200424-069 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน069-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

ี้ช่วงนี้กลางวันบ้างกลางคืนบ้างเหรอเราก็มีความเย็นมีจุดอันนี้เป็นส่วนหนึ่ง ทางด่วนมันเวียนไปมันวนไปมันเป็นวัฏจักรแล้วก็มีจุดนี้ไว้อยู่ในอยู่ในวัดปากน้ำเมื่อถึงเวลาอันพักตามที่เราได้กำหนดแล้วเมื่อเราก็หยุดพักเสียเงินมาเป็นกูรู้ถ้าเป็นผู้ก่อความเจริญเราก็อยู่ในฐานะผู้ก่อความเจริญคือมีความยังไม่ตายยิ่งกว่านี้ก่อน ขอเส้นทางรามอินทราอยู่ที่สะพานเรามีสิ่งที่เรารู้ว่าอันนี้มันควรมีไม่ควรมีเลยอยู่ในจิตอยู่ในกายหรืออยู่ในกายกรรมมโนกรรมอันนี้ไม่ควรเป็นสุญญากาศวิหารเราอยู่แต่เราไม่มีถ้าเป็นอยู่แต่เราไม่มีสิ่งที่เราไม่ได้เป็นไม่น่ามีปัญหานี้เราก็มีอยู่สภาพจิตสูงสุด 1 สิงหาคมมีอากาศมีสภาพจิตโลก เป็นภาษาอังกฤษแล้วอายตนะสุดท้ายฉันสักรอบบ่ายไม่ใช่อายตนะชะตาตามมันจะเห็นรูปอยู่มันไม่ว่างมันก็เห็นรูปหัวมันจะได้ยินเสียงอยู่มันมีเสียงก็ได้ยินเสียงมันไม่ว่ามันไม่โง่ว่างๆจะไม่มีอะไรเลยไม่ใช่มันมีการเขียนอธิบายเราก็โง่ LINE กลายเป็นสัจจะใจเป็นองค์ประกอบหลายองค์ประกอบที่สุดแม้หูตาจมูกลิ้นกายจะมีแต่ความไม่มีเป็นสุญญากาศของเราก็มีคือใจเราไม่มีความลำบากใจเราไม่มีความยุ่งยากนักลงอะไรใจเราไม่มีจิตใจยากใจเราไม่มีเธอมันนะใจเราไม่มีสิ่งที่เราเรียกว่าทุกข์โดยกำหนดหมายเรารู้แล้วว่ากำหนดหมายอย่างนี้คือความทนได้ยากความทุกข์ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากถึงเรียกว่าพ้นทุกข์ ไม่มีปฏิทินวันอังคารแล้วไม่มีโศกเศร้าเราไม่มีหม่นหมองแม้จะโทรมานัดก็ไม่มีแล้วจะอึดอัดขัดเคืองตรงหมดเป็นอาการนะสภาพอย่างนี้มีที่ใจเราวิญญาณัญจายตนะสภาพผิวรู้ยิ่งเป็นวิญญาณธาตุกำลังเป็นวิญญาณที่เป็นทหารเป็นจริงมีความเข้าใจซ้อนอยู่ในนั้นอย่างชัดเจนไม่เป็นภาพ รู้อยู่ว่าเราทำเสียทำให้มันเป็นการสละให้กับคนอื่นก็รู้ก็ทำให้แก่เขาเราไม่ได้โรคอะไรมาให้แก่เราเราจะรับส่วนแบ่งบ้างเพราะว่าเป็นกรรมเป็นการงานของเราเราไม่ได้ไปกินแรงใครเรามีการงานที่เหลือเฟือแต่เรามีบทที่เป็นประโยชน์ในโลกและเราก็แบ่งกินแบ่งใช้อยู่น้อยที่สุดแล้วขยับไม่ได้เอาเปรียบโลกปรากฏตัวของเราเป็นผู้รู้เห็นมีธาตุรู้มีญาณทัศนะมีวิญญาณอันแท้จริงเป็นวิญญาณของศาสนา ปริญญาเป็นวิญญาณังคณิตศาสตร์เป็นวิญญาณที่ชัดแจ๋วไม่หลงอะไรมีทั้งอากาศมีทั้งวิญญาณอยู่พร้อมกันมีทหารขอให้ดีนะไม่มีเอารูปเป็นฐานซ้อนอยู่ทุกตัวมันมีทั้งเอาจริงจรรยาจะชนะคือมีสิ่งที่เล็กน้อยมันก็ไม่ต้องการอารมณ์ที่เป็นทุกข์เราเห็นสิ่งนี้ว่าเราไม่เรียกว่าทุกข์ก็ได้เราเรียกมันว่าสุขก็ได้โดยตัวเราเองเรารู้เองว่าเราจะเรียก เพราะมันเป็นความทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากฉันไม่ต้องทนถ้าเป็นได้อยู่โดยง่ายและไม่ต้องทนแต่แท้จริงมันคือก็คือการต้องทนอยู่นั่นแหละเพราะว่าเรายังไม่ตายมันก็ต้องอยู่ด้วยความทนหรือความกระทํา เทพารักษ์ต้องเปลี่ยนเวลาเอาเปรียบใจตนเองใจตนเองเปรียบว่าอย่างนี้ดีกว่าอย่างนี้ใจเราเองเปรียบถ้าใจเรารู้สึกอย่างนี้เราจะรู้สึกว่าสู้จิตใจเรารู้สึกอย่างนี้ไม่ได้แล้วเราก็เปรียบกันเองแค่จะเปลี่ยนเป็นแค่ใจของเราเราก็ไม่ได้รู้สึกว่าจะเอาเปรียบอย่างนั้นหรือว่าจะจัดทำเทียบอย่างนั้นเมื่อเราวางสิ่งนั้นเรารู้ถึงผลประโยชน์หรือคุณและประโยชน์หรือคุณค่าของสิ่งที่ควรเกิดเราก็ทำให้เกิดเราเป็นคนรู้อยู่ตลอดเวลาว่าจิตของเราไม่มีโลภไม่มีโทรศัพท์ไม่มีงูแม้แต่เศษละอองธุลี ธุรกิจจรรยาเย็ดกันนะมันไม่มีอะไรนิดหน่อยมันก็ไม่มีได้สูงสุดเราก็มีอรูปฌานจุดนี้อยู่พร้อมกันพร้อมกันในอากาศสาธารณะพร้อมกันในวิญญาณัญจายตนะพร้อมกันในภาคีกันยายนเข้าเป็นผู้กำหนดหมายรู้เป็นผู้ที่รู้เข้าใจชัดเจนเลยว่าอากินจรรยาจะชนะหมายอย่างนี้วิญญาณหมายเอาอย่างนี้ทานทั้ง 4 มีความเป็นอยู่อย่างเฉย มีสุขมีปิติมีวิตกวิจารรู้ทุกระดับขณะใดวิตกวิจารณ์เบาบางธุรกิจหรืออุเบกขาก็รู้ขณะใดรู้จริงๆรู้จักความที่เรียกว่าคำว่าสภาวะที่เรียกว่าการที่เราจะเรียกแต่ไม่ใช่แต่เป็นสุขอย่างเบาง่ายเรา ไม่ว่างคนอื่นเขาว่าไม่ว่างแต่เราก็รู้ของเราเองว่าในขณะนี้มันว่างของเราแล้วขณะนี้เราสบายของเรานะขนาดนี้เราก็เกิดเราทำงานเรามีพุงมีแต่เรามีความเจริญอย่างนี้ให้แก่โลกเราก็รู้อยู่ว่าเราทำอันนี้เพื่อให้เป็นโรคไม่จำเป็นทำเพื่อเสียทำเพื่อประโยชน์แห่งประโยชน์เพราะโลกควรจะมีสิ่งนี้ก็ทำไม่รู้โดยไม่หลงหลงไหลโดยไม่คิดว่าขาดทุนหรือกำไรไม่มีความคิดก็ขาดทุนหรือกำไรจริงๆรู้อยู่แก่ใจ หรือแม้จะรู้จักกันไปกว่านั้นว่าเราขาดทุนด้วยซ้ำเราไม่ได้กำไรหรอกแล้วขาดทุนเพราะเราทำให้เขาก็ไม่ริษยาใครก็ไม่น้อยใจไม่น้อยเนื้อต่ำใจอะไรรู้อยู่ถ้าเราทำมันก็เป็นถ้าเราผอมก็เกิดมันก็เป็นการอุบัติขึ้นอยู่ในโลกใครได้ใครก็เป็นประโยชน์ใครได้รับสิ่งนี้มันก็เป็นคุณประโยชน์ความสมบูรณ์ธนาธรร้อนกลายเป็นความไม่โหยหา ความไม่ลำบากในการที่จะช่วยเหลือผู้อื่นไว้เพราะคนมันล้วนแล้วแต่ผู้แสวงหาผู้หญิงโหยในโลกแล้วเอ็งก็เต็มเราจะเต็มแล้วยังเกินล้นเรายังมีเหลือให้ผู้อื่นด้วยเราทำไม่ผู้อื่นไว้อีกเราเป็นผู้กระทำไว้มันจะไปเสียหายอะไรในการที่เราจะเป็นคนอย่างนั้นนี่เรารู้อยู่เราพ้นเลยว่าสัญญานะสัญญาจะชนะคือกำหนดกำหนดรู้โดยใจเลยใจเรากำหนดหมายรู้ความจริงทุกอย่างประการไม่ใช่รู้บ้างไม่รู้บ้างหรือรู้อย่างสงสัยคลางแคลงหรือว่ารู้อยู่เหมือนกันแต่ว่าก็ยังลังเลลังเลอะไร ไม่มีหมดสงสัยหมดลังเลรู้จักรู้แต่หมดในวัดสัญญานาสัญญาหมดความไม่รู้ที่แฝงอยู่ไม่มีมีแต่รู้เต็มเป็นสัญญาเวทยิตนิโรธ พ้นเนวสัญญานาสัญญายตนะเรามีอาการนี้อยู่เอารูปปัจจุบันก็มีอยู่ในจิตใจของเราที่เป็นทิฏฐธัมสุขกับวิหารมีการ 4 และมีอรูปฌานซ้อนอยู่ในนี้ด้วยมันเป็นอยู่อย่างผมนี่ผมบอกขนาดนี้ผมมีวิตกวิจารณ์อยู่ครับผมปลื้มใจตื่นเต้นเขย่าขวัญหรือว่าจะเป็นปิติแค่ผมรู้ดีรู้สิ่งนี้ตามดีและผมก็ไม่ได้หลงตื่นเต้นอะไรมากมายผมก็รู้ของผมเพราะผมไม่จำเป็น มีปิติตื่นเต้นอะไรก็ได้แต่รู้ให้ดีจริงๆเห็นได้ดีจริงๆยิ้มให้ดีจริงๆแล้วไม่ต้องอะไรอยู่กับยินดีนั้นมากมายโลกีย์เปรมเกษมสารอะไรอยู่ก็ยินดีนั้นมากมายผมก็ผมรู้ว่าดีกว่าที่ได้มานั่งก็นั่งกินเองเป็นกลุ่มอยู่กับไอ้ดีนั้นผมก็ไม่อยากจะเป็นและเลียอยู่อะไรครับมีหรือไม่ต้องไปเสียเวลาอยู่กันดีนั้นมากมายก็ได้แล้วก็ทำดีนั้นดำเนินไปดำเนินไปดีแล้วแน่นอนทุกวันปล่อยทำดีใหม่อย่างนี้ผมถือว่าเป็นความสุขอย่างนี้ผมเห็นว่าแม้จะเป็นทุกข์ก็เป็นทุกข์ที่ทนได้ เป็นผู้ติดทนได้โดยง่ายโดยเฉพาะโดยไม่ลำบากอะไรหรือจะเรียกมันว่าความทุกข์ซะเลยผมก็ไม่สงสัยเพราะเป็นความสุขไม่ใช่ความสุขเพราะว่าเราไปหลงจนสร้างให้ตัวเองเสร็จผมกำลังทำงานเนี่ยผมก็บอกว่าผมมันอร่อยเหตุผลสุขสมหวังไม่ได้มีอารมณ์ของจิตที่มีเชิงแลกเปลี่ยนอย่างนั้นแม้จะหยุดเดี๋ยวนี้ก็ไม่เสียใจจะทำต่อไปอยู่ก็รู้ว่าทำต่อไปมันก็มีการลงทุนลงแรงทำการลงทุนลงแรงนี่มันจนกระทั่งมันไม่มีแรงจะลงมันไม่มีทุนจะลงมัน มันเกลียดมันเกลียดหรือว่ามันไม่ค่อยได้ประโยชน์พอเพียงมันชักบกพร่องแล้วก็ส่งเข้าเพลงแล้วกำลังไม่พอแล้วควรหยุดซะผมก็จะหยุดหรือว่าผู้รับควรจะได้เท่านี้มากกว่านี้ไปก็ไม่ดีผมก็จะหยุดเหมือนกันเป็นความสุขตามปัญหาเรื่องผมเข้าใจความสุขสิ่งของตามที่ผมรู้ถ้าใครยังทำอย่างผมไม่ได้จะถือว่าเป็นความทุกข์ก็เห็นว่ามันเป็นทุกข์ถ้าใครทำได้โดยเห็นว่าผมทำอย่างนี้เราก็ทำได้นี่ไม่ให้มันทุกข์ก็ได้คนนั้นก็ไม่ทุกข์แต่คนนั้นก็จะพยายามทำให้เห็นว่าเป็นความทรงจำและเป็นของดี จะโทรก็ทำได้ก็จะทำทำแล้วมันก็เป็นสิ่งที่ก่อประโยชน์ที่สุดในโลกไม่ประหลาดอะไรไม่ได้รู้ความที่เรียกว่าความสุขหรือเรียกว่าความพ้นทุกข์เรารู้รู้ว่าเราเฉยเรารู้ว่าเรารู้ว่าเราเฉยเพราะว่ามันไม่มีปัญหาอะไรเราทำอยู่โดยไม่ได้มีแต่เสียก็ไม่มีปัญหาไม่มีปัญหาเราไม่จำเป็นต้องได้อะไรเราก็อยู่ได้ก็ไม่ต้องได้อะไรมาอีกเราก็ไม่ตายเราก็ไม่ร้อนไม่ร้อนลำบากมันเป็นความเฉย นมแม่ก็ตั้งจิตเราก็เฉยอย่าว่าจะได้วัตถุมาแล้วอย่าได้ว่าจะได้ยศมาแลกอย่าว่าจะได้ลาภได้ยศได้สรรเสริญมีความชมเชยไปแล้วไม่จำเป็นแม้แต่บางทีก็รู้อยู่ว่ามันทุกข์หนักเลยไม่มีความสุขวันแรกเขาก็เฉยแล้วก็ไม่ถึงศาลว่าไม่ถือสาไม่มีปัญหาแล้วก็เฉยอยู่กับกรรมกิริยานี้มันก็อยู่กับคำกิริยาอันนี้ได้เราก็เป็นผู้ที่อยู่เป็นอยู่ด้วยความเป็นอยู่ได้ที่จะทำสุขกับวิหาร แล้วเรามีอรูปฌาน 4 ซ้อนอยู่ในนั้นไหมตามที่ได้อธิบายไปพูดไปถ้าเรามีเรารู้แน่ว่าไม่ผิดเราเข้าใจแล้วอาการผิดของเราเป็นอย่างนี้สบายอยู่เราก็หมดสงสัยหมดจริงๆหมดสงสัยแล้วเราก็เป็นผู้เป็นอยู่โดยธรรมะอยู่ในโลกพักอยู่ในโลกเพี้ยนอยู่ในโลกเป็นปกติธรรมดาวัน ก็วนเวียนไปตามวัดป่าทั้งวันคืนแล้วก็เป็นอยู่ด้วยปัญญาเรามีปัญญากำหนดวันนี้ควรอย่างนี้ควรอย่างนี้เป็นประโยชน์สูงประหยัดสุดเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอันควรประโยชน์ตนเมื่อผู้ใดทำการวางปล่อยตัวตนวางแผนกิเลสไปแล้วหมดประโยชน์ตนแล้วมันมีแต่ประโยชน์ท่านนั่นแหละเป็นหลักนำหน้าส่วนผลพลอยคือความเก่งความเชี่ยวชาญความรู้เพิ่มเติมอีกมันเป็นผลพลอยที่เติมมาตลอดเวลาเราพ้นทุกข์แล้วเราสบายแล้วหมดภารกิจส่วนตนแล้วเป็นพระอรหันต์แล้ว ไม่มีปัญหาเลยมันมีแต่ประโยชน์ท่านกับความเชี่ยวชาญความเก่งยิ่งที่เติมเข้าไปให้แก่บุคคลนั้นอีกเท่านั้นแหละเป็นโจทย์สำคัญยอดเยี่ยมไปตลอดเวลาตนเองหมดทุนเราเองสูญสิ้นเป็นสุญญากาศแล้วสบายแล้วไม่แสวงหาอะไรกินไม่ต้องไม่ต้องแสวงหาอะไรมาให้แก่ตนเองเป็นไปโดยการกิริยาเป็นไปโดยจารีตประเพณีเป็นไปโดยหลักเกณฑ์เป็นไปโดยระเบียบเป็นไปโดยวินัยเป็นไปโดยกฎจะไปโดยสิ่งที่เรากำหนดหมายแล้วอย่างนี้เป็นกฎเป็นวินัยเป็นศีลเป็นวัดป่า เป็นความวนเวียนหมุนเวียนที่จะต้องเป็นไปอย่างนี้อย่างนี้ประมาณอย่างนี้ซึ่งไม่เที่ยงเลยไม่เสมอแม้จะมีตารางเสมอก็ยังไม่เสมอไม่เท่ากันไม่พอไม่เป็นไปอย่างเก่าฉันเป๊ะๆๆอ่านทุกอย่างทำกิริยาจะเป็นอย่างเดิมหมดเหมือนเดิมทุกวันทุกเวลาก็ไม่เที่ยงอนิจจังเป็นไปอยู่อย่างนั้นแหละแต่ว่าไม่เหมือนเดิมก็เหมือนเดิมแต่ว่าเหมือนเดิมก็ไม่เห็นเหมือนเดิมเป๊ะๆทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลงไปบ้างก็ได้เปลี่ยนแปลงไปน้อยนิดนึงก็ได้ไม่ประหลาดจนแยกไม่ออกเลยว่าวันนี้วันนี้ทั้งวันเหมือนกับเมื่อวานนี้ทั้งวัน แทบแยกไม่ออกเลยสำหรับผู้ไม่รู้แต่ผู้รู้แยกออกว่าไม่เหมือนกันทีเดียวไม่มีวันไหนในโลกที่เกิดมาแล้วลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆวันที่เหมือนกันไม่มีไม่มีอาจจะสมมุติเร็ววันจันทร์เหมือนกันมันก็ไม่เหมือนกันสมมุติว่าวันอังคารเหมือนกันก็ไม่เหมือนกันไม่มีวันอังคารใดในลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาลาอังคารที่มันเคยผ่านมาแล้วเหมือนเหมือนกันแต่ไม่มีวันอังคารไปไม่เหมือนกันเหมือนกันหมดทุกวันอังคารไม่มีวันจันทร์อังคารพุธพฤหัสบดีศุกร์เสาร์อาทิตย์ที่ไม่เหมือนกันไม่มีมันเหมือนกันหมดทุกวันแบ่ง 7 วันมันเหมือนกันหมดทุกวันกลางคืนที่แบกไว้แต่กลางคืนก็เหมือนกันหมดทุกกลางคืนแต่ไม่มีวันใดเหมือนกันหมดแต่ไม่มีกลางคืนใดเหมือนกันหมดแล้วแท้ที่สุดวันกลางวันกับกลางคืนมันก็เหมือนกันมันเป็นการรักที่มันหมุนเวียนไปเท่านั้นเองเป็นความเบียดชนิดหนึ่งเท่านั้นเองเวียนไปแต่มีบรรยากาศอย่างหนึ่งมันเรียกว่ามืดตอนกลางคืนเรียกว่ามีแสงเรียกว่ากลางวันเท่านั้นเองทุกอย่างมันก็ดำเนินไปอยู่นั่นแหละดำเนินการไม่ถูกแสงก็เรียกว่าดำเนินไปตอนกลางคืนดำเนินการถูกแสงก็เรียกว่าตอนกลางวันดำเนินการถูกร้อนมากก็เลยบอกกลางวันกลางคืนบางคืนจะถูกร้อนมากเลยตอนกลางวัน ถุงร้อนน้อยมันก็เป็นไปได้มันไม่เห็นเป็นเรื่องอะไรแปลกๆเพราะฉะนั้นกลางวันกับกลางคืนก็คือสิ่งเดียวกันคือความเวียนที่มีอะไรประกอบแตกต่างกันไปบ้างเท่านั้นเองนี่เป็นต้นเมื่อเราเข้าใจว่าความเหมือนคืออะไรความไม่เหมือนคืออะไรแม้ที่สุดกลางวันกับกลางคืนก็เหมือนกันแล้วก็รู้ความเหมือนและกลางวันกลางคืนไม่เหมือนกันเขาก็รู้ความเป็นผู้เข้าใจละเอียดละออมีความเหมือนและความไม่เหมือนกันและเราก็จะทำอะไรก็ตามแต่ที่เราเห็นแล้วว่าอันนี้เป็นการประกอบที่ดีในโลกเพื่อมนุษย์ชาติเป็นเอกเพื่อโลกทั้งหมดที่มีบรรยากาศต่างๆ ต้องไปลงเป็นรองรองลงไปอีกถ้าเราสามารถที่จะกระทำเป็นประโยชน์ต่อทุกสิ่งได้เราก็จะทำแล้วเราก็จะตายก็ไม่ต้องตั้งใจตายคุณไม่ต้องอยากตายหรือไม่อยากตายไม่อยากตายก็ต้องตายอยากตายอยากตายไม่ตายก็ได้ไม่ต้องอยากตายหรือไม่ต้องไม่อยากตายมันไม่ต้องคิดคนคิดเงินเท่านั้นเองคิดอยากตายคิดไม่อยากตายโง่อวิชชาไม่มีประโยชน์ของเราไม่มีความรักไอ้นี่ความรักไม่มีความสรรเสริญไม่มีความสนใจไอ้นี่สิ่งที่ต้องการต้องมีต้องเป็น ถ้าไม่ได้สมใจทุกไม่ได้สมใจมีอารมณ์ตีกลับมีอารมณ์มี Reaction มีอารมณ์สะท้อนมีอารมณ์ประท้วงออกมาแรงๆออกมาอย่างนั้นอย่างนี้แล้วแต่เป็นคนยึดเป็นคนหนักเป็นคนยังมีทุกข์อยู่กับตนทั้งสิ้นเป็นคนที่ยังโง่เนี่ยประวิตรชายังไม่เข้าใจความสำคัญ สมใจสมใจสมใจไม่ต้องไม่ต้องไปสนใจก็ได้แต่เรารู้ว่าดีควรทำดีนี้เท่านั้นแหละแล้วเรารู้แล้วว่าไม่ดีก็คิดให้ชัดๆแต่ว่ามันไม่ดีมันไปทำให้คนอื่นเขาลำบากมันไปทำให้เบียดเบียนมันไปทำลายมันไปทำให้ไม่งามอะไรต่างๆพิจารณาให้ออกเมื่อมันไม่ดีไม่งามแล้วไม่ต้องไปสนใจหรอกเราจะต้องการให้เป็นอย่างนี้แต่ไปทำให้คนอื่นร้ายไปทำให้คนอื่นทำลายและทำให้สิ่งอื่นบกพร่องเป็นความไม่เจริญหยุดไม่ต้องสนใจไม่ต้องไปทำให้มันได้ตามนั้นตามที่ใจเราคิดเห็นว่าควรเป็นไหมปรารถนาจะต้องทำให้ ใครทำให้ตรงที่เราคิดเราว่าเรายังดีจะต้องทำให้ได้ทั้งๆที่มันลำบากทั้งๆที่มันเบียดเบียนคนอื่นถ้าท่านที่มันเป็นไปได้ยากแต่เราก็จะนำสุราให้เป็นไปนั่นแหละคนนั้นคนโง่โง่เป็นคนทำทุกอย่างก็ยังโง่ไม่รู้แต่ความไม่พอดีความบกพร่องความทำลายความเบียดเบียนความทุกข์เกิดแก่ผู้อื่นโง่โง่จนไม่รู้ว่าทำสำเร็จคนอื่นด้วยความดันทุรังของใจของเราจะเอาให้มันเป็นตามใจของเราให้ได้เท่านั้นเอง ปล่อยใจให้คนที่จะต้องทำตามใจของเราให้เป็นอย่างนี้อย่างนี้ได้คนนั้นมนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐขึ้นไปเกิดขึ้นจนรู้ว่าควรทำด้วยใจเรารู้ว่าอย่างนี้ดีแล้วก็ทำดีนี้ไปแม้จะยากแม้จะมีอุปสรรคและก็พยายามทำให้ดีอย่าให้เบียดเบียนอย่าให้ร้ายแรงอย่าให้ทำทุกข์แก่ผู้อื่นแล้วก็ค่อยไปอย่างดีเรียบร้อยผู้นั้นก็ฉลาดไม่ใช่คนโง่ฉลาดรู้จักการกระทำอย่างฉลาดไม่เบียดเบียนไม่เสียแพงไม่เดือดร้อนแม้จะ พยายามทำให้คนอื่นเขาขัดใจขัดแย้งบ้างเล็กน้อยแต่พร้อมๆกันนั้นเขาก็รู้ว่าแม้จะขัดใจเขาเขาก็รู้ว่าถึงขัดใจยังไงเขาก็รู้ว่าเป็นความดีให้เขารู้ว่านี่ดีนะแม้ขัดใจคุณก็ขัดใจคุณเพื่อดีอย่างเช่นพ่อแม่ขัดใจลูกลูกก็รู้ว่าแม่ปรารถนาดีแม่ต้องการให้เราดีแม่ขัดใจเราแม่ตีเราบางทีเราว่าเรายึดอาจารย์หรือครูผู้ที่จะขัดเราขัดใจเราแค่เราไปกระทำอย่างนั้นเดินไปสู่จุดนั้นแล้วเราจะดีเราก็รู้ผู้ใดมีรู้ตัวนี้ เขาตกปลาแถวๆนี้เราทำตามใจเราเองเราเลยเกิดขัดใจเพราะเขาขัดใจเราบ้างเราก็ต้องยอมเพราะคนที่มีปัญญาก็ยอมถ้าคนไม่มีปัญญายังโง่ยังหน้ามืดอยู่ก็ไม่ยอมจะเอาตามใจตนแท้ๆบางทีรู้ด้วยว่าดีรู้ด้วยว่าเขาขัดใจเราอย่างนี้เนี่ยเพื่อให้เราดีขึ้นอย่าไปตามใจเรามันเป็นกิเลสเป็นปัญหาแรงและสิ่งร้ายแล้วเพราะฉะนั้นจึงรู้อยู่แต่ก็ยังดันกำลังตามใจตัวเองไม่ได้คนนั้นสุดๆพระพุทธเจ้าวางวางมือ ปล่อยให้เขาฟังเพราะความโง่ความไม่ดีความดันทุรังของเขาทำให้เขาต่ำของเขาชั่วก็เรื่องของเขาเองสุด 2 ท่านวางเฉยเรียกว่ากรมธรรม์หน่อยไม่ยุ่งเขาจะช่วยกันดีเรื่องของเขาเพราะได้ช่วยแล้วสุดแล้วยังดำคือเราทำอยู่ฝืนย้อนแย้งอยู่เพราะการที่จะขัดใจใครแล้วก็ขัดใจใครเราจะต้องทำงานถ้าขัดใจก็แรงเกินไปจนเขาย้อนแย้งมี reaction มีผลกระทบต่อมีแรงสะท้อนสะท้อนตอบมาแรงเกินไปจนการทำลายมันเป็นการทำบาปทำชั่วคราว Camry ต้องมีการประมาณนี้เรียกว่าผู้ฉลาดดังนั้นผู้รู้จึงทำการประมาณได้ดีที่สุดเกิดประโยชน์ในโลกสูงสุดและตนเองก็สบายแม้จะรู้ว่าหนักเหนื่อยก็รู้ว่าเป็นแรงงานเป็นการงานเป็นการกระทำเป็นกรรมเป็นกิริยาซึ่งบุคคลควรทำควรเพียรในกาลที่ควรเพี้ยนหมดเวลาเราจะพักเราก็รู้ขณะที่เราทำงานเราก็มีพักในตัวเรามีวางมีว่ามีปล่อยอยู่ในตัวก็ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่นไม่ได้เอาเป็นเอาตายแล้วรีบแก้ไขให้เร็วที่สุด ฉันใจยังไม่ได้จุดนี้โอกาสต่อข้างหน้าจะแจ้งและพยายามแก้อยู่เสมอพูดได้พยายามแก้ตัวปรับปรุงตัวจะทำอยู่ทางนี้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอผู้นั้นคือผู้เจริญอยู่เสมอๆนิรันดรไม่พูดที่มีวุฒิธรรมอยู่ตลอดเวลาอยู่ก้าวหน้าอยู่ตลอดเวลาเหตุการณ์กล่าวถึงผู้ที่มีปาฏิหาริย์ไม่ต้องการ ความเร็วของตนไม่มีเป็นผู้ที่มีความดีและก็มีแต่ความดีอยู่เท่าเดิมไม่เพิ่มก็รู้ว่ายังไม่เจริญแท้ยังไม่ใช่ผู้ที่น่าสรรเสริญแท้เราก็ควรจะทำความเจริญยิ่งขึ้นอีกมีความก้าวหน้ามีความดีงามทวีมีอยู่ไม่ใช่ว่าดีเท่านี้ก็พอแล้วแค่นี้ไม่ต้องเติมก็พอแล้วดำเนินไปอยู่จริงๆตามที่เรามีรู้มีสติสัมปชัญญะไม่ได้เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยไม่ได้เห็นแก่ตัวไม่ได้เกิด แต่เราก็ไม่ได้ทุกข์ไม่ได้เสพปลุกฟังดีๆแต่เราก็ไม่ได้ทุกข์เราเป็นไปได้โดยไม่ยากเป็นไปได้โดยไม่ลำบากแม้จะทนอยู่ว่าอดทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากจริงๆถ้าเห็นอยู่อย่างนี้ผู้นั้นก็ไม่สงสัยอะไรเกิดมาก็จบบริบูรณ์ชีวิตแล้วก็ไปเป็นภาพสิ่งที่เรียกว่าอบายมุขถูกลบไม่ผิดพลาดสรรเสริญ แล้วไม่หลงว่าเป็นทุกข์รู้เข้าใจคำว่าสุขก็ทุกข์แบ่งออกจะเรียกมันว่าสุขเราก็เข้าใจจะเรียกมันว่าทุกข์เราก็เข้าใจเข้าใจเราเป็นทุกข์อยู่ใครบอกว่าไอ้นี่มันทุบตายเลยแล้วก็ทุกข์อยู่ไม่เป็นไรแต่ถ้าทนได้ไหมเราบอกเราเองคนอื่นจะมาบอกเราได้ไงก็ทนได้ก็ทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากแต่รู้ได้ด้วยว่าเราพ้นสิ่งนี้เพราะอะไรเพราะทนทำไมการทนอยู่กับกรรมกิริยาอย่างนี้การกระทำอย่างนี้เป็นการกระทำดีหรือชั่วถ้าเป็นการกระทำดีเราก็ทนอยู่ไม่มีปัญหาการกระทํา ส่วนใหญ่ของวันนี้ผมกำลังทนอยู่ที่ทนพูดทดแสดงคำกิริยานี้อยู่ดีหรือชั่วผมกำลังทำสิ่งดีและสิ่งชั่วแน่ใจเหรอผมกำลังดูคุณแม่ด่าคุณนะดีเหรอการด่าเป็นการดีอยู่บ้านหนูคือการดีเหรอคุณน่ะฉันอยู่ด่าคนอยู่รู้ไหมว่าดุรู้ไหมว่าเราถูกๆอยู่เหมือนกันบางครั้งที่เราบอกว่าอยู่ตอนนี้ก็รู้อยู่ใช่ไหมเป็นการดีเหลือเกิน ตอบได้กันจริงๆด้วยปัญญาวิจัยและมีคำว่าวิจัยแล้วว่าอันนี้เป็นการดีไม่ใช่การชั่วเป็นการกระทำดีแล้วถามใครเขาก็ตอบได้อยู่แล้วเป็นการกระทำดีส่วนใหญ่โดยเฉลี่ยอาจจะมีคนสักคนหนึ่งด้วยสองคนนี้ 0% น้อยไม่ถึงครึ่งไม่ถึงเศษ 1 ส่วน 3 ไม่ถึงเศษ 1 ส่วน 4 เขาว่าไม่ดีอย่างนี้ไม่ดีแต่ส่วนอีกแบบ 3/4 หรือเศษ 2 ส่วน 3 ลึกเกินครึ่งชั่วโมง มันก็ใช้ได้แล้วถ้ายิ่ง 100% ตอบว่าดีหมดเราก็ดำเนินการกิริยานั้นไปดำเนินไปไม่เสียหายอะไรนี่เราหนักเราเหนื่อยเราทุกข์อยู่เราก็รู้ของเรามันเป็นการทนทุกข์เป็นการทำอยู่ในการชนอยู่แต่ว่ามันก็เป็นความดีถ้าเราทนได้ทนสายเราก็ทนถ้าเราทนไม่ได้แบบฝึกฝนแล้วไม่ไหวแล้วเมื่อยใจจะขาดรอนๆแล้วกำลังจะออกแต่แล้วแต่ถ้าทำต่อไปอีกหน่อยจะขาดใจแล้วหรือว่ายากที่สุดแล้วสุขภาพจะเสียจิตใจจะเสื่อมแล้วก็พักเราไม่ได้ทำแรกเงินใครเราไม่ได้เป็นสัญญา ทำสิ่งนี้เพราะเอาเงินคุณมาแล้วเราจะต้องทำให้คุ้มเงินคุณแต่ไปเอารถคุณมาแล้วเราก็จะต้องทำให้คุ้มคุ้มกว่าเยอะที่คุณให้เราไปเอาสรรเสริญคุณมาแล้วเราจะต้องทำให้คุ้มสรรเสริญของคุณหรือเราไปแจ้งสุขคุณมาตอนนี้เราจะต้องทำเพื่อแลกกับสิ่งที่คุณให้เรามานะไม่มีเราไม่ได้เป็นการันตีเราไม่ได้ไปแลกเปลี่ยนใครไว้ใครจะมาส่งไม่มีใครมาถูกตัวเราได้ก็อย่างนี้ถ้าใครเข้าใจสุดท้ายก็พิจารณา ลาภยศสรรเสริญ 1 นายถ้าเราเข้าใจง่ายนะว่าเราปราศจากสิ่งเหล่านี้แล้วเราไม่หลงไม่เป็นภาพแล้วสุขกับทุกข์ที่เรายังสงสัยก็พิจารณาตัวสุขตัวทุกข์ไม่ทันแล้วเราจะรู้ทุกข์อริยสัจเพราะจึงรู้สุขที่เราสุขที่มันพยายามที่จะเล่นแน่เล่นงานก็ได้รู้ว่ามันไม่ชัดเพราะเราไม่สงสัยเราเป็นอย่างนี้เราก็เป็นไปได้ยินอยู่ตลอดเวลา สัมผัสด้วยความเห็นที่ถูกแพ้ถูกพยายามอย่างดีมีสติอยู่อย่างดีทำได้แน่แน่นมั่นคงยืนนานก็เป็นสัมมาสมาธินอกจากแม่แน่นมั่นคงยืนนานแล้วจะหยุดก็หยุดได้ด้วยก็เป็นสมาธิเป็นสมาธิเป็นสมาชิกสภาผู้แทนจะทำให้เที่ยงแท้จงอยู่อย่างนี้ตลอดไปสมาชิกจะทำให้อยู่อย่างนี้ตลอดเวลาเที่ยงตรงนี้ตลอดเวลา แค่นั้นอย่างนี้ตลอดเวลามั่นคงอย่างนี้ตลอดเวลาเป็นสมาชิกก็ทำได้จะไม่ทำอย่างนี้เลยจะวางถดถอยไปเลยไปทางอื่นอีกหรือจะทำอย่างนี้ต่อไปอีกทางใต้ดินหมดเวลาแล้วกำหนดอย่างนี้แต่ว่าควรทำต่อกับใจใหม่เปลี่ยนใหม่ทำอย่างนี้อีกก็ได้อีกเรียกว่าสมาธิสั้นกำหนดได้หมดทุกขนาดเป็นสมาชิกกับคณิตศาสตร์คณิตศาสตร์ จะให้มีขนาดไหนก็ขนาดให้ได้จะให้โตไปอีกเดี๋ยวเจตนาอันดีจะหยุดไม่เจตนาอันดีก็ทำได้ทุกจังหวัดทุกขนาดเป็นสมาธิสั้นอภินิหารความเก่งเป็นความยอดยิ่งฟังอย่างไรเป็นสมาธิแท้ไม่สบายที่สุดในโลกเป็นความฉลาดในสมาธิคือความฉลาด อันที่อยากจะรู้เหลือเกินเราเรียนจนรู้สมาธิจนรู้จิตอันยิ่งได้อย่างนี้และไม่รู้เปล่าทำมันได้ตามต้องการเป็นสมาธิพระอภินิหารด้วยได้อภินิหารเท่าใดก็เท่านั้นของใครของมันยิ่งยิ่งขึ้นเรื่อยๆแล้วเราจะรู้ความจริงยิ่งขึ้นมีเวลามาฝึกเพียรๆแบบนี้แล้วเราก็อยู่กับโลกโดยไม่จำเป็นจะต้องปวดร้าวกับฉันมีเครื่องยืนยันว่าฉันมีเงินเยอะมีรากเยอะถ้ามียศสูงๆนะนี่เป็นเครื่องยืนยันไม่ใช้รากยืนยันไม่ใช้ยศยืนยันเป็นเครื่องประกอบ หรือว่าเป็นคนประเสริฐไม่ใช้สรรเสริญเป็นความประเสริฐยืนยันความเจ็บปวดไม่ใช้สุขเป็นความประเสริฐแต่ใช้สัจธรรมคุณงามความดีที่เรารู้และปัญญาแท้จริงและทุกคนก็ถามกันละเอียดแล้วเขาก็รับไม่ได้มีความประเสริฐเป็นความดีและเราก็ไปทำความดีหรือความเป็นอยู่ในโลกอยู่ไม่จำเป็นเพราะว่ามันยืนยันเมื่อเทียบเคียงเอาจดบันทึกแล้วเอาความทุกข์มายืนยันด้วยซ้ำไปนี่เราอยู่อย่างกูมีงานการพูดที่นี่เหนื่อยเหนื่อย แต่เราก็อยู่ได้ด้วยใจเราเองอยู่ได้ใจเราเองไม่มีทุกข์คนอื่นก็เห็นว่าเป็นทุกข์ด้วยซ้ำไปคนอื่นก็เห็นว่าโอ้โหยากจังเลยน่าเย็ดน่าเหนื่อยน่าลำบากหูทำได้ออกไปยังไงข้าจะเห็นอย่างนี้ด้วยซ้ำไปแต่เราก็ไม่ได้เป็นไปโดยลำบากไม่ได้เป็นไปดูยากอะไรเราเป็นไปโดยสบายเราเองเรารู้เราเองเราเข้าใจของเราเองบางทีคนอื่นจะเห็นว่าเราอยู่ด้วยทุกข์ด้วยซ้ำไปแต่เราอยู่สบาย ตัวเองรู้อย่างบริสุทธิ์ใจด้วยว่าเราไม่ได้เอาเปรียบใครเราเองเรารู้ชัดเลยว่าเรากำลังเสียเสียเสียเสียเสียเสียเสียเสียเสียเสียไม่เสียดายต่อให้ใครๆๆแล้วอนุเคราะห์โลกเราเมตตาเมตตาเมตตาเมตตาทำเพื่อลูกค้ำจุนโลกเราเป็นผู้รังสรรค์เราเป็นประจำเราขอเราเป็นผู้สร้างเราเป็นผู้เจริญเราไม่ได้พูดทำลายเราเป็นผู้ประกอบการที่จะรู้คนอื่นรับผลประโยชน์จากเราไปไอ้คนนี้เป็นคนกินน้ำที่เราตัดคนนี้คนกินเพราะสิ่งที่เราลงแรงลงไปแท้ๆคนนั้นใช้สิ่งที่เรากระทำแท้ๆคนนั้นด้วย เพราะเราเองเป็