210322-191 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน191-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

ณะพราหมณ์พวกหนึ่งมีถ้อยคำมีความเห็นว่า ความบริสุทธิ์มีได้เพราะการท่องเที่ยวในสังสารวัฏสารีบุตรมีสังสารวัฏที่เราไม่เคยท่องเที่ยวมาแล้วแต่หลังตลอดกาลยืดยาวนานนั้นหาได้ไม่ง่ายเลยเว้นเสียแต่ในหมู่เทพชั้นสุทธาวาสสารีบุตรถ้าเราท่องเที่ยวไปในหมู่เทพเหล่าสุทธาวาสก็จะไม่พึงมาสู่โลกนี้ได้เลยสารีบุตรสมณพราหมณ์พวกหนึ่งมีถ้อยคำมีความเห็นว่าความบริสุทธิ์มีได้เพราะการอุบัติสารีบุตรก็การบังเกิดที่เราไม่เคยบังเกิดมาแล้วแต่หลังตลอดการยืดยาวนานนั้นหาได้ ไม่ง่ายเลยเว้นเสียแต่การบังเกิดในหมู่เทพชั้นสุทธาวาสสารีบุตรถ้าเราบังเกิดในหมู่ฉันเทพสุทธาวาสก็จะไม่พึงมาสู่โลกนี้ได้เลยสาธิตบุตรสำหรับพราหมณ์พวกหนึ่งมีถ้อยคำมีความเห็นว่าความบริสุทธิ์มีได้เพราะพบเป็นที่อยู่อาศัยสารีบุตรก็พบที่เราไม่เคยอยู่อาศัยมาแล้วแต่หลังตลอดการยืดยาวนานนั้นหาได้ไม่ง่ายเลยเป็นเสียแต่การอยู่อาศัยด้วยหมู่เทพครั้งสุดท้ายว่าสารีบุตรถ้าเราบังเกิดในหมู่เทพชั้นสุดอาวาสก็จะไม่พึงมาสู่ นี้ได้เลยพระพุทธเจ้าท่านเปิดเผยสิ่งหนึ่งว่าท่านเองไม่เคยได้มาท่องเที่ยวไม่ได้วนเวียนไปสู่เทพสุทธาวาสเลิกไม่ไปเกิดเธอไม่ได้ก็เคยลงหลักปักแหล่งอยู่ที่ชั้นสุดท้ายถ้าเผื่อว่าท่านไปบังเกิดท่านไปท่องเที่ยวได้ไปท่องเที่ยวหรือได้บังเกิดหรือได้ไปลงหลักปักแหล่งซะที่นั่นแล้วโอ้ยท่านจะไม่พึงมาสู่โลกท่านจะไม่ซื้อมาสู่โลกเพราะอะไรเพราะจิตของท่านแสวงหาและฝ่ายและก็รู้ดีอยู่แล้ว สุทธาวาสหมายความว่าที่ที่มันบริสุทธิ์ที่ที่มันเบามันง่ายมันว่างมันโปร่งที่ติดสถานที่นี้เองท่านอยู่แต่คลุกคลีอยู่แต่ในที่ไม่เป็นอย่างนั้นไม่เห็นอย่างนั้นท่านผู้ที่อยู่ในที่ที่มันไม่บริสุทธิ์ไม่สะอาดมันก็เลยไม่เห็นถ้าท่านได้รู้ได้เห็นสุดท้ายว่าได้เข้าใจสุดท้ายว่าจะเป็นได้ได้มาสัมผัสได้อย่างลงได้เกิดได้อะไรบ้างท่านก็จะไม่มาอย่างนี้อยู่ท่านว่างั้นความสัมพันธ์มันมา คนแรกว่ะไม่แทงตลอดอริยสัจ 4 อย่างเราและพวกเธอทั้งหลายจึงท่องเที่ยวไปในสังสารวัฏหรือในวัฏสงสารตลอดกาละยาวนานแล้วท่านก็บอกว่าท่านตายท่องเที่ยวไปไม่มีที่ไหนที่ท่านไม่ได้ท่องเที่ยวไปก็สังสารวัฏที่เราไม่เคยท่องเที่ยวมาแล้วแต่หลังตลอดการยืนยาวนานนั้นหาได้ง่ายเลยแต่สารวัตรที่เราไม่เคยท่องเที่ยวไปนั้นน่ะหาได้ไม่ง่ายเลยไม่มีหาได้ง่ายๆมันไม่เหลืออะไรบ้างมีแต่ท่านไปมาตั้งแต่หมดแต่ท่านได้ละเว้นสุดข่าวว่าท่านได้ไม่ได้ไว้สมณะพราหมณ์ก็มีผู้สอนผู้พูด การท่องเที่ยวไปการไปบังเกิดหรือการไปอย่างอยู่ภูมินั้นอย่างนั้นแล้วก็จะทำให้ท่านจะทำให้บริสุทธิ์ได้จะมีความบริสุทธิ์ได้พร้าบอกอยู่พูดอยู่มีพระพวกนั้นพวกนี้พูดอยู่แต่เราก็ไม่ได้ไปท่องเที่ยวแต่เราก็ไม่ได้ไปเกิดแต่เราก็ไม่ได้ไปอย่างดังอยู่ชั้นวางงานเพราะว่าถ้าผ่านไปยังลงอยู่ท่านก็คงจะไม่มาสู่โลกนี้อีกแล้วตั้งนานแล้วล่ะเหมือนกันกับเราเนี่ยเราได้สัมผัสที่มุดเราเรียกว่าโรคสุดท้ายว่าตอนแรกสัมผัสบ้าง บางเป็นภูมิสูงภูมิละเอียดความสะอาดผู้บริสุทธิ์และได้สัมผัสแล้วเราก็รู้ว่าโอ๊ยมันน่าอยู่มันหน้าอย่างลงมันไม่น่าจะเวียนกลับไปสู่โลกยาอีกเลยมันน่าเย็ดมันหน้าปัดๆแหล่งรวมอยู่ด้วยซ้ำไปเมื่อคุณได้สัมผัสแล้วคุณจะเห็นอย่างนี้ชั้นเดียวกันพระพุทธเจ้าหมายความว่าเราไม่ได้รู้อย่างนี้ถ้ารู้อย่างนี้มาตั้งนานแล้วกูรู้สึกอย่างนั้นไหมถ้าคุณรู้สึกนั่นแหละอารมณ์คนเดียวกันกับที่พระพุทธเจ้าถ้าคุณมีแล้วเกิดแล้วคุณจะรู้สึกอย่างนั้นจริงๆตรงกลางพระพุทธเจ้าเป็นอย่างไรเราก็เป็นเหมือนกัน เหมือนกันมีความหมายของสุทธาวาสคือที่ที่อยู่อันบริสุทธิ์ชื่อที่อยู่อันน่าอยู่แล้วมันไม่ใช่อยู่อย่างสกปรกเลอะเทอะร้อนเดือดร้อนวุ่นวายเหมือนอย่างโลกิยะหรือโลกรู้จากโทรศัพท์อย่างนี้เพราะเรามันถึงจะต้องวุ่นวายอยู่อย่างนั้นแหละอยู่ในโลกมนุษย์สิ่งอย่างนี้แล้วมาเจอสุดท้ายว่าเสียแล้วได้มาท่องเที่ยวได้มาวนเวียนดูรู้สัมผัสแจ้งมันก็จะอย่างน้อยก็จะยังดีก็ยังจะได้บริสุทธิ์ได้บ้างสำหรับผู้ที่มีไหวพริบหรือได้ เกิดเลยหรือได้มาอย่างลงมาอาศัยมันก็จะได้อยู่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าถ้าเราได้มาอย่างนี้มันก็แต่ตอนนั้นมันไม่มีไหวพริบอย่างนั้นจริงๆแต่นี้ท่านพุทธทาสท่านวงเล็บเอาไว้เหมือนอย่างที่คนที่เข้าใจง่ายๆเพราะว่ารองเท้าทุกๆวัดท่านบอกว่าย่อมปรินิพพานไม่พบนั้นซึ่งก็ถูกเพราะถ้าเผื่อว่าสารีบุตรถ้าเราท่องเที่ยวไปในหมู่เหล่าเทพสุดทาวาสก็จะไม่พึงมาสู่โลกนี้ได้เลยแล้วก็วงเรียกว่าย่อมปรินิพพานพวกนั้นก็ใช่ก็ย่อมจะปรินิพพานเวียนมาทำไมในโลกตามโรงเรียนมหิดลออกมาจากโลกสุดท้ายว่าโดยจิตจึงต้องปัก ตัวจริงก็เอาเลยก็เห็นในที่นั่นดีกว่าแน่นอนบริสุทธิ์เสียนั่นเองโดยภาษาโดยบัญญัติก็จะต้องทำให้บริสุทธิ์เสียเรื่องอะไรเราจะมาเลอะเทอะเปรอะเปื้อนอีกย่อมไม่มาแน่เมื่อเห็นของจริงสัตว์จริงอย่างนั้นแต่พระเจ้าตากมันต้องเที่ยวเราไม่ได้มาเกิดเราไม่ได้มาอย่างราบลงมันก็จึงไม่เป็นอย่างนั้นงานในสูตรนี้หมายความว่าอย่างนี้เข้าใจให้ดีสุดข่าวว่าเคยอธิบายสู่ความรู้สึกทาวาสที่ยังไม่ถึงพุทธ ภูมิที่สูงสุดที่ยังไม่ถึงพุทธเราถือว่าเราเรียกว่าพรหมชั้นสูงสุดก็คือพรมสุทธาวาส 5 พระวิหารอัตตาสุทัสสาสุทัสสีอรรคพล 5 ชั้นเอาวิหารก็สูงสุดสูงสุดแห่งเวหาไม่มีวิหารไม่มีเวหาได้เท่ากับปลาก็สูงสุดแห่งการที่จะได้บำเพ็ญไม่มีการสูงกว่านี้อีก 09 สาขาที่สูงที่สุดที่ดีที่สุดที่เห็นได้ สุทัสสาก็เห็นสุทัศน์สีก็เห็นเป็นผู้เห็นยิ่งขึ้นไปอีกสุทัศน์แล้วก็สุทัศนีย์เพิ่มอำนาจการเห็นทวีเป็นไตรลักษณ์รอบซ้อนลงไปเพิ่มเติมขึ้นอีกสุทัสสาสุทัศนีย์ฮักกันนิถาไม่ต่ำกว่าใครไม่ด้อยกว่าใครไม่เป็นน้องใครสุดที่ 5 และยิ่งชั้น 5 และยิ่งสุดไม่มีน้องใครไม่มียอดขายสูงยอดแม้จะเป็นภูมิเป็นภพถ้าเรายังมีปัญหาในภพถ้าเรายังไม่ปล่อยภพเราก็จะสูงสุดไม่ได้ที่เป็นพุทธพระพุทธศาสนาพุทธไม่เห็นอะไร ของของเราแม้จะเป็นแดนของเราเป็นถิ่นของเราเป็นที่สูงที่สุดเท่าไหร่เราก็ไม่ยึดมั่นแม้แต่ที่สูงสุดหรือที่ต่ำสุดอันบริบูรณ์ยอดแห่งอุดมคติของพุทธศาสนาไม่ยึดมั่นถือมั่นในวันที่สุดที่ไหนก็ตามทุกอย่างเป็นอยู่มีอยู่พระพรหมสูงสุดชั้นสูงสุดอย่างนี้ก็มีมีจริงและรู้สภาพธรรมรู้ความเป็นจริงของจิตปัญญาของสภาพจิตที่มันรู้ว่าออกมันสะอาดอย่างนี้เบาว่างบริสุทธิ์สูงสุดเป็นอย่างนี้มีอย่างนี้แท้ๆโอ้ยเห็นแต่จะเป็นถือว่าเป็นวิหารหรืออภินิหารมันไม่มีเหมือนรูปนั่นแหละรูปที่ภาษาแปลว่ามันไม่ รูปแล้วล่ะแต่มันก็เป็นรูปหรือเป็นสิ่งที่ถูกรู้ที่ลึกซึ้งละเอียดเบาบางเป็นนามธรรมเป็นของที่จัดได้ยากสุดคุ้มกว่านี้เรียกว่าอรูปแต่แท้จริงมันก็คือลูกเหมือนกันวิหารวิหารเหมือนกันแต่สิ่งที่สูงส่งเป็นสิ่งที่สุดบำเพ็ญสัปปะโป๊เป็นสิ่งที่เราสุดที่จะบำเพ็ญไปถึงที่สุดแล้วเรียกว่านำหน้าไม่มีคำจะเรียกแล้วก็เอากลับไปเรียกว่ามันไม่ๆๆแต่มันก็เป็นสิ่งนั้นน่ะที่จะรู้ได้ด้วยปัญญาอันยิ่งมันสูงสุดในการเห็นการรู้สุดๆมันเป็นสภาพจริงที่มันไม่ ต่ำกว่าอะไรอีกแล้วอธิษฐานไม่ได้ด้อยได้ต่ำกว่าอะไรอีกแล้วถ้าผู้นั้นรู้แล้วว่าเออเราได้สิทธิสูงสุดแล้วก็วางที่พระพุทธเจ้าเป็นสัตว์ประเภทผู้นั้นได้นิพพานแล้วก็ไม่สัญญามั่นหมายในนิพพานไม่ติดยึดในนิทานไม่สำคัญผิดว่าเป็นนิพพานเป็นของเราในที่สุดอย่างนี้แหละเหมือนกันปัจจุบันว่าเป็นที่ที่บริสุทธิ์มีเมตตากับตาก็บอกชั้นพรหมจะเอาแค่ว่าเมตตามีเมตตามีกรุณามีมุทิตาหรือจะเอา อุเบกขาเฉยๆแม้ได้เฉยแล้วยังเป็นอุปกิเลสได้แต่ว่างแต่ว่างได้ปล่อยแล้วถ้ายังหลงเย็ดแม่อันนี้เป็นของเราหรือยังติดภูมิติดภพนี้ยึดดีถือดีเกินไปยังไม่เข้าใจปัญญาด้วยปัญญาอันยิ่งว่าอะไรก็เป็นสิ่งมีในโลกเป็นอัตตาอยู่เท่านั้นถ้าเราเอาจิตของเราไปร่วมอัตตาด้วยไปยึดมั่นถือมั่นเข้าไปเป็นไปมีข้าวเราก็จะยังอยู่อัตราที่อยู่ภพเป็นปรมาจารย์มันอยู่กับอันนั้นผู้ที่ถอดถอนได้ต้องมีปัญญาถอดถอนเป็นผู้มีปัญญาปล่อยจริงของตนเองไปยึดมั่นถือมั่นของตนเองจริง ภาษาพูดภาษาที่สุดในที่สุดอันนี้เป็นการปล่อยวางที่สุดแล้วไม่มีภาษาเพราะมันจะเป็นพุทธหรือเป็นพรหมอยู่กันตรงนี้เองพรหมสูงสุดแล้วก็ยังเข้าใจพรหมนี้ไม่ได้ปล่อยพรหมนี้เป็นพุทธไม่ได้ผู้นั้นก็ไม่ได้เป็นพุทธพูดแล้วก็ยังเป็นพรหมจะเป็นศาสนาที่มีอัตราที่ศาสนาที่จะต้องไปรวมกับวิญญาณใหญ่ไปอัตภาพใหญ่มากตามมันที่แบบปรามาสกับมันก็จะยังเป็นสิ่งนั้นอยู่อย่างนั้นแต่ที่นี่ก็สูงสุดเป็นปรามาสกับมันก็เป็นอนาคามีจะปริน วณิพกนี้ก็ได้เพราะฉะนั้นถ้าบอกว่าเป็นปัจจุบันเดี๋ยวนี้ก็ปรินิพพานเดี๋ยวนี้เลยไม่ต้องไปรอพบไหนไม่ต้องไปรอพบตายไม่ต้องไปรอพบเป็นนี่ผมพูดมันย่นย่อเข้าไปใกล้เข้าไปอีกมีปัจจุบันน่ะทำเข้าไปอีกเห็นอยู่เดี๋ยวนี้เข้าใจอยู่เดี๋ยวนี้ว่าพลอยพบพลอยภูมิเดี๋ยวนี้เป็นๆเห็นๆจึงเรียกว่าปรินิพพานลืมตาวันนี้ผ่านเห็นเห็นจากคุณมาปรือเห็นๆนี่ตอนนี้ก็พาลเดี๋ยวนี้เห็นๆไม่ต้องรอตายรอเป็นเหมือนพยายามที่เขาอธิบายเป็นวิญญาณใหญ่ตายแล้วจะขึ้นไปอยู่กับพระเจ้ารวมกับพระเจ้าไม่ต้องพูดก็รู้ถ้าจะฝึกอธิบายกันแบบศาสนาที่ถือ เป็นรอยไปอยู่อย่างนั้นไม่มีปัญหาถ้าโลกนี้บังคับเป็นสัจจะโลกนี้ศาสนาอื่นเขามีพระเจ้าพระผู้เป็นเจ้ามีบุคลิกฐานเริ่มมีอะไรก็แล้วแต่เป็นพุทธเกษตรอย่างมหายานที่ตายไปเป็นแบบศาสนาพระเจ้าอื่นเป็นมหายานมันวนเวียนมันมีอยู่สุดท้ายมันก็มีอยู่ 2 ทิศเท่านั้นเองมันมีอัตราการเรียนมันเป็นอัตตาอีกแล้วจะไปเกิดรวมอยู่ในพุทธเกษตรไม่มีปัญหาถ้ามันเที่ยงนี้ดันดอนพระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้วเสร็จก็ไปเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้ใหญ่อยู่ในเมืองพุทธเกษตรรอคิวเป็นอันดับใหญ่อยู่เป็นสุสานเก็บวิญญาณของพระสัมมาสัม ก็ไม่มีปัญหาเราจะมีปัญหาอะไรพระอันนั้นเป็นความจริงก็อยู่ที่นั่นแล้วก็เป็นอย่างนั้นแหละไม่ต้องไปคิดไม่ต้องสงสัยเลยแต่ศาสนาเราก็ไม่สงสัยเดี๋ยวนี้สิเราเป็นอยู่เดี๋ยวนี้เรามีอรหัตผลอยู่แถวนี้เรามีสุดท้ายว่าอยู่ในนี้เรามีมิตรภาพเรามีความสูงสุดบริบูรณ์ไม่เหลือเชื้ออยู่แบบนี้สบายที่สุดจะเจริญที่สุดดีที่สุดเห็นมีแต่กุมารมีตาอย่าลืมตาเห็นๆอยู่ในช่วงๆเลยถ้ารู้ไม่ได้ดับไป ไปไหนมีญาณปัญญาชัดแจ้งอยู่เดี๋ยวนี้ไม่สงสัยอะไรถ้าบอกจะตาย 0 จะหมดศูนย์ก็สุดแล้วเราสูงสุดแล้วเราเยี่ยมแล้วเราดีสุดแล้วเราได้นิพพานนี้เป็นดีสุดเราเข้าใจยานเข้าใจวิมุตเข้าใจกุศลอกุศลเราได้ถึงกุศลอยู่สูงพร้อมแล้วเราก็ได้ไม่ยึดถือแม้แต่กุศลแต่ยังกุศลอยู่อย่างไม่ประมาทเป็นจริงเป็นที่สุดแห่งที่สุดอยู่แล้วก็ไม่สงสัยจะตายแล้วสูญไม่ต้องไปอยู่ในภพภูมิอย่างนั้นเราก็หมดมันหมดปัญหามันหมดสงสัยจริงๆเพราะเราทำอันนี้ได้บริบูรณ์บริสุทธิ์ครบถ้วนทุกอย่างแล้วจะไปยังไงใครจะเอาไปยังไงใครจะมายังไงจะมียังไงจะไปหรือไม่ไปจะมาหรือไม่มา ไม่มีอะไรอีกที่จะสงสัยไม่มีอะไรอีกที่จะลำบากเดือดร้อนอะไรเลยเนี่ยมันถึงที่สุดอย่างนี้เพราะงั้นใครจะมาว่ามีอีกตายตายหรือไม่ตายพรุ่งนี้เห็นแล้วแจ้งแล้วถึงที่สุดแล้วหมดถ้าจะเขียนสัตตะเค้าเขียนเพราะไม่รู้ใครจะเขียนอุทิศเสียงเพราะไม่รู้เขาไม่มีที่จบถ้าเขาจบแล้วจะตาย 0 เขาก็ไม่ถูกจะตายเกิดเขาก็ไม่ทุกข์ไม่ทุกข์จริงๆไม่ต้องจริงๆเพราะมันทำให้ตัวเองอย่างหมดสิ้นอย่างสบายอย่างแน่เลยอะไรก็ได้อะไรก็ได้แล้วมันก็จะรู้เองว่าจะตายเกิดหรือจะตาย 0 มันจะมีความรู้อันละเอียดลึกซึ้งมันจะมี ต่อให้เรารู้ต่อมันจะรู้จักสัมพัทธภาพมันจะรู้จักความเชื่อมต่อที่ละเอียดเป็นอิทัปปัจจยตาอย่างละเอียดสมรรถภาพฤดีสิ่งที่มันสำคัญกันต่อไปอีกอย่างละเอียดที่ตาคนธรรมดามองออกไม่ออกคุณตาธรรมดามองไม่ได้อย่างไม่ถึงแล้วแต่ผู้ที่มีตาละเอียดอย่างถึงมองเห็นสภาพที่สะพัดเชื่อมโยงยังมีอะไรต่อไปอีกละเอียดปรากฏขาดแล้วความเห็นของคนขาดแล้วต่อไม่ได้แล้วแต่ความเห็นของพระอริยเจ้าชั้นสูงเห็นละเอียดของแต่ละบุคคลตามความเป็นจริงของแต่ละบุคคลไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหามันจะรู้แจ้งของอรหันต์แท้ๆของศาสนาพระพุทธเจ้าไม่เถียงใครและก็ไม่สงสัยและเป็นได้ทุกอย่างจะเป็นต่อก็ต่อจะเป็นตัดก็ตัดทำได้ทั้งตัดทำได้ทั้งต่อและเป็นได้ทุกอย่างจึงเรียกว่าอมตะภาคไม่เกิดไม่ตายหรือถ้าเกิดธาตุตายอะไรก็ได้เจริญนิรันดรกับเขาก็เรียนนิรันดรว่าเขาได้จะเรียกสูงตัดไม่มีเลยก็เรียกได้ ความจริงๆฟังจริงๆไม่เอียงฝั่งไหนฝั่งหนึ่งที่เป็นสูงสุดสุดถ้าว่างเพราะงั้นถ้ารู้สุดท้ายว่าและก็ทิ้งสุดท้ายว่าได้เป็นพุทธว่าใครจะอธิบายยังไงมาก็เราก็ไม่มีปัญหาอะไรเราเข้าใจได้ทุกประตูมีเรื่องของตลอดวัฏสงสารของพระองค์ไม่ทรงมันเกิดในรัชกาลหัวข้อพระพุทธศาสนาเรียกว่าคอกขึ้นแต่ที่จริงมันไม่ได้เกิดอย่างเดียวมันเป็นระดับ 3 ระดับขั้นตอนเดียวกันคุณทำทุกวันนี้คุณจะต้องพยายามรู้จักฉันปลายสุดชั้นสะอาดภูมิพล โรคภูมิแพ้สุทัศน์สุทธาวาส HD และรู้ว่าเป็นสมมติสัจจะอันเป็นปลายความเป็นอยู่อยู่อย่างนี้เองเราจะได้รู้และเราก็ต้องทำให้รู้ให้เห็นจริงๆออกความเป็นอยู่เป็นอย่างนี้เองอยู่สูงสุดเป็นอย่างนี้เองตามสมมติที่สัจจะสมมติสัจจะจะต้องมีอย่างนี้ก็เป็นอย่างนี้เพราะเราจะมีภูมิมันสูงเป็นผู้ที่เกื้อกูลเป็นผู้ที่สุดแล้วไปพูดที่ว่างก็ได้จะเป็นก็ได้แต่ว่างก็ได้จะเกิดก็ได้จะตายก็ได้เพราะเรายังไม่ตายจริงโดยสมมติสัจจะยังไม่หมดรูปนางขันธ์ 5 ยังสาวๆยังเหลือเชื้อส่วนลดรูปนามขันธ์ 5 เราก็อยู่อย่างผู้มีรูปนามขันธ์ 5 ตามความเป็นจริงที่เป็นจริงเราก็ได้เท่านั้นเองทีนี้ผู้ที่มีอยู่จะอยู่ในรูปนามคณะสูงสุดของพรหมที่บริสุทธิ์พรหมที่สูงที่สุดหรือว่าสภาพสภาวะจิตวิญญาณพรหมลิขิตวิญญาณที่บริสุทธิ์ที่สูงที่สุดก็มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาเราก็รู้อยู่แล้วเราเองก็สามารถรู้ยิ่งกว่านั้นเป็นขันในลักษณะนามสัญญานาสัญญาแล้วก็เข้าใจแจ้งจนกระทั่งตลอดจนเราก็ไม่มีปัญหาเป็นสัตว์ป่าว่าก้าวรู้ในสัตว์ป่าว่า ไม่ใช่รู้แต่แค่สุทธาวาสรู้จักแปลว่ารู้สภาพของจิตวิญญาณแพ้ที่เรียกว่าทาน 1 ชั้น 2 ชั้น 3 ชั้น 4 อรูปฌาน 1 2 3 4 และสัญญาเวทยิตนิโรธที่ไม่จับตาว่าฉันที่สุดท้ายชั้นที่ 9 รู้จริงๆรู้ชัดๆพอสัตว์โลกย่อมเป็นสัตว์โลกเรายังเป็นสัตว์โลกยังไม่ตายยังมีชีวิตโดยสมมติเป็นศตวรรษหรือเป็นสัตว์ป่าที่จะเป็นสัตว์ป่าว่าไม่ใช่ศตวรรษนี้มาเป็นภาษาไทยพฤติกรรมของสัตว์ต่างๆจะมีตัวเกิดอยู่ก็เกิดอยู่ เป็นสัตว์โลกอยู่ก็ไปสัตว์โลกอยู่โดยสมมติที่จะก็เป็นเราเป็นสัตว์โลกที่ถึงที่สุดที่ตายแล้วก็ตายแล้วรู้ตัวตายแล้วเราทำตัวตายให้แก่ตนได้ด้วยเราก็หมดปัญหาแล้วผู้ใดรู้สุดท้ายว่าและผู้ใดเข้าใจสภาวะก็เป็นอยู่ด้วยความเป็นสัตว์โลกที่มีสุขภาพอาวาสเป็นอาวาสสัตว์ที่มีสุขภาพเป็นอาวาสก็เป็นสัตว์ที่ได้เสวยเสวยสุขภาวะสูงสุดจะมีภูมิเอาว่าด้วย straight 9 ก็ได้ไม่ประหลาดได้โดยไม่ยากได้โดยไม่ลำบากในการ แล้วก็มีฌานอรูปฌานซ้อนแล้วก็ไม่เป็นปัญหาเราไม่ติดในรูปไม่ชัดเราไม่ยึดในรูปบัญชาหรืออรูปฌานแม้แต่สัญญาเวทยิตนิโรธที่ว่าเป็นแดนของนิพพานเป็นภูมิของนิพพานจูบปลายสัญญาเวทีพิษณุโลกเราก็ไม่สำคัญมั่นหมายในสัญญาเวทยิตนิโรธไม่ติดว่าสัญญาเวทยิตนิโรธเป็นของเราสูงสุดของปานฉะนี้ก็ไม่ได้พูดเอาล่ะอธิบายอันนี้ก็แค่นี้มันก็วนเวียนก็อธิบายไปตามนั้นยุ่งกันใหญ่เราต้องอธิบายละเอียดสูงในภาษาอีกแค่นี้พูดถึงผู้รู้ผู้เป็นพระเอกก็ตัดสินได้และรู้ทันทีว่าสะสมสารที่ล่วงมาแล้วเคยชมบูชายันต์และบำรุง แล้วอย่างมากแต่ทีนี้ก็เล่าพระพุทธเจ้าก็ตรัสไว้อื่นมีแต่พระพุทธเจ้าพระสารีบุตรแต่อันนี้มาจากสูตรเดียวกันสามัคคีแต่สุภาวะแล้วก็ตัดเรื่องที่ว่าเคยไปเป็นเคยไปมาอะไรมากมายแล้วสาธุมีความเห็นว่าความบริสุทธิ์มีได้เพราะการบูชายันต์สารีบุตรก็ยังที่เรายังไม่เคยบูชามาแล้วแต่หลังตลอดการท่องเที่ยวอันยืดยาวนานเป็นกษัตริย์บ้างเป็นกษัตริย์ผู้ได้บรรลุธรรมพิเศษบ้าง วิชามหาศาลบ้างหาได้ไม่ง่ายเลยยันต์พิธีต่างๆการบูชายันต์การกระทำพิธีการที่จะให้เกิดความเจริญบูชายัญหรือทำยันต์พิธียันต์พิธีมีมากมายมาแต่เก่าเป็นการกระทำเพราะฉะนั้นการกระทํา ทำให้บริสุทธิ์ทำมาทั้งนั้นเพราะฉะนั้นอย่าว่าได้ทำมาอย่างนั้นเลยแม้แต่ทำอย่างที่ผ่านมาเมื่อกี้นี้ท่านเองท่านไม่ได้ไปเป็นอย่างนี้ไม่ได้บอกว่าเขาบอกว่าอย่างนี้บริสุทธิ์ท่านเองท่านไม่ได้เข้าไปที่บริสุทธิ์ส่วนพวกนี้แล้วท่านทำอะไรจำได้มีมากหาได้ไม่ง่ายเลยสารีบุตรสมณธรรมพวกหนึ่งมีถ้อยคำมีความเห็นว่าความบริสุทธิ์มีได้เพราะการบำรุงไฟสถานีเข้าไปที่เรายังไม่เคยบูชามาแล้วแต่หลังตลอดการท่องเที่ยวอันยืดยาวนานเป็นกษัตริย์บ้างเป็นกษัตริย์ผู้ได้มูลค่าพิเศษมากเป็นพราหมณ์มหาศาลบ้างนั้นหาได้ไม่ง่ายเลย ว่าจะบูชายันต์แบบไหนก็ตามที่ขยายยันต์ต่างๆคำว่าพิธีบูชายันต์มันมีทั้งยันต์อัคคียันต์สิงห์ชนะยันอารยันก็แล้วแต่มันมีอีกแม้แต่ถึงจะได้ญาณที่ใช้น้ำบูชานี่แหละเยอะเด่นให้น้ำใช้ไฟผู้ชายยันต์ด้วยไฟบูชายันต์ด้วยน้ำเป็นสื่อใช้ไฟเป็นสื่อใช้ไฟเป็นสีขาวไปใช้น้ำไปซื้อก็เอาน้ำจะจัดกระจายเอาพ่อเอาเทวราชเอากินเอาดื่มเอาทำเป็นยังไงก็แล้วแต่ใช้น้ำเป็นเครื่องประกอบชิ้นชนะแต่โอกาสชนะอัคคีแล้วการใช้ไฟฟ้าเออการบูชายันต์ด้วยวิธีการอย่างไร ก็ทำมาตลอดถ้าไม่มีอะไรที่ไม่ได้ทำนี่เป็นต้นขยันวิธีต่างๆนั้นมันประกอบพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าท่านอธิบายไว้ในสูตรอะไรไม่รู้จำไม่ได้บางทีคราวนี้ทีข้าราชการมียันต์พิธีมีพระมหาอุปราชพระพุทธเจ้าท่านก็อธิบายถึงการพิธีให้แก่บอกว่าพราหมณ์เนี่ยเขาจะทำพิธีให้กษัตริย์อะไรไม่รู้ก็จะทำเพื่อที่จะอธิบายญาณวิถีที่ดีที่สุดแบบพุทธศาสนาไม่ได้บูชาไปกันเลยให้ลดการบูชาไฟบูชาด้วยน้ำบูชาในการฆ่า ข้าศึกด้วยอะไรก็ได้ต่างๆให้มีทานให้มีการรักษาศีลบำเพ็ญเป็นยันต์สัมปทานพิธีการที่ดีเป็นการสัมปทานถ้าไปบูชาไปบูชาอะไรก็ได้อยู่มันไม่ใช่เรื่องไม่ดีสุดพระพุทธเจ้าท่านรู้มาผ่านมาหมดแล้วเพราะเรารู้แล้วเราเลิกได้เราก็เลิกแล้วจึงมีมิตรมีนโยบายในการที่จะช่วยคนอื่นมาให้ลงไม่ต้องล้มถึงจะได้ไม่ต้องหลงอัคคียันมียันต์สัมปทานที่ถูกต้องเป็นระบบการประพฤติเป็นระบบคอมเพลนเป็นพิธีกรรมที่จะนำไปสู่ความเจริญที่แท้จริงไม่งมงายและก็ไม่เผาผลาญไม่ทำลายล้างไม่บาป [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ภายหลังแต่การตายเพราะกายแตกย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์อันนี้มีเยอะที่ฐานะสติไม่มีหลายพันนะเราเอาอธิบายเป็นเรื่องๆก่อนไม่ได้เรื่องหนึ่งท่านบอกว่าท่านเคยเกิดเป็นมนุษย์ในชาติในภพก่อนๆและเป็นผู้บ่าวบั่นในกุศลถือมั่นในกายสุจริตไม่กี่สุริยาสุจริตในการบริจาคทานการสมาทานศีลรักษาอุโบสถปฏิบัติบิดามารดาปฏิบัติสมณพราหมณ์เป็นผู้อ่อนน้อมต่อผู้เจริญในตระกูลและก็นายอธิกุศลธรรมก็คือกุศลธรรมที่มันยิ่งมันเยี่ยมมันดีท่านก็ได้อ่อนน้อม เจริญแล้วก็ต่อกุศลธรรมทั้งหลายทั้งหมู่และอย่างอื่นแล้วก็ท่านได้กระทำเพราะได้กระทำได้สั่งสมได้พ่อกูได้มั่วสุมกรรมนั้นๆไว้ฟังภาษาดูเหมือนหยาบมั่วสุมเมืองสยามมั่วสุมกำที่เป็นอาทิกุศลธรรมเมื่อฉันต้องการกระทำกลายสุรินทร์มโนสุจริตมั่วสุมในการบริจาคทานเมื่อสมเด็จการสมาทานศีลรักษาอุโบสถเหมาะสมในการปฏิบัติมารดาบิดาปฏิบัติสมณพราหมณ์การอ่อนน้อมต่อผู้เจริญในตระกูลเราจะไปมั่วสุมวิเศษคุณหรือกระทำให้มากๆมีเวลาเท่าใด อยู่อย่างนั้นกับอันนั้นคลุกคลีกับอันนั้นฟังธรรมอย่างนี้แล้วมันจะรู้สึกว่ามันขัดๆกันกับองค์ธรรมพระพุทธเจ้าว่าภิกษุผู้มีความเสื่อมก็คือผู้ที่คลุกคลีเกี่ยวข้องมั่วสุมอะไรอย่างเงี้ยแต่แท้จริงแล้วมันต้องแบ่งกุศลอกุศลถ้าใครจะคลุกคลีกุศลมันจะไปเสียอะไรภาษาไทยได้รับฟังธรรมเสมอเราจะต้องแบ่งกุศลอกุศลออกซะก่อนชัดแจ้ง ธรรมะอันใดก็ตามเมื่อแยกออกเป็นหลักวิเคราะห์แล้วมันก็ยังกุศลให้ถึงพร้อมถึงกุศลเถิดไม่เป็นไรแต่อย่าหลงกุศลไปที่สุดเท่านั้นแหละถึงสิ้นกุศลแต่อย่าหลงกุศลทีนี้ถ้าอยากอธิบายหยาบๆก็บอกว่าจะหยาบอย่างไรที่โลกเขาเรียกว่ากุศลท่านก็ได้คุณก็ทำได้สั่งสมเด็จพ่อคูณสิ่งที่เป็นกุศลนั้นตลอดเวลาเพราะฉะนั้นท่านจึงสร้างร่างกายแตกตายภายหลังจากการตายเพราะตายแต่อันนี้มันหมายความแตกต่างเนื้อและกลายร่างก็ได้จะอธิบายเอาไปเป็นปรมัตถ์เลยแต่การประชุมธุรกิจ ร้านเลยก็ได้กายเนื้อแตกตายก็ได้ขึ้นสู่สวรรค์จะสวรรค์แบบไหนก็ตามหรือแม้แต่เดี๋ยวนี้ถ้าเราจะอ่านถ้าเราได้ทำดีก็แน่นอนแล้วเราก็ได้ขึ้นสวรรค์ทำสุจริตและก็เห็นสวรรค์ได้ขึ้นสวรรค์รู้สึกว่าสวรรค์เป็นที่น่าอยู่ไม่เบาเกินไปไม่ว่างเกินไปคนที่อยู่สวรรค์ไม่ติดก็เพราะว่าเห็นสวรรค์มันเบาเกินไปต้องไปเอาสวรรค์หยาบๆเอาไปเอาสวรรค์ที่สวรรค์แทนสวรรค์ทุกทีหนักๆหน่วงๆสวรรค์ร้อนๆรนๆมันซ่าแบบโลกปรุงแต่งเต็มไปด้วยลูกก็กินเสียงอะไรก็แล้วแต่สัมผัสเสียดสีต้องมีอะไรต่ออะไรมากนักยิ่งหลงผิด ที่ต้องสัมผัสเสียดสีแดงต้องรสจัดแต่เป็นเรื่องของโลกหนักใจเลยหนาด้านตกลงไปจัดไปจ้างนะลูกแต่ยังทำมาแล้วต้องสูงเบาบางรถละจางคลายหายไปเรื่อยๆไม่ใช่เป็นรสจัดจ้านขึ้นต้องสัมผัสเสียดสีจัดจ้านไม่โลกยิ่งมาสู่สภาพบางที่เห็นจริงเห็นแค่จิตก็รู้ว่าโอ้ยอย่างนี้ดีกว่าเบาบางไม่ต้องไปฝึกไปวายไปสร้างไปสมน้ำหน้าอย่างเรานี่มีสภาพสิ่งใหม่เห็นในรูปมีทั้งนามธรรมใจของเราเหมือนมันแตกการตายเพราะตายอยู่เพราะความประชุมของ ก่อนไปประชุมแต่ก่อนไปเกี่ยวพันแต่ก่อนไปรับเป็นสมาชิกเขาอยู่เป็นบริวารเป็นอาณานิคมเดี๋ยวนี้แตกจากนั้นแล้วไม่อยู่ในอานัสไม่อยู่ในอาณานิคมไม่ร่วมกับเขาแล้วแต่ออกมาเรียกว่ากายอยู่แต่กายแต่จิตมันแตกออกมาแล้วจากนั้นจิตมันไม่ถูกผูกอยู่อย่างโลกก็เป็นโรคก็ดึงเอาไว้ในโลกเค้าสะสมเหล่าบริวารเราก็ไม่ได้เป็นบริวารแล้วแต่ออกมาจากบริวารไปแล้วแตกออกมาจากความประชุมแต่พบความตายแต่ความประชุมเราไม่ประชุมกับเขาออกมาฟังภาษาให้ดีนี่พยายามพูดกลับไปกลับมา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ใจดีขึ้นด้วยสู่สวรรค์ขึ้นด้วยมันจะเอาแบบโลโก้อธิบายแบบหยาบๆเป็นเนื้อๆเป็นวัตถุวัตถุก็แสดงสุจริตจากวัตถุก็ได้ขึ้นสวรรค์ยินดีปรีดาแบบวัตถุไม่เป็นไรมาถึงขั้นจิตใจจิตเห็นได้ไหมจะอธิบายไปเมื่อกี้พอมันสูงสุดขึ้นเพราะมันเบามันว่างมันไม่เป็นอาณานิคมมันแตกออกมาจากโลกมันไม่ติดมันปล่อยแล้วมันก็เข้าใจมันไม่มีสยามมันไม่ห่วงหาอาวรณ์ใครยังห่วงหาอาวรณ์อยู่คนนั้นก็ยังเข้าใจยังไม่แท้คนนั้นก็ยังสงสัยยังพลางแพลงยังเหลือเชื้อไม่ขาดระยะตกแต่งตกแต่งอยู่เห็นว่ามันมันดีก็ต้องเอาไว้ ต้องการแว่นตาใกล้จะหมดมันไม่เห็นจะต้องไปส่องแสงแต่มันก็เรารู้อยู่แล้วไอ้โลกนี้กระโดดเข้าไปเมื่อไหร่มันก็อยู่ในตัวเพราะเราอยู่กับโลกอยู่แล้วง่ายๆแล้วขาออกมาที่เราจะเห็นชัดเจนจะเห็นเด่นอีกโอ้โหไม่มีปัญหาเลยสงบสนิทไม่ต้องกังวลกังวลไม่ต้องห่วงหาอะไรอีกจะหยุดก็หยุดเลยถ้าจะพยายามใช้สัญญาณนึกคิดปรุงขึ้นมาระลึกขึ้นมาเพื่อให้มันจำได้จดจำออกมาได้เข้าไปหาเขาได้อีกแล้วก็ต้องใช้ความพยายามนึกคิดขึ้นมาแล้วมันก็ได้ถ้า