200516-082 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน082-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์145 KB
วันที่แก้ไข14 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันจันทร์ที่ 16 พฤษภาคมพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพรหมที่รักได้อบรมทำวัตรเช้าณพุทธสถานสันติอโศกในวันนี้ก็ยังคงต่อพุทธประวัติจากพระอบอ้าวเมื่อวานนี้เราได้ทำวัตรกันภัยกระทบทวนถึงสภาพของอัตราพิจิตรที่มันยังมีส่วนเหลือแล้วก็ได้ทบทวนที่อธิบายหรือว่าจิตที่แทง อนัตตลักขณสูตรที่มันเป็นอนัตตาได้อธิบายประกอบถึงความเป็นจริงสภาพสภาพของจิตที่มันรู้หรือเปล่าของจิตที่มันจุดที่มันรู้มันเห็นมันแจ้งอะไรแสดงประกอบไปฟังแล้วด้วยบ้างซึ่งอาจจะไม่หมดด้วยภาษาอธิบายสู่ฟังไม่หมดรู้กันได้บ้างและก็เท่าที่จะสามารถพูดถูกกันฟังได้มันก็จะได้รู้ลักษณะของผู้ที่ ถึงจุดนิพพานนึกว่าถึงจุดที่มันได้รอบของมันน่ะสำหรับผู้ที่เป็นฝ่ายที่ศรัทธาหรือว่าเป็นฝ่ายเจโตที่เราแบ่งแยกออกไปบ้างลักษณะจริตของคนลักษณะที่ใช้ปัญญาน้อยพยายามทำเข้าไปมั่นคงมั่นคงก็ไปเรื่อยๆโตจะมีสภาพเห็นได้ชัดเมื่อ 12 สภาพนั้นส่วนสภาพของสายปัญญาที่ใช้ปัญญารู้เห็นไปด้วยทำไปด้วยเรื่อยๆเก็บไปเรื่อยๆบางทีแทบจะไม่รู้ตัวเองว่าตัวเอง จุดรอบแล้วแทบจะไม่รู้ก็มีได้เพราะว่ามันไม่มีความแตกต่างกันมากจนกระทั่งทำให้เรารู้สึกประหลาดแม้จะทวนย้อนพระอรหันต์หรือว่าผู้ใดนิพพานประเภทตายเพลโตจะระลึกบุพเพสันนิวาสจนกระทั่งรู้รอบเข้าใจจุดแพ้ของตนได้ตัวเองก็หมดเข้าใจสภาพผ่านและสิ่งบรรลุจริงถึงแม้จะรู้ก็ไม่ตื่นเต้นอะไรมากมายไม่แตกต่างมันแตกต่างประเทศโตอย่างมาก ผู้ที่จะเกิดจุดอย่างนั้นในลักษณะหรือว่าในสภาพอย่างไรก็ให้ลองๆดูพยายามสังเกตดูอ่านดูจากตัวเองนั่นแหละและอาจจะไม่ใช่อย่างนี้ทีเดียวผมก็ไม่หาผมก็คิดว่าอาจจะมีได้นะไม่ได้รับรองทีเดียวว่าอย่างที่ผมยกแล้วผมพูดเนี่ยเท่าที่ผมรู้โดยการเป็นยาโดยความรู้สึกของตนเองอะไรต่างๆนานานี้เอามาประกอบแล้วก็ชี้แนะลงไปได้อย่างนั้นแต่ว่าจะมีมากกว่านี้อย่

อ่านต่อ

างเป็นมากกว่านี้ก็คงจะมีได้ เราเองแล้วก็ฟังองค์ประกอบลักษณะอะไรต่างๆไปทั้งนั้นส่วนจริงนั้นก็คือให้อ่านอย่างชัดเจนถึงลักษณะของจิตที่มันมีสภาพอาการตามหลักปรโลกโทสะโมหะร่างกายมันเป็นอาการอย่างไรอย่างไรอ่านให้ชัดยังอยากดังครางอย่างละเอียดก็ยังมีสภาวะมีสภาพของจิตอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นนะครับถ้ามันยังมีมันก็ยังมีบอกแล้วว่าคนที่ซวยที่สุดคือคนที่โกหกตัวเองตัวเองมีอยู่แล้วก็โกหกตัวเองแกล้งบิดเบือนแกล้งทำเป็นว่าตัวเองไม่มีนั่นก็โกหกตัวเองอย่างนั้น รวยที่สุดอย่าโกหกตัวเองเข้าไปทำไมโกหกตัวเองเข้าไปหรือเปล่าบิดเบือนหรือว่าเบี่ยงตัวเองเลี้ยงตัวเองเข้าไปมันก็ซวยตายแต่พอจริงเรามีเราต้องรู้ความจริงนั้นให้ได้รู้แล้วเราก็ต้องพยายามปัดเป่าออกละลาออกโดยเจ้าหน้าที่หรือมักกะวิธีต่างๆที่เราพูดกันแล้วพูดกันเล่าคืออยากจะติดเลยทีเดียวรู้ตลอดเวลาผัสสะในอากาศกิริยายืนเดินนั่งนอนเป็นอยู่ทุกอย่างเราก็จะต้องพยายามรู้อาการของจิตเพื่อผัสสะภพหรือแม้ไม่มีผัสสะแต่จิตของเราเองคือองค์ประกอบเอง มันเกิดอาการขึ้นมาเองไม่ใช่เองหรอกมันมีเชื้อเขาท่านเรียกว่าสังขารสังขารกะคือตัวเชื้อคราวที่มันสั่งสมอยู่ในจิตนั่นแหละมันมีอยู่ในจิตแล้วมันก็ได้รอบหรือได้โอกาสได้เวลามันก็โผล่ขึ้นมาทั้งๆที่ทวารข้างนอกไม่ได้รับผัสสะเป็นอะไรเป็นเหตุหรอกแต่มันก็เกิดขึ้นมาได้จิตเองมันโผล่ขึ้นมาเองก็เกิดขึ้นมาเองแต่ไม่ใช่เองทุกอย่างมีเหตุเหตุก็คือเชื้อเขาเดิมให้จิตสั่งสมเดิมมันมีอยู่มันยังไม่สูญมันเป็นอา เอาสายเป็นสิ่งนอนนิ่งอยู่ในก้นบึ้งของจิตในโอกาสมันก็ขึ้นมาอย่ามากวนเราลุกขึ้นมาแสดงรูปแสดงสภาวะของโลภะโทสะโมหะตามแต่มันจะมีจริงมันเป็นไปได้มันให้รู้รู้ของตัวเองแล้วเราก็พยายามเมื่อรู้แล้วเราก็ปัดเป่าปลดปล่อยออกตามที่เราเคยกระทำด้วยกรรมวิธีใครถนัดอย่างไรก็พยายามเอาออกถ้ารถเราปล่อยรู้ตัวมันจางคลายอยู่ได้เรื่อยๆเรื่อยๆเราก็เจอเราก็จะได้จริงลดจริงศูนย์จริงหมดจริงประมาทไม่ได้หรอกไม่ต้องประมาทมันเบาบางเราก็จะรู้แต่อย่างพวกเราเนี่ยมี ธรรมที่มันลดละปล่อยไม่ได้ทำมาได้บ้างได้มากแล้วบางคนจนกระทั่งมันรู้ชัดได้มากๆแล้วมันก็รู้ชัดแล้วล่ะมากยิ่งมากอะไรมันก็ยิ่งรู้ชัดว่ามันเบาๆมันง่ายมันสะดวกชีวิตนี้มันไม่มีปัญหาชีวิตนี้มันเบามันง่ายชีวิตนี้มันไม่ต้องดิ้นรนชีวิตนี้แสนง่ายแสนสะดวกยิ่งเข้าใจชัดยิ่งจะเห็นได้ว่ามันไม่มีปัญหาอะไรชีวิตมันมีแต่ว่าเออเราเกิดเราก็อยู่ทำงานทำประโยชน์ให้แก่ชาวโลกตัวเราเองตัวตนของตนเราจะรู้ได้ชัดว่ามันไม่ยุ่งยากอะไรเลยมันเล็กนิด เหมือนหยอดยาที่เราเคยทำภาพประกอบมาแนะนำคนมันเหมือนยอดหญ้ายอดมันง่ายๆแต่มันกินมันอยู่อะไรมันก็ง่ายๆมันไม่เดือดร้อนอะไรแล้วยิ่งมีระบบแห่งสังคมเขาอยู่เนี่ยยิ่งง่ายคนมันมีปัญญามนุษย์มันมีสมองมีความรู้ดีรู้ชั่วเรามีความดีพอประมาณเราอยู่กันสังคมก็ได้อย่างดีอย่างที่เขากล่าวว่าบูชาด้วยแม้จะอยู่ตลอดชีวิตนี้เราก็รู้ทิศรู้ทางรู้กรรมวิธีรู้มรรคคือวิธีมีสัมมาทิฐิเข้าใจ แจ้งมีสัมมาสัมพุทโธมีสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะมีสัมมาวายามะที่มีสัมมาสติจริงสมจิตรที่เรามีสมาธิหรือจิตที่เราเป็นจิตอันยิ่งไปติดอันประกอบไปด้วยญาณและวิมุตเข้าที่เรามีแล้วจริงซึ่งขนาดแค่โสดาบันผมก็แน่ใจว่าเราอยู่ได้อย่างสบายเป็นพระอยู่ในรูปแบบของพระโสดาบันหรือสังฆทานมีเทศบาลมีเงินธนาคารมีที่ถูกตามธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถูกตามองค์มรรคตามแบบแผนของพระพุทธเจ้าแล้ว อนาคามีในส่วนที่ยิ่งจะมีประโยชน์ต่อโลกมากไม่ใช่อนาคามีหลงผิดสงบหรืออนาคามีแบบปฏิบัติมาโดยวิถีของเดียรถีย์คือปฏิบัติแบบหลงผิดหลงทางแล้วก็ไม่เข้าใจเลยว่าจุดหมายปลายทางของศาสนาคืออะไรหลงไปติดสงบจิตสงบแล้วก็หาวิธีแก้สงบแล้วก็หลงไปเลยออกป่าออกขาออกถ้ำไกลเลยเถิดไปเลยสุดท้ายก็นึกว่าการจบนี่คือจมอยู่กับเขากับถ้ำไม่ต้องเจอกับผู้คนไม่ต้องมีมนุษย์สัมพันธ์ไม่ต้องมีสังคมสำคัญไม่ต้องเกี่ยวกับมนุษย์ทิ้งโลกทิ้งมนุษย์ทิ้งอะไรก็ได้ไปไม่มีกตัญญูกตเวทีไม่มีการทำคนให้เป็นค่าไม่มี ถามว่ามนุษย์ประเสริฐทำตัวเองให้ประเสริฐและเป็นคนที่มีประโยชน์ต่อโลกอย่างสูงไม่แต่ทำเป็นคนที่ไร้ประโยชน์หมดค่าของความเป็นมนุษย์ด้วยมันกลับกันกลายเป็นก็จิตก้อนหินก้อนดินไปจมอยู่ในป่าในเขาในถ้ำอะไรเนี่ยแบบเดียวกับผีน่ะนั่นแบบนั้นมิจฉาทิฏฐิซึ่งสายศาสนาที่ไม่รู้ละเอียดมันมีปัญญาแต่เข้าใจเข้าใจเรื่องหยาบๆอบายมุขกามารมณ์กามคุณลาภยศอะไรที่เข้าใจเหมือนกันไม่เข้าใจลักษณะเหมือนกันแล้วก็ทำตัวออกพ้นออกห่างกันแต่ไม่แน่ไม่แน่หรอกเพราะว่าไปอยู่ในป่าในเขาในถ้ำน่ะเอาตัวห่างออกไปเฉยๆกรรมวิธีละเอียดทำจนเป็นผู้ปฏิบัติแบบ คำว่าราศีอรัญญวาสีกลับไปกลับมาลองดูทบทวนมีผัสสะจนกระทั่งพ.ศ 2540 เป็นโรคเป็นโรคธรรมอย่างแท้จริงแต่ถ้าผ่านแล้วก็จิตว่างจริงๆอยู่กับมันได้เหมือนน้ำกับใบบอนอยู่กับมันได้เหมือนกับน้ำแข็งก้อนน้ำแข็งกลางเตาหลอมเหล็กโดยไม่ละลายไม่อ่อนไหวณกำกับสติไม่หวั่นไหวฉันปรับได้ก็รู้ตามความเป็นจริงไม่ดูดไม่กระทบไม่สะเทือนอันนั้นเรียกว่าเป็นจริงแต่นี่ไม่รู้หรอกพวกที่ปฏิบัติ ไม่ค่อยได้ไม่ค่อยได้มีประสบการณ์และไม่เข้าใจกรรมวิธีที่ละเอียดละออไม่ได้ทดสอบไม่ได้ทำตนจนกระทั่งอ่านจิตอ่านใจอย่างละเอียดก็อธิบายกันไม่ละเอียดมีแต่หลบประเภทหลบแล้วก็ลืมมีปัญญารู้เหมือนกันว่าอย่าไปใกล้มันนะใกล้มันมันดูดเอานะแล้วก็หลบไม่ให้มันดูดห่าไปจนกระทั่ง 40 ปี 60 ปี 80 ปี 100 ปีตายจากไปเฉยๆมันก็เป็นการรู้รู้ว่าอย่าไปใกล้มันแล้วมันจะกินเราไม่ใช่มันนั่นแหละดีมันไม่ต้องกินอยู่ว่างๆอย่างเงี้ยดีมันก็เลยรู้อันนั้นแล้วก็ได้แค่นั้นแหละฉันอ่านจิตอ่านใจอะไรเองก็ไม่ค่อยได้อ่านมันไม่มีหมดจริงไม่ได้หมดกรรม ไม่ได้เป็นพระอนาคามีแท้ไม่ได้เป็นพระอนาคามีแท้เพราะไม่หมดเชื้อกาไม่หมดเชื้อโลกกระทำหลายๆอย่างเป็นแต่เพียงว่าถ้าใช้สิ่งแวดล้อมและอยู่ไกลห่างและก็มีความรู้ว่าเราละสิ่งเหล่านี้เป็นการหลุดพ้นเราอยู่ห่างจากสิ่งเหล่านี้ไม่ต้องเวียนกลับไปหาไปเอากิจการหลุดพ้นรู้ได้ปัญญาแค่นั้นแล้วก็เอาปัญญาแค่นั้นละกันตัวไว้แล้วก็สู้ทนอยู่จนตายจากไปเป็นชาติชาติแต่ไม่มีเยอะผู้ปฏิบัติธรรมแบบออกป่าออกเขาออกถ้ำแล้วมีความรู้แบบนี้แล้วก็ทำจนจนตายจากไปไม่เยอะแต่ศาสนาพระพุทธเจ้านั้นร่อนร่อนสนิทร่อนเสด็จความจริง ปัญญาเกิดเจโตวิมุตติทั้ง 2 ส่วนวิมุติตั้งแต่โตวิมุตติปัญญาเข้าใจชัดว่ามันหลุดมันร่อนแล้วมันอยู่กับมันก็ได้โหลดแล้วมันจะไปอยู่กับมันไม่ได้เพราะฉะนั้นเมื่อผู้ที่หลุดพ้นแล้วกลับมาอยู่กับมันได้จึงกลายเป็นมนุษย์มีประโยชน์เหมือนคนที่ทนไฟได้แล้วก็ไปอยู่กับไฟมีประโยชน์กับคนอื่นช่วยคนที่ถูกไฟเผาได้เพราะเราทนไฟก็บุกเข้าไปในไฟล์ไปช่วยคนที่ถูกไฟเผาคนที่ถูกไฟเผาช่วยคนที่ถูกไฟเผาเข้าไปบอกคนที่ถูกไฟเผาให้เขาป้องกันตัวให้เขานำตัวเองออกมาจากไฟเผาหรือทำตัวเองให้ทนไฟให้ได้เข้ามาบอกเขาเราก็จะช่วยคนเหล่า มันมีประโยชน์มันจะเป็นมนุษย์ประเสริฐมันจะเป็นมนุษย์ไร้ค่าไม่มีประโยชน์คำว่ามนุษย์ถ้าเกิดว่าแม้แค่เป็นกรรมกรหรือแม้แค่ที่จะมีแรงงานทางกายขุดดินฟันหญ้าได้มันก็มีประโยชน์กับสังคมและมีประโยชน์กับโลกแล้วฉันยังทำงานการได้อื่นมีพลังผลิตอื่นมีปัญญาขึ้นไปอีกมีการคิดอ่านมีการรู้ระดับความจริงอะไรต่างๆชาญฉลาดในการคิดมันก็มีประโยชน์มันอยู่ในสังคมมีประโยชน์ได้แค่ขุดดินปัญญาได้แก่สังคมก็ยังมีเป็นมนุษย์ที่มีค่ายิ่งมีแรงงานอันละเมียดอนามัยศรีเมืองสูงมีปัญญาดี สูงขึ้นไปอีกก็ยังจะมีประโยชน์มากเลยก็กลายเป็นมนุษย์ที่มีค่ามากขึ้นแต่มนุษย์ที่มีค่าแม้แค่นั้นก็ไม่เป็นหนีไปเป็นก้อนดินก้อนหินตกเปล่าใดๆไม่มีแรงงานไม่มีผลผลิตไม่มีอะไรเลยยิ่งกว่าก้อนดินก้อนหินจะกินอาหารกินวัดวัสดุโลกอยู่ในมุมป่ามุมเขามุมถ้ำที่ไหนก็ไม่รู้จนตายจากทิ้งชีวิตไปชีวิตหนึ่งมันก็เป็นชีวิตหนักแผ่นดินเขาเปล่าๆหนักโลกเค้าเปล่าๆไร้ค่าไร้แรงงานทางการทางปัญญาไม่มีอะไรเลยมันก็ไม่เข้าท่าเข้าทางไม่เข้าท่าเท่าไหร่ แต่ถ้าจะมองไปในอีกมุมนึงว่าก็เป็นประโยชน์ว่าตรงที่ว่าเป็นมนุษย์ที่ห่างจากโลกไม่คลุกคลีเป็นตัวอย่างที่ไม่เป็นจุ้นจ้านแก่โลกไม่หลงไหลใฝ่เพ้อโลกียอารมณ์แบบคนนอกโลกก็เป็นตัวอย่างให้แก่ชาวโลกบ้างถ้าเป็นมุมอย่างนี้นะก็จริงแต่ต้องไม่ให้คนเห็นสิเหมือนอย่างที่คุณน้องอยู่กับโลกให้คนเห็นว่าท่านก็พยายามหลบก็ตามอย่างที่เจ้าคุณนรฯท่านไม่เอาตัวเข้าไปเหมือนกับคนที่อาจหาญแก้วกล้าสู้กับโลกิยะรมท่านอยู่ก็โลกียอารมณ์ที่ผ่านเข้ามาตั้งแต่เห็นดูแต่ถ้าเกิดเฉยได้ถ้าไม่กล้าอาจถามถึงอย่างนั้น ถ้าจะอยู่ในกฎเงียบกริ๊บหลบอยู่ก็ยังพอรู้ว่าเออนี่พระองค์นึงที่ท่านไม่หลงไหลกะโหลกขี้ยาดมไม่ไปแตะต้องไม่ไปวุ่นวายทุกทีไม่ดิ้นรนเดือดร้อนท่านแม่ยายดีมันก็ยังพอเป็นตัวอย่างที่จะมีรูปแบบมีอะไรต่ออะไรพอให้คนเขารู้ได้แต่อย่างนี้เรียกว่าเป็นค่าของมนุษย์เป็นตัวอย่างบ้างเป็นครูก็พอได้แต่อย่างนี้ก็พอได้แต่นี่ไปอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ถ้ำแล้วหนีหายไปหรอกเขาไม่รู้เราจับคนรู้รู้ก็ไม่เห็นด้วยเอ๊ะแล้วท่านจะอยู่ยังไงเป็นยังไงสภาพยังไงต้องทนยังไงหรือว่าท่านได้ยินดียังไงไม่รู้เรื่องหายไปเลยคนที่ใกล้ชิดจริงๆหรือคนที่รู้ ดูข่าวคราวหรือว่ารู้ว่าคนนี้หายากไปอยู่ในถ้ำในเขานี้ก็พอจะรู้บ้างเท่านั้นมากกว่านั้นยิ่งเป็นแบบเดรัจไปเลยไปเก็บผลไม้หล่นกินเองไม่บิณฑบาตกินแล้วยิ่งไม่รู้เรื่องเลยประโยชน์น้อยจนไม่มีประโยชน์อะไรไม่มีค่าอะไรเลยแต่อย่างนี้ก็วิเคราะห์สู่ฟังให้เห็นว่าความแตกต่างของความเข้าใจผิดหรือถูกสัมมาทิฏฐิกับมิจฉาทิฏฐิในการที่จะทำตนให้เป็นพระอริยะหรือเป็นมนุษย์ประเสริฐเป็นมหาปราบมหาบุรุษอะไรเนี่ยมันมีทิศทางแตกต่างกันยังไงบ้างมีผลที่แตกต่างกันขั้นลึกซึ้งก็วิเคราะห์สู่ฟังบ้าง เราก็จะได้เข้าใจเป็นหลักเป็นเกณฑ์เอาไปบางคนมีคนสงสัยบางคนไม่รู้และตัวเราเองนี่แหละจะได้รู้ชัดเจนมีเหตุผลอย่างนี้ชัดๆแล้วเราก็จะได้เข้าใจแท้ว่าเราจะออกไปป่าไปเขาไปทำบาปมันก็ไม่แปลกอะไรหรอกบางทีเราเองจำเป็นเหมือนกันถ้ามันติดมากมันโหยหามากก็ต้องหาสิ่งแวดล้อมช่วยบ้างก็ทำแล้วก็เย็นก็ง่ายและเราก็จะรู้สึกว่าเออสบายยิ่งจิตของเราจางคลายจิตของเราอ่อนแล้วมันก็ง่ายแต่ไม่ได้หมายความว่าเราขาดโดยที่เราไปอยู่ห่างๆเฉยๆแล้วมันขาดทุนเองไม่ใช่แล้วจะขาดหลุดเพราะว่าการห่างก็มีผลมีส่วนประกอบและพิจารณารู้ความจริง อ่านจิตให้ชัดเจนนั่นแหละยิ่งกว่าแล้วก็พยายามรู้ว่ามันเกิดอยู่ในจิตไม่มีโอปปาติกะหรอกไหมแม้ไม่ผลัดกลางหูตาจมูกลิ้นกายแล้วหรือแม้แต่ผัสสะบ้างแล้วออกไปในถิ่นที่สงบบ้างเดี๋ยวเราไปเดินไปแดนยังมีเสียงยังมีลูกบ้างจอนมาแต่ก็ห่างๆเสียงเปิดมาเป็นเสียงของโลกีย์อารมณ์ต่างๆอย่างนี้มันก็พอสู้ได้แล้วสำหรับคนมีอินทรีย์แล้วก็พอรู้ได้เวียนไปเวียนมาบ้างมีเป็นข่าวมาว่าสีเอ่อมาอยู่ในเขตคามบ้างแล้วก็รู้เราก็จะเข้าใจได้เราก็จะเห็นของเราจริงๆเมื่อกระทบสัมผัสแล้วมันหวั่นไหว พุทธสโรกับเมหิจิตฺ เสียงสัมผัสระดับพิสูจน์จิตใจของเรามีบ้างเล็กน้อยเรารู้แล้วเราพอทนได้อินทรีย์พละทนได้อย่างนี้เพราะฉะนั้นถ้าถิ่นฐานที่จะต้องช่วยแบบภาคไม้ที่ใหญ่ยาวออกไปจากน้ำเพราะมันยังแย่มันก็ไม่ถึงขั้นนั้นบางคนก็รู้แล้วว่าโอ้ยอย่างนี้ไม่ถึงขนาดต้องพรากไม้ประจำชาติเราก็มาสัมผัสมันเลยนี่แหละแล้วก็ใช้อันนี้เป็นเหตุปัจจัยเลยมาอยู่คำว่าสีโลกียะอย่างนี้อย่างนี้จะได้ไปขัดสระเป็นแบบฝึกหัดเป็นโจทย์แล้วเราก็จะได้ปฏิบัติจริงไม่ได้นั่งคิดเอาไม่ใช่นางโดนเดาเอาคำนวณเอาคาดคะเนเอาไม่ใช่แต่นี่โจทย์จริงๆเลยตามประสบการณ์ เสียงอย่างนี้จมูกลิ้นได้รถอย่างนี้กายสัมผัสอย่างนี้เลยแล้วเราก็จับยึดมั่นเป็นอานาปานสติผิดแล้วหมั้นตลอดเวลาลมหายใจเข้าออกเรามีเราก็มีสติรับรู้ได้ในทางตาหูจมูกลิ้นกายกระทบปั๊บจิตของเราหวั่นไหวหรือไม่จิตของเราแพ้ต่อโลกิยะลมลมต่างๆหรือไม่อาจจะรู้ชัดแล้วก็มีวิธีมีวิธีที่จะทำมันไม่หมดจะยั้งบ้างวิราคะออกตั้งแต่ทำการปล่อยจะทำการตัดจะทำการต่อสู้การคลายปรับเปลี่ยนจิตให้เป็นสมาธิยังอย่าให้มันเป็นหม่นหมองต่อสู้จนคับแค้นเกินไป เราต่อสู้ได้ก็อย่าไปหลงระเริงอย่าไปวีรชาติอย่าไปเริงใจผิดๆก็ให้รู้ว่านี่ก็ยังเป็นทหารอาศัยรถการปิติยินดีลมไม้กางขาลงมาอีกมิราเคิลลงมาเบาบางลงมาจนสภาพจิตที่มันนิ่งสนิทจางเป็นอุเบกขาเป็นฐานเป็นยังไงให้รู้ชัดบางครั้งเราจะอนุโลมเราก็จะต้องรู้ตัวแต่ตอนนี้เราอนุโลมนะใช้ฐานคล้ายๆกับคำนี้กับคนหมู่นี้กับบุคคลนี้อย่างนี้แสดงอารมณ์บางทียินดีร่วมด้วยปิติร่วมด้วยพอเหมาะพอสมควรอนุโลมก็ตามดูเหมือนจะ และหรือบางทีเราขัดแย้งว่าเราทำไม่ดีอนุโลมกับโลกเขาสอนผู้คนตามขั้นตอนแล้วก็จะรู้สังขารและธรรมต่างๆให้กับปรุงเป็นยาที่สังขารปรุงให้แก่ชาวบ้านชาวบ้านอนุรักษ์ชาวบ้านชาวบ้านแล้วก็จะอยู่ได้อย่างดีน่าจะรู้ตัวเราว่าเราหย่อนหรือว่าเราอนุโลมขนาดไหนเราทนได้แล้วไม่อนงค์ขนาดไหนสำหรับบุคคลอย่างนั้นอย่างนั้นเรารู้ว่าเราอนุโลมนะไม่ใช่ว่าเราเองเราแฝงซ้อนเอาไว้เป็นเล่ห์เหลี่ยมในใจว่ามีแล้วฝากพูดหรือว่าสมมุติเราก็ว่าเราอนุโลมกับเขาแต่แท้จริงใจ นั่นน่ะตัวเองก็อยากเสพตัวเองก็แอบเสพแฝงเป็นเลขเป็นเลขของตัวเองไม่ใช่อย่างนั้นนะระวังนะระวังบางคนก็ทำคล้ายๆกับว่าเรานี่อนุโลมกับคนอื่นเขาหรอกเป็นอย่างนั้นอย่างนี้นะแต่ใจจริงน่ะยังมีจริงของตัวเองอยู่แล้วแฟนเอาช่วงนี้เราเอาช่องนี้แล้วแอบแสบแอบกินแอบสุขระหว่างถ้าอย่างนั้นก็พยายามอ่านตัวเองรู้ตัวเองหรือเปล่าจุดนี้ก็เป็นได้ระวังถ้าเรายังไม่ซื้อยังไม่จริงใจและไม่รู้ตัวอย่างนี้เราก็ไม่ได้แก้ไขเมื่อไม่แก้ไขตัวเองก็มีบกพร่องอยู่ในช่วงอย่างนี้แหละ ระวังให้ดีว่าเราจะต้องพยายามอ่านจิตอ่านใจจริงใจล้างเราจะเห็นผลว่ามันล้างได้แล้วมันดีแล้วเบาบางจากสิ่งที่เบาบางมาได้แล้วเราจะมีตัวอย่างคนที่ได้แล้วจะมีตัวอย่างมันไม่มีปัญหาอะไรนี่มันง่ายมันสะดวกมันเบามันบางแล้วมันก็เป็นชีวิตที่เบิกบานแจ่มใสอยู่บนโลกไม่ใช่ว่าเป็นชีวิตที่เหี่ยวเฉาแล้วไม่ได้คลุกคลีกับอบายมุขก็เหี่ยวเฉาเสียเหลี่ยมเสียเกียรติเราไม่มีรากไม่มียศแล้วก็เหี่ยวเฉาเสียเหลี่ยมเสียเปรียบมันไหม้นี่ถ้าคุณรู้จริงแล้วคุณพ้นจริงแล้วคุณจะเห็นชัดว่ามันไม่เป็นคนไม่ใช่คนขาดตกบกพร่องอะไรเลยไม่ต้องรวยลาภรวยยศมันก็เบิกบานแจ่มใสแล้วก็เป็นคนที่มีค่าคนมาสักการะ ก็ได้จริงๆด้วยไม่ใช่ว่าจะมีค่าเพราะต้องมีลาภเยอะๆมียศมากๆคนที่จะสักการะเคารพได้ฉันเสริมได้ไม่ใช่ไม่ใช่จริงๆขอย้อนย้อนขอแย้งถ้าใช่แล้วพระพุทธเจ้าโง่ที่สุดอย่างที่ว่านายกตัวอย่างให้ฟังพระพุทธเจ้าทิ้งลาบทิ้งยศทิ้งตำแหน่งลงมามาเป็นคนสิ้นไร้ไม้ตอกเป็นคนจนมาเป็นคนไม่มีตำแหน่งฐานะทางโลกเลยมาทิ้งมาจริงๆแล้วมาพูดถึงกระทั่งตลอดชีวิตหรอกมันไม่จริงเราก็ยังเคารพพระพุทธเจ้าอยู่จนป่านนี้ไม่ได้เคารพก็จะมีลาภ สมบูรณ์ได้ลาภได้ยศหรือสมบูรณ์ด้วยความสุขที่เปรมไปด้วยโลกิยะล้มสมบูรณ์ไปด้วยกามคุณ 5 เปล่าเลยพระพุทธเจ้าไม่ได้เราไม่ได้เคารพท่านเพราะอย่างนั้นแต่เราเคารพท่านเพราะท่านไม่มีต่างหากเพราะฉันไม่บริบูรณ์พัฒนาไม่สูญญตาจากกามคุณแล้วมาเคารพท่านเพราะเหตุนั้นและคนที่มีปัญญาจริงก็จะเคารพจริงๆเราไปสู่ตัวเราดิเราน้อยแล้วรถตามอารมณ์ลดการลงทุน 5 ไม่ติดไม่ยึดไม่รู้ไม่เจ็บไม่ยินดียินร้ายกับกามารมณ์กามคุณอย่างนี้เราก็มีค่าได้มีค่าสูงด้วยเขานับเป็นพระ เป็นผู้ประเสริฐนับเป็นผู้ที่อยู่กับโลกเขาอย่างเก่งอาจหาญแก้วกล้าสามารถมีปาฏิหารยิ่งกว่าคนในโลกคนในโลกเป็นทาสกามคุณคนในโลกเป็นทาสลาภยศสรรเสริญสุขแบบโลโก้คนในโลกเป็นธาตุโลกิยะต่างๆแต่เราอยู่ได้อย่างไม่เป็นท่าอยู่ได้อย่างมันมาผัสสะแล้วจิตใจของเราว่างวางปล่อยได้จริงๆก็กล้ามีอภินิหารน้อยคนนักที่จะเป็นได้น้อยคนจริงๆเพราะฉะนั้นคนที่มีปัญญาเห็นแล้วต้องบูชาต้องเคารพเพราะว่าเราไม่เป็นคู่ต่อสู้ของเขาเขายังติดอยู่เขาจะบอก วันนี้ยกไว้ทันยอดแล้วทำไมเป็นคู่ต่อสู้เราทำไมอ่ะทำไมเป็นคู่แข่งเราไม่เป็นศัตรูเราถ้าไม่แย่งเราเด็ดขาดไว้ใจได้เขาจะเคารพเพราะเราไม่ได้เป็นคู่ต่อสู้ที่จะไปแย่งลาบเขาไปแย่งยศเขาไปย่านตาของคุณค่าของเขาก็แย่งความสุขที่เขาหลงไปแย่งวิมานอย่างที่เค้าเคยฝันเราจะไม่เป็นศัตรูเขาเพราะฉะนั้นคนเหล่านั้นเขาจะเคารพยกไว้เลยไว้ใจสนิทใจแบ่งให้โทรหาแม่ให้ตั้งแต่กินก็น้อยใช้ก็น้อยถ้าขาดเหลืออะไรเขาจะแบ่งให้เขาจะแบ่งให้จริงๆนับถือบูชาเราเนี่ยเขาจะยกไว้ว่าเป็นทักษะบุคคลเป็นคนที่ควรจะได้ของทานจากเขาเลยทีเดียว ผู้ที่ควรได้รับของทานองุ่นเนยและบุคคลบุคคลที่ควรยกย่องเชิดชูบูชาเคารพกราบไหว้อ้างเลยทุกคนเป็นคนที่ควรได้ควรเป็นเลยทีเดียวอันนี้เป็นสัจจะเป็นความจริงบุคคลมีจริงถึงจริงแล้วจะได้รับสิ่งเหล่านี้และเราก็จะรู้ว่าเราง่ายเมื่อคนก็เข้าใจเราเราเป็นอาวุธโดยบุคคลกระชับขึ้นโดยบุคคลและเมื่อเราเป็นบุคคลที่เป็นอาวุธคนตายบุคคลเป็นบุคคลจริงได้เป็นบุคคลที่เขาเคารพนับถืออย่างนี้แล้วอยู่กันสังคมเขาก็สบายอยู่ที่ไหนก็สบายสบายหมดแล้วเป็นคนมีประโยชน์จริงๆด้วย ย้อนแย้งไม่ได้ตู่ทวงไม่ได้จะบอกว่าเราเป็นคนเห็นแก่ตัวก็ไม่ได้เพราะเราเป็นคนมีการงานมีสัมมากัมมันตรังสีเป็นคนไม่ได้เห็นแก่ตัวมีการงานที่สูงด้วยการงานสอนคนให้เป็นคนประเสริฐเป็นโรงเรียนโรงเรียนที่อบรมมนุษย์ชั้น 7 ยอดอบรมให้มนุษย์หยุดเรียนอบรมให้มนุษย์ไม่เอาเปรียบเอารัฐเป็นโรงเรียนชั้นสูงสุดที่มีในโลกเป็นโรงเรียนชั้นสูงสุดที่มีในโลกพูดจบออกมาเรียกว่าเวชกรรมเรียกว่ามหาดุษฎี เรียกว่าอย่างนั้นเวทิตัพโพเวทะเวทิตตะบบัณฑิตวิญญูวิญญูชนกับปัญญาชนเป็นบัณฑิตชั้นปัญญาชนชั้นสูงที่แปลว่าแท้จริงวิญญูหีจริงๆไม่ต้องให้ใครประทานปริญญาบัตรไม่ต้องมีวัตถุโลกเป็นเครื่องยืนยันแบบรูปแบบแต่มีความยืนยันมีสัจจะเป็นเครื่องยืนยันพิสูจน์ได้เป็นจริงว่ากันครับท่านอยู่กับโลกท่านไม่จริงหลุดร่อนด้วยอย่างนั้นด้วยอย่างนี้เห็นได้พิสูจน์ได้จริง พี่บัณฑิตแบบนี้และมีอยู่ในโลกมาคอยสอนถ้าไม่สอนก็เจ๊งน่ะสิโรงเรียนมีที่ไหนโรงเรียนบัณฑิตอย่างนี้ศาสนาพุทธมันอุ้มลูกอุ้มชูโลกเมตตาค้ำจุนโลกอย่างนี้จริงๆคนที่ปฏิบัติแล้วได้แล้วจึงจะมีองค์มรรค 8 อย่างพร้อมครบพร้อมไม่ใช่ไม่มีการงานกลายเป็นคนนั่งหลับหูหลับตาไปวันต่อวันไปเฉยๆเฉยๆเหนื่อยๆมีอาชีวะเหมือนกันมีดินเหมือนกันแต่ดินแบบไม่เห็นมีอาชีพอะไรเป็นชิ้นเป็นอันอาชีพนั้นถ้ายังพระที่แท้ของโลกของพุทธศาสนาแล้วมีอาชีพที่ มีราคาสิ่งแรกเปลี่ยนหาค่าบ่มีได้ไม่ไปต้องการอะไรแลกเปลี่ยนมีอาชีพมีงานการมีการทำงานเผยแพร่มีการทำงานช่วยเหลือบุคคลเกื้อกูลมีประโยชน์เกื้อกูลมวลมนุษย์ชาติเป็นผู้ติดอย่างมวลมนุษยชาติให้ไปสู่ความสุขความสุขเย็นความสุขที่พิเศษไม่ใช่สุขอย่างให้หลอกให้เขาไปหาโลกีย์อารมณ์ไม่ใช่ยังให้ชุมชนนี้เป็นผู้ที่ชาญฉลาดเป็นอารยะเป็นมนุษย์พัฒนาคืออยากให้ชุมชนหมู่ชนเป็นอันมากและหมู่ชนส่วนใหญ่ๆไปเลยนี่แหละแนะนำให้เขามีปัญญารู้ อริยธรรมให้เขาตั้งมั่นอยู่ได้อย่าให้ความเป็นอารยะหลุดไปจากความเป็นมนุษย์ไม่ใช่ให้กลายเป็นมนุษย์ป่าเถื่อนเป็นมนุษย์งมงายเป็นมนุษย์ที่ไม่มีปัญญาเป็นมนุษย์ด้อยพัฒนาประเทศมนุษย์ไม่รู้จักการก่อการสร้างการเป็นโรงเป็นมนุษย์ไม่รู้จักสิ่งที่มอมเมาหลงใหลตีตลกกลับไม่ใช่ไม่ใช่ให้เป็นมนุษย์อย่างนั้นแต่จะเป็นมนุษย์ชั้นดีแต่มนุษย์ชั้นดีเป็นอารยะบุคคลที่แท้เป็นสังคมที่ประเสริฐที่ยืนยันพระพุทธเจ้ายืนยันยืนยันอย่างนี้จริงๆและมีหลักมีฐานกลับไปตั้งแต่ 2,500 กว่าปีคำสอนหรือทฤษฎีนี้ยังเป็นทฤษฎี ไหมยังเป็นทฤษฎีที่ทันสมัยใครจะเป็นศาสดาใครจะเป็นปราชญ์ชั้นไหนที่มันเกิดรุ่นหลังเนี่ยเอามาเทียบเคียงเข้าแล้วยังไม่ได้ลบล้างทฤษฎีพระพุทธเจ้าลงไปได้เลยทฤษฎีของพระพุทธเจ้าจะทันสมัยอยู่ยังเป็นจริงจะประเสริฐยังย่อยังสูงยังยอดยังสูงจริงๆที่ผมยกขึ้นมาเทียบเคียงให้เห็นจะเห็นได้ว่าศาสนาพระพุทธเจ้าประเสริฐสุดตัวเองก็พ้นทุกข์สบายตัวเองได้และก็สังคมก็ได้ด้วยพร้อมๆกันพร้อมๆกันเป็นสภาพธรรมที่มันดูเหมือนขัดแย้งแต่ไม่ลงร่อง เพราะเราไม่แย่งลาบแย่งยศแย่งของมนุษย์โลกที่เขาแย่งระบายออกมาแต่เราทำงานอยู่ในโลกเราทำงานแต่เราไม่มีค่าแรงงานเพราะค่าแรงงานนี้เราไม่จำเป็นจะต้องเอาไปสะสมเราไม่เป็นจำเป็นจะต้องไปเป็นนายทุนเราไม่ต้องเป็นหลงอำนาจเพราะจะต้องมาตั้งศักดินาให้แก่เราเพื่อจะต้องไปใช้อำนาจข่มขู่ไม่ต้องแต่เรามีอำนาจในตัวอำนาจที่คนจะมาเคารพนับถือยกย่องชูช่วยให้เองมีฤทธิ์เดชในตัวเองพูดง่ายไม่ต้องบังคับแต่ถ้าอำนาจทางโลกนั้นต้องบังคับต้องมีหลักเกณฑ์ต้องมีระเบียบจัดจ้างรุนแรงด้วยแต่ของทางธรรมนั้นมีระเบียบบ้างแต่ไม่จัดการรุนแรงไม่เหมือนกันเลยเขาจะมอบน้อง พร้อมยกให้ให้มีอำนาจโดยธรรมใครไม่ยกให้ไม่เอาไม่เอาให้มันมีไม่มีกะจิตกะใจเห็นจริงไม่เอาอำนาจนั้นด้วยได้สรรเสริญก็ได้อย่างแท้จริงไม่ต้องไปจ้างไปก่อเอามันมีจริงและเป็นสรรเสริญที่ถูกต้องด้วยไม่เป็นเปลืองไม่ไปแย่งความสุขแบบตามอารมณ์ไม่ไม่ต้องไปแย่งใครเพราะทุกคนก็แย่งตามมาสุขอย่างกามารมณ์ในโลกสำหรับคนที่ชนสำหรับพระอริยะขั้นต้นเขาก็ยังแยกเพราะฉะนั้นเมื่อไฟฟ้าระยะชั้นสูงและไม่แย่งกามารมณ์ไม่แย่งกามคุณใครก็ไม่ใช่ศัตรูของใครถึงแม้จะให้เราไปนั่งร่วมด้วยไม่ต้องกลัวเขาจะมาแย่งเมียเขาจะมาแย่งลูกแย อยากกินหยังเสียงหยังขนมข้าวต้มย่านของกินแย่งของใช้แย่งเพชรนิลจินดาไม่แย่งเนี่ยเห็นมั้ยมันปลอดภัยเข้านอกออกในนอนในห้องเนี่ยไปถึงบ้านเขาจะจัดที่นอนให้ในห้องลึกซึ้งเลยเดี๋ยวนี้ที่รโหฐานส่วนตัวที่ลึกลับน้องใกล้ๆกองเพชรกองทองที่ก็แสนหวงด้วยเขาจะให้นอนเลยเพราะเขาไว้ใจปลอดภัยคนอย่างนี้ไม่โลภไม่หลงในลาภยศไม่หลงนี่เงินทองข้าวของไม่หลงในกามคุณกามารมณ์รสอะไรแล้วเขาไปนอนแม่ก็มีลูกสาวมีภรรยามีอะไรเขาก็ไปกังวลไม่ห่วงเขาไม่ตกใจเขาไม่กลัวที่จะไปแย่งที่จะไปทำไม่ดีไม่ร้ายอะไรแก่ ไว้ใจจริงๆเนี่ยเป็นมนุษย์สุดประเสริฐก็บูชาบอกโอ้คนอย่างนี้ต้องมีโรคมีคนอย่างนี้แล้วมันสบายมันเป็นคนที่อยู่ในโลกได้อย่างไว้ใจได้อย่างปลอดภัยอย่างไม่เป็นศัตรูไม่เป็นโทษไม่มีภัยอะไรจริงๆเป็นมนุษย์สุดสะอาดแล้วก็มีแรงคนมีแรงงานที่จะสอนคนให้รู้สัจธรรมอย่างที่ท่านเป็นก็คือสอนให้คนอื่นเลิกเป็นศัตรูของมนุษย์ศัตรูที่เป็นศัตรูของมนุษย์ก็คือศัตรูที่จะมีกิเลสจะมีกามารมณ์มากยังมีโลกกระทำจากยิ่งเป็นมนุษย์ที่มีติดอบายมุขอบายมุขสร้างอบายมุขมากๆหรือสร้างสิ่งที่งมงายที่เป็นภาวะปัญหาที่เป็นอัตราภพชาติเป็น เป็นเรื่องล่อหลอกสร้างวิมานสร้างอะไรไปหลอกมาโกหกมากๆมนุษย์พวกนี้เป็นมนุษย์หมาภัยมนุษย์มหาภัยของมนุษย์เพราะเราต้องมาปราบมนุษย์มหาภัยพวกนี้ให้แก่ชาวโลกเขาเมื่อเราปราบได้ชาวโลกก็เบาสันติสงบอยู่กันได้อย่างดีขึ้นนี่เรามาช่วยโลกเขาอย่างนี้จริงๆนะมาช่วยปราบมนุษย์อย่างนี้จริงๆนะฟังดูดีๆแต่มันไม่ใช่ภาษามันไม่ใช่สิ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน