241018-3-143 ทางเอกภาค3-ตอน143(หน้า310)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ป็นเรื่องธรรมดางั้นเราก็จะต้องไปอยู่คนละที่คนละทีมอยู่คนละชิ้นคนละอันเหมือนกับร่างกายเราขับสิ่งที่เป็นพิษออกจากตัวฉันใดก็ฉันนั้นอยู่ในสังคมอยู่ในหมู่กลุ่มก็จะต้องมีสิ่งที่ประสานกันได้มีสิ่งที่จะรวมกันได้แล้วก็รังสรรค์กันไปเสริมสร้างกันไปก่อความเจริญกันไปมันยิ่งเจริญมันก็ยิ่งดีมันยิ่งดีมันยิ่งเจริญก็จะยิ่งรู้ปัญญามนุษย์นี่แหละจะรู้ว่าอะไรเจริญอะไรที่ควรมีอะไรไม่ควรมีปราชญ์หรือว่าผู้รู้ บรมศาสดาเป็นบรมครูเป็นผู้นำจะเป็นผู้มีปัญญารู้ว่าอะไรควรจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ต่อไปเพื่อมนุษยชาติจะได้เป็นผู้ที่เป็นอยู่สุขเป็นผู้ที่มีคุณค่าเราเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าก็เรียนตามท่านไปเรื่อยๆแล้วมันก็จะเป็นเองเราได้เรียนมาตามหนังสือทางเอกมาจนถึงหน้า 313 แล้วจบบทที่ 27 และ 28 จบวันที่ 28 ซึ่งเราได้อ่านตามหนังสือสรุปเอาไว้อะไรๆมันก็เป็นการสรุปเป็นการบรรยายขณะที่ว่าขยายแล้วในทางเอกเนี่ยมันยังมีส่วนที่จะ ตายมันยังมีส่วนที่จะอธิบายให้เข้าใจเกลี่ยลงไปให้ให้มันง่ายขึ้นหรือให้มันเกี่ยวข้องเข้าไปหาหยาบขึ้นได้อีกเยอะแยะเพราะเขียนไว้นี่ก็ระดับหนึ่งเลี้ยงไปอีกอีกระดับนึงมันจะเข้าไปมากก็จะจับความเรื่องวิชาการได้จับความแล้วเมื่อวานนี้ก็ได้หยิบขึ้นมาทวนบ้างนิดหน่อยแล้ววันนี้ก็จะทวนอีกนิดนึงเพื่อประโยชน์สำหรับผู้ที่มาในงานนี้มาช่วยงานร่วมงานก็ได้มาฟังบ้างสำหรับบางคนผู้ควรได้รับไปก็จะพยายามอธิบายโดยเอาเหตุการณ์ปัจจุบันเรื่องที่มันมีอยู่นี่แหละมาประกอบในการอธิบายเพื่อให้เห็นว่าเราปฏิบัติธรรมตามสมาธิองค์ 8 นี้เราปฏิบัติจน ฤทธิ์มีเดชจนมีวิชา 9 ประการมีอภิญญาได้ได้จริงๆคือเมื่อวานนี้ก็ได้เคลียร์ให้ฟังแล้วว่าถ้าเราปฏิบัติโดยเรามีความเห็นที่ถูกต้องปฏิบัติเป็นสติปัฏฐานเรามีศีลของเราเราก็ระมัดระวังของเราสำรวมทวารทั้ง 6 ของเราต่างหูของเราไปสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายของเราอย่างเรามาเนี่ยเราไปเกี่ยวข้องกับที่ในกรมประชาสัมพันธ์มีผู้คนมาคนนั้นพูดอย่างโน้นคนนี้พูดอย่างนี้คนซักถามคนนอกบ้างไอ้คนไหนก็กระทบสัมผัสกันก็อย่างหนึ่งคนนอกคนที่เขาไม่รู้อีหนูอีเมย์ก็อย่างหนึ่งนอกจากไม่รู้อีน้อยแหน่แล้วบางคนก็รู้ด้วยซ้ำก็จะมาฟันเราด้วยจะมาแย่งไม่ ยามาโต้อย่ามาเถียงจะมาชวนทะเลาะด้วยก็มียวนๆก็มีเราจะเจอแต่เสียงเข้าหูตาได้เห็นหูได้ยินได้กลิ่นได้สัมผัสอะไรกันขึ้นมาเราจะรู้เองว่าเราได้ปฏิบัติธรรมเราจะระมัดระวังความคิดระมัดระวังสังกัปปะให้มันพอเหมาะจะรู้เท่ารู้ทันจะเกิดญาณปัญญาเพราะเรามีสติแล้วก็มีธรรมมีใจสมโภชนมีการวิจัยอยู่เรื่อยไอ้ความวิจัยนี่มันก็ต้องฝึกเราจะต้องรู้จักการสัมผัสและก็รู้จักการจับมาวิเคราะห์วิจารณ์อันนี้มีเหตุมีผลอย่างนั้นอย่างนี้ พระไปกุศลเป็นอกุศลอันนี้สมควรหรือไม่สมควรถ้าทำไปอย่างนี้มากไปปรุงอย่างนี้เราจะปลงได้ไหมเราจะปรุงหรือคิดร่วมหรือว่าให้มันมีคำพูดให้มันมีการงานการกระทำให้มีความนึกคิดนึกคิดอย่างนี้ได้ไหมมากไปไหมหรือคิดไปแล้วเป็นกิเลสหรือเปล่าหรือไม่เป็นกิเลสใจเรากระทำออกไปเนี่ยมันมีความมุ่งเกินเพื่อที่จะมาให้แก่ตัวเราสมออกสมใจเสพสมอะไรต่างๆนานาเราจะแยกขายเรารู้เท่าทันต้องทำต้องฝึกหัดเรานี่แหละเป็นผู้ที่เรียนรู้หลักเกณฑ์ต่างๆพระพุทธเจ้าท่านว่าไว้หมดแล้วเราเรียนให้มาเอามาปฏิบัติได้ ไม่ใช่ว่าเราเรียนไปแล้วก็น่าจะไปท่องสำหรับสอบแล้วก็ไปติดบั้งปิดเบอร์ว่าสอบได้เป็นนักธรรมตรีโทเอกเป็นเปรียญ 9 อะไรเฉยๆแต่เวลาปฏิบัติเวลามีชีวิตประจำวันมีเวลาใช้ไม่ได้เอาออกมาใช้แต่เวลาจะเอามาพูดเพื่อที่จะเอาก็เอาดีสอนผู้อื่นเข้าไปคล่องคล่องปากปรี๊ดเลยแต่ตัวเองไม่เคยได้เอามาใช้ไม่เคยได้ระลึกไม่ได้เคยปฏิบัติตรงตามคำสอนหลักการประพฤติปฏิบัติต่างๆความหมายที่ท่านบอกให้ทำอย่างนี้สิอย่าทำอย่างนั้นอะไรต่างๆนานาด้วยหลักเกณฑ์เยอะแยะหมวดทำอย่างนั้นหมวดทำอย่างนี้มีมากหลายเราไม่ได้เอามาทำไม่ได้เอามาฝึกตนไม่ได้ระลึกรู้ไม่ได้เอามาประกอบกรรมประกอบ ปรับปรุงตนแก้ไขตนเราจะไปดีอะไรเราจะไปได้ปรับปรุงได้เจริญอะไรไม่ได้เจริญขณะนี้เรากำลังเอาคนศิวิไลเอาคนเจริญเอาคนพัฒนาเข้ามาอวดอ้างกับชาวกรุงเทพกำลังมาอวดอ้างคำว่าอวดอ้างนี่เป็นคำไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกจริงๆเราไม่ได้อวดอ้างเราเอามาให้เห็นเราเอามาให้ดูเอามาพิสูจน์เอามายืนยันว่าคนชาวเอ่อไม่ได้เรียนหนังสือหนังหาไม่ได้อยู่ในเมืองกรุงไม่ได้รู้ความรู้ทางด้านโลกกว้างไกลๆของเขาแต่ก็มีความดีมีความเอื้อเฟื้อมีประโยชน์ขยันขนาดนี้จุดเด่นของเราที่เราไปแสดงเนี่ย แม้แต่คนที่ถือว่าเป็นคนระดับต่ำเช่นสะพานโลงของกรมประชาสัมพันธ์คนงานคนการสัมผัสหมู่พวกเราแล้วเกิดญาติเกิดญาติมิตรแล้วนี่เกิดการสังเคราะห์และเกิดการสังเคราะห์หรือว่าเกิดทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์และเราขยันเราสร้างสรรค์เราบูรณะเราอาราธนาสัมปทาเราอุฏฐานะสัมปทาอุฏฐานะขยันเราไปแสดงความขยันไม่ได้แสดงพระองค์อวดเมื่อกี้ว่าโอ้อวดแต่เราไปแสดงแม้คนไหนจะฝืนใจก็ต้องทำอยู่ที่บ้านแล้วก็ต้องทำไม่ใช่ว่าเราจะไปทำโอจะบวชเฉยๆอยู่ที่ไหนเราก็ปรับปรุงตัวให้เป็นคนอย่างนี้เราไปทำขยัน เปลี่ยนทางช่วยเหลือเพื่อนไปบูรณะรักษาอย่าให้สิ่งนั้นสิ่งนี้มันสกปรกมันเสื่อมมันโทรมมันเสียมันหายทำให้ดีให้เขารู้เขาร้องให้มีระเบียบให้งดงามให้มันเจริญขึ้นให้มันงอกงามขึ้นอะไรจุดใดที่จะทำให้งอกงามจะทำให้เป็นประโยชน์เป็นคุณค่ารักษาระบอบบูรณะเราได้ทำเมื่อเราไปทำลงไปก็เกิดการเห็นเกิดการรู้คนสัมผัสรู้สัมผัสเห็นมันไปค้านแย้งเขาหรือเปล่ามันไม่คลานแย่งมันกลับทำให้เขาดีขึ้นด้วยเขาเองไม่รังเกียจมีเสียงบ่นๆมามีเสียงลืมๆมาว่าเขากลัวคนไปจัดงานในที่ที่สถานที่ไหนๆเจ้าของสถานที่นี่เขาเองเขาทุกข์โดยเฉพาะคนงานเพราะเอาคน เป็นร้อยเป็นพันก็ไปไปย่ำไปเหยียบไปต่างคนต่างทิ้งเศษกระดาษคนละชิ้นเท่านั้นแหละพันคนพันชิ้นอนาคตยุ่งแล้วไปถึงไปทิ้งแม้แต่ก้นบุหรี่แม้แต่ขี้ยาไม่ได้ขี้หมากเมียแต่ขี้เศษกระดาษแม้แต่ขี้เศษนู่นเศษนี่ยิ่งเอาอาหารหวานคาวเอาของอะไรก็ได้เข้าไปนี้เขากลัวเหลือเกินบอกกลัวใจเหลือเกินเขาจะหนักก็จะลำบากลำบนที่เราเอาอะไรอะไรเข้าไปจัดไปทำไปอะไรต่ออะไรขึ้นมาแล้วเนี่ยเขาเองเขาทำงานประจำของเขาของที่มันมีอยู่ประจำวันซึ่งตามที่คนน้อยๆหรือคนเท่าที่เขามีเขาก็รับผิดชอบอยู่อย่างเราเห็นได้ไม่ใช่พี่เปลี่ยนเขาว่ากรมประชาสัมพันธ์ก็ไม่เห็นสะอาดสักเท่าไรเลยเราเข้าไปกลับว่าจะไปทำให้เคารพเพิ่มขึ้นตามที่เขาเชื่อเหลือเกินว่ามันต้องเป็นอย่างนั้นเพราะเขารับบทรับบท ยังงั้นรับผลอย่างนั้นมานานแล้วแต่ว่าพวกเราเข้าไปกลับไปเป็นไม้เป็นมือหลายไม้หลายมือแบ่งเบากันช่วยกันทำไอ้ที่มันสกปรกมันกลับสะอาดขึ้นไอ้ที่มันไม่งดงามมันงดงามขึ้นไอ้ที่มันไม่งอกเงยมันงอกเงยงอกงามขึ้นไอ้ที่มันไม่ดีมันกลับได้รับการซ่อมการแซมการบูรณะการทำสะอาดสะอ้านการสร้างสรรค์เกิดขึ้นเขาไม่เมื่อยเขาไม่ได้เป็นภาระกับเบาภาระกับเป็นความเจริญโดยเฉพาะแง่ของเขาเองด้วยเพราะฉะนั้นเราจะเข้าไปในที่ใดเราต้องไปพยายามให้มีความสร้างสรรค์อย่างนี้เสมอแต่ระวังไปจุ้นจ้านสร้างเกินหน้าเกินตาบางคนก็ถือด้วยก็อย่าแต่เราไปทำงานอย่างนี้ ไม่มีปัญหาโดยเฉพาะคนงานในระดับต่ำนี่เขาไม่ไม่ถือเลยเพราะว่างานนี้ไม่มีใครมาแย่งทำเท่าไหร่ถ้างานชั้นสูงสูงงานอย่างที่เรียกว่าทำแล้วเด่นเนี่ยไปแย่งเขาทำบางทีเขาก็จะตอบหน้าให้นะไปแย่งงานเด่นๆเขาทำให้งานขี้ก็รอท้องานฝ่ายงานฝ่ายงานเช็คงานทุกงานรับใช้งานไอ้พวกอย่างนี้นะมันไม่มีใครแย่งหรอกมีแต่คนไม่อยากทำแต่เราไปกลับไปทำกันไม่ถือสัตว์ถือศีลเป็นการลดช่องว่างเป็นการไม่ถือเนื้อถือตัวเป็นการสมานัตตตาในการสังเคราะห์ที่ดีเป็นการกระทำที่ประเสริฐเรามีอัจฉริยะมีการกระทำมีประพฤติมีพฤติกรรมที่ดีเป็นแก่นเป็นศาลเข้าไปรู้จักสาระรู้จักการกระทำอะไรให้เจริญงอกงามอยู่ ดีงามอยู่เราไม่ได้ถือว่าต่ำว่าสูงไม่มีศักดินาไม่มีชั้นวรรณะช่วยกันคนละไม้คนละมือตามฐานะแต่ไม่เสียพำนักรู้ฐานะรู้การช่วยเหลือคือควายอย่ามาปรับปล่อยกาลโอกาสดังนั้นบางนี้เราดูอย่างผู้ใหญ่ท่านไม่ควรทำอย่างนั้นเท่าไหร่หรอกแต่ท่านก็อดไม่ได้มันไม่มีอะไรถ้าเป็นจิตไปจับไปช่วยก็ผู้ที่มีฐานะที่ควรจะทำกว่าเห็นเขาต้องรีบเข้าไปช่วยอันนี้เป็นมารยาทอันนี้เป็นความรู้ความรู้ของธรรมของชั้นเชิงของสังคมผู้ที่ไม่รู้เขาก็ปล่อยปละละเลยผู้รู้เราต้องช่วยต้องทำเสริมต้องสร้างกันมีไหวพริบทุกอย่างมันจะประสาน 200 มีกะจิตกะใจเป็นตัวอย่างทำให้สังคมนี้เป็นเฟืองจักรเป็นคนเป็นจักร ที่มันปะติดปะต่อมันเสริมสร้างมันรังสรรค์มันมีแต่ความเจริญๆแต่ถ่ายเดียวนี่เป็นเรื่องของคุณธรรมที่เป็นเรื่องของการสร้างมนุษยชาติขึ้นเสมอๆเรามีสิ่งนี้ให้ดีทุกวันนี้มันเสื่อมลงมันแบ่งชั้นวรรณะมันไม่ทำมันไม่ช่วยมันไม่เหลือจะสกปรกก็สกปรกไปไม่ใช่หน้าที่ของฉันฉันผู้ใหญ่ฉันทำงานใหญ่ทำงานชั้นสมองได้แต่คิดไปโน่นหยิบไอ้นี่ก็ไม่เป็นแม้แต่จะนั่งก็ต้องให้เขาแบกเก้าอี้อะไรอย่างเดียวเราแบกไม่เป็นคนไม่เป็นเราหยิบเองไม่เป็นช่วยตัวเองไม่ได้ไอ้พวกนี้มันเกินการแต่มันก็มีรูปรอยของสังคมมีฐานะดังที่กล่าวแล้วเมื่อกี้นี้ต้องรู้บางทีจะไปให้ผู้ใหญ่ไปยกเก้าอี้เองแล้วก็ไปนั่งเองอะไรอย่างนี้มันก็เกินการไปแล้วเราต้องรู้บ้างว่า มีผู้ที่อยู่ในฐานะคอยช่วยคอยเหลือพอสมพอควรมียกตัวอย่างนิดๆแต่แท้จริงมันมีตัวอย่างมากกว่านี้มันมีชั้นเชิงมากกว่านี้เข้าใจให้มันกว้างขึ้นไปเองลึกซึ้งขึ้นไปเองแล้วกันนะไม่มีเวลาจะไล่มีอะไรเรียนขึ้นไปเราไปแสดงบทบาทของที่จะทำให้กษัตริย์ประโยชน์อยู่ตลอดเวลาเพราะอะไรเพราะว่าพวกคุณไม่มีปัญหาแล้วในสัมปรายิกัตถประโยชน์คุณเข้าใจขึ้นมาหลายคนไม่มีปัญหาบางคนอาจจะยังไม่ลงตัวอาจจะยังไม่ตัดสินอาจจะยังไม่เชื่อมั่นไม่มีศรัทธาสัมปทาเพียงพอยังไม่เชื่อทีเดียวยังไม่เข้าใจว่ามันเป็นความดีความถูกต้องก็ทำไม่ค่อยสนิททำยังไม่เคยลงทำยังไม่ค่อยได้เพราะว่ายังไม่บรรลุสัมปรายิกัตถะ ยังไม่ได้ประโยชน์ในจุดที่มันเป็นอนาคตนู่นแหละคุณถึงจะบรรลุยังไม่ถึงอนาคตคุณก็ยังไม่บรรลุประโยชน์นี้คือยังไม่เกิดศรัทธาสัมปทายังไม่เชื่อมั่นยังไม่แน่ใจยังไม่เห็นว่าดีจริงคุณก็ไม่เชื่อถือเราจะก็ต้องไปทำเราจะต้องไปเป็นอย่างนี้เราจะต้องไปมีเหรออันนี้ดีแน่เลยถ้าดีแน่เราควรทำแล้วเราก็ยังเราก็ยังไม่แน่มันไม่แน่มันก็ไม่ทำเต็มที่มันเห็นว่าเอ้ยมันก็จำเป็นว่ามันคล่องแคล่วมันปราดเปรียวมันศรัทธามันเลื่อมใสมันไม่มีปัญหาเรารู้ฐานะมีปฏิภาณสูงกว่านั้นอีกเราก็จะทำสอดคล้องกันไปไม่มีอะไรสะดุดไม่มีอะไรสะทกสะเทือนมันมีอะไร กระตุกก็ตัดอ่ะมันจะราบรื่นเรียบร้อยดำเนินไปเหมือนกับเครื่องยนต์ที่ไม่มีอะไรติดขัดเลยไม่มีเสียงกระตุกกระตักไม่มีอะไรเกิดเสียงก็ไม่เกิดเกิดความร้อนก็ไม่เกิดเกิดการขัดแย้งก็ไม่เกิดมีแต่ราบรื่นเรื่อยไปง่ายงามทีเดียวเพราะเราศรัทธาเราเชื่อถือเพราะเรารู้แล้วตามศีลตามวินัยตามกฎตามหลักตามรูปรอยของชั้นเชิงแห่งระเบียบสังคมเรามีระเบียบสังคมเรามีกฎไอ้สิ่งที่เราเลิกถือเลิกยึดแล้วก็เลิกถือเลิกยึดไอ้ที่เราควรถือควรยึดไว้ตามขั้นตามตอนแล้วก็ทำถูกตามโอกาสกาละตามชั้นมนุษย์โดยธรรม นักธรรมชั้นมนุษย์โดยธรรมโดยทั้งที่ตกลงกันสัญญากันทั้งที่รู้โดยคุณธรรมตามปรมัตถ์เราเข้าใจด้วยศีลศีลสัมปทาถึงพร้อมด้วยศีลอย่างนี้เป็นศีลอย่างนี้เป็นอภิสิทธิ์อย่างนี้เป็นอริยสัจ 4 อย่างนี้เป็นปรสิตที่ศีลอย่างนี้เป็นอเสขะศีลยิ่งถึงอเสขะศีลแล้วลดได้หมดเลยศีลอะไรๆระเบียบยังไงยังไงเราก็เข้าใจแม้อันนี้คนนั้นคนนี้ไม่ทำทำแทนสอดร้อยกันทุกอย่างก็ไม่มีอะไรตกหล่นมีแต่คนช่วยสอดร้อยกันอยู่เข้าใจมีปฏิภาณเพราะเรามีรูปกฎรูปหลักรูประเบียบผู้วินัยอันไหนควรที่จะเข้าไปบ้านกั้นกันไว้ก็รีบต้านกันอันนี้เกินไปแล้วอันนั้นคนนั้นทำผิดกฎผิดระเบียบ แบบแผนผิดรูปแบบผิดวิธีการคนที่รู้รีบเห็นรีบเข้าไปแก้ไขปรับปรุงสอดร้อยแม้มันจะเกิดสะดุดเกิดกระตุกอะไรขึ้นขึ้นมาเกิดผิดรูปผิดรอยผิดพลาดผิดทีขึ้นมาก็ขี้ก็รีบกลับไปประสานรีบเข้าไปจัดแจงสอดร้อยเปลี่ยนไม่ให้รู้มีความฉลาดในการที่จะไปจัดการให้มันลงรูปลงร่องไม่ให้เกิดคนรู้เท่ารู้ทันรีบจัดการความบกพร่องนั้นรีบกลบเกลื่อนรีบกระทำปืดป้าดไปหายเพราะเรารู้ในหลักในกฎของระเบียบประเพณีจารีตควรสิ่งไม่ควรนี่เราถึงศีลสัมปทาถึงจริงๆมันจะสอดร้อยกันผู้รู้นี่แหละจะเป็นคนที่เข้าใจมีปฏิภาณไหวพริบคนไหนไม่รู้ก็ทำอะไรผิดผิด ได้แม่พิมพ์ผิดพลาดก็ช่วยอุ้มช่วยชูกันช่วยใช้หลักใช้กดใช้ระเบียบเป็นไปตามกฎระเบียบของสังคมที่ดีวินัยที่ดีซึ่งเราจะเรียนไปเรื่อยเป็นศรีเป็นอธิศีลเป็นอริยสัจ 4 เป็นปาริสุทธิศีลจนกระทั่งถึงความรู้ของท่านอโศกสินมีหลักมีกฎจริงๆเราถึงพร้อมเท่าใดก็ยิ่งทำอะไรได้ราบรื่นเรียบร้อยทุกอย่างไม่ขาดตกบกพร่องมีแต่ความเจริญเจริญจะถ่ายเดียวเพราะเรารู้หลักรู้กฎรู้ระเบียบรู้วินัยรู้ผมรู้ปมลูกพ่อรู้ที่เหมือนกับเรารู้จุดทุกจุดของเครื่องยนต์ไอ้นี่จะต้องส่งอันนี้ไปถึงอันนี้เท่านี้คุณค่าเท่านี้ตั้งไว้จะต้องส่งน้ำมันไปตอนนี้จะต้องส่งไฟไปเท่านี้จะต้องส่งอะไรไปตอนนี้มาทำกำลังงานของมันครบทันไหมไม่ครบพัน นี่มากวนมาได้แต่ไรอ้าวผิดเรื่องผิดเพราะสุดแล้วผิดกับพลังผิดขนาดแล้วต้องปรับให้มันพอดีอันนี้ไปต้องจ่ายเท่านี้น้ำมันต้องจ่ายเท่านี้ไอ้ตรงนี้จะต้องกลั่นไม่ได้เท่านี้กรองไม่ได้เท่านี้เรารู้ทุกข้อทุกปมทุกข์หมดตอนนี้ต้องเร่งตัวนี้ถ้าไม่แรงเท่านี้ไม่พอแรงอันนี้เราก็จะต้องเร่งตรงนี้เพื่อที่จะให้เกิดแรงตรงโน้นพอเพียงกันเหมือนกับระบบเครื่องยนต์ระบบของสังคมระบบของบุคคลเหมือนกันเลยตอนนี้เกิดหมดตรงนี้แล้วต้องเร่งอันนี้เราจะรู้หลักรู้เกณฑ์รู้กลุ่มลูกกลมรู้กรรมวิธีที่จะทำให้มันสมดุลกันหมุนเวียนกันอยู่อย่างสัมพันธ์ได้คุณค่าได้แรงงานได้บทบาทที่ไม่กระตุกกระตักราบรื่นและส่งผลพลังงานที่ดีสมส่วนไม่ไปเร่งเกินให้เปลืองไฟ ไม่ไปลดลงให้อ่อนแรงทุกอย่างจะเกิดผลดีนะที่พูดนี้ยังไม่พอที่พูดนี่พูดไม่หมดไม่มีเวลาแจกให้ละเอียดกว่านี้ก็ได้ยกตัวอย่างหรือว่าอธิบายให้สัมพันธ์มากกว่านี้ก็ได้แต่ไม่มีเวลาศีลมีความหมายและก็เกิดก่อเกิดหลักการหลักการและประกอบเกิดความสัมพันธ์ความเชื่อมต่อพวกนี้อย่างนี้เพราะเราถึงแล้วซึ่งศีลสัมปทาผู้ใดยังมีปัญญารู้ศีลสัมปทานมากเท่าใดก็เอามาทำได้แล้วก็ช่วยกันอยู่ทุกวันนี้เกิดทั้งนั้นแหละแล้วเราก็จะได้จากพระสัมปทาเราจะได้จ่ายค่าสัมปทานเราจะได้เสียสละเราจะได้สร้างสรรค์สร้างสรรค์ไปเสียสละไปทำแล้วก็ปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ทำแล้วก็ปล่อยออก เอาเวลามันเกิดแรงงานเกิดพลังงานเครื่องยนต์ทุกเครื่องทำขึ้นมาแล้วป้อนสิ่งนั้นมันไม่เคยรับไว้เป็นของมันเลยไม่ว่าจะเป็นแรงคนที่ผลิตเครื่องกลที่ผลิตอะไรออกมามันจะทำผลงานทำสิ่งผลิตอะไรออกมาแล้วมันก็ปล่อยมันไม่เคยคิดว่าเป็นของของตนเลยฉันใดคนก็จะรู้นัยยะฉันนั้นทำเพื่อสร้างสรรค์ให้ผู้อื่นตัวมันเองนั้นถ้าเขาไม่เอาน้ำมันมาให้มันสำหรับสังเคราะห์ไม่เอาไฟฟ้ามาให้มันสังเคราะห์ไม่เอาน้ำมันเครื่องมาหยอดมันก็ใช้เท่าที่มีหมดแล้วมันก็ไม่รู้จะทำไงมันก็ใช้เท่าที่มันสงเคราะห์ตัวมันเองได้เป็นอย่างนั้นแต่ถ้าคนรู้เจ้าของรู้ดีมีปัญญามีสมองว่าไอ้นี่ขาดแคลนเติมเข้าไปเพราะมันดูดเองไม่ได้ก็เหมือนกัน รู้ว่ามีใช้แต่เพียงเท่านั้นเรื่องปัจจัยสำคัญเท่านั้นหรือว่าสิ่งประกอบอีกเล็กน้อยคุณป้อนมาเราก็ทำงานแล้วเราจะทำงานอย่างไม่เห็นเป็นของตัวของตนเหมือนกับเครื่องกลทีเดียวแต่เรามีปัญญาควบคุมมากกว่านั้นที่จะทำให้ได้ประโยชน์สูงประหยัดสุดอย่างเจริญมีหลักเกณฑ์รู้จักการมีศีลมีความเชื่อมั่นและทำเพื่อจาคะสัมปทาทำเพื่อเสียสละทำเพื่อจ่ายออกทำเพื่อปล่อยไปให้ผู้อื่นตัวเราเองนั้นกินน้อยใช้น้อยเขาเลี้ยงไว้แล้วชีวิตของเราเป็นความดีคนอื่นจะอุ้มชูเอาไว้เองเกินอยากจะรู้ว่าเรามีชีวิตอยู่อย่างเกินเหลือเฟืออติเรกลาภพออดิเรกลาโคลาภมากได้อะไรมาไม่เกินชีวิตเกินจริงๆมีกิน อยู่มีใช้มีความสุขอันเกินสมบูรณ์พูนสุขเต็มล้นเหลือเฟือด้วยมีชีวิตอันเต็มล้นเหลือเผื่อเพราะว่าเราสุขน้อยเราไม่หลงความสุขที่โลกเขาหลอกมามากมายเป็นโลกียสุขหลากหลายเราได้ตัดออกหมดแล้วไอ้สุขฟุ่มเฟือยเหล่านั้นเราแค่นี้เราก็แสนสุขแสนเบิกบานร่าเริงทำงานไปเห็นความดีเกิดมุทิตาจิตเกิด OD หนอถึงปัตตานุโมทนามัยอยู่ตลอดเวลาได้อนุโมทนาต่อเขาอยู่ดีเนาะมันเข้าถึงความอนุโมธนาจริงไม่ใช่ปากว่าเท่านั้นพอเห็นเขาไปทำดีมาเข้าไปทำบุญสุนทานเอออนุโมทนาเอาบุญมาฝากเด้อมันไม่ได้ฝากกันได้หรอกแต่ว่านี่ฉันไปทำบุญมาทีหลังคุณไปทำอย่างฉันบ้างนะ เออดีๆแม่เราไม่ได้ไปถ้าใจคิดจริงๆใจคิดจริงๆทำไมเราไม่ได้ไปทำบุญอย่างเขานะอันนั้นถึงปัตตานุโมทนามัยใจว่าเออเขาทำดีนะเราไม่ได้ทำดีมื้อนี้เสียดายมือหลังเราจะต้องทำให้ได้อย่างนี้เกิดมาตาอนุโมทนาใหม่ในใจเห็นใครเขาทำดีได้ดีสร้างดีไม่มีริษยาไม่มีริษยามีแต่อนุโมทนากับเขาไม่ไปอยากจะให้เขาได้ต่ำกว่าเราแล้วเราจะได้ทำดีเกินหน้าเขาไม่เราจะทำอย่างไรเราจะได้ดีอย่างเขาเราทำยังไงเราจะได้ทำดีอย่างเขาเราจะหาโอกาสเราจะต้องทำให้ได้อย่างเขาที่ทำดีทำดีแล้วได้ดีมันเกิดปัตตานะอนุโมทนาใหม่อย่างนี้เข้าถึงจริงๆนะไม่ใช่มีแต่ปากสวัสดีดีออกเขาทำดีแล้วเราก็ไม่เคย ไม่เห็นดีด้วยแล้วเราก็ไม่เคยทำดีอย่างนั้นด้วยเป็นการพูดแต่ปากอนุโมทนาแต่ปากเธอยินดีอนุโมทนาแปลว่าเห็นดีด้วยยินดีด้วยแต่เสร็จแล้วเราไม่เคยได้ยินดีแม้แต่ใจมีแต่ปากเท่านั้นโมๆไปเฉยๆอันนี้ไม่ถึงปัตตานุโมทนามัยไม่ได้เข้าถึงใจโดยเฉพาะปรมัตถะที่แปลว่าการเข้าถึงแม้กระทั่งใจก็เข้าถึงตายก็เข้าถึงวจีก็เข้าถึงถึงสภาพอย่างนั้นถึงการเป็นอย่างนั้นมีกรรมกิริยาของจิตมีกรรมกิริยาของกายวาจาเราจะทำให้ถึงให้ได้เมื่อครบถึงรอบทั้ง 3 อย่างจริงจังอย่างนี้เพราะมันเป็นความดีใครก็ฝ่ายดีใครจะทำดีอันนี้ไม่ได้ทำจะเป็นเพียงมารยาทนะอันนี้เป็นความดีแล้วเกิดมุทิตาจิต ป่าเกิดปัตตานุโมทนามัยเกิดความเห็นดีโดยความยินดีในสิ่งที่เขาได้ทำดีแล้วก็ทำอยู่อย่างนั้นแล้วก็วางปล่อยไม่ได้ยึดถือมาเป็นของเราถ้าเรามีโอกาสเราจะทำดีมีอีกมีแต่ความเจริญมีจากค่าสัมปทานมีปัญญาสัมปทานะมีการรู้ปัญญาฉลาดเข้าใจดีเลยไอ้ที่ผมพูดถึงอาตมาพูดอยู่ให้ฟังเนี่ยพูดด้วยความเข้าใจในปัญญาเอามาอธิบายให้คุณฟังพิสดารมากขึ้นธรรมะของพระเจ้าเท่านั้นเราเองไปเห็นเขาทำโอ้ดีน้อชื่นใจหนอเนี่ยเราไปทำเพื่อแสดงให้คนอื่นเข้ามาชื่นใจแต่คนริษยาก็มีเราไปทำงานกันนี่เป็นหมู่เป็นกลุ่มฝ่ายหนึ่งเขาริษยาก็มีก็ไม่เป็นไรเขาเองก็ยาวแล้วช่วยเขายังไม่ได้แต่เขา ไม่เข้าใจดีเขาก็ริษยาตอนนี้ฉีดยาอะไรคนทำดีมาเสียสละมาขยันหมั่นเพียรต่างช่วยไหมช่วยมือทุกวันนี้คนมีแต่แนวโน้มไปในทางอยากจะไปทำงานเบาเอาเปรียบเรารักคนนั้นคนนี้อยากเป็นเจ้าเป็นนายชี้นิ้วคำว่าเป็นเจ้าเป็นนายเนี่ยเป็นคนขยันเป็นคนขี้เกียจเป็นเจ้าเป็นนายไม่ได้เป็นเจ้าเป็นนายที่เลวขยันถ้าจะใช้สมองก็ใช้จริงๆแล้วก็เอาแผนงานโครงการอันนั้นมาปรับปรุงเข้าใจอันนู้นอันนี้แต่ก็ไม่มีศักดิ์มียศอะไรไม่ถือสัตว์คือยศจะจิตจะจับเป็นด้วยงานการชั้นไหนๆที่เขาทำก็ควรจะทำเป็นทำได้ยิ่งทำเป็นทำได้คนนั้นยิ่งเป็นนายที่ดีช่วยเหลือโปรไฟล์กันอย่างแท้จริงถึงโอกาสถึงครั้งถึงคราวจึงควรลงไปร่วมมือร่วมกรรมร่วมกันกระทำร่วมด้วยให้เป็นญาติ เป็นญาติมิตรให้เป็นอุฏฐานสัมปทาให้เป็นอาราธนาสัมปทาให้เป็นกัลยาณมิตตตาให้เป็นมิตรเป็นเพื่อนเป็นสหายเป็นญาติสร้างมิตรมีความขยันสร้างสรรค์สร้างมิตรนี้คือชีวิตประเสริฐคือสมาธิตาเป็นทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์เป็นชีวิตประเสริฐเรากำลังจะพัฒนาชีวิตประเสริฐเราก็มีอุดมการณ์เหมือนกันกับผอเผยแพร่ชีวิตประเสริฐเราเผยแพร่ชีวิตประเสริฐชีวิตประเสริฐเป็นอย่างนี้ชีวิตประเสริฐเป็นอย่างนี้ชีวิตที่มีความสร้างสรรค์มีความขยันมีความเป็นมิตรไมตรีมีกัลยาณมิตรสร้างยาก มีญาติมากนี่เอาเอาญาติในต่างจังหวัดในชนบทมามาแสดงให้เห็นเราเอาคนดีมาเสนอเรื่องราวให้เห็นว่าคนดีเป็นอย่างนี้ไม่ใช่มีแต่เจ้านายเราเอามาเสนอคนในเมืองกรุงนี่เข้าใจคนดีผิดแล้วก็ไปถือญาติแล้วก็ถือศักดิ์ถือศีลแม้แต่เครื่องแต่งตัวก็มีฉันวรรณะเห็นเครื่องแต่งตัวแล้วก็บอกเลยว่านี่พูดดีมีคนจนมีคนไม่ดีเขาไปถือยังไงว่าคนไม่ดีเพราะฉะนั้นพวกเราไปเราไม่เอาอันนี้เป็นเครื่องตัดสินเราจึงจะมีคนมีกุโรบายมีกุศโลบายและสร้างจารีตประเพณีให้ลงมาแต่งกายก็คล้ายกันเป็นคนไทยเรามีสัญลักษณ์เครื่องแบบไทยๆไม่ได้มีเรื่องที่บอกว่าเราไปเอาของแบบนอกแฟชั่นนอกมามีใหม่ๆนี้แล้ว แต่งอวดเข้าอู่เขาไอ้อย่างนั้นนำพาไปในเรื่องการปรุงสร้างเฟ้อและเขาก็นิยมกันอยู่ในกลุ่มอยู่ในสังคมกลุ่มแต่เราไม่อ่ะเราอยู่บ้านก็เหมือนกับอยู่ที่นี่มันไม่ต้องเปลืองเครื่องแบบเครื่องเสื้อผ้าของเราถ้าเราอยู่บ้านเราอาจจะใส่ขาดเก่าๆโป๊นิดหน่อยเพราะมันขาดมันมีไม่ได้ชนได้ปะกับคุณก็ปะซะก็เรียกว่าไม่ค่อยงามนักไม่เรียบไม่ร้อยไม่เจ็บไม่มิดไม่คิดนะแต่ก็อาจจะนอกจากจะไม่มีไม่คิดอาจจะสกปรกนิดหน่อยมีกลิ่นก็ไม่เคยถือกันนักแต่ถ้าไปในสังคมอื่นเขาก็อย่าเอาที่มันเสื้อผ้ามีกลิ่นมากไปนักอย่าเอาที่ขาดๆโป๊ๆเกินไปนักให้มันมิดชิดให้มันเรียบร้อยไปจะปะจะชนก็ไม่เป็น เอาออกไปใส่ไปอย่างนี้เราก็ต้องรู้กาลเทศะฐานะไม่ใช่เอาไปอวดโชว์ของฉันสวยของฉันหรูของฉันโก้คนขึ้นแบบใหม่มีแฟชั่นแปลกๆแบบเปลี่ยนไปนะมีหลายชิ้นหลายอันนะไม่ใช่ของเก่าก็ได้เสื้อผ้าเก่าก็ได้ชุดซ้ำๆก็ได้ไม่ใช่ไปมีความคิดแปลกจนกระทั่งอาตมาถือว่าสุดโง่แต่ผู้หญิงที่ถูกหลอกชุดแฟชั่นหรือชุดที่ไปเที่ยวไปงานนี้จะต้องใหม่และใช้ให้ครั้งเดียวให้ได้จะไปใช้งานโน้นใช้เสื้อผ้าชุดนี้ซ้ำถือว่าน่าขายหน้านี่แหละเป็นค่านิยมที่เลวและโง่สุดทำลายเศรษฐกิจทำลายตัวเอง พวกแฟชั่นพวกร้านตัดพวกร้านผลิตหลอกกินเงินมันจะหมุนเงินจากกระเป๋าเราแล้วเราก็ไปโง่เขาถูกหลอกเนี่ยอย่างเงี้ยแล้วไปค่านิยมที่เลวคนที่ไม่เข้าใจก็เอาอย่างตามนึกว่านี่เป็นศิวิไลเสียใจนึกว่านี่เป็นความเจริญของสังคมและตัวเองก็ไปทำค่านิยมแบบเลวๆแบบนี้ใส่ลงไปในสังคมนี่เดี๋ยวนี้เขามีอย่างงั้นบอกว่ามีสังคมชั้นสูงยิ่งสูงยิ่งโง่อย่างงี้ไม่ใช่สูงจริงสูงแก่ยิ่งสูงยิ่งโง่ยิ่งไม่เอานี่เรากำลังทำกลับกันกับโลกกับสังคมสร้างค่านิยมยิ่งสูงยิ่งประหยัดยิ่งสร้างประโยชน์สะอาดสมบูรณ์เนี่ยเรากำลังทำกำลังทำเนี่ยสังคมนี่เป็นงานเป็นการเป็นงานแล้วเราไป ร้อนอะไรเนี่ยแต่งชุดไทยๆไปเลยแล้วกำลังเอาคนไทยไปประกาศคืนให้แก่สังคมเมืองหลวงเนี่ยพวกเรามาสนับสนุนงานพอมีงานนี้งานกรมประชาสัมพันธ์กรมประชาสัมพันธ์ถือว่ากองกลางหน่วยกลางของสังคมเลยทีเดียวกลมกลมโบกเบรคกรมตะโกนบอกแจ้งแล้วเราก็ไปแสดงตัวกันเราเอาคนไทยมาเนี่ยเนี่ยเลือดไทยมีเอกลักษณ์ไทยอันมากงานนี้มีคนไปชมงานมีแต่คนไทยส่วนใหญ่เพราะเราเอาเนื้อเอามวลของคนไทยไปแสดงแม้แต่พวกเราอยู่ในนี้เราก็เป็นคนไทยอยู่ในกรุงเทพ