หนีไปโน่นมานี่ไอ้เรื่องนี้แล้วโถ่มันก็ยิ่งง่ายก็รู้ประวัติแต่ที่กำลังเล่าให้ฟังนี่ดูประวัติอีสานแต่อย่างนั้นง่ายกว่านี่ของหายอยู่ที่ไหนมันเหมือนส่งหมาอัลเซเชียนที่เขาตามดมดูของไปขนของวัตถุง่ายๆตามไปเดี๋ยวก็เจอนะแล้วยิ่งวิญญาณในจิตนี่มันยิ่งละเอียดลึกยิ่งกว่าหมาอัลเซเชียนตามด้วยซ้ำไปมันอาจจะเขียนตามมันยังหยาบๆไอ้นี่มันซอกซอนมันละเอียดมันไปไกลมันได้เป็นได้อันนี้สูงกว่าจะเขียนอธิบายไว้ในหนังสือรำคาญชีวิตบ้างแต่ก็ไม่ได้อธิบายละเอียดอะไรมากมาย เขามีถามเรื่องของหายเรื่องคนหายเรื่องอะไรต่ออะไรต่างๆก็ดูมันอาจจะอธิบายไว้บ้างพลังงานจิตตรงนี้ก็สามารถทำได้แต่ก็ไม่ได้เป็นเพราะเป็นควายอะไรที่เป็นจะตัดกิเลสตัณหามีแต่มันจะหลงทำให้ตัวเองหลงความเก่งของตนเพราะการที่จะมานั่งสร้างภาพสร้างภาพมันก็มีการซ้อนอยู่ก็ต้องรู้จะสร้างภาพนั้นเรื่องนี้ก็ต้องมีอุปทานมีเรื่องมีราวยิ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับบุคคลในประวัติศาสตร์ระลึกถึงแม้อย่างเข้าไปไปพบกับพระนเรศวรไปพบกับความโง่คุณหญิงโมไปพบกับรัชกาลที่ 5 จะพบกับอะไรก็แล้วแต่เป็นประวัติศาสตร์จะส่งผู้นั้นผู้นี้ก็จะต้องมีปัญญาหรือว่ามีจิตที่จะต้องพยายามสืบค้นนิทานสมุนไพรอย่างจะรู้รูปรู้นามของประวัติศาสตร์ของเขาเอามามันก็เป็นได้ก็เป็นได้แล้วพวกนี้ก็จะเก่งด้วยกรรมวิธีอย่างนี้เป็นเชิงจิตก็ได้แต่เรื่องราวมีแต่เรื่องราวเปลือกไม่ได้มานั่งอ่านจิตที่เป็นเจโตปริยญาณอย่างทำอย่างพุทธธรรมรู้กิเลสรู้ตัณหาอุปาทานรู้โลภะโทสะโมหะไม่ไปเป็นกรรมวิธีอย่างหนึ่งออกนอกลู่นอกทางจะว่าเก่งก็เก่งแต่ว่าปลอมก็ปลอมมัน ตาตัวเองเข้าไปยังอ่ะแต่มันมีแล้วมันมีของที่มันเอามาทำอะไรทำงานที่จะไปหยั่งรู้อะไรต่ออะไรได้มันก็มีฟังดูดีๆจะเข้าใจว่าบางทีมึงน่าฉงนแต่มันน่าเอ๊ะทำไมเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ได้น่าจะงอนแล้วมันก็ถูกจริงมีจริงได้ด้วยอีกนะไม่ถูกจริงมีจริงได้ด้วยซึ่งน่าจะงอนแต่ถ้าเรารู้แล้วเรียนรู้จิตวิญญาณจริงอะไรแต่จริงๆแล้วมันไม่น่าฉงนหรอกมันมีเหตุปัจจัยของมันจริงๆแต่จะให้ผมอธิบายมีลึกซึ้งมีลึกลับมีอะไรซับซ้อนกว่านี้อีกเยอะผมไม่ไหวจะอธิบายขี้เกียจเพราะยังไม่สอนวิชานี้จะขยันปั๊มใช้อธิบายที่มันจะพารู้กิเลสตัณหาอุปทานแล้วก็ปล่อยออกมาแล้วให้จิตของเราสบาย ว่างแล้วเป็นประโยชน์ต่อเราเดี๋ยวนี้ปัจจุบันเดี๋ยวนี้ให้ได้ฆ่าได้คุณเดี๋ยวนี้ตัวเราเองมีค่ามีคุณเพราะว่าเราทำกิเลสของเราออกได้จริงอยู่ก็สบายเป็นประโยชน์ต่อโลกสร้างสรรค์เป็นคนประเสริฐเป็นมนุษย์ผู้ประเสริฐเป็นมนุษย์ที่เป็นประโยชน์มีค่าอย่างแท้จริงอันนี้เป็นค่าของสังคมที่ต้องการมากถ้าอย่างนั้นไม่ค่อยเข้าท่าอะไรแล้วที่เรียกว่าเป็นอัตตานุทิฏฐิก็เพราะกฎหมายความว่าอันนี้เป็นความเห็นของเขาเองทิฐิและเป็นเรื่องจริงๆอยู่ที่ปัจจุบันนี้ก็เป็นเท่านั้นแหละเพราะเขาเองก็นั่งเขาก็สร้างภาพพจน์ปั่นตัวปั่นส่วนที่เป็นปัจจุบันนี้เขาโดยเขาก็พยายามเอาอดีตเอาอะไรก็ได้มาผสม เจ๊เขาเข้าไปตามอัตราอัตราอนุกรรมน้อยก็ได้ก็รู้ตามที่เห็นหรือตามที่ทำตามเขาฟังเขาเล่าเขามีอะไรต่ออะไรเราก็เป็นไปตามที่เขาจูงเป็นไปตามที่เป็นภาพเป็นพาไปไปอย่างนั้นเองเรียกว่าทำตามก็ไปอัดๆๆตาที่เห็นตามๆกันมาอย่างผิดๆข้อสำคัญก็คือมันมันผิดจากพุทธธรรมออกไปแล้วมันห่างจากแนวทางทำออกไปแล้วแล้วมันก็ตามกันได้วิชาการอันนี้ก็ต่อกันอยู่เหมือนกันมีเลขฐานของเขาเหมือนกันนะวิชาการอันนี้ก็เป็นเลขขาดแล้ววิชาการนี้เลขขาดนานเหมือนกันอยู่ครองโลกไม่ใช่น้อยติดต่อติดตามกันมานี่เหมือนกัน เปลี่ยนสีแล้วก็ตบปากทางก็เป็นจารีตเป็นประเพณีเป็นธรรมเนียมและอุปทานอย่างนี้เป็นที่ถูกประทานเหมือนกันเป็นทุกที่ทุกประการอย่างยิ่งเหมือนกันในการเห็นเป็นความเห็นยึดความเห็นแบบนี้เชิงนี้เข้าใจเอาอย่างนี้ถ้าเรียกการเข้าใจนี้ไปหลงอันนี้ว่าเป็นสาระหรือเป็นสารัตถะเป็นสารัตถะเป็นแก่นเป็นแกนของเขาถ้าผู้ใดยึดอันนี้เป็นแก่นเป็นแกนไปไม่เข้าใจพุท