200601-089 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน089-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์242 KB
วันที่แก้ไข14 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้วันพุธที่ 1 มิถุนายนพุทธศักราช 2520 ขึ้น 15 ค่ำเดือน 7 ปีมะเส็งเป็นวันวิสาขบูชาพ่อท่านพุทธศิลาด้วยอบรมสำหรับชาวนักศึกษาสันติอโศกหากวันนี้เรามาทำวัตรกันต่อที่เราได้วิเคราะห์กันที่ระลึกฟังมาแล้วเมื่อวานนี้เมื่อวานนี้วันก่อนที่ว่าอาการหรือว่าสิ่งที่รัฐบาลพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมอันนี้มาจากโฆษณาสูตรมาจาก หลักสูตรที่พระพุทธองค์จัดที่โคตมะเจดีย์เวสาลีสันติสุขทั้งหลายพระพุทธองค์จะก่อนจะกลับนั้นก็ได้เปรียบแบบพระภิกษุมารวมกันบอกว่านี่แหละจะแสดงธรรมให้ฟังพระภิกษุทั้งหลายก็มารวมกันแล้วก็พระพุทธเจ้าก็แสดงธรรมสมเด็จลักษณะการแสดงธรรมของพระพุทธองค์ในฉบับหลวงบรรยายไว้หรือเปล่าอะไรเนี่ยผมว่าชัด ต้นฉบับของพระของท่านพุทธทาสพุทธทาสแปลนี่ไม่ชัดแล้วก็เกินโดยๆไปด้วยบางอันบางอันรู้สึกว่ามันไม่ดีแต่อันที่ท่านแสดงท่านบอกว่าอันที่ 1 ที่สุดทั้งหลายเรารู้ด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วจึงแสดงธรรมไม่รู้ไม่แสดงนี่เป็นลักษณะเด็ดขาดลักษณะเด่นของพระพุทธเจ้าศาสดาภิกษุทั้งหลายพระพุทธเจ้าแสดงธรรมนะแต่แสดงความเป็นอภิญญา ตาแห้งอภิญญาอย่าให้รู้ยิ่งดึกเป็นผู้หญิงเด็กจนอภิญญายาให้อภิญญาอภิญญาบอกอะหังอันเป็นตนแต่พระพุทธเจ้าแปลว่าเราย่อมแสดงธรรมเพื่อความรู้ยิ่งมิใช่เพื่อความเพื่อไม่รู้ยิ่งอภิญญายาให้ไปแปลว่ารู้ยิ่งเฉยๆแล้วก็ไปแปลว่าเพื่อความรู้ยิ่งมันไม่ชัดคำปรับตัวท่านน่ะท่านบอกตัวท่านบอกธรรมะเป็นนามธรรมถ้าบอกว่าถ้าจะแสดงธรรมอยู่ เมืองต้นหอมภาษาพูดที่เราเรียนกันมาแล้วถ้าจะพูดถ้าจะกลับอย่างไรฉันจะคำนวณว่าจะต้องเป็นความจริงจะต้องเป็นความจริงจะต้องเป็นไปเพื่อประโยชน์และพอใจผู้ฟังหรือพอใจผู้ฟังใครจะเอาชัดอยู่ที่ตรงที่ว่าเป็นประโยชน์และเป็นจริงแม้เป็นจริงถ้ามันเป็นประโยชน์เป็นจริงหรือเป็นประโยชน์ สาระรูปความควรจะไม่พอใจผู้ฟังก

อ่านต่อ

็กลับแต่ต้องเลือกกาลเทศะพอใจผู้ฟังก็เหมือนกันแต่ก็ไม่ใช่พอใจพวกเราก็จัดขึ้นไปเหมือนกันแต่เรื่องสารทุกข์เรื่องความควรส่วนนอกนั้นแม้แต่พอใจผู้ฟังเป็นจริงไม่เป็นประโยชน์ก็เหมือนกันอันนี้ลักษณะของลักษณะของท่านท่านเองท่านจะกลับถ้าจะใช้วาจาออกมามีลักษณะที่เป็นเหตุผลอย่างนี้การแสดงธรรมของท่านก็เหมือนกันการแสดงเพราะว่าท่านเป็นผู้ที่รู้ยิ่งเองก็เป็นยาอะไร เรารู้ด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วจึงแสดงธรรมไม่รู้ไม่แสดงอย่างนี้ชัดแสดงธรรมมีเหตุไม่ใช่แสดงธรรมไม่มีเหตุแสดงธรรมมีที่มามีเหตุมีที่มาอยู่ในโทรศัพท์คุณภาพเลยแสดงธรรมมีเหตุผลพร้อมมิใช่ไม่มีเหตุผลพร้อมเฉลยธรรมะธัมมัง อธิษฐานเอานิทานนิทานนิทานนิทานแสดงธรรมมีนิทานเหตุผลนั้นไม่ใช่ผลไม่ใช่ไม่แสดงธรรมที่ไม่มีนิทานอธิษฐานอธิฐานไม่แสดงธรรมที่ไม่มีนิทานนิทาน ของเก่ามีเรื่องเก่ามีที่สืบเนื่องจากแปลว่าแสดงธรรมเหตุผลพร้อมเอารวมไปเลยนิทานไม่ได้แปลว่าฝนจะเงียบเลยมันๆๆผมว่านะผมว่าทุกคนต้องเจอกันหน้าดีหมดแหละใครก็ตามฝั่งนี้ฝั่งไหนก็แล้วแต่แต่ทีนี้ถ้าเกิดว่ามันเกินเลยเนี่ยมันเกินความหมายไปมันเจตนานี้เอาแรงไปเอามากไปมันก็เลยทีนี้พอจุดที่สำคัญสำคัญ พระพุทธเจ้าตรัสเราแสดงธรรมด้วยปัญญาอันรู้เรารู้ด้วยปัญญานี่เองแล้วจึงแสดงธรรมไม่รู้ไม่แสดงฟังดีๆนะยอดหญิงและเป็นคำสอนที่แน่แท้อะไรระวังตัวแต่ยังไม่รู้ยิ่งเองแล้วแสดงให้ระวังว่านี่มีแต่ของเรานะนี่เราเอาของคนอื่นมาพูดในของพระพุทธเจ้าหน้าอะไรอย่าไปแสดงจะกลายเป็นคนสุรินทร์ที่ไม่มีในตนถ้าเรารู้ยิ่งเป็นอภิญญารู้ยิ่งเองแล้วเป็นอภิญญาเป็นอภิญญาๆ อภิญญายักษ์ไม่ใช่ไม่รู้อะนะอะนะอะนะ No ไม่ใช่ไม่รู้โดนแน่กินยาแล้วก็ไม่รู้ทำไมไม่รู้ถ้าแปลเป็นไทยหนูก็ไม่ใช่เรามาแปลเป็นไทยก็ไม่ใช่ไม่รู้ต้องแสดงที่รู้ไม่รู้ไม่สบายไม่ใช่ไม่รู้ไม่ใช่ไม่รู้ได้ไงแต่ที่ไม่รู้มันไม่เอาไม่แสดงแสดงแสดงธรรมที่มีเหตุไม่ใช่แสดงว่าแสดงธรรมการบริหารในนี้ก็บอกว่าปาฏิหาริย์ ธรรมชาติแปลว่าแสดงธรรมมีความน่าอัศจรรย์ก็ได้มีความมหัศจรรย์มากขึ้นมันก็เป็นปาฏิหาริย์อย่างนี้ก็ใช้คำว่าทรัพย์กับปาฏิหาริย์ให้ใช้บาลีใช้คำว่าเป็นปาฏิหารไม่ใช่ไม่มีปาฏิหาริย์อันนี้อันที่ 1 หมวดที่ 1 แสดงธรรมบทที่ 1 มีลักษณะที่ท่านแสดงผู้หญิงเองนักแสดงอาจจะได้ทำเหตุมีที่มามีที่สืบเนื่องจากการแสดงธรรมมีผลมากอัศจรรย์แสดงผลงานประจำเมื่อเราแสดงธรรมอันนี้ เมื่อเรารู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้วจึงแสดงธรรมไม่รู้ไม่แสดงแสดงแสดงแสดงแสดงธรรมมีเหตุไม่ใช่แสดงธรรมไม่มีเหตุแสดงธรรมมีปฏิหารไม่ใช่แสดงธรรมไม่มีปาฏิหาริย์ท่านทั้งหลายควรทำโอวาทควรทำอนุสาสนีนี่เป็นอันที่ 2 ในนี้บอกว่าควรทำขวัญอุษามณีพอถึงขั้นแสดงปาฏิหาริย์ไม่ใช่ไม่มีปาฏิหาริย์มีผลที่น่าอัศจรรย์ไม่ใช่ไม่มีผลที่น่าอัศจรรย์แสดงธรรมและมีผลที่น่าอัศจรรย์ไม่มีอะไรมากแสดงธรรมแสดงธรรมนี่แหละเป็นปาฏิหาริย์เป็นสายเป็น พระพุทธเจ้าแสดงปาฏิหาริย์โดยการแสดงธรรมนี่แหละเป็นปาฏิหาริย์อยู่ด้วยอย่าฆ่าสัตว์นะไม่ฆ่าสัตว์แสดงผลเป็นปาฏิหาริย์นี่เป็นปาฏิหาริย์ของเธอประการหนึ่งอย่าลักทรัพย์นะไม่รักซะแล้วพระพุทธเจ้าบอกตรงคุลีมาลที่ไปฆ่าคนมา 99 999 คนซึ่งข้าว่าใครห้ามมันหนักแล้วล่ะแน่นอนเลยกว่าจะฆ่าคนมาตั้ง 999 คนมีใครห้ามมานับแล้วหยุดไม่หยุดพระพุทธเจ้ามาเจอบอกเยอะเป็นปริมาณเป็นปริมาณ อีกคนเดียวมาทำไมมันจะฆ่าไม่ได้มันจะไปยุ่งยากอะไรกันจะฆ่าแล้วล่ะฆ่าคนเดียวนี่แหละจะฆ่าไอ้คนสุดท้ายเนี่ยแล้วมันจะครบพันแล้วเขาก็ได้เจ้าก็มาบอกเหมือนอย่างที่คนเขาห้ามมาทั้งหลายมาบอกให้หยุดเพราะมันไม่ดีนะเพราะคุณรู้ไหมว่าผมได้รับคำบอกมันนักหนาแต่ไม่เคยหยุดพระพุทธเจ้ามาบอกจะหยุดทำไมมันหยุดก็มันคนที่ 9 มันคนที่ 999 แล้วมันไม่น่าจะหยุดก็มันจะสุดท้ายแล้วมันจะบรรลุแล้วห้ามไม่หยุดสุดยอดแล้วมันหยุดยังไงอ่ะคนเนี่ยมันจะสุดยอดอยู่แล้วแต่พระ นี่แหละปาฏิหาริย์สิทธิพิเศษเป็นปาฏิหาริย์ทำให้จิตจุดได้อยู่แต่ถึงจุดซะด้วยเป็นอิทธิพลที่ห้ามได้อย่างหรือว่าเชื่อไม่น่าเชื่อแต่มันเออมันเป็นไปได้ยังไงมันพลิกล็อคเลยมันเกินไปช่วยได้มันง่ายทำไมมันง่ายด้วยทำไมมันถึงสำเร็จรูปด้วยมันสุดยอดปาฏิหาริย์ไม่ใช่แข็งแรง หน้าอัศจรรย์อะไรมันไม่น่าจะจำเอาปืนมายิงไม่มีพังปืนไม่มีฤทธิ์เดชแรงมีเรื่องอะไรที่มันแรงอยู่แล้วแล้วก็สร้างความแรงอยู่แล้วไม่น่าเจอกันแรงยิ่งกว่าสร้างความแรงยิ่งกว่าไม่น่าจะจำไอ้นี่มันไม่มีแรงเลยไม่น่าจะมีแรงไม่น่าจะมีฤทธิ์ไม่น่าจะมีอะไรแปลกๆสิ่งที่มันแรงร้ายได้อย่าไปกล้าสิ่งที่มันแรงร้ายได้นี่มันน่าสนใจนอกจากปาฏิหาริย์แล้วท่านต่ออันนี้มาโรงบาลแสดงธรรมเป็นปาฏิหาริย์ไม่ มาทำให้เป็นปาฏิหารกรณีโยโอวาทภูกระดึงยาอนุสาสนีวันนี้ฉบับหลวงแปลว่าท่านทั้งหลายควรทำโอวาทควรทำอนุสาสนีฉลาดพระพุทธเจ้าแปลว่าโอวาทก็เป็นสิ่งที่ใครๆควรทำตามอนุศาสนีก็เป็นสิ่งที่ใครควรทำตามในกรณีมีกรณีโยวะธรรมดาคนละทิศทางก็หมายความว่าคนกระทำกรณีโยมกรณียาเป็นคนกระทำเป็นการกระทำกรณีบุคคลกระทำ โอวาทเป็นโอวาทที่ควรกระทําตามอนุศาสนีก็เป็นสิ่งที่ใครควรกระทำตามก็ชัดอันนี้ก็ว่าท่านทั้งหลายควรทำโอว่าควรทำการศึกษาจะมีอันนี้ผมว่ามันไม่ชัดนะตอนนี้ของทางด้านฉบับหลวงการตั้งหลายคนถามว่าท่านทั้งหลายคนทำมันเป็นศาสนาเพราะว่าพระพุทธเจ้า แดงธรรมนอกจากแสดงธรรมแล้วทีนี้ควรจะมีคนรักอันนี้ก็ซ้ำเก่ามาหมดอีกเนี่ยเมื่อแสดงธรรมที่รู้ยิ่งเองแล้วจึงแสดงไม่รู้ไม่แสดงแสดงแสดงธรรมที่มีเหตุปัจจัยที่มีเหตุแสดงธรรมที่มีปาฏิหาริย์ไม่ใช่แสดงความเสียหายซ้ำอีกแล้วก็จบแล้วอันที่ 2 ก็นี่แหละคือความสุขทั้งหลายเมื่อเรารับรู้ด้วยปัญญานี่เองแล้วจึงแสดงธรรมไม่รู้ไม่แสดงแสดงธรรมมีปฏิหารย์ กรณียากรณีโดนกระทำผมว่ามันควรจะทำก็ทำตามการรักษาตนเองควรจะทำตามท่านทั้งหลายควรทำโอว่าควรทำการศึกษาจะมีแปลคำว่ากรณียากรีดโยคะคุณธรรมคนกระทำเฉยๆให้คนควรจะทำก็ได้ถ้าจะหมดหมายความว่าควรกระทำคุณควรกระทำคุณจะเป็นนักศึกษาคนหนึ่งคนก็ทำตัวให้มีอวัยวะด้วยก็ได้เพราะฉะนั้นควรทำให้ตัวเองมีอันที่รู้ยิ่งเก่งแล้วไม่ใช่ไม่รู้ยิ่งควรทำให้ตัวให้แสดงธรรมอันมีเหตุไม่ใช่แสดงผลทำให้ตัวแสดงทำให้เป็นปาฏิหาริย์ไม่ใช่แสดงธรรมไม่มี หลวงพ่อคูณจริงๆนั่นแหละถ้าเราทำได้แล้วแน่นอนเราก็เป็นเพราะว่าเราก็เป็นอาสาสมัครในตัวเลยแน่นอนแต่มันน่าจะเกี่ยวข้องกับคนอื่นอันนี้เป็นข้อที่ 2 นี่มันโยงออกมามันน่าจะเกี่ยวข้องกับสิ่งอื่นมันสำคัญกว่าสิ่งอื่นเพราะกรณีโยใครๆก็ควรทำตามท่านทั้งหลายควรทำตามทั้งหลายควรทำเพราะว่าควรทำอันนี้ของทางคุณภาพครับทีนี้พอมาอันที่ 3 ที่เราวิเคราะห์เป็นข่าวที่แล้ว แค่นี้ต่อเลยไม่เอาแล้วไม่แบ่งที่ตั้งในนี้มันมีชาร์จแบ่งออกเป็นต่อเนื่องจากนี้ก็เป็นภิกขะเวเหมือนกันดูก็เหมือนกันในนี้ท่านพระพุทธเจ้าก็แบ่งเป็น 3 ช่วงช่วงที่ 3 เป็นที่สุดอันนี้มันติดกันหรือเปล่ามันควรจะเป็นสาวก็ถูกแล้วที่สุดทั้งหลายพอแล้วเขาจะไม่ทราบทั้งหลายพอละเพื่อความยินดีความอิ่มเอิบใจความโสมนัสแก่พวกเธอทั้งหลายว่าพระผู้มีพระภาคเป็นองค์สัมมาสัมพุทธเจ้าพระธรรมเป็นสิ่งที่พระผู้มีพระภาคตรัสดีแล้วครับผมคือผู้ปฏิบัติดีแล้วดังนี้ฟังดูแล้วแทบจะไม่รู้เรื่อง สิ้นสุดทั้งหลายพอละด้วยความยินดีกับความจริงเปิดใจหรือใครรู้ใครเข้าใจก็ฟังดูดีๆนะแต่ก็เข้าใจได้แต่ก็เข้าใจได้จะอธิบายต่อความสมมาตรเพื่อความบันเทิงใจความสมบูรณ์ได้แก่พวกเธอทั้งหลายว่าพระผู้มีพระภาคเป็นองค์สัมมาสัมพุทธเจ้าก็ทำเป็นสิ่งที่เรามีภาพสัตว์ดีแล้วพระสงฆ์คือผู้ปฏิบัติดีแล้วดังนี้ให้ทั้งความอบอุ่นใจว่ามีพระพุทธเจ้าก็เป็นผู้เพราะผู้มีพระภาคพระธรรมก็เป็นสิ่งที่พระองค์มีพระภาคตรัสไว้ดีแล้วเพราะผมก็เป็นผู้ปฏิบัติดีแล้วคือผู้ที่ปฏิบัติตามก็เป็นผู้ปฏิบัติดีแล้วกับคนอื่นสนใจก็ทำก็กลับไม่ดีแล้วและเรามีพระผู้มีคุณภาพยอดเยี่ยมและควรจะ insert ใจก็พอละแค่นี้ บอกว่าให้ใครก็ตามที่มีลักษณะอย่างนั้นมีอธิบายให้คนอื่นแต่ทีนี้เรามาคิดถึงว่าพระพุทธเจ้าเนี่ยให้กำลังปรับตัวท่านเองท่านกำลังบอกกรรมของท่านกิริยาของท่านหรือสิ่งที่ท่านมีท่านเป็นจิตใจของท่านในบาลีบอกว่าอรัญประเทศต่อไปก็เป็นสัมมาสัมพุทโธภะคะวาสวากขาโตภะคะวะตาธัมโมสังโฆจบประโยคไม่มีอะไรก็อันสุดท้าย สุปฏิปันโนสังฆาฏิก็มีสองสาวกที่ปฏิบัติดีแล้วอันนี้ก็ไม่มีปัญหาเราก็ไม่สงสัยก็มีองค์การรับไตรลักษณ์หรือไตรลักษณะหรือไปพระรัตนตรัยครบบริบูรณ์อย่างนี้แล้วส่วนอลันจะเป็นอะโวภิกขเวสุทธิยาอะไรอัตตนาอะไรโสมนัสสายัณห์หากเราหมายความว่าเราจะแปลว่ายังไงแล้วทีนี้ไม่แปลว่าอะไรแต่ทีนี้ไม่มีพอแล้วแต่ในที่นี้แปลว่าควรล้างอะไรแปลว่าควรวันนั้นผมก็เน้นแล้วว่ามันสำคัญตรงที่คำว่าพอ พอรักมันหมายความว่าไงแล้วมันนึกในใจควรแล้วเหมาะแล้วล่ะควรนั่นแหละสมแล้วล่ะมันกะความพอนี่หมายความว่ามันมีความขอบเขตพอมีขอบเขตนะตอนนี้ธรรมะที่ลึกซึ้งอันนี้เป็นนามธรรมอันละเอียดแล้วมันชักจะรู้ยากนะถ้าเราเข้าใจอันนี้ไม่ได้เราก็กลับเราก็ตรัสรู้ไม่ได้แล้วเราก็ตัดสินใจของเราไม่ได้ถ้าเรารู้แล้วเราจะตัดสินใจของเราได้เราจะตรัสรู้มิติเป็นธรรมะแห่งการตรัสรู้ใครจะรู้จุดเขตคำว่าอะไร เราจะรู้รู้ที่เราเองนะเพราะอันนี้มันหมายถึงเราไม่ได้เป็นหมายถึงว่าคนอื่นหรอกไม่ได้หมายถึงคนอื่นเพราะฉะนั้นคำว่าพอละนี่ก็ของเราเองท่านพุทธทาสใจก็พอละเพื่อความยินดีก็ใช่เพื่อความยินดีของเราด้วยจะเอาเท่านี้แหละเออแต่เพื่อความยินดีกับเพื่อนได้ยินดีแค่นี้ก็พอแล้วความอิ่มเอิบใจความโสมนัสแก่พวกเธอทั้งหลายที่มันไม่หมายความว่ามันไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเรามันเป็นแบบผู้อื่นแต่ในนี้ไม่มีแม้แต่พวกเธอทั้งหลายไม่มีอะไรจะเป็นภิกษุทั้งหลายที่กวีอันนั้นจับกันนะโม อรัญประเทศกำลังจะวินิจฉัยกันตัวอรัญประเทศมีอะไรก็แต่ว่าแล้วก็แล้วแต่ว่าเป็นบุพบทไปศาลเท่านั้นเอง Facebook ก็เอาละเออเอาแล้วผมก็เลยลองใช้ภาษาลองเป็นนักเรียนฝึกดูแปลว่าอะไรจะบรรยายออนไลน์ ควรจะพอใจควรจะพอใจสุทธิดาแปลว่าความพอใจอัตโนมัติตายะแปลว่าความเป็นที่ชอบใจสมมติฐานอลังจะควบไปหมดแต่ว่าพอมีตัวพอพวกขยายมาด้วยกำชับมาด้วยให้มันมีคำสั่งเป็นสภาพนี้แหละเป็นประธานเอกลักษณ์อลังการ ภิกษุทั้งหลายเราจะต้องมีธรรมะอันแสดงในใจของเราหรือว่ามีใจตัดสินในตัวของเรานะนั่นมันรู้จักรู้จักตัวพอใจรู้จักตัวชอบใจหรือว่าชื่นใจชื่นชมใจรู้จักตัวจิตที่มันเป็นโสมนัสในใจมันขนาดนี้ขนาดนี้คืออะไรนะขนาดนี้แม้สิ่งนี้จะเป็นลักษณะสำคัญเราได้ขนาดนี้ให้รู้จักพอให้รู้จักกับสภาพพอขนาดนี้ของตัวเองว่าเราขนาดนี้เนี่ยเราจะผิดไหมถ้าเราชื่นใจขนาดนี้ยินดีแรงขนาดนี้ ชื่นชมโสมนัสขนาดนี้ได้จัดเลยเถิดไปแล้วจะไปติดเอาด้วยไหมถ้าติดประเด็นฝั่งโสมก็สั่งสมเข้าให้มีปิติใจหรือว่าชื่นชมใจนี่แหละก็เลยไประวังอันนี้อธิบายให้ฟังแล้วนะเพราะฉะนั้นน้อยกว่านี้ได้ก็ดีมันมีความชื่นชมใจอยู่มันไม่คือชื่อท้อแท้มันก็มีความอยากเป็นความยินดีอยู่เป็นความพอใจเป็นความชื่นชมหรือเป็นโสมนัสอยู่ในใจบ้างขณะนี้แหละจะรู้เลยว่าขณะนี้ต่อไปเราพอไปทีเดียวถ้าน้อยกว่านี้เราจะห่อเหี่ยวแห้งเราจะทดท้อถ้าน้อยกว่านี้ก็จะถดท้อใจ พม่าไปกว่านี้เราจะติดจะกลายเป็นเหมือนกับเครื่องหล่อเกินไปจะทำให้เราลำบากเพราะลดน้อยลงได้ลงมันจะลดลงเองมันจะลดลงเองของเราเราจะถ้าเราเข้าใจมันแล้วแล้วจะทำให้แก่เราเองซะขนาดนี้เจอแล้วเราก็มีสิ่งนี้เป็นสิ่งเลี้ยงพอเราทำอะไรพอพอใจขนาดนี้พอแล้วใครเข้าใจผิดและใครพยายามรู้จิตตนแล้วก็พยายามทำสติตนอย่างนี้อยู่ก็เป็นแม้ที่สุดเรื่องขั้นสูงสุดที่เรากระทบสัมผัส คือเรื่องขั้นสัมมาสัมพุทโธภะคะวาสว่างขาโตภะคะวะตาธัมโมสุปะฏิปันโนสังฆาฏิแม้แต่ท่านเห็นในหมู่ 2 แล้วก็ยินดีโชว์นโมหมู่ 2 ขนาดนี้ยินดีเรื่องปิติชื่นชมโสมนัสได้ฟังธรรมสวาทหาพระธรรมเป็นสวากขาโตภะคะวะตาธัมโมธรรมะที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสดีแล้วดูหล่อดีเนาะพี่จิตใจขนาดนี้ก็ดีแล้วชื่นชมพระเจ้าจูงใจอยู่นะจูงใจเหตุผลนี้ก็จูงใจได้ฟังธรรมนี้ก็จงใจอยู่แม้ที่สุดสัมมาสัมพุทโธภะคะวาหมายเอาพระพุทธเจ้าเลยเราก็พูดยาก ชื่นชมตรัสรู้ในคุณธรรมของพระพุทธเจ้าตรัสรู้ในพุทธคุณพุทธธรรมพระชื่นชมจิตใจยินดีในพุทธธรรมตื้อปลื้มเปรมขนาดนี้ยินดีขนาดนี้ก็เอาล่ะให้มีความยับยั้งและก็ดีแล้วผูกพันนะเพราะฉะนั้นได้มากไม่ว่าถ้ายินดีในพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ยินดีเท่าไหร่เขาไม่ว่าหรอกแต่ในชั้นสูงแล้วแม้ยินดีนี้ก็ยังมีขอบเขตว่ารู้จักพอเออเอาละเอาละเอาละพอละขณะนี้ขออย่าให้ใจมันแรงไปกว่านั้นอีกมันเลยเถิดมีห้ามและตอนนี้มีเบรคแล้วมีขีดฆ่า ใจไว้เป็นการทำในใจไว้มีเขตที่รู้จักธรรมในใจไว้ให้ได้ขนาดนี้จะให้มากกว่านี้ผมพอเป็นลักษณะของพระพุทธเจ้าควบคุมแม้จิตเป็นผู้ที่มีอำนาจเหนือจิตรักษาจิตไว้ให้ประมาณอย่างหนึ่งอันนี้เป็นอาการของพระพุทธเจ้าเราอ่านให้ชัดสำคัญ 3 จุดนี้สำคัญทีเดียวสำคัญไม่น่า เข้าใจก็เข้าใจมันไม่น่าเชื่อก็เชื่อมันไม่น่าเห็นได้เห็นนะมันไม่น่าลึกซึ้งเลยมันย้อนแย้งจะตายไปลำบากจะตายไปฟังแล้วดูมันตื้นๆมันเหมือนกับอะไรก็ไม่รู้วนวนเข้าใจได้ดีแน่ชัดแสดงธรรมมีอัศจรรย์ปาฏิหาริย์ไม่ใช่แสดงธรรมแล้วก็เหาะได้เหินได้อะไรก็ได้มันมีหัวในตัวซะด้วยเพราะเหลือจริงๆด้วยเหมือนแสดงธรรมแล้วมึงเมาลอยเข้าใจศรัทธาแน่นเห็นจริงชัดเจนทั้งๆที่มันไม่ใช้อะไรไม่มีอะไรแปลกประหลาดเลยเป็นเรื่องธรรมดา แต่มันไม่ธรรมดาเป็นเรื่องธรรมดาของคุณพกมาเพราะแสดงชอบไม่ธรรมดานี่เรานึกว่าเป็นอย่างที่เราเป็นไม่เป็นอย่างนั้นกลับไปอีกอย่างหนึ่งที่ภาษาบอกพวกคุณนะแต่คุณก็คิดเอาเองว่าเป็นอย่างนั้นหรือเปล่าก็เรื่องปกติธรรมดาสามัญนี่แหละแต่แหม่โอ้โหมันมีซ้อนอยู่แล้วเนี่ยมันมีแสงอยู่แล้วเนี่ยเมื่อคืนไปเลยเราเลยเถิดไปเลยเราไม่คิดเลยว่ามันเป็นของที่ควรจะสังวรระวังเป็นของที่ควรเลิกแล้วก็ติดเป็นงมอยู่กับมันมากมายนักหนาเนี่ยแต่ก่อนจะได้ไม่เคยกระเตื้องแต่ก่อนแต่ไรไม่เคยระวังอะไรนึกว่าเป็นของธรรมดาอ๋อมันไม่ธรรมดาหรอกกินของอร่อยๆ โอกาสไม่ดีหรอกเหรอที่ของอร่อยนี่เป็นได้จริงๆนะว่าบาปเห็นหน้าจริงๆว่าเป็นโทษเป็นภัยเห็นได้จริงๆว่ะนี่แหละมันหลอกคนติดอยู่ในโลกนี่แหละติดสังสารวัฏก็แห่วัดหลวงอร่อยอย่างเงี้ยมันเข้าใจจริงๆแต่ก่อนใครจะไปเข้าใจไม่มีอะไรแปลกใหม่เลยไม่มีอะไรที่จะได้ไม่มีอะไรที่นอกเหนือกว่าปกตินี่เป็นเรื่องของปกติแท้ๆเห็นไหมเอาเรื่องธรรมดาเรื่องพื้นๆเรื่องที่เกี่ยวข้องเรื่องที่เป็นแต่มันไม่ธรรมดามันยิ่งใหญ่ด้วยนะโอ้โหพอรู้แล้วเข้าใจแล้วเห็นด้วยทุกประการจะออกยังยากเลยตอนนี้พยายามนึกว่าของง่ายๆง่ายๆ เจริญเหมือนกันนะเพราะออกมาได้แล้วมีผลต่อมันว่างเราจริงๆเห็นจริงด้วยแหมหลุดอบายมุขแค่นี้หลุดก็ได้นึกว่าเป็นของธรรมดาสูบบุหรี่นี่เขาก็ลาไปเลยวันนี้ตลาดเลยใครก็ถูกปากชวนหนักด้วยสูบบุหรี่ไม่ใช่ช่วยเบาๆด้วยนะแต่ชั่วหนักหนาเพราะมันต้องเอามาจากมุกนี่ของเสพติดเนี่ยมันไม่ใช่ปกติหรอกมันเรื่องมันไม่สูบก็ได้มนุษย์ต้องทั้งหลายก็ไม่ถูกตั้งเยอะยิ่งไปบอกว่ากินของอร่อยกินอร่อยแสวงหากันจะตายเต็มบ้านเต็มเมืองพอดียังไง เพราะก็ฟังเหตุผลเข้านี่แหละมันเป็นโรคและเป็นโลกิยะรถเกี่ยวขุ่นไว้ให้ติดแล้วผมก็แสวงหาแสวงหาเป็นภาพแค่นี้จะไปแสวงหารถเด็กรถอร่อยอะไรกินเนี่ยแล้วก็เป็นภาระแล้วก็บางทีตีกันทะเลาะกันฆ่ากันผมเคยเขียนนิยายเรื่องหนึ่งเรื่องแรงรักหรือแรงรายชื่อเรื่องมันมีผัวเมียคู่หนึ่งรักกันมากที่สุดเลยแล้วก็ยากันเพราะเหตุแค่ผัวบอกว่าพี่จะกินอะไรเย็นนี้พี่ทานแกงอะไรดีจะกินแกงอะไรกินผักอะไรพี่เย็นนี้ก็ถามเช้าเย็นพรุ่งนี้ก็ถาม มีปัญหาเช้านี้ก็ถามทะเลาะเลยผัวทนไม่ได้รักมากนะจะเอาใจนะอย่าทะเลาะกันจนเลิกจากกันแต่ถ้าแพ้อังกฤษสุดท้ายให้แกไปโดนอุปสมบททั้งคู่แล้วก็ถูกต้องขนไปโรงพยาบาลทั้งคู่สลบหมดทั้งคู่เสร็จแล้วตายทั้งคู่เหมือนกันไม่มีเหตุมีเหตุถ้าไม่มีให้มีเหตุปัจจัยที่ยุ่งแม้จะไปโรงพยาบาลและธรรมดาหญิงเขาก็แยกห้องชายก็เลยแยกห้องใช่ไหมนี่ไม่เอาไม่ได้แยกห้องเลยมาอยู่ใกล้กันมีฝาครอบเสร็จแล้วจะตายไปตายเตียงเดียวกันกอดกันตายคือเป็นเรื่องที่ลึกเหมือนกันน่ะเขียนเรื่องนี้ตายทั้งคู่ คือจิตใจน่ะมันพาไปหมดจิตมันรักกันมากแต่เอามาทะเลาะกันด้วยเหตุนิดเดียวแต่แค่ว่าพี่จะกินอะไรเขียนแค่นี้เคยเขียนตั้งนานแล้วพ.ศ 9 4 9 15 17 ไม่ใช่ไม่มีอะไรมันมีอะไรเพราะฉะนั้นเราไปติดรถคันนี้อร่อยแค่นี้แหละถูกถูกแล้วให้รัฐบาลหาให้เราทำอะไรแรงได้แรงได้ขนมหม้อแกงอันนึงข้ากันก็เพราะเหตุติดรถหรือไม่ติด ผัวเมียทะเลาะกันด้วยเรื่องอาหารเรื่องอะไรก็ได้มีอีกเยอะไปอย่าว่าแต่เลิกผัวเมียไม่พอแม่พี่น้องเพื่อนฝูงต่างๆนานาไม่อร่อยหรืออร่อยแล้วก็ว่ากันไปอะไรต่างๆเป็นเหตุเป็นเลขธรรมดาที่เป็นอยู่ปกตินี่แหละแต่ไม่ดูแล้วมีปัญญาซ้อนลงไปเป็นปัญญาอันยิ่งเป็นปัญญาอันยิ่งใหญ่ฟังคำว่ามีปัญญาอันยิ่งใหญ่ยาให้อภิญญาอย่าให้เป็นปัญญาอันยิ่งเองรู้สึกตนนะคนอื่นมองก็เพียงฟังแล้วมันรู้แจ้งแทง เห็นเองเข้าใจได้เรียกว่ารู้ยิ่งเห็นยิ่งและเป็นอัศจรรย์ประหลาดไม่ใช่เรื่องพิลึกเลยถ้าเมาเจ้านี่แต่พี่ลึกจริงๆเนี่ยคนพวกเราเนี่ยเป็นลูกจ้างก็หาว่าบ้าได้นี่มันเป็นลูกอย่างนี้นะมันไม่มีทุกอย่างที่เขาพิลึกนะเขาคิดลึกกันนั้นมันเรื่องให้มันมากมายมันอะไรต่ออะไรต่อไปจะชวนพวกเราในรถละกลับกลายว่ามาในทางที่ไม่ติดไม่ยึดปากปล่อยมาไม่เหมือนคนเอ๊ะเป็นไปได้ยังไงมันพิลึกมีอย่างเดียวเลยมานั่งเคี้ยวข้าวเปล่าๆกินลงด้วยใช้มานั่งไม่ใช้ไม่ถอยมานั่งไม่เอาไม่ออกไม่เจอแล้วมนุษย์ในโลกนี้มีเธอหวงแหน พี่ไม่เอาอะไรคนอะไรไม่เอานี่มันก็บ้าแล้วสิอย่างนี้เรียกว่าปาฏิหาริย์มันน่าทึ่งอันนี้อันที่ 1 ข้อที่ 2 มาเมื่อแสดงธรรมอย่างนี้ออกมาอย่างนี้สำหรับการแสดงแล้วกรณีโยกรณียาอนุสาสนีแสดงออกมาแล้วเป็นโอวาทคนดีเป็นอนุสาสนีก็ดีในกรณีควรกระทำไหมใครควรคนนี้แหละใครรับแล้วก็กรณีอย่างกรณีอยู่ควรกระทำตามควรกระทำเห็นแล้วควรกระทำได้มีฤทธิ์ขึ้นมาอีกคนฟังแล้วเห็นควรด้วยเห็นควรกระทำตามเห็นควรเป็นกรณียามีประหลาดแท้ แสดงทำอย่างนี้ควรจะทำทั้งอดีตเป็นไปยั่วยุได้ยั่วยุได้เหมือนกันควรกระทำได้ใครก็ตามได้มันไม่จริงใช่ไหมมันมีได้ซึ่งมันไม่ควรนะมันไม่น่าเลยเรื่องพวกนี้มันแสดงคนก็คือใครกูจะไปฟังแต่แสดงออกมาเป็นโอวาทเป็นอนุสาชะนีเป็นคำกล่าวเป็นคำสอนแล้วในกรณีโยมเป็นกรณียาเออเป็นกรณีอยากได้เป็นกรณีโยมเป็นสิ่งที่ควรกระทํา ปากมันไม่เหมือนธรรมดาไปแต่ละคนทำตามและมีจุดพออรัญประเทศสุดท้ายแม้แต่แค่ได้พุทธธรรมสงเคราะห์เพราะฉะนั้นมันยังไม่ถึงก็จะพยายามให้ถึงพุทธธรรมสงฆ์ถ้ามีขออธิบายต่อถ้าเผื่อว่าเป็นสัมมาสัมพุทโธภะคะวาโดยธรรมไม่ใช่เป็นธรรมดาอธิษฐานไม่เป็นแบบ เจ้าชายสิทธัตถะการเกิดธรรมะแล้วแสดงธรรมแค่นี้แหละพอมีความอิ่มเอิบใจแค่นี้พอพอเพราะอะไรถึงสัมมาสัมพุทโธภะคะวามีพุทธะเถิดและแม้จะเป็นอนุอย่าเป็นสัมมาสัมพุทโธคือเป็นสภาพของพุทธธรรมอันเกิดขึ้นมาแล้วมีสภาพที่สัมมาสมาธิไม่ใช่ว่าเป็นพุทธะที่ไม่บริบูรณ์ไม่สัมมาสัมพุทธเป็นสัมมาสัมพุทธทีเดียวแต่ว่ายังไม่แต่มันใหญ่เหมือนมนุษย์ยอด ไม่มีอะไรเทียบอีกแล้วของพระพุทธเจ้านายยกให้พระพุทธเจ้าเราไม่ใช่พระพุทธเจ้าแม้จะมีคุณธรรมอันนี้ได้ขนาดนี้ก็เอาล่ะฟังดีๆนะตอนนี้เกี่ยวเข้าไปถึงอรัญจากเราได้ขนาดนี้กฎหมายยิ่งเยอะมันยิ่งในใจนี่แหละแหมภูมิปัญญาในขณะนี้ธรรมะเป็นสวากขาโตภะคะวะตาธัมโมเป็นธรรมะที่จับดีแล้วพระพุทธเจ้าจะเป็นธรรมะเป็นคำสอนคำกล่าวไว้เป็นหลักฐานเป็นธรรมะวินัยก็ตามและเอาเป็นบัญญัติอย่างนั้น หรือจะเป็นเนื้อหาสาระของธรรมะนี้และเป็นตัวธรรมะที่ทรงไว้ทรงอยู่แล้วเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับสัมมาสัมพุทโธภะคะวาเป็นคุณธรรมอันนี้อย่างนี้เป็นแม้แต่เป็นอนุพุทธะก็ตามอยู่เดี๋ยวนี้แล้วก็รู้ว่าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแต่เป็นลักษณะถ้าเราจะเอามาอธิบายเป็นลำดับเราก็รู้ว่าเป็นบัญญัติแห่งนี้ซ้อนกันอยู่เป็นปกติเป็นสังฆาฏิถ้าหมายเอาเราก็เอาล่ะเราได้เป็นปกติเป็นสามีที่เป็นโนได้ทำสมควรแก่ธรรมแล้วอย่าปฏิภาณนอกมีความรู้ขึ้นมาจริงอยากจะปิดประตูเข้าถึงจริงอุตุปฏิบัติ ดีแล้วเข้าถึงอย่างดีจริงๆแล้วเป็นสังฆาฏิเป็นสังคังเป็นสังกัดเป็นจริงๆเราเป็นทั้งตัวทั้งกายและใจเรานี่แหละเป็นยอดตัวเป็นใจเรานี่แหละเป็นยอดตัวเป็นเพลงรักยืนยันเราได้ว่าเราเองเป็นปกติเป็นนอกก็ยืนยันเราเทียบเคียงได้แบบตู้ยาแยกประดิพัทธ์มันรู้จริงๆมันรู้ยิ่งใหญ่ยักษ์มันเป็นความรู้หยั่งลงจริงๆได้แค่สามีผิดปกติมโนเป็นเจ้าของของแท้เป็นเจ้าของธรรมะนี้แท้ได้ไม่มากก็น้อยตาม สมควรแก่ธรรมได้แล้วเป็นธรรมะตามที่เรามีถึงขั้นเป็นตอนสมควรแก่ธรรมและเราได้แค่นี้เราเก่งแค่นี้เราก็ได้แค่นี้พอแล้วถ้ามีธรรมะอันเป็นสวากขาโตภะคะวะตาธัมโมด้วยมีธรรมะอันเป็นธรรมะที่แท้จริงๆพระพุทธเจ้ากลับไม่มีหน่อไม้ซาบซึ้งกินน้อยกินน้อยเทียบเคียงกับบัญญัติเทียบเคียงกับตำราเทียบเคียงกับคำกล่าวก่อนมีนิทานมีการสืบเนื่องมาจริงและเป็นปาฏิหาริย์เรารู้เลยว่ามันเป็นปาฏิหารมันเป็นธรรมะอัศจรรย์เรื่องอย่างนี้เราไม่เคยคิดเรื่องอย่างนี้เราไม่เคยฝันว่าจะได้เราได้ไม่เคยเห็นว่าจะไม่เคยเชื่อว่าจะมีเรามีเราอุตส่าห์แสวงหา ไม่แสวงหาไปตามภูมิที่เคยคิดว่ามันเป็นของอัศจรรย์เป็นของพิเศษที่ควรได้แต่ก่อนไม่เคยรู้อย่างนี้เดี๋ยวนี้มารู้อย่างนี้มันก็อยู่กับเรานี่แหละแต่เรานึกว่าจะไปแสวงหาฤทธิ์แสวงหาธรรมมาแล้วก็จะไปนั่งหลับตาเข้าแล้วก็เหาะได้หรือไปนั่งทางนายเข้าแล้วก็ไปมองเห็นของพิเศษอ๋อไม่ได้มองเห็นอะไรเลยมองเห็นเราหลงสบายหลงรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสหลงในรากมันเยอะแค่นี้เองก็พูดกันอยู่ทุกวันก็แตะอยู่ทุกวันแล้วไม่ไปนั่งทางไหนก็ไปแล้วหลับตาเข้าไปแล้วไปเห็นสิ่งอะไรต่างๆเลยไม่ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่นะไม่ใช่ ตอนนี้คุณเป็นพระผู้แสวงหาคุณก็นึกว่านั่งทางใดก็แล้วจะไปนั่งได้อะไรพิเศษๆที่ลึกใช่ไหมแต่ถ้าแพ้แล้วก็ไม่ใช่เรื่องพิลึกเลยเรื่องที่เราแตะต้องเรื่องที่เราทุกข์คือเรื่องที่เราวุ่นวายอยู่ตลอดเวลานี้ใช่ไหมแต่คุณเห็นในใจของคุณไม่ว่าโอเคเรื่องนี้แหละแต่เราเชื่อมั่นแล้วซึ่งไม่น่าเลยคิดอีกทีหนึ่งมนุษยธรรมนี่แล้วคือโลกที่เราจะต้องเหนือมันมานี่หรือคือสิ่งที่เราทำให้เราติดเกาะวนเวียนนี่หรือเราออกมานอกออกมาอย่างนี้หรือคุณออกมาได้แล้วคุณจะรู้จริงๆเลยว่ะออกมา ขาดมาจากอบายมุขมันดีจริงๆเห็นไอ้ปัญญาปัญญาธรรมเห็นในปัญญาเลยว่าเป็นอริยธรรมเป็นอริยะญาญ่าทำฉลาดและรู้เป็นยายะทำอ๋อเป็นญาญ่าประดิษฐ์มโนเข้าถึงอย่างนี้เองเหรอมันรู้ไม่ได้อย่างนี้เองรู้จริงๆเลยว่ะมันเป็นธรรมะอย่างนี้เองหลุดออกมาก็หลุดอย่างนี้เองแล้วได้มาแล้วมันเบามันว่างมันง่ายมันรอมันพ้นภาระมันอิสระมันสบายนิดนึงแล้วไม่ตกต่ำนี้เองเราไม่ต้องไปคลุกคลีอีกได้ถึงแม้เราจะเข้าไปคุ้มครองก็ไม่เกี่ยวแล้วและตัดขาดูรถติดมาก เราไม่ยุ่งไม่ตื่น

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน