241203-3-158 ทางเอกภาค3-ตอน158(หน้า119)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

มุทิตาอุเบกขาหมายถึงสภาพที่ก็ปล่อยใจก็ปล่อยมือดีแล้วก็วางใจด้วยที่ยินดีที่ดีเกิดขึ้นได้ดีอะไรเกิดขึ้นตั้งดีมีตั้งขึ้นก็ตามแล้วเราก็ปล่อยจ่ายทุกคนก็ไม่แบ่งทุกคนก็ไม่เป็นพรมที่นี้นอกจากได้ดีช่วยกันทำดีแล้วใครจะทำก็ตาม หนึ่งคนทำ 2 คนทำกลุ่มย่อยทำทำดีแล้วก็ไม่ใช่ว่ากลุ่มนั้นดีเบ่งดีไม่มีอุเบกขาบริสุทธิ์รวมปรุงร่วมสร้างอะไรก็เป็นการงานบริสุทธิ์ผ่องใสปราศจากธุลีหมองธุลีเริงปราศจากการชอบปราศจากการชังอะไรหมดนี่เราเรียกว่าใช้อำนาจไปทางจิตไปตลอดพรหมโลกใช้อำนาจทางกายโยนีแหละถ้าหน้าทางกายใช้อำนาจทางจิตจิตจิตจิตจิตของเราเป็นเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาและได้พากายพาร่างกายลงมือกระทำด้วยไม่ใช่เกิดจากจิตด้วยเมตตาเมตตาอยากจะช่วย เขาแล้วก็สมมุติเขาอยู่แต่ว่าเป็นมิตรด้วยภาษาไม่ใช่เป็นมิตรไมตรีด้วยคำกิริยาประสานสมานสามัคคีมีกรรมกิริยาทางกายทางวาจาทางมโนพร้อมโดยเรามีจิตเป็นอำนาจใหญ่ด้วยเพราะเรารู้กายอยู่แล้วเราก็ยังรู้จิตเวทนาของเรามีแต่การปรารถนาดีมีอาการขาวจรมีอิจฉาว่าจรเพราะจรเอาวจรก็คือเป็นไปมันเป็นไปในทางปรารถนาดีต้องการอิจฉากับเรื่องความต้องการการเผยก็แปลว่าความปรารถนาแปลว่าความต้องการเพราะฉะนั้นดีต้องการดีต้องการไปในทิศทางที่ดีทางทางกุศลเราจะเป็นผู้ที่รู้ตลอดแม้ พรมนี่จะเป็นไปในขนาดพรมใหญ่เรียกว่ารูปพระพรหมเห็นรูปชัดเห็นตัวตนเป็นคนที่ใจเป็นคนที่มีคุณภาพเป็นคนที่มีคุณค่าเป็นประโยชน์ใหญ่มีฤทธิ์มีแรงมีความสามารถมีสมรรถภาพใหญ่ไม่ใช่ใหญ่เพราะตัวใหญ่ไม่ใช่ใหญ่เพราะบ้างเพราะยศใหญ่เพราะความสามารถใหญ่เพราะกรรมการงานเพราะกรรมกรรมนี่เป็นความจำและเป็นตัวจำแนกสัตว์ใหญ่เห็นได้แม้กระทั่งไปในทางนามธรรมกาโยไปในรูปบนโลกหรือรูปพระพรหมไปในทางอรูปบนโลกหรืออรรูปปกพรมไปตลอดพรหมโลกนี่ เอารูปผมด้วยเอารูปปลอมก็ยิ่งเข้าไปหาในทางในจิตชัยนาททางกายไปตลอดแม้ที่สุดไปถึงขนาดใช้อำนาจทางกายไปตลอดอายตนะพรหมโลกโนนไปอายตนะพรหมโน่นอย่าว่าแต่อารมณ์และรู้รู้ตัวรู้ที่รู้ลึกซึ้งไปถึงขนาดว่าอรูปพรหมหรืออรูปฌานถึงขนาดอาการสาววินจากอากาสานัญจายตนะอายตนะขณะวิญญาณัญจายตนะมีถึงขนาดอายตนะเหลือแต่อายตนะอายตนะบอกแล้วว่าเป็นธาตุรู้ที่ละเอียดมากแล้วธาตุรู้ รักเขาเรียกจิตก็รู้ใจตัดสิทธิ์เขาเรียกว่าธาตุรู้อายตนะก็เป็นธาตุรู้ถึงขั้นอรูปพรหมสุดอายตนะได้เคยวิจัยวิจารณ์ให้ฟังแล้วในบทเรียนว่าอายตนะอายอายะประโยชน์ตนนะไปวันนี้เกิดน้อยในแยกพยัญชนะให้ฟังแล้วอายตนะแปลว่าธาตุรู้แม่มันมีเหลือนิดเหลือน้อยชนิดน้อยอย่างไรอย่างไรก็ตามมันก็จะต้องรู้อยู่ในความเป็นประโยชน์เป็นส่วนได้หรือเป็นกำไรส่วนได้คำนี้เนี่ยถ้าเราเข้าใจธรรมะไม่สับสนแล้วการได้ของเราก็คือการได้สร้างสรรค์ได้เจริญได้ก่อเกิดสิ่งที่งอก ความเจริญดีนั่นเป็นความได้ของมนุษย์ได้เสียสละก่อเกิดสิ่งที่เจริญแล้วก็แจกจ่ายเจือจานเอื้อเฟื้อเกื้อกูลผู้นั้นผู้นี้ได้รับผลประโยชน์ไปใช้แม้แต่ต้นไม้ก็ได้รับน้ำรับท่ารับอาหารได้รับการดูแลแม้แต่สัตว์ก็ได้รับการดูแลช่วยเหลือให้อาหารให้ส่วนได้ส่วนดีแก่เขาแม้แต่มนุษย์เขาก็ได้รับส่วนดีจากเราเราได้สร้างสรรค์ก็ไม่ดีได้รับคุณประโยชน์จากเราเราได้เสียสละให้เป็นผู้สร้างให้เป็นผู้ทำให้เป็นผู้ก่อเกิดให้นั่นเราได้เราได้เพราะเราได้สร้างสรรค์ให้เราเป็นพระเจ้าเราเป็นพระผู้สร้างเราเป็นผู้สร้างผู้ทำเป็นผู้เสีย เป็นผู้ให้เลยออกทุนออกแรงแรงงานทางการแรงงานทางสมองเราได้ทำเราได้ให้เราได้กรอกกรอบเราได้ใช้สมรรถภาพฝีมือความสามารถทุกอย่างเราได้ทำแล้วก็ได้ให้แก่ผู้อื่นนี่เป็นตัวอายะเป็นตัวปลายักษ์เป็นตัวกำไรฟังทฤษฎีกำไรและขาดทุนของอารยชนไม่ใช่เราจะเกิดมาเพื่อที่จะกอบโกยเอาเปรียบเอารัฐไม่ทำอะไรแล้วก็จะรับจากผู้อื่นนั่นคือกำไรหรือเราลงทุนไปน้อยแล้วเรากลับได้เปรียบมามากจ่ายแรงงานไปซัก 10 ยูนิตถ้าฆ่าอยู่นี่ลำบากเราควรจะได้สัก 2 20 ในกำไรไปอีก 2 เท่า ได้กลับคืนมา 20 ได้กลับคืนมา 30 แล้วถือว่าไอ้ส่วนเกินที่เราลงทุนไป 10 นั้นน่ะคือกำไรไม่ใช่นั่นเราไปกอบโกยนะเราไปขูดรีดเอาฟรีเอาเปล่าไปเอาอะไรของเขามาก็ไม่รู้ของคนอื่นทั้งนั้นน่ะไปดึงเอาส่วนเกินส่วนไม่ใช่เรื่องเป็นหนี้โดยทำให้เราเป็นหนี้เขาถ้าเราลงทุนลงแรงไปตั้ง 10 เราก็ให้เขาแบ่งออกไปจาก 10 นั่นแหละเราได้กำไรแบ่งเป็นเราก็ยังเอาคืน 3 เอาคืนมา 7 แล้วก็ได้ให้เขาไปตั้ง 3 ถ้ายังไงเขาไปตั้งค่าให้เขาไปตั้ง 8 เอาคืนมา เราก็ยิ่งขึ้นได้กำไรตั้ง 8 ลงทุนไป 10 ออกทุนออกแรงเลยนี่ไม่แรงงานแรงกายแรงปัญญาอะไรก็ใช้กันไปสมมุติว่าตั้ง 10 ยูนิต 10 ค่า 10 หน่วยเป็นหน่วยบาทหน่วยดอลลาร์หน่วยปอนด์หน่วยอะไรก็ตามใจเธอจะเรียกค่าด้วยอะไรก็ตามใจและแล้วเราก็เอาคืนมาแต่น้อยเท่าไหร่มีหลักเกณฑ์อยู่อันนึงว่าเรายิ่งเอาคืนมันน้อยได้เท่าไหร่เรายิ่งกำไรมากเท่านั้นเอาค่าแรงของเราคืนมันน้อยเท่าไหร่เพราะฉะนั้นยิ่งเรามีความสามารถมากเก่งฝีมือของเรานี่โลกเค้าตีราคานะเราก็ตีราคาให้อย่างสูงฝีมือคนนี้มันมีราคาสมองเรา ศูนย์คิดอะไรออกได้เยี่ยมวิเศษวิจิตรสลักเสลากัมมันยะสละสลวยทีเดียวมีฝีมือมากเขาตีราคาให้สูงๆเราอย่ามีมานะเราอยากเป็นพรมตัวหลงตนใหญ่โตแม้เราจะมีฝีมืออะไรก็ตามแต่ไม่โอไม่อาไม่อ้างไม่อวดไม่ไปเอาค่าสูงแม้ความจริงเราทำได้เรามีฝีมือจริงมีความสามารถสูงจริงเขาตีราคาให้ตามโลกเขาต้องตีราคาให้เป็นธรรมดาอยู่แหละธรรมดาเขาทำเขาให้ค่าสูงเราก็ยิ่งตีราคาถูกเอามาน้อยสมมุติว่าโลกเค้าตีราคาให้ตั้งเราทำนี่แทนที่จะเขาให้ราคา 10 เขาให้ราคาตั้ง 100 ตลาดเขาหรือว่าคนเขาให้จริงๆเราไม่ได้ไปขู่ไปเข็นเอาหรอกฆ่ามันสมควรการตลาดขอให้ราคาตั้งค่ามันต้องร้อยในฝีมือเรามันสมองเรานี่ต้องรอยูนิตหรือ 100 หน่วย 100 บาทหรือ 100 ปอนด์หรือ 100 ดอลลาร์อะไรก็ตามใจเสร็จแล้วเรายิ่งคิดเอามาทำเอามาแค่ 2 แล้วยิ่งกำไรตั้ง 92 น่ะได้บุญนะได้กำไรได้มีประโยชน์เสียสละได้ตั้ง 92 98 แน่เอาคืนมา 2 อย่างเก่าหรือจะเอาคืนมา 1 ถ้าเราสามารถเลี้ยงตัวเองได้เท่านั้นเราเป็นผู้มักน้อยสันโดษคงเดิมกินก็แถวนี้ใช้ก็เท่านี้สมรรถภาพของเรามันทวีได้มันไม่ได้ทวีเพราะว่าคุณจะต้องมีเครื่องแต่งตัวสูงใหญ่คุณจะต้องมีการ แหวนตัวเองก็มีทั้งบ้านเรือนใหญ่ถึงจะแตกหรือจะมีฝีมือได้สูงและต้องมีที่หลายแปลงและจะมีฝีมือสูงเปล่ามันไม่ได้สูงเพราะคุณมีลาภมากคุณมีเครื่องแต่งตัวใหญ่หรูคุณมียิ่งมีเครื่องแต่งตัวใหญ่ๆยิ่งทำงานอะไรไม่เคยได้ใส่เครื่องทรงเข้ามากๆแล้วก็เตะท่าคอแข็งอกตั้งอยู่นั่นน่ะมันต้องทำอะไรแล้วโค้งก็ไม่ลงโกงก็ไม่ได้นี่ไปทำอะไรได้เพราะงั้นคนไม่ได้ไปมีความสามารถสร้างศาลได้เพราะเครื่องแต่งตัวเพราะยศศักดิ์ยศศักดิ์ถ้าเผื่อว่าเขาจะให้อำนาจหรือว่าเขาจะเผื่อแผ่ให้เป็นผู้มีผู้ช่วยเหลือมีอำนาจในการใช้สมมุติว่าเขาจะศักดินาสมัยก่อนเขาให้ที่ดินเป็นผู้ที่มีที่ดินเท่านั้นได้ตอน ไม่สามารถที่จะทำกิจกับที่ดินเท่านั้นตอนนี้ได้เราจะหาคนมาช่วยทำหรือว่าเราจะมีความสามารถทำงานในพื้นแผ่นดินที่ท่านมอบให้นี่เป็นวัดเป็นสักเป็นค่าเราจะมีความสามารถถึงขนาดนั้นเป็นคุณก็มีเท่านั้นมีหลวงเป็นหลวงไปเท่านั้นเป็นขุนเป็นขุนเป็นหลวงเป็นพระอะไรแต่ก่อนนี้ศักดินาต่างคนต่างมีครอบครองนาเท่านั้นได้เท่านี้ได้เราสามารถทำไหมสามารถทำงานในพื้นแผ่นดินเหล่านั้นได้ไม่สามารถเราก็มีปัญญาที่จะหาบริวารหาคนที่มาช่วยแรงงานทำเพื่อให้เกิดผลประโยชน์คุณค่าก็จงทำแล้วก็ขยายออกไปไม่ได้หมายความว่ายศศักดิ์มีนาอะไรต่างๆเนี่ยให้ว่าเราเพื่อเป็นโก้แล้วเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ดินสอกดเอาไปซื้อไปขายเอาไปเอาเงินมาสูบฝิ่นกินกัญชาเสพอะไรต่ออะไรต่างๆไม่ใช่ไม่ใช่เขาให้เพื่อที่จะให้เรานี่ได้ทำประโยชน์มากขึ้นมีองค์ประกอบให้เอาอุปกรณ์นี้สำคัญที่ดินที่นาที่ไร่ให้ไปเอานี่ก็ขอบเหล็กครอบครองอันนี้เอาไปสร้างเป็นสันขึ้นเพราะเราเองเป็นคนดีมีความสามารถมีความรู้มีบริวารมีคนนับหน้าถือตาเชื่อถือได้กระทำกันช่วยกันทำพากันทำก็ขยายผลผลิตขยายงานการขยายสิ่งที่จะเป็นประโยชน์เป็นคุณค่าขึ้นได้อย่างนี้เป็นต้นถ้าเผื่อว่าเราจะได้ยศถ้าเกิดว่าเราจะได้สั่งไม่ใช่เขาให้มาเพื่อว่าเราจะเอาไปกอบโกยไว้สำหรับขายกินขายเอามา ลืมเซฟเอามาเบ่งอะไรไม่ใช่หรือแม้แต่จะมีบริวารจะเรียกช่วยเหลือโปรไฟล์มีบริวารก็ไม่ช่วยงานการไม่ใช่มาเอามาแบ่งทำเขามาข่มขี่ม้าควายใส่รองเท้าเกิดมาคอยปัดฝุ่นบัตรอะไรต่ออะไรคอยรับใช้สอยอะไรไม่ใช่เอาในรูปนี้เราจะยกตัวอย่างพวกเราในกลุ่มสังคมพวกเรานี่ถ้าว่าแล้วอาตมานี่มีบริวารขณะนี้มีคนรับใช้มียศใหญ่ถ้าเป็นสัตว์กินน้ำไม่น้อยมีคนมารับใช้มีคนมารายจ่ายจริงๆไม่ได้มารับใช้เรามารับใช้งานมาทำงานหน่วยกลางชื่อในการบริหารนโยบายเชื่อในความคิดอ่านสร้าง ประโยคอาตมาเป็นต้นคิดหรือว่าหมู่กลุ่มประชุมกันช่วยกันคิดแล้วเอามากรองเอามาทำร่วมกันไปแล้วก็ช่วยกันคนละไม้คนละมือแล้วพวกเราก็ได้ช่วยกันอยู่เนี่ยคุณมาเป็นคนรับใช้เพื่อที่จะได้มาสร้างสรรค์สิ่งเหล่านั้นแล้วก็ยิ่งสมมุติว่าเราเป็นขุนเป็นหลวงเป็นพระแล้วมีที่นาเยอะๆแล้วก็เอาพวกคุณมาเป็นบริวารสร้างข่าวสร้างทำนาแล้วก็เอาข้าวไปขายแล้วเงินก็คุณพระเก็บหมดคุณพระเก็บเงินหมดพวกคุณเป็นบริวารพวกคุณก็มาทำนาให้เสร็จแล้วก็ขายคุณพระก็เก็บแล้วก็เอาไปซื้ออะไรต่ออะไรเครื่องเพชรเครื่องพลอยให้แฟนคนที่ 1 แฟนคนที่ 2 คุณพระก็มีหลายหลายเมียหลายๆลูกหลายๆ แล้วพวกคุณก็มาคอยรับใช้ทำงานสร้างข่าวสร้างนาสร้างพืชได้ดีให้คุณพระอยู่อย่างนั้นหรือเทียบเคียงดูพวกคุณมานี่คุณมาสร้างขึ้นมาแล้วอาตมากอบโกยมาให้อะไรแก่ตัวมาให้อะไรแก่ลูกเอาแต่มาร้านอาตมาเมียอาตมามีไหมเอามาเสพอะไรในอาตมาหรือแม้แต่เราจะให้ผู้ใดกันในนี้แล้วก็ไม่ได้ทำเพื่อให้ผู้ใดแต่เราทำเพื่อสร้างสรรค์ให้แก่มนุษย์ได้กำไรเป็นนักเศรษฐกิจสร้างสรรค์สังคมสร้างสรรค์ขณะนี้เราเน้นทางด้านนามธรรมสร้างสรรค์ธรรมะสร้างสรรค์สิ่งที่มันจะไปสืบคุณธรรมสื่อพฤติกรรมที่ดีให้รู้ในคุณค่าของความดีคุณธรรมที่ดีเราพยายามช่วยเขาด้วยอุปกรณ์ เหมือนกันโดยใช้วัตถุต้องหาซื้อหาสร้างมาเพราะว่าเราไม่มีโรงงานสร้างอุปกรณ์เหล่านั้นแม้แต่กระดาษสักแผ่นแล้วก็ไม่มีโรงงานสร้างก็ไปซื้อเขาซื้อกระดาษซื้อฟิล์มซื้อหมึกซื้อเครื่องพิมพ์เครื่องทำงานเครื่องใช้อะไรอื่นเราก็เอามาเป็นองค์ประกอบแล้วก็เพื่อที่จะขยายงานแล้วก็ขยายออกไปเพื่อคนอื่นช่วยกันอย่างรู้กันอยู่เนี่ยเขมรก็มาปรึกษากันว่าอันนี้เราจะเริ่มซื้อยังโหถ้าจะเอาให้ซื้อเอาเครื่องไม้เครื่องมือเอาทำผิดทำการเพื่อเอาอะไรมาทำงานหรืออาตมามีอีกเยอะอาตมามีอาตมาเชื่อแน่ว่ามีปัญญาพอจะควบคุมโรงงานมีเครื่องทุนแรงมีเครื่องยินดีเพิ่มขึ้นมาโอ้ มีอีกเยอะแยะเลยนี่จะเอาอะไรต่ออะไรเป็นไปได้แล้วจะสั่งเครื่องพิมพ์คาเวียร์โน่นน่ะมันเดินมันจะสั่งเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวเรียงตัวอะไรคุ้มกันทำงานกันให้เร็วจี๋เดินเครื่องเร็วไวโอ้เยอะแยะถ้าจะวาดไปแล้วที่จะต้องใช้อุปกรณ์ทุกวันนี้เราก็ได้แต่ประหยัดพยายามนะอันนี้พอซื้อกันหรือยังอันนี้พอก้าวไปอันนี้แพงนะอันนี้มีคุณภาพสูงขึ้นก็จริงอยู่แต่ว่าเราเสียสละแรงงานเราเถอะเรามีแรงงานเค้าบอกบางคนเขาจะซื้อนี่เดี๋ยวจะซื้อเครื่องพับมาที่จริงแรงงานพับกระดาษของเรานี่น่าชื่นใจนะคนไม่เห็นแล้วพวกคุณทำงานเนี่ยเขาถึงแล้วเขาพระภูมิในแรงงานของมนุษย์นะแล้วเรายิ่งชี้ บอกว่าพวกคุณนี่กินข้าวมื้อเดียวนี่ทำกันตื่นมาทำตั้งแต่ 03:00 น ทำกระปุกปั๊บปุ๊บปั๊บปุ๊บปั๊บทำกันปุ๊บปากบอกว่ายืนอยู่ทำยังไม่ได้อู้ไปดูดโอเลี้ยงกินน้ำแข็งไปสูบบุหรี่ไปตำหมากเคี้ยวซะก่อนสัก 2 คำอะไรไม่มีแล้วไม่ได้อู้นี่เอออะไรจะไปบ้างมีไอ้โน่นไอ้นี่เล่นหน่อยๆเราไม่ได้คอรัปชั่นเวลาเราทำไม่มีเงินเดือนนะเนี่ยรายได้ไม่มีโอก็ถ่ายเมื่อไรไม่มีเกินเวลาล่วงเวลาอะไรเราก็ไม่ได้คิดการจ่ายอะไรคนก็ถึงแม้ว่าเอ๊ะคนพวกนี้นี่โลกเขาบอกว่าคนเราทำงานเนี่ยขึ้นด้วยขาดจากจะทำงานดีค่าจ้างดีเขาว่างานเงินงานเงินดีงานเดิน เงินเกินงานวิ่งเงินนิ่งงานหยุดเขาว่างั้นนะเงินดีงานเดินเงินเกินงานวิ่งเงินนิ่งงานหยุดเพราะเราไม่เกี่ยวเลยไอ้คำพังเพยสุภาษิตขี้หมูราขี้หมาแห้งพวกนี้ไม่เกี่ยวเงินดีหรือเงินไม่ดีเงินเกินหรือเงินไม่เกินมันวิ่งอยู่งานของเราก็วิ่งอยู่ธรรมดาเงินนิ่งงานก็ยังวิ่งอยู่นั่นเองส่งตัวเงินจะดีก็ไม่เกี่ยวไอ้งานก็วิ่งอยู่นั่นแหละเงินจะเกินอีกกูบอกว่างั้นก็วิ่งอยู่นั่นแหละเงินจะนิ่งไอ้งานมันก็วิ่งอยู่อย่างเดิมเราไม่ขึ้นกับไอ้สุภาษิตพิมพ์โบราณขี้หมาแห้งคนนั้นเลยอย่างนี้เป็นต้นแล้วก็ต้องสงสัยงงแล้ว ทำไมในทำไปไม่ได้อะไรมาดีไม่ดีก็โดนตีทำไปกับคนว่ามันเสียมันบกพร่องมันหลุดมันหล่นมันขาดตกตกหล่นทำไปบางทีมันพลาดมันผิดมันอะไรก็โดนว่าโดนติดกันต่างคนคนนั้นก็เตะคนนี้กันอะไรงี้บ้างบางคนมันยากมันยังได้ก็เอออ้าวไอ้นี่มันพลาดจริงนะมันสุดวิสัยมันตกมันหล่นมันขาดก็ไม่ติดอันนี้มันไม่ตกมันหล่นก็ช่วยตีกันทำเผลอทำแผลทำมาประมาททำไม่ค่อยระมัดระวังมันก็ขาดก็ตกก็หล่นก็ผิดก็พลาดก็ติดกันเตือนกันแล้วต้องติละก็ประมาณนี้พลาดพลั้งเผลอไผลไม่ระมัดระวังไร้สติต้องมีสติสัมปชัญญะปัญญาควบคุมดูแลทำให้ดีก็พลาดพลั้งผิดไปอย่างนั้นอย่างนี้ก็ติดบางอันก็ติโดยธรรม เคยทำได้แต่ปรกๆหล่นๆหรือบางอันติที่มันน่าจะได้บางทีนี่ผู้ที่รู้แล้วไม่คำนวณว่าคนอื่นเขายังไม่รู้สติไปก่อนโอ้ไม่มีปัญญารู้ตอนนี้เขาไม่มีจริงๆสติข่มตีว่าไปก่อนแล้วก็เอาถ้าเลี้ยงท่านรู้กว่าแล้วก็ต้องยกให้เราเป็นผู้น้อยเราเองเรายังไม่รู้เรื่องนี้หรอกเหรอท่านก็ตีมาพร้อมกันกับท่านก็สอนมันในตัวคนนี้มีมานะหน่อยหรือมีอำนาจบาดใจหน่อยจะสอนทั้งทีด่ามาก่อนอ้าวก็ไม่เป็นไรเพราะท่านสอนเรายังไม่รู้ว่าเรายังไม่รู้ท่านสอนปุ๊บก็ด่ามาก่อนสอนวรรคมาก่อนเลยโง่จริงทำอย่างนี้ไม่ได้ว่างั้นนะอ้าวก็มันโง่จริงๆมันก็ยังไม่รู้เหรอ สอนมันก็แรงๆมาหน่อยคนมีจริตอย่างนั้นยังแก้ไม่ได้ก็สอนไปก็ด่าไปสอนไปแรงๆไปมันมีลักษณะมานะอยู่อายตนะของเราต้องรู้เราต้องมีธาตุรู้รู้ในรูปของจิตดูในจิตมันไม่มันไม่ใช่อ่ะรูปนั้นมันรูปแล้วนะจะสอนเขานี่มานะสังโยชน์จะสอนเขาก็ว่าๆก่อนเลยโง่จริงอย่างนี้ก็ไม่รู้ไม่ทำไม่ได้เออคุณรู้คนดีอยู่เขาไม่รู้จริงๆนะบางคนบางทีพอรู้นึกว่าเขามีปัญญาขนาดนี้แต่ว่าอันนี้เขาไม่รู้จริงๆแล้วเราก็นึกว่าเขารู้เราก็เอาตัวเรารู้แล้วนี่ไปวัดแล้วก็ไปว่าเขาก็ต้องดูซะก่อนถ้าเขารู้แล้วเขาทำเคยทำมาแล้วแล้วมันก็เผลอไปขาดตกบกพร่องผิดพลาดเอาเลยดูเลย เลยติงกันเลยไร้สติไร้สัมปชัญญะเป็นอยู่แล้วได้แล้วตกหล่นอย่างนี้ไม่ควรเอาว่าไปเขารู้แล้วทำเป็นแล้วแต่พลาดพลั้งทีนี้ส่วนนี้ก็ยังไม่รู้รู้ตัวบ้างผู้ใหญ่ยังมีมานะเกินก็ยังไม่ได้ก็ยังไม่เป็นก็ยังไม่ได้หัดหรือหัดก็ยังไม่คล่องหัดก็ยังต่อแต่ก็ยังไม่เป็นก็อย่าเพิ่งกระโชกกระชากเลยเพิ่งรู้ว่าว่าอะไรกันเกิดเป็นนักเนี่ยมันมีรายละเอียดอยู่อย่างนี้นี่ลืมรถแล้วแต่เรื่องมานะอำนาจบาตรใหญ่เคยตัวก็ใหญ่เรื่อยดุไปก่อนเลยจะทำอะไรก็ใหญ่แม้เราจะถูกจริงแม้เราจะสามารถแม้เราจะดีจริงก็ตามก็ไม่จำเป็นจะต้องว้ากๆๆเบ่งใหญ่ๆๆไปก่อนด่า สอนวาดก่อนสอนมันก็ไม่ดีนะไม่งามมารู้ตัวแล้วพยายามปรับปรุงเป็นผู้ใหญ่ที่ดีรู้กิจจะลักษณะรู้ครั้งคราวนี้คนต่อไปเดี๋ยวเขายังไม่รู้แล้วค่อยบอกค่อยสอนค่อยกล่าวค่อยว่ากันหรือแม้ที่สุดอย่างดีแล้วถึงจะยังไงก็ตามก็ไม่ต้องวรรคไม่ต้องว้างอันนี้ไม่ต้องมึงก็ไม่ต้องก็อ้างค่อยๆไปเอออย่างนู้นอย่างนี้ไปบอกกันทุกอย่างก็จะนิ่มนวลเรียบร้อยประสานเป็นมวลที่นั่นเป็นมูลที่ผสมผสานดีความเป็นพรมก็ลดน้อยลงแบบพรมข้านี่แหละใหญ่ข้านี่แหละใหญ่ก็ลดลงไปลดลงไปทุกอย่างก็จะเรียบ ทุกอย่างก็จะประสานกันดีกาโยข้างนอกก็เหนียวแน่นสามัคคีสอดร้อยรักใช้คำว่ารักไม่ใช่รักแบบราคาแล้วมีความรักแก่กันและกันอย่างที่ทางด้านคริสต์ศาสนาคริสต์เขาใช้ที่จริงมันก็คือความสมานสามัคคีเกิดสมานัตตตาคำว่าความรักของภาษาทางศาสนาคริสต์เค้าเนี่ยในภาษาไทยของเราอีกเยอะเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขานี่ก็คือความรักทั้งนั้นน่ะพรหมความรักพระเจ้าแม้แต่ที่ว่าเมื่อกี้นี้สมานัตตตานั้นก็เป็นความรักสมานหน้าตาไม่มีมานะเป็นผู้ที่ประสานอยู่ทำตนอันเสมอสมานัตตตา สูงนะทำตนอันเสมอทำตนให้พอเป็นไปประสานอยู่ก็ไม่ใช่ว่ายิ่งใหญ่กว่ากันเนื้อกันข่มกันแบ่งทับกันอะไรกันจนกระทั่งเอื้อมกันไม่ถึงช่องว่างเกิดเข้าหน้ากันไม่ติดใกล้กันไม่ได้เพราะมันฤทธิ์เป็นไร่มันแรงก็เหลือเกินเหมือนกันก็ยังกะหมากับแมวหรือยังกะเสือกับกวางใกล้กันไม่ได้เลยคนนึงมีอำนาจใหญ่อย่างกระสืออีกคนนึงก็กวางเจอกันก็ต้องวิ่งจุดใกล้กันไม่ได้ไม่ใช่ต้องเสมอสมานมีเสมอมีสมองหมามีการเมืองการเมืองการต่อกันเป็นชั้นเป็นระดับจริงคุณจะเป็นคนที่เฟืองตัวสำคัญอีกคนนึงเฟืองรองอีกคนนึงเฟืองรองไปก็รู้ขั้นตอนรู้ฐานะรู้อันดับเออคนนั้น สูงกว่าคนนี้เขาใหญ่กว่าคนนี้เขาเก่งกว่าคนนั้นก็สามารถเป็นพี่เป็นน้องกลางน้องน้อยไล่เรียงกันมาเรียกว่าสมานและเรียกว่าเสมอสมานมีขั้นตอนด้วยความจริงถ้าเมื่อเรารับความจริงกันรู้จักรู้แจ้งแล้วทุกอย่างก็เป็นอันอนุกรมทุกอย่างก็เป็นระบบเป็นระดับเป็นระดับไม่ควรไม่สับสนไม่โผล่หัวโผล่หางสลับสับยุ่งกันไปหมดมันจะร้อยเรียงกันส่งเสริมไม่มีแรงอะไรลดหล่นต่อต้านขาดเหลือมีแต่จะสนับสนุนรอยส่งเสริมกันอย่างงามเลยงานดังนี้เพราะอะไรเพราะว่าเราต้องรู้อายตนะรู้ความ รูปการประชุมในจิตใจกาโยของเราว่าไม่มีอาการหยาบก็รู้อาการรถหยาบได้หรือกลางเหลือละเอียดก็รู้ตัวรู้ตนว่าลักษณะเหล่านี้มันมาจากจิตทั้งนั้นน่ะมโนปุพพังคมาธัมมานะทำทุกอย่างเนี่ยมีจิตเป็นใหญ่มีจิตเป็นประธานมีจิตมาก่อนอื่นเพราะกรรมกิริยาจะเป็นกายกรรมมโนธรรมก็ล้วนแล้วแต่มาจากจิตเป็นประธานจิตเป็นใหญ่จิตมาก่อนกายกรรมของเราเกิดเองไม่ได้วจีกรรมของเราเกิดเองก็ไม่ได้มีจิตมาก่อนทั้งนั้นเราสามารถรู้ลึกรู้ซึ้งรู้อย่างจิตของเราได้ตามได้แม้แต่อายตนะในลึกๆแล้วก็สามารถเราจึงจะเป็น แผนกยิ่งควบคุมได้จนกระทั่งคันอายตนะอย่างละเอียดลออรู้แม่นิดแม่น้อยแต่นะแต่หน้ามาเป็นภาษาไทยเราเรียกว่าตนนั่นแหละตนน่ะตรวจตรวจตนตัวตนตัวตนนะนั่นแหละเราเรียกว่าตัวของตนตัวของสำนักแล้วมาเรียกตัวตนอ่านอย่างไทยๆเหล่านี้อ่านว่าตนนั่นแหละตัวตั้งหน้าตัวนี้แหละตัวที่น้อยนิดละเอียดแม้คุณจะเป็นตัวละเอียดตัวเล็กตัวจับได้ยากและตัวเองเป็นผู้ที่สร้างประโยชน์สร้างอาญาสร้างกำไรเป็นผู้ที่ก่อกำไรให้แก่หมู่แก่กลุ่มมากมายเราเป็นผู้นำเราเป็นผู้มีความสามารถนะเราเป็นคนมีสมรรถภาพสูงทำมากก่อเกิด บริษัทเราก็ไม่ต้องไปเบ่งไม่ต้องรีบเพราะฉันน่ะฉันไม่มีความสามารถของฉันนะเนี่ยเป็นคนนำเป็นคนพาเป็นคนกระทำไม่ต้องหรอกไม่ต้องไปแบ่งอย่างนั้นก็ได้ให้จริงถ้ามีจริงแล้วเราก็เออแล้วก็เป็นพูดจริงคนเขานับถือคนเขายกย่องก็ยกเองไม่ยกช่างเขาปะไรแต่แท้จริงโดยกำแล้วเราได้ทำดีแล้วเราได้เก่งมากเราก็ได้ทำมากแล้วบุญมันเป็นของเราแล้วใครโกงไม่ได้ใครมาทีเด็ดเดี่ยวเด็ดๆหลอกกันไม่ได้หลอกกันไม่ได้หรอกมันได้ในตัวมันเป็นจริงว่าใครยังมีความไม่รู้ตัวไม่รู้กันนะไม่รู้ตัวตนไม่รู้อายะตนไม่รู้อายตนไม่รู้อายตนะไม่รู้อายกัน ไม่รู้จักอายตัวเองตัวนี้แหละสำคัญไม่รู้จักอายตัวเองภาษาไทยกับภาษาธรรมนี่มันลึกๆซึ้งๆเข้าแล้วเนี่ยภาษาไทยนี่มันกำไรจริงๆที่เราเอาภาษาบาลีเข้ามาเป็นภาษาไทยจนกลายเป็นเนื้อไม่งั้นก็ของของเราหวานๆเลยนะอายะนะก็เป็นคำว่าอายตนะและตัวตนคำว่าตอนนี้ก็เป็นตนมันกำไรมาอย่างนี้เลยเราจะไม่รู้รากฐานเนี่ยรากฐานมันมาอย่างนี้ไม่รู้จักอายตนไม่รู้จักอายตัวเองไม่รู้จักอายสิ่งที่เกิดมาแต่เรานั่นแหละจากอายตนะรู้จักธาตุรู้ที่เล็กนิดเดียวนั่นแหละแต่ถ้ารู้ทีเล็กนิดเดียวยังแสดงความเป็นพรหมเป็นแม่เป็นใหญ่ยังแสดงกิเลสมานะ คุณสร้างสรรค์ได้เก่งไม่ว่าตัวตนของคุณอย่างหยาบเป็นกามเป็นอะไรคนละได้หมดจนเหลือตัวเล็กตัวน้อยตัวอรูปพรหมตัวพรมตัวน้อยจนกระทั่งพรหมชั้นสูงสุดสามารถสร้างด้วยเป็นพระผู้สร้างเป็นพระผู้ให้ให้ก็ให้อย่างหยาบๆให้อย่างที่ไม่ได้เรื่องได้ราวให้แล้วก็มาทวงบุญคุณอะไรอยู่มันน่าอายมีหิริโอตัปปะสำหรับพรมชั้นสูงเป็นเทวดาชั้นสูงสุดหิริโอตัปปะละอายเกรงกลัวต่อบาปภัยเช่นนี้นี่เป็นบาปภัยชั้นสูงของพระพรหมพระพรหมเห็นความบกพร่องเห็นมีหิริมีโอตัปปะมีความระลึกรู้ตัวรู้แม้กายยอมความประชุมของอาการ อายตนะปานชนะรู้ให้จริงมันยังไม่ว่างไม่ได้มีอะไรเป็นตัวตนคำว่าตัวตนนี่หมายก็พูดกันง่ายดายเหลือเกินในโลกโดยที่เขาไม่รู้ที่มาเขาไม่รู้พยัญชนะก็ไม่รู้อรรถก็ไม่รู้สภาวะธรรมเค้าไม่รู้แต่เราพูดอย่างนี้คิดว่าพวกคุณจะรู้ตัวจะเข้าใจดีแล้วคุณไปลองดูเถอะมันเก่งเหลือเกินนะมันเหลือเศษเล็กเศษน้อยไม่รู้ตัวหรอกว่าเพยอะไรเขาโอ้ยมันเบ่งมันใหญ่อยู่เรื่อยอ่ะเวลาออกไปทีไรก็ไปข้างนอกเขาเรายังไม่เห็นเขาเป็นหมูหมดเลยเสือจะคะมำเขาทั้งนั้นพวกเราทั้งนั้นน่ะทั้งฆราวาสท่านไม่ไปโอ้โหใหญ่เรานี่เองปฏิบัติมาแล้วนะเนี่ยอย่างฉันอย่างนี้แล้วนะเพลง เขาว่าเขายังไม่รู้หรอกคนเหล่านั้นเขายังไม่เข้าใจค่อยๆพูดค่อยๆจาไม่ต้องสอนเขาด้วยความเบ่งว้ากๆๆเข้าไปขู่ทั้งขู่ทั้งตะคอกไม่ต้องพูดค่อยๆพูดไปเออที่เขาจะรู้หรือยังน้อค่อยๆพูดกับเขาอย่างนี้อย่างนี้เขายังไม่รู้เออเขาค่อยๆบอกเขามันจะเกิดการขยายอาณาจักรจะเกิดขยายพุทธจักรกวางพุทธมณฑลจะกว้างโดยการประสานสร้างมิตรเราขยันไม่ว่าสร้างสรรค์ไม่ว่าสร้างมิตรก็ไม่ว่าแต่ขอให้สร้างจริงไม่ใช่เป็นทำลายมิตรไม่ใช่เป็นทะเลาะเบาะแว้งหาข้าศึกชักศึกเข้าบ้านไม่เอาเราไม่ชักศึกเข้าบ้านเราจะประสานเราจะ สันเราจะกรอบๆไปออกไปออกไปมันจึงจะเกิดกายอยู่ที่โตทั้งนอกเพราะกาโยของจิตเพราะความประชุมของจิตของเราทางในน่ะมันละเอียดละออมันเล็กมันเป็นอรูปนะเขาพูดมีความสามารถรู้อยู่เห็นอยู่จิตสัมผัสจิตที่เป็นพรมของตนแท้ๆได้ทุกสภาพทั้งรูปอบรมและอรูปพรหมทั้งเข้าใจความเป็นอายตนะหรือความติดในส่วนละเอียดสุดน้อยได้จริงแท้ผู้นั้นแลคือผู้มีอิทธิวิธีที่แท้จนเก่งที่สุดครบถ้วนเป็นผู้ไปตลอดพรหมโลกได้ แต่ถ้าไม่รู้เท่าทันมันในวงเล็บอนัตตสัญญาไม่เกิดอนัตตสัญญาคือความกำหนดรู้ในความไม่มีตัวตนของกิเลสอนัตตาแปลว่าไม่มีตัวตนไม่มีตะนะไม่มีอายตนะไม่ใช่ไม่มีธาตุรู้นะฟังซ้อนอีกอายตนะแปลว่าธาตุรู้ที่เป็นกำไรเป็นแล้วแต่ยังมีเศษมานะที่เป็นเศษต้นไงเป็นเศษต้นที่ผสมอยู่ในอายตนะเป็นเศษกิเลสว่าเป็นมานะถือดีถือดิบอะไรพวกนี้มันซ้อนเป็นธุลีละอองเป็นองค์ประกอบเป็นกายอยู่แล้วเราก็ไม่รู้ว่ามันไม่มีอัตรามันมีอัตราอยู่ในอายตนะนั้นเรียกเป็นภาษาของ เมื่อกี้นี้เรามาพูดเป็นภาษาไทยแล้วอัตราตัวนั้นก็คือตนตัวตนน่ะตัวตนน่ะภาษาบาลีเขาเรียกอัตราทีนี้พอมันเป็นไทยเราถือตนนี่เป็นตัวแปรตัวแปรของคำว่าอัตราแล้วก็เลยเรียกให้คุณฟังว่าตนฟังดีๆมันสอนที่จริงก็คือตัวอายตนะนั่นแหละตานะตัวน้อยตัวนิดตัวละเอียดเป็น