220131-2-021 ทางเอกภาค2-ตอน021(หน้า035)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 31 มกราคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 11 ที่พุทธสถาน 3 ตัวอักษรฉะเชิงเทรา ต่อโยงออกมาทางตาหูจมูกลิ้นกายแล้วมันก็เข้าไปมีบทบาทมีกิริยามีอาการอยู่ที่จิตยังรับรู้กันมีสภาพกริยาที่แตกต่างกันในตัวต่อไปเดี๋ยวเราจะได้รู้ว่ามันแตกต่างกันระหว่างลูกศิษย์ลูกลิ้นกายเป็นวิญญาณวิญญาณ มันก็ยังเข้าไปอยู่ในจุดก็ยังมีสภาพอยู่เข้าไปอ่อนลงอ่อนลงไปอีกแล้วก็มีอยู่ซึ่งถ้าเราไม่ได้เน้นต้นเน้นการเน้นลายในตัวอย่างกับเขาเงินใครไม่อยากให้ลูกกลางดูละเอียดชัดครับถ้าเผื่อว่ารู้ไม่ชัดมันก็จะกลับแล้วไอ้ที่ควรจะจับต้นกลางปลายของตัวเองแต่เราบุคคลให้ดีๆและจะต้องเข้าใจจุดสำคัญ ของพุทธคุณจะไปเลาะๆเล็มๆอยู่ไกลพุทธคุณโดยไปเสียเวลามัวเมาอยู่กับฉายาคุณเดรัจฉานคุณเป็นหลงผิดที่คุณจนไม่รู้จักตาของคุณเลยเลยไม่ได้ล้างกามคุณออกจากตนแถมติดที่คุณเข้าให้หรือไปมัวเมาอยู่กับโลกียคนต่างๆอันเป็นความเก่งทางก่อโรคสร้างภพต่างวัตถุก็นำมาทำทั้งหยาบใหญ่ทั้งละเอียดยิบให้เป็นคุณคิดจนถึงยุคอภิญญา ปฏิสัมภิทาญาณที่ยังไม่ถึงระดับไม่ใช่ครูไม่ใช่ขั้นของตนก็อย่าไปมัวเมาหลงอยู่กับองค์กรอันนี้ก็สรุปลงไปให้รู้ต้นกลางปลายไม่รู้ตัวเองชัดๆแล้วก็จับเขาเลื่อนไม่ได้ว่าเรามาเรียนพุทธศาสนาเรามาเรียนทุกท่านเราจะเอาอะไรคุณจะทำต้นไม้อะไรพระพุทธเจ้าสอนกฎหมายอะไรก็ต้องการให้เราได้อะไรเพราะมันคุยแล้วมันกลับไม่ถูกเรื่องถูกราวแม้มันจะเป็นเรื่องของจิตกลายเป็นเรื่องไร้เหตุผล คนใหม่แล้วก็เป็นหลงอิทธิเดชการสร้างโลกีย์คนต่างๆไม่ว่าจะเป็นนึกว่าเราเป็นคนสร้างภพต่างหากต่างโลกต่างวัตถุหรือไม่ถูกสร้างนามธรรมอะไรทางด้านไหนก็ตามเดี๋ยวนี้เป็นเมียหลวงผมเยอะแยะแล้วเขาก็จะเข้าใจ ศาสนามันลื่นเปื้อนเละเทะแล้วก็เป็นที่ดินเกาะยึดติดคุณความเก่ง
อ่านต่อ
คุณความดีอะไรคนอื่นที่ไม่ใช่เรื่องของศาสนาไม่ใช่เรื่องทุกข์พุทธคุณไม่ใช่เรื่องของมรรคผลอะไรต่ออะไรมากมายก่ายกองถ้าสรุปความต้องเรียนรู้แจ้งชัดเข้าไปเข้าไปจนเห็นความไม่เที่ยงไม่แพ้ไม่ได้จริงๆเป็นสภาวะธรรมในตนข้อควรทำพยายามทำตนให้รู้อยู่และเห็นอยู่ให้ได้จริงๆ ผลิตภัณฑ์สรุปแล้วก็เป็นสิ่งที่ตบท้ายเลยช่วงนี้เราก็จะต้องเรียนไม่ได้เรียนอะไรเราจะต้องเรียนเข้าไปจนกระทั่งบอกแล้วว่าเห็นอนิจจังหรือความไม่เที่ยงนี้ไม่ใช่เห็นความไม่เที่ยงแบบที่พูดง่ายๆของวัตถุดินน้ำไฟลมแต่เราเห็นความไม่เที่ยงของจิตวิญญาณจึงเรียกปรมัตถ์โรงเรียนกันอยู่จะเป็นสัตว์ตัวตนบุคคลภายนอก อะไรมันก็ไม่เชื่อทุกอย่างมันไม่เที่ยงหมดนั่นแหละสัจธรรมอธิษฐานจริงๆแล้วมันลงตัวกันหมดมันก็เป็นไปอย่างนั้นลูกนอกจากมันเป็นยังไงมันก็เป็นอย่างนั้นเพราะเหตุใดของไตรลักษณ์เป็นเรื่องของตัวละครได้แล้วเราก็จะต้องรู้ทาง จะเปลี่ยนแปลงไปมากน้อยเป็นลิงค์พระแตกต่างกันขนาดไหนเท่าใดไม่สามารถรู้ได้ไม่เห็นจริงๆรู้เห็นจริงๆเหตุผลจับผิดได้กับจิตใจจิตของเราเปลี่ยนแปลงแล้วมันเปลี่ยนแปลงไปในคุณลักษณะอะไรเราก็จะต้องรู้เพศดูหัวข้อรู้ความหมายก็เปลี่ยนแปลงไปในทางกุศลเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นเข้าใจสมาชิก แล้วก็รู้แล้วแต่จะคุมวิญญาณก็จะพูดแท้ๆมันยังไม่ถึงเข้าถึงปรมัตถ์หรอกมันยังไม่เข้าถึงผิดรูปวิญญาณและตอนหลังก็เข้าไปถึงบริเวณจุดสำคัญ ตอนนี้ดอกไม้ที่สัมผัสทางตาจากคุณสมบัติถ้าจะสัมผัสทางหูต้องเปิดทางจมูกทั้งลิ้นทั้งกายและคลายก่อนแล้วเราก็จะต้องเห็นอันนั้นเข้าใจอันนั้นจริงๆเห็นของเราเองบางทีจะแพ้เห็นอย่างเดี๋ยวนี้เป็นปัจจุบันเรารู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั้นเชียวพูดได้เห็นจริงรู้จริงๆจะเป็นผู้ที่สนใจตัวเองจริงเป็นภาวนาอันนี้เป็นเรื่องของบทถึงขั้นภาวนาปัญญา ผู้ใดเกิดผลจริงก็เป็นมรรคเป็นผลจริงๆเริ่มต้นสัมมาทิฏฐิเพราะว่าคนมิจฉาทิฏฐิก็เริ่มต้นเป็นมรรคมีมรรคนั่นแหละเป็นผลอาจจะเป็นผลน้อยผึ้งเพิ่งรู้ที่สำคัญรูปเศรษฐกิจรูปเป็นจิตดังกล่าวมาแล้วนั้นก็ล้วนเป็นต้นกลางปลายอยู่ในโลกทั้งนั้นซึ่งยังมีการมาราคะอันแสนเป็นปฏิปักษ์เปิดความไม่สนใจเต็มที่ เสพสมบ่มิสมยังไม่เต็มยังไม่อิ่มถึงใจฟังความหมายนี้ดีความหมายคำว่าปฏิเสธไม่ใช่หมายความว่าอย่างที่เราพูดกันอย่างลูกโลกปฏิฆะหมายความว่าโกรธมีความหมายของคำความหมายที่ชัดเจนในจดหมายความว่าอย่างนั้นเป็นความไม่สมใจเต็มที่แต่ผมบอกสมเหตุสมผลวิจัยยังไม่เต็มยังไม่อิ่มถึงใจด้วย รู้เข้าใจในเรื่องของกามราคะเข้าใจอันแสนกามราคะเนี่ยมันแฝงอันแสนเป็นปฏิกะด้วยสืบสันติต่อเนื่องละเอียดลึกเข้าไปเป็นรูปเป็นนามถึงในจิตอยู่ก็เป็นสภาวะจริงเรียกมันเป็นอัตราฟังดีๆนะตอนนี้จะมีภาษาเกาหลีตามคุณลักษณะนั้นๆของมันก็ได้ก็ถูกต้องไม่ผิดตรงไหนเลยเพราะมันเป็นเพราะว่าปัญหาที่พ้นจากการคือ หูตาลิ้นจมูกตายเข้าไปอยู่ในใจแล้วจริงๆและมีชั้นตอนล่วงเลยจากฉันอยากฉันตื่นเข้าไปแล้วจริงๆด้วยเอาคำว่ามโนราห์และคำว่าอรูปไม่ใช่อัตตาในนี้ไม่ได้หมายความว่ามโนมยาอัตราแลกที่เข้าหมายหรือว่าที่เราได้อธิบายหมายแต่ก่อนนี้ที่หมายแต่ก่อนนี้เราหมายความว่ามโนไม่อัตตาคือรูปที่เราติดตั้งเป็นรูปเป็นรูปเป็นภาพเป็นรถอะไรก็ตาม ปั้นขึ้นมาจนสำเร็จลงในจิตเป็นอุปทานแท้และเป็นอุปทานเกินจริงไม่มีหรอกไม่มีแต่เรามาสร้างจนมีมันไม่เป็นจริงเลยมันไม่มีจริงเลยอย่างที่บอกว่าอัตราที่บอกว่าจิตไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีรูปไม่มีผมเขาก็ปั่นแต่เป็นรูปทรงผมสั้นเป็นตัวเป็นตนอย่างมากเป็นของปลอมปลอมทีนี้ถ้าคราวนี้ในที่นี้เราไล่เข้าไปเรียนรู้ก็ไปจนกระทั่งไปจากชีวิต พวกเราได้นั่นคือเรากำลังจับอัตราจับตัวจิตแท้กับอารมณ์ผิดจริงๆว่ามันเป็นอัตรามันเป็นรสชาติของโลกมันเป็นอัดสาธารณะมันเป็นมโนที่จิตนี่แหละมโนอันเป็นจุดเหมือนจิตมนุษย์ตาตัวนี้เหมือนมันเป็นจริงเป็นจังเหมือนมันเป็นของแท้แต่ปลามันก็ยังเป็นของเก่าที่แสนดีอัตราอันนี้จึงเป็น ถ้าจะบอกว่าแท้จริงๆคือเป็นอัตตาที่มีได้ไม่ได้ไปกรุงเทพฯแต่เป็นธรรมชาติที่เกิดมาแต่ตัวผู้มีกิเลสเป็นธรรมชาติของกิเลสจะมีคนไปแต่พระอรหันต์ย่อมมีมาแต่ไหนๆก็เกิดมามันก็มีธรรมชาติต่อเนื่องตามสมตามสมาคมมีอยู่ไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีลูกไม่มีร่างแต่มีชีวิตอย่างมีอาการที่เราสามารถจะรู้รูปรู้นามสกุลนี้เราจะรู้เราจะ เป็นสิ่งที่เราจะถูกรู้ได้และจิตของเรานี่จะรู้เป็นอารมณ์ที่เราจะรู้ได้อัตตาที่เป็นอัตตากินพยายามฟังให้เข้าใจนะมันซ้อนแต่ก่อนนี้ที่อธิบายมานั้นเป็นอัตตาเจ้จริงๆเป็นของที่มันไม่มีก็อุตส่าห์ไปสร้างจนมีช่างมาใหม่ๆเลยถ้าเกินจริงสร้างเกินมนุษย์ธรรมดาโลกเขาจะสร้างฉันด้วยถ้าเกิดมนุษย์ธรรมดาธรรมดาเขาเป็นไปไม่ได้หรอกไม่กล้าจะไปนั่งหลับตาปั้นจนกระทั่งเห็นสวรรค์เห็นนรกเห็นอะไรต่ออะไรต่างๆจนกระทั่งมีพลังจิตอะไรใจต่างๆเป็นตัวเป็นตนเป็นเรื่องเป็นราวเป็นอะไรๆ กระดาษสร้างขึ้นมาจนถึงซึ่งมีศาสนาบางลัทธิบางกลุ่มบางหมู่กำลังมันเขี้ยวอยู่ในช่วงนี้และเขาก็หลงในการสร้างได้หรือว่านั่นแหละคือผลสำเร็จยากไม่ใช่งานยากไม่ใช่ว่ากว่าจะสร้างได้จากแล้วก็ไปหลงไม่ได้เป็นผลสำเร็จในการเรียนรู้กำลังเผยแพร่กันอยู่มากเดี๋ยวนี้แต่ก่อนก็เผยแพร่มากไม่ใช่วิชาใหม่อะไรหรอกแฟชั่นใหม่แค่นั้นเองแต่ก่อนนี้ธรรมดาแต่เดี๋ยวนี้แพงเสื้อเป็นรูปใหม่เป็น แบบใหม่ทุกการกระโปรงเป็นแบบใหม่เท่านั้นแหละเป็นในจุดที่กำหนดใหม่แค่นั้นเองแต่ก็เรื่องเก่าแต่โบราณอาจารย์มานั่นแหละเป็นเรื่องของมโนราห์เกินจริงที่เป็นหลงสั้นลงสร้างมาให้แก่ตนจนได้จนสำเร็จจนเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาได้ตลอดนึกว่าเป็นของของดีของซึ่งมันน่าสงสารตรงที่ว่าธรรมดาธรรมชาติเกิดมาเราก็มีกิเลสธรรมดามันมีความหลงที่ถูกหลอกเป็นมายาวมาหุ้มมาเป็นเมียกันทุกเกมมายาอยู่ในจิตมันมาอยู่แล้วเราก็รู้มันไม่ได้เป็นอาการของ เอามาทำเป็นอาการของเศรษฐกิจถ้าเรารู้มันก็เป็นรูปที่ถูกครูนั่นแหละมันไม่ใช่นิพพานนะมันเป็นอยู่ในจิตแล้วเราก็ไปหลงยึดหลงถือหลงเลี้ยงมันไว้เราก็ครบกำหนดไว้มันนานแล้วเพราะงั้นก็เพราะว่าเราเองรู้มันได้มันรู้ยากเพราะมันไม่มีตัวตนดูยากเราก็จะต้องล้างมันมันไม่มีจริงมันไม่เป็นอัตตาแต่อะไรหรอกถ้าเราล้างพวกนี้ได้กำหนดแม้แต่ตัวมันก็ยังอนันตังว่ามันก็ยังอนัตตาวิญญาณอันบนสุดแท้ๆมันเป็นอย่างนั้นตาย ไอ้ยิ่งอันนี้แล้วมันไม่เที่ยงกว่าแล้วมันเราเองเราเป็นที่ดินหลงให้มันผูกพันเท่าจนกลายเป็นเที่ยงกว่าฟังฟังดีๆฟังที่จริงน่ะวิญญาณมันไม่ได้เครียดกว่าอะไรจะยิ่งอันตรายแต่เราก็ไปยึดมันเข้าไปปรุงมันเข้าไปตัดใจมันก็จนมันกลายเป็นของเที่ยงแล้วเกิดเหล้าหมุนเวียนแล้วหมุนเวียนว่าติดตามเลยเป็นของจนเจ้าตัวเองล้มมันว่ามันเป็นของจริงของแท้ไม่ยอมให้การ ไม่ยอมให้เสื่อมทุกอย่างก็เป็นทั้งสาธารณสุขสังขารด้วยยิ่งสังขารยิ่งกว่าเพราะเอามาปรุงเอามาเพิ่มเอามาผสมปนเปเข้ามาให้ตัวเองน้ำมะโนไม่อยากอัตรากฎหมายถึงอัตราที่เป็นสภาพของกิเลสตัณหาเป็นเรื่องของที่เป็นแฟนอยู่ในจิตที่ไม่เป็นลูกเป็นตัวไม่ต้องไปนั่งปั่นนั่งสร้างแล้วก็อ่านให้มันออกไม่ต้องเป็นแค่เด็กหลับหูหลับตาปั้นดินเกิดขึ้นมาไม่ต้องมันเป็นอยู่แล้วมันมีอยู่แล้วมันออกให้มันผ่านประตูเช่นเดียวกันทำทานเข้าไปสักพักก็ไม่ให้มันเห็นให้มันรู้ ไม่ต้องไปสร้างเลยไปสร้างอะไรมันแย่อยู่แล้วมันมีอยู่เถอะอยู่แล้วมันไปสร้างขึ้นมาอีกก็ได้อย่าไปสร้างกิเลสเพิ่มเข้าไปอีกก็ตายกันพอดีฟังดีๆนะมันน่าสงสารคนที่ไปสร้างอะไรเข้ามาเป็นมโนระยะอันตรายเพิ่มไม่สวยแล้วเขาก็เรียกว่าของเขาเป็นลาภอันประเสริฐแล้วหนอที่เราได้ถ้าอธิบายแบบทางเศรษฐกิจอันนั้นเรียกว่าอธิบายแบบความหมายของเดชาหน้าสงสารยิ่งเพราะว่า ทีนี้อธิบายแบบชุดมโนมติลาโภเป็นลาภของเราแล้วหนอที่เรายังเข้าไปรู้ไปเห็นเป็นทานเพ่งเอาไปพิจารณาดูให้มันเทียบไม่ให้มันไปแต่ถ้าที่มันไม่ใช่ตัวจริงไม่ใช่ตัวจริงแต่เราไปหลงมันยาก บรรทัดถูกรู้ยากเป็นสิ่งที่ถูกรู้อย่างที่เรียกว่าไม่น่ารักไม่รู้ไม่เคยได้ง่ายๆก็เป็นอรูปไม่ได้อัตราความดีๆนี่ซอยละเอียดลงไปอีกมีความแตกต่างกันถึงชั้นสูงเพราะในความหมายของมโนมยิทธิอัตราที่เราได้อธิบายผ่านมาแล้วพอดีที่เรากำลังเล่นกันอยู่เดี๋ยวนี้จะดีก็จะต้องเข้าใจให้ดีๆจะสับสนตอนนี้เรากำลังจะกลับมาอันนี้เป็นมโนระยะอันตรายเพราะการสอนทุกวันนี้ไม่ได้สอนอัตราโผล่ขึ้นมาท่วมขึ้นมาเขาก็สอน ทุกอย่างอนัตตาแล้วเขาก็ได้แต่การคาดคะเนว่าอนัตตามันไม่มีตัวไม่มีตนอะไรหรอกมันว่างไม่ต้องไปทำอะไรมันถ้าเผื่อว่าใครใช้ปัญญาคิดเอาแต่ว่าอ๋อทุกอย่างมันไม่เกี่ยวหรอกถ้างั้นก็เป็นไปอยู่ธรรมดาไม่ต้องไปเรียนรู้อะไรเฉยเลยปล่อยเลยไม่ต้องไปรถไปละไม่ต้องไปทำบุญไม่ต้องไปฝึกเขียนไม่ต้องมีแบบฝึกหัดไม่ต้องมีจังหวะทำไม่ต้องมีศีลแต่จะเพียงใช้ปัญญาอย่างเดียวไม่รู้เหมือนกันๆๆใครเข้าใจอนิจจาอนัตตาสัญญา พวกปัญญาต่างๆเขาจะสอนกันอย่างนี้พวกที่จะมีศีลมีสมาธิอะไรอยู่เราเป็นพวกไม่มีปัญญารู้เขาว่างั้นแต่ก็หลงปัญญามากเพราะหลงปัญญาที่เขาแค่คิดออกฟังดีๆนะก็หลงปัญญาของเขาเข้าใจได้แจ้งอะไรบนโทรศัพท์สัญญาณน้ำตาสังขาราวิญญาณน้ำตาสัพเพธัมมาอนัตตามัน ตัวตนอะไรเรานี่หลงมันเลยอยู่มันก็มันไปมันก็เสื่อมมันก็ทำสลายมันก็ไปของมันเองมันจะเป็นความดีความชั่วอะไรมันก็เราอยากไปทำชั่วก็แล้วกันจะทำดีให้ได้ให้ได้ดีที่สุดเท่าที่เราเห็นมันดีนอกนั้นมันก็ไม่เชื่อหรอกตายแล้วมันก็สูญเลิกข้อความทำแทน ภาพอะไรจะไปบอกว่าโอ๊ยรำคาญพี่แล้วก็จะได้เป็นบุญของเราต่อไปชาติหน้าชาตินู้นไม่รู้เรื่องพม่าเขาจะทานก็หมายความว่าเขาจะต้องมีส่วนได้ส่วนเสียอะไรไปแค่นั้นแค่นั้นก็อยากฟังอยากฟังถ้าไม่มีส่วนเชื่อมโยงหลายๆอย่างเราจะต้องกราบสละเราจะต้องหัดฝึกหัดให้มันสูญเสียตายจริงๆมันมีโลภะอยู่ไม่มีเราจะให้จนหมดเนื้อหมดตัวดูให้เป็นไหมในกระบอกเลยออกมาจนกระทั่งเจ็บปวดได้พวกนี้ไม่บวชไม่ออกมาบวชเห็นหมวดโง่มากแบบนี้แล้วก็จะเข้าใจพระพุทธเจ้า ภาพพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าได้ยิ่งโง่ที่สุดและมีอย่างที่ไหนจะตายแต่เธอยังพูดตามโด่งดังทรมานตัวเจ็บป่วยเจ็บๆสดๆไปหาปลาเล็กไปหาที่กินไอ้นั่นแหละถ้าจะว่าแล้วยิ่งที่มีปัญหาในโลกที่ที่อยู่อาศัยอยู่ก็ไม่ได้ปลาเล็กปลาน้อยนั่นแหละเป็นนอนตายต้นดังต้นใต้ต้นเล็กอะไรก็หานิยมแย่เลยพระพุทธเจ้าเนี่ยถ้าจะว่าแล้วนี่ไงมันจะตายอยู่แล้วเขาทำคุณงามความดีมันก็ทำมามากมายแล้ว 10 อยู่แล้วกินบุญเก่าเยอะแยะกินได้ทำไมต้องไปทำอย่างนั้นเขาไม่รู้จักคุณงามความดี พระกรุณาธิคุณมหากรุณาธิคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้จะตายแก้แพ้เป็นที่สุดของที่สุดในแสดงความสะอาดบริสุทธิ์แห่งความเสียสละความกรุณาเป็นรูปรอยแห่งบุญคุณในโลกคนเราจะต้องแสดงกรรมกิริยาทุกอย่างนั้นก็มาหากรรมเป็นปัจจุบันแม้แต่จะตายแล้วจะสูญเสียพระพุทธเจ้าจะนอนตายบนมันจะถอนให้เป็นตัวอย่างกินยาเป็นปัจจุบันนั่นเดี๋ยววันตาย 0 ตายว่าตายแบมือตายไม่มีอะไรอย่างไม่มีอย่างน้อยที่สุดเป็นยอดมหาชน มนุษย์พวกที่ไม่รู้จักไม่รู้จักเจตนาบุพเพสันนิวาสแต่ที่ผมพูดผมเข้าใจเจตนาแม้ในเจตนาก็เป็นลูกศิษย์ลูกของผมผมรู้ผมจะบอกว่าผมเห็นเจตนาพระพุทธเจ้าผมเห็นเขตศึกษาพิเศษของพระพุทธเจ้าเห็นพูดเห็นคุณครูต่างๆถ้าพระพุทธเจ้ามีสิทธิ์หมายอย่างไรที่เล่าถึงคุณฟังคุณฟังมันมีความหมายมันมีเรื่องคุณพอจะโมเมดาวหรือเปล่าไม่ใช่เรื่องโมเม เป็นเรื่องจริงผมอยากลงไปแล้วแต่ชีวิตมันขึ้นมาเป็นภาษาญี่ปุ่นว่าพระพุทธเจ้ามีเจตนาเป็นกรุณาธิคุณอันสูงสุดถึงความเสมอถ้าจะนอนตายที่ไหนก็ได้ใช่ไหมเพราะมันก็จะตั้งเจตนาเอาไว้ทำไมต้องฟังอานนท์มอเตอร์ไซค์ยังไม่เข้าใจการพักผ่อน จะไปก็ไปหาไปอันนู้นไปนี่แหละมันไม่ใช่เมืองเล็กเมืองน้อยหรอกฉันก็ปลอบใจเพราะอานนท์สำคัญจะเข้าใจถึงพุทธปัญญาพุทธพิสัยมันไม่ได้มันไกลกันเหลือเกินเพราะฉะนั้นท่านเป็นแต่เพียงปลอบประโลมให้จบอานนท์แล้วก็ตามเราก็แล้วกันเธอไม่รู้ชั้นเชิงของพระปัญญาที่คุณไม่รู้จักฉันเชิญผมกรุณาที่คุณไม่รู้ชั้นเชิงของบริสุทธิ์ที่คุณที่มันบริสุทธิ์ผมเข้าใจในพุทธคุณอันนี้ทั้งรอบทุกรอบทุกพระพุทธเจ้าทรงแสดงมโนแสดงออกจนถึงสิ้นสุดแห่งที่สุดท่านก็เป็นความสะอาดแต่คนที่มีปัญญา กลัวจะเข้าใจกันอย่างไรเข้าใจไม่ได้เขาจะเห็นเป็นเรื่องจริงมากก็มันตายแล้วมันก็ 0 มันไม่รู้เรื่องอะไรเขาจะไม่เข้าใจกรรมกิริยาที่จะไม่รู้กรรมเป็นที่สุดก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นกุศลกรรมหรืออกุศลกรรมพระพุทธเจ้าศึกษานี้เป็นการกระทำเป็นการงานเป็นการกระทํา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] มีความรู้ที่จะอธิบายสิ่งที่ไม่น่าจะอธิบายได้สิ่งที่มนุษย์ไม่น่าจะเห็นภาพนี้มาให้คุณเห็นภาพเข้าใจไหมคุณเข้าใจไหมถ้าธรรมะสุโขเข้าใจนะเห็นภาพพระพุทธเจ้าเป็นข้าราชการมั้ยตั้งแต่อย่าว่ากายกรรมที่อุตส่าห์คนเดินไปเพราะท่านทรงชมแล้วใช่ไหมปรึกษาเดินทางกลับแม้กระทั่งมีคนทักคนตายแม้กระทั่งภาษาวาจามโนกรรมวจีกรรมจนถึงมโนกรรมคุณตาเห็นมโนกรรม ไม่ใช่ว่าตามระลึกรู้ไม่ได้ไม่ใช่เป็นของที่ไสยศาสตร์พูดแล้วก็ไม่รู้เข้าใจไม่ได้เพราะว่าผมพูดเป็นสว่างคาตาธรรมคุณจะเข้าใจได้อย่างน้อยด้วยปัญญาคุณจะทำตามไปที่ตัวเองเป็นชั้นที่ติดโกเป็นประจำของคุณเองก็คุณเท่านั้นที่จะทำตามไม่ใช่นึกคิดค่าคะแนนอย่างเดียวแต่ผมพูดเอาสิ่งที่เป็นธรรมเป็นวินัยเป็นหลักเป็นฐานมาอ้างมาที่ไม่มีรูปและรูปเหล่านี้ผมก็ยกเว้นเราไม่มีทางมาประกอบนิทานของพระพุทธเจ้ามีแต่ผมก็เอา นี้มาจับมาอธิบายอธิบายให้เห็นสมุนไพรถึงเจตนาถึงวิญญาณถึงจิตตัวจิตของพระพุทธเจ้าถึงเจตนาของพระพุทธเจ้าเป็นสมุทัยเป็นเหตุนี้ท่านทำเพราะอะไรท่านทำเป็นปัจจัยเอาไว้ทำทำไมเป็นปัจจัยที่มีเป็นปัจจัยของมนุษย์เป็นปัจจัยของชีวิตเป็นตัวกรรมมาฝากใจเป็นกรรมของปัจจัยเป็นการกระทำที่เป็นปัจจัยของมนุษย์เป็นปัจจัยที่มีเป็นสุดท้ายเลยเดี๋ยวเรารู้อธิบายถึงปัจจุบัน แต่ว่าไม่ได้หมายความว่าเราหวงแหนไว้แล้วฉวยเอาปัจจัยนี้เป็นตัวเราตัวเขาไว้ในใจพระพุทธเจ้าจะทำวันนี้ฉันก็ทำปล่อยถ้าไม่ได้ทำสิ่งท่านทำเป็นปัจจัยไว้แต่ฉันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรไม่ได้พูดสวัสดีครับผมนะโมวิทยุสุดท้ายฉันก็ทำอายุของการงานและแน่นอนที่สุดท่านทำอย่างมนุษย์อุตตรกุรุทวีปฉันทำอย่างผู้ที่มีปริศนามโนและแน่นอนท่านกำหนดเมษายนฉัน ตายใช่ไหมให้กำหนดยิ่งกว่าใครจะกำหนดถ้าจะไปตายตรงนี้ตายทั้งลูกฉันด้วยเล่นน้ำฉันอะไรยกไว้ให้พระอรหันต์ก็สบายแล้วนามฉันจะตายเดี๋ยวนี้ก็ตายได้เดี๋ยวนี้ตายนามขันนะตายไปทีเดียวจะตายอยู่ในนี้ไม่ต้องปรุงไม่ต้องถามก็ได้หรือจะสังขารทหารขึ้นมาขนาดนี้ไม่สังหารเลยครับอายุน้อยกว่านั้นไม่ต้องมีอะไรปรุงมากมายเลยอยู่ว่างๆติดมีเวทนาไม่ต้องไปมีงานของเวทนาไม่ต้องรู้สึกอะไรมากเท่านั้นไม่ต้องรู้สึกหนักให้มันเบาที่สุดพระอรหันต์ก็ทำของชำนาญแต่ถ้าจะอนุโลมทรัพย์ ไม่ลำบากรู้อยู่ว่าทุกข์เกิดขึ้นทุกตั้งอยู่ทุกข์ดับไปแต่ทุกข์นี้อยู่ใต้อำนาจเรามีเปโตว่าสิ่งต่างๆเราสามารถที่จะมีอำนาจต่อยมันเมื่อไหร่ก็ได้ปล่อยอยู่ปล่อยอยู่แล้วทำไปก็ไม่ได้ฝังใจไม่ได้จดจำไม่ใช่ไม่ติดตามอาจจะจำได้อยู่แต่ว่าฝังไม่ได้ฝังใจจิตใจชื่นใจดีใจเป็นของที่จะต้องปริสุทโธเอาไว้หวงแหนเอาไว้พอฉวยเอาไว้ถามว่าโมโหไว้มันจะยังจำอยู่ประจำไปตามอำนาจของสัญญาตามเรื่องของมันจำได้อยู่ก็ไม่เป็นไร ไม่เอาหัวข้อกฎเทพต่างๆของธรรมะพระพุทธเจ้ามาขยายความคิดเห็นชัดเลยเขาพบว่ามันเป็นอย่างนี้ผิดอย่างเป็นรูปและเป็น 3 รูปและเป็นเรื่องเป็นราวเป็นเหตุเป็นปัจจัยอะไรต่างๆใครๆอันนี้เป็นขั้นกลางขั้นต้นพันธุ์หยาบอะไรก็ตามแต่เราก็จะต้องรู้ลูกรู้นามสกุลต่อไปเป็นลึกๆละเอียดเข้าไปเป็นอัตราจนกระทั่งพระรูปอัตราการศึกษาเมื่อไหร่ก็มีความยาวรวมความเข้าใจในศาสนาที่เราทำแล้วเราก็ ยกตัวอย่างพระพุทธเจ้าเข้าใจแล้วก็หลงเข้าใจเป็นพวกหลงอุดเสียชีวิตจึงเป็นพวกที่ไม่คิดอะไรหรอกเธอพูดเขาก็ว่าเขามีปัญญาอย่างผมไปกับคุณไสวตอนแรกๆเพราะว่าผมมีสัจธรรมอะไรต่ออะไรมาอธิบายไว้ทำไมเพราะว่าอะไรปัญญาแล้วเรื่องสีนี้เป็นเรื่องศีลธรรมเป็น โลกเป็นเรื่องของนักศึกษาบุคคลไม่ใช่ปรมัตถ์แต่ถึงขั้นปัญญาอธิษฐานรู้อนัตตาแล้วจิตแบบอุเทนที่พิเศษขึ้นที่เขาลงมันก็ต่างจังหวัดเป็นฝ่ายมันมีร่างมีสายแท้ๆแล้วถ้าจะพูดไปแล้วเขาเข้าใจผมก็สักแต่ว่าบาปบุญเมื่อไหร่ก็กลับใช่ป่ะพวกเนี้ยคนที่ไม่มีบาปไม่มีมูลนิธิมาเป็นต้นบาปมันก็ตายคนเดียวให้คนเข้ามาด่ามันดูว่าเราชั่วแม้จะชั่ว ก็ยิ้มเอาไว้เพราะว่าพวกมันไม่มีตัวตนหรอกบาปมันไม่มีตัวตนเพราะว่าอย่าให้เขามีฤทธิ์แรงจนถึงจับเข้าคุกมาแก้แค้นเอามากๆด่าอย่างนั้นก็แล้วกันนั่นแหละที่มันอยู่รอดไปตกแต่งของตัวเองไปเพราะดีๆนึกถึงกันได้แต่ไม่มีความพยายามภาค 7 คนพิเศษลำบากทำหรือพระพุทธเจ้าเรียกว่า ปฏิบัติสะบัดไฟนรกก็มีอยู่ได้สวรรค์ก็มีอยู่ท่านเห็นอยู่ชัดๆว่าปฏิบัติธรรมเจริญก็มีตกต่ำก็มีอยู่แท้ๆเรื่องอะไรฉันจะปฏิเสธตลอดก็สรรเสริญพระบาทและแม้แต่ในมงคลสูตรก็ว่าไปลำบากโปรเนี่ยไม่ใช่ไม่ใช่ข้อต้นสูงข้อที่สถานีใด ภูมิปัญญานิดนึงเข้าใจได้ถึงคำว่าอนัตตาเข้าใจได้คิดคำว่าอนิจจังมันแปลว่าไม่เที่ยงมันแปลว่าไม่มีตัวตนเขาได้เห็นอะไรอะไรมันก็ไม่มีตัวตนมันเกาะกลุ่มกันอยู่เฉยๆหรอกมันไม่ต้องไปทำอะไรมันหรอกมันเข้าใจไม่เข้าใจในรายละเอียดของจิตวิญญาณเพราะฉะนั้นพวกนี้ปฏิเสธจิตวิญญาณสืบต่ออุทยานผมพยายามทำความเข้าใจให้คุณสบายดีขนาดไหนอธิบายจนคอปกแต่ก็ตอนนี้ก็เข้าใจเข้าใจขึ้นมากแต่ฉันก็ยังงงๆน่ะไปอยู่ในทางตายเลยว่าการตายแล้วสูญแล้วแกเข้าใจว่าศูนย์ คือความเป็นอรหันต์ทั้งๆที่เดียวนี้แกก็ยังมีไว้สัญญานาสัญญาแกจะปฏิญาณตนเองว่าอรหันต์แกก็ปฏิญาณไม่ได้หลายอย่างใจเองทำพูดไม่ได้มันขัดคำว่าเป็นอรหันต์พังหมดไม่ได้แสดงทั้งกายจะถือก็ไม่ได้แสดงทั้งหมดแท้ก็ไม่ได้แสดงความบริสุทธิ์รอดยังไงก็ไม่ได้จะบอกว่ามันสะอาดไม่ได้แต่เมื่อไม่ได้ตัวเองเข้าใจว่าตัวเองเป็นอาหารมันก็ขาดแล้วมันเลยว่าสัญญาณมาสัญญาณนึกว่าตัวรู้แน่ใจว่าได้ตัวรู้แต่ว่ามันก็ไม่ได้มันไม่บริสุทธิ์ช่วงส่วนไม่ลงตัวศาสนาแบบนี้ยังไงก็ไม่ลงตัวทำไม่ได้ถ้าไม่ได้ ถ้าแกบอกว่าตายแล้วสูญถ้าศาสนาแบบนี้นะโอ้สบายแล้วแกจะไปสอนให้เขาฆ่าตัวตายไม่ฆ่าตัวตายก็มีเป็นอรหันต์เรื่องอะไรก็ตายแล้วก็พระพุทธเจ้าพระอรหันต์สูงพระอรหันต์เทพธรรมดาถึงแยกศัพท์ให้ฟังธรรมะมงกุฎเพชรแท้อยู่เสมอเสมอ จิตใจของท่านจงแปรปรวนจิตใจของท่านจะต้องมีอะไรหมักหมมไม่ต้องถ้าไม่มีอะไรหมักหมมสบายปล่อยวางใครจะจำได้ก็จำได้ครับแต่ว่าจำไม่รู้เป็นปัจจุบันมันก็รู้จักแต่ว่ารู้รู้จะมีอำนาจของจิตที่เป็นความรู้สึกของจิตสามารถมีสัญญาจำได้ผมคิดนึกคิดเอามาประมวลเอามาเทียบเคียงกันได้อีกก็เป็นเรื่องของจิตชีวิตไม่ประหลาดอะไรผิดเพราะอรหันต์สบายอยู่เสมออย่าว่าจะตายไปแล้วหมดเลย ตายแล้วสูญหรือตายแล้วเหลือไม่ต้องอธิบายสำหรับพระอรหันต์แล้วความรู้อันนั้นไม่เหมือนคนรู้ความรู้ที่พระอรหันต์รู้อันนั้นจะสืบต่อหรือไม่สืบต่อไม่เหมือนคนรู้ไม่เหมือนตรงไหนไม่เหมือนตรงที่บอกว่าจิตวิญญาณของใครจิตวิญญาณของมันจิตวิญญาณของคุณจะเหลือหรือไม่เหลือคุณรู้จิตวิญญาณของคุณคุณไม่สงสัยในความตายหมดสงสัยคุณจะตายเกิดหรือคุณจะตายคุณก็เรื่องของคุณคุณสูงคุณก็สูญได้คุณเกิดคุณก็สวยตามจึงเรียกว่าเป็นผู้ที่อมตะออกไม่ตายไม่เกิดจะตายหรือเกิดก็แล้วแต่มึงจะตายกำหนดอายุเอาเองคุณจะตาย ลงทุนจริงๆผมไม่สงสัยเลยผมจะตายเกิดอีกแล้วผมจะไม่ตายเกิดอีกผมไม่สงสัยเพราะไม่มีปัญหาอะไรเลยยิ่งตัวผมยิ่งไม่มีปัญหาใหญ่เลยผมจะตายเกิดหรือไม่ตายเกิดผมจะต้องตั้ง 10 ปีเขาจะมียังไงยังไงมันสิ้นสงสัยตั้งแต่ชาติก่อนตอนก่อนรุ่งอรุณอันนี้เป็นตัวเก่าของภาคหน้าตอนบ่ายๆทุกท่านนะครับ ผมรู้ตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้วล่ะรู้ตั้งแต่ชาติก่อนตั้งแต่ตอนรุ่งอรุณของชาติก่อนไม่ได้ไม่ใช่ความหมายของชาติหน้าเป็นตอนบ่ายๆนี่ชาติหน้าก็มีคนละความหมายนะผมรู้แล้วผมเข้าใจแล้วแต่ผมรู้ตัวแล้วก็รู้แล้วก็เข้าใจแต่เราเป็นใครคนไหนไปยังไงมายังไงทำอะไรยังไงหมดสงสัยแล้วก็จะยิ่งเข้าใจยิ่งอธิบายอธิบายอะไรดีทุกวันทุกวันสนใจลึกซึ้ง ไม่มีแต่สนับสนุนความจริงให้จริงๆยิ่งขึ้นไม่ใช่ยิ่งยาวยิ่งนานยิ่งมากยิ่งเยอะๆเยอะแยะเหตุปัจจัยมากขึ้นยิ่งมากนิทานมากเหตุมากนิทานมากสมุนไพรมากปัจจัยขึ้นยิ่งเลอะยิ่งวุ่นยิ่งเข้าใจไม่ได้ไม่ใช่ไม่เข้าใจดียิ่งสนับสนุนซึ่งเสริมไม่แน่นหนามั่นคงยิ่งปลอดร้อยกันไม่ขัดไม่เขินกันยิ่งเป็นพีระมิดที่เสริมขึ้นเสริมขึ้นมีฐานกว้างฐานใหญ่ยอดยิ่งสูงยิ่งใหญ่ยิ่งแน่นยิ่งหนายิ่งแข็งแรงจริงมันกลับเป็นอย่างนี้นานวันผมก็ยิ่ง Baby sharking โซ่มันยิ่งสดยิ่งเกิดกำลังนะเจอกำลังวังชาวันนี้เกิดกำลังว่าศาสนานี้หนอมันต้องเกื้อกูลมันต้องอุดหนุนมันต้องช่วยเหลือโซฟาเราก็รู้แต่ว่าเราก็เกิดมาผู้หญิงเดินทางไปสู่ตายสู้ตายมันยิ่งเห็นว่าเราเดินทางไปสู่ตายถ้าเราเกิดมาอะไรมีอะไรทำอะไรเป็น 2-3 ยิ่งไม่มีอะไรเป็นแก่นสารโลกียะมันไม่มีอะไรเป็นแก่นสารเลยมันมีแต่กรรมเท่านั้นเป็นแก่นสารทิ้งไว้ในโลกไม่มีถ้าเราไม่ทำกรรมถ้าเราไม่สร้างกรรมถ้าเราไม่ก่อกรรมให้เป็นกุศลถ้าไม่มี ไปเลยจะทำยิ่งเราไม่กระทำยิ่งไม่รู้คำว่ากรรมกลายเป็นคนอยู่เฉยๆลอยๆว่างๆแล้วก็มีเวลาเดินทางไปจุดตายแต่กรรมที่จะกินก็กินนะกรรมที่จะเกิดสุขส่วนนั้นส่วนนี้ที่เราหลงเราก็ทำให้แก่ตนมันร้อนสาธารณะอาจให้มันปวดขี้ก็หาที่ถ่ายให้มันแล้วมันหิวก็หาให้มันกินมันอยากนอนหาให้มันนอนมีคนที่ไม่มีอะไรมากมากอันนั้นมันอยากได้รูปงามให้มันอยากได้ของสวยหายมันอยากได้รถได้กลิ่นอะไรสุดท้าย พวกนี้ยังอยู่ในโลกแห่งความฝันของโลกไม่มีค่าอะไรเลยยิ่งเปลืองมากถึงแม้เราไม่เปลืองมากเราถึงเวลากินแล้วก็ต้องกินของมันถึงเวลาอาบน้ำต้องอาบให้มันถึงเวลาใช้วัสดุนั้นใช้วัสดุนี้ก็ต้องหาบริการไม่มีกรรมมีแต่กรรม 25 แผ่นดินกันมากมายเพราะว่าสร้างกรรมหยาบคายจนกลายเป็นเครื่องมอมเมาเป็นเรื่อง ตอนนี้ผมเอาอย่างมากมายนักสุดจริงเราไม่เป็นอย่างนั้นก็ตามแต่เราไม่มีค่าพอเริ่มเห็นไม่ชัดเจนว่าพระพุทธเจ้าตรัสสอนตัดสุดท้ายทุกอย่างกุศลให้ถึงพร้อมประโยชน์ตนประโยชน์ท่านฉันฉันไม่สบายทุกอย่างมันไม่เชื่อหรอกทุกอย่างเกิดมาหมดแม้แต่ศาสนาพระพุทธเจ้าศาสนาไว้เป็นยอดค่ายอดสมบัติที่มนุษย์รับไว้ที่มนุษย์ได้ไว้ศาสนาทั้งศาสนารูปเป็นชีวิตผู้เห็นธรรมที่จะรู้ว่าเป็นชีวิตที่มีรูปร่าง ศาสนาคืออะไรเป็นอย่างไหนมีหัวมีขามีแขนมีขามีหัวใจที่สมองอยู่หรือเปล่าถ้ามีอยู่มันก็มีอยู่เรียกว่าเป็นลูกกับพ่อมันดูยากเป็นอารมณ์กับทีวีแต่เดี๋ยวนี้ก็แก่เข้าไปเยอะแล้วนายศาสนาแจ้งเข้าไปเยอะแล้วตัวนายพุทธศาสนาเป็นสังขารไม่เที่ยงแก่ลงไปเยอะแล้วเดี๋ยวนี้คนที่ยังเห็นรูปคนยังเห็นสาระคนอย่างผมชีวิตตัวตนของพุทธศาสนาที่แท้ก็ประกอบได้อย่างนี้เป็นอย่างนี้ ผู้นั้นก็มีตาทิพย์ต
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive