170700-A ศึกษาธรรมจากพระไตรปิฏก(ในพรรษา) ตอน1-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

หตุร้องเรียกเพราะเหตุอ้อนวอนเพราะเหตุปรารถนาหรือเพราะเหตุยินดีข้อนี้ไม่เป็นฐานะที่จะมีได้เพราะฉะนั้นคนนี้อย่าหวังอย่าหวังไม่มีหวังก็ผิดแล้วแต่ต้นทางตั้งแต่เขาไปสมาทานตรงนี้ไม่ใช่ของควรสมาทานไปกระทำอยู่ในสิ่งที่ไม่ควรจะกระทํา วัดไร่หลังอย่างแน่นด้วยเชือกอย่างเหนียวฟังให้ดีนะเอามาใส่หลังอย่างแน่นด้วยเชือกอย่างเหนียวที่ริมฝั่งนี้แล้วก็อยู่ริมฝั่งนี้เลยนะต้องการจะข้ามไปฝั่งโน้นดูกันระหว่างเศรษฐศาสตร์ท่านจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉนบุรุษนั้นจึงไปสู่ฝั่งโน้นจากฝั่งนี้แห่งแม่น้ำอากิระไว้ตีได้หรือไม่มีทางผูกมัดแขนด้วยและดื่มเชือกเหนียวเหนียวและยืนอยู่ฝั่งนี้ด้วยตะโกนเอาธรรมะอย่างอื่นมาไปเอาธรรมะอย่างอื่นมาธรรมะอันที่เขาไม่ควรจะมาทานเอามาสมาทาน ก็เท่ากับเขาเนี่ยไปเอานอกจากจะโกนเอาฟังให้ดีนะซ้อนย้อนกลับหมดเลยนะนี่ย้อนกลับจนที่เรียกว่าประโยชน์ที่มีค่าที่อาจต้องอธิบายให้ย้อนหนีด้วยนะขนาดแค่ที่ว่าเขาต้องการฟังเขายืนอยู่ที่ฝั่งนี้เขายังไม่รู้ว่าไม่เคยฟังแล้วเขาก็ไปที่เพลงโอ้คือฟังแล้วเขาก็ไม่เห็นฝั่งอยู่ไหนแต่คนระวังจงมาฝั่งจงมาให้ฟังมาหามันไม่ได้อย่างนั้นเหมือนอย่างที่ตนๆยังไม่พอเค้ายังไปอุตส่าห์ไปเอาธรรมะก็ธรรมะแบบอื่นที่เขาสอนเนี่ยไปสมาทานตามคำสอนของผู้อื่นเอามาสอนแทนที่จะได้ประโยชน์สำหรับเข้าไปเหมือนกับพวกนี้ไปถูกมัดแขนไขว้หลังอย่างแน่นแล้วก็ด้วย หนังเหนียวฟังให้ดีนะเลวหนักเข้าไปเก่าๆนะแต่เมื่อกี้ไปตะโกนฝั่งนี้ยังดูเป็นละครลิเกพอได้ไอ้นี่มันไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะผูกมัดมือถอยหลังกวักมือเรียกฝั่งก็ไม่ได้แล้วตอนนี้จะช่วยเหมียวด้วยแล้วจะไม่ไม่รู้ฝั่งนี้ด้วยจะต้องการเอาฝั่งโน้นด้วยถ้าต้องการข้ามไปฝั่งโน้นด้วยไม่รู้ว่าฝั่งนี้เป็นฝั่งนี้แล้วยังไม่พอยังจะต้องการไปฝั่งโน้นข้ามไปฝั่งโน้นให้ได้ด้วยขอให้ดีนะบุรุษผู้นี้จะไปสู่ฝั่งโน้นน้ำอัดฉีดวัคซีนได้ฟังดูก็ไม่รู้อยู่ที่ไหนแล้วก็จะข้ามไปฝั่งโน้นไม่ได้แล้วตัวเองต้องไปจะมาพาไปหาวิธีอื่นที่จะไปด้วยมันก็ถูกมัดแขนภายหลังด้วยเชือกเหนียว น่าสงสารขนาดนั้นยังไม่พอยังไม่พอดูก็ได้ฉันนั้นเหมือนกันกามคุณ 5 เหล่านี้ในวินัยของพระอริยเจ้าเรียกว่าคือคาบ้านตอนนี้ไม่ใช่มัดมือซ้ายหลังแล้วเหมือนกันเรียกว่าคือชาวบ้านเรียกว่าเครื่องจองจำมากกามคุณ 5 เป็นไฉนรูปที่พึ่งรู้ได้จากสุขถ้าเราไม่อาจให้ผลตอบเพราะว่าไม่มีเวลาแล้วครับมัน 6 โมงแล้วแต่จะขอสรุปตรงนี้หน่อยจะสัมผัสผู้นั้นก็ไม่เคยเลยที่เขาจะละตามคุณค่าเอากาวมาคุณค่าเนี่ยมาปรารถนาหน้าคล้ายหน้าพอใจอยู่ก็เหมือนคนที่มีคือพาตัวเองไม่ใช่ไม่ได้ พราหมณ์พูดได้ใจวิชากำหนดสยบหมกมุ่นไม่แลเห็นโทษไม่มีปัญญาคิดจะตัดออกบริโภคกามคุณ 5 เหล่านี้อยู่ก็ปราบผู้ได้ใจวิชาเหล่านั้นและทำที่จะทำบุคคลให้เป็นความเสียสมาทานธรรมะที่มิใช่ธรรมมงคลให้เป็นตามประยุทธ์อยู่กำหนดสยบหมกมุ่นไม่แลเห็นโทษเรียกว่านอกจากจะไม่เอาธรรมะที่เขาสอนให้เป็นทางแล้วยังยืนยันไปเอาธรรมะที่ตนเองหลง ก็ยังไม่พอยังหลงว่าวิชานี้ดีกำหนดสยบบอกว่าวิชาที่ตนเองคือตายอิจฉานั่นเองคือตายเทพที่ตัวเองเรียนมาปริยัติตัวเองเรียนมาอยากรู้ว่าปริญญาของตัวเองนี่สุดยอดแน่นอนอันอื่นไม่รู้ต้องวันนี้แน่นอนอีกคนนี้แหละเท่ากันก็มีศึกษาเสริมเข้าไปที่ไม่แลเห็นโทษไม่มีปัญญาคิดจะออกแล้วก็บริโภคตามคุณภาพพัวพันอเมริกาอยู่เบื้องหน้าแต่กายแต่จัดเข้าถึงความเป็นสหายของกรมข้อนี้ไม่เป็นฐานะที่จะมีได้มาถึงจุดนี้ยังจะเปรียบผีคุณพระพุทธเจ้ายังจะเปรียบอีกนะเหมือนกับคนนอนหลับโฮมโปรเลยยังมีอีกจะหนักเข้าไปอีกนี่ยังไม่หนักเท่าไหร่แต่ว่าวันนี้เรามีเวลามี อธิบายไว้ที่จริงเราอธิบายละเอียดให้ขยายความหนาจะเข้าใจมากในวิชาเนี่ยเป็นธรรมะเจ็ดยอดย้อนจนโอ้โหผมไม่รู้จะอธิบายไม่หมดนะเพราะอธิบายผมเข้าใจกว่านี้นะเมื่อกี้ผมเข้าใจไปวิชานี้ผมเข้าใจกว่านี้ถ้าเป็นรุ่นนี้ตลกตอนโอ้โหบ้าถ้าเกิดเป็นไก่อีสานเพราะวิชาที่รวมกันเพราะว่าหลงทางแล้วก็หลงโดยเดี๋ยวนี้ที่หลงปริยัติลงอะไรต่ออะไรไปแล้วก็ออกนอกคิดนอกทางกันแล้วก็ต่อสู้ที่รักมันแพงกันต่างคนต่างต่างต้องปฏิบัติอย่างนี้ต้องปฏิบัติอย่างนี้อะไรกันอยู่ดีๆหรือไม่เห็นหรอกก็มี แต่ว่าการอธิบายผ่านไม่ถูกให้ไปติดไปยึดเพราะว่าปัญหาแต่ก็มีผลมีผลดีอะไรพวกนี้มันก็ถูกต้องรู้สึกถูกจริงๆแล้วก็รู้สึกไม่ถูกลูกค้าหักออกถ้าอันที่ถูกไม่มากอันที่ไม่ถูกมากเราก็ต้องใช้ไม่ได้อันนี้ก็พยายามอย่าไปใช้ก่อนก็เอาที่ถูกมากๆด้วยดีมากๆไปก่อนถ้าสุราละเอียดพวกนี้มันยังมีอีกมากเอาไว้สักหลังก็ต่อที่เราได้อธิบายกันมา ถ้า 569 ของไทยวิชิต 03 ต่อจากนั้นพระพุทธองค์ท่านก็ได้อธิบายถึงสิ่งที่เป็นเครื่องจองจำเป็นขื่อคาเป็นอะไรต่ออะไรที่มันทำให้เราเองเดินก็ก้าวหน้าไปไม่ถูกต้องถูกทางไล่ระดับวนเวียนซ้อนย้อนกลับไปหาหยาบอีกเมื่อได้ถามว่าเด็ดขาดแล้วถึงเรื่องที่มันจะเป็นไปไม่ได้ดังกล่าวอธิษฐานว่าเข้าใจได้ว่ามันไม่ถูกต้องมันเป็นไปไม่ได้ในทางที่จะอยากจะไปที่นั่นที่นี่หรืออยากจะได้ไอ้นั่นไอ้นี่เสร็จ ก็ไม่รู้ยังไม่รู้ยังไม่พอไปหาที่ที่เราจะไปแต่เสร็จแล้วเรายืนอยู่เราก็ยังไม่รู้ว่าที่เราจะไปนี่คือที่เรายืนอยู่อีกฝั่งนึงเราก็เข้าใจว่าอีกฝั่งนึงคือที่ที่เราจะไปแต่มันก็คล้ายๆกันนั่นแหละมันก็อันเดียวกันแต่เราก็ไม่รู้ว่าที่เรายืนอยู่นั่นคือที่เราจะไปแล้วยังซ้ำนี่น้องก็ไปประตูขอร้องเพลงไอ้ฝั่งนู้นมาหาฝากมาหาเราให้ตะโกนกวักมือเรียกให้สาวมาหาเราอีกซ้ำไปแทนที่เราจะพยายามกระทํา ไม่มามาหาเราไม่ได้จะไปต้องการสั่งแบบนั้นไม่ได้เท่านั้นยังไม่พอพระพุทธเจ้ายังเปรียบเทียบไปอีกถึงว่าแม้ยืนอยู่บนฝั่งที่จะไปยังไม่รู้ว่าฝั่งนั้นก็อยู่ที่เราเรายืนอยู่เหยียบอยู่ยังไม่รู้นอกจากไม่รู้ยังไม่เข้าใจผิดก็ฟังนะคืออยู่ทางโน้นแล้วก็จะไปตะโกนขอเอายังไม่พอยังถ้ายังมิหนำซ้ำยังมัดตัวเองควายหลังมัดแขนสองแขนไพร่หลังอยู่ที่ข้างฝั่งนี้อีกฟังดูดีๆเราพระพุทธเจ้าท่านเปรียบเทียบมันน่าสมน้ำหน้ามันหน้าหนำใจถึงขนาดไหนบางคนคนนี้มันไม่มีทางเลยไม่รู้จะทำยังไงมันไม่มีทางรอยหมื่นแสน ที่จะไม่มีทางที่จะไปถึงที่เขาต้องการได้ถ้ามันโง่ที่สุดอยู่บนฝั่งนี้คือที่ที่เขาจะไปหมายคำว่านิพพานมันอยู่ที่นี่อยู่ที่ตัวมันสิ่งที่ต้องการคือไอ้นี่คืออยู่ที่นี่ไม่ได้อยู่ที่อื่นอยู่ที่ตัวเรานี่นิทานที่จะไปเข้าก็เงียบอยู่ฝั่งนี้แหละที่เขาอยากได้ยังไม่เข้าใจยังต้องเห็นว่าอู้หูฟังในสิ่งที่เราต้องการคือฝั่งทางโน้นนั่นน่ะที่เค้าวาดเอาไว้หรือว่าก็จริงอยู่แต่มันไม่ใช่มันไม่ได้หรอกหรือยังไงมันก็ไม่ได้ถ้าเราฟังอยู่ฝั่งโน้นน่ะเข้าใจว่าดีต้องไปเอาถ้าเขาไม่เป็นไรก็คล้ายๆกันก็ถูกเหมือนกันคล้ายๆเหมือนกันแต่เป็นไปได้คือฝั่งก็คืออันเดียวกันฝั่งนู้นก็ฝั่งนี้ก็คือ แต่ที่ยืนอยู่นี่ก็คือฝั่งซึ่งไม่ต้องไปโน่นก็ได้เอานี่อยู่ที่นี่ก็ได้แต่เขาก็ไม่รู้เขาก็ไม่รู้อยู่ที่โน่นก็อนุโลมว่าเป็นไปได้เหมือนกันแต่เขาก็ไม่หาวิธีทางที่จะทำคือวิถีทางที่จะทำให้มันเหมือนกันก็ให้มันเป็นไปได้โดยที่เรียกว่ากระทำผิดพลาดเปลี่ยนหาทางที่จะทำลงมือว่ายน้ำหรือลงคือจะคุยอะไรก็ตามแต่ไม่พ่อหลวงขอให้ฟังว่าเธอฟังมาหาฉันอ้อนวอนเอาตะโกนขอร้องเอาซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยไม่มีทางที่เขาจะได้เลยเพราะฉะนั้นศาสนาอ้อนวอนไม่มีเดี๋ยวพระพุทธเจ้าและพระพุทธเจ้าไม่มีศาสนาอ้อนวอนตะโกนเอารองเท้าไม่มีไม่มีทางได้ไม่มาจะปรารถนาจะ ข้อนี้ไม่เป็นฐานะเพราะเหตุแห่งร้องเรียกไม่มีฐานะที่จะมีได้เขาจะไม่ได้เลยขนาดนั้นยังไม่พอเขายังเท่ากับนั่งอยู่ฝั่งนี้แล้วตะโกนเวียนรอบขอเอาแล้วยังไม่พอแทนที่จะลงมือไหว้ลงมือตะกุยลงมือกระทำงานเพื่อที่จะให้มันเดินยังเอามือมัดไพร่หลังตัวเองไว้อีกอยู่กับฝั่งนี้เอาเชือกเหนียวให้เชือกเหนียวมัดมือสองข้างไพร่หลังไว้อีกอยู่ที่นี่แล้วคิดดูซิคนนี้มันจะได้สั่งยังไงจะได้ฟังยังไงคิดดูพระพุทธเจ้าท่านเปรียบเทียบว่ามันน่าสมน้ำหน้ามันหน้าหนำใจนักคนที่มันโง่มันโง่ถึงอย่างนี้ ฟังดูดีกี่ชั้นไม่รู้กี่ชั้นครับกี่ชั้นพระพุทธเจ้าท่านอธิบายเปรียบเทียบให้ฟังซึ่งมันหมดท่าเลยขนาดนั้นยังไม่พอพระพุทธเจ้าท่านก็ขยายความแล้วตอนนี้น่าจะเปรียบเทียบให้ฟังแล้วนะดูกันระหว่างเศรษฐศาสตร์ฉันนั้นเหมือนกันแต่ที่มันไม่รู้เรื่องน่ะมันฉันใดก็ฉันนั้นเหมือนกันกามคุณ 5 เหล่านี้ในวินัยของพระอริยเจ้าเรียกว่าคือทาบ้านเรียกว่าเครื่องจองจำบ้างที่คือการหรือว่าไอ้เชือกอะไรที่ร้อยที่อะไรที่อธิบายมาแล้วแต่ก่อนมีพระพุทธเจ้าท่านเปรียบเทียบให้ฟังที่สวมหูสวมแขนสวมขาเข้าไปทั้งหมดบริจาคเริ่มต้นตั้งแต่ คุณค่าไม่รู้ก็ให้มันผูกคออยู่แม่ก็คือเขาเรียกว่าจองจำบ้างอย่างนี้ก็เป็นสิ่งที่มันร้อยละของตัวเองอยู่ตัวเองก็ไม่มีทางที่จะไปนิพพานได้เพราะในเมื่อไม่รู้ว่าไอ้นี่คือเครื่องจองจำคือเครือข่ายคือเครื่องที่มันร้อยรักเอาไว้มันผูกมัดเอาไว้ไม่รู้กามคุณ 5 เป็นไฉนคือรูปที่พึ่งรู้ด้วยจักษุเสียงที่คุณรู้ด้วยโสดกลิ่นที่เพิ่งรู้ด้วยขานะรถที่พึ่งรู้ได้คิวหาเพราะสภาพที่พึงรู้เด็กตายน่าปรารถนาน่าใคร่น่าพอใจน่ารักกิโลกรัมด้วยความเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัดก็คือความน่ารักน่าพอใจน่าปรารถนากำหนดอยู่นั่น แล้วก็ไม่รู้จักหยุดไม่รู้จักพอจะหยาบหรือกลางหรือละเอียดไม่รู้ทั้งสิ้นเมื่อไม่รู้ด้วยสิ่งเหล่านี้กามคุณ 5 เหล่านี้ในวินัยของพระพุทธเจ้าที่เรียกว่าคือข้าบ้างเรียกว่าเครื่องจองจำบ้างถามผู้ได้รายวิชาแม้เขาจะเป็นผู้ที่เรียนมาพาก็คือสมณะคือผู้ชนะบวชสมัยโน้นท่านเรียกว่าพราหมณ์หรือสมณะเดี๋ยวนี้สมัยนี้ก็ดีกับพวกนักบวชหรือนักประพันธ์ชั้นไหนก็ตามแต่ถ้าปรารถนานิพพานในล่ะก็ผู้นั้นน่ะไม่ได้เรื่องผู้ที่มาบวชแล้วต้องถือว่าผู้นั้นปรารถนาที่ผ่านทุกคนผู้ที่มาทำพิธีบวชโกนหัวไม่ทำให้เราอุปชาอุปสมบทเข้ามาแล้วต้องถือว่าผู้นั้นตราปรารถนานิพพานทุกคนถ้าเป็นคฤหัสถ์ก็หมายความว่าเขา ระดับขั้นจะขั้นเทวดาขั้นอะไรสูงขั้นแต่ตามแต่ภูมิปัญญาของเขาถ้าผู้ใดที่ปรารถนาแล้วจะต้องเป็นผู้ที่ให้รู้ทางอย่างแท้จริงรู้มากที่จะไปสู่นิพพานและสมณะผู้ได้รายวิชากำหนดสยบหมกมุ่นไม่แลเห็นโทษไม่มีปัญญาคิดสลัดออกบริโภคกามคุณ 5 เหล่านี้อยู่ก็ปรามผู้ได้ใจวิชาเหล่านั้นและทำที่ทำบุคคลให้เป็นพราหมณ์เสียหมายความว่าความที่มาบวชเนี่ยผู้ที่ไปเรียนได้ใส่วิชาการคือได้ใจเพศได้เออวิชาที่เขาไปนั่งเรียนเล่าออกมาได้เรียน 9 ได้ทำนักธรรมเอกได้พุทธศาสนาบัณฑิตหรือได้อะไร ก็ตามแต่เธอได้มาอย่างมากมายให้เต็มตุ่มมาเป็นปริยัติรายวิชานี่หมายความว่าปริยัติต่างๆแต่เขาก็ยังกำหนดสยบหมกมุ่นไม่แลเห็นโทษไม่มีปัญญาคิดปลัดออกบริโภคกามคุณ 5 เหล่านี้อยู่ถ้ายังบริโภคกามคุณ 5 อย่างหน้าตาเฉยรูปโรคจิตเสียงสัมผัสไม่เคยสังวรไม่เคยระวังจริงๆก็พราหมณ์ผู้ได้รายวิชาเหล่านั้นละทำที่ทำบุคคลให้เป็นความเสียหายก็ไม่เชื่อว่าเป็นผู้ที่เป็นนักบวชแต่ละธรรมะหรือสิ่งที่จะขัดเกลาสิ่งที่จะทำให้ตนเองเป็นสมณะแท้เป็นนักบวชแท้เป็นพระอรหันต์แท้หรือเป็นผู้บรรลุธรรมแท้เสียสมาทานธรรมที่ไม่ใช่ทำบุคคลให้เป็นความประพฤติอยู่แต่ไปหลงสมาทาน คือไปหลงธรรมะที่เขาไปตั้งข้อตามกฎตั้งอะไรขึ้นมาเองบัญญัติขึ้นมาเองขยันสวดมนต์ขยันท่องมนต์อยู่เฉยๆขยันยึดถือในจารีตประเพณีที่เขาตั้งขึ้นมาเองเป็นศาสนพิธีเดี๋ยวนี้มากมายก่ายกองขยันที่จะสมาทานทำเหล่านั้นเคร่งประพฤติตรึงอยู่ในเรื่องที่เป็นกฎข้อใดแต่ส่วนไอ้ที่แท้จริงที่จะเดินเข้าหาธรรมะอันตัดละกิเลสตัณหาแท้จริงเขาไม่ได้รู้ถึงแล้วเขาก็ไม่ได้สมาทานธรรมะอันนี้หลักธรรมะอันนี้เขียนด้วยและแถมไปสมาทาทำที่ไม่ใช่จะทำบุคคลให้เป็นความประพฤติอยู่กำหนดสยบหมกมุ่นไม่แลเห็นโทษไม่มีปัญญาคิดสลัดออกบริโภคกามคุณ 5 พัวพันในการมา อยู่เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตกจับเข้าถึงความเป็นสหายแห่งพรมข้อนี้ไม่เป็นฐานะที่จะมีได้พวกนี้ไม่มีหวังไม่มีหวังจะได้เบื้องต้นคือกามคุณต่างหูจมูกลิ้นกายเป็นเบื้องต้นผู้ที่จะละศักยะทิฐิผู้จัดละมิจฉาทิฏฐิได้เป็นเบื้องต้นต้องรู้ตาหูจมูกลิ้นกายและระมัดระวังเมื่อไม่ระมัดระวังตาหูลิ้นกายจมูกตาหูลิ้นกายหมดไม่ระวังไปถึงจ่ายไม่มีทางคู่ละมิจฉาทิฏฐิได้ที่เธอเคยเรียนมาแล้วต้องเป็นผู้ที่รู้ในตาหูจมูกลิ้นกายใจผู้ที่จะราชการจะต้องเป็นผู้จับตัวตนสิ่งเหล่านี้ได้ว่าเป็นทุกข์ หูตาจมูกลิ้นกายใจมันผสมอะไรมันไม่ใช่สุขเห็นรูปงามแล้วไม่ชอบใจสบายมันไม่ใช่สุขนั่นแหละตัวเหตุแห่งทุกข์ได้ยินเสียงเพราะเสียงหวานอะไรแล้วก็หลงเอาไปส่งนะไม่ใช่นั่นน่ะทุบถ้าเห็นเป็นสุขยังไม่พ้นศักดาเย็ดทีถ้าเห็นเป็นทุกข์จึงจะพ้นสักกายทิฏฐิจึงจะรู้อริยสัจสุขไม่มีคู่จะพ้นจากการที่ถูกต้องเห็นเป็นทุกข์ไม่เห็นเป็นสุขผู้ที่คนมิจฉาทิฐิคือผู้ที่เห็นแม่ไม่เชื่อไม่จริงไม่จำไม่แท้เห็นสิ่งเหล่าใดที่กระทบตาก็ไม่ใช่ของจริงเอ็งกระทบหูก็ไม่ใช่ของจริงจมูกก็ไม่ใช่ของจริงลิ้นก็ไม่ใช่ของจริงกายก็ไม่ใช่ของจริงใจคิดอยู่ก็ไม่ใช่ของจริงเห็นเป็นอนิจจัง เห็นเป็นอนิจจังจึงจะพ้นมิจฉาทิฏฐิถ้าพูดได้อย่างคนอันนี้ไม่ได้อันนี้ไม่ได้ไม่ควรมิจฉาทิฏฐิพูดอะไรพูดมิจฉาทิฏฐิเห็นว่าไม่เที่ยงแล้วแม้แต่จะรู้มาด้วยประมาณรู้มาด้วยปริยัติก็ตามเห็นว่าไม่เที่ยงก็ต้องรู้ให้ได้จิตใจมันไม่เที่ยงเมื่อไม่เที่ยงแล้วเห็นด้วยว่าเมื่อมันสัมผัสจิตหูตาจมูกลิ้นกายใจของเราเนี่ยมันทำให้เราทุกข์ต่างหากไม่ใช่ทำให้เราสุขเห็นเป็นทุกข์เมื่อเห็นเป็นทุกข์แล้วก็พยายามภาคเรียนทำปัญญาให้แจ้งจากสิทธิและคลายจิตวางให้ขาดเห็นได้เป็นคนละเรื่องคนละส่วนเป็นคนละอันไอ้ที่มันกระทบก็เป็นแต่เพียงกระทบถ้าจิตเป็นธาตุรู้ครับแต่ว่ารู้ผมก็รู้ความรู้ที่เราติดเป็นจิตประยุทธ์อยู่ก็เพราะว่าเราไปยึดยึดชอบยึดถังถ้าหวานชอบสะสมทำถ้าสีแดง สีไม่แดงทำอะไรพวกนี้เป็นจิตเราทั้งนั้นถ้าแยกออกได้ว่ามันไม่เกี่ยวตามันจะเห็นมันก็เห็นสิ่งหนึ่งจิตมันรู้ก็คือตัวธาตุรู้อันหนึ่งมันไม่ใช่ตัวตนของเราชอบเราทำอะไรไม่มีแยกออกเป็นอนัตตาเป็นที่สุดจึงจะพ้นอาณัติตามนุษย์ที่ที่จึงจะพ้นทิฏฐิอันที่ 3 มิจฉาทิฏฐิสัปดาห์คือไม่ยึดเป็นตัวเป็นตนจึงจะพ้นทุกข์พ้นทุกข์เป็นนี้เป็นเป็นสิ่งที่สูงสุดได้อย่างนี้เราต้องเห็นชัดเลยเข้าในไตรลักษณ์เปี๊ยะเลยแล้วต้องเห็นสภาวะจริงๆเข้าใจอย่างแท้จริงเลยทีเดียวก็ต้องไปตามหูจมูกลิ้นกายในสังกัดรู้จักเอาเรื่องตามมาคุณเข้ามากามคุณ ก็คือตาหูจมูกลิ้นกายนี่เป็นเรื่องหยาบถ้าไปถึงใจตาหูจมูกลิ้นกายเราไม่กระเทือนและใจก็ยังฝืนอยู่ตาเราเห็นเราก็ยังอ้าวเข้าใจและมีสติสัมปชัญญะรู้รู้ไอ้ที่เราชอบหรือเราทำกระทบสัมผัสเข้าไปก็รู้ขนาดนี้มันฝืนอยู่มันไม่ค่อยชอบอยู่ขนาดใดที่รู้ว่าฝืนขนาดใดที่รู้ว่าทุกข์นั่นแหละเรากำลังพ้นจากกายกินอยู่ขณะนี้กำลังฝืนแหมไม่อร่อยเลยมันทุกข์เกินน้องนั่นแหละจงรู้ไว้ว่านั่นแหละเรากำลังมีสติสัมปชัญญะกำลังรู้ทุกข์อริยสัจกำลังพ้นจากกายอาทิที่ไม่ให้ไอ้นี่มันครอบงำเราดึงเราถูกเราติดไว้แยกภาพให้ออกว่าออกไปซื้อนี่มันก็สิ่งหนึ่งจิตของเราแท้ๆไปทนฝืนจิตของเราแท้ๆไปยอมและ ไปรักมันแล้วเราถึงพอเข้าไปแล้วเรามีการไม่ชอบไม่ชอบก็เกิดโทรศัพท์มูลนิธิถ้าเราวางเฉยเสียหรือว่าปรับให้เป็นชอบให้ได้มันก็เป็นสวรรค์ปรับให้เป็นชอบเป็นสวรรค์วางสวรรค์อีกทีนึงเป็นว่างเปล่าเฉยสงบอยู่ไม่ชอบไม่ชังจึงจะเป็นพันธุกรรมมาส่งหรืออุเบกขาและก็พ้นทุกข์พ้นทุกข์ได้คนสำคัญจริงๆเห็นสภาพธรรมชาตินี้ขออธิบายเสริมเข้าไปถึงธรรมะที่เราเคยเรียนมาแล้วก็เอามาใส่เข้าไปเพราะว่าเราจริงๆเราเรื่องการของคุณนี่เราไม่ได้พูดกันยาวๆแค่นี้ก็พูดนี้เพราะถ้าพูดในสมาธิทำให้บุคคลจะเป็นสมณะแท้คนนั้นก็มีการ ไม่รู้ทำที่จะประพฤติไปสมาทานทำที่มิใช่ทำบุคคลให้เป็นพราหมณ์ประพฤติอยู่กำหนดสยบหมกมุ่นไม่แลเห็นโทษไม่มีปัญญาคิดสลัดออกบริโภคกามคุณ 5 พัวพันในกามฉันทะอยู่เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตกกัดเข้าถึงความเป็นสหายแห่งพรมข้อนี้ไม่เป็นฐานะที่จะมีได้จะไปเป็นสหายแห่งพรหมที่จะบรรลุธรรมะนั้นไม่มีทางตายแล้วก็ตายแล้วตายแล้วก็ตายอีกตายเพราะกายแตกขันดับตายแล้วก็ไปนรกไม่มีทางจะไปถึงกรมไม่มีทางที่จะบรรลุทางชมได้ไม่มีทางที่จะไปสวรรค์ชั้นนิพพานชั้นหมายถึงต่ำชั้นสูงแค่ไหนก็ไม่มีทางนี่เบื้องต้นแท้ๆเลยนะนี่ถ้าวนกลับมาเบื้องต้นแล้ว ตั้งแต่เริ่มต้นที่เอาวิชาทิฏฐิมาอ่านมาอธิบายประกอบให้ฟังดูกันระหว่างเศรษฐศาสตร์เปรียบเหมือนแม่น้ำอัดอิรวดีน้ำเต็มเปี่ยมเสมอฝั่งกาดื่มกินได้ครั้งนั้นบุรุษต้องการฝังแสวงหาความไปยังฝั่งประสงค์จะข้ามฝั่งไปเขากลับนอนคุมตลอดศีรษะเสียที่ฝั่งนี้ฟังดูดีๆตอนนี้ซ้ำเข้าไปอีกคนคนนี้โง่จัดถึงขนาดว่าเออถ้ามาพอมายืนอยู่ที่ฝั่งก็ร้องเรียกว่าเธอฟังนะท่านก็ยังมีการกระทำแม้จะเป็นการกระทำที่ไม่ใช่มรรคไม่ใช่ผลไม่ใช่แนวทางไม่ แท้จริงก็ยังมีการกระทำก็ยังไม่ค่อยยังชั่วถ้าคนนั้นนอกจากร้องเรียกแล้วแม้จะถูกมือมัดไพร่หลังด้วยเชือกเหนียวก็ยังมองฝั่งจ้องฝั่งโน้นนั่นน่ะปากเลยตะโกนได้แม้แต่มือมันไม่ได้กระทำหรอกนะเลวยิ่งกว่าต้องการมือฝากเรียกมือวัดถอยหลังด้วยเชือกเหนียวก็ตะโกนฟังฝั่งตรงมาฝั่งจงมาแต่ก็ยังค่อยยังชั่วยังได้กระทำความดีๆนะแต่มันไม่มีทางนั้นพวกนี้มันจะทำไม่มีผลทั้งนั้นแหละก็ทำเปล่าก็ทำศูนย์ไม่มีผลที่จะได้สั่งคือไม่มีผลอะไรผ่านถึงได้เห็นมันในเชิงเดียวแต่คนเยอะให้คอแตกต่างกันก็ไม่มีหวังไม่ถูกมือภายหลังคนนี้ไม่รู้แม้กระทั่งกามคุณคือไม่มีไหวพริบไม่รู้เลยนะไม่ได้อธิบายย้อนให้มันลึกเข้าไป แต่นี่ไม่ได้รู้เรื่องเลยเป็นสมาทานธรรมะอะไรก็ไม่รู้ไปนั่งทำอยู่ด้วยกิจกรรมอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่ 108 ที่ทำอยู่แต่ไม่รู้การกระทำที่ว่าจะต้องเรียนรู้การระวังนะวัดกามให้รู้เป็นสัมมาทิฏฐิให้ได้ให้คนมิจฉาทิฐิให้ได้และก็ตัดสกายทิฐิให้ได้ให้ร่วมเป็นทุกข์ไม่ได้ไม่รู้แม้แต่เบื้องต้นขนาดนี้เนี่ยและเป็นสมาทานข้อวัดปฏิบัติอื่นมากมายไอ้เรื่องนี้ไม่ทำเลยคนๆนี้โง่หนักยิ่งกว่าคนที่ตะโกนเรียกฟังแล้วก็เอาถูกเชือกเหนียวมัดมือไขว้หลังแล้วก็จะทำการตะโกนเยอะๆคนยิ่งโง่ยิ่งกว่าคือพอมาถึงฝั่งนอนคลุมโปงเลยไม่มีการกระทำอะไรเลยเนี่ยเขากลับนอนคุมตลอด ที่ฝั่งนี้ก็ยิ่งกว่าไม่มีกรรมไม่มีการกระทำอะไรเลยโง่ยิ่งกว่ายิ่งไม่มีอะไรเลยไม่มีทางที่จะเป็นไปได้เลยอยู่ดีๆก็บอกว่าไม่ใช่อยู่ดีๆอ่ะถ้าเกิดว่ามีการกระทำแต่คนเยอะๆๆมาฟังก็ยังมาไม่รู้จะมานะตะโกนให้คอแตกอาจจะมีเทวดายื่นมาให้ก็ยังพอยังมันจะมีทางบ้างอยากจะมีกรรมมึงอยากจะมีใครเห็นมั่งยังจะมีคนเห็นว่าเออเนี่ยมีอาจารย์ดีๆมาถึงวันนี้มาทำอะไรวะกวักมือโยนตะกอนตะโกนขออะไรมันจะต้องต้องการอะไรสักอย่างนึงแน่ๆถ้าต้องการอะไรเธอต้องการฟังอยู่ค่ะฝั่งนี้สมมุติวันนี้ต้องการฟังต้องการนิทานอาจารย์ก็จะได้ช่วยเหลือบ้างเพราะว่ามันมีการกระทำมันไม่ใช่ทางเธออย่างนั้นแต่อย่างนี้ดีกว่าจะได้ช่วยไอ้นี่หมอนี่มาถึงนอนคลุมโปงเลยตลอดศีรษะคลุมนิ่งเงียบเลยคนอื่นคนตาย คนตายก็เดินผ่านใครจะมาช่วยอะไรไม่มีใครช่วยอะไรคนตายก็เดินผ่านอาจารย์ก็เดินผ่านก็ไม่มีกรรมอะไรนี่ต้องการอะไรเขาก็ไม่รู้ว่าต้องการอะไรก็มาสุขดีแล้วมันตายแล้วมึงไม่ต้องการอะไรคนนี้ยังมีการกระทำจะต้องการมึงฟังอยากได้ฟังหมอนี่มันอยากได้อะไรสักอย่างนึงคงจะอยากได้สิ่งที่ดีเราก็ไปถามเข้าใจจะช่วยมั้งยังดียังมีผลใช่ไหมว่าคนนั้นมันมีผลมากกว่าว่ายังดีกว่าจะได้กระทำไอ้นี่ไม่เข้าเลยนอนคลุมโปงตลอดศีรษะไม่มีทางข้าแต่พระโคนมผู้เจริญไม่ได้ถ้าพระพุทธเจ้าท่านตรัสถามว่าสำคัญถ้าจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉนว่าจะถามไปสู่ฝั่งโน้นจากฝั่งนี้แห่งแม่น้ำอัดอิรวดีได้หรือหนอผู้เจริญไม่ได้ก็มันจะไปได้ยังไง ฉันนั้นเหมือนกันนิวรณ์ 5 อย่างเหล่านี้ในวินัยของพระอริยเจ้านิวรณ์ 5 อย่างเดี๋ยวนี้นิวรณ์ 5 อย่างนี้เขาจะฆ่ากันด้วยการวิธีนั่งหลับตาเท่านั้นลืมตาเขาไม่ฆ่าเขากินอยู่สัมผัสอยู่ในป่าหูจมูกลิ้นกายอันสัมผัสจริงๆเดี๋ยวนี้เขาไม่เอากันแล้วไม่มีปัจจุบันน่ะทำแล้วแต่ก็ตะโกนหาโรคอุจจาระก็สอนคำว่าโลกุตระนั้นอยู่ที่ปัจจุบันน่ะทำนะโลกุตตระจะอยู่ที่อื่นไม่ได้เขาก็สอนกันนะแต่ปากเปล่าซ้อนกันเปล่าเสร็จแล้วก็มานั่งหลับตาเอาลงก็ชนะพี่บอยท่านี้วอ 5 หมึกขนาดนั่งหลับตาไม่มีไม่มีโรคอุจจาระแล้วกูจะลากตาหูจมูกลิ้นกายใจปัจจุบันใดที่ยังสัมผัสอยู่แล้วเราก็รู้นิวรณ์เหล่านั้นเป็นการมาฉันพลาดคนดี นิวรณ์ 5 เนี่ยท่านเรียกว่าเป็นเครื่องนัวเนียเครื่องกางกั้นเครื่องรัดดึงเครื่องกลึงตรานิวรณ์ 5 เป็นไฉนคือกามฉันท์ผ้านิวรณ์นี่เป็นเอกเป็นด่านหน้าเป็นตัวตนเลยพยายามมาทั้งนิวรณ์ผีนะนิทานเหล่านี้แลในวินัยของพระอะไรในเจ้าอริยเจ้าเรียกว่าเครื่องหน่วงเหนี่ยวบ้างเรื่องการกั้นบางเครื่องรัดเป็นบางเครื่องจึงกล่าวบ้างเราจะทำการรู้นิวรณ์ท่านี้ด้วยประการหนึ่งเราจะทำวิจิกิจฉาให้พ้นก่อนเป็นเบื้องต้น ถามเบื้องต้นมาทำอะไรทำสื่อต่างไม่ได้ปัญญาให้เกิดโดยฟังโดยเรียนรู้ด้วยปริยัติว่ากามคืออะไรจะเบื้องต้นที่สุดพยาบาลคืออะไรหรือที่รามอินทราคืออะไรนอกจากคุณคืออะไรแต่พยาบาลศรีนครินทร์จากอะไรก็ตามแต่ก็ไล่เรียงไปเรื่อยๆเพราะฉะนั้นเราจะรู้กันเบื้องต้นก็คือรู้ 2 อย่างเนี่ยกามฉันทะกับพยาบาทคือโลภมูลนิธิกับโทรศัพท์มูลนิธิ 2 ตัวนี้รวยชัดว่าเป็นอะไรคือธรรมยะปัญญาฟังมาก่อนถ้าฟังรู้แล้วเข้าใจแล้วเป็นเบื้องต้นเป็นส่วนต่างระยะปัญญาเกิดเราก็พ้นนิวรณ์ชั้น 1 เอาไปพยายามปฏิบัติเริ่มต้นปฏิบัติเข้าไปบ้างเล็กๆน้อยๆคุณพยายามกินตาคิดทบทวนให้เห็นชัดแจ้งเข้าใจลึกซึ้งขึ้นให้ มันเชื่อมั่นศรัทธาเลื่อมใสแรงเข้าไปเมืองน้ำมันยิ่งขึ้นมีอินทรีย์มีพระยิ่งขึ้นมันก็จะตึงจูงให้เราเองปฏิบัติแล้วก็อยากจะปฏิบัติเมื่อปฏิบัติได้บ้างเล็กๆน้อยๆกว่าเดิมก็มีกินตามระยะปัญญาเข้าถึงจิตกินตามระยะปัญญาแปลว่าเข้าถึงจิตไม่ใช่คิดเฉยๆถ้าจิตเฉยๆได้อธิบายง่ายๆสำหรับรุ่นน้องๆฟังสำหรับชั้นพวกเราและต้องเข้าใจให้เรากินตามระยะปัญญาคือปัญญาเข้าถึงจิตกินตับก็คือจิตงานมีผลปฏิบัติเข้าไปถึงจิตเริ่มต้นมีน้อยก็เข้าไปจะน้อยน้อยน้อยน้อยน้อยน้อยน้อยน้อยเพิ่มกำไรเหมือนกันอยู่กระป๋องไปเรื่อยๆมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆเรียกว่ากินตามระยะปัญญาจะเริ่มเกิดขึ้นได้ด้วยรู้ว่าออกตามนี้ละลายได้เป็นสัตว์ ซึมเสื่อมเชื่องช้าเหงาหงอยไม่โลภอะไรแล้วตอนนี้ไม่ค่อยจะโลภไม่ค่อยจะโหลดอะไรกับใครหรอกไอ้ที่มันสัมผัสหูตาจมูกลิ้นกายสีก็สีลูกก็ลูกรถก็ลดเสียงก็เสียงฉันเฉยไม่ค่อยเอาไหนซึมๆเสื่อมๆเข้ามามันก็จะมาเป็นบทบาทกันต่อมานี่บอลทีนะจะติดตัวนี้ค่อยๆคอยรู้มารู้ด้วยภาษามาก่อนปริยัติคือวิจิตรอิจฉาต้นเพราะคนที่อิจฉาสุดท้ายเราตัดมันได้ออกสิ้นก็เป็นการพ้นชาอันสุดท้ายเพราะฉะนั้นวิธีอิจฉาอันต้นนี่ก็คืออย่าสงสัยลังเลต้องแน่ใจให้รู้ว่า จิตของเรานี่แหละมันผูกพันมันเป็นไปโดยไม่ชอบเป็นพยาบาลถ้ามันชอบก็เป็นกามฉันทะรู้ให้ฉันดูให้แน่แต่เราก็คอยรับค่อยๆตัดจริงๆหมดเมื่