210318-187 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน187-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

วามรู้ในเรื่องอนิจจาอุปศรีหรืออนิจจังไม่มีความรู้ในความไม่เที่ยงไม่ยึดมั่นถือมั่นไม่เที่ยงก็ตามเป็นภาษาอังกฤษง่ายๆไม่เที่ยงหรือไม่ยึดมั่นถือมั่นมันก็อันเดียวกันไม่เที่ยงแท้ตายตัวทุกอย่างไม่มีอะไรเสมอไม่มีอะไรที่จะเป็นไปตรงแผงอยู่อย่างนั้นโดยไม่ ไม่แปลไม่ยืดไม่หยุดสิ่งที่มันไม่เปลี่ยนแปลงเลยอย่างเดียวเท่านั้นคืออสังขตธรรมหรือสภาพที่ศูนย์ว่างปราศจากเรียกว่าปราศจากเมื่อมันปราศจากในสิ่งปราศจากแล้วโดยภาษาสิ่งนั้นเลยว่าไม่มีอะไรอีกไม่มีสิ่งที่จะต้องมีความมีมาเป็นมาเป็นสินเชื่อถ้าไม่มีตอบเปล่าแล้วก็จดไม่มีอันนั้นแหละมันกลางที่สุดซึ่งมันยากที่จะเอามาพูดในโลกมันยากมันจะมาพูดมันเป็นส่วนที่เป็นจริงเพราะฉะนั้นถ้าเราจะเอาแต่แค่วัตถุก็ไม่มีมันก็คือสภาพว่างจากวัตถุ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ว่าจะต้องรู้ว่าไอ้สิ่งที่มันจะหมายถึงว่าไม่มีแล้วมันอะไรศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านสอนให้ไม่มีกิเลสพร้อมจะรีบไปทำอะไรมันจะมีอยู่มันก็มีไปรูปประธรรมในโลกวัตถุธรรมรูปธรรมมันก็มีในโลกส่วนที่ท่านเพลงไม้ที่สุดนั้นไม่มีไม่มีกิเลสเพราะกิเลสเป็นสาเหตุแห่งทุกข์เมื่อระดับกิเลสซึ่งเป็นเหตุแห่งทุกข์ได้เสียแล้วและเรารู้เท่าทันทุกเหตุเป็นตัวเชื้อเป็นตัวที่มาดับได้ทั้งเหตุรู้จักตัวทุกข์และก็ดับได้ทั้งตัวทุกข์รู้สภาพที่ว่าดับหรือรู้สภาพที่ว่า เหลือทุกก็บอกว่าในโลกนี้มีก็มีทุกข์เป็นภาษาเรียกทุกข์เป็นภาษาเรียกจะทุกข์กายหรือทุกข์ใจถ้าเราไม่ทุกข์ใจมีทุกข์กายอยู่เราก็รู้ว่าเราไม่ทุกข์ใจเราไม่ทุกข์กายเรามีทุกข์กายถ้าเราทุกข์แต่เราทุกข์แต่ใจไม่ทุกข์กายเราก็รู้ว่าเราทุกข์แต่ใจไม่ทุกข์กายถ้าเราทุกข์ทั้ง 2 ส่วนเราก็รู้ว่าทุกข์ทั้ง 2 ส่วนเราไม่ทุกข์เลยทั้ง 2 ส่วนทุกกายก็ไม่ทุกข์ทุกข์ใจก็ไม่ทุกข์เราก็รู้ว่าเราไม่ทุกข์กายเราไม่ทุกข์ใจความเป็นทุกข์ก็คือจิตของเรานั่นเองเป็นผู้รับเป็นผู้รู้เป็นผู้ยึดถือว่าเป็นทุกข์ เป็นผู้หญิงนอนเป็นทุกข์เป็นสิ่งที่ทนได้ยากเป็นสิ่งที่ไม่สนใจเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกันกับคำว่าสุขสมใจเพื่อศาสนานี้สอนแต่เรื่องอย่างนี้ให้พยายามไม่รู้ความดีงามอะไรก็ให้รู้ความไม่ดีคืออะไรก็ไม่รู้แล้วเราก็ยังความดีให้ถึงพร้อมคือกุศลเรียกว่ากุศลหรือบุญให้เป็นไปเมื่อเรามีกรรมกิริยาให้มันดีให้มันมีสุขจริตให้มันเป็นกุศลให้มันเป็นไปได้เรื่อยๆเกิดมากเท่าไหร่ก็เกิดความเกิดของกุศลต่อการเกิดของสุจริตส่วนทุกนั้นอยากให้เกิดให้เบาบางให้เหลือสิ่งที่เราทนได้โดยไม่ยากทนได้ ลำบากเรียกว่าทิฏฐธัมสุขาวิหารบริจาคสโมสรอย่างนั้นเพราะฉะนั้นสอนจุดมุ่งหมายจนเรามีทิฏฐธัมสุขกับวิหารและเรามีแม้แต่สิ่งที่เป็นเศษของจิตและอ่านเรียนรู้เรื่องของจิตให้ละเอียดละออให้จิตไม่มีกิเลสเป็นสูงสุดคำว่าไม่มีนี่คือจิตไม่มีกิเลสแม้ยังหยาบอย่างกลางอย่างละเอียดผู้รู้ของเราเมื่ออันนี้ไม่มีแล้วก็คือสุญญตาเรารู้ในจิตของตนเองความไม่มีมีปัจจัยประกอบเพราะเรามีกายอย่าว่าหนาคือกว้างศอกพร้อมสัญญาและใจมีนามว่ามีลูกฝึกขัน ที่เป็นคนบริบูรณ์อยู่นี่แหละเราเป็นผู้ที่มีความเป็นคนบริบูรณ์และในคนบริบูรณ์นี้เราก็เป็นผู้ที่ไม่มีกิเลสเรียกว่าอรหันต์เมื่อมันบริบูรณ์สุดยอดมันก็ไม่มีกิเลสสุดยอดเลยในตัวเราไม่ว่าเวลาใดเราก็ไม่มีกิเลสโลภะโทสะโมหะไม่มีให้มันไม่ให้มันเห็นชัดๆอยู่คำว่าไม่มีมีแต่ตัดสูทจริงๆไม่มีแม้แต่กาลเวลาวันหนึ่งคืนหนึ่ง 24 ชั่วโมงเราก็ไม่มีกิเลสนี้หรือมันจะมีจอนมาในวันหนึ่งคืนหนึ่งก็ 24 ชั่วโมงมีกิเลสจอนมาเล็กน้อยเป็นจุด 0000 อะไรเปอร์เซ็นต์ ตามแต่เราก็อย่าไปพูดที่สบายหรือแม้มันจะมีมาในวันหนึ่งคืนหนึ่งเรามีกิเลสจอนมาบ้างเล็กน้อยไม่ถึงจุดสูงสุดเลยเป็นจุด 1 จุด 2 จุด 3 จนกระทั่งถึงมีกิเลส 1% 2% 5% เราก็จะเป็นผู้รู้ว่าเราไม่มีกิเลสให้เราอยู่สบายถ้าเรามีกิเลสแล้วอยู่ไม่สุขเรายังไม่สบายแล้วเราทำการงานหรือทำอะไรอะไรก็ตามแต่มันไม่เป็นเราก็ไม่เป็นพายไม่เป็นดีถ้าเราไม่มีกิเลสเราจะเห็นว่าการงานก็ดีความไม่เห็นแก่ตัวไม่มีความเห็นแก่ตัวทำเองแก่ตัวมันหายไปหมดแล้วมันสบายคนทำงานเป็นจิตว่าทำงานด้วยความไม่มีตัวตนนั้นเมื่อมีสภาพตัว เป็นจริงแล้วในผู้ใดจะเห็นหน้ามันก็ไม่เห็นมีอะไรนี่นะเรามาถอดตัวถอดตัวเราจะทำงานหนักๆไปเลยนะทำออกไปสู่โลกมันก็ไม่เห็นมีอะไรนอกจากความประเสริฐมีแต่ความเจริญงอกงามย้อนดูตัวเราเองถ้าตอนเราที่จิตมันว่างจากกิเลสแล้วก็จะเห็นได้ว่าเออมันก็ไม่เห็นมีทุกข์มีแท็กอะไรแต่มันทุกข์ในตอนที่เราเกิดขี้เกียจขึ้นมาบ้างเกิดเห็นแก่ตัวขึ้นมาบ้างเกิดกระทบสัมผัสกับผู้อื่นบ้างซึ่งเป็นกิเลสมันมีตัวจิตที่เป็นกิเลสจริงๆในขณะที่เรารู้เราเคยปฏิบัติมาในขณะที่เราสัมผัสแล้วเราเกิดกิเลสขึ้นและต่อมันออกได้แล้วก็จะเห็นตอนปัดเป่าออกได้สบายอยู่เพราะว่ามันโล่งแล้วมันก็ไม่มีอะไรลำบากลำบนอะไรเลยและเป็นอยู่ดีเป็นอยู่ดีแล้วก็จะได้ ทำพรุ่งนี้เป็นเครื่องยืนยันเป็นเครื่องพิสูจน์ให้แก่เราเห็นว่าแม้ถ้าเราปราศจากอย่างนี้อย่างนี้ตลอดกาลเมื่อใดๆเราก็ไม่ต้องเราจะพูดก็พูดได้เลยแล้วก็คล้ายๆกับใครใครจะมุ่งร้ายมุ่งเลวมายังไงก็ไม่เป็นไรฉันสบายการงานเราก็ทำได้ที่เป็นสิ่งที่คิดมนุษย์ในโลกทำงานด้วยกิเลสทำงานด้วยความอยากความโลภมันทำงานด้วยความโลภมันไม่ยาวแล้วมันก็ไม่ทำมันเป็นอย่างนั้นอยากให้แก่ตัวเห็นแก่ตัวจะได้มาไปแลกรหัสยศสรรเสริญหรือแม้แต่ที่สุขไม่มีอะไรก็ทำงานอย่างนี้สุขดีมันดีอร่อยดีแต่ฝืนใจหน่อยไม่ทำจะจ่ายค่าน้ำไม่ได้อย่างนั้นสอนแม้ฝืนใจ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] วโรกาสจะทำอะไรให้แก่โลกได้มากเป็นประโยชน์เพราะเราเองเรารู้อยู่แล้วว่าเกิดมาก็เท่านั้นเราไม่สงสัยในเรื่องของลาภยศสรรเสริญและแม้ตัวร้ายที่สุดก็คือมันยึดตัวยึดตนเป็นโลกียสุขต้องมีอามิตรมีสิ่งแลกเปลี่ยนให้มันถ้าเราไม่มีโลกียสุขไม่มีอามิสแล้วเรารู้ถึงความเป็นจริงใจของเราสบายจะทำก็ทำหนักก็รู้หนักเบาก็รู้เบากลางก็รู้กลางแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรเป็นอยู่สูงในวันต่อวันเราเป็นคนมีประโยชน์และแม้เราจะเป็นคนไม่มีลาภไม่มีเงินมากผมมีส่วนที่จะกังวลมีส่วนที่จะห่วงหรือมีส่วนที่จะดูแลมีส่วนที่จะต้องคอยรับผิดชอบ อันตรายมีอะไรจะได้ผูกไว้พันไว้มากกว่าคุณต้องเป็นกองเป็นฝ่ายมีกิจกรรมมีการงานมีอะไรต่ออะไรต้องคอยดูคอยแลมากกว่าคุณต้องซ้ำไปถ้าเป็นคุณคุณก็จะหนักไหมคุณลองคิดดูจะหนักด้วยซ้ำไปนั่นน่ะเอาเปรียบอะไรคุณไม่ได้เอาเปรียบอะไรคุณเลยมีแต่จะเสียเปรียบไอ้พวกคนดีมากเพราะว่าไปแล้วแต่ทางด้านจิตทางด้านวิญญาณทั้งด้านการงานในทางจิตก็จะต้องรับผิดชอบจะต้องดูแลจะต้องใช้ปัญญาที่จะทำให้ทุกอย่างเรียบร้อยดูเจริญดูอะไรดีทุกอย่างเป็นไปแม้แต่บริษัทหมู่กลุ่มแม้แต่ฐานะแม้แต่ผู้คนแม้จะอะไรต่ออะไรขึ้นมาเยอะแยะอะไรถูกอะไรผิดอะไรอะไรต้องเป็นเจ้าบัญชีเป็นเจ้ากิจการเป็น แล้วผมออกกำไรให้เงินเดือนตัวเองเพิ่มขึ้นกี่ตังค์ด้วยอัตราเงินเดือนให้กับตัวเองเพิ่มขึ้นวันนึงขอกินวันละ 2 มื้อนะขอนอนมากกับพวกคุณวันนึง 10 ชั่วโมงนะเพราะว่าทำมากนี่แล้วก็ขอไปปิกนิกขอไปเที่ยวแต่มากกว่าคุณนะอะไรเนี่ยหรือขออะไรอย่างลูกๆที่เขาบอกว่าเป็นเศษส่วนขอแต่งตัวงามๆมากกว่าคุณนะพอมีรูปรถติดเสียงสัมผัสมากกว่าคุณนะขอสะสมเนี่ยเป็นเพชรเป็นพลอยเป็นของเป็นอะไรของของฉันมากๆกับคุณนะเพราะสะสมมากับคุณหน่อยเหอะใจผมมีลักษณะอย่างนั้นเหรอทำอย่างนั้นน่ะก็พวกคุณเอาเปรียบพวกคุณอย่างนั้นแต่ห้ามไม่ได้ที่คนอื่นก็จะไม่ให้ผมมากกว่า คนศรัทธาเลื่อมใสที่เขาจะเอาเพชรเอาพลอยเอามาหาสมบัติเอาวัตถุมาให้ผมมากกว่าคุณเขาไม่ได้ตีมาถึงจะมาให้คุณก่อนมาให้ผมก่อนที่ถูกสัจธรรมแล้วนี่แต่ผมก็ไม่ได้หมายความว่าให้ผมมากแล้วผมก็เลยถือโอกาสสะสมเป็นสิทธินะที่จะมีสิทธิของผมสะสมใหญ่แล้วผมแหมแบกหามใหญ่เลยหนักจะตายผมก็ยิ่งพยายามถ้าจะเอาออกเดี๋ยวนั้นน่ะโคตรน้ำใจคนไทยด้วยซ้ำไปบางทีก็ยังต้องทำเพื่อขัดเกลาเขาแต่ไม่อย่างนั้นก็มีแต่เอามาถ่ายแบ่งออกไปสำหรับคนที่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรครับผมก็เปลี่ยนออกไปให้พวกคุณผมหมดสะสมอะไรกันผมมาเอาอะไรพวกนี้ไม่เห็นอยู่ชัดๆอยู่แล้วแต่สงสัยอะไรแอบแฝงอะไรป่านนี้ไปเก็บ ป่านนี้ไปฝังตุ่มฝังดินเอาไปซุกไว้ในคอกกอไผ่เอาไปทำโพรงทำอะไรไว้ที่ไหนอะไรยังไงคุณก็พยายามเอาก็แล้วกันติดตามสักคนนึงสงสัยยังไม่แน่ใจอะไรก็พยายามทำอะไรเอาอะไรไม่ได้มาทำอะไรเพื่อจะเอาเปรียบเรารักพวกคุณเลยจริงๆถ้าผมจะรู้สึกว่าผมเอาเปรียบพวกคุณเมื่อไหร่บอกตรงๆถ้าผมจะได้ขาดทุนให้กับพวกคุณได้เท่าไหร่จะได้เป็นผู้ให้กับพวกคุณได้เท่าไหร่มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดมันเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ที่สุดถ้าเราจะเป็นผู้ให้มันถึงจะมาสุดท้ายเรามีแต่ทาน สถานที่จะให้ให้ๆถ้าเราจะได้ให้เท่าไหร่มันดีเท่านั้นแหละถ้าเราจะเอาไม่ต้องเอาหรอกของเราเองเราก็ทำเอาได้ไม่ต้องไปเอาของคนอื่นมาให้มันเสียเหลี่ยมแต่มันเป็นหนี้เป็นหนี้กรรมให้มันเป็นไอ้นั่นทำไมหมดสุดยอดอัตตาหิอัตโนนาโถมันยอดพึ่งตนของตนได้แล้วนอกจากคนพึ่งตนแล้วเราจะเป็นโลกอนาคตเราจะเป็นที่พึ่งของโลกโลกจะมาพึ่งเราด้วยซ้ำไปเราจะให้เขาอีกเพราะฉะนั้นเราจะให้ๆๆมากให้ได้เท่าไหร่มันดีถ้าเราจะไปเอาของเขาแม้แต่น้อยแม้สักหน่อยนึงมันก็จะรู้สึกว่าเราเองดูที่โรงเรียนจะต้องให้เขามาเป็นไอ้นี่มาทำให้มาเปลืองมา ไปไกลแต่เราแต่ตอนนั้นตรงนี้ระวังประเดี๋ยวก็จะใครเอาอะไรมาให้ไม่เอาเลยสักอย่างเลยมันก็ไม่ไหวเหมือนกันมันต้องอนุเคราะห์แก่กันและกันตามฐานะเพราะถ้าเราเองสามารถกระทำให้แก่คนได้นั่นแหละเป็นของประเสริฐ Hello มันหมดตัวหมดจนสิ้นเปลืองจริงๆเฮ้ยเห็นแก่ตัวเรามีแต่คนที่จะให้เขาได้ใครจะว่าไปแล้วมันก็จะมาเห็นแก่ตนมาเอามันจะให้แก่ตนมันมีแต่ตนที่จะให้เขาได้อย่างไรเราจะเก่งยังไงเราจะเชี่ยวชาญยังไงเราจะสามารถยังไงเราจะทำยังไงให้แก่เขาได้จิตเราว่างหรือยังถ้าว่างแล้วคนไม่มีเหลือแล้วเราก็ไม่ติดสิ่งที่จะสร้างให้แก่เขาแล้วเขาไม่เอาเขาไปโกรธเขาหรือไม่เราจะป้อนให้เขาให้เขารับเลย ชอบใจจะรับด้วยถ้าทำอะไรขึ้นมาก็ชอบใจจะรับด้วยเราจะพยายามทำอย่างนั้นแล้วเรารู้ด้วยว่าธรรมะที่จะปล่อยให้คนนี้เพราะเหตุใดดีใจตื่นเต้นจะเอาเนี่ยน้อยแหมต้องต่อตัวเองตรวจสอบไปอีกเป็นพูดเลยไม่มีเป็นตัวหลักจะสอนตอนนี้ติดเป็นพืชไปเลยมันดีใจมันก็บอกปิติแรงไม่ได้เพราะเราก็จะต้องทำจริงมันหมดสงสัยมันสุดยอดมันเต็มเออถ้ากูมีฐาน ของจิตมีความรู้มีปัญญาแล้วจะอยู่อย่างนี้ไม่สงสัยผมไม่สงสัยเลยผมตลอดจนกระทั่งจะตายจะมีเท่านี้ผมก็ไม่สงสัยไม่น้อยใจเพราะบอกแล้วว่าเกินแล้วพี่น้อยอะไรเกิน 9 คนมาตรงไหนๆๆจริงๆถ้าจะพูดแล้วว่าผมจะอวดเป็นภาษาหน่อยว่าพระพุทธเจ้าท่านว่าเราสอนคนร้อยเป็นเอนกภาษีอานสอนคนพันเป็นเอนกผมเองผมก็จะบอกผมสอนคน 10 เป็นเอนกจริงๆผมก็ประมาณตนอย่างนั้นจริงๆผมไม่ต้องไปเทียบเคียงกับพระพุทธเจ้า 1 หลักเดียวเรียกว่าหลักสิบเอกเดียว เอนกก็คือไม่ใช่ 1 ไม่ใช่หลักเดียวนี้จะเป็นหลาย 1 เอ้ยจะเป็นหลายสิบก็ช่างมันจะเป็น 110 พัน 10 ก็ชั่งมันผมถือหลักสิบเท่านั้นว่าผมไม่รู้จักสิบแล้วก็ใช้ได้มี 9 ถือว่าเต็มมีสิทธิ์ถือว่าถ้วนรอบรอบ 9 นี่ถือว่าเจริญสูงสุด 10 ก็คือรอบมันของมันเท่านั้นเองเพราะ 9 นี่ก็อยู่แล้ว 10 กว่าตัวผมพวกคุณมี 9 แค่ 10 กว่าตัวผมก็จบแต่ถ้ามันเกินอยู่เกินอยู่ไม่เป็นไรแล้วมันจะทวีเพิ่มขึ้นอีกก็ดีทวีไปอีกยิ่งขึ้นใครไม่อยากได้ถ้าจะว่ากันโดยโลกโลกโดยบัญญัติโดยประสานแล้วใครไม่อยากได้อย่างที่ถามแล้วเจ้าทวีไปมากๆเท่าไรใครไม่อยากได้ จะไม่ได้เร็วเท่าไหร่ใครไม่อยากได้หรอกของดีเงี้ยแต่มันต้องดูสาระของเราว่าเราเป็นที่ได้ทำลายสาระหรือไม่ถ้าเราจะทำลายสาระเพื่ออยากได้มากๆขึ้นแต่ถ้าเราไม่ทำทำลายสาระเราไม่กัดเนื้อไม่กร่อนเนื้อไม่ขาดทุนออกไปอ้าวมีเพิ่มเท่าไหร่ก็เอามีมากเท่าไหร่ก็ได้จะมีสักครึ่งโลกันตร์ก็ไม่ว่าเอาสิแต่เราก็ไม่อวดเก่งไม่คิดว่าแหมเราจะใหญ่โตถึงขนาดนั้นน่ะคนจะต้องมาเป็นสาระอย่างนี้ได้ที่คุณลูกครึ่งโลกค่อนโลกยิ่งทำยิ่งไม่เห็นทางไม่ไม่สงสัยเลยไม่เห็นทางเลยมันจะไปได้ครึ่งลูกบอลโลกอะไรไม่อยากจ่ายจริงๆรู้อยู่ แต่รู้ว่านี่สูงสุดถ้าใครจะมาเถียงก็มาวิเคราะห์กันถ้าคุณไม่เห็นด้วยคุณก็ไม่ทำทางโลกแล้วไปทำอย่างอื่นหรือไปทำอย่างจะไปตั้งพบตั้งกลุ่มว่านี่เป็นลัทธิประเสริฐจะทำประโยชน์ให้แก่โลกได้ดีกว่านี้ก็ไปตั้งเถอะผมจะขอดำเนินตามปฏิปทาของพระพุทธเจ้าและหลักเกณฑ์นี้ของพระพุทธเจ้าเอาอย่างนี้เร่งด้วยไม่ได้เชิญที่เคร่งด้วยถ้าใครจะเอาก็เอาเพราะว่ากาลนี้เป็นเป็นไปอย่างนี้แล้วผมเล็งเห็นได้ปัญญาอันยิ่งว่ามันจะต้องเร่งมือด้วยค่ะคุณธรรมขนาดอย่างนี้แหละดำเนินไปนี่เป็นสูงสุดถ้าผู้ใดรู้จนกระทั่งหมดสงสัยแล้วก็พยายามลดความเป็นจริงที่ไม่มี มานะลงได้อย่าให้ถึงขั้นกรมธรรม์จะต้องรู้ตัวอย่าให้มีโปรโมชันใครมีข้อมูลอย่าลืมนะว่ามันเป็นการลงโทษขั้นสูงสุดเขาเครียดเราตีเราเขาจะว่าเราแรงๆอย่างไรมันยังไม่สูงสุดถ้ากรมธรรม์นี้เขาไม่ว่าเราแล้วไม่เลิกแล้วแสบยิ่งกว่านั้นมันตีกลับนาสัจธรรมพระพุทธเจ้าเนี่ยตีกลับแล้วมันแสบยิ่งกว่าเขาจะด่าอะไรแรงๆก็ยังไม่ไกลนะคุณน่ะเขาปล่อยเราเลยนี่วางเฉยไม่เอาอ่าวเหมือนกับเราไม่เป็นคนไม่เป็นตัวไม่มีอะไรอยู่อย่างเงี้ยมันยิ่งกว่าหมาตัวนึงอ่ะหมาตัวนึงก็ยังดุมันว่ามันตีมันบ้างไอ้นี่มันยิ่งกว่ามาแล้วมันก็เดินผ่านไปผ่านมามันก็มีแม้แต่โทรศัพท์ตัวนึงก็ไม่มี มันเป็นไงมันขนาดไหนอ่ะมันยิ่งกว่านะคุณคิดให้เห็นน่ะปัญญาเราต้องคิดให้ดูสุดยอดดูไม่ร้ายไม่แรงเลยโอ้โหเป็นนามธรรมยังมีเมตตาช่วยเหลือมันได้สอนมันได้บ้างอะไรบอกมันได้บ้างยังบอกมันมีกะจิตกะใจบอกมันสอนมันอันนี้ยิ่งกว่าสัตว์ตัวนึงไม่มองไม่ซ้อนสักคำเลยจะทำร้ายทำเลยังไงก็ใช้จะชั่วจะทำอย่างไรก็เฉยโอ้โหมันสุดยอดยิ่งกว่าลงโทษใดๆเลยทุกอย่างให้ถึงพรหมธรรมพระพรหมประทานและเป็นสูงสุดพระพุทธเจ้าทำให้เรากาละอย่างนี้จะต้องถึงข้าพเจ้าต้องบอกออกปากออกปากบอกสงสัย แม่ฉันนอนนี่ก็จะทำร้ายขนาดไหนแต่มันก็เป็นกาละด้วยว่าพระพุทธเจ้าเองถ้าท่านอยู่ท่านก็คงยังไม่บอกเธอก็ต้องกระทำตามธรรมเพราะว่าฉันรักต้องยอมท่านอยู่ทีนี้ถ้าท่านจะสิ้นชีพดับขันธ์ซะแล้วนี่สิมันจะยากถ้าจึงจำเป็นต้องสั่งส่งให้โรงทานดังนี้และชนะก็เป็นคนมีปัญญาไม่ใช่ถูกลงทันไม่ใช่ถูกปล่อยโดยที่ว่าพวกไร้ปัญญาบอกแล้วเป็น 2 อย่างถูกต้องเพราะคนโง่ก็ปล่อยปล่อยวางประทับปรมะก็ปล่อยให้ตาปลากินไปทีนี้ก็มีปัญญาปล่อยแล้วไม่ใช่เต่าปลากินไปเขาจะได้สำนึกเพราะการลงพรหมทัณฑ์หรือว่าการลงทุนแบบนี้มีไม่ใช่ว่ามีแต่นายชนะคนเดียวมีคนอื่นอยู่แต่ก็ไม่บ่อยไม่มากจนเกินไปให้หมู่ดาวนี่ก็มีไปตามขั้นตอนที่ได้มีตัวอย่างอยู่ อย่าให้ถึงลงทันถึงขั้นกรมธรรม์กันทีเดียวนะมาที่โรงทานบ่อยบอกโปรโมชั่นบ่อยๆจะเป็นลูกบ้านและใช้ไม่ได้มันเป็นลูกจริงมันเป็นลูกดีด้วยไม่อยากให้ลงถึงกรมธรรม์ถ้าคุณจะไปเล่นกันอย่าไปเอามาเล่นเล่นกันบ่อยๆลงทันกันบ่อยๆเอากรมธรรม์กันบ่อยๆไม่ได้นานๆถึงจะมีหมอ 27 สักทีนึงอะไรงี้มันถึงจะมีผลดีว่าแล้ววันนี้ก็มองยิ่งเจ็บพรุ่งนี้ก็หมอ 27 ม 27 ใช้ไม่ได้เลยหมดค่าชั้นใดก็ฉันนั้นก็เหมือนกันเพราะมานะมากๆก็ลงทุนลงทางกันไปเป็นส่วนๆเป็นอะไรตายไปค่อยๆยืดหยุ่นไปแล้วก็กระทำนี่เป็นลักษณะของการลงทัณฑ์ลึกของตัวจิตยึดร้ายกาจสุดท้ายยึด ก็เป็นของจำเป็นถ้ายึดโดยมานะทิฏฐิมิตรยึดโดยปัญญาลงตัวลงจนหลงปัญญาหลวงปู่หลงว่าเราดีแล้วอันนี้ต้องพยายามแก้ไขกันของตัวเองต้องแก้ทีนี้ได้อ่านอีกสูตรหนึ่งต่อมาแล้วว่าก็ถ้าภิกษุทั้งหลายก็ถ้ามีภิกษุแม้รูปหนึ่งมีความเคลือบแคลงเห็นแย้งในพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ในมรรคในข้อปฏิบัติก็ดีจงถามเสียอย่าไปพูดเดือดร้อนในภายหลังว่าเราอยู่เฉพาะหน้าพระศาสดาแล้วไม่กล้าถามในที่เฉพาะหน้าดังนี้แต่สุดท้ายท่านก็บอกว่าแม้ไม่กล้าถามจะบอกเพื่อนถามก็ได้ใครถามแทนก็ได้ให้บอกมาเสร็จแล้วไม่มีใครสงสัยเลยไม่มีใครย้อนแย้งและกาละนั้นก็แน่นอนเพราะสมาธิพระพุทธเจ้าพูดพระตามจริงตามจริง กาละจริงด้วยท่านจะปรินิพพานอยู่แล้วใครจะมาพูดเล่นถ้าใครยอมรับความจริงก็ต้องยอมรับโดยจริงผู้ที่อยู่ต่อหน้าเดี๋ยวนี้ยอมรับว่าเป็นของจริงใครจะไปกล้าย้อนแย้งของพระเจ้าสุดยอดประเสริฐอย่างนี้ไม่มีใครย้อนแย้งไม่มีใครสงสัยหรอกมาของดีที่สุดเพราะอะไรพระพุทธเจ้าตรัสต่อไปอีกว่าอานนท์เธอกล่าวด้วยความเลื่อมใสและอย่างถึงที่จริงในเรื่องนี้ที่ว่ากล่าวได้เลื่อมใสและอย่างถึงก็คือกล่าวได้เห็นอัศจรรย์หน่อคนที่นั่งอยู่ในนี้ไม่มีใครกล้าแย้งทำมาของพระพุทธเจ้าเลยถามอย่างไรก็มีค่าย้ายแม่คนใดคนหนึ่งไม่มีใครเคลือบแคลงในพระธรรมวินัยนี้อัศจรรย์หนอจริงนักศึกษาด้วยความอัศจรรย์ใจในตัวเลื่อมใสและอย่างถึง ว่าไม่มีจริงๆที่จริงในเรื่องนี้ความรู้สึกของตถาคตก็มีแล้วว่าความเพลิดเพลินเห็นแย้งในพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ในมรรคในข้อปฏิบัติของภิกษุแม้รูปเดียวในภิกษุสงฆ์นี้ไม่มีเลยไม่มีเลยคือสองที่ประชุมกันอยู่ที่ท่านถามเมื่อกี้นี้ท่านตรัสถามออกมาทุกองค์ไม่มีเลยว่าใครจะเคลือบแคลงสงสัยเมื่อเอาปัญญาที่แท้มาเปิดแล้วยอมรับทุกคนน่ะพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์นอกจากบางคนทำยังไม่ได้หมดทั้งนั้นมักก็วิธีก็ตามข้อปฏิบัติก็ตามไม่มีข้อสงสัยจำสงสัยบางอย่างที่มันยังทำไม่ได้บางคนต้องการกรรมฐานอันนี้เท่านั้นเองไม่สงสัยแต่รู้อยู่ว่าจะได้จากคนอื่นต่อตอนนี้ไม่ควรรบกวนเพราะว่าท่านกำลังจะขออนุญาต ก็เลยไม่จำเป็นจะต้องถามวันนี้ไม่ต้องถามตอนนี้เขาก็เงียบไปหมดอานนท์เพราะว่าในบรรดาภิกษุ 500 รูปเหล่านี้รูปใดที่ต่ำที่สุดกว่าเขาทั้งปวงรูปนั้นก็ยังเป็นโสดาบันมีอันไม่ตกต่ำเป็นธรรมดาเที่ยงต่อนิพพานมีการตรัสรู้ไปเป็นเบื้องหน้าพระพุทธเจ้าบอกว่าเนี่ย 2500 รูปในที่นี้ประมาณ 500 รูปในขณะนี้แม้มาไวนะพระพุทธเจ้าตอนนั้นคืนนั้นก็จะ ผลิตภัณฑ์ในคืนนั้นน่ะยามดึกมีตอนนี้ใกล้ที่สุดแล้วใกล้จะปรินิพพานแล้วหลายชั่วโมงมาเต็มทีแล้วมันก็จะแมงวันได้กลิ่นเนยพระสงฆ์มารวมกัน 400 500 ก็ตัดบ้างอะไรเป็นไรบ้างออกข่าวไปก็ต้องมีมามีพระอยู่ที่ทุกข์ทุกหนแห่งนี้พระภิกษุพระเจ้าใน YouTube 500 ตามไปแต่เป็นตัวเงียบไม่มีเสียงอะไรประกอบไปด้วยท่านบอกว่าไปแต่อานนท์ก็จะพิสูจน์ทั้งหลาย อ้าวแล้วอันนี้จะมาตอนหลังหรือจะตามไปอยู่ก็เอาไว้วิเคราะห์ซึ่งเราก็คงไม่สงสัยอะไรแม้จะตามไปถึงแม้จะมาถอนตอนหลังก็ตามแต่ตอนนี้ท่านปรับเนี่ยตัดต่อหน้าสูงทั้งหลายแหล่เยอะแยะในบรรดาภิกษุ 500 รูป 500 ก็คงจะไม่จำเป็นนับตัวหรอกก็คงจะประมาณนั้นแหละประมาณ 2 ขนาดนี้เหล่านี้รูปใดที่ต่ำกว่าเราพระพุทธเจ้าก็ยังถึงสงขลานี้ทั้งหมดรูปใดที่ต่ำกว่าเขาต้องห่วงรูปนั้นก็ยังเป็นโสดาบันมีอันไม่ตกต่ำเป็นธรรมดาเที่ยงตอนนี้ผ่านมีการตรัสรู้เป็นเบื้องหน้าเพราะฉะนั้นย่อมไม่สงสัยในพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ไม่สงสัยในมรรคอย่างน้อยมักก็โสดานี่เป็นผู้ที่ได้มากและได้ผลแล้วเป็นชั้น 1 ถึงก็ไปสู่ยอมรับแล้วถ้าลูกลอยลักษณะอย่างนี้เลยนะสูงกว่านี้อีกที่เรายังไม่ได้ ก็อย่างนี้แหละจะไปสงสัยอะไรถ้าได้อย่างนี้จะเป็นโสดาจะไปศศิธาไปธนาคารเป็นอรหันต์ต่อไปอีกก็ขณะนี้เรายังพอแล้วโสดาคุณแค่นี้เองแหมแค่นี้เรายังพอขนาดนี้สมัยนี้เอาแสดงสมัยโบราณมาใช้ไม่ใช่ว่าข้อแรกเนื่องจากข้อแรกนี่แหละพ่อนี่แหละมาเป็นข้อแบบข้อแรกจะเป็นเพราะว่ามันอาจเป็นเพราะรักเลยยิ่งแน่ใจใหญ่เลยถ้าได้มากกว่านี้มันจะไม่มีปัญหาอะไรพระพุทธเจ้าท่านก็บอกว่าที่อานนท์รู้สึกใจอย่างนั้นแหละจริงแล้วก็พระในนี้มีปัญญารู้มีโสดาคุณ ถามยังไงยังไงก็ไม่มีแต่พระพุทธเจ้าต้องแสดงความบริสุทธิ์ที่สุดนี่เป็นทั้งรูปประธรรมต้องลงตัวถ้าต้องการให้เป็นกิจจะลักษณะเหมือนกับเราแน่ใจอย่างสมมุติว่าเราจะโหวตอะไรกันนี่นะจริงๆแน่แน่ใจแล้วนะไม่ต้องบอกก็รู้อยู่แล้วว่าโอเคไม่ต้องบอกไม่ต้องถามมันหรอกมันแหงๆของตายอยู่แล้วแต่ก็บอกอ่าขอถามแล้วก็สมมุติว่ายกมือขึ้นผมก็ยกกันเต็มห้องเพราะไม่มีลูกออกมายืนยันลูกเท่านั้นเองพระพุทธเจ้าก็ท่านบอกว่าจ่ายเท่านั้นรู้อยู่แล้วถ้ารู้แล้วก็แสดงอันนี้คือมาเป็นปาฏิหาริย์อย่างหนึ่งก็ดูที่นี่ท่านรู้คนเดียวไม่ได้หรอกให้คนอื่นดูด้วยแล้วก็ไม่แกล้งนะทำเป็นกิจจะลักษณะไปจริงไม่ได้เตรียมพร้อมไม่ได้ไปซักมุกคิดอะไรไม่ได้สร้างอะไรไว้แต่ เพลงดังนั้นทุกคนก็จะยอมรับความเป็นจริงที่เกิดวันนี้มันเป็นจริงนะลงตัวนะไม่ใช่ไปสร้างเอาไว้ไม่ใช่เป็นมิตรเอาไว้นะไม่ใช่เสแสร้งไม่ใช่เป็นบรรดามันโดนเอาไว้ตรงเป๊ะเลยแล้วท่านกำจัดเป็นครั้งสุดท้ายในที่สุดได้ทรงเตือนกันเป็นครั้งสุดท้ายว่าภิกษุทั้งหลายบัดนี้เราจะเตือนพวกเธอทั้งหลายว่าสังขารทั้งหลายมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดาพวกเธอทั้งหลายจงยังประโยชน์เต็มและท่านให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิดดังนี้นี่เป็นวาจาครั้งสุดท้ายของตถาคตพอเราพูดขึ้นก็แล้วก็ฟังจนหูแฉะแล้วประโยคนี้บางคนก็ต้องจำได้เกิดขึ้น จะรู้สาระอย่างถึงเป็นอภิปัญญาได้มากน้อยไปต่างกันเท่านั้นเองแล้วเราก็ทำอยู่สังขารทั้งหลายเราจะเตือนพวกเธอว่าสังขารทั้งหลายมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดาอะไรไม่เสื่อมนอกจากสิ่งที่ไม่มีเธอนั้นน่ะมันไม่มีเสื่อมทำไมไม่มีแล้วก็บอกว่าต้องมีปัจจัยถ้าเขาไม่มีอยู่ในโลกนี้แต่ถ้าตรงนี้มันล็อคเป็นสูญญากาศมันวางไว้ตรงนี้ไม่ช้าหรอกเดี๋ยวก็สูญญากาศที่จะต้องมีอะไรเข้าไปแทนที่จนได้มันจะว่างโดยไม่มีอะไรไม่ได้หรอกในโลกนี้หาโรคโดยบัญญัติศาลโดยวัตถุด้วยซ้ำไปจะไม่มีอะไรว่างโดยวัตถุแต่สิ่งที่ว่าจากสิ่งนั้นสิ่งนั้นมีได้ตรงนี้ว่างจาก วัตถุแข็งมีเอามือลูบคลำได้แต่เราก็ยังไม่รู้ว่าที่นี่มันมีอะไรอีกเราอาจจะรู้โดยปัญญาอยู่ขณะนี้ที่นี่มีอากาศอยู่ที่นี่มีอะไรต่ออะไรอากาศมีออกซิเจนมีคาร์บอนไดออกไซด์มีไนโตรเจนมีไอน้ำมีอะไรอีกเยอะแยะมีแม่เหล็กไฟฟ้ากระแสอะไรโอ้โหนี่เอาไปวิเคราะห์มหาศาลเลยตาไม่เห็นเลยเนี่ยมีมั้ยมีอีกกี่ร้อยกี่พันอย่างคุณเชื่อไหมว่ามีคนปัญญาชั้นพวกเรานี่รู้แล้วแต่ก่อนนี้ในสมัยโบราณเขาก็ไม่รู้อะไรเลยความละเอียดละออมันมากกว่ามากแต่เดือน เอาไปใส่ท่อเอาไปใส่เช็ดคิ้วนะไอ้เครื่องวิเคราะห์ออกมามหาศาลตั้งเยอะตั้งแยะในเนี้ยมันจริงๆเพราะในที่ว่างเราเรียกเผินๆเอาว่าจริงๆมันไม่ได้ว่างสักหน่อยทีนี้เอาที่จิตจิตมีอาการกิเลสไม่มีกิเลสว่างไหมเอาที่จิตที่ว่างจากกิเลสกิเลสเป็นลักษณะอย่างไรอย่างนี้แหละเราก็จะเลทแท้เป็นอย่างนี้ไม่มีกิเลสแน่นั่นคือความไม่มีของคุณในส่วนตัวของคุณครูของคุณไม่มีจริงๆคุณรู้ว่าไม่มีกิเลสอย่างนั้นอย่างนี้อาการอย่างนี้ไม่มีจริงๆคุณรู้ข้อใดที่ไม่รู้กับคุณได้ยังไงจบอยู่ตรงนี้มันไม่มีเพราะดูวัตถุรอบจะ ที่ว่างในวัตถุจะไปพูดวุ่นวายกับมันไม่ได้มีอะไรวัตถุบอกแล้วว่าเนี่ยกรรมมาเนี่ยโอ้โหนี่มันว่างอะไรเนี่ยเข้าไปสิอย่าไปบอกอธิบายทีละสุญญตาแกที่นี่ว่างจา