250706 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ033.txt

ปรุงไม่สังขารไม่สัญญาไม่ได้สังขารกับอะไรก็เท่านั้นไอ้ข้างหน้าแล้วไปตรงมันจะเห็นอะไรมันก็เห็นอยู่สักแต่ว่าเห็นเฉยกลุ่มเฉยไม่ใช่ปรุงอะไรมากมายสังขารก็เป็นสังขารมาแต่สัญญากำหนดรู้นิดหน่อยก็ใช้อย่างนั้นแหละเป็นการหัดส่งหัดทรงฌานทรงฌานคือทรงอาการที่เราเพ่งรู้อารมณ์เพ่งรู้นิวรณ์แล้วก็ดูจิตของเราไม่ให้มีนิวรณ์แม้ปัจจุบันแม้ง่ายๆขนาดนี้เราจะเรียนรู้ว่าอารมณ์มันปรุงเป็นกามแล้วเนี่ยอะไรแล้วเพลิดเพลินสนุกสนาน ก็ไม่มีแล้วเราจะรู้ว่ามันมีมันจะละเอียดเข้าไปมันจะมีก็ตามตอนนี้เราเอาอย่างง่ายๆอย่างสำคัญว่าเราไม่ได้เป็นกลุ่มกับเสียงรูปเราขึ้นเสียงสัมผัสอะไรแล้วก็นั่งดูนั่งเฉยธรรมดารูปเราก็รู้รูปสีรุ้งสีกลิ่นรูปกลิ่นรสรู้รสเสียงดูเสียงธรรมดาอ่านสังขารก็อ่านบ้างอาจสังขารอย่าว่าเราปรุงไปเป็นรถเป็นอารมณ์ชอบใจไม่ชอบใจเป็นทุกข์เป็นสุขรำคาญหรือว่าชอบใจชื่นใจก็ดูอารมณ์หยาบๆอย่างนั้นน่ะถ้ามันจะปรุงก็ดูไม่เอาอย่างนั้นเป็นนิวรณ์ไม่ชอบใจก็เป็นพยาบาลได้ชอบใจก็เป็นกามเทพไม่มีเพราะฉะนั้นในพบของพบในที่จะตกดีไม่เอาหรี่ไม่เอาหลับ แล้วก็ดูอารมณ์อย่าให้มันฟุ้งซ่านไปมากมายอย่างที่ว่านี่มันไปปรุงกับการปรุงกับพยาบาทจนกลายเป็นรำคาญใจเป็นทุกข์เป็นร้อนเป็นไม่ค่อยสงบเลยไม่ค่อยอยู่สบายมันจะนั่งอยู่ลำบากถ้ามันไม่สบายแต่ถ้าเผื่อว่ามันทำได้มันจะไม่ลำบากก็นั่งไปจะชั่วโมงนึง 2 ชั่วโมงก็นั่งไปก็ยิ่งพิสูจน์กันไปเรื่อยๆพยายามจะทำให้เห็นว่าเราอยู่ได้เราเป็นได้หัดฝึกจิตจริงๆฝากฝึกอยู่กับส่วนประกอบที่ไม่มีรูปรถเป็นเสียงต่างๆกระทบไม่มากน่ะไม่มีอะไรกระทบไม่มากยั่วยวนไม่มากมันเยอะๆไม่มากหัดสะกดจิตในตัววิธีนี้เป็นวิธีสะกดจิตไม่ใช้วิธีมัดองค์ 8 วิธีมักองค์ 8 โดยตรงนั่นน่ะเราก็ ปกติธรรมชาติธรรมดาชีวิตสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายมีความนึกคิดด้วยและอ่านช้าลงไปในความนึกคิดสังขารปรุงร่วมเป็นสังกัปปะให้รู้ว่าตรรกะวิตกกะสังกัปปะอะไรก็ให้รู้ว่าเราไม่มีมิจฉานะมิจฉาแห่งศีลที่เราได้ถือตามขั้นตามตอนตามฐานะไม่มีมันจะไปมิจฉาวาจาก็จะไปเป็นมิจฉาสีไม่มีถ้ามันต่างกันไปช้า 3 ไม่มีฉันก็อาจจะไปเป็นมิจฉา 3 ก็ไม่มีอาชีวะจะไปเป็นมิจฉา 5 ก็พยายามไล่อย่าให้มันมีแต่ฐานะของอาชีวะหรืออาชีพของเราตามฐานะที่จริงบางคนบอกว่าไม่ได้แค่นี้แหละเราสูงกว่านี้ไม่ได้เราก็ได้อาชีพแค่นี้แต่ถึงขั้นลาพังพ้น มิจฉาอาชีวะขั้นที่ 5 ถึงขั้นไม่แหลกลาภแรกของต่อราบอะไรนี้ยังไม่ได้เราก็รู้ตัวว่าเราเอาแค่นี้ก่อนมิจฉาระดับชั้นสูงขึ้นไปถึงมิจฉาอาชีพชั้นสูงยังไม่ได้ก็เอาแค่นี้ไปอย่างนี้เป็นต้นปฏิบัติตลอดเวลาเลยเราถือศีลข้อนั้นข้อนี้ก็ให้มันเป็นไปตามนั้นแล้วอย่าให้มันมิจฉาตามขั้นตอนตามฐานะโดยอาชีพเป็นตัวเป็นตนหรือโดยคำกิริยาขนาดนั้นขนาดนี้ศีลอาทิศีลตามขั้นตามฐานะเหมือนกันตามหลักข้อเหมือนกันนั่นเป็นมาของแปลกแต่ตอนนี้เราไม่ได้ปฏิบัติอย่างมีสัมผัสเป็นไปด้วยกายกิริยากรรมพยายามมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมละอ่านรู้และความคิดคำพูดการงานอาชีพปฏิบัติโดยชีวิตประจำวัน 24 ชั่วโมง เราไม่ทำอย่างนั้นเราก็มาทำอันนี้อันเป็นอุปการะอานาปานสตินี่เป็นอุปการะรู้จักคนยืนยันว่าเป็นอุปการะมากถ้าทำถูกต้องแต่ถ้าไม่ถูกต้องมันก็เป็นภัยมากเหมือนกันนะถ้าทำถูกต้องก็เป็นอุปการะเราจะเรียนรู้จิตรู้อีกนิดนึงทำโดยไม่สัมผัสไม่สัมผัสเสร็จแล้วเราก็ประกอบไม่มีอะไรยวนยั่วมากไม่มีอะไรมาแตะมาสัมผัสมากก็รักษาประคองประคองไปอีกทิศนึงนะถ้าเผื่อว่าเราเองเราตามไม่มากพยาบาทไม่มากมันจะตกไปทีนะมีทะเลฟุ้งข้างในพุทธเจ้านี้เวลาเราเข้าไปพบแล้วก็อีกรูปนึงเราจะจากข้างในเนี่ยมันฟุ้งมันเป็นเรื่องเป็นราวที่จับติดยาก เธอเคยเรียนเคยศึกษาในขั้นต่อไปในขั้นนี้เราเอาลืมตาอย่าอวดดีถึงใครจะดีจะเก่งก็ต้องลืมตาให้มันได้ลองดูสิตามขั้นตอนที่ว่านี่มันคันง่ายก็ขั้นง่ายนี่ยังทำไม่ได้แล้วจะไปเอาขั้นหลับตานั่นแหละจะพูดเก่งเลยเอาคันนี้ให้ดูให้หน่อยขอดูกันครั้งนี้ก่อนถ้าลืมตาเนี่ยธรรมดาง่ายๆลืมตาเนี่ยถ้าหลับตาเนี่ยบอกแล้วว่าเป็นขั้นสูงขึ้นไปอีกเป็นการล่อไอ้เข้สูงขึ้นไปอีกยิ่งหลับตาแล้วมันก็ลากไปง่ายๆนะเออพ่อก็ยังตัวลงไปในทะเลในบึงที่มีไอ้เข้มากๆอยู่แล้วลืมตาแล้วเราอยู่นั่งอยู่บนฝั่งหลับตาแล้วก็หย่อนตัวลงไปแล้วรอไอ้เคจัดกว่าอีกมันก็ลาก กินง่ายๆเท่านั้นเองที่ไม่ทักเพราะงั้นเรายังไม่ถึงขั้นนั้นเราเอาขั้นต้นซะก่อนเอาทีนี้ก็มีอีกอันหนึ่งก็คือเมื่อเรานั่งไปนั่งไปแล้วมันก็ทนไม่ได้แล้วมันง่วงล่ะมันง่วงได้รู้ตัวรู้เราไม่อายไม่อายกันล่ะแล้วก็ไม่ถือกันใครมันง่วงแล้วมันสู้ไม่ได้เพราะนั่งอยู่แล้วมันก็หลับมากกว่า 50% หลับ 60% งอกง่ายกว่าดึงไม่อยู่ดึงไม่ขึ้นลุกขึ้นถ้ามันทำไม่ได้เลยก็เป็นนั่งอยู่ข้างนอกเลยฟังอยู่ข้างนอกอาจจะลมโชยลมบ่อยๆลมบอกอะไรที่มันจะตื่นมันจะเป็นไปก็มานั่งอยู่ที่นี่แล้วมันไม่ได้จริงๆก็ออกไปนี่ไม่ใช่ไล่นะไม่ถือกันบอกแล้ว ซื้อกันเอาจริงๆคือมันเสพคุณถ้ายิ่งเรามานั่งอยู่นี่อาตมาเจอมาหลายปีหลายปีจริงๆแล้วเก่งด้วยนะเก่งไม่ใช่เก่งดีนะเก่งเลวก็มาทำงาน 2 ชั่วโมงก็ 2 ชั่วโมงให้ดูอยู่นั่นแหละใส่อยู่แบบก็น่าเห็นใจเบิกตาก็เบิกแล้วซัดดื่มดื่มจากพลังงานเท่าไหร่มันจ่ายพลังงานเท่าไหร่มันไม่ไหวเห็นใจเพราะจึงบอกว่าเราก็ไม่ถือกันหรอกต้องรับรับความจริงเมื่อเราเองเรามันไม่ไหวเราก็เปลี่ยนอิริยาบถอย่าหวัดดีมันไม่ใช่ดีนะที่และเป็นไปโดยที่ไม่รู้ตัวเอง เพลงก็แพ้ตัวเองก็เสพคุ้นสิ่งที่ไม่น่าเสพอยู่มากๆนะไม่ใช่ดีนะเราเหลวไหลนะอ้วนเก่งซ้ำซ้อนลงไปหนึ่งมานะก็เพิ่ม 2 อีตัวที่มันแสบขุนความไม่ถูกต้องความเลวการเสพคุณสภาพทีนะมีฐานะก็เอาอยู่ด้วยไอ้ตัวมานะก็ได้ด้วยไม่ใช่มันกำไรขาดทุนยับเยินนะขาดทุนยับเยินไม่ใช่ดีนะเพราะฉะนั้นที่พูดเนี่ยเพื่อตกลงกันให้ดีทำความเข้าใจให้ดีเราออกไปแล้วรู้สึกว่าเออเข้ามาได้แล้วก็ค่อยเข้ามาถ้าบอกว่าออกไปแล้วเข้ามาไม่ได้เข้ามาอีกอย่างเก่าก็อย่าเพิ่งเข้ามาถ้าแน่ใจว่าจะเข้ามาได้ดีก็กล่าวก็เข้ามาเข้ามาแล้วมันไม่ดีอีกอย่างเก่าอีกก็ออกไปอีก ไม่เป็นไรในระยะ 2 ชั่วโมงที่เราพยายามศึกษากันก็ทำกันจริงๆดูทั้งพูดทั้งตาทั้งแนะนำทั้งฝึกฝนเราจะทำกันได้มากกว่าที่จะอธิบายที่จะพูดน่ะเพราะฉะนั้นก็วิธีการแนะนำซึ่งเราได้แนะนำกันมามากตามหลักเลยอานาปานสติให้มีสติเป็นหลักการใหญ่เลยสติรักษาสติอย่าเผลอต้องสำคัญมากในสติเนี่ยมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมถ้าปุ๊บเป็นนิดเดียวก็ต้องรู้ตัวให้ได้อย่าให้ตื่นเต็มร้อยรู้ความจริงให้ได้ว่าสติตื่นเต็มร้อยคืออย่างไรจำให้แม่นสัญญากำหนดหมายให้ชัด ได้เต็มสปีดเต็มร้อยเนี่ยเราลืมตาโปร่งสติเต็มร้อยเนี่ยเรารู้แล้วแล้วก็หมดสติเต็มร้อยแล้วอ่านธรรมะวิจัยอ่านลงไปเลยนะอารมณ์จิตมีนิวรณ์หรือไม่มีกามหรือไม่มีพยาบาลหรือไม่หรือตัวร้ายที่อเมริกาเชียวนะที่นะพิทักษ์ฟุ้งซ่านฟุ้งออกไปแล้วเราจะนึกจะคิดเราก็ให้มันรู้ตัวบางคนถึงขนาดระงับความคิดให้มันอยู่ตะล่อมอยู่กับลมหายใจเข้าออกเท่านั้นไม่ได้มันจะมีความนึกคิดก็ให้รู้เท่าทันว่าคิดเป็นกามหรือเปล่าคิดเป็นพยาบาลหรือเปล่าคิดไปในเรื่องเหลวไหลทุจริตหรือเปล่าอ่านไม่ชัดถ้ามันจะคิดว่ามันไม่ได้ก็เอาตามมันดูแต่จะพยายามตะล่อมกลับเข้ามาสู่จุดลมหายใจเข้าออกของเราง่ายๆ ลมหายใจเข้าลมหายใจออกอยู่มีอัสสะสติปัดสติอยู่เนี่ยให้ชัดอยู่ตลอดเวลาอยู่ฝึกไม่พูดทำนองเท่านั้นฝึกจริงๆฝึกไปดูดูซิว่ามันจะไม่ได้จะลองดูซิใน 3 เดือนนี้ฝึกกันไปแล้วก็นอกก็ 3 เดือนนี้ก็ฝึกกันอีกมีเวลาใดจะฝึกก็ฝึกกันที่เราว่างเราจะปฏิบัติทั้งมรรคองค์ 8 ทั้งฝึกไอ้นี่แหละผสมผสานลงไปด้วยทั้งสองทิศทางเอาแค่นี้ก่อนยังไม่เอาลึกลับลึกซึ้งอะไรมากมายคืออธิบายไปหมดแล้วทั้ง 16 ท่านของอาณาปานสติท่านแรกก็มีสติรู้ตัวรู้ลมหายใจออกลมหายใจเข้าเข้ายาวรู้ยาวเข้าก็รู้เข้าออกก็รู้ออกแล้ว ดูว่าจิตสงบนะจิตสงบอัสสัมพะยังรู้กายสงบก่อนไม่ใช่รู้จิตสงบรู้กายสงบกายองค์ประชุมของแม้แต่กายเลยเรานั่งสงบดีนะไม่ดิ้นพลิกไปพลิกมากระดุกกระดิกทับซ้ายไม่อยู่สงบขณะนี้เราก็ถือว่าเรียบร้อยสงบค่อยรู้กายสงบไม่ทุกข์ไม่ร้อนสงบนี่หมายความว่าไม่ทุกข์ไม่ใครอยากทำอย่างโน้นทำอย่างนี้เป็นอย่างโน้นอย่างนี้เป็นอยู่ง่ายๆสงบกายองค์ประชุมหยาบนอกง่ายๆทีนี้ใจจิตสังขารจิตสงบกับทรัพยากรอยู่กับลมหายใจเข้าออกอยู่กับอารมณ์ที่เรากำลังเพ่งเรียนรู้ในวันนิวรณ์หยาบเป็นอย่างนี้เราไม่มีนิวรณ์หยาบแล้วทำให้มันจางคลายให้มัน อบรมสงบไปศึกษาไปอ่านไปอ่านไปเราจะตั้งอยู่กับอารมณ์อะไรก็บอกอยู่แล้วว่ามีสติรู้ดูลมหายใจก็อยู่แล้วมันจะปรุงเป็นอะไรก็ให้เข้าใจว่าไม่ให้ปลงให้มีจิตบริสุทธิ์ให้มันมีจิตสะอาดไม่มีนิวรณ์นี่แหละแล้วเราจะรู้จะบอกคุณก็บอกไม่ได้ว่าจิตบริสุทธิ์ไม่มีนิวรณ์มันเป็นยังไงก็เข้าใจให้ได้วันนี้วอนมันเป็นอารมณ์นิวรณ์อย่างนั้นมันต่างกันกับจิตที่มันไม่มีนิวรณ์ก็คือไม่มีอารมณ์กามไม่มีอารมณ์พยาบาทไม่มีอารมณ์ถี่นะมิทธะง่วงดีไม่มีฟุ้งซ่านออกไปอะไรจนเราไม่จับมันไม่ได้ไล่ไม่ทันไม่มีนั่นแหละคือไม่มีนิวรณ์เห็นไอ้ชัดจนไม่สงสัยลังเลแน่ใจว่าอย่างนี้เองไม่มีนิวรณ์อย่างนี้เองอาการของจิตเกิดรู้แล้วก็ดับรู้ อยู่อย่างนี้รถที่มันซ้อนเป็นรถเซฟไม่มีเป็นรถของการเสพสุขเสพทุกข์ด้วยนิวรณ์ต่างๆไม่มีเป็นอย่างนี้น้ออัษฎารู้เราจะรับรู้ด้วยปัญญาปัญญาจะอ่านรู้อ่านเห็นเป็นปัดสีการรู้อ่านเห็นไปเรื่อยๆๆทำอย่างนั้นแหละจะทำอย่างนั้นให้เบิกบานร่าเริงโปร่งใสอยู่อย่าให้รีให้ซึมให้ตื่นเบิกบานตื่นเบิกบานแล้วก็รู้ตามที่เรากำหนดรู้รู้ตื่นเบิกบานรู้ตื่นเบิกบานอยู่อย่างนี้ทำไปเรื่อยๆไม่ได้เพิ่ง 16:00 น ยังไม่ครึ่งดีงั้นเราจะใช้เวลาทั้งหมดไปจนถึง 6 โมงนั่งดู 1 ชั่วโมงครึ่ง ลองดูซิเราเองเราฟังพูดเราฟังอธิบายบรรยายฟังมา 2 ชั่วโมงก็แล้ว 4 ชั่วโมงก็แล้วฟังมามากแล้วนั่งให้มันหลายชั่วโมงดูซิไม่มากนะทุกชั่วโมงครึ่งนั่งฟัง 4 ชั่วโมง 2 ชั่วโมง 3 ชั่วโมงฟังกันมาแล้วเราทำได้ก็นี่เรานั่งเฉยๆดูให้มันได้ดูก็เริ่มต้นแค่ชั่วโมงครึ่งลองดูอ้าวดูใครจะถนัดตั้งยังไงต่อปอนด์อย่าให้เป็นการย้ายเป็นพยาบาลเรื่องอะไรที่มันเป็นเรื่องโดยเฉพาะอย่างเป็นเรื่องธรรมะยิ่งดีได้ยังๆมันคงแปลกแต่ยังไม่ไปแล้วนั่งอยู่ที่นี่มันมักออก 8 อะไรก็เอาจากปากความคิดนึกก็พูดก็ไม่ได้พูดว่าอาจารย์เราไม่ได้พูดอย่างเก่งก็ไม่มีสังขารอยู่ในใจเท่านั้นเอง ยังไม่ออกมาเป็นวจีกรรมกายกรรมก็ไม่มีอะไรมากนิได้ก็ไปมันมีมิจฉาแม่มันมีออกไปเป็นนิวรณ์นั่นแหละรู้สึกตัวว่ามันไม่ไหวแล้วลูกก็ไปเลยแล้วก็ไปแก้ไขปรับปรุงตนแล้วก็ค่อยเข้ามานั่งใหม่จริงมีสติรู้ตัวจริงๆไม่ต้องให้เปลือกตาหลับลงนี่มันสอบถึงกิเลส เราด้วยเราตั้งใจเรารู้กันอยู่แล้วว่าเราจะลืมตาอยู่เพราะฉะนั้นกิเลสนี่มันอยากกลับเพราะเราไปติดหลับตาแล้วรู้ว่าหลับตานี่มันจะเข้าไปสู่ภพเพราะมันเบามันว่างแล้วมันก็จะหลบไปในลักษณะนั้นเราจะเรียนรู้ความเบาความว่างในขณะนั่งลืมตานี่แหละมันก็เบาก็ว่างด้วยอารมณ์มันหลีๆโรงแรมรู้ทีเดียววันนั้นผีมาแล้วอยากให้มันดีก็อ่านอารมณ์ไม่ได้ว่ามันมีเข้ามาแล้วแล้วเราก็ตั้งใจจะเป็นคนตื่นอยู่เนี่ยแล้วมันจะเกิดการขัดแย้งต่อต้านกระทบเห็นชัดๆ เราก็ทำให้มันตื่นเพราะไม่แจ่มใสเบิกบานดูดูข้างหน้าข้างบนข้างล่างดูออกไปตรงๆถ้าดูโดยเฉพาะลมหายใจมันก็สู้ไม่ไหวมันอ่อนแรงไปรู้สึกว่ามันจะหรี่ก็ดูโลกกว้างขึ้นให้ปรุงขึ้นนิดนึงนั่นเองให้ปรุงกับแสงสีขึ้นนิดนึงก็รู้อารมณ์ปรุงเหล่านั้นว่ากรรมมันก็ไม่ได้มากมายแต่ว่ามันจำเป็นเพราะไม่เช่นนั้นแล้วอยู่กับไอ้อารมณ์ 1 จริงๆลมหายใจเข้าออกเท่านั้นมันกำลังอินทรีย์เราไม่พอไม่พอเราก็ต้องเบิกให้กว้างขึ้นอีกหน่อย บอลโลกตื่นขึ้นกับโลกอันอื่นแล้วก็อ่านจิตที่มันโปร่งขึ้นเปลี่ยนไปอารมณ์ของจิตเปลี่ยนไปไซร้ขึ้นสว่างขึ้นแล้วเทียบกับไอ้ที่มันรีอยู่นั่นอันไหนที่มันสงบสงัดอะไรที่มันสบายกว่ากันอ่านให้ชัดอ่านจริงๆเลยเราจะเห็นเราจะเห็นว่าอารมณ์ตื่นเนี่ยมันมันโปร่งใสลงสว่างโล่งสบายกว่าอารมณ์ดีอารมณ์หลับแล้วยิ่งนิ่งเนียนไปได้นะยิ่งลืมตาเนียนสว่างลงไปได้เนี่ยยิ่งตื่นยิ่งชื่น ยิ่งกว่าเข้าไปสู่ภพเพราะว่ามันเหมือนกับนั่งอยู่ในโลกกว้างที่สดชื่นถ้าเราไปอยู่ในภพนั่นน่ะมันเหมือนกับเข้าไปอยู่ในอีกโลกหนึ่งแม้เราจะทำให้มันไม่มีอาการหรี่ไม่มีอาการนิวรณ์ได้ในภพนั้นพอถึงบททำได้ถึงในนั้นจริงๆนะและทำได้โดยลืมตาที่จิตใจจริงๆนะแล้วคุณค่อยเทียบกันดูให้เห็นแจ้งเลยว่าลืมตาตื่นอยู่ในโลกกว้างใสสดชื่นกว่ากันมากกว่าไปอยู่ในภาวะภพแต่ถ้ายังทำไม่ได้จริงในภาวะภพมันก็ไม่มีอะไรมารังควานมันอาจจะรู้สึก อาจจะรู้สึกเองอ่ะรู้สึกว่าเราสดชื่นกว่าอยู่ข้างนอกเพราะเรากลายเป็นคนมีอุปทานทนไม่ได้ต่อผัสสะเพราะฉะนั้นจะอยู่โลกนอกที่มีทวาร 5 รับสัมผัสเนี่ยไม่สดชื่นแต่จะกลายเป็นรำคาญนั่นแหละเรียกว่ายุทธจักรกุกกุจจะเพราะฉะนั้นฌานลืมตาที่ไม่มีอิทธิพลจากจึงละเอียดขึ้นต่างกันกับที่เราเคยนึกว่ามันอยู่ในการหลับตาแต่อุปสรรคอุปสรรคนี้มันอยู่ในการลืมตาเพราะงั้นพูดได้ทำให้หมดพุทธคุณจะได้ลืมตาได้ยิ่งวิเศษกว่าอยู่ในภพหลักตายอีก เพลงสรีระตั้งตัวให้ตรงทรงไว้ดูดีๆเป็นตามธรรมชาติร่างกายอย่าไปเกร็งจิตเราก็พยายามที่จะตะล่อมมันไม่ใช่ไปกดข่มมันไม่ใช่ไปเกร็งจีเอาไว้ไม่ใช่แต่เราจะค่อยๆสอนค่อยๆบอกค่อยๆนำพาไปอย่าไปทำเป็นจะต้องทำให้เคร่งเคร่งๆอย่างนั้นแล้วก็มันไม่ค่อยเข้าหลักประเภทแกงๆเนี่ยเสร็จแล้วทีหลังเป็นภายในโครงการข้างหลังไม่ดีเราไม่แกล้งไม่ว่าจะเป็นร่างกายไม่ว่าจะเป็นจิตใจแต่เราก็ค่อยๆตะล่อมตั้งให้ตรงจัดดูเราจัดแจง จัดแจงเค้าจัดแจงดูชายคนหนึ่งให้ส่งให้ตรงให้ดีให้เป็นไปโดยธรรมชาติง่ายๆให้มันได้สัดส่วนจิตก็ให้ได้สัดส่วนทรงจัดแจงมันไปเรื่อยๆเขาก็จัดแจงกว่าจะลงความสมควรความพอดีมันไม่ใช่ปากพูดง่ายๆมันจะเป็นสัมมามันจะพอเหมาะพอเจาะทั้งอาการอารมณ์ทั้งความส่งรูปส่งรูปด้วยส่งน้ำด้วยมันไม่ง่ายนักจึงยก แล้วก็ไม่นั่งโทษกันไม่ต้องเพ่งโทษกันเป็นไปตามจริงมันไม่ได้แล้วก็ต้องแก้ไขยาเสพคนเสพคุณในสิ่งที่ไม่น่าเสพพิจารณาแล้วจึงเสพจึงทำให้คุณจึงทำให้เคยจึงสั่งสมจึงค่อยๆกระทำในอาการนั้นกิริยานั้นถ้าเราทำอาการทำกิริยาที่มันไม่น่าเสพคุณมันก็ไปได้สิ่งมีชีวิตคุณเป็นของจริงไม่ได้เอาสะสมกับสิ่งไม่หน้าได้ ปิดตาหลับมีสติรู้ให้ชัดว่าตาเราลืมแม้แต่ตาเราดีลงก็ไม่รู้ว่าเรานึกว่าเราลืมให้มันตื่นโพรงตื่นเต้นยังไม่รอไอ้เคยังไม่เอาแม้แต่เท้าจุ่มลงไปในน้ำ ลืมตาตื่นโพรงเต็มใจก็จดจ้องจดจ่อใช้อานาปานัส ด้วยฤทธิ์แรงของจิตที่ไม่มีจิตเข้าไปรวมแล้วก็อธิบายปั้นมนุษย์อัตตาอันใดอันใดไว้ใช้เป็นกุศโลบายเพื่อให้เราชื่นใจปิติพอใจในความองอาจสามารถคาราโอเกะเราสามารถทำไปได้ถึงปานเช่นนั้นเป็นลูกค้านิมิตบ้างเป็นปฏิภาคนิมิตบ้างในการอธิบายแบบฤาษีคือติดนิมิตติดสิ่งที่เกาะติดจิตแล้วก็เอาไปรับไว้ปั้นปั้นสภาพอยู่ในใจและเขาก็โชว์ใจกันอธิบายกันวันนั้นแข็งแล้วสามารถแล้วมิติย่อมเกิดการอุตสาหกรรมสุริยะย่อมมีมาก จะชวนทานของพุธนี้เก่งกว่านั้นอีกถ้าคุณทำได้โดยไม่มีอามิดล่อเนี่ยมันเป็นการได้โดยบริสุทธิ์สะอาดได้อารมณ์ที่เป็นชาญแท้ปราศจากสิ่งล่อมันเก่งกว่านั้นอีกมันบริสุทธิ์สะอาดกว่านั้นอีกไม่อิงอามิสอย่างนั้นเลยมาอีกอย่างฉันสีเลยมันเป็นการได้ด้วยการตั้งมั่นที่บริสุทธิ์สะอาดของมันเองเหนือชั้นกว่ามากเหตุการณ์ได้ที่ถ้าจะหลงเราก็จะหลงภาคภูมิยิ่ง ก็ไม่ต้องลงก็เรารู้ความจริงว่ามันดีกว่ามันเก่งกว่าเพราะมันยากกว่าจริงๆมันยากกว่ามันไม่มีเครื่องล่อเครื่องอ่อยมันไม่มีอะไรที่จะเป็นเครื่องเล่นมันก็ชาญฤาษีมันมีแต่สภาวะซื่อๆง่ายๆไม่ดึงดูดไม่ใช่เรื่องที่วิเศษวิเสโสอะไรเป็นเรื่องตามความเป็นจริงเป็นเรื่องลมก็ลมดินก็ดิ้นไฟก็ไฟเห็นก็เห็นไม่เห็นก็ไม่เห็นไม่มีก็ไม่มีมีก็มีธรรมดาธรรมชาติมันเป็นเรื่องไม่ปั่นไม่แซงไม่สร้างมันเป็นเรื่องธรรมชาติแท้เป็นเรื่องความจริงตามความเป็นจริงมันเหนือชั้นกว่าชาญฤาษีอีกหลายขุมนักกว่าพยายามเพราะ เรียนไปได้เท่าไหร่เราก็เอาสั่งสมไปลองดูฝึกฝนอบรมให้มันได้หลวงตามันหนักถ้าไม่หนักหรอกที่จริงน่ะกิเลสมันดึงเราลงท่อน้ำตามันหนักก็หายใจยาวๆสูตรลมหายใจเข้าให้เต็มปอดออกยาวเข้ายาวออกยาวเข้ายาวให้มากๆมีความเคลื่อนไหวแรงช่วยได้ ถ้าไม่มีกรรมทางภาษาอากาศเย็นนี้ยิ่งกว่านี้หลงติดใจวันหลังนั่งไม่มีเทวดาไม่เอาร่มมาให้มันเป็นสัมผัสเย็นอย่างนี้แล้วก็จะโหยหาอากาศเย็นอย่างนี้นะวันหลังให้วันนี้มีมาเนี่ยบางทีมันก็ไปหลงติดมันไว้วันนี้เราจำไว้จนแม้วันต่อไปไม่มีวันนี้เลยแล้วก็ไม่ร่าเริงเบิกบานเพราะไม่ได้เสพติดตามทาง ลมไม่พริ้วระวังรู้เท่าทันให้ดีจริงๆลูกไม่ต้องอายยิ่งอายยิ่งช้ำหนักของเราเราไม่ได้ทำวันนี้วันเดียวเราทำต่อไปเพราะฉะนั้นเราแก้ไขตัวเราเองจริงๆไม่ได้ถือสาถือตัวถือตนถือโปรดถือเครื่องถือดูถูกข่มกันไม่เอาใครมันไม่ไหวก็ปรับปรุงเปลี่ยนอิริยาบทเข้ามาใหม่ได้เข้ามาเข้ามายังไม่ได้ก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอารมณ์ให้มันพอได้เข้ามาแล้วค่อยเข้ามาอย่าซ้ำเติมตอนอย่าจมบ่อยิ่งจมยิ่งซวย ไม่ดีนั่งติดต่อมาเบิกบานสบายไปแล้วบัดนี้ไปถึงครึ่งชั่วโมงแล้วที่เรานั่งมากว่าครึ่งชั่วโมงเล็กน้อยเห็นได้ว่ามันผ่านไปไม่ช้าเลยเดี๋ยวเดียวแต่สำหรับผู้ใดที่ต่อสู้หนักจะอึดอัดทุกข์รำคาญลำบากใจรู้สึกยาวนานแล้วก็ต้องพยายามปัดเป่าเหตุปัจจัยที่มันเป็นเหตุแห่งทุกข์ตัวที่ไม่คล่องโปร่งว่างไม่ง่ายไม่สะดวกเป็นตัวต้านทานทำให้เราไม่โปร่งใสไม่เบาว่างง่าย เขาพยายามทำให้เราไม่คิดของเราปราศจากความก่อนอื่นเลยความไม่พอใจเราต้องมีฉันทะพอใจก่อนอื่นต้องรู้ว่านี่เราเจตนานะเราตั้งใจเราต้องหาอารมณ์ที่ดีให้ได้ดีเท่าที่เราทำได้แล้วเราก็ยินดีกับที่ส่วนดีที่เราทำได้เสมอและทำถึงให้ดีแม้ทำแล้วมันก็ล้มๆลุกๆก็อย่าไปอึดอัดขัดเคืองๆเราจะทำทุกข์ทรมานสิ่งที่เราทำยังไม่ได้ดีมันก็เป็นความทุกข์หรือเป็นเหตุแห่งทุกข์หรือเป็นความไม่ประเสริฐส่วนหนึ่งอยู่แล้วในตัวเอง เมื่อเราทำไม่ได้แล้วเราก็ไปฮึดฮัดเอากับการทำไม่ได้ตัวเองนั้นอีกเป็นการทำทุกทับถมทุกข์เป็นการทำทุกทับถมต้นไม่สมควรอย่างยิ่งอย่าให้ขอโกงอย่าให้ตาเหล่อย่าให้ดูหนังตาตกให้มันเปิดโพรงให้ตรงตัวตรงตั้งกายตรงดำรงสติของมันคอตรงหน้าตรงเปลือกตาเปิดจะให้รีอย่าให้โค้งอยากให้โกงอย่าให้งอ เช็คเกร็งตั้งจัดแจงให้มันอยู่ในรูปทรงที่ดีเท่านั้นพยายามอ่านไม่ออกว่าลักษณะเกร็งกับลักษณะที่จัดแจงมันให้อยู่ในรูปทรงตั้งตรงตั้งดีอยู่ในสภาพที่ดีมันต่างกันเราใช้พลังงานหรือว่าใช้การกระทำกับมันและอาการเกร็งนั้นอย่างหนึ่งในการที่จัดแจงให้มันตั้งทรงปรับให้มันอยู่ในสวนสัตว์ที่เหมาะสมอยู่ในสภาพที่เหมาะสมนั้นอย่างหนึ่งไม่ใช่แกล้งทำอ่านให้เข้าใจและเราก็ตั้งอยู่ในการจัดแจงที่อยู่ในสภาพที่ตื่นเต้นตั้งตรง พระฤาษีเขาพานั่งใหม่ๆนี่ก็นั่งแค่ 10 นาที 20 นาทียังเก่งนี่เรานั่งมาถึงครึ่งชั่วโมงแล้วกว่าแล้วเซ็นทรัลที่เขามีเครื่องล่อมีเครื่องอ้อยมีเครื่องปั๊มลมใจชูใจเปล่าประโลมมากมายแนะนำจุดที่ให้ยึดติดเพื่อนำพาเยอะแต่ของเรานี่ไม่เราเอาธรรมชาติจริงเอาของจริงกับความจริงกับสิ่งเกิดตามความเป็นจริงอาศัยสิ่งที่มีอยู่ในปัจจุบันทำของเราให้ง่ายไม่ยากและก็ไม่หลอกไม่หล่อไม่อ่อยไม่อิงอามิด จะให้เปลือกตาตก RE ก็พิเศษเราจะอ่านอารมณ์นอกนี่ให้ชัดเจนทวีเข้าไปแล้วบอกแล้วบอกว่ามันเป็นอารมณ์เสียที่เราติดเดิมก็ตอนนี้เรากำหนดแปลว่าเราจะลืมตาแล้วมันยังไม่มีอินทรีย์ภาระแข็งแรงและปล่อยลงไปนั่นน่ะตัวที่เราได้ตั้งกำหนดก็อย่างหนึ่งจะไม่ให้เป็นแต่มันกลับดึงเราไปนั้นเราแพ้อะไรต้องรู้อารมณ์ติดอารมณ์เสพมันดึงเราไป ลมไม่ออกอ่านอารมณ์ไม่ออกกายสงบขนาดนี้ไม่ใช่กายตาหลับตาหรือตาลืมลืมตาโพลงตื่นนี่เรียกว่าปัสสะอย่างที่เราต้องการการสงบระงับของเราตั้งกายตรงดำรงสติมั่นคงอยู่กับองค์ประกอบระดับ 1 องค์ประกอบระดับโลกจากสัมผัสรอบตัวง่ายที่สุดสั้นที่สุดตื่นที่สุดก็คือลมหายใจเข้าออกเท่านั้นไม่เกินกว่านั้นไม่ดีเข้าไปในภพมากกว่านั้นเราตื่นอยู่ในการมาพบข้างนอกนี้โดยสงบ ไปที่ได้พยายามบอกถ้าไม่ตรงในเป้าหมายไปเรื่อยๆท่านใดที่มันออกเป้าหมายที่กำหนดบอกไว้แต่เราพยายามมีอารมณ์อยู่กับลมหายใจอยู่กับสิ่งรอบตัวใกล้ๆนี้โดยไม่ปรุงเป็นตามให้ผมเป็นพยาบาลและอย่าให้ตกฟรีเป็นที่ไม่มีทางอยู่เพราะอาศัยแค่นี้เอาให้ชัดโปร่งเบาให้ได้อยู่แค่นี้ไอ้ตาหรี่อยากให้ไปนั่งตาเหล่ผนังตารีนี้มันบอกถึงอารมณ์เสพอารมณ์ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ยังลืมตาแต่ว่ามันเกือบหมดนะไม่เอาแม่จะตาหรี่ไปครึ่งนึงก็ให้รู้ตัวให้ละเอียดว่านี่มันดีเข้าไปตั้งครึ่งตาแล้วนะลืมตาเต็มโพลงไม่ใจดีแม้แต่ครึ่งนึงหรือส่วนหนึ่งส่วนสามของตาไม่รีตาเต็มโพรงมันบางคนนี่ตาเหล่ลงไปจนเสร็จ 3/4 แล้วอยากเปลี่ยนนิดหน่อยถ้ามันทุกข์ที่ตายขันไม่ได้เป็นเรื่องยากเย็นอะไรขยับเปลี่ยนอิริยาบถนิดหน่อยมันก็หาย พูดได้ก็ทนได้ด้วยการการหัดฝึกจิตปล่อยวางกระทำก็เลยทำปล่อยจิตปล่อยวางไม่ได้ก็ขยับกายขันขยับเล็กน้อยมันก็ไปได้แล้วแต่เล็กน้อยมันยังไม่หายก็ขยับมากหน่อยก็เอาแล้วกลับสู่สภาวะเรียบง่ายนี่ตั้งตรงทรงอยู่ง่ายๆให้ได้อย่างเดิมเราจะระมัดระวังเราต้องการอารมณ์ที่มันปล่อยได้ที่มันทรงสภาพได้การดูอารมณ์จิตที่มันรู้สึกว่าเคลื่อนเข้าสู่สภาพเป็นได้เป็นอารมณ์ที่พิเศษเป็นอารมณ์ที่ ปลงว่าง่ายตามความหมายเราพยายามอธิบายความหมายในอารมณ์นั้นและเราเมื่อเราทำเข้าไปถึงอาการนั้นสภาพนอกสภาพกายสภาพจิตสภาพอารมณ์จิตเราทำแล้วมันก็ถูกต้องตามความหมายแล้วก็อ่านอารมณ์ที่เราทรัพย์เองอารมณ์นี่มันไม่มีคนอื่นมารับรถกับเราเราเป็นคนรับรถเราเป็นคนรู้อารมณ์ของเราว่ามันจริงเราจะรู้ความจริงตรงนี้เกิดปัญญารู้ว่าเป็นอารมณ์ที่มาทำลงตัวเมื่อทำได้ตามจริงแล้วมันเป็นหนึ่งว่างโปร่งไม่มีอาการของนิวรณ์ไม่มีนิวรณ์มาผสมแล้วมันสบายโปร่งเบาพยายามในความหมาย บอกแต่การรับรู้รสการลงตัวที่เราเป็นได้ของใครของมันจะเห็นจะรู้เมื่อการพยายามจัดแจงพยายามปรับปรุงลงไปแล้วมันจะเป็นเมื่อมันถึงจุดนั้นก็เป็นอย่างนั้นซัดซ่าสิ่งนั้นอาจจะเป็นเครื่องทำให้เราแน่ใจโดยสัจจะมันจะแน่ใจว่าเออจริงนะอันนี้มีจริงสภาพนี้เมื่อได้แล้วเป็นจริงมีอย่างนี้เมื่อเราได้รับรู้รับเห็นแล้วเราก็ทำให้มันถึงบ่อยๆการพอใจการยินดีการหัดฝึกอบรมมันก็จะช่ำชองชำนาญสามารถเพิ่มขึ้นมันจะสามารถเพิ่มขึ้นและความจริงที่เราได้พบว่ามันวิเศษจริงมัน เครื่องดึงดูดเราไปด้วยไม่ใช่เครื่องล่อแต่เป็นเครื่องจริงมาเป็นได้แล้วก็ทรงสภาพแล้วมันก็จะปลดปล่อยปลงวางสิ่งที่เราเองเราต้องการปลดแล้วเราจะเห็นความดีกว่าเนื้อกว่านั้นจริงมันเป็นสภาพกว้างเบาสมองสงบระงับมันไม่ใช่รถของการปรุงหรือการสร้างสภาพขึ้นมาล่อแต่เมื่อเราจัดแจงเมื่อเราพยายามปรับปรุงเข้าไปสู่สภาพที่บร