210323-192 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน192-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

ไปบ้างมันก็ยังอยู่ด้วยกันเนี่ยผมก็ดีนะอาตมาก็ดีที่อยู่ด้วยกันอาตมาก็เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้สู่ฟังบ้างว่างๆมีไอ้นู้นไอ้นี่มุมนั้นมุมนี้ก็ยกตัวอย่างมีอะไรต่ออะไรก็แล้วก็อธิบายถูกฟังบ้างเหมือนกันพระพุทธเจ้าท่านอยู่กับภิกษุสงฆ์ต่างๆจะมีเรื่องเงินเดือนมีอะไรต่ออะไรก็พูดไปเล่าไปก็ตัวอย่างที่ซ้ำให้เห็นให้ชัดให้ยืนยันมันก็ทำให้เรา ใจมันก็ทำให้เราเห็นจริงยืนหยัดอยู่ก็ยังทุกวันทุกวันนี้อาตมาก็พยายามซ้ำๆย้ำกับพวกคุณให้เห็นความแตกต่างเป็นช่วงเป็นตอนให้เกิดปัญญาอันสว่างจ้าชัดแยกสิ่งที่ควรแยกย้ำสิ่งที่ควรย้ำให้เห็นเด่นชัดใช้ภาษาใช้สำนวนใช้ความหมายในสิ่งที่จะทำให้เข้าใจได้พยายามทำให้เห็นคุณก็รับนับวันเห็นเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นชัดเจนขึ้นแน่ใจขึ้นแล้วก็เป็นอยู่สุขขึ้นเป็นผู้ที่มีประโยชน์เป็นผู้ที่มีความประเสริฐเจริญขึ้นเจริญขึ้นตามลำดับโดยคุณไม่เข้าไป แย่งโลกไม่เป็นคู่ต่อสู้ของชาวโลกแยกออกมานอกจากไม่ไปพูดต่อสู้ของชาวโลกแล้วเราก็ยังจะต้องมีโลกละเอียดโรคอะไรเกี่ยวกับตัวเราเองเลยว่าอัตราหรือโรคเกี่ยวกับตัวตนและเราก็แก้ไขตัวตนไม่ติดยึดในสิ่งที่แม้เราไม่แย่งกับชาวโลกแล้วไม่ไปแย่งของต่ำสบายยศสรรเสริญของชาวโลกแต่เราก็ยังมีส่วนเกี่ยวข้องที่ยังแย่แย่งสิ่งละเอียดอย่างสรรเสริญอย่างไรรูปลบกลิ่นเสียงสัมผัสที่มันจอดมาบ้างแล้วมันไปแย่งอย่างชัดๆแต่เราก็ยังคอยสอยคอยฉวย หมดเวลามันย้อนมามันมีมาบ้างยังไม่ขาดสิ้นเดือนเศษเป็นรูปราคะอรูปราคะหรือแม่มันหลงตัวตนเองเลยหลงตัวเราอัตราตนนับถือตัวถือตนว่าดีตัวใหญ่ว่าสบายมาเป็นผู้ที่ไม่เอาเปรียบเขาแล้วแล้วเรามาได้ภูมิไม่ได้ปัญญามาได้ถิ่นฐานมาได้สภาพที่เราว่าเราดีเราสบายเราสูงแล้วมันถือตัวถือตนข่มคนอื่นถือดีว่าเรามีดีมันซับซ้อนกันอยู่อย่างนี้เราก็มาปลดปล่อยมันล้างรถกันจริงๆแล้วเราก็รู้ว่าผลในการลดนั้นมันยิ่งสบายมันยิ่งไม่ต้องมา เจ็บอกเจ็บใจไม่ต้องมามีอะไรกระทบกระเทือนใจยิ่งๆยิ่งสนิทยิ่งดียิ่งเย็นแล้วเราก็มารู้ถึงกรรมกัมมะต่างๆการกระทำต่างๆตามมันตะชีวิตที่สุดถึงที่สุดแห่งกรรมแล้วเราก็เข้าใจว่าเราอยู่ด้วยกันทำนั้นน่ะเป็นที่เกิดกรรมตอนนั้นน่ะเป็นที่เป็นข่าวเป็นพันกันกรรมเท่านั้นเป็นที่พึ่งอาศัยกรรมเท่านั้นแหละเป็นตัวเป็นตนอยู่หรือกรรมเท่านั้นแหละเป็นทายาทเป็นมรดกและเป็นสิ่งที่ชั่วต่ออะไรต่อไปพระพุทธเจ้าท่านก็ยืนยันว่าให้เรารู้ประโยชน์ตนประโยชน์ท่านแล้วก็กระทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ท่านประโยชน์ตนเราจบเรารู้ว่า ต้นมันไม่มีอะไรมากมายมีแต่เพียงว่าลำลองอยู่กับปัจจัยง่ายๆแล้วก็อยู่เป็นอยู่ง่ายๆเมื่อไหร่เมื่อไหร่เราก็ไม่สงสัยเหตุการณ์ที่จะมีชีวิตอยู่จริงก็เคยยังอยู่ในเครื่องนึงผมมีอะไรจะได้มีปัจจัยสบายแล้วเบาง่ายอยู่ที่ไหนก็ได้กินที่ไหนก็ได้ตายที่ไหนก็ได้สบายๆอย่างแท้จริงแล้วยังเหลือแต่ตัวเราเองจะเป็นประโยชน์ท่านได้มากเท่าไหร่เราจะมีชีวิตอยู่นี่อยู่ถ่วงหนักแผ่นดินเขาหรือว่าอยู่อย่างมีประโยชน์อยู่อย่างมีบุญคุณยายอยู่อย่างมีบุญคุณกิริยาเป็นผู้ที่มีทานที่สุดแห่งทานมีธรรมทาน เป็นผู้มีศีลที่สุดแห่งศีลก็คือเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ปาริสุทธิศีลใครเอาหลักเกณฑ์ของศีลยังไงมาจับเราเราก็บริสุทธิ์อยู่ทวงจริงไม่ได้เป็นผู้ที่มีภาวนาเป็นผู้ประสบผลมีวิมุตมีญาณมีปัญญารู้เข้าใจชัดถ้าเป็นผู้ที่นอบน้อมอยู่ฝ่ายพิจารณาเป็นผู้ที่ไวยาอวยยาวัจจะไมค์ยังพูดถึงความขวนขวายให้ดูได้มันเป็นบุญทั้งนั้นเป็นบุญกิริยาวัตถุกิริยาวัตถุต่างๆมาจากเราเราเป็นผู้ถึงพร้อมอยู่หมดตั้งแต่ทานศีลภาวนาอัศจรรย์เป็นผู้นอกน้อมเป็นผู้ที่ หาผู้ที่ควรเข้าหาเราควรจะรู้ว่าเราเองเราควรเข้าหาถ้าพระพุทธเจ้าอยู่เราก็เข้าหาพระพุทธเจ้าถ้าผู้ที่สูงผู้ที่ควรนอบน้อมเข้าไปหาจะมีประโยชน์แก่กันและกันอะไรก็นอบน้อมต่อไปเขาจะสูงจะใหญ่ในทางใดก็ตามเราไม่ซื้อต้นซื้อตัวเราจะสูงเพราะทางธรรมคนอื่นเขาจะสูงเพราะทางอื่นแต่เราก็นอบน้อมก็ไปให้สมศักดิ์ศรีให้สมฐานะเพื่อเป็นประโยชน์เพื่อทำประโยชน์มีการขนขวายไปยาวว่าจะไม่ขวนขวายอยู่แล้วก็ไปพูดถึงซึ่งปฏิทินมาใหม่มีการเข้า ถึงการทานอย่างจริงทวนไปทวนมาแห่งการทานปฏิภาณอนามัยมีสภาพที่การเกิดเกิดการทานการให้การสละอยู่จริงๆอย่างน้อยไม่มีใครสละเรากำลังสละอยู่เรากำลังเป็นผู้สร้างก่อให้เรากำลังเป็นผู้ให้ไม่มีอะไรให้ก็ให้ธรรมทานเพราะการให้ธรรมทานในพื้นที่สุดถึงที่สุดยอดเข้าไปแล้วไปถึงทานควรกลับมาแล้วก็เป็นทานเพราะนอกจากปัจจัยทางอนามัยถึงทานแล้วเราทำอะไรเป็นทานหลังจากปฏิภาณใหม่คืออนุโมทนาสาธุอนุโมทนาคือเห็นดี ตามรู้ความดีโมทนาโมทนาสิ่งที่เป็นที่น่ายินดีสิ่งที่น่าจะดีก็ตามรู้ตามไอ้นั่นมันเกิดสิ่งที่ดีดีดีดีดีดีดีดีดีดีดีดีดีอยู่ตลอดเวลาที่แปลเอาความที่ชัดเจนโมทนาใหม่ถึงถึงอยู่เป็นอยู่เกิดอยู่ถ้ามันยังไม่ถึงก็ดึงมันให้ถึงถ้ามันยังไม่เกิดดึงมันให้เกิดมันยังไม่มีทำให้มีให้มีสิ่งที่ดีอยู่ดีอยู่ตามดีตามดีและดีนั่นแหละตามมาอาจนำหน้าเราไปก็มีตัวดีตามหลังมาแล้วก็มีแต่ตัวดีให้มีแต่สิ่งดีไม่เกิดให้มีแต่สิ่งดีที่ตามอยู่รอบล้อมไปด้วยตัวดีคำว่าดีนี่เป็นความ เจตนาบริสุทธิ์ก็ก่อเกิดสิ่งดีทำสิ่งดีเกิดอยู่เรียกว่าปัตตานุโมทนามัยนี่เป็นความหมายที่ถึงที่สุดเพราะอะไรดีเราระลึกรู้ตามครูของเราไม่เข้าข้างใครเป็นกลางชัดแจ้งสะอาดบริสุทธิ์ซื่อตรงและเราก็รู้ว่าอันนี้ดีอันนี้เป็นกรรมที่ควรเกิดกรรมมาโยนนี้อันนี้เป็นกรรมพันธุ์ทุกข์ควรจะต่อให้มันมีเผามีพันธุ์สิ่งดีนี่แหละตามมาเกิดดีมีปัจจุบันนี้ให้ดีข้างหน้าพระพุทธเจ้าท่านทำไว้แล้วหรือใครคนอื่นก็นำทำเราจะตามเขาเราก็ตามผู้ที่นำถ้าเราไม่ตามเขาเราจะนำก็นำรู้ว่าอันนี้ดีพิจารณาแต่สิ่งดีแล้วก็ทำดีนำทำดี ไม่ใช่ผมพยายามพาคุณทำอยู่ในนี้ผมพยายามศึกษาพยายามตามพระพุทธเจ้าแกะรอยทุกอย่างพยายามจะทำอะไรให้เป็นจริงให้ซื่อตรงซื่อสัตย์ไม่ให้ทุจริตให้มีแต่สุจริตจริงๆจริงใจที่สุดไม่เข้าข้างตัวข้างตนไม่เข้าข้างใครเอาอย่างในทางที่เป็นกุศลอะไรที่ว่าเป็นกุศลอะไรที่ว่าเป็นดีพยายามนำพยายามพาใครไม่มีความดำริเริ่มผมก็ริเริ่มใครมีความนับถือที่เริ่มเข้ามาร่วมกับพิจารณาถือว่าผมเป็นผู้นำและปรึกษาผมหรือปรึกษาหมู่ผมเองนะผมเป็นผู้นำผมก็ปรึกษาหมู่อันใดที่เห็นว่าอันนี้ควรจะปรึกษาหมู่กันและเพราะว่ามันอยู่ในระหว่างจะเอากันด้วยกันไหมริ วันนี้ทำไมไม่ต้องไปศึกษารู้แน่ว่ามีปัญหาอะไรรู้ได้แต่ธรรมดายังไงยังไงก็เป็นของดีแล้วทุกคนก็ต้องเห็นดีด้วยไม่จำเป็นจะต้องปรึกษาหมู่มันเห็นชัดอยู่แล้วก็ไม่ไม่ปรึกษาจะดำเนินการกระทำกันง่ายๆและไม่มีอะไรมากก็ไม่ต้องสามารถรับรู้สิ่งนี้จะเป็นอะไรมากนะก็ต้องปรึกษาหมู่กันจริงๆเนี่ยพยายามดำเนินสิ่งที่ดีเราเองเราประโยชน์ตนเราก็สบายแล้วก็พอตนเองให้เป็นประโยชน์ท่านถึงซึ่งจุดดีเกิดอยู่เสมอธรรมเทศนาให้มีธรรมะธรรมเทศนาคำว่าตัวอนามัยกิริยาวัตถุ ข้อที่ 8 ธรรมเทศนาใหม่เมืองจริยาวัตถุข้อที่ 9 เราก็จะต้องมีธรรมะภาวนาคือการค้นหาการคบหาซึ่งทำมันจะมีสภาพที่จะต้องเป็นไปอยู่แต่เรามาทุกวิธีการค้นหากันอยู่ก็พากันแล้วเราจะถ่ายทอดอะไรเราคบหากันแล้วก็จะต้องถ่ายทอดสิ่งที่เป็นธรรมพบหาเศษคุณต่างคนต่างถ่ายให้เป็นเศษต่างคนต่างเซลล์ก็จากผู้อื่นแต่ว่าเสนา เฉลยประสบการณ์มาจากรากศัพท์ภาษามีพฤติกรรมประกอบพฤติกรรมเราจะประกอบพฤติกรรมที่เป็นธรรมเราจะเอาดีไว้หรือเอาไม่ดีไว้เอากุศลหรืออกุศลนั่นมันก็ง่ายๆทุกคนก็จะเอากุศลไม่เอาอกุศลเพราะสิ่งใดที่เป็นกุศลธรรมเราก็จะเสพกุศลธรรมสิ่งใดมันไม่ใช่กุศลเราก็จะผลักออกเราก็จะเลิกเราก็จะไม่แสบไม่เสมอไม่ติดไม่ให้มันเกิดไม่ให้มันเป็นไม่ให้มันมีเราจึงต้องคอยเพียรกันมาให้มีแต่สิ่งดีแบ่งกันอันใดไม่ดีอยากให้กันพบอยากให้กันเห็นอย่าให้เป็นเศษอย่าให้กันคุณอย่าให้กันเคยอะไรที่มันจะไปในทางดีพยายามให้ สิ่งที่ดีแต่เรามาเสพคุณมาฟังธรรมแล้วเราก็เป็นไปได้ตลอดกาลนานฟังธรรมเป็นการทำประเทศฟังธรรมเทศนาเป็นการเสพธรรมเทศนาฟังให้เกิดทัศนะให้เกิดปัญญาอ่าเทศนาหรือทัศนะมาจากรากศัพท์ทัศนะโดยทัศนะเกิดการเห็นแจ้งเกิดการรู้มาฟังรู้มาทำรู้ในการนั่งฟังกันอธิบายสาธยายกันจริงๆเลยเรียกว่าเสกอะไรเรียกว่าเทศนาแจกแจงธรรมะอันนี้เป็นกุศลอันนี้เป็นอกุศลจงพยายามรู้และยึดเอาส่วนเป็นกุศลส่วนที่ไม่ใช่กุศลพยายามลักออกหลายรายการเน้นจุดใหญ่ๆอย่างนี้กันเสมอ มันก็มาเสพมาคุณมาทำเอามารับฟังเพราะสิ่งใดที่มันซ่อนอยู่แม้แต่มานั่งฟังธรรมแล้วก็มาเสพคุณการหลับคุณก็รู้ด้วยปัญญาอยู่แล้วว่ามันไม่ถูกมานั่งฟังธรรมแต่มาหลับทำอย่างนี้มันไม่ถูกแล้วก็พยายามจะจับออกขจัดออกตั้งใจให้ดีให้มีโยนิโสมนสิการให้มีการผูกใจกับสิ่งที่ดีให้บริการจดจ่อในสิ่งที่เจริญจะเป็นเศษคุณอย่ามาทำคุณมานั่งฟังธรรมก็มานั่งหลับอย่างนี้มันจะคุ้นเคยการนั่งหลับแล้วก็พยายามสิ่งที่ไม่ดีนี่เป็นอกุศลออกเราจะต้องตั้งใจให้ได้อย่างนี้คุณก็ฝึกเรียนพยายามกระทำด้วยมุ่งหวังให้มันเสร็จคุณ ส่วนที่มันดีส่วนที่ไม่ดีไม่พยายามเสพคุณจะจัดไปขจัดสิ่งที่ควรจะจัดให้เจริญในสิ่งที่ควรเจริญคุณก็พยายามกระทำตนอยู่อะไรที่ดีที่สุดก็ยังก็ทำให้ส่วนดีให้เกิดเสมอแบบมีคำว่าเสียวรรณะอยู่เสมอธรรมะสวนะหรือธัมมัสเสวนาภาวนาก็เป็นการพบเจอวรรณะเสนาก็เป็นการเสพติดในการเสพเป็นการเสวยเป็นการกระทำในการให้มันให้มันติดเพื่อให้มันเป็นหรือให้มันดูดซึมในส่วนที่ดีสมณะก็พบปะเฉยๆครบเสวนาก็เป็นการเสพ เป็นการทำให้มันคุ้นเคยทำให้มันเป็นไปบ่อยๆทำให้เป็นมากๆทำให้มันติดเข้าจะว่าด้วยภาษาง่ายๆไม่ต้องติดภาษาก็ทำให้มันติดเข้าให้มันเป็นเข้ามันเป็นอย่างนี้เปลี่ยนเรารู้แล้วว่าเราเป็นอย่างอื่นแล้วเราก็มากดให้มันเป็นอย่างนี้แต่ก่อนเราเป็นอย่างหนึ่งตอนนี้เราจะให้เป็นอีกอย่างหนึ่งเรารู้แล้วว่าอย่างนี้ดีกว่าเราก็จะไม่ให้มันเป็นสิ่งที่ดีกว่ามีด้วยเอามาเสพสิ่งที่ควรเสพไม่เสพสิ่งที่ควรและไม่เกิดสิ่งที่ไม่ควรใส่เรามาเป็นสิ่งที่อีกสิ่งหนึ่งควรเป็นไม่เป็นสิ่งที่เราไม่ควรเป็นมีปัญญาตัดสินมีปัญญาเป็นตัวรู้เป็นที่สุดเราก็จะได้รับธรรมชาติหมุนเวียนแล้วตั้ง บุญกิริยาวัตถุอันที่ 1 จนถึงที่สุดท้ายที่ 9 สุดท้ายนี่หมายความถึง 9 ยังไม่เอา 10 เดี๋ยวจะอธิบายคลิปตลกให้ฟังข้อที่ 10 มาถึง 9 นี่มีแต่ธรรมเทศนาสุดท้ายผู้เทศนาเป็นทานผู้รับผู้รับทานที่ที่เป็นเทศนาหรือเศษคุณเป็นทานเป็นธรรมผู้เสพคุณสิ่งที่ได้ใครก็ได้ให้ออกมาเป็นธรรมแล้วก็ทำนั้นเรามาอยู่ด้วยกันต่างคนต่างให้เรามีอะไรเราจะพยายามกระทำสิ่งนั้นกายกรรมใดดีเราจะทำกายกรรมนั้นไว้ให้คนอื่นได้รับสัมผัสไปให้รับถ่ายทอดไป เบอร์โทรรับถ่ายทอดสิ่งดีไปเป็นกุศลคนนั้นก็คือได้รับจากเราถ้าเรามีแต่สิ่งไม่ดีกายกรรมก็ไม่ดีเห็นแต่กายกรรมไม่ดีก็รับถ่ายทอดกายกรรมเวทีวจีกรรมก็พยายามสำรวมสังวรวจีกรรมเป็นส่วนที่ดีสุจริตคนที่ได้รับนอกจากเราไปได้เจตนาหรือไม่เจตนาก็ตามเขาก็รับเอาส่วนที่ดีไปถ้าเราปล่อยในสิ่งที่ไม่ดีออกไปจากแม้ว่ากี่กรรมก็เป็นวจีที่ไม่ดีคนรักคนรับส่วนไม่ดีไปอย่างนี้เราถ่ายทอดหรือว่าเราแจกอยู่เป็นทานมโนกรรมยิ่งทั้งจิตเลยมีแต่จิตส่วนที่เป็นเจตนาที่เป็นกุศลหรือมีจิตที่สร้างสิ่งที่เป็นกุศลจิตกลับมาเป็นกุศลกุศลกุศล สิ่งใดที่มันยังไม่เป็นกุศลยังเป็นอกุศลอยู่เราพยายามรู้และปรับปรุงปรับปรุงจนเป็นสิ่งที่ดีมาจากจิตได้มาจนเป็นวจีจนมาเป็นกายกรรมที่ดีแล้วก็พรั่งพร้อมไปด้วยกายด้วยวิธีด้วยมโนที่เป็นสุจริตเป็นกุศลใครได้รับไปจากเราทั้งกายทั้งวจีทั้งมโนคนนั้นก็ได้รับแต่ส่วนดีเป็นทานสุดท้ายก็เป็นฐานพระจึงมีสุจริตกายกรรมสุจริตมโนกรรมที่จะให้เขาอยู่ตลอดเวลาเป็นที่พึ่งแก่คนอื่นที่จะรับเป็นตัวอย่างเรามาฝึกตนอย่างนั้นทุกอย่างเมื่อเวลาเราดีแล้วมันจะบีบคั้นให้เราดีมันจะช่วยออกช่วยเราให้เราดีเราต้องรู้ว่าคนนี้คนนี้ให้กลายเป็นกรรมอย่าง วันนี้หายไปกี่กรัมอย่างนี้อันนี้ไม่ดีเรารู้แล้วไม่ดีแต่เขาก็พยายามที่จะปรับปรุงของเขาก็ปรับปรุงยังไม่ได้เราก็รู้แล้วอย่าไปถือสาส่วนนี้เขาแก้ไขยังไม่ได้ทุกคนก็ไม่เห็นด้วยเราไม่เอาเราก็ปล่อยไม่ต้องไปมีสติไม่ต้องไปมีการรังเกียจอึดอัดขัดเคืองเรารู้อยู่ว่าส่วนดีเขาก็มีอยู่ส่วนดีสิ่งนั้นเรามีด้วยหรือไม่ถ้าเรายังไม่มีส่วนดีสิ่งนั้นเราเอาส่วนดีสิ่งนั้นของเขาแต่ส่วนที่ไม่ดีเรารู้แล้วแล้วก็สุดท้ายแล้วตัดสินแล้วว่าเอามันก็ต้องอยู่ด้วยกันนี่แหละมาอยู่ด้วยกันไม่ได้เราก็ต้องรู้ว่ามันสุดท้ายมันต้องอยู่ด้วยกันถ้าเกิดว่าอยู่แล้วก็มีตัวอย่างที่ไม่ดีเอาออกไปซะก่อนคนไม่รู้มาถึงก็ไม่ ไม่ต้องเป็นพิษเป็นภัยต้องขับออกไปก่อนถ้าขับได้ก็ขับถ้าขับไม่ได้ก็ปล่อยเอามาปล่อยแล้วก็ต้องรู้ด้วยปัญญาทุกคนว่านี้ปล่อยอันนี้ไม่ถึงเอาไม่พึงรับก็ประกาศกันสวดกันบอกกันกล่าวกันอย่างนี้อย่าไปถือสาอย่างนี้อย่าไปพึงรับคุณเห็นปล่อยเพราะสิ่งนี้ไม่ดีแต่ว่าเราก็สงสารเป็นมนุษย์อยู่ติดกันเมื่อไม่ไปเมื่อเขายึดอย่างนั้นก็ต้องปล่อยอย่างนั้นอย่างนี้เป็นต้นเราก็ต้องเอาเอาปัญญาเขาเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเราก็จะได้ปรับปรุงตนให้มันถูกตรงเป็นทิศทุกกรรมที่เป็นยุคกลางเป็นดนตรียาวัตถุข้อสุดท้ายกรรมก็คือตัวสุดท้ายอีกนั่นแหละคิดถูกๆ กรรมก็คือตัวที่จะกระทำที่จะให้เกิดที่จะให้เป็นทิศทางบวกอุชุก็คือคิดถูกคิดถูกชุพุทธแปลว่าเห็นแต่ว่าเข้าใจแปลว่าปัจจุบันมีปัจจุบันเดี๋ยวนี้เห็นอยู่เดี๋ยวนี้เข้าใจอยู่ที่เดียวไม่เบียดเบียน YouTube แล้วก็ตรงตรงถูกไม่ผิดไม่เพี้ยนไม่เบี่ยงไม่ไม่แวะไม่แวะอะไรออกตรงให้ตรงแผงเลยไม่เลี้ยงไม่เลี้ยงตามที่เราเห็นตามที่เราเข้าใจตามที่เรารู้ทำให้ตรงให้มันสวมรอยให้สวมรูปให้เป็นเอกทำโมให้เป็นสิ่งหนึ่งสิ่งเดียวกับสิ่งที่เรารู้ว่าดีให้ดีที่สุดให้มันบริบูรณ์ ครบถ้วนก็ทำลงไปในวันที่ 19 ก็ทำให้มันตรงเดี๋ยวนี้ปัจจุบันที่พักเดี๋ยวนี้เห็นอยู่รู้อยู่เดี๋ยวนี้เอาเดี๋ยวนี้อย่ารอรักอย่าไปผลัดวันประกันพรุ่งอย่าไปผลัดแม้แต่วินาทีทำให้ได้ทุกอย่างรู้อยู่ว่าดีเข้าใจอยู่ว่าถูกตรงแล้วสูงแล้วตามที่เรารู้ว่าสูงเท่าที่เราจะทำได้ทำเข้าไปให้ขยับฐานะให้มันชินมันคุ้นให้มันได้ไปปล่อยให้มันได้เสมอไปในทิศที่ดีเสมอเสมอทุกจุดทุกคำจึงเป็นจุดบุญกิริยาวัตถุอันสุดท้ายรวมรอบหมดเลยตั้งแต่เรารู้ด้วยปัญญาว่าทานดีศีลดีภาวนามัยให้เกิดผลดีประสบผลดีดีดีดีดีดีตั้งแต่รู้ว่านอบน้อม หาผู้ที่เจริญแล้วเอาปัจจัยอนามัยผู้ใดก็เจริญอยู่ผู้ใดก็เจริญกว่าผู้ใดก็เป็นสิ่งที่ดีอยู่แม้ก็จะมีส่วนไม่ดีต้อง 99 เขามีส่วนดีอีกหนึ่งก็ถือว่าหนึ่งนั้นเป็นความเจริญของเขาเรายังไม่เจริญเรายังไม่ได้เช่นนี้เราก็น้อมเข้าไปเอาขนขวายไม่ยาวว่าจะไม่ขวนขวายเข้าจนเกิดผลเป็นปฏิภาณอนามัยจนได้ถึงสิ่งที่เขาให้มาเป็นทายกเป็นปฏิกา 6 กันเกิดผลลัพธ์ผลได้เราไปรับเอาจนเราได้เขาให้มาหรือเขาไม่ให้แต่เราก็เอาจนได้เขาไม่ให้เขาไม่รู้เขาไม่ให้แต่ว่าเขาเองก็จะหวงไปได้ในโลกครับเพราะว่าเราฉลาดเอาส่วนดี เอาส่วนนี้ก็ไม่ให้ดีเราก็ไปออกเป็นลมเอาเขาเป็นยังไงเราก็มองอ่านเอาแล้วก็เราปฏิบัติตามเอายากอะไรแม้เขาจะไม่ให้มันก็ได้แต่ปากพูดถ้าเขาเองก็ยังเป็นคนดีอยู่ไกลกันเขาก็ดีว่ากี่ครั้งเค้าก็ดีมโนกรรมก็ดีมันก็เป็นจริงอยู่ก็ไม่ให้เราเราเองเราจะเอามโนกรรมนี้ไม่กี่คำนี้กายกรรมนี้เราจะลอกเลียนเอาเศษเอาคุณเอาทำเคยเอาอบรมเอาให้เหมือนไม่เห็นจะเป็นการยากอะไรเลยเหมือนเรื่องของกรรมทั้งนั้นมันเรื่องของการกระทำให้เป็นไม่เหมือนให้ได้แล้วก็ทำให้ได้มาเท่านั้นเองเป็นปัดที่ทานทำไมแต่โดยจริงแล้วไม่มีหรอกความจริงแล้วผู้ใดที่รู้ว่าจะเป็นกุศลนี้เป็นสุจริตเป็น ก็ย่อมทานใครจะมาเอารีบให้สิสิ่งดีใครจะหวงแหนผู้หวงแหนอยู่ยังไม่ใช่พระพุทธเป็นพระและต้องโหไม่หวงแหนแล้วยิ่งเป็นธรรมะเป็นกุศลธรรมมันดีไม่หวงอะไรร้องไห้ไปเราก็ไม่หมดไม่มีหมดยิ่งให้ยิ่งให้เรายิ่งดีเรายิ่งจะให้สิ่งที่งามกายกรรมอย่างนี้งามเราก็ยิ่งทำสิ่งที่เป็นกายกรรมอันงามและยิ่งทำเราก็ยิ่งแสบคุณเราก็ยิ่งเคยเราก็ยิ่งเก่งแล้วก็ยิ่งดีเขาก็ยิ่งได้เขาก็ยิ่งเห็นชัดเจนก็ยิ่งเห็นมากเขาก็ได้เราก็ได้มันง่ายมันยิ่งได้ได้ด้วยกันไปทั้งหมดเจริญไปด้วยกันไปทั้งหมดถ้าเราไปให้อันไม่เจริญอันนี้เป็นอกุศลกายกรรมเป็นทุจริตแล้วเราก็ทำกรรม ให้แต่เขาเขาก็จะได้ทุจริตเราก็ยิ่งกลายเป็นคนทุจริตเราก็ยิ่งเก่งและทุจริตมันก็เหมือนกันนัยยะเดียวกันเราก็ยิ่งช้ำในทุจริตเพราะช่ำชองจากอกุศลก็เรื่องอะไรล่ะเราจะไปทำอย่างนั้นแล้วก็มาทำสิ่งที่เป็นกุศลกินขึ้นทำขึ้นพยายามขึ้นให้เขาเห็นให้เขารับให้เขาสัมผัสให้เขารู้มันก็เอาทำใช้กันบอกทั้งบอกทั้งพูดจะทำยังไงเราก็บอกวิธีการเราทำอย่างนี้ได้ก็เพราะเราตั้งใจอย่างนี้เราประกอบอย่างนี้เรามีวิธีการอย่างนี้บอกทั้งบอกทั้งกระทํา สอนเล่นไม่มีบริสุทธิ์หมดเลยให้หมดทั้งกายทั้งวจีทั้งมโนเรียกว่าปฏิภาณทำไมมันถึงซึ่งการให้ไม่เหลือรอปาฏิหาริย์หมายถึงการให้ถึงการให้ถึงทุกอย่างให้ไปหมดปัตตานุโมทนามัยแล้วก็เป็นสิ่งที่ดีเมื่อเกิดดีแล้วเราก็รู้ดีว่าเขาได้ดีจากเราแล้วปัตตานุโมทนามัยเราตามดูตามรู้ตามเห็นเขาได้ดีแล้วน้องอนุโมธนามุทิตายินดีไม่ดีเออดีเกิดที่เขาแล้วเกิดมาบ้างแล้วเกิดมามากแล้วเกิดมาดีเหมือนที่เรามีและมียิ่งกว่าเราซะด้วย โมทนาที่นี่ตอนนี้เราเป็นผู้ที่จะรับประทานนะเขาดียิ่งกว่าเราเราจะต้องตามดีเอากับเขาแล้วตอนนี้โอ้นี่ดีเลยหน้าเราแล้วเราจะต้องขอเอาบ้างแล้วตอนนี้แลกกันไปแลกกันมาถ้าเผื่อว่าเป็นอย่างนั้นนะแต่ถ้าพูดถึงดีอยู่แล้วดีขึ้นเรื่อยๆๆๆพูดไม่ดีก็ตามผู้ที่จะเข้าได้ดีนำขึ้นไปเรื่อยๆแล้วก็นำผู้ที่เขาดีเราเอาแต่ทำมาเป็นส่วนกุศลเป็นส่วนอกุศลเป็นของสำคัญไม่ได้ถือบุคคลตัวตนเราจะเห็นว่าถอดตัวถอดตนไม่มีเราไม่มีเขาที่ไหนเมื่อเกิดประปานะโมธนาไมรู้ดีแล้วก็ทำดีตามดีให้เกิดดีนำถ้าเราเป็นผู้นำดีขึ้นนำส่วนดี ถ้าเราไปพูดตามนี่ก็ตามส่วนที่ดีไปเรื่อยๆนี่เราก็เป็นการถ่ายทอดเป็นการเสพคุณอยู่ด้วยกันคบหากันไปเป็นสวนะเป็นเสวนาส่วนที่เป็นแต่กุศลเน้นกุศลอยู่ที่นี่เราจะพยายามเน้นกุศลท่านสิ่งใดบกพร่องเราก็จะบอกกันว่าเราบกพร่องอยู่บ้างเตือนทิ้งกันก็รู้เองโดยนัยยะปากบอกกันบ้างหรือไม่บอกก็รู้กันโดยบรรยายอยู่แล้วก็เข้าใจว่านี่เป็นอกุศลไม่เอาอันนี้เป็นกุศลกับพยายามอย่างกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทไปเรื่อยๆๆเสพให้มันคุ้นทำให้มันเคยธรรมะสวนะพบอยู่เสมอให้ได้ธรรมะเสวนาแต่ให้มันคุ้นขึ้นมาอยู่เรื่อยๆเสมอให้ได้ ใครมันเป็นส่วนกุศลเสมอๆอยู่เรื่อยๆแล้วก็มีการธรรมเทศนาผู้ที่มีหน้าที่แสดงธรรมก็จะแสดงผู้ที่เป็นพระหรือผู้ที่เป็นผู้ใหญ่ก็จะแสดงเสมอแสดงโดยทางกายกรรมก็แสดงเทศนาแสดงทรรศนะแสดงให้เห็นด้วยกายกรรมที่ดีเพราะผู้ใดเป็นพี่ก็ต้องพยายามทำสภาพกายให้ดีให้น้องๆได้รับเสพได้รับเห็นผู้ที่เป็นผู้ใดรู้ว่าตัวเองทำดีได้ดีถูกแล้วถูกต้องแล้วเรามีส่วนดีอันนี้ได้จริงก็ตามสิ่งดีนี้ออกอยู่เสมอจ่ายแต่ดีแม้ว่ายืนเดินนั่งนอนทำงานทำการมีอิริยาบถใดอยู่ก็ตามทุกเรียนบทก็มีแต่เป็นส่วนกุศล เป็นส่วนที่ดีอยู่เสมอเราก็เป็นผู้ที่แจกธรรมทานที่ดีแต่ธรรมเทศนาที่ดีให้เห็นให้รู้กันว่าจะแจกแจงออกเป็นภาษาพูดเลยใช้คำพูดอธิบายธรรมะต่างๆเลยไอ้นี่ไม่ดีอันนี้ดีอย่างนี้อย่างนี้ก็ยิ่งเป็นตัวธรรมเทศนาแสดงทัศนะที่ฟังรู้รับรู้ได้ชัดแต่อย่างกายกรรมบางทีเราก็ตัดสินเอาเองเราไม่รู้ว่าอันนี้ดีไม่ดีขนาดไหนเราก็ตัดสินเราเองรับทรัพย์รับทราบเขาเองนี่มันเป็นธรรมชาติสุดแล้วเราก็ทำให้ถูกตรงทิศทุกกรรมทำให้เธอไม่ต้องเดี๋ยวนี้อย่ารอรั้งปัจจุบันนี้เราก็จะได้ฝึกฝนอบ ทำแก่ตนดีขึ้นดีขึ้นจนสุดท้ายเดี๋ยวนี้เราก็ได้ได้มาแล้วมากแล้วจิตใจของเราอ่านดูจิตเราสบายไหมทุกวันนี้เราเลิกโลกมาเราชัดเจนไม่ต้องโลกียะแต่ก่อนนี้เราหลงไหลเราเข้าใจอย่างชาวโลกเขาแย่งกันอยู่เป็นล้านเดี๋ยวนี้ก็ยังแย่งชิงกันอยู่เราละปล่อยสิ่งที่โลกเขาแย่งชิงกันตั้งนานๆคนนั้นมาแล้วเรารักมาแล้วเราก็สบายดีเราก็สุขภาพกายเราก็ดีไม่ได้น่าเกลียดน่าชังอะไรเออสบายดีและสบายใจทั้งกายด้วยกายทั้งใจด้วยกายก็สบายใจก็สบายเราไม่ต้องไปแย่งชิงสบายยศไม่ต้องไปแย่งชิงรูป พิมพ์เสียงสัมผัสอย่างชาวโลกโลกเขาอยู่อย่างนี้ลูกเรามีลูกแค่นี้มีรถแค่นี้มีกลิ่นแค่นี้มีสัมผัสแค่นี้มีเสียงแค่นี้สบายดีไหมก็สบายไปเจริญเป็นมนุษย์บริบูรณ์ไม่ต้องไปรับเสียงที่เขาประดิษฐ์มาใหม่ปรุงมาใหม่หลอกล่อมาใหม่ไม่ต้องไปรับลูกที่เขาประดิษฐ์มาใหม่ไม่ต้องไปรับรถที่เขาประดิษฐ์มาใหม่ไม่ต้องไปรับกลิ่นที่เขาประดิษฐ์มาใหม่ไม่ต้องไปรับสัมผัสเสียดสีที่เขาประดิษฐ์มาใหม่เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้ขนาดนี้สบายดีไหมก็ถ้าสบายดีอยู่แล้วเราก็เป็นผู้ที่ไม่ต้องแสวงหาอีกเรารู้ว่าเราพอเราบริบูรณ์เต็มเราฉันโดดแล้วสันติพอ พออยู่คุณยังไม่พออะไรโลกส่วนโลกคุณไม่พออะไรส่วนโลกคุณยังสงสัยอะไรที่คุณยังต้องการในโลกอยากเป็นพระเจ้าแผ่นดินอยากเป็นนายกอยากเป็นนางสาวไทยนางสาวจักรวาลหรือยังเป็นนางงามอยากเป็นชายงามอยากเป็นคนเก่งเก่งเก่งการสร้างอุตสาหกรรมสร้างเกษตรกรรมอย่างเป็นคนเก่งทางปกครองอยากเป็นคนเก่งทางนิติศาสตร์นิติกรรมอย่างเป็นคนเก่งทั้งแก้ไขเศรษฐกิจอย่าเป็นคนเก่งอย่างไรในทางโลกเป็นผู้สร้างผู้ก่อเป็นผู้ปรับปรุงทางโลกโลกถ้าคุณไม่สงสัยแล้ว คุณก็ไม่ต้องไปแข่งเขามีงานอีกอย่างหนึ่งระหว่างงานลูกศิษย์พระพุทธเจ้าพาให้คนจิตใจบริสุทธิ์รู้ซ้อนลงไปแม้จะเป็นผู้สร้างของเศรษฐกิจจะเป็นผู้ที่เป็นนักนิติศาสตร์ตัดสินอันเป็นตุลาการอันเที่ยงตรงจะเป็นทางผู้ปกครองบริหารราชการเป็นนักการเมืองจะเป็นนักเกษตรกรรมเป็นนักอุตสาหกรรมที่เก่งเราก็เข้าใจสิ่งนี้เป็นสิ่งที่คนก็ต้องอาศัยทำดีนี่อยู่ส่วนไม่ทุจริตไม่มีการโกงไม่มีการเอาเปรียบเอารัฐมีการเสียสละเอื้อเฟื้ออยู่และสร้างได้มากๆก็มีทานมีเกือกกูลไม่เอาเปรียบเป็นผู้ให้ผู้ให้อยู่ด้วยหลักเกณฑ์แล้วก็ทำอะไรที่โลกเขาก็ไม่ต้องการสิ่งใดที่ทำให้จิตใจหรือร่างกายเสื่อมโทรม ทำขึ้นมาสร้างขึ้นมามองๆๆยั่วอายุมาทำให้คนเลวลงต่ำลงหนักลงไร้ประโยชน์ไร้ค่าเรารู้เราก็บอกให้เขาเลิกให้เขารักตัวเราเองนั้นไม่ติดในสิ่งที่ไม่ควรติดแล้วเราก็ไม่ติดแม้แต่จะไปสร้างสิ่งที่ดีสร้างอุตสาหกรรมดีสร้างเกษตรกรรมดีเราก็ไม่ติดแล้วเราก็มีงานอยู่จริงๆที่เราจะทำเราไม่ได้ไปหุงข้าวเราไม่ได้ไปปลูกข้าวเราไม่ได้ไปสร้างเครื่องทุ่นแรงเราไม่ได้ไปเป็นตุลาการเราไม่ได้ไปเป็นนักปกครองเราไม่เป็นอะไรก็ตามเราก็ยังมีงานที่เป็นงานอันไม่ได้ไปโกงใครเราไม่ได้คิดค่าแรงแม้เขาจะสร้างอุตสาหกรรมเขาก็ยังแลกเปลี่ยนคิดค่าแรงก็จะสร้างเกษตรกรรมก็จะเป็นจุฬา ก็จะเป็นอะไรต่ออะไรกันอยู่ในทางโลกเขาก็ยังมีของแลกเปลี่ยนเราเองที่เป็นผู้ที่รับส่วนที่เป็นของแลกเปลี่ยนน้อยกว่าเขาอยู่แล้วเป็นผู้เสียสละโดยหลักเป็นผู้ที่โอบอุ้มโลกเกื้อกูลโลกทำงานอยู่เหมือนกันในมุมนี้คุณธรรมที่ได้ในมุมนี้มีประโยชน์ที่ได