241104-3-148 ทางเอกภาค3-ตอน148(หน้า310)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ราก็ต้องแบ่งไปก็เป็นเจ้าเดียวชุดเดียวนั่นแหละไปต่อกันอยู่ที่งานโคราชอีกทีนึงงานอีก 2 งานจะจัดคนหมดแล้วไม่ใช่เหรอจัดข้าวหมดแล้วทำงานโคราชยังมีพระที่แวะลงที่ศูนย์สวนโมกข์ 11 ลูกก็คง วันนี้ยังไม่มาก็แวะลงสวนโมกกัน 11 ลูกมันบางทีจะจัดพระนี้ก็อาจจะยังไม่ค่อยได้วันนี้ว่าจะจัดพระซะให้เรียบร้อยเพื่อที่จะไม่คุกคามอาจจะได้รู้ล่วงหน้างานโคราชในช่วงนั้นแล้วก็มีลุมพินีทำเสร็จยังงานโคราชไปปลายเดือนไปอาทิตย์ปลายเดือนก็เป็นงานอุทัยธานีต้นเดือนธันวาคมก็งานสิงห์บุรีนะถ้าตอนนี้เราเห็นรูปร่างของงานอย่างนี้ตีสุดเนื้อสุดท้าย ตะวันออกตะวันตกกันเราเริ่มต้นที่สวนพฤกษชาติช่วงออกพรรษานี้แล้วก็ตะลุยกันทำอยู่ตลอดเวลาซึ่งก็เป็นเรื่องเป็นเรื่องมันเป็นไปตามเรื่องของมันเองซึ่งยังนึกอยู่แล้วว่าเออเราไปนี้ก่อนนะไปทำงานช่วงนี้ก็มีไปใต้แล้วก็ไปเหนือแล้วก็ทำอยู่ที่ภาคกลางเนี่ยยังไม่ทันได้นั่งเลยยังไม่ทันได้หายใจเมื่อวานนี้ณรงค์ก็มาโผล่มาบอกบอกว่าไปอีสานบอกว่าทางโน้นจัดแล้วกำหนดวันแล้วด้วยไม่มีวันเคลื่อนด้วยเพราะว่ากะวันซึ่งก็กันเอาไว้ เราขอดูชมรมต่างๆอะไรต่ออะไรต่างๆที่รวมที่อะไรด้วยเหตุประกอบด้วยอะไรทั้งหมดทั้งมวลแล้วก็เออมันก็เป็นเรื่องดีซึ่งที่จริงเนี่ยณรงค์มาตกลงกับคุณจำลองแล้วด้วยคุณจำลองรับปากกำหนดวันจองตั๋วแล้วด้วยที่จะไปงานไปถึงยังไงเขาก็มีงานกันแน่ซึ่งเขาก็โยนให้เราถ้าเกิดว่าเราไม่มีเขาก็มีงานแค่ 2-3 วันที่มันมียาเสพติดเมียไปรณรงค์ต่อต้านยาเสพติดอบายมุขขึ้นถ้าเราไปร่วมก็เรียบร้อยก็เลยพยายามดูวันดูช่องที่มันมีอะไรต่ออะไรมาผสมผสมผสานที่เราจะ ทำได้มันก็มันก็พอทำได้ก็เลยรับกันทั้งอีสานด้วยก็เลยครบไปหมดว่าเราตะลุยทุกภาคซึ่งก็ดีนะก็พอไปได้แล้วคราวนี้ที่จะไปอีสานนี่ก็มีท่านกิตติวุฑโฒเป็นแนวร่วมเหมือนกับที่สวนพฤกษชาติมีท่านปัญญามาร่วมคราวนี้เขาก็ติดต่อท่านกิตติวุฑโฒไปร่วมไม่ใช่ไปร่วมหรอกเขาติดต่อไว้ก่อนวันแรกแต่กิตติวุฒิโทรไปเทศน์องค์เดียวกันเหมือนกับท่านปัญญาเทศน์เสร็จแล้วเราก็ผสมผสานไปในวันที่ 18 นั่นแหละวันแรกเอ้ยไม่ใช่วันที่ 18 วันที่ 12 ในวันที่ 12 วันแรก เราก็เลยผสมผสานต่อไปเลยจัดรายการวันที่ 2 ก็วันที่ 13 กับพระโพธิรักษ์เทศวันที่ 14 จำลองเทศน์ 3 บรรเลงมีรายการก็จัดรายการบ่ายเงินซะเลยทั้ง 3 วันต่อและวันที่ 14 เป็นวันที่วันที่ 3 เดือนที่ 4 วันที่ 14 12 13 14 15 วันที่ 14 วันที่ 13 วันที่ 14 แล้วนะวันที่ 12 วันที่ 15 แล้วก็เป็นวันอาทิตย์บ่ายวันที่ 15 16 17 18 3 วันวันที่ 18 ก็เป็น ปิดงานดังกล่าวแล้วนะก็ได้รับคำตอบว่ามันจะไปสงขลาจะเป็นผู้พิพากษาหรือว่าเป็นอัยการก็ไม่รู้ได้ก็ทักบอกว่าถ้าไม่ไปปู่บุญบ้างหรืออาตมาก็บอกว่าไม่ไม่ได้ไปไม่ค่อยได้ไปส่วนมากก็สงสัยว่าทำไมอยู่สงขลาแล้วมาทักออกไม่ไปอุบลด้วยหรือใส่บาตรไม่ได้ใส่บาตรอยู่ที่หน้าบ้านพักข้าราชการเขาบอกว่าผมก็เป็นคนอุบลราชธานีว่างั้นก็ถาม อ๋อเป็นคนอุบลราชธานีเป็นคนอุบลราชธานีมาทำงานอยู่ที่นี่ย้ายมาอยู่ที่นี่ก็เท่านั้นก็ไม่ได้พูดอะไรก็คุยกันนิดหน่อยแต่ว่าเอากำไรชุมนุมกันเพื่อนฝูงนั้นได้นี่ก็ฆราวาสเขาก็ชุมนุมกันน่ะพวกธรรมดาอาตมาก็เป็นตัวเอกเหมือนกันสมัยเป็นฆราวาสอยู่กับหัวเรือใหญ่เหมือนกันชุมนุมกันทุกรุ่นนะชอบชมรมกันเฮฮากันไปตามเรื่องตามราวก็เป็นการสามัคคีกันอย่างนึงแต่ว่ามันก็สามัคคีอย่างรกๆที่เผาผลาญไม่เข้าเรื่องจริงๆเล่นๆไปกันตามเรื่องตามราวไปแบ่งกันไปตามเรื่องตามนิสัยหรือว่าความรู้สึกแบบชาวโลกในลาภยศสรรเสริญไปตามเรื่องตามราวก็เท่านั้นตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรเพราะผมมาถึงนี่ก็บอกมีอุบลจัดอุบล ก็ครบครันดีนะอาทิตย์นี้ก็จะพูดถึงเรื่องงานงานที่เราได้กระทำกันขึ้นขนาดนี้มันเป็นการเหมือนกับประกาศการเคลื่อนกองทัพธรรมมันมีทั้งชื่อมันมีทั้งนามมันมีทั้งสภาพมันมีทั้งองค์ประกอบที่รวมกันแล้วเป็นรูปร่างเป็นลักษณะธรรมที่เราเรียกว่ามันเป็นกองทัพธรรมมันได้เกิดขึ้นแล้วทั้งรูปทั้งนามทั้งชื่อทั้งกิริยาทั้งสิ่งประกอบอะไรมันเกิดขึ้นแล้วมันจะฉีกความเป็นกองทัพทำให้ฟังบ้าง เอาเรื่องต่างๆที่ได้ผ่านงานมาเริ่มต้นตั้งแต่จุดใจกลางนี้ที่สวนพฤกษชาติทำงานแล้วก็ออกไปใต้แล้วเราก็จะขึ้นเหนือแล้วก็จะออกอีสานแล้วก็จะกลับมาพักล้างอีกหรือแม่ที่จะเก็บภาคอีสานบ้างที่จะไปโคราชอีกอะไรมันก็ตามนะมันก็เป็นรูปรายการมันก็เป็นรูปไม่ใช่รายการรูปเป็นมันก็เป็นรูปร่างของขบวนการรูปร่างของขบวนการที่มันได้ชื่อมาก็เป็นกองทัพธรรมพระเริ่มต้นไปฟื้นฟูชีวิตไทยไทยเต็มที่สวนพฤกษชาติ หรือในกรุงเทพฯก็ไปทำงานกันไปปักหลบไปอย่างลงที่นั่นก็เป็นรูปร่างที่เป็นขบวนการที่ไม่เลวนักเป็นกองทัพมียกทัพโยธาไปเข้าของเครื่องในการสื่อสารกันเต็มรูปเต็มร่างมีสภาพเครื่องมือสื่อสารแม้แต่วิดีโอเทปซึ่งวีดีโอเทปที่มีไม่ใช่อุปกรณ์ของที่นี่เต็มรูปทีเดียวมันก็เริ่มต้นกวาดมาแล้วจนกระทั่งแม้ตอนนั้นกลับไปมีวีดีโอเทปกันเอาไว้เป็นงานเป็นอะไรๆที่ทำอยู่ซึ่งวิดีโอแถวนี้ เครื่องมือสื่อสารที่เป็นเครื่องมือเทปที่เขาใช้กันอย่างล่าสุดในเรื่องเครื่องมือสื่อสารเก็บขาวเก็บข้าวเก็บเรื่องราวอะไรจะได้ถ่ายทอดถ่ายต่ออะไรกันรวดเร็วทันทีทันใดแล้วก็ส่งกันเป็นโทรทัศน์เทปเป็นโทรทัศน์เรียกว่าโทรทัศน์ซึ่งมันก็ถึงบทบาทที่ท่านใช้เครื่องมือกันเต็มรูปแล้วแม้จะแต่ละชิ้นแต่ละอย่างภาพยนตร์ก็ตามวิดีโอเทพก็ตามเทปกดตามที่เราจะใช้สื่อทั้งเสียงแล้ว เอาไปออกวิทยุอยู่มาจนกระทั่งถึงหนังสือหนังหาถึงอะไรต่ออะไรต่างๆพวกนี้กิจกรรมพวกนี้ในงานของพวกเราชาวโซนนี้มีหน่วยมีแผนกมีงานที่ได้ทำอีกเครื่องไม้เครื่องมือมีอะไรแม้จะมีเล็กน้อยขนาดนี้ก็ยังไม่ครบครันยังไม่สมบูรณ์อะไรก็เถอะมันก็มีขึ้นแล้วเป็นขึ้นแล้วนี่เริ่มต้นตั้งแต่หน่วยแผนกที่จะเผยแพร่สื่อสารกองทัพธรรมของเรานี่ไม่ใช่กองทัพที่ไปรบราตอนนี้เราท่านจะบอกว่าอาวุธก็คือเครื่องมือเหล่านี้แหละเป็นอาวุธเครื่องมือเหล่านี้เป็นอาวุธ เครื่องมืออุปกรณ์ในการที่จะกระทำสื่อสารเผยแพร่นี่แหละเป็นอาวุธที่จะต่อกระบอกเสียงถ่ายทอดคำพระคำหรือพระธรรมถ่ายทอดธรรมถ่ายทอดธรรมความที่จะสื่อออกไปให้รู้ใจกว้างจากตัวบุคคลซึ่งตัวเรามันก็เป็นผู้ที่เป็นตัวต้นตอแห่งสื่อเป็นตัวต้นตอตัวอย่างก็มันก็อยู่ที่ตัวเราเราไปไหนก็เดินไปถึงไหนบินไปถึงไหนมันก็เอาตัวไปมันก็ไปแน่เสียงก็ไปรูปก็ไปแต่ทีนี้เสียงไม่เสียงไม่ได้ไปทั้งตัวไปกับตัวเสียมันก็ไปกับกระบอกสื่อนั่น เป็นอาวุธแพร่ออกไปเดินทางไปทั้งชั่วคราวทั้งเป็นตลับจะออกไปทำวิทยุออกเป็นตลับไปภาพตัวรูปก็ไปตอนนี้ก็มีทั้งเป็นหนังสือเป็นตัวหนังสือเป็นตัวภาพตัวรูปเป็นทั้งมีหนังเป็นทั้งมีสลายเป็นภาพเป็นรูปเป็นทั้งวีดีโอเทปซึ่งเป็นเครื่องมือสื่อสารที่เรียกว่าเป็นอุปกรณ์หรืออาวุธวัตถุอุปกรณ์ต่างๆเราก็ได้เริ่มกวาดขึ้นและก็จะใช้งานให้เป็นเรื่องเป็นราวตอบ ซึ่งก็มีแล้วแม้แต่แผนกทำไมยนต์เราก็เคยมาก่อหวอดมามันจะเป็นเรื่องเป็นราวเป็นรูปเป็นร่างมีไฟฉายเขาได้ดูได้ประกอบในการสื่อธรรมะกันแล้วก็ยังนึกอยู่มันจะเป็นธรรมยุตพอที่จะฉายเอาเข้าไปประกอบเป็นกิจการไปได้หรือแต่พอเริ่มต้นมาถึงวันที่อยู่ที่สวนพฤกษชาติแล้วเราก็มีใช้เขาได้จอผ่าโลกเป็นครั้งแรกผ่าโลกของเรานั้นไม่ได้ไปผ่าโลกของเขาของเขาแล้วอย่าไปเทียบเลยทั้งลำโพงทั้งจอผ่าโลกของเขาแล้วเราก็โอ้โหทับถมข่มเราเขาเป็นพ่อเราเป็นลูกเลยนะเราไม่ต้องไปแข่งกับเขาหรอกแต่อย่างของเรานี่ก็เหลือแล้วมันเหลือขนาดที่ว่าเราฉายเครื่องฉายของเราฉายออกไปแล้วนี่นะมันเกือบ เห็นภาพเพราะมันขยายใหญ่เพราะมันขยายใหญ่จนแสงมันจางเกือบไม่เห็นภาพแล้วจอผ่าโลกได้ใช้เข้าไปแล้วเกือบขยายจอสมบูรณ์เต็มภาพเต็มขอบที่เราทำของเราเนี่ยที่ว่าเราจอใหญ่กำลังแสงกำลังหลอดที่ส่งฉายไปเนี่ยพอดูได้แต่ภาพมันไม่สมบูรณ์หรือมันไม่มีแสงสว่างจะชัดเหมือนอย่างกับจอเล็กที่เราใช้กันใช้กันอยู่ประจำมันไม่ได้คุณภาพถึงปานนั้นหรอกมันลดลงนิดหน่อยมันก็ไม่น้อยนะที่จริงมันก็ลดอยู่พอสมควรที่จะดูก็จะดีแล้วแต่มันควรจะชัดได้ก่อนนั้นแต่ก็ค่อยพัฒนากันน่ะก็เราก็แบ่งๆ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] พอที่จะแข่งกับกิจกรรมโลกกิจกรรมโลกเขามองมองด้วยสื่อสารพวกนี้ซึ่งมันไม่เป็นสื่อสารมันสื่อมอมเมามีภาพยนตร์มีโทรทัศน์มีวีดีโออะไรของเขาเนี่ยวิทยุก็ตามหนังสือก็ตามมันสื่อมวลเมากันไปหมดแล้วเดี๋ยวนี้มันไม่ใช่ใช้สื่อสารพอที่จะพัฒนามนุษย์เลยแทนที่จะมีกรมกองหน่วยงานหน่วยการอะไรต่ออะไรก็น่าจะทำกองวิทยุต่างๆสถานีวิทยุต่างๆก็น่าจะเพราะระดับพยายามระดมกันทำให้มันมีสารัตถะให้ได้ประโยชน์คุณค่าพัฒนามนุษย์กันขึ้นกว่านี้บ้างมันก็มีแต่มองมองกันมีรายการที่อยู่ยอมอะไรกันเยอะแยะต้องวิทยุทั้งหนังสือพิมพ์นี่ก็ ทุกวันนี้ก็ยั่วเมากันเป็นเปอร์เซ็นต์ส่วนใหญ่ถึง 70% 80% ขึ้นไปยั่วย้อมนอกนั้นพอได้เป็นสาระได้ก็สัก 10% 20% ก็ต้องยากทั้งนั้นเลยเครื่องมือสื่อสารต่างๆเดี๋ยวนี้มันก็เราเองเราก็ต้องเอามาใช้แล้วเราก็พยายามที่จะดึงขึ้นมาเราจะบอกว่าเรามีกระแสมีองค์ประกอบที่เป็นเสียงเป็นภาพเป็นสีเป็นรูปอะไรที่จะชี้ชวนบ้างเราก็มีบ้างใช้คุณภาพของสิ่งเหล่านั้นใช้สีใช้รูปใช้เสียงใช้รถของที่โลกเขาต้องการเป็นเสียงเพลงบ้างเป็นสีที่มีสีชวนตาอะไรต่ออะไรพวกนี้ ประกอบกันแล้วก็เป็นองค์ประกอบที่ชี้ชวนหรือว่าดูดดึงนำพาให้เขาชมให้เขารับเอายานี้ไปเอาสาระนี้ไปได้ได้แล้วได้พอสมควรทีเดียวก็ไม่ย่อยจนเกินไปไม่ได้หน้าน้อยหน้าจนเกินไปซึ่งเราก็ต้องระมัดระวังกันว่าเราระวังอย่าไปเผลอจนกระทั่งไปปล่อยกษัยไปปล่อยเสียงไปปล่อยภาพอะไรจนล้มล้างหรือว่ากลบเนื้อหาจบสารัตถะที่เราต้องการที่จะสืบไปกลายเป็นเขาติดแต่เขาติดแต่ เขาได้เสพแต่สื่อทุกวันนี้ก็ไปดูหนังเขาก็ดูแต่รสอร่อยของเรื่องที่มันเป็นรสชาติการรกๆแล้วก็มีสีมีรูปมีเทคนิคต่างๆที่เป็นเทคนิคใหม่หนึ่งก็เห่อ 2 ก็มีบทบาทแปลกๆมีสีแปลกๆมีรูปแปลกๆอะไรประกอบกันเสียงก็มีเสียงแปลกๆชี้ชวนปรุงแต่เพื่อพวกเครื่องสื่อนี้ให้มากให้มีรสจัดจ้านขึ้นเขาก็ไปรับรถแทนเครื่องสื่อไปดูความสวยงามไปดูความอร่อยไปดูความเพลิดเพลินแต่ไปดูโลกีย์รถหมดแทนที่จะรู้เนื้อหาแก่นสารที่เป็นสารัตถะที่ลึกซึ้งขึ้นไปถึงชีวิตประโยชน์คุณค่า ที่เป็นเนื้อแท้แก่นแท้สาระเขากลับไม่ได้ไม่ได้สื่อสารทุกวันนี้ก็กลับไม่ได้เพราะอันนี้ที่เราจะทำงานนี่เราก็ต้องพยายามระมัดระวังเราใช้สื่อสารของโลกเครื่องมือวิทยาศาสตร์เครื่องเทคนิคที่โลกเขาผลิตขึ้นมาเราเอามาใช้ประกอบบ้างไม่น้อยหน้าแต่ว่าเราก็จะต้องไม่เผลอตัวไม่เผลอตัวไม่หลงที่จะประกอบจนกระทั่งกลายเป็นไร้สาระกลายเป็นสื่อไร้สาระไม่ใช่สื่อสาระซะแล้วผิดหมดเลยภาษาเขาก็สื่อสารเขาเรียกตัวเองว่าสื่อสารทั้งนั้นหนังสือพิมพ์ก็มีวิทยุก็ดีโทรทัศน์ก็ดีเขาก็เรียกว่าสื่อสารทั้งๆที่ในรายเฉลี่ย สิ่งที่เขาป้อนลงมานั่นน่ะเอาเปอร์เซ็นต์หนังสือแห่งสาระที่เขาจะเป็นสาระมันน้อยกว่ากว่ามันเป็นสิ่งมอมเมามากกว่าสาระได้เลยเอามารวมกันเถอะเรียกเขามาเลยประมวลมาเลยหนังสือพิมพ์เอามาเลยเอาเนื้อความเนื้อคำเอาไอ้ที่เขาพิมพ์ลงไปที่เขาลงทุนทำกันออกมาหนังสือพิมพ์ไทยรัฐฉบับเนี่ยประมวลได้เลยที่เป็นสาระนั่นน่ะเฉลี่ยแล้ว 20% นอกนั้นแล้วก็ไม่ใช่สาระแต่เขาถือว่าสาระนะเขาถือโฆษณาได้เงินได้ทองก็ถือเป็นสาระทั้งนั้นแหละแต่เราเห็นแล้วว่ามันไม่เป็นสารอะไรเป็นรางวัล ยายเป็นคนรำมอมเมาเป็นอะไรก็ได้อีกบ้านเบิกเลยเยอะแยะสาระจริงๆไม่ถึง 20 เปอร์เซ็นต์นอกนั้นก็มองกันวิทยุแล้วก็ไม่ต้องห่วงเลยรายการเพลงเป็นตันเลยวิทยุแต่ละวันแต่ละวันรายการเพลงและรายการอะไรต่ออะไรอีกบันเทิงเริงรมย์อะไรอีกเยอะแยะเป็นข่าวเป็นสาระนิดเดียวเหมือนกันเป็นอย่างนั้นไปซะทั้งหมดแต่เราทำนี่เราออกวิทยุบ้างเราทำหนังสือบ้างเราพิมพ์หนังสือเราพิมพ์หรือว่าเราทำวิทยุทำเสียงทำภาพเป็นภาพต่างๆจนกระทั่งมาถึงวิดีโอเทปเราก็ทำสาระมากกว่า อยากมากก็บันเทิงมากก็เริงรมย์อยู่อย่างนี้แหละพยายามระมัดระวังถ้าลดน้อยลงได้ยิ่งดีถ้าพูดถึงขั้นที่เรียกว่ามีคนรู้สาระทำไม่ได้ลดน้อยกว่านี้ไม่ใช่ว่าเราจะให้มากขึ้นระวังไม่ให้มากขึ้นให้ลดน้อยลงมาได้ยิ่งดีเราต้องพยายามรู้ทิศทางและเป็นไปได้เอากษัยพวกนี้ใส่บ้างแต่น้อยลงได้คนนี้กินเนื้อๆกินยาหรือว่ากินอาหารแท้ๆของธรรมะตรงๆได้ก็รับได้อย่างลื่นเคราะห์รุ่นขอแล้วไม่ต้องอาศัยน้ำกลัวไม่ต้องอาศัยแสงสีกลั้วไม่ต้องอาศัยโรคกลัวเลยกลืนได้กิน รับได้เต็มที่ร่าเริงเบิกบานชื่นใจได้นานเวลาด้วยก็เอาสดๆเลยเอาเนื้อแท้ๆเอาแก่นสารเลยพรุ่งนี้เราก็ต้องรู้เราต้องใช้จริงๆด้วยอย่าไปเผลอภัยเพราะเราเองนี่ไปติดไปชอบคนโน้นด้วยแล้วก็เลยดึงลงไประวังนะเราจะต้องรู้สึกตัวรู้แล้วอะไรต่ออะไรพวกนี้ไว้ให้พร้อมก็ทำกันไปแล้วนี่เป็นเรื่องหนึ่งที่จะต้องเตือนกันอาจจะต้องบอกกันให้รู้เพราะเราทำมากขึ้นมันมีองค์ประกอบมีเครื่องประกอบอะไรเยอะขึ้นก็ต้องช่วยกันดูช่วยกันแลอาการช่วยกันดูช่วยกันแลในงานที่เราทำพวกนี้มันเป็นงานมากขึ้นไอ้การทำงานมากขึ้นเนี่ยที่จริงเป็นผลสำเร็จของสมมาอริย 8 ซึ่งได้เตือนได้อธิบายได้บอกตลอดเวลาได้บรรยายเพื่อที่จะทำงานอริยมรรคองค์ 8 มีความเห็นบอกให้รู้ความเห็นแจ้งชัดซึ่งเราเคยพวกเราก็ตามพวกอื่นๆก็ตามเคยนึกคิดว่าการปฏิบัติธรรมเนี่ยจะต้องอยู่ในที่ที่สงบสงัดซึ่งคำพูดนี้ไม่ใช่คำพูดที่แปลกเป็นคำพูดที่ถูกได้สำหรับคนที่อินทรีย์พละอ่อนจริงๆก็ต้องให้เขาอยู่ในสถานที่ที่ไม่ออกหาพ่อหรือว่าไม่เยิ้มไม่ยอมไปด้วยโลกิยะมากเกินไปเพราะว่า ไอ้โลกียะมันมากมันอาจมันพ่อมันเยิ้มๆอยู่เขาก็ทนไม่ไหวเขาไม่มีกำลังวังชาเลยจะตั้งสติตั้งอารมณ์เพื่อที่จะมาระลึกรู้ตัวที่จะสู้กับกิเลสแล้วมันสู้ไม่ได้เลยมันดึงดูดไปเลยเอาไปกินเลยทีเดียวก็ถูกแล้วในคนที่มีอินทรีย์พละอ่อนขนาดอย่างนั้นเขาก็จะต้องพรากไม้ที่ชมด้วยยางออกจากน้ำจะมาประกอบการงานมันมีอิริยาบถอะไรผสมไปเสียคนปรุงอยู่กับรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนั้นเขาทำไม่ได้แน่นอนเขาทำไม่ได้จะมาทำงานทำการเกี่ยวข้องกับลูกกับเสียงกับรถกับกลิ่นอะไรอย่างนี้ไม่ได้หรอกเขา สามารถมีสติปัฏฐานเพียงพอมีวิปัสสนาเพียงพอที่จะกระทำธุระที่เป็นวิปัสสนาธุระได้จะต้องเป็นนางค่อยๆคิดหรือว่าดูห่างๆค่อยๆสังเกตสังกาสิ่งแวดล้อมเรียกว่ากาโยความประชุมแวดล้อมที่คอยมาแตะต้องสัมผัสกับตัวเขาและเขาก็คอยรู้สึกตัวว่าเอ๊ะนี่เราเกิดกิเลสแล้วนะนิรภัยแพ้แล้วเราสู้ไม่ได้แล้วมันไม่มีอะไรมาสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายแล้วก็สู้ไม่ได้แล้วขณะนี้หรือเขากำลังต่อสู้แรงเท่านี้แหละยอมเท่านี้หรือว่ายั่วเท่านี้เขาพอสู้ได้ถ้าพอตั้งหลักตั้งรับก็พอที่จะหักห้ามก็พอที่จะได้ลดละจ้างขายได้มีบทปฏิบัติในรถละได้ สู้กับความสวยของธรรมชาติเสียงนกร้องแค่นี้ก็สู้ได้เสียงน้ำตกกลิ่นดอกไม้สีดอกไม้เอยขนาดนี้ก็พอสู้ได้ถ้าไปเอากลิ่นขนาดที่มาจากการพรมย้อมหรือว่ากลิ่นของผู้หญิงกลิ่นของอาหารกลิ่นของรูปสีไม่ใช่กลิ่นของสีกลิ่นของอะไรก็แล้วแต่ยั่วยวนอย่างนั้นรูปสีที่ต้องตาถูกตาแล้วก็มันก็เกิดรถตรงไปสู่ราคะโลภะอะไรรุนแรงถ้าทนไม่ได้ก็ต้องออกมาอย่างนี้ก็พอได้ระลึกรู้ไม่เร็วไม่รั่วไม่รู้ไม่แรงก็พอสู้ได้แต่เสร็จแล้วไปติดอีกเป็นคน ไม่รู้จักพอไปสถานที่ป่าเขาก็ไปติดต้นหมากรากไม้กลิ่นสีอากาศติดปลาติดเขาไปอีกก็เลยเถิดไปเลยเออ Honda เกียร์บอกว่าเอากลิ่นแค่นี้ก็อยู่ให้ได้นะธรรมชาติแค่นี้สบายๆดีนะดีกว่าไปติดกลิ่นธรรมชาติที่คนปรุงคนสร้างรูปรถเป็นสีอะไรรุนแรงมาอยู่กับต้นหมากรากไม้มาอยู่กับปากเขารำคาญแม่น้ำลมพัดอะไรพวกนี้เสียงนกเสียงหนูร้องอะไรพวกนี้มันก็ยังอ่อนลงกว่ากลิ่นโน้นนะเอามาติดกลิ่นนี้ก่อนให้ติดใจพอใจอันนี้ก่อนดีกว่าจะไปติดฝิ่นติดสีแบบโลกที่เขาปรุงจิ๋วหลอกเลยจนมาพอใจอันนี้รถติดอันนี้รถติดไปเลยติดปากเขาปากถ้ำต้นหมากรากไม้ ระเริงเป็นธรรมชาติอยู่กับธรรมชาติติดธรรมชาติอย่างนั้นเลยซึ่งที่จริงก็ธรรมชาตินี่คือสังขารทั้งสิ้นธรรมชาติที่ธรรมะที่ปรุงแต่งที่เกิดชาติเนี่ยมันก็สังขารทั้งหลายไม่ติดสังขารหยาบที่มนุษย์ปรุงยอมก็ไปติดสังขารที่มาเป็นตัวเกิดตัวปรุงของโลกมีต้นไม้ลำธารมีนกมีหนูมีแดดมีสีมีกลิ่นอะไรแบบนั้นอีกก็ไปติดอยู่แค่นั้นแล้วก็นึกว่าเนี่ยดีที่สุดแล้วก็ไม่รู้ตัวเองว่านี่เป็นกามอยู่เหมือนกันไม่รู้อันนี้ก็เป็นการก็ติดอยู่กับพระธรรมกายชาติเจ้าเอยอยู่แค่นั้นแหละถ้าไม่เรียนรู้ก็ได้แค่นั้นถ้าเรียนรู้ซ้อมเราไปอีกหรือก็ไปอีกก็ วางแค่นั้นอีกไม่ติดแล้วทีนี้จนกระทั่งเราเห็นว่าเราเบาบางได้แล้วอยู่แค่นี้เราก็พอใจได้อยู่แค่นี้เราก็สดชื่นได้เพราะฉะนั้นไอ้ที่อยากๆคล้ายๆก็ปล่อยได้วางได้มันรู้สึกจัดรู้สึกว่าแรงแล้วชักจะพอสู้พอทนก็ไปหัดดูปั๊บก็ไปลองสัมผัสจัดจ้านพวกนี้ดูแล้วก็จะรู้ว่ามันหนักมันแรงสู้ไอ้ที่ขนาดเบาขนาดนั้นไม่ได้ก็เมื่อมาสัมผัสดูโลกที่ยั่วย้อมรุนแรงอีกก็ชัดเจนดูแล้วเราก็พอสู้ได้เพราะปฏิบัติได้และตอนนี้จนกระทั่งเมื่อปฏิบัติได้แล้วแต่ก็ยังมีหมดสู้ไปพักนึงก็จะต้องกลับไปหาพระธรรมพระเจ้าเอยพระธรรมชาติไม่ใช่พระเจ้า พระธรรมชาติเจ้าเอยอีกก็เวียนไปเวียนมาก็เป็นการปฏิบัติภาคที่บอกเอาสนามรบเป็นอย่างนั้นไปจนกระทั่งก็สู้ได้เลยไม่ต้องออกไปแล้ว YouTube มาสู่เขาสู่ถ้ำเข้าใจแล้วแม่อย่างนั้นน่ะมันก็สงบอย่างนั้นแต่เราก็สงบซ้อนลงไปอีกในใจว่าอยู่กับโลกเขาเนี่ยแล้วเราก็สงบได้ไม่ติดไม่ยึดรู้เลยว่ารุนแรงถ้ากลับไปสู่ป่าสู่เขาสู่ถ้ำนั่นแหละจะติดป่าติดเขาติดถ้ำมากกว่าสงบอย่างนั้นจิตมันก็นมซ่อนลงไปอย่างนี้แต่มาอยู่กับโลกเนี่ยไม่ติดแล้วปล่อยได้เลยปล่อยได้แล้วก็ได้ทำงานเพิ่มขึ้นมันก็จะเข้ารูปเข้าร่อง สัมมารามองค์ 8 เพิ่มขึ้นเพราะฉะนั้นในรูปนั้นมันสงบเกินการถ้าไปพระธรรมเทศนาแล้วเราจะไปพักบ้างเราก็รู้แล้วว่าพรรคก็สบายแล้วแต่ไปแล้วก็เดี๋ยวก็ติดนะเหมือนกับเราก็ต้องทำงานแล้วเราก็ต้องนอนหลับนอนหลับก็พักมันก็สบายดีแต่อย่าว่าติดนอนนะมันจะเป็นนิทานเช่นเดียวกันเราออกป่าออกเขาออกถ้ำเอาสงบแบบนั้นอันนั้นก็เป็นนิทรรศการในสภาพนี้ธารามาตราทีนี้เราก็ต้องรู้ว่าเราจะไม่ได้อยู่กับนิทานไม่เอาทุกประการไม่ติดติดไม่ได้แต่เราต้องมีในชีวิตคือต้องพักก็ต้องพักต้องหลับต้องพักผ่อนมันก็ต้องมีวน อยู่ในตนก็ชีวิตก็มีแล้วเพราะงั้นเราจะออกไปบ้างก็ไปเพื่อพักเมื่อพักแล้วเราก็น้อยเป็นส่วนน้อยเหมือนกับเรานอนน้อยกว่าเวลาตื่นแล้วเราก็ต้องมาเพี้ยนมาทำงานแล้วก็จะปฏิบัติสลับซับซ้อนกลับไปกลับมาอย่างนี้จนสุดท้ายเราก็ไม่มีปัญหาอะไรมีตัวพักอยู่ในตัวมีทิฏฐธัมสุขกับวิหารมีฌานมีรูปประชานมีรูปประชานเป็นเครื่องอาศัยไม่ต้องแสวงหาด้วยสถานที่ไม่ต้องแสวงหาด้วยสิ่งแวดล้อมนอกมีความประชุมอะไรเราก็อยู่เหนือความประชุมนั้นมีกายมีกาโยเป็นกายกรรมหรือเป็นธรรมกายนะเป็นธรรมกายอาศัยได้สบาย อยู่ที่ตัวเราอยู่ที่ไหนนอนที่ไหนกินที่ไหนเราก็ว่างโปร่งหมดและเป็นสมบูรณ์สูงสุดและสุดท้ายเราก็มีงานการเป็นสัมมาอริยมรรคที่ลงตัวหมดเลยเพราะเรารู้ว่าเราเองเราไม่ต้องวิ่งออกวิ่งเข้าอะไรมากมายมีสมาธิมากองค์ 8 เข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิจะคิดเป็นสัมมาสังกัปปะเราก็พอเหมาะได้จะพูดก็พูดพอเหมาะจะทำงานทำได้จะทำอาชีพก็เห็นเป็นอาชีพเลยเป็นส่วนใหญ่ของชีวิตมีบทบาทการงานสร้างสรรค์เผยแพร่ทำประโยชน์เป็นคุณค่าเป็นตัวคุณค่าที่สูงขึ้นมีญาณมีทรรศนะมีปัญญารู้เท่าทันเป็นโลกะวิทูรู้โลกโลกอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้เป็นยังไงแล้วเราอยู่เหนือโลกทุกโลก หมุนวนหมุนเวียนอยู่กับมนุษยชาติสัมพันธ์มีวิมุติสูงสุดมีหิตประโยชน์มีสมาธิแท้จิตของเราก็เป็นจิตเหนือเป็นอนัตตาจิตหรือเป็นโลกุตตรจิตที่เป็นจิตที่เหนืออยู่เหนือและสัมผัสก็อยู่เหนือจนกระทั่งสูงสุดเก็บละเอียดได้แม้อโศกกับวิริยะที่จริงนี่นาพวกเรานี่หรือว่าเอาอย่างนี้ผมเนี่ยเป็นคนมาประกาศหลักที่ผมจะประกาศกับพวกคุณเนี่ยผมมาประกาศหลักอโศการามโลกพุทธสโรกับเมหิจิตตังสังฆังปฏิ ผมถือว่าเป็นไม่ใช่ผมถือหรอกมันเป็นสภาพจริงที่มันเกิดมาตามรูปตามเรื่องสภาพนั้นน่ะเป็นเรื่องพื้นฐานทุกคนจะต้องมีพุทธสโรโอกาสถ้ามีจิตตังยัสสะนะกรรมปฏิมาแล้วจะต้องมีเป็นพื้นฐานเริ่มแรกเป็นหัวนำแล้วเราจะต้องรู้เท่าทันสิ่งนี้รู้เท่าทันโลกแล้วก็อยู่แล้วก็ปฏิบัติเริ่มต้นไปพบพุทธศาสนาคือต้องผุสดีได้แล้วก็มีญาณน่ะมีญาณมีปัญญามีนัยน์ตาแล้วก็มีจิตที่จะทำบุญต้องมีบุษดีและต้องมีในตาและก็ต้องมีจิตรา ต้องมีแน่ๆญี่ปุ่นแปลว่าการสัมผัสมีสัมผัสที่มันต้องมีสัมผัสที่แน่นอนเป็นสัมมารีมักองค์ 8 ได้อย่างสมบูรณ์มีการสัมผัสได้อย่างสมบูรณ์สัมผัสแล้วก็รู้เท่าทันในผัสสะรู้เท่าทันในผัสสะมีเวทนารู้เวทนาเป็นสติปัฏฐานพร้อมอยู่ก็รู้เท่าทันเวทนาอะไรเกิดรู้เวทนาตัณหาอุปทานอะไรรู้เท่ารู้ทัน แล้วก็รักล้างรถปลดปล่อยให้สิ่งที่มันเกิดอยู่จริงๆเป็นสภาพแท้ๆทำจิตของเราให้เหนือเป็นเทวอุบัติเหตุอุบัติเหตุทำจริงเลยเป็นสติปัฏฐานอย่างแน่นอนมีจิตอันสมบูรณ์มีจิตอันเจริญได้เป็นผลอยู่ตลอดเวลามีลักษณะทำที่เรียงรอบเดินบทอยู่ครบพร้อมครบพร้อมมีการสัมผัสมีญาณรู้มีเจโตต้องทำวิมุติและทำได้เป็นผล ทำได้เป็นผลเป็นอุบัติเหตุเป็นวิสุทธิเทพเป็นเทวะเดินบนอยู่ไร่เลยไปเจริญเข้าหาสู่วิสุทธิเทพอยู่เสมอๆนี่เป็นตัวสภาวะที่จุดเริ่มต้นผมมาทำทั้งหมดทำแค่นี้เพราะฉะนั้นต้องเรียนรู้อโศกกะต้องเรียนรู้อโศกต้องรู้เรียนรู้วิชาต้องเรียนรู้อโศกเรียนรู้วิชานี่เป็นฐานที่จะต้องทำหรือโดยเฉพาะตัวผมนี่จะต้องทำถ้าผมเองผมจะต้องทำผมก็ต้องทำอย่างนี้เริ่มต้นผมจะต้องปฏิบัติธรรมมันก็ทำแค่นี้เพราะฉะนั้นถึงง่ายๆนี่เริ่มต้นที่รากฐานตัวผมนะผมก็ พระโพธิรักษ์ไม่ต้องออกป่าหรอกมีคนลากไปดูป่าก็ปากก็จะไปมีปัญหาอะไรเพราะผลที่รักไม่ต้องออกป่าปฏิบัติธรรมอยู่เหมือนพระพุทธเจ้าองค์อะไรออกปฏิบัติธรรมก็นั่งที่สวนข้างวัง 7 วันพระวิเศษออกปฏิบัติธรรมแสวงหาพี่เนตรกรมก็ออกนั่งข้างสวนมีพุทธบริษัทมีบริวารโอ๊ยปฏิบัตินั่งปฏิบัติเต็มด้วยไม่ใช่องค์เดียว 7 วันนั้นก็บรรลุเป็นพระพุทธเจ้าก็เป็นเรื่องบารมีของท่านเป็นเรื่องขององค์ประกอบของท่านเป็นธรรมดาส่วนผสมของ ต้องออกไปทำตั้ง 16 ปีอะไรงี้ต้องไปศิริเสาะแสวงหาหรือกระทำอะไรกันก็เป็นเรื่องของท่านสรรพคุณที่รักไม่ต้องไปออกก็ไม่ต้องออกป่าออกเขาออกทำไม่ต้องแสวงหาอาจารย์ที่ในป่าในเขาในถ้ำอะไรต้องไปพิสูจน์สอบอะไรไม่ต้องก็ได้สำหรับฐานะของเราแต่ไม่ได้หมายความว่าขนาดไม่ออกป่านี้เก่งกว่าพระสมณโคดมไม่ใช่นะเพราะสมาคมสมณโคดมออกป่าตั้ง 6 ปีแสวงหาแล้วก็ทำอะไรต่ออะไรต่างๆนานาจึงบรรลุเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแหมพระพุทธชินราชไม่ต้องออกป่าเลยนั่งบำเพ็ญอยู่ในนี้ไม่กี่ปีเองนะปีไม่ถึง 2 ปีแต่ไม่ได้เฉลี่ยไม่ได้นับเดือนจริงๆนับเดือนเขาก็จะมีตัวเลขแต่ก็ไม่ คำนวณไม่ได้ไปทำแบบเอาสถิติแบบนั้นซึ่งทำก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกมันก็ได้ก็นั่งบำเพ็ญ