210406-202 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน202-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

นนั้นบริสุทธิ์ได้ก็ไม่มีเลยเรื่องที่น่าจะมาพิจารณาก็อยู่ที่ทรงว่าท่านบอกว่า ก็จะว่าการให้ทานในครั้งกับโน้นใครๆที่จะสมควรรับทักษิณาทานมิได้มีเลยและใช้ที่จะช่วยให้การให้ทักษิณาทานนั้นบริสุทธิ์ได้ก็ไม่มีเลยแต่ทักษิณาทานหมายความว่ามันเป็นของควรเป็นของที่ควรได้รับของที่ควรจะให้เป็นประโยชน์ทักษิณาทักษิณาทานเขาที่เหมาะสมของที่ควรรับควรให้กันแต่ทีนี้ท่านทำไมถึงบอกว่าการให้ทานในครั้งนั้นใครๆที่จะสมควรรับทักษิณาทานไม่มีเลย รายการที่จะช่วยให้ทักษิณาทานนั้นบริสุทธิ์ได้ก็ไม่มีเลยเราฟังดูธรรมดาการให้ทานนี้ก็ให้ทานธรรมดาใครก็รับได้เป็นผู้รับเป็นผู้ให้ธรรมดาแต่ทางที่เป็นค่าของควรเป็นของที่มีประโยชน์ให้และมีอานิสงส์สูงสูงเราเรียกว่าทักษิณาทานแสดงว่าในคราวครั้งนี้แม้จะมีการให้ทานกันออกเป็นจำนวนมากมาย 84,000 เนี่ยมันเป็นจำนวนของธนาคารสมัยโน้นก็เหมือนกับเราบอกว่ามากมายมากมายเราก็บางทีเราไม่เรียนเราไม่เรียกเรามากมายเราเรียกว่า 108 ทันตกรรม มวยไทยร้อยแปดพันประการใช้คำนวณจากไทยๆก็เรียกมีบางทีมากมายหรือสำนวนอะไรบ้างใครมีที่ใช้เป็นภาษาตัวเลขหรือเป็นภาษาราชการแล้วแต่ 1,900 ไอ้พม่ามีความหมายมากๆ 84,000 นี่หมายความว่ามากมายมหาศาลกฎร้านกดอะไรเนี่ยไอ้ไข่โอ้เป็นล้านเป็นกฎ บางทีเราก็บอกเป็นพันเป็นหมื่นเป็นแสนปีละฝากกันเป็นจำนวนไปแสดงถึงจำนวนว่ามันมากมายก่ายกองท่านเล่าถึงบอกว่าครั้งสมัยท่านเป็นเวลามะพร้าวทำบุญทำทานท่านให้จำนวนเหลือกำลังวังชามาให้เพราะว่าไม่ต้องไปพูดถึงเลยว่าจะให้ข้าวให้น้ำคนกินให้ของเคี้ยวของเขาไปเครื่องลูกหลายลูกค้าเครื่องนอนเครื่องนั่งอะไรที่เป็นของจำเป็นที่ให้อะไรเนี่ยแม้แต่อื่นๆยิ่งกว่านั้นถ้าท้องมันจุเงินขาดเงินบรรจุทองทางม้าวัวควายอะไรต่ออะไรระดับบรรดาอย่างสูงส่งเป็น 84,000 บาทเหลือ 84,000 บาทค้างนี่มันก็เหลือกำไรมันก็มากมายแล้วแสดงว่าทั้งรวยทั้งมากเยอะแยะแล้วก็ให้ทานถึงตอนนั้นก็ มันก็ยังเป็นการให้ที่มากมายท่วมท้นเป็นจำนวนนับเป็นมากๆไปเฉยๆแต่ว่ามันก็ไม่เป็นทานที่สูงไม่เป็นทรัพย์สินโดยอาคารพูดจะเป็นใครๆที่จะสมควรรับทัศนียาทานมิได้มีเลยทั้งๆที่จะช่วยให้ทักษิณาทานนั้นบริสุทธิ์ได้ก็ไม่มีเลยแสดงว่าไม่มีผู้ที่สำคัญที่จะสมควรจะได้รับผลสำคัญกว่านี้ก็ไม่มีและคนรับคนนั้นควรจะช่วยทักษิณาทานนั้นบริสุทธิ์ได้คือรับประทานแล้วเป็นผู้ที่จะต้องปลดปล่อยสามารถที่จะแสดงทานหรือว่าจะทำเรื่องของทานเนี่ยให้เข้าใจเรื่องทานให้ทานนี่บริสุทธิ์หรือให้ทานไม่มี สูงๆอธิบายภูมิธรรมอธิบายธรรมะยกฐานะของจิตทำอะไรให้เข้าใจปรับปรุงจิตใจได้ไม่มีแสดงว่าไม่มีพระไม่มีผู้มีภูมิธรรมสมควรเหมาะสมควรในการที่จะรับทานหรือให้พาณิชย์สูงให้ทานไม่มีอานิสงส์สูงได้แม้กระทั่งในยุคนั้นซึ่งอันนี้อธิบายประกอบถึงเรื่องว่าการให้จำนวนมากจำนวนมากการให้เข้าในของมากมายอย่างนี้เทียบกับครั้งที่เมื่อวานนี้เมื่อวานนี้ที่เราบรรยายอยู่ถึงเรื่องของสังฆทาน สังฆทานพอจะเพี้ยนทำทานได้แค่รองเท้ากับร่มรองเท้ากับร่ม 2 อันให้แก่พระปัจเจกพุทธะสยามภูมิพระปัจเจกพุทธเจ้าเป็นทักษิณนายกบุคคลเป็นผู้ที่ควรได้รับของทานและแน่นอนก็ควรที่จะสมควรได้รับแล้วก็ทานแล้วจะต้องบริสุทธิ์หรือว่าจะต้องดีจะต้องมีอานิสงส์สูงแน่ๆจึงมีผลระดับที่กล่าวถึงส่วนเวลามะพร้าวนั้นฐานของมากมายก่ายกองนับไม่ถ้วนแล้วไม่ค่อยมีอานิสงส์เพราะไม่ถูกได้เหตุปัจจัยไม่ถูกด้วยความต้องการที่มี ประโยชน์ก็ไม่ถูกไม่มีความเข้าใจไม่มีการอธิบายกันไม่มีการทำทานที่มันเป็นสะเปะสะปะทำทานที่มันไม่มีจุดมุ่งหมายสำคัญที่มันไม่ถูกฆ่าถูกคุณยังเท้าที่แล้วที่ผ่านมาเมื่อวานนี้ทั้งผู้ที่ถูกฆ่าถูกคุณมีประโยชน์ตรงนี้มีประโยชน์ตรงทำอยู่ในที่กันดารที่ร้อนให้รองเท้าให้ร่มและประโยชน์ตรงจึงมีอานิสงส์ดังกล่าวแล้วเราก็ได้เพราะกรรมนั้นเราจึงได้เสวยสุขเป็นธรรมชาติยิ่งกว่าตั้ง 100 ชาติทั้งเป็นการทำทานบารมีของเราให้เต็มคราวที่แล้วส่วนอันนี้มีมากแล้ว ซอยพุ่มพวงไปเล่นเฉยๆและดูจะทำแบบที่เรียกว่าอวดอ้างและเอาหน้าเอาตาเอาใหญ่เอาโตเอามากเอามีเล่นไปด้วยซ้ำไปคราวนี้ลงท้ายท่านก็ได้ว่าถ้าฉันกระนั้นไม่มีผลอะไรจะสมควรรับทรัพย์สินในไทยก็ไม่ได้มีเลยใครๆที่จะช่วยให้การทัศนัยทานนั้นบริสุทธิ์ได้ก็ไม่มีเลยให้ดีให้บริการสุดของให้มีค่าก็ไม่มีขนาดให้เข้าให้ของนับไม่ถ้วนอย่างนี้นี่ก็เป็นการมาเทียบเคียงกันเห็นชัดเจนว่าการทำทานนั้นถ้าไม่มีปัญญาดูที่นี่การให้ 2 ครั้งให้รองเท้าสูงจนกระทั่งมีผลต่อเนื่องไปถึงขนาดนั้น ส่วนการให้เน็ตนับไม่ถ้วนเลยมากมายมหาศาลของพระพุทธเจ้าท่านก็บอกไม่เข้าท่าอะไรเท่าไหร่ไม่เป็นผลทั้งสิ้นโดยจะทานอะไรที่น่าจะใส่ใจสนใจอะไรมากมายนักเลยเพราะผู้ที่รับก็ไม่เป็นผู้ที่มีคุณธรรมอะไรที่ไม่บอกผู้รับก็ไม่เห็นเป็นใครให้แกตายไปทั่วไปดื่นๆไปเฉยๆแต่มันไม่มีอานิสงส์หรือไม่มีอานิสงส์เป็นประโยชน์เท่าเพราะเราจำเป็นจะต้องใช้ปัญญาพิจารณาการให้ทานพระพุทธเจ้าสรรเสริญมากในเรื่องการให้ทานที่มีปัญญาใช้ปัญญารู้ว่าควรให้มันถูกเป้าหมายให้มันถูกจุด เธอมีอานิสงส์ที่ผู้รับก็ได้ประโยชน์ผู้ที่รับนั้นก็ควรจะได้สั่งสอนได้อบรมได้อย่างน้อยที่สุดแม้ไม่อบรมมันก็ยังเป็นผลว่าพรุ่งนี้ได้ไปแล้วมันบริสุทธิ์มันเป็นทางที่ส่งผลสูงจริงๆอธิบายไปก็เป็นอจินไตยหลายๆอย่างต้องลดละต้องขอยกตัวอย่างนี้เทียบกับเรื่องเมื่อวานนี้ให้ฟังทั้งนั้นแล้วต่อมาตัวนี้เป็นเรื่องยาวทุกคนที่เคยได้ฟังมาแล้วก็ลุงฟังดูรายละเอียดต่างๆบ้างสำหรับที่มีมาในภาษาอังกฤษแต่เขาเองเขาก็เอามาขยายกันเป็นเรื่องเป็นราวมากมายในประเทศซ้อนกันคือครั้งนี้เพื่อชาติเป็นพระเวสสันดรถ้าฟังดูในประเทศที่บอกว่า สรรพสัตว์ตรีใดได้เป็นมารดาของเรามีนามว่าผุสดีกษัตรีนั้นเป็นมหามเหสีของท้าวสักกะมาแล้วในอดีตชาติท้าวสักกะผู้จอมเทพทราบอายุขัยของพระมเหสีองค์นั้นแล้วได้ตัดกับเธอว่าเจ้าผู้เลิศงามเราให้พรแก่เจ้า 10 ประการตามแต่เจ้าจะเลือกเอาพระเทวีนั้นได้รำพันถามท้าวสักกะว่าหม่อมฉันมีความผิดอย่างไรหรือหนอหม่อมฉันเป็นที่เกลียดชังของพระองค์แล้วหรือจึงถูกบังคับให้ละโรคอันน่ารื่นรมย์นี้ไปหยุดพฤกษชาติคิดถูกลมพัดถอนขึ้นทั้งรากฉะนั้นถ้าตรรกะ ผู้อ่านพระเทวีรำพันเช่นนั้นแล้วได้ตรัสแก่เธอว่าใช่ว่าเจ้าจะทำบาปอันใดลงไปก็หาไม่ได้ใช่ว่าเจ้าจะไม่เป็นที่รักของเราก็หาไม่ได้แต่ว่าอายุของเจ้ามีเพียงเท่านี้บัดนี้เป็นเวลาที่เจ้าจะยุติฉะนั้นเจ้าจงรับเอาพร 10 ประการอันเราให้เถิดพระเทวีนั้นจุติแล้วบังเกิดในตระกูลกษัตริย์นามว่าผุสดีได้สมรสกับพระราชาสัญชัยในนครเขตประดอยในการที่เราก้าวลงสู่พระทันแห่งพระมารดาอันเป็นที่รักมัน มารดาทุเลาได้เป็นผู้หญิงดีในทานตลอดเวลาเพราะเด็กของเราท่านได้ให้ทานแก่ยาจกผู้ไร้ทรัพย์อาดูรคร่ำครวญคร่ำและแก่สมณะพราหมณ์อย่างไม่ยั้งมือแม่เจ้าผุสดีดํารงครรภ์ครบ 10 เดือนกำลังเที่ยวกับธาตุทั่วนครได้ประสูติเรานะถนนแห่งรักเพราะกำเนิดที่ถนนแห่งชาวล้านนาของเราจึงไม่เกี่ยวเนื่องด้วยมารดาและบิดาได้ชื่อว่าเวทสันดรแต่ว่าแปลว่าระหว่างชาวล้านจริงๆด้วยศักดิ์แปลว่าพ่อค้าพ่อค้าชาว แปลเป็นภาษาภาษาอย่างนึงชาวร้านเวชกรรมแปลว่าพ่อค้าอัณฑะแปลว่าระหว่างพ่อค้าระหว่างพ่อค้าเหตุโดยบุคลากรที่ฐานก็คือเหตุเพราะนางผุสดีพระนางผุสดีไปคลอดอยู่กลางตลาดพระพุทธศาสนาเกิดการตลาดและชื่อพระเวสสันดรพ่อไปเกิดระหว่างในร้านค้าร้านขายของชาวบ้านเขาร้านตลาดไม่เชื่อว่าเวทอันตรายถามว่าเรายังเป็นทารกอายุ 8 ปีนั่งอยู่ในปราสาทก็จำพึงแต่จะให้ทานเราจะให้ทาน หัวใจดวงตาเนื้อเลือดร่างกายให้ปรากฏถ้าว่าจะมีผู้มาขอกล่าวเมื่อเรารำพึงแน่ใจไม่หวั่นไหวเช่นนั้นแผ่นดินไหวภูเขาสิเนรุสั่นสะเทือนวอลเลย์บอลอุโบสถกึ่งเดือนและปลายเดือนเราขึ้นสู่ช้างชื่อปัญญานาคไปให้ทานพวกร้านชาวแว่นแคว้นเกาหลีเข้ามาหาเราและได้ขอช้างอันประเสริฐซึ่งสมมติกันว่าเป็นมงคลกับเราเขาฝากเราว่าที่ชนบทมันก็เป็นเจ้าฝนไม่มีตกเกิดทุกทิศสะพายอดอาหารอย่างใหญ่หลวงเพราะองค์ทรงประทานช้างอันบวรเป็นจอมช้างมีอวัย ขาวหมดจากข้าพเจ้าเถิดเราตกลงใจว่าเราให้เราไม่มีหวั่นไหวเราไม่หวงแหนปกปิดผ่านวัตถุที่เรามีเพราะใจของเรายินดีในฐานการปฏิเสธต่อยาจกที่มาถึงเข้าแล้วนั้นไม่ควรแก่เราเราอย่าทำลายการสมาทานของเราเสียเลยเราจะให้ช้างอันมีมูลบัดนี้ล่ะเราจัดที่งวงช้างมือหนึ่งอีกมือหนึ่งหล่อน้ำในเต้าใส่มือพราหมณ์ให้ช้างแสบทางไปเมื่อเราให้ทานช้างเผือกสูงสุดนี้แผ่นดินไหวภูเขาดินสั่นสะเทือนอีกครั้งหนึ่งเมื่อเราให้ช้างตัวนั้นชาวเมือง 10 ปี มาประชุมกันให้เนรเทศเราจากนครไปอยู่เขาวงเมื่อชนพวกนั้นพากันกำเริบจอมก็ยังมีความไม่หวั่นไหวขอร้องกับเขาเพื่อได้ให้ทานครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่งชาวสีพีถูกขอร้องเข้าแล้วก็ยอมให้เมื่อพระเวสสันดรเนี่ยให้ทานสมบัติอะไรต่ออะไรไปเรื่อยๆอยู่ดีไม่ว่าดีช้างเผือกตัวสำคัญปัญญานาคมีคนมาขอมีพวกชาวคือไม่เหมาะสมนักด้วยกันแหละเพราะว่าเป็นชาวบ้านธรรมดาของต้องขอช้างท่านก็ให้ไป บอกให้ไปแล้วเขาก็โกรธที่ชาวเมือง 10 ปีเมืองที่พระเวสสันดรอยู่นี่โปรดจะไล่ไปอยู่เขาวงกตถ้าเขายังไม่ฝากขอร้องเขาอีกท่านไม่หวั่นไหวอะไรเมื่อเช้าพวกนั้นพาฉันกำเริบหมายคำว่าพากันสำรวจคือพากันอะไรล่ะพากันเคยเห็นมันทำอย่างนี้ก็พากันไม่ชอบใจกำเริบลุกฮือฮาไม่ใช่ตำรวจนายสมัยนี้ในนี้ท่านบอกว่าไม่ชนพวกนั้นพากันกำเริบเพราะไม่ชอบใจที่พระเวสสันดรทำประท้วงอ่ะอาจจะเริ่มประท้วงฮือฮาคือคานขึ้นมา ท่านก็ยังไม่หวั่นไหวเราก็ยังมีความไม่หวั่นไหวยังขอร้องกับเขาเพื่อให้ได้ทานครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่งซะด้วยทั้งๆที่ตัวเองเพราะให้ไปให้ทานนี่เขาถึงได้คือหากไอ้ประท้วงคืออะไรขึ้นมาถูกถูกครับถูกชาวบ้านประท้วงอ่ะถูกชาวบ้านไม่ถูกใจท่านเป็นลูกกษัตริย์แท้ๆนะถูกชาวบ้านไม่ชอบใจประท้วงเอาอย่างนี้ท่านก็ยังไม่ตื่นเต้นตกใจอะไรแทนที่จะรู้สึกอะไรว่าเราไม่ควรนะเราไปทานยังอุตส่าห์มาขอกับเขาอีกว่าอาจารย์ในเบื้องหน้าขอให้ได้ทานใหญ่สักครั้งหนึ่งจะมาขอให้เขาอยากเจอก็มาขอเขาให้อย่าเพิ่งเลยนะมันยังไม่เท่าไหร่เลยให้ช้างตัวสำคัญใหญ่อีกสักครั้งนึงเหอะ เช่าที่ถูกขอร้องแล้วเขาก็ยอมให้เออก็ดีเหมือนกันนะก็ยอมให้อีกนะที่เป็นเรื่องที่เรียกว่ามันมันเกินที่จะเชื่อเหลือเชื่อเหลือเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อว่าท่านตรัสเอาไว้ว่าว่างนี้เป็นอย่างนี้มันเป็นเรื่องที่มันเป็นแปลกประหลาดเป็นเรื่องแปลกประหลาดเป็นเรื่องที่เหลือเหลือเกินล่ะเราก็จะต้องรู้และยอมรับดูเมื่อถึงทางสี่แพร่งได้ให้ทานรสเทียมด้วยม้าขี่ไปเมืองไทยพาหนะอย่างนั้นแล้วให้พายายนัดใหม่ได้ให้ทานรถเทียมม้า 4 ไปเราผู้ไร้เพื่อนเจ้าจงคุ้ม หาลูกน้อยหญิงอาลูกหญิงน้อยค่อยๆเบาๆหน่อยเราจะอุ้มชาลีพี่ชายซึ่งหนักกว่าเพราะเลยๆไปโทษทีอ่านเลยเราให้เปล่าร้องเอิกเกริกว่าเราจะให้มาหาทานอเมริกาผ่านไปเราให้เปล่าร้องเอิกเกริกว่าเราจะให้มาหาทานมีเสียงเล่าเลยอย่างใหญ่หลวงเพราะเรื่องนี้ว่าถูกขับเพราะให้ทานยังจะให้ทานอีกเราให้ทานทางมารถภาษีขาดโพธิ์และทรัพย์ศาลให้มาหาทานแล้วจึงออกจากนครไปชั้นออกไปพ้นเขตนครแล้วได้ปรับเลี้ยวดูเป็นการลาแผ่นดิน แผ่นดินไหวภูเขาสิเนรุสั่นสะเทือนอีกในครั้งนั้นมันย้อนแย้งท่านทำอย่างย้อนแย้งเขาขับไล่เขาประท้วงที่ท่านเองท่านให้ทานช้างสำคัญท่านกราบบอกว่าได้รับเขาจะไล่ออกจากวังในหนีออกจากละครท่านก็ไม่หวั่นไหวอะไรแล้วท่านก็ยังบอกว่าไม่เป็นไรหรอกจะไปขอขอทานใหญ่อีกครั้งหนึ่งแล้วจะไปเขาจึงเป็นการต่อรองตกลงถูกประท้วงถูกประท้วงต่อรองต่อเดือนก็คือว่าตกลงหน้าไม่เป็นไรหรอกจะทำตามที่ท่านบอกว่าให้ของขับออกไปเขาวงแล้วก็กอไก่การ เขาวงบงกชเขาวงถ้าจะไปแต่ว่าขอให้ได้ทานอีกหนำใจทุกทีติดเครื่องต่อรองทางชาวบ้านก็ตกลงให้ท่านทำทานก็ทำทานอย่างนี้ถึงได้บอกว่าถูกขับแล้วให้ทานยังจะให้ทานอีกเออมีเสียงเล่าลืออย่างใหญ่หลวงเป็นการเล่าลือซ้อนลงไปอยู่อะไรกันไม่คิดนะตัวเองเป็นลูกเจ้าถูกไล่ออกหนีเข้าป่าเข้าดงมันเต็มใจไปแล้วก็แพ้กูจะให้ทำอีกดูสภาพสิครับมันเป็นไปได้ยังไงคนอะไรแทนที่จะรีบกลับตัวโอ๊ยทีหลังจะไม่ให้ทานแล้วไม่เอาแล้วทีหลังก็ไม่ทำแล้วอย่างนี้ ครับยืนยันทำให้หนักยิ่งกว่าเก่าแล้วยินดีรับโทษทำได้อย่างยินดีด้วยซ้ำลงไปอีกว่าควรจะลงโทษฉันไปอยู่เขาวงกตแค่นี้เหรอมีอะไรอีกอ่ะเอาอีกไหมเอาหนักกว่านี้อีกไหมฉันจะทำอย่างเก่าเนี่ยจะทำอย่างหนักหรือเปล่าคล้ายๆเงินน่ะมันคล้ายๆเหมือนกันว่าประชดประชันแดกดันซ้ำเข้าไปอีกให้ชัดเจนยืนยันถ้าจะพูดอย่างภาษาโลกแต่ก็ทำอีกจนชาวบ้านชาวช่องเขาให้เสร็จแล้วก็พอสมควรแล้วก็ออกยินดีออกไปจากเขตนครแผ่นดินไหวเมื่อถึงทาง 4 แพร่งได้ให้ทานรถ ม้าด้วยม้าสีไปเพื่อออกจากนี้ไปก็เอารถไปแล้วออกจากนี่ขับรถออกไปกลางทางมีคนขอรถขอมาก็ให้เขาให้เขาก็เดินเข้าป่าเดินเอาเดี๋ยวนี้เขาขอแล้วเนี่ยแล้วก็ให้แบ่งกันอุ้มลูกเป็นอันว่าถ้านางมัทรีได้อุ้มกันหาอันงามเหมือนดอกบุณฑริกและเราได้อุ้มชาลีซึ่งงามเหมือนรูปทองหล่อรวมเป็น 4 กษัตริย์สุขุมวิทยาไปเหยียบย่ำไปตามหนทางต่ำๆสูงๆไปสู่เขาวงคบใครในระหว่างทางก็ถามว่าเขาวงอยู่ทางไหน ไปไม่รู้ว่าไปทางไหนแล้วก็ถามก็ไปเรื่อยเขาวงอยู่ทางไหนชนเหล่านั้นสงสารเราและบอกว่ายังไกลมากให้รถเข้าไปแล้วนะไม่ต้องอุ้มลูกด้วยจะต้องเดินไปด้วยไม่ต้องเดินไปแล้วก็ยังไม่รู้ว่าอยู่ไหนแล้วเขาก็บอกเขาวงยังไกลมากเด็กๆได้เห็นผลไม้ในปากก็ร้องไห้อยากได้ผลไม้นั้นๆเห็นเด็กๆร้องไห้ต้นไม้ต้นหอมกลิ่นมีลูกดกเข้ามาหาเด็กเองไม่อยู่ๆทำไมมีเรื่องที่แทรกเข้ามาพระนางมัทรีเห็นความมหัศจรรย์ชวนสยองขวัญเช่นนี้ก็ออกอุทานสาธุของอัศจรรย์ไม่เคยมีในโลกหน้าขนทองต้นไม้น้อม ลงมาเองด้วยอำนาจแห่งพระเวสสันดรอ๋อไปเจอเด็กไปเจอเด็กก็ถามว่าไปทำให้เขาวงกตไปยังไงเขาก็บอกว่ามันไกลมากเด็กๆพวกนี้เห็นผลไม้ในป่าในทางคนนั้นน่ะคงจะทานในป่าร้องไห้อยากได้ผลไม้นั้นแต่ระหว่างเดินผ่านไปนั้นก็แค่คนต้องการของเด็กต้องการอยากได้อะไรเท่านั้นเองสิ่งที่จะต้องล้มมาให้เนี่ยสิ่งที่จะต้องเป็นไปมันกินลึกยิ่งกว่านั้นเพียงแต่เด็กอยากได้ผลไม้ที่กิน สูงกินผลไม้มาถึงเหมือนพระเวสสันดรผ่านมาก็ร้องไห้อยากได้ผลไม้นั้นเห็นเด็กร้องไห้ต้นไม้กับน้องจริงที่มีลูกดกเข้ามาหาเด็กเองเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเป็นเรื่องที่ใครจะไปฟังก็ถามไม่ได้เชื่อแม้แต่พระนางมัทรีเองไงก็ต้องร้องออกมาจากความอัศจรรย์ใจสยองขนอัศจรรย์อย่างสยองขนลุกขนพองเลยแล้วคุณทานของอัศจรรย์ไม่เคยมีในโลกหน้าขนทองต้นไม้โน้มกิ่งลงมาเองด้วยอำนาจแห่งพระเวสสันดรเพราะอานิสงส์การทานนี่มันเหลือล้นพ้น ฉันไม่ต้องการให้ใครในโลกนี้ที่อยู่ในละแวกที่สวนสัมผัสของท่านเกิดความเดือดร้อนจากการต้องการอดอยากและจะเกิดจิตต้องการอะไรทุกอย่างจะต้องสนใจจะต้องได้มันมีอานิสงส์ที่คุ้มกันถึงขนาดนั้นแสดงว่ามีฤทธิ์มีอำนาจมีเหตุมีฤทธิ์มากถึงขนาดท่านยังไม่ต้องนึกอะไรมากมายเลยเป็นแต่เพียงเพราะคนที่มาขอของอยากได้ของต่อหน้าต่อตาท่านท่านตอนนี้ไม่มีแล้วเป็นชีวิตชีวาของต้นไม้ชีวิตชีวาผจญภัยอำนาจก็จะทำอย่างนี้อย่างนี้ให้มันน่าละอายต่อหน้าท่านไม่ได้เด็กอยากได้ลบสิ่งของตัวเองเพื่อขนเอาลูกอะไรลงมาให้เด็กเลยมันเป็นเรื่องที่เล่าย้อนเป็นเรื่องที่ ตายแต่ถ้าถือเป็นกรรมาธิการมันจะเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนเป็นสภาพที่ลึกซึ้งซ้อนลงไปอีกว่าสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้สิ่งที่ไม่รู้สึกดีอ่ะไม่น่าจะเกิดอย่างนี้เป็นอย่างนี้ก็เป็นได้มีอย่างที่ไหนเด็กจะเอาผลไม้สิ่งผลไม้ไม่ใช่บอกรายละเอียดด้วยนะน้องกิ่งอันดับที่มีรูปแบบด้วยเข้ามาหาแดกเองเลยเข้ามาให้ให้สมใจไม่ต้องการคือว่าจะต้องไม่มีความขาดแคลนไม่ต้องมีการอดอยาก เพราะอำนาจแห่งผู้เสียสละอันนึงความเสียสละอันยิ่งใหญ่ทุกอย่างในโลกจะไม่เกิดการขาดแคลนถ้ามีการให้มีการเสียสละอยู่อย่างนี้มีนามธรรมมีนามว่าธรรมเป็นการเสียสละอย่างนี้จะไม่มีอะไรขาดแคลนแต่ถ้าเพียงมีอะไรต้องการอะไรขึ้นมาถึงแต่เพียงมีจิตมโนตั้งใจจะมาขึ้นมาต้องการอะไรทุกอย่างจะไหลหลั่งพรั่งพรูมาถึงมาเห็นอะไรก็จะเพียงพออยากได้อะไรเป็นเพียงจิตนึกคิดมีแค่นั้นเองทุกอย่างจะต้องได้สมประสงค์จะต้องมีมาให้เลยเนาะไม่มีการขาดแคลนไม่มีการเดือดร้อน อธิบายนามธรรมและธรรมอธิษฐานถึงสภาพจิตมีอย่างนี้กันอยู่ณที่ใดสภาพขาดแคลนเกิดไม่ได้อดอยากไม่มีความต้องการอะไรที่เป็นปัญหาที่เรียกว่าเป็นความต้องการเป็นความปรารถนาอะไรก็ตามมันจะได้สมใจไปหมดแม้มันไม่น่าเป็นไม่น่ามีไม่น่าได้มันก็ต้องมีต้องได้อธิบายก่อนแห่งโลกในที่ที่ตอนหลังๆที่เล่าถึงพระธาตุต่างๆพวกนี้เน้นเรื่องทานทั้งนั้นเลยฟังดูดีๆเน้นเรื่องทานเรื่องให้ซึ่งในยามไม่ฟังแล้วที่สุดแทนที่แห่งที่สุดไม่มีอะไรมี เกิดมาเป็นผู้ให้เธอเสียสละเถอะไม่มีอะไรมันมีที่จบมันมีที่จับอยู่ที่เป็นผู้ผลิตเป็นผู้กระทำเป็นผู้เป็นเป็นผู้มีก็เป็นผู้ให้แม้แต่มีแล้วไม่ได้สะสมไม่ได้กอบโกยไม่ได้หวงแหนมีแต่ให้นั่นแหละเป็นที่สุดในที่สุดของความเป็นยอดทุกสิ่งทุกอย่างพวกยักษ์ช่วยย่นการเดินทางเพื่อความอนุเคราะห์แก่เด็กๆในวันที่ออกจากนครนั้นเองแต่เดินทางถึงแว่นแคว้นของเจษฎาญาติในที่นั้นร้องไห้คร่ำครวญสิ้นเปลืองทั้งผู้ใหญ่และเด็กออกจากแว่นแคว้นของญาติเหล่า แล้วก็มุ่งไปเขาวงใช่เพื่อออกอนุเคราะห์แก่เด็กๆคือเด็กกัณหาชาลีก็คงทุลักทุเลพอได้ให้เจ้าอุ้มลูกคงพอได้เหมือนกันลูกเด็กเล็กแดงที่เจ้าเป็นผู้อุ้มนี่ก็คงจะไม่สนุกนักแต่ก็คงจะรักดูแลแกก็คงไม่เรียบร้อยก็คงได้แต่อุ้มไม่เป็นเด็กๆก็ไม่ชอบใจนะเด็กก็ไม่ถูกอ่ะอุ้มเด็กแล้วมันก็แนบเนียนการอุ้มเด็กหญิงพากันเดินไปใหญ่ต่อหมาจอมเทพสั่งให้พี่สุกรรมผู้มีฤทธิ์สร้าง ศาลาเป็นอาศรมอันกลมกลมรื่นฤทธิ์ตามได้สร้างแล้วเป็นอย่างดีตามลำดับของท้าวสักกะพวกเรา 4 คนก็รู้ถึงราวป่ากันเงียบเหงาไม่มีวี่แววแห่งมนุษย์ได้อาศัยอยู่แล้วในบรรดานั้นในระหว่างภูเขาบรรเทาความโศกของกันและกันได้แล้วณที่นั้นเราดูแลเด็กๆที่อาศรมพระนางมัทรีไปเสาะหาผลไม้ในป่ามาเรียงกันอันนี้เป็นนวนิยายที่แต่งในสมัยนั้นพระพุทธเจ้าทรงประพันธ์นวนิยายเรื่องนี้ถ้าจะว่าไปนั้นก็เล่าอาจจะต้องเล่าท่านเขียนมันก็นิยายผจญ นิยายไปท่องเที่ยวอะไรเนี่ยแล้วก็มาเขียนเล่ามันก็เหมือนกันแต่ทีนี้ทำเหล้าของท่านเนี่ยก็เขียนมาเรียบเรียงเข้าแล้วมันก็เป็นคำสั้นๆไม่มีอะไรมากไม่เหมือนกับไม่มีบรรยายไปแล้วก็ชมนกชมไม้มีอะไรต่ออะไรเป็นคำร้อยเรียงปูมากมายทั้งเจ็บทั้งประสมช่างสังขารช่างปรุงในสมัยนั้นขณะนี้ก็คงปรุงเหลือแหล่แล้วแต่ว่าไปรับประพันธ์พระพุทธเจ้านี่คงเป็นนักประพันธ์บันทึกเรียนเข้าแล้วเป็นตัวหนังสือก็ได้อย่างนี้ก็บอกเรื่องราวพอไปอยู่ที่นั่น แล้วก็มีอาศรมมีเทวดาบันดาลให้ทั้งนั้นที่บรรทัดศาลาพอสมควรน่ะสมควรแก่ท่านที่พอเป็นพอไปเราจะฟังเป็นปลุกเวลาที่ขายกับความสงบกะลาอธิษฐานแต่ถ้าจะล่อไปทำอธิษฐานมากมายเหลือเกินเรื่องเวสสันดรเนี่ยนะครับเมื่อเราอยู่ถึงในป่าสูงแต่ยังมีนักขอซึ่งมีนักขอยังมีนักขอไปหาเราได้ขอลูกของเราคือชาลีและกันหากินนะทั้งสองคนความบันเทิงใจเกิดขึ้นแก่เราเพราะได้เห็นยาจกเข้าไปหาเราได้ยื่นมา 2 คนให้กับ 3 ผู้มาขอนั้นไป เมื่อเราสละบุตรให้แก่พราหมณ์นามว่าชูชกในกาลนั้นแผ่นดินไม่ไหวเขาจึงเรียนรู้สั่นสะเทือนอีกแม้ขณะที่ไม่มีอะไรแล้วไปอยู่ในป่าในเขาไม่มีสมบัติอะไรยังมีสมบัติอยู่ที่ตัวบ้างมีลูกก็ยังมีพรานชูชกไปขอลูกก็ให้ต่อมาถ้าจัดการได้ลงมาโดยเทศน์ขอพระนางมัทรีผู้มีศีลและมีวัดในสามีกับเราอีกเราได้จับขัดหม้อหมายให้และหลั่งน้ำลงในฝ่ามือพราหมณ์มีจิตเบิกบานผ่องใสให้พระนางมัทรีไปขณะที่เราให้รวยเทพในนภาอากาศก็พลอยอนุโมทนาแผ่นดินไม่ไหวเขาจึงเรียน ดาวสละชาลีกัณหาและพระนางมัทรีผู้มีวัดในสามีไม่มีความลังเลใจก็เพราะเหตุแห่งปัญญาเครื่องตรัสรู้ลูก 2 คนนั้นจะเป็นที่เกลียดชังของเราก็หาไม่พระนางมัทรีจะเป็นที่เกลียดชังก็หาไม่สำคัญนิตยาเป็นที่รักของเราเราจึงให้ของรักที่บรรยายสั้นเขาก็มาขยายความกันนี่เป็นพุทธประวัติพุทธประวัติที่เล่าถึงเรื่องเวสสันดรจากพระโอษฐ์ก็มีอยู่สั้นๆอย่างนี้แต่ก็มีพวกขยายความมาบรรยายมาอะไรต่ออะไรอีกเยอะแยะก็ขยายกันในตอนประโยคหลังมีทั้งหลังท่านก็บอกถ้าไม่ได้เกลียดชังปัญหาชาลีถ้าไม่ได้เกลียดชัง แม้แต่พระนางมัทรีไม่ได้เปรียบไม่ได้ทำอะไรก็เป็นที่รักเป็นธรรมดาของลูกลูกพ่อแม่รักสักลูกสามีรักภรรยาก็เป็นธรรมดาแต่เพื่อสิ่งที่รักยิ่งกว่าเธอกับฉันนิตยาเพื่อที่จะทานให้บารมีให้ถึงทานทั้งหมดอะไรอะไรที่สุดรักสุดชอบของที่รักที่หวงของที่เราเองคนธรรมดาคิดแล้วก็ไม่น่าจะแบ่งไปเสียสละให้ได้แต่ท่านก็ต้องให้ได้เป็นที่สุดแสดงถึงความหมดตัวหมดตนแสดงถึงความให้อังกฤษฐานเอามาเทียบเคียงให้คนชาวบ้านฟังแล้วรู้ว่า [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เสียสละชีวิตแบบที่พระโพธิสัตว์ต่างๆที่เขาเล่าให้สมผลโพธิโพธิสัตว์ต่างๆการเกิดกระบวนการก็มีไม่รู้จะเล่าเอามาจากไหนในพระไตรปิฎกออกมาแล้วใส่เข้าไปแล้วจากนั้นไปเก็บมาจากของเกจิอาจารย์อะไรเล่าอีกก็ไม่รู้อย่างพระเจ้า 500 ชาติอะไรเนี่ยซึ่งมันมีเหล้าโยงใยถึงอาจารย์เกจิอาจารย์อะไรต่างๆเอามาโยงใหญ่มากมายบอกว่าประวัติของพระโพธิสัตว์อะไรมีเยอะแยะเยอะแยะหมดแต่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเองก็ไม่กี่เรื่องหรอกแต่เขาก็เล่ากันมากมายก่ายกองให้ฟังให้เห็นซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นเจตนาอันดีสนิทพระพุทธองค์สนับสนุนว่าท่านบำเพ็ญ มาถึงขนาดหนักหนามากมายแล้วเขาก็พยายามที่จะยกย่องชูเชิดแล้วก็ฟังให้เข้าใจด้วยธรรมาธิษฐานด้วยธรรมะถึงทำในธรรมให้เข้าใจว่ามันสุดยอดในเรื่องของท่านเนี่ยไม่มีมีประมาณว่าอย่างขนาดสูงก็ขนาดอย่างนี้แหละขนาดให้เข้าให้ของหรือให้ของที่รักที่สุดชีวิตคือการต่างๆรอบนึงถึงขนาดให้ตัวถวายเผาผลาญชีวิตฆ่าตัวเองก็ยอมสละชีวิตทั้งชีวิตแต่พระพุทธเจ้าไม่เล่าเชิงอย่างนั้นเพราะว่าจะดูกลายเป็นของที่มันทรมานตัวเองฆ่าตัวเองถวายอะไรอย่างนี้ก็ยังไม่เห็นนะ มีอยู่หรอกระโดดเข้ากองไฟให้กับความทุกข์ที่มาขออาหารพูดถึงเสียสละชีวิตคนเออคือเป็นคนเนี่ยแล้วก็มีลำโพงที่เขาอธิบายเอาไปเผาตัวจุดถวายอะไรต่ออะไรฆ่าตัวเองตายทำลายตัวเองซึ่งเป็นคนอย่าไปบอกว่าเป็นพระธาตุนั้นพระชาตินี้เป็นคำว่าบริษัทที่บำเพ็ญขององค์นั้นองค์นี้แล้วก็กระทำอย่างนี้ถวายแต่ว่าก็ไม่ได้เล่าว่าของพระพุทธเจ้าองค์นี้นะ เราเป็นของพระพุทธเจ้าองค์อื่นซับซ้อนซับซ้อนยอกย้อนกันไปอะไรต่ออะไรต่างๆนานาไม่ได้โม้มีโมเมผมก็ธรรมดาของท่านเห็นเออทำอย่างนั้นแต่พระพุทธเจ้าองค์นี้ไม่ได้ลาภเป็นของพระพุทธเจ้าองค์อื่นบอกว่าเลียนแบบโพธิสัตว์ที่ทำเกจิอาจารย์ต่างๆก็เล่าพระพุทธเจ้าองค์นั้นองค์นี้อะไรทั้งสิ้นพระพุทธเจ้าก็ไม่ได้เล่าไว้แต่ก็รอบเพิ่มเติมกันแต่เราก็ฟังไม่ปฏิเสธแล้วก็ไม่รับอะไรเราดูสิ่งแวดล้อมจากเจตนาจะให้รู้ว่าทุกอย่างทุก