210326-194 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน194-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

ีรู้ดีถ้าใครเคยทำได้นะเคยทำมาแล้วแล้วเคยทำได้จริงจะรู้ดีว่าไอ้ความจริงความเจ็บมันไม่มีก็มันตัดได้อ่ะเจ็บก็เจ็บอยู่ที่ผิวถ้าเราเอา ตัวจุดเสี่ยงซึ่งจะอยู่ในตัวเราร่างกายเรานี่แหละยุงกัดก็กัดที่กายเรานี่แหละถ้าเราเอาความรู้สึกนี้ไปรับสัมผัสมันถึงมันก็เจ็บมันก็รู้สึกถ้าเราตัดได้ไม่ต้องอ่ะทั้งๆที่ยุงก็กัดอยู่อย่างเก่าอยู่ผิวกายที่เนื้อที่หนังของเราอย่างเก่าแล้วเราก็ไม่ให้ทรัพย์สินไปสัมพันธ์ไปสัมผัสจิตมันก็ไม่สำคัญสำหรับมันก็ไม่มีอาการเจ็บไม่มีรถเจ็บไม่มีความรู้สึกเจ็บไม่มีจริงๆถ้าใครเคยเล่นจะยืนยันได้ถ้าใครเคยทำจะยืนยันได้ทั้งๆที่เรามีสติสัมปชัญญะเห็นดูมันก็เห็นอยู่ว่ามันกัดแต่เราไม่เจ็บไม่มีความรู้สึกเจ็บ แต่ถ้าเราปล่อยการกำหนดหมายปล่อยไม่ไม่ให้ปล่อยอาการที่เราเรียกว่าเรารอบรักติดธุระเอาไว้ไม่ให้กินไปสัมพันธ์ถ้าเราปล่อยพลับพลายให้จิตมันเป็นสำคัญเลยเร็วก็เจ็บทันทีจะรู้สึกว่ามันเจ็บทันทีแล้วเราทำได้อีกไม่ให้มันไปสัมพันธ์มันก็ไม่เจ็บมันเป็นการกระทำของผู้ฝึกผู้ฝึกจะรู้เองว่ามันเป็นไปได้แล้วมันก็ไม่รับคือมันรับมันจะรู้เองเห็นเองเลยแล้วมันก็จะเข้าใจได้ว่าความเจ็บมันไม่มีถ้าจิตเราไม่มีฟังดีๆนะฟังตรงนี้ก่อนความเจ็บมันไม่มีแม้แต่ความ เกิดแก่เจ็บตายเป็นธรรมดามันเกิดอยู่ในสมมติฐานแต่โดยจริงแล้วเนี่ยจิตเป็นตัวสำคัญที่สุดเป็นตัวมโนปุพพังคมาธัมมามโนเสฏฐามโนมยาจิตนั่นแหละเป็นตัวมีด้วยประการทั้งปวงแล้วถ้าจิตของเราจะเป็นสัญญาจิตเราจะทำได้จริงถึงจริงถึงเจโตวิมุติปัญญาวิมุติมีอำนาจจิตตัดได้จริงอย่างสมมุติเด็ดขาดจริงมันไม่มีมันไม่มีเธอไม่มีแต่ไม่มีเจ็บไม่มีตายไม่มีถ้าเราเองเราถึงตายสิทธิ์ของเรารู้แล้วว่าตายเราสบายตายคือการขาดกันแล้วไม่หมดมันไม่มีอะไรดิ้นมันจะพรากจากกันแล้วก็รู้ว่ามันเป็นธรรมดาการตายคือการพลาดจาก การตายคือการไม่เวียนกลับมาหากันอีกไม่กลับมาเป็นอย่างนี้อีกตลอดกักกันหนวดตายสนิทตายนิพพานทะเบียนมาอยู่ด้วยการโค้งขนาดไหนก็ตามมันก็ยังมีสิ่งที่มีถ้ามันเลิกเรียนมาอีกเลยเรียกว่าตายอย่างนิพพานเด็ดขาดเลยเดี๋ยวนี้ขณะนี้เรารู้ตั้งแต่หยาบๆมาแล้วว่าเราไม่เวียนไปกินเหล้าอีกแล้วโดนแน่ใจเด็ดขาดของเราจริงๆมันก็เป็นการตายสนิทเดี๋ยวนี้อย่างวัตถุอย่างรกโลกอย่างเห็นชัดๆเราไม่เวียนกลับไปสู่โลกทางโลกและอีกแล้วโดนแน่ใจแล้วไม่จริงๆเราก็ตายสนิทเราไม่ไปจริงๆก็ทำไมน้ำมันมีอย่างนั้นเราไม่ไปมันจะเป็นอะไรเรา นายสนิทเราจะไม่มีเฮงๆยังไงเราก็ไม่มีเราไม่ไปคิดเราเองเป็นตัวที่นำไปอะไรอะไรมันจะนำไปแม้ร่างกายเราทั้งร่างจะถูกผลักดันไปจมอยู่ในกองเหล้าเขางัดปากเราแล้วเขาจะบังคับแล้วเขาจะใช้เลยหรือใช้อะไรก็ตามเราต้องอ้าปากกรอกเหล้าเข้าไปในกายของเราเราไม่มีความยินดีเราไม่มีความติดยึดจะไม่มีเลยจริงๆเลยจริงใจเราไม่มีการเสพไม่มีการติดไม่มีการพอใจเลยที่จะไปรับอย่างนั้นไม่ได้พอใจมันยินดีอะไรเลยถึงป่านนั้นมันก็เป็นได้ถ้าไม่พอใจก็ตายแม้แต่ลูกมัน หยาบๆมันก็ไม่มีไม่มีจริงๆจิตเราไม่มีนอกจากเศษเชื้อของเราเองเท่านั้นแหละถ้าเศษแก้วของจิตของเรามีมันจึงมีมันไม่ตายฉันกับคำว่าตายแล้วคำว่าหมดเกิดมันก็หมดเกิดที่สุดให้เห็นๆอย่างนี้ไม่ว่าอะไรทั้งนั้นจิตของเราเท่านั้นแหละเป็นตัวไม่มีอะไรในโลกนี้มีหมดเขาก็จะมาถามผีมีมั้ยเทวดามีไหมผมมีไหมตัวตนแน่นอนอย่างนี้ผมใช้คำที่เขาใคร ความโกหกมีไหมผมใช้คารมอย่างนี้เลยเดี๋ยวนี้ความโกหกมีไหมแต่ก่อนที่ผมถามว่ามายากลมีไหมงงคนไม่เข้าใจพอมายากลมีไหมถ้าถามว่าไอ้จริงไหมมีจริงไหมอะไรก็ตามที่เขาเอามาถามไอ้นี่มีจริงไหมผีมีจริงมั้ยเทวดามีจริงไหมหรือว่าการเล่นออกฤทธิ์ออกเดทเล่นนิดนึงเด็กทำอยู่ยงคงกระพันความมีอะไรพิลึกพิลึกของแล้วเดินอากาศดีจริงไหมอะไรสัตว์แล้วแต่เอามาถามแล้วก็ถามย้อนเขาไปและคำโกหกด้วยความโกหกมดเท็จจริงไม่มีลูกมีแล้วความโกหกว่าใช้เป็นความ ความเป็นจริงข้อความไม่จริงอ่ะดิเอาความไม่จริงมันยังมีจริงแล้วคุณจะเอาอะไรล่ะไม่มีความโกหกว่าเท็จมันก็ความไม่จริงใครเขาก็รู้แต่ก่อนที่เธอบอกว่ามายากลเขาก็ยังงงๆอยู่มันยังไม่เข้าใจดีเดี๋ยวนี้ใช้ย้อนใกล้ชิดตัวเลยความโกหกเขารู้ดีทุกคนทราบซึ่งมีความโกหกคืออะไรถามว่าความโกหกมีจริงไหมเนี่ยบางทีตัวเองยังต้องใช้บ่อยๆเลยเขาโกหกอะไรเราไม่มีฟังดูดีๆสักขนาดความกว้าง ความไม่จริงนี่มันยังมีได้จริงและอะไรแต่มันไม่อะไรล่ะที่มันจะไม่มีอะไรมันก็ต้องมีแน่ๆมันก็ต้องมีได้จนได้ต้องมีจนได้อะไรอะไรมันก็มีเพราะความไม่มีจึงไม่มีอะไรอื่นเลยนอกจากศิษย์เก่าเท่านั้นเองที่เราจะปฏิเสธหรือเราคิดจะตัดขาดก็จะมีมดก็จะไม่มีเราจะสูญญตาถึงจะตายอยู่นอกตัวจึงไม่มีถึงจะตายอยู่นอกจิตวิญญาณจึงไม่มีในโลกเข้าใจถึงจะตายฉันจะตายประกอบความหมายของคำว่าจิตของเราเท่านั้นที่ว่างจากว่างจากนั้นว่างจากอะไรกับเรานั่นแหละเป็นผู้ว่างจาก ระหว่างจ่ายตั้งแต่ส่วนหยาบว่างจากอบายมุขว่างจากการฆ่าสัตว์ว่างจากการลักทรัพย์ว่างจากการผิดผัวเขาเมียใครว่างจากการโกหกเราว่าเรานี่แหละรู้ว่าเราไม่โกหกเราไม่พูดเท็จเราไม่เสพติดแล้วนี่ส่วนใหญ่ก็รู้ว่าในสิ่งอย่างต่อมาถึงสูงขึ้นไปตามลำดับตามลำดับเราก็พยายามทำจนได้จนไม่มีเราไม่มีเราไม่เอาหรือเราจะมีเศษซ้อนบ้างเล็กน้อยเราก็รู้เปอร์เซ็นต์ว่าเราเสพติดต่อนิดๆหน่อยๆจึงไม่ควรมันไม่สะอาดมันก็ไม่น่าจะเป็นอรหันต์อันบริสุทธิ์สูงสุดยอดจะนับอรหันต์ก็เป็นแค่อรหันต์ได้เปอร์เซ็นต์เราจะเป็นอรหันต์แบบไหนเป็นอาหารแบบบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่มีธุลีอะไรที่จะด่างพร้อยแล้วก็ต้องพยายามเป็นอย่างที่ไม่ด่างพร้อยให้ได้เป็นที่สุดไม่มีเป้าหมายมีทิศทางแต่เราจะประเมินค่าตีราคาตัดเคลิ้มเอาหมดสมัยใหม่นี้บ้างก็เป็นเรื่องของสมัยใหม่แต่จะเอาจริงโดยจริงแล้วโดยซื่อสัตย์สุจริตแล้วเราก็ต้องเอาให้สะอาดบริสุทธิ์หมดจดไม่มีแม้แต่ธุลีไม่มีแม้แต่ธุลีละอองอะไรต่างๆเราก็เอาไม่ได้บอกไม่มีสิ่งนี้พยายามเข้าใจประเด็นให้ชัดที่สุดถึงจะปากคืออะไรความไม่มีคืออะไรนอกจากจิตไม่มีสูญญตาไม่มีมันก็มี ไอ้นี่ก็บอกว่าที่ว่างมันก็มีที่ว่างนี่แหละมันว่างคุณก็ว่างแต่ที่จริงมันมีอะไรอยู่คุณไม่รู้รายละเอียดในนั้นภาพที่ละเอียดที่สุดภาพที่คุณจะจับไม่ได้เลยเรียนไม่ถึงธาตุวิญญาณธาตุธาตุธาตุอะไรที่มันละเอียดยิ่งกว่าวัตถุโลกที่เขาจับได้ก็พยายามเอาไปรับรู้มันได้มันมีแต่เขาไม่สามารถมีเขาไม่สามารถรู้เขาก็ว่าไม่มีตามประสาของเขาภูมิจิตของคนเราไม่มีก็มีแต่เราเองเราไม่มีปัญหาอะไรเราจะมีหรือเขาจะว่าไม่มีเราตัดสินของเราได้แล้วเราก็จะรับรู้หรือรับเรียนเท่าที่เราสามารถเรียนแล้วเราก็เห็นควรจะเรียนบางอย่างไม่น่าจะไปเรียนหนังสือไปเรียนพอใจแล้วเขาว่าเราไม่ สิ่งนั้นเขาว่าเราไม่ได้สิ่งนั้นเขาว่าเราไม่เป็นสิ่งนั้นเราก็ไม่เห็นจะจำเป็นอะไรเพราะว่าเราไม่ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเราไม่ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินเราจะเป็นไม่ได้เป็นนางงามเราไม่ได้เป็นเศรษฐีเราไม่ได้เป็นคนมีชื่อเสียงเราไม่ได้เป็นแม้กระทั่งว่าพระอรหันต์เพราะว่าเราก็จะเป็นผู้แน่ใจของเราเองถ้าเรามีรหัสกับธุรกิจของเรารู้อยู่เหตุปัจจัยของมันเป็นอย่างนี้นี่แหละรหัสกับธุรกิจของเราเรามีพวกเราอยู่มีญาณมีวิตของเราอยู่แท้จริงมีอุปสรรคเข้าไปมุดของเราเขาจะว่าอย่างไรอย่างไรจึงจะมีปัญหาอะไรเหมือนคุณมีเพชรอยู่ในกระเป๋าก็บอกว่าไม่จริงอ่ะคุณไม่มีเพชรแต่มันอยู่ในกระเป๋าของคุณแท้ๆเลยมือ อยู่ในกระเป๋าเราแท้ๆเขาจะว่าเราไม่มีคุณไปว่าปากฉีกปากเปียกปากแฉะคุณไปว่าไปที่เราจะไปทุกข์ร้อนอะไรคอร์ดสำคัญของคุณให้มันเจอของคุณยังอยู่นี่เลยเพชรของเราทำเฉยทำอยู่กับตัวอยู่กับสภาพอยู่เรารู้เราเข้าใจทุกประตูภาคกันอยู่อย่างนี้ของเราเป็นอย่างนี้เพราะเราได้ของเราอยู่อย่างนี้แท้ๆใครก็จะว่าไม่มีอะไรต่ออะไรคุณทุกวันคุณเดือดร้อนอะไรก็ว่างฉันใดก็ฉันนั้นเขาจะว่าเราไม่ใช่เพราะอรหันต์เข้ามาว่าเราไม่ใช่คนอย่างนั้นอย่างนี้แต่เรามีสิ่งนั้นปัจจัยอย่างนั้นแล้วมีคุณธรรมอย่างนั้นมีสภาวะอย่างนั้นแล้วมี เราเห็นอยู่สัมผัสอยู่รู้อยู่มันของลึกของละเอียดของสุขุมประณีตรู้ยากเรารู้ด้วยตนอย่างแท้จริงไม่ผิดเพี้ยนมีจริงเขาว่าไม่มีก็เรื่องของเขาเท่านั้นเท่านั้นแต่เรามีเรามีความไม่มีเรื่องความวิมุตความหลุดพ้นน่ะมีของเราในภาษาซ้อนมากเราก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะคนที่ยังเดือดร้อนอยู่ก็คือคนที่ไม่มีจริงไม่มีเพชรอยู่ในมือจริงแต่จะเพียงมีเงาเพชรหรือว่าได้แต่คำนึงคำนวณกำลังแสวงหาอยู่ยังไม่ได้แพ้คุณก็เดือดร้อนหน่อยแต่ถ้ามันของคุณแพ้แล้วได้แพ้แล้วกำอยู่เป็นสิทธิของเราจริงแล้วใครมาพูดยังไงมันก็จะมีเดือดร้อนอะไร ไม่เดือดร้อนแต่เราไม่เดือดร้อนเราไม่ลงมันไม่เดือดร้อนเองคุณจะรู้ของตัวเองเขามาว่าอย่างนั้นก็ว่าไปเขาว่าด้วยความไม่รู้ของเขาถ้าเราแน่ใจของเราแล้วมันไม่มีหวั่นไหวมันไม่มีฉันสะเทือนมันไม่มีเอนเอียงไม่มีที่จะไปโกรธคนนั้นช่างคนนี้เป็นอย่างนู้นคนนี้ไม่มีแล้วนี่เป็นขั้นที่ 4 เพราะฉะนั้นสิ่งที่จะอธิบายต่อไปนี้เป็นเรื่องของทั้งหมดเวลาผิดฐานและสมาชิกฐานอะไรก็ต้องฟังดูเราจะได้รู้สิ่งที่มีในโลกเรามาเรียนสิ่งที่มีหลายๆในโลกที่ไม่มีแล้วก็มาเรียนรู้สภาพความไม่มีเมื่ออย่างหยาบก็ทำได้อย่างกลางก็ทำได้อย่างละเอียดก็ทำได้เราก็จะฝึกตนรู้ว่าเรายังติดจึงคิดอะไรยังมีอะไรล้างความมีหรือล้างความผิดความคิดนั้นไปเรื่อยๆแล้วเราก็จะ และอาศัยสิ่งที่เป็นสุญญากาศสภาพสุญญตาหรือสุภาพเนี่ยมันสบายมันว่างมันประเสริฐเลิศมนุษย์มันอิสระเสรีมันจบอยู่ในตัวมันสูงสุดควรจะรู้ความสูงสุดรู้ความสบายรู้ความสูงสุดรู้สิ่งที่ดีที่สุดเป็นจุดหลักสบายสุดหรือจะเรียกสุขสุดก็ได้สุขสุขสบายสุดสูงสุดเราเห็นไม่มีอะไรสูงกว่านี้อีกดีที่สุดก็บอกว่าดีไม่มีอะไรดีขึ้นเรายังมองไม่เห็นอะไรว่าจะดีกว่าความสูงไม่รู้อย่างนั้นจริงๆคนที่มีความสูงนี่แหละคนที่มีความสูญเสีย ถ้ามันมีความมีสิ่งนั้นได้ง่ายมีแต่รู้มีโดยสมมติที่สัจจะเราก็มีได้มีเงินน้อยก็มีได้มีมามากก็จะมีได้ถ้าเราสามารถมีอินทรีย์พละทนได้ทนได้ทนได้โดยไม่อยากตามกำลังของเราตอนแรกเราไม่มีเราจ่ายของเราไม่มีเรามันก็ยังไม่บริบูรณ์มันก็จะยังขาดพอเวลามันรู้เข้าใจแม่แต่ปัญญามากขึ้นมากขึ้นมันไม่มันก็ไม่ผลักมันก็รับรู้และปัญญารับรู้รับรู้ได้เท่าที่มันมีแรงมีอำนาจมีฤทธิ์ขนาดนั้นแล้วก็ทนได้โดยไม่ยากเลยไปเรื่อยไปจนยิ่งกำลังอินทรีย์เราแข็งกล้าแล้วก็ทนได้อันนี้จะมีมากเท่าไรเราก็ทนได้ยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นทนได้โดยมีปัญญาเนี่ยเป็นตัวไม่ ปัญญาเป็นตัวรู้มันทนได้เพราะรู้ไม่ใช่ทนได้ก็ทนหนูฟังดูดีๆมันไม่ใช่ผลได้เพราะทนนะมันทนได้เพราะปัญญาเพราะรู้เพราะเข้าใจเข้าใจมันไม่เห็นต้องทนอะไรนี่มันง่ายมันมีความเห็นดีเห็นจริงมันรู้ว่ามันจะต้องมามันจะต้องเป็นอย่างนี้มันต้องเป็นอย่างนี้แล้วเราก็รู้ว่าเรากำลังทำสิ่งนี้อยู่เป็นประโยชน์เป็นสิ่งที่ดีเป็นสิ่งที่ควรหรือแม้มันเป็นประโยชน์แต่จำใจแต่สุดทางวางแล้วปลงใจและก็ต้องทำอย่างนี้ไม่ทำอย่างนี้จะทำยังไงมันสุดทางรู้ด้วยปัญญาเลยว่ามันต้องเป็นอย่างนี้มันต้องอันเนี้ยจะรีบเดินไปอื่นอีกก็รู้แล้วว่า ไปได้แต่ว่าอันนี้ไม่ดีเท่าอันนี้ดีกว่าก็อยู่กับทางนี้อยู่กับจุดนี้อยู่กับอันนี้แล้วก็แล้วกันมันก็ปลงใจมันก็วางใจมันก็สูญใจมันก็ปลดใจมันก็ปลื้มใจมันก็ปล่อยเมื่อถึงที่สุดแล้วเราก็วางใจปล่อยใจปลื้มใจปลดไปวางไปแล้วมันก็เป็นอันนั้นอยู่อันนั้นกับอันนั้นมันก็สบายที่สุดเนี่ยมันสูญมันว่างมันขาดมันหลุดมันปลงมันวางมันปล่อยแล้วมันก็สบายกูฟังภาษาง่ายๆและคุณก็รู้ว่าคุณวางอะไรแล้วคุณจะเห็นว่ามันจะติดของคุณคุณเป็นแบบเป็นหนักไปห่วงไปหาไปคว้าไปเอื้อมเอาอยู่คุณจะรู้ว่ามันมีอาการของจิตนี่มันยังงั้นน่ะมันทุกข์ วางได้เอกสารมันสบายสุดยอดเลยคนเออก็สุดยอดเลยกูทำได้คุณเห็นจริงแล้วคุณคุณจะเห็นว่าโลกนี้มันเขามีอะไรเต็มเลยแต่คุณเองมันก็ไม่มีตัวอยู่ในโลกกับเขาก็เป็นก็ไปสิเขาเองก็ทุกข์แล้วทุกข์แล้วเราเองเราหลุดปล่อยวางได้มันไม่มันไม่ทุกข์อะไรมันจะร้อนมันจะหนาวมันจะขึ้นมันจะลงมันจะมีนั่นมีอะไรเราก็รู้ความมีนั้นด้วยจึงเรียกว่ามันทนโดยไม่ใช่ทนเพราะทนนะทนเพราะรู้ผลเพราะปัญญามันมีตัวจิตที่เป็น อยากรู้เท่าทันโลกมันก็ต้องมีทุกอย่างมีเพราะมันมีทุกอย่างมันมีตั้งแต่ความบ้าระห่ำความไม่เข้าเรื่องไม่จนกระทั่งมีความสิ่งที่เขายกชั้นมาเป็นดีสุดมันมีในโลกจำลองแต่เราเองไม่ดีหรอกอะไรเลยความเร็วสูงหรือความดีสุดอะไรเราก็ไม่ดีเราลอยตัวในสิ่งเหล่านั้นจึงเรียกว่าเราไม่ต้องทนเราทนได้โดยไม่ต้องทนเราทนได้ด้วยมันมีปัญญารู้เท่านั้นเนี่ยมันไม่ทนมันต้องทนต้องทำอะไรมันก็เป็นอย่างนั้นอาจจะใช้ภาษาพูดกับพวกคุณเท่านั้นคือคุณเห็นจริงแล้วก็จะดูได้มนุษย์สุดยอดทำสิ่งนี้มันเป็นสิ่งที่ลึกซึ้งมันไม่มีภาษาจะพูดกันทีเดียวเอาภาษามาพยายาม ขยายความอธิบายขยายไปให้คุณเข้าใจตรวจสภาพที่มันไม่มีตัวตนนี้แต่ไม่มีสภาพจิตมันเป็นอารมณ์มันเป็นความรู้สึกถ้าเราทำจนกระทั่งเราเห็นจริงในความรู้สึกมันก็เรียกว่าเราเกิดผลที่จิตของเราเองจิตของเรามันรู้สึกตามอย่างที่ว่าจำได้ทันวางเออเป็นอย่างนี้จริงๆนะมันเป็นอย่างนี้จริงๆถึงสภาพเลยกูก็จะอ๋อตรงกันถ้าคุณไม่วางไม่ไปฟังไปก่อนไม่ได้รับคำพูดคำอธิบายไปก่อนคุณก็เป็นเรื่องราวเอานิพพานคงเป็นก้อนๆอย่างนั้นมีเมืองอย่างนี้มีสบายอารมณ์อย่างนั้นมีลูกอย่างนี้มีอย่างนั้นอย่างนี้อะไรคุณก็ฟังมาใครก็ไม่เข้าใจว่านิพพานเป็นอย่างนั้นคุณก็ไปทำให้มันตรงนั้นเหมือนกันถ้าคุณฟังอย่างนี้ไปคุณก็พยายามถ้าคุณเห็นจริงเชื่อมั่นยิ่งมีตัวอย่างอย่างเล็กอย่างน้อยอย่างหยาบอย่างอะไรมาก่อนแล้วรู้ กูก็จะเข้าใจซ้อนๆๆแล้วคุณก็ไปทำอันนี้ให้ได้เรื่อยๆตามที่คุณยังติดยังยึดอะไรในโลกโลกมันมีแต่คุณต่างหากเป็นคนไม่มีคุณแม่คุณวางทำไมคุณเองคุณปล่อยคุณเองคุณรู้คุณจะประจานก็อะไรจะไปจนกับอะไรจะมีอะไรคุณก็ไม่ได้มีอะไรมันไม่ขึ้นไม่ลงไม่กระเทือนนั่นคุณเป็นได้แม้จะอื่นเนี่ยจะประเสริฐสุดตัวสูงสุดหนักแน่นจะดีขึ้นอย่างนี้ลงจะมีอะไรก็ได้ไม่มีปัญหาไม่มีปัญหาเลยจำภาษาบาลีไม่ได้ก็ได้แต่มันมีสภาพนี้ จะมีสภาพนี้มีเรื่องของธาตุอายตนะเรื่องฐานะฐานะต่างๆแต่ว่าวันหลังเอามาอธิบายให้ฟังอันนี้ผมพูดแล้วบันทึกก็เลยแต่รู้สาระมันจะจำภาษาไม่แม่นก็เลยนึกภาษาไม่ออกเลยตอนนี้จะรู้แต่ตัวสาระเพราะสิ่งนั้นไม่เกี่ยวกันเธอรู้จักกันยืนยันกำหนดลงไปว่ามันมีเท่านี้แหละแต่จริงๆนะเอาละวันนี้ก็เดี๋ยวมีมีภาษาที่เกี่ยวข้องบ้างโยกย้ายบ้านภาษาไทยจะถึงหรือเปล่าไม่รู้วันนี้มันอธิบายได้เหมือนกันเขาก็ ฟังดูนะสิ่งที่มีแม้เป็นตัวตนของพระอธิษฐานที่เราเองเราไม่เคยเห็นรูปเป็นร่างตัวจริงแล้วก็เป็นแต่เพียงพบของจิตภาคของการปั้นของจิตและคนยึดถือจนมีปั้นเป็นตัวแล้วเราจะมีบ้างหรือไม่มีบ้างในจะอธิบายไปให้มันละลายจนกระทั่งตัวยึดบ้านแล้วเขาเรียกว่าท่านเข้าใจถึงจนกระทั่งเห็นว่าเออมันก็มีโรคภัยยึดอยู่คนนั้นก็มีเราไม่ยึดเราไม่มีแล้วก็จบกันและเราก็มีเมื่อเราจบว่าเราไม่มีอะไรเราจะเห็นความมีกับเขาจริงๆเรารู้เลยว่าเขามีเขาเยอะจริงๆถ้าเกิดการผสมก็เกิดการตัวมีสภาพมันอยู่ของเขาเราจะรู้ของเขาเพราะเราว่าเนี่ยเราถึงจะรู้ไอ้สิ่งที่มันแทนว่ามันมันเราไปสัมผัสกับอะไรเขามีปั๊บ เพราะเราว่าถ้าเราไม่ว่างเราไม่รู้เลยว่าของเขามีแม้จะไปสัมผัสอะไรของเขาอยู่เหมือนกันเราก็ไม่รู้ว่าเขามีเพราะเราไม่ว่างเรามารู้จักของเราเราเลยไม่รู้ของคนอื่นแต่ถ้าเราว่าหมดเลยนะแล้วไปในภาพเราจะรู้เลยว่ามีแล้วเราก็รู้ว่ามีนะไม่ใช่ของเรามันมีอะไรมันก็มีเพราะว่ามันจึงไปมีมันจะไปเห็นมีแต่ถ้าเรามีเราเพราะเราไม่ว่างจะตายก็ไม่รู้ยิ่งเขาละเอียดกันดูได้ยังไงเพราะเรามันไม่ว่างมันจะเป็นตัวปัญญารู้ที่แท้มันจะไปรู้อันอื่นได้เพราะตัวว่า ลองฟังดูพิสูจน์ทั้งหลายแต่ชาติที่แล้วมาแต่อดีตตถาคตได้เคยเจริญเมตตาภาวนาตลอด 7 ปีจึงไม่เคยมาบังเกิดในโลกมนุษย์นี้ตลอด 7 หลังวัตกรรมและวิวัฒนาการในระหว่างการอันเป็นสังฆกรรมนั้นเราได้บังเกิดในอภัสราพรหมในระหว่างการอันเป็นวิวัฒนาการนั้นเราก็ได้อยู่กรมวิมานอันว่างเปล่าแล้วผู้ที่ไม่เคยฟังภาษาพระไตรปิฎกฟังแล้วก็อาจจะงงๆก็ฟังไปก่อนเดี๋ยวจะย้อนมาอธิบายภิกษุทั้งหลาย กลับนั้นเราได้เคยเป็นพรหมไม่เคยเป็นมหาพรหมผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีใครครอบงำได้เป็นผู้เห็นสิ่งทั้งปวงโดยเด็ดขาดเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดภิกษุทั้งหลายเราได้เคยเป็นตรรกะผู้เป็นจอมแห่งเทวดานับได้ 36 ครั้งเราได้เคยเป็นราชาจักรพรรดิผู้ประกอบด้วยธรรมเป็นพระราชาโดยธรรมมีแว่นแคว้นจดมหาสมุทรทั้ง 4 เป็นที่สุดเป็นผู้ชนะแล้วอย่างดีมีชนบทอันบริบูรณ์ประกอบด้วยแก้ว 7 ประการนับด้วยร้อยๆครั้งทำไมจะต้องปราบถึงความเป็นราชาตามธรรมดาด้วย ภิกษุทั้งหลายความคิดได้เกิดขึ้นแก่เราว่าผลวิบากแห่งกรรมอะไรของเราหนอที่ทำให้เราเป็นผู้มีฤทธิ์มากถึงอย่างนี้มีอานุภาพมากถึงอย่างนี้ในครั้งนั้นครั้งนั้นที่สุดทั้งหลายความรู้สึกได้เกิดขึ้นแก่เราว่าผลวิบากแห่งกรรม 3 อย่างนี้แหละที่ทำให้เรามีฤทธิ์มากถึงอย่างนี้มีอานุภาพมากถึงอย่างนี้มีบาปแห่งกรรม 3 อย่างในครั้งนั้นคือผลวิบากแห่งทานการให้ 1 แห่งธรรมะการบีบบังคับใจแห่งฝันยะมะ การสำรวมระวัง 1 ดังนี้มีนาคมสุดท้ายย่นย่อลงมาเป็นหัวข้อสุดท้ายเป็นตัวผลวิบากแห่งแห่งอะไรแห่งการกระทำแห่งกรรมทานก็เป็นกรรมธรรมะก็เป็นกรรมสันติธรรมกระทำสัญลักษณ์เป็นอย่างไรก็ทำธรรมะเป็นอย่างไรก็ทำทานเป็นอย่างไรเดี๋ยวเราจะได้อธิบายการทีนี้ขอย้อนกลับไปตั้งแต่ต้นต้นเขาพระเจ้าท่านบอกว่าตั้งแต่อดีตมาท่านได้ทบทวนท่านได้เป็นคนเกิดและสถาบันได้เกิดเพราะได้เจริญเมตตาภาวนาตลอด 7 ปี ยังไม่เคยมาเกิดในโลกมนุษย์นี้ตลอดเจ็บสังวัจฉระ วนเวียนอยู่ในสิ่งที่ไม่มีภาษาอธิบายเพราะว่าในระหว่างที่เราเองเราได้เป็นเจริญเมตตาแล้วเราไม่ได้เกิดเป็นมนุษย์เมื่อเป็นมนุษย์มนุษย์หมายถึงผู้ที่เอาจิตที่มาใช้ให้เจริญจิตที่ไม่ใช่ให้สูงเราไม่ใช้จิตเลยในระหว่างนั้นมีจิตเสพติดติดในขณะที่เราเรียกว่าสังฆกรรมท่านก็บอกแล้วว่าบังเกิดในระหว่างการให้เป็นสังฆกรรมนั้นเราบังเกิดทัศพรพระพรหมก็คือพรหมที่มีจิตสว่างมีจิตรู้รู้กันคนอื่นรู้ด้วยใช่ว่าเราเองเป็นคนคนมีปัญญาคนอื่นรู้ด้วยว่าเราเป็นคนมี อย่างนี้เรียกว่าอาภัสราเขานับถือเราด้วยไม่ออกแสงบอกแล้วว่าเรามีแสงเห็นเห็นเห็นจับพันธรังษีเลยเห็นแสงสะท้อนออกวาววามอาภัสราอาภัสราแปลว่าเรืองรองแปลด้วยคุณลักษณะแปลว่าเรืองรองผ่องออกมาจนเกินตัวมันมีในตัวจนกระทั่งออกแสงจนเรืองรองออกมาคนอื่นรับกระทบได้เลยไม่ต้องแสดงตัวมันออกเองถ้าเจอปัญญาอะไรวะตัวแสงตัวปัญญาเกิดแสงตัวรู้เพราะเน้นเอาเข้าที่เนื้อของจิตก็คือตัวปัญญาตัวรู้ จะเอาลูกมาเป็นแสนอาภัสราเป็นยานสุดท้ายแล้วบอกแล้วเราไปถึงที่สุดแต่ไม่มีอะไรมีแต่ยานกวินตราก็คือตัวอย่างเรามีแต่สัญญาเท่านั้นมีแต่ปัญญาไม่จำเป็นจะต้องไปเกิดเป็นนั่นไปเกิดเป็นหนี้เป็นดีกว่าสูงกว่าอะไรไม่อยู่ก็จบปริญญาโทถ้าปัญญากลางๆปัญญามีแต่ตัวรู้เฉยๆก็รู้เฉยๆรู้ว่าดีว่าชอบประชดไม่ไปดิ้นไปโดนอะไรกับเขาเรียกว่าอาภัสราก็อยู่ในเมืองพรหมที่ไม่เอาอ่าวอะไรเลยเธอจากความเป็นมหาพรหมไปอีกถ้ามาหาผมติดความยิ่งใหญ่มันอยากปวดความใหญ่มันจะทำงานภาวะตลาด ล้มแล้วก็ไม่เคยอวดทำงานอะไรหรือถ้าผมว่าความโง่เรามีอภัสราเรามีความประเสริฐมีปัญญาอันยิ่งแล้วทั้งโลกถึงซ้อนนะภาษาซ้อนก็ยิ่งหลงในความเป็นอภัสราของเรามากยิ่งขึ้นหนักขึ้นหนักขึ้นหนักขึ้นก็เป็นพรหมที่ยิ่งใหญ่เป็นคนที่ติดเข้าไปมีการดีและมีชั่วซ้อนได้ดีแล้วแต่มีเงินชั่วซ้อนลงไปอีกมีการยุบตัวยึดตนหนักแน่นเข้าไปอีกยึดความดีความมีของเราเข้าไปอีกหนัก 9 นิ้วจริงๆแล้วสุดพระดีมีปัญญาก็ดีแต่เสร็จแล้ว มีความดำมีความโง่ในสิ่งที่ดีของตนเองทำอื่นที่ไม่ดีซ้อนเข้าไปดีแล้วไม่ดีให้ตลอดอายุอธิบายถ้าไม่ได้อธิบายทั้งอธิบายจากอภัสราพรหมก็เคยอธิบายสู่ฟังแล้ว 1 2 3 สายรักแรกเป็นอ่าปริศนาพรหมเป็นอย่างไรก็ตามเราเรียกว่ามหาพรหมอันหนึ่งอันปล่อยปล่อยมากเกินไปแล้วก็จะไปๆๆมีแต่ให้เขาเลยนะสุดท้ายมันจะเป็นตัวแทนนักทาน ยัดเยียดทานเกินไปทั่วโลกให้ตายอยากสอนอยากให้ปุโรหิตจาถ้าจึงเรียกครูใหญ่ยิ่งใหญ่หลงมหาพรหมเป็นพรหมที่ใหญ่มีการให้ก็มีการติดมีการออกไว้เอาไว้กับการให้บริการกับปุโรหิตตาอย่างไหนใหญ่ก็เป็นมหาพรหมอย่างใดอย่างหนึ่งจะเป็นปริศนาพรหมหรือเป็นปุโรหิตใหญ่เรียกว่ามาหาผมนี่เป็นชื่ออธิบายก็เป็นคนที่มีมากหรือมีน้อยอธิบายคุณลักษณะอธิบายถึงปริมาณที่คุณลักษณะอธิบายถึงมีมากมีน้อยมีประมาณมีประมาณ อีกประมาณมากอีกประมาณว่ามีประมาณมากเรียกว่าอะไรก่อนเอาประมาณอาภาพยากรณ์อากาศประมาณน้อยประมาณว่าไงก็ถึงบอกอะไรประมาณนี้แต่รู้สาระมันอยู่แต่ว่ามันไม่อะไรจำไว้จำไม่ได้เลยเหรอเฮ้ยทุกคนมีจำไม่ได้อาตมาอาคมอะไรก่อน ไม่ใช่เอาประมาณนั้นก็พูดอยู่นี่ไงห๊ะเออผลิตตาภามีหลายคนจะช่วยกันไม่ได้ค่อยออกไอ้เราก็มนุษย์ตาพาผมกลับประมาณราคามีนักก็ประมาณนี้ประมาณน้อยก็หลงจนวันน้อยหรือมีความรู้ความดีความเรืองรองออกมาน้อยก็เลยตา ถ้ามามีมากก็เรียกว่าเอาประมาณราคาผมมากอย่างใดอย่างหนึ่งออกมาแล้วมีเห็นเลยมีเกินตัวมีเป็นเรืองรองมีเป็นทางด้านแสงสีออกหมดเลยมันมีสิ่งที่มีถ้าเรามีสิ่งที่เป็นสุญญตาเราก็มีสุญญตาเรามีความรู้ในสิ่งที่เมตตาเรามียายมีมดก็มีของเราทั้งนั้นและมีการละเลิกอะไรได้มาก็หลงดีของเราในสิ่งนั้นติดสิ่งดีนะถ้าเราติดประเภทที่สอนคนก็ไปสอนคนซ้อนลงไปอีกอยากให้ถ้าสิ่งที่ประเทศเราได้เรามีแล้วก็ล้มลงเราปรับเรื่องกินเองพวกเราก็เป็นปฏิปทาผมปริศนาผมก็จิตของเราหวงแหนอยู่ของเราไม่ให้ใครถ้าให้ๆๆจนกระทั่งเขาไม่อยากได้ ไม่มีอะไรมีประมาณน้อยกว่าอธิบายกระจ่างขึ้นมีน้อยก็อุตส่าห์อยากมีน้อยๆเอาไปให้มากๆทั้งๆที่ตัวมีนิดเดียวนะแจกจริงบางคนไม่แก่ก็เป็นลักษณะปริศนาติดเหนียวและหลงยินดีปรีดาของตัวเองจนออกแสงออกขนอะไรของเราไม่ให้ใครด้วยมันเกิดมีแล้วเกิดญาณเกิดปัญญาเกิดมีตัวตนอันนี้ขึ้นมาจะหลงผิดอย่างไรก็ตามทีนี้ก็มีความหมายเพิ่มขึ้นน้อยอธิบายน้อยซ้อนลงไปอีกน้อยแสนดีตอนนี้ปลาสดมีแน่ ยืนยันย้ำลูกไปมีเงื่อนไขออกไปอีกว่าถูกแล้วไม่หลงผิดไม่อะไรเลยเด็ดๆดีขึ้นปริตาสุขาแม้มีน้อยแต่ก็ส่งแต่ก็ดีประมาณหน้าสุภาพรหมานางสุภาพมีประมาณมากขึ้นและก็ดีด้วยมีเงื่อนไขกำกับผมไปอีกวันดีตรงไปส่วนดีเชิงดีถึงแม้ว่าดีอย่างนั้นก็ยังอุตส่าห์มีเพื่อนมีดำมีแสงอะไรขึ้นมาได้เป็นซุปเปอร์กินอาหารผม 19 แล้วนะไล่นาฬิกาผมแล้วนะ โลหิตตาแล้วก็มหาพรหมปริตาพาอาตมาอาภัสราสุภาอัปปมานาสุภาแล้วก็ศุภกิจมหาพรหมมีอิฐหมู่ 19 แล้วซุปเปอร์กินอาหารบอกแล้ววันนี้แหละสุดพระนี่แหละมีความเจริญสุภัคดีทรงถูกดียังให้ด่างอยากให้ตรงกันข้ามกลับเป็นใหญ่แล้วก็ทำเป็นตัวเป็นเล็กสูงแล้วอย่ามาทำให้เพื่อนสะอาดแล้วไม่ให้เปื้อน