230811 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ023.txt

ืนยันว่าเราเรียนมาตั้งแต่นายแต่ไหนอาตมาเคยพาเรียนเคยพาเรียนมาแต่ไหนแต่ไหนแต่ว่าไอ้นี่ไม่ใช่เมนไม่ใช่หลักใหญ่ สนามพระพุทธเจ้าไม่นั่งหลับตานี้ก็ได้แต่นั่งหลับตานี้ให้เป็นอุปการะให้เป็นเครื่องเสริมเป็นเครื่องประกอบเป็นสิ่งที่จะกระทำให้ได้ประโยชน์ซ้ำซ้อนขึ้นมาอีกเพิ่มเติมขึ้นมาอีกได้แต่ไม่ใช่หลักการแกนใหญ่ของศาสนาพุทธมีพระอริยเจ้ามากกว่ามากที่ไม่ต้องนั่งหลับตาเลยแต่ก็มีพระอริยเจ้ามากเหมือนกันที่นั่งหลับตาด้วยไม่แปลกอะไรและเราเรียกการนั่งหลับตานี้ว่าเจโตสมถะเป็นอุปการะในการปฏิบัติธรรมมีเชิงให้เรารู้ทั้งปัญญามีการกระทำต่อจิตสัมผัสจิตพยายามกำหนดจิตพยายามที่จะเขาเคลียร์ให้แตะติดให้รู้จิตจริงทั้งรู้อารมณ์จิตเพราะว่ามันอยู่ในสภาพที่มันนั่งๆอยู่เนี่ย ไม่มีอากาศกริยาอะไรมากมายไม่ต้องกังวลไม่ต้องลำบากในการที่จะต้องไปใช้ความความนึกคิดความเกี่ยวข้องอะไรให้มันยุ่งยากเพราะฉะนั้นสติสัมปชัญญะปัญญาของเราก็ตรวจสอบได้ง่ายจับง่ายตาหูจมูกลิ้นกายก็ไม่มีอะไรมามอมเมายั่วยวนอะไรมากมายก็ง่ายเราก็จะพยายามจับจิตแล้วก็พยายามระลึกรู้ดังที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้ในพระสูตรอย่างพระในอานาปานสติสูตรจะมีเราก็เอามาอธิบายกันเป็นหลักๆข้อๆไปเลยเรียงลำดับตั้งแต่รู้สติมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวทั่วพร้อมภายนอกภายในดูกายสังขารและ กายสังขารอันนี้มันสงบระงับแต่นี้เป็นต้นไล่เข้าไปจนกระทั่งถึงจิตสังขารจิตอย่างไรเป็นปิติจิตอย่างไรเป็นสุขจิตอย่างไรล่ะที่เรียกว่าสงบระงับจิตสังขารที่สงบขอบคุณครับเรียนรู้จิตสังขารเข้าไปให้จริงเรียนรู้จิตที่จริงจนรู้เนื้อจิตว่าอย่างนี้ดีแล้วเป็นปิติอย่างนี้ดีแล้วเป็นสุขอย่างนี้เป็นการทำให้สงบระงับอีกเพื่อปล่อยเพื่อไปเป็นสภาพที่สงบลงรักลงไปจริงๆถึงแม้แต่จะจำจิตให้มันเป็นอาทิตย์สมาธิยังจับเก็บให้เป็นสัมมาอะระหังอย่างจิตให้เป็นวิมลจะยังเราก็เข้าใจจะเรา ไม่แน่ใจในความเห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปการเปลี่ยนแปลงไปที่เป็นอนิจจาอนิจจังไปโดยบทบาทของโลกที่ไม่มีใครกำหนดไม่มีใครรู้ไม่ใช่แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงไม่เที่ยงอนิจจังสีตามเห็นความเปลี่ยนแปลงที่เราได้พยายามเปลี่ยนแปลงมันจากมันไม่เจริญจากที่มันไปยึดมั่นถือมั่นคล้ายๆจางให้เปลี่ยนแปลงจากที่มันติดมันยึดอย่างนั้นออกมาได้อนิจจาอนุศักดิ์ตัวนี้จะต้องทำให้เข้าใจถึงทำเป็นแต่เพียงเป็นฟังภาษาง่ายๆว่าอนิจจังอนิจจังหรืออนิจจาแบบโลโก้เป็นภาษากลางเราจะไม่ใช่นักธรรมะชั้นที่รู้ระดับเลย บายอานาปานสติตั้งแต่ข้อ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 จนกระทั่งมาถึงข้อ 13 ขณะที่กำลังกล่าวถึงอยู่นี้มันลึกซึ้งลึกซึ้งลึกซึ้งละเอียดละออขึ้นมาตั้งมากๆ 100 คำซ้ำๆว่าอนิจจังมันก็ไม่ใช่อนิจจังอย่างอื่นๆเขินเขินแต่อย่างที่เราเคยเรียนถึงบอกว่าทีนี้พระไม่มีพระพระอุปกิเลสที่เรียกว่าที่นั้นมีทำเหมือนกันมันก็ไม่ใช่สภาพเดียวกันถ้าคนนั่งโง่ๆอยากๆๆมันก็เป็นถิ่นนั้นมีทางก็จริงอยู่ถูกต้องพยายามเบื้องต้นแต่ถ้าอุปกรณ์กิเลสที่เรียกว่าที่นั้นมีธาตุตัวเดียวกันภาษาบาลีตัวเดียวกันมันไม่ใช่ถิ่นนั้นมีธาตุตัวที่มันจะหยาบๆ มันเป็นสภาพจิตในจิตเป็นจิตที่ฉันพระอริยเจ้าชั้นสูงที่เรียนรู้รู้สภาพธรรมชั้นจิตชั้นธรรมารมณ์อะไรไปอย่างนี้แต่ฉันกลายความประชุมหยาบๆมันก็แค่นั้นถ้าชั้นสูงขึ้นมันก็มีสิ่งสูงขึ้นเพียงแต่จิตมันหรี่ลงเนี่ยรีข้างในข้างนอกอาจจะสว่างโพรงตื่นอยู่อะไรก็ตามจิตได้จิตของเราเริ่มลดการไม่ไม่ตั้งใจไม่ใส่ใจเต็มมันดีลงมาเป็นผีไม่มีตังค์มันไปหรี่ลงจากความตั้งใจเต็มสติก็เริ่มตกลงบ้างหน่อยๆอะไรอย่างนี้อย่างนั้นเราเรียกว่าเริ่มเป็นสีน้ำตาลแล้วมีความรู้ตัวมีความเข้าใจจิตอย่างละเอียดละออสุดคุ้มกว่านี้ขึ้นมา มันยิ่งไปดีมากๆแล้วเราก็ยังไม่รู้อยู่เราก็ยังโง่ใหญ่ก็มันดีน้อยๆเราก็รู้มันแล้วนี่เรียกว่าเรามีปัญญารู้จักรู้และเป็นความสามารถที่สูงขึ้นแต่ความรู้ยิ่งของพระโยคาวจรไม่ใช่เป็นเรื่องที่ซ้ำๆซากๆพูดซ้ำซากจริงแต่ว่ามีระดับมีความลึกซึ้งมีความละเอียดละออมีความสูงขึ้นเป็นลำดับเป็นสภาวะธรรมที่แตกต่างออกไปเรื่อยๆอันนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นคำว่าอนิจจังที่กำลังกล่าวถึงนี้อนิจจารูปปัดสีตามเห็นอนิจจังไม่ใช่อนิจจังตื้นๆง่ายๆที่ผูกกันดึงๆดับๆเป็นหยาบ รูปเป็นวัตถุเป็นตัวตนอะไรจากนักมันเป็นสภาพของจิตในจิตเป็นสภาพของกิเลสเป็นสภาพของความยึดมั่นถือมั่นที่เรียกว่านิจจังเที่ยงตรงยึดอยู่อย่างนั้นไม่ผ่อนคลายไม่เปลี่ยนแปลงจนเราเห็นความเปลี่ยนแปลงของเราได้ไม่ยึดมั่นถือมั่นไม่ยึดอยู่อย่างเก่าไม่เที่ยงตรงอยู่อย่างเก่าแต่แปรปรวนได้แล้วเราเป็นคนทำให้มันดีขึ้นไม่ใช่เปลี่ยนไปในฐานะสถานภาพนั้นเปลี่ยนแปลงไม่เที่ยงไม่ตรงอย่างเก่าไม่ติดไม่ยึดดังกล่าวได้เห็นความเป็นอนิจจังไม่ใช่ความเป็นมิตรจังคงอย่างนั้นอย่างนี้เห็นโอ้ยไอ้นี่ไม่ไม่เที่ยง อันนี้ไม่ใช่ของที่มันมองไปหลงนึกว่ามันจะต้องเป็นอย่างนี้อยู่ตลอดนิรันดรไม่ใช่มันเป็นเรื่องของจิตที่เราตีแตกเรื่องของจิตที่เราตีแตกแล้วเราก็เห็นสภาวะจิตที่มันเปลี่ยนจริงๆเพราะความไม่เที่ยงจริงๆไอ้นี่สำคัญตรงนี้สำคัญตรงที่เป็นปรมัตถ์กันตรงนี้จิตใจแต่สิ่งของเราเปลี่ยนแปลงไปจากสถานภาพที่ยึดมั่นถือมั่นในกิเลสในความหลงใหลอะไรเปลี่ยนมาเป็นชักจะไม่ยึดมั่นถือมั่นแล้วฉันจะดีขึ้นแล้วถ้าจะเห็นทางถูกเห็นทางแล้วก็จิตมันก็เปลี่ยนสถานภาพให้เรารู้เราเห็นเข้าใจแจ้งถึงความรู้ตามเห็นสภาพนั้นจริงๆ จนกระทั่งชัดเด่นถึงมีราคาลูกปัดสีคือตามรู้ตามเห็นสภาพที่จางคลายชายราคะจางราคะมาจริงๆเห็นได้ชัดเจนเลยมีราคานพศรีจนกระทั่งแม่จะดับสนิทถึงอารมณ์กิเลสนิโรธารามมีตัวอย่างกิเลสอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วก็รู้ในกิเลสอย่างใดอย่างนั้นมีเหตุมีปัจจัยอย่างใดอย่างนั้นก็รู้ชัดว่าอย่างนี้คือดับนิโรธารามปัดสีอย่างนี้แหละนั้นดับนี่อย่างนี้ดับอย่างนี้จังค่ะอย่างนี้แหละเป็นความวิเศษเป็นการปฏิบัติจิตและจิตมันเป็นไปแม้ขณะนี้ก็ทำได้เห็นอยู่รู้อยู่เป็นปัจจุบันนั่นเชียวเพราะงั้นหมดมันเป็นสภาพที่ตามรู้ตามเห็นแจ้ง อยู่ออกบ้านเช่นนี้มันก็เป็นสภาพที่เราได้ปฏิบัติเห็นปฏิบัติรู้ในสภาพที่มันง่ายๆมันมีอะไรที่ไม่มีอะไรกวนมากเพื่อความช่ำชองเพื่อความชัดเด่นชัดด้วยชัดเจนด้วยแทนที่จะไปเบลอๆว่าเราจับผิดว่าเราเรียนรู้จิตอะไรแล้วทั่วๆไปไม่ใช่มันเรียนจริงรู้จริงสัมผัสจริงมีสภาพสภาวะที่แน่ชัดเห็นอากาศกิริยาอาการดังที่กล่าวนี้มีคนตามความหมายที่ว่าไปนี้มันเป็นอย่างนี้หน่อยอย่างนี้หนอเราเห็นเรารู้ของเราเองจนกระทั่งเราสามารถปฏิบัติศรีสามารถสลัดคืนได้สามารถเปลี่ยนปรับปรับไปจะทำอย่างโน้นอย่างนี้อะไร ทำได้อย่างเก่งดับได้สนิทก็ดับมารับรู้ด้วยจะอนุโลมปฏิโลมอะไรก็ได้มีเป็นต้นเรามาเรียนนี่มาเรียนตามตำราเลยทีเดียวเพราะฉะนั้นสภาพจิตจิตมันสงบก็สงบจากกิเลสเป็นนิโรธเป็นดับลงไปจางคลายลงไปอะไรอย่างจริงๆจังๆเลยทีเดียวไม่ใช่ไปนั่งไม่รู้จะดีกันเหมือนการมาเรียนรู้ที่ดีด้วยเมื่อมีการอธิบายก็ด้วยแล้วก็การกระทำเรียนรู้เพิ่มเติมให้มันสัมผัสจิตให้มันสัมผัสด้วยสัมผัสถึงเข้าใจที่เรามานั่งทำและลักษณะอย่างไรที่ไม่ใช่ไม่ใช่จุดมุ่งหมายไม่ใช่สภาพของพุทธคุณทวิชาแต่เป็นสภาพอย่างอื่นหรือแม้แต่จะมี ใกล้เคียงกันฉันเรียกว่าจิตสงบสงบด้วยการสะกดจิตสะกดยังไงใช้ตัดสินรอไว้เอาแต่ลมหายใจเป็นกสิณเป็นการหยุดเขาเป็นการเกาะไว้จิตมันเกาะลมหายใจแล้วเราก็สงบเพราะเรามีสิ่งที่ผูกไว้ยึดไว้แล้วก็รักก็พยายามให้สตินั้นต่อมาเป็นสัมปชัญญะปัญญาจนกระทั่งมีธรรมะวิจัยพินิจพิเคราะห์ได้พิจารณาได้อ่านออกจนกระทั่งรู้สภาพธรรมก็เป็นความสามารถที่จะตายมันเป็นขั้นเป็นตอนตั้งแต่เขาจะสอนกันว่าเอาเกาะลมหายใจก็ไม่ว่าหรือไปจะไปเกาะอันอื่นเราได้เรียนรู้เราก็จะเข้าใจว่าอ๋อเขาลมหายใจก็เหมือนไปเกาะอื่นจากเกาะวาโยเกษียณที่จะไปเกาะอะไรอื่นๆอีกก็เกาะได้แต่เกาะดินเกาะ กล่องไฟจะไปเกาะวัตถุจะไปเกาะสีเกาะรูปอะไรก็ได้แล้วเราจะทำยังไงกับจิตเสร็จแล้วมันสงบแค่นั้นไม่มีคำว่าวิจัยอะไรไม่มีสติสัมปชัญญะไอ้จิตจะมาใช้ประโยชน์อะไรเราก็จะรู้เอออันนี้มันก็ได้แค่นั้นหรือได้ดีขึ้นได้ถูกต้องขึ้นเราก็จะเข้าใจแตกต่างถ้าอาจารย์เข้าใจจะแนะนำอธิบายบอกไอ้นู่นไอ้นี่บอกลืมบอกครูอะไรต่างๆนานาให้เข้าใจลึกซึ้งขึ้นเราก็จะรู้เราจะมีปัญญาทำมันแตกต่างมันก็จะรู้ความแตกต่างมันคล้ายกันแล้วก็จะรู้มันคล้ายกันจิตสงบจิตสงบแบบกฐินสงบแบบทำสะกดจิตแล้วก็ให้อยู่ว่างๆเฉยๆมันก็สงบอยู่เฉยๆกับสงบโดยวิปัสสนาที่เราทำกับจิตก็เอออันนี้เป็นเหตุเป็นปัจจัยอันนี้เป็นกิเลสเรา LINE หนังที่กล่าวแล้วต้องอธิบายมาตามสูตรอานาปานสติจนกระทั่งเหตุปัจจัยอย่างนี้นะอย่างนี้มีอย่างนี้ทำให้จางคลายลงไปไม่ใช่ไปเกาะกสิณแต่เป็นสภาพวิปัสสนาวิปัสสนาธุระเลยทีเดียวอ๋อนี่ทำให้จิตมันเปลี่ยนไปนี่มันอารมณ์มีอารมณ์ของกิเลสผสมอยู่แม้เราไม่ได้สัมผัสแต่มันก็ยังมีในจิตที่ทำให้มันปราศจากไปอาการต่างกันรู้เรื่องปัญญาด้วยแล้วก็มันต่างไปอาการอย่างนั้นหายไปไม่มีมันทำอยู่เดี๋ยวนี้แม้ขณะนี้ในปัจจุบันน่ะทำซึ่งมีน้อยมันจึงง่ายในการทำอารมณ์ฟุ้งซ่านอารมณ์ที่นั้นมีแต่อารมณ์นิวรณ์อะไรขนาดไหนขนาดไหนถึงแม้แต่เราจะฟุ้งไปก็ตามแล้วก็ทำไปตามนั้นจางคลายเหมือนจะไปกับพยาบาลมันจ้างคลายแล้วก็ทำอยู่เห็น อยู่เดี๋ยวนี้ในจิตของเราแล้วมันก็สงบลงครับสงบระงับอย่างรู้เห็นเลยว่าสภาพนั้นจางไปกับสงบระงับกับเกาะกสิณมันจะต่างกันเราจะรู้ว่าที่มาที่ไปเหตุปัจจัยสิ่งแวดล้อมไม่เหมือนกันการกระทำไม่เหมือนกันกรรมวิธีไม่เหมือนกันแต่เราก็จะหัดดูหัดยังไงยังไงก็หักไปจะยิ่งว่าจิตสงบแล้วก็จะเป็นนั่งเล่นนั่งเพลงนั่งเล็งใช้จิตไปเล่นเดรัจฉานวิชาไปอ่าเล่นนั่นเล่นนี่ฉันกำลังคิดไปออกนอกลู่นอกทางไปเราก็จะไม่ทำแล้วก็บริจาคจะไปสรรเสริญมันนอกจากไม่สรรเสริญพระตำหนิด้วยทำจากบริภาษตำหนิไว้ด้วยอย่างในใจว่าจะสูตรเป็นต้นด้วยกันสาดไม่ชัดอย่างนี้เป็นต้นเราก็จะรู้จะเข้าใจ อะไรที่ถูกที่ถูกทางทำแล้วได้อานิสงส์ได้ผลเป็นมหาประลัยสังสารอย่างไรเราก็จะเข้าใจนี่ก็ทบทวนพูดแล้วพูดอีกแง่เชิงบางอย่างบางอันนี้เติมเอามาคำสองคำคุณก็จะรู้ซึ้งเก่าๆแต่ก่อนเราเข้าใจขณะนี้พอได้รับคำนี้แหมเข้าใจยิ่งขึ้นดีก็กล่าวชัดเจนก็กล่าวแล้วก็ทำเอามันก็เราก็พยายามเมื่อได้รู้ได้เห็นอย่างนี้ก็พิสูจน์เอางั้นก็วันนี้เราก็มานั่งเจโตสมถะกันดูนะทำกันไปวันอื่นๆใดๆก็เหมือนกันถ้ามันจะไม่ทำอย่างนั้นจะนั่งฟังเทศน์บ้างจะทำใจตัวสมถะบ้างตามเหตุตามการก็ภันเตก็รู้ว่าพวกเราก็ปรึกษาหารือกันทำให้เกิดผลเกิดประโยชน์ เปลี่ยนตัวสมถะกันสำหรับผู้ที่จะเดินทางปฏิบัติตัวและนี่ก็ 6 โมงครึ่งก็กลับแล้วมันจะเป็นดึกดื่นเกินไปไม่งั้นก็พวกเราก็เริ่มทำกันต่อสำหรับพวกผมที่จะเดินทางก็ขอเดินทางโทรศัพท์ติดต่อก็ดำเนินการต่อไป