250722 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ034.txt

่าปากนะไม่ต้องฝึกจริงๆต้องชัดเจนต้องใช้จิตสติสัมปชัญญะปัญญาเห็นได้จริงเลยว่าอะไรกันอ่อนแอแค่นี้หรือเราคนอื่น ก็ทำได้ทำไมเรามันเป็นยังไงกันเชียวพยายามเอาจิตเข้าพยายามสู้จริงๆฝึกหัดอดทนกรรมวิธีใดที่เราจะสามารถทำยังไงแก้ไขมันทุกวิถีทางและแรงเห็นว่าพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าตื่นนะมันดีก็หลับมันไม่ใช่อื่นน่ะเห็นชัดเจนเลยว่าเราดึงลงไปเราก็รู้ว่าเข้าใจกันแล้วตกลงกันแล้วแค่นี้เรายังสู้ไม่ได้แค่นี้เองเราตกลงสัญญากันแล้วเอาแค่นี้แหละเอาอย่างนี้อาการอย่างนี้ให้มันสำเร็จไม่ได้แค่นี้นี่เป็นตัวฝึกเจโตว่า 10 กว่าโตเป็นนโยบายที่สำคัญที่พาทำเนี่ยเข้าใจให้ได้แล้วจะรู้ว่า บทบาทสำคัญเหมือนที่เคยพาทำตั้งแต่ปฏิบัติทางกามให้ปฏิบัติในรถละเครื่องกินเครื่องใช้พอใช้เนมหมดอายุตาอะไรอื่นๆมานั่นน่ะล้นแล้วจะให้ปฏิบัติด้วยองค์ประกอบนโยบายอันสำคัญของพระพุทธเจ้าพามาทั้งนั้นในโลกกินเนื้อสัตว์นี่เลิกกินอาหารปรุงแต่งเลิกกินในนู้นไอ้นี่เลิกใช้ในเครือข่ายโบราณจะเป็นอุบายโกสนที่ทำให้เราจิตกล้าหาญชาญชัยมาทั้งสิ้นแต่สิ่งพวกนั้นมันมีของที่เอาออกจากกายได้เพราะเป็นวัตถุนอกตัวไอ้นี่แม้มาอยู่ในตัวไว้วันหลังเอากรรไกรมาขลิบออกก่อนดีไหมตัดเปลือกตาออกทิ้งไว้ก่อนพอเสร็จแล้วเขาเย็บเข้าใส่คืนเอาไหม ตัดเลยในคลิปเลยเนี่ยเป็นครึ่งวงกลมออกไปเลยเนี่ยตัดเอาออกไว้ก่อนเดาฟอร์มาลีนไว้พอเสร็จแล้วค่อยมาเย็บเอาเข้าคืนดีไหมดูซิว่ามันจะไหวไหมมันจะเอาอะไรมาหลับอีกตอนนี้สงสัยมันมาใช้เปลือกตาทีนี้มันหลับไม่รู้เรื่องเลยนะมันก็เอาลูกกะตาเธออย่างเงี้ยแข็งพออย่างเงี้ยเออไม่รู้เรื่องแล้วว่าตัดเปลือกตาเสียเวลาเปล่าไม่มีอะไรดีก็ฝึกพยายามมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวทั่วพร้อมมีสติสัม มีจริงๆไม่ท้อถอยพยายามอุตสาหะไม่ท้อถอยมีสติสัมปชัญญะพยายามจริงๆพยายามให้มันใกล้มันชิดอาการให้มันกลายเป็นอิริยาบถเอมันจะไปรู้รู้มันทำให้เกิดสติเก่งกล้าด้วยสติของเราแข็งขึ้นด้วยและสัมปชัญญะปัญญาของเราก็รู้ของจริงรู้ตัวจริงแล้วก็จะรู้อิทธิวิธีรู้เหลี่ยมรู้มุมรู้แม้ที่สุดถ้าทำได้มีอารมณ์มีอะไรที่เราสัมผัสเราก็จะรู้รสรู้อารมณ์จริงของมันชัดแจ้งดังที่ได้พูดแนะนำไปก่อนว่ามันจะเป็นอย่างนี้เหมือนลายแทงมันก็บอกหลายครั้งแล้วไปถึงนี้จะพบวันนี้นะอันนี้จะมีสีสันอย่างนี้นะอันนี้จะมีความ หวังนี้นะอันนี้จะมีผิวพรรณอย่างนี้นะนี่มันจะงามอย่างนี้เพชรเม็ดนี้จะไปเจอนี่ถึงบ่อนี้จะเจอเพชรเม็ดนี้ถึงบ่อนี้ตื่นดึกขนาดนี้จะได้เพชรขนาดนี้น้ำจะใสขนาดนี้บอกไปเราก็จะไปเจอตามลายแทงอย่างที่ว่านี่ถ้าใครเห็นว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาใครทำได้แล้วจะเห็นมันเป็นเรื่องธรรมดาเป็นเรื่องอารมณ์ว่างๆง่ายๆไม่ใช่อารมณ์ที่เราไปสร้างสรรค์อะไรขึ้นมาเราจะเข้าใจคำว่าสังขารชัดขึ้นว่าจิตนี้เราปรุงธรรมดา ปรุงพรมหักห้ามปรามรถปล่อยมันไปบ้างเราจะเห็นได้ว่าจิตไม่ปรุงอะไรนี่มันเป็นได้นะถ้าใครทำได้ง่ายจนกระทั่งสามารถเข้าถึงบทแห่งการทำสมถะเจโตสมถะได้ก็จะเห็นการไม่ปรุงมันเลยให้มันมีธาตุรู้ที่มันเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปแล้วมันก็โปร่งว่างสักตัวรู้ลมหายใจเข้าออกแค่นี้เบาๆไม่ต้องมีอะไรอีกอันนึงซึ่งเราจะต้องไปคอยควบคุมคอยระมัดระวังคอยอะไรเลยเพราะมันเป็นอย่างนี้หรอยถาพุทธญาณความจริงตามความเป็นจริงคุณจะรู้อ๋อมันเป็นอย่างนี้หรอคุณจะ สภาพนี้เกิดแล้วหนอเป็นระนองเป็นอย่างนี้จะเข้าใจเลยการเข้าถึงสภาพที่มันถึงปรมัตถ์นี้อัญญาโกณฑัญญะโอ้กดสัญชาติถึงแล้วเห็นแล้วได้แล้วอย่างนี้มันถึงประมาณมันถึงจริงของจริงมันเห็นของตนอ๋ออย่างนี้หรือมันออกรถเป็นอย่างนี้อาการเป็นอย่างนี้ถ้าทำได้ถ้ำจองแล้วก็อย่าไปปกติมันปกติง่ายแต่ทำเมื่อใดก็ทำได้ก็ง่ายเพราะยังไม่ก็ทำไปจนกว่ามันจะถึงพอถึงก็อ่านอารมณ์ดูเธอโอ้มันไม่มีสังขารมันง่ายๆอย่างนี้เองนั่นแหละไม่ต้องไปยุ่งยากอะไรมันไม่ต้องไปมีอะไรไม่ต้องไปยกไปปล่อย ไม่รู้จะพูดยังไงภาษาไทยมันก็อย่างนั้นมันก็บอกไปสื่อเข้าไปหาอารมณ์ของปรมัตถถ้าใครได้ใครเป็นใครมีใครถึงก็อ๋อเองอ่ะก็ฟังในรายละเอียดต่างๆที่พยายามสื่อให้เข้าใจพระพุทธเจ้าสอนเราว่ามีภาวิโตอบรมแล้วจบลงไม่มาเกิดปรากฏการณ์เกิดสภาพที่ปรากฏการณ์แล้วเราอบรมจิตอบรมไปอบรมไปทำไปปรากฏการณ์ที่เราได้เรียนรู้โดยปริยัติอาการเข้าใจอันที่เข้าถึงอันที่เป็นได้ เธอจะปรากฏกับเราแล้วก็ปลาตัวผู้ตั้งเกิดการเข้าสู่สภาพนั้นที่จิตวิญญาณเป็นได้ทำไปทำไปนี่มันสงบความลับให้มันได้ดีอบรมแล้วได้ดีไปเรื่อยๆๆๆตามีการกระทํา นั่งนั่งนั่งนั่งนั่งนั่งนั่งนั่งไปแล้วจนเราไปเห็นธาตุแท้ความจริงเราจะไปเห็นธาตุแท้ความจริงอีกอันหนึ่งเฮ้นั่งรถปล่อยให้จิตที่เฉยๆถ้าไม่แสบเหมือนกับเสพฝิ่นเสพพบซดกาแฟสดสูตรสิ้นสุดโอเลี้ยงเราไม่ได้เสพเราอยู่ว่างๆเราก็จะรู้ว่าอยู่ว่างๆเนี่ยมันสู้คิดมันสู้ทำงานมันสู้พูดมันสู้ประกอบกรรมไม่ได้สู้ไม่ได้แต่ถ้าจิตคือถ้าไปติดก็อีกอย่างนึงโอ้ยสุดแสบฟินไม่ได้เพราะถ้าปล่อยให้คุณนั่งหลับตาแล้วก็ไปเสร็จ แชร์ปี๊บติดภวังค์ติดภพติดอยู่นั่นแหละเพราะเพียงแค่คุณเท่านี้แก้ไม่คุณติดภพไม่ติดภวังค์เท่านี้คุณจะเห็นได้เลยว่ามันติดจริงกับฝิ่นคนที่ติดมาแล้วจะรู้ตัวแสนรู้คนที่ไม่ติดก็จะมารู้ว่าโอ้ให้เราพูดให้เราทำการงานให้เราทำโน่นทำนี่ก็ยังสบายกว่าที่นี่แล้วคุณก็จะไม่ขี้เกียจเพราะ 1 ถ้าคนไม่เห็นความจริงไม่รู้ความจริงว่าการเสพติดภวังค์เป็นอย่างนี้คนนั้นก็จะไม่ไถ่ถอนก็จะเสพติดถ้าไม่มีใครบอกเสพติดไม่รู้ตัวแต่ไปจนบอกแล้วว่า 100 ปียังน้อยไปเขานั่งหลับตาเสพติด ตายหลับตาฤาษีมานี้เขานั่งกันเป็นหลายร้อยปีนะนั่งเสพว่างั้นน่ะมันก็จะไม่มีอะไรมันก็นั่งเสียงดังนั้นได้เราก็แสบไม่เหมือนฝิ่นซะด้วยเพราะว่าเปลี่ยนเงินมันยังจะต้องไปทำปฏิกิริยากับเซนสรีระร่างกายไอ้นางเศษไม่มีอะไรก็นั่งหลับนั่งหลับดีไปงั้นแหละนั่งก็ดับไปงั้นแหละนั่งแข็งกินแล้วก็มานั่งนั่งแล้วก็กินกินแล้วก็มานั่งๆแล้วก็มากินสายนั่งหลับตาก็ไม่ได้ก็นั่งนั่งจนเป็นไปเพื่อความสวยเหนื่อยเกียจคร้าน เรื่องอะไรไม่ใช่อาจจะเล่าเรื่องอะไรอนามัยตัวภาษาบาลีคำแปลว่ามันขี้เกียจแล้วเราไม่รู้เท่าทันมันง่ายๆนะว่าเราขี้เกียจมันไม่อยากทำงานนั้นไม่ทำงานนี้ในมันคือความขี้เกียจที่แท้ๆแต่ไม่เคยรู้ตัวเราเพราะว่าผีมันสิงความที่ไม่อยากจะทำอันนี้มันหาเหตุหาผลหาเรื่องไปทำทำไมทั้งๆที่ไม่ได้ผิดบัญญัติวินัยไม่ได้ผิดอะไรเลยควรจะอยู่ร่วมกันควรจะมีกะจิตกะใจมีอิทธิบาทเอื้อเฟื้อเกื้อกูลมันไม่เอามันก็ไม่รู้ตัวว่าขี้เกียจมันก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองจะเป็นคนไม่มีกะจิตกะใจอะไรเลยไม่มีอิทธิบาทอะไรไม่มีวิริยะไม่มีแม้แต่จิตก็ไม่มีกะจิตกะใจอะไรดูดายเฉยเมย เฉยๆมันไม่เข้าใจตัวเองธรรมะของพระพุทธเจ้านี่ลึกซึ้งยิ่งนักเป็นไปเพื่อประโยชน์เป็นไปเพื่อคุณค่าไม่จำเป็นไปเพื่อความสูญเปล่าพระพุทธเจ้าท่านตรัสแล้วศาสนาพระเจ้าไม่ใช่เป็นความสูญเปล่าเป็นไปเพื่อความมีคุณค่าว่างว่างเปล่าสะอาดแต่ไม่ใช่ไปเป็นความสูญเปล่ามันมีนัยยะอีกมากไปหลายอย่างหลายประการที่ค่อยแยกค่อยๆบอกค่อยๆที่เห็นมันก็สบายนั่งอย่างนี้มันก็สบายนะเจอได้ขนาดนี้ก็ให้ได้ขนาดนี้ให้มันได้ มันไม่ใช่ว่ามันง่ายมันไม่ง่ายแต่ก็ต้องฝึกถ้าไม่ฝึกมันก็ไม่ได้ถ้าไม่ได้ก็ไม่ถึงเมื่อไม่ถึงก็ไม่รู้อารมณ์แท้ก็ได้แต่ดาวเป็นตรรกะวิทยาเป็นแต่เพียงเหตุผลมันไปถึงความจริงเขามาถึงความจริงเราก็จะรู้ว่าออกเป็นได้อย่างนี้เป็นได้แม้เป็นได้ 1 ครั้ง 2 ครั้งก็ยังไม่ง่ายต้องเป็นไปได้บ่อยๆเพราะพรุ่งนี้ก็ตาก็ทำให้มากให้บ่อยจนเป็นสัตว์มาบัดจนเป็นที่ติดจนเป็นความตั้งมั่นแคล่วคล่องชำนาญมีภาษีไปทำได้ไม่ทำอย่างเรือเลยบอกแล้วว่าวิธีการอย่างนี้ไม่ทำเรื่องถ้าทำแล้วก็ได้ชำนาญขึ้นเมื่อเราทำได้กิเลสหมดเองนิวรณ์หมดจึงวางแล้วทีนี้มันไม่ยากอะไร หาแม่ใจว่าจะมานั่งดีนั่งอย่างนี้แล้วปล่อยให้มันดีมันก็จะดีเหมือนกันแต่เผอิญว่าเราเองเพลียเพลียมีอะไรต่ออะไรบ้างเล็กน้อยมันจะเปรี้ยวมันจะดีง่ายเหมือนกันแต่ถ้าเกิดว่าเราสดชื่นเต็มที่สบายนะนั่งก็นั่งไปไม่รีบไม่อะไรก็พักไปอยู่ไปธรรมดาแต่ปกติจิตมันก็ทำงานมันหน้าที่ของมันมันคิดมันนึกมันก็หน้าที่ของมันเพราะมันมีอะไรเป็นเชื้อเป็นทุนให้มันคิดมันนึกมีเรื่องอะไรอยู่ในจิตในใจนิดหน่อยที่เรายังค้างที่เราจะทำงานมันก็หยิบมาทำงานเหมือนกับแม่ครัวพอครัวเขาไปในครัวมีเศษท้องกระเทียมผักกาดอะไรอยู่ในครัวมีพอบอกว่าจะกลัวมันก็คนครัวทำครัวแต่มันก็หยิบของมีอยู่ในก้อนครัวน่ะมาทำงานเหมือนกัน แต่ถ้าเผื่อว่าเราไม่เอาเราไม่ทำอะไรอ่ะไม่ๆไม่หยิบไม่จับอะไรมาเราก็ไม่ต้องไปค้นอะไรปล่อยมันมันก็ปล่อยก็ต้องมาหัดมันถ้าไม่หัดมันก็ไม่ได้หาได้หยุดมันยังยากกว่าหัดให้ทำด้วยซ้ำเพราะเราจะต้องหัดมากหัดให้หยุดเนี่ยหัดนั่งให้มันวางมันปล่อยนิ่งทำงานหยุดนี่มันที่จริงมันก็มากกว่าการทำงานด้วยซ้ำมันเป็นสมถะไปอีกจุดหนึ่งซึ่งมากกว่าเพราะตามธรรมดามนุษย์นั้นสังกัปปะความนึกคิดทำการงานไม่มีกิเลสนิวรณ์อะไรมันก็ไม่มีไม่มีแต่มันก็นึกคิดได้ไม่มีมิจฉามันเป็นไปเพื่อความวิตกไปเป็นควายพยาบาลที่ตกมันเป็นไปเอาผู้หญิงสาวิตตก มันทำได้ทำงานไม่ต้องมีพรุ่งนี้ไม่ต้องดำริไปเบียดเบียนใครไม่ต้องดำริไปในกามไม่ต้องรีบไปในพยาบาทอะไรมันก็ทำงานธรรมดาธรรมชาติมันได้อย่างนั้นง่ายกว่าเพราะฉะนั้นถึงจุดสำเร็จถึงจุดสำเร็จอันนู้นก่อนพระอรหันต์ถึงก่อนจนมาทำเจโตสมถะเนี่ยมันได้เป็นอุปการะนั้นหนึ่งและมันจะเห็นสิ่งที่เทียบเคียงเพราะว่ามันว่างมันไปอีกองค์นึงถ้าเราสู้เป็นสมาธิไม่ติดแล้วนะไม่ง่ายนักแต่ถ้าเกิดว่าล่อให้ติดและยิ่งมีของเล่นเครื่องเล่นอะไรบอกนั่งหลับตาเข้าไปแล้วไปเล่นนู่นเล่นนี่เล่นชานเล่นอะไรไอ้ชาฤาษีน่ะมันมีอีกเยอะนี่ไม่เอามาใช้ไม่เอามาบ่นด้วยไม่เอามาใช้ไม่เอามาประกอบว่าเราจะเห็นได้ว่าถ้าเผื่อว่าการนั่งหลับตาแล้วก็เข้าไปเล่นอารมณ์ นอนอย่างนี้มีด้วยนี่ในพระไตรปิฎกต้องมีไม่สูตรใดก็สูตรหนึ่งแต่ไม่มีเลยเหมือนอย่างเกจิอาจารย์ก็บรรยายสูตรเดียวก็ไม่มีวันนั่งหลับตาไปจะมีนิมิตสีเหลืองสีเขียวสีแดงจะเล่นลิเกอย่างโน้นอย่างนี้มีงู้นอย่างงี้นะมีจิตอย่างโน้นอย่างนี้นะไม่มีไม่ปรากฏในพระไตรปิฎกเนี่ยยังไม่เคยเจอเลยบอกว่านั่งหลับตาเข้าไปแล้วจะเป็นอาการอย่างนี้เหมือนอย่างเกจิอาจารย์ที่เขียนเป็นเล่มตำราเล่มเบ้อเร่อโบราณแล้วก็อธิบายโดยอาจารย์เป็นอภิญญาเป็นอะไรต่ออะไรเยอะแยะนะไม่มีไม่เคยมีในพระไตรปิฎก 45 เล่มไม่มีเลยแต่ก็หลงกันเหลือเกินแล้วก็ไปติดอะไรๆมากันนักหนาไอ้แบบนั้นน่ะเพราะว่ามันเป็นเครื่องรอแล้วมันสนุก 5 นาทีตั้งใจทำให้ดีให้ได้อารมณ์สบายตั้งใจทำล่ะสมควรแก่เวลาทำงานก็ทำงานเพราะเวลานอนก็นอนถึงเวลาหลับก็หลับหลับแล้วจะกำหนดเวลาตื่นก็ตื่นตื่นมาแล้วก็ทำงานก็เป็นพระอรหันต์โดยไม่ต้องนั่งเลยก็ได้นี่เลยเพราะว่าเขาต้องนั่งเฉยๆไม่ได้นี่ไม่ได้เป็นทหารมีไม่ได้สูตรไหนบอกไม่มีนี่เป็นการฝึกอุปการะเฉยๆนะเออพระอาจารย์ต้องไปฝึกนั่งไหมเอ้ยฝึกนั่งไว้ ก็ไปทำการงานก็ไปสอนเขาไปมีอะไรเป็นอีกบทธรรมชาติธรรมดาไอ้เรื่องนั่งนี่มันเป็นเรื่องแถมเฉยๆมันแกว่งขึ้นพวกเรานี่มันอินทรีย์พละไม่เก่งถ้าไม่เก่งขึ้นแต่แม้ว่าเราไม่นั่งเลยมันก็ไม่เป็นไรนะวันคืนของเราก็พยายามสร้างสรรค์ของเราเข้าใจถูกต้องแล้วชีวิตก็แค่นี้เองสัมมนาองค์ 8 ไม่ต้องลอยชายอะไรมีการงานอะไรก็ทำถึงเวลาหลับก็หลับพักแล้วเวลาตื่นก็ตื่นแล้วก็ทำงานกันมันก็อยู่ที่สันติอโศกเนี่ยส่วนใหญ่สบายลอยตัวไปหลายคนแล้วแต่ว่ามันไม่ยังมีรายละเอียดที่จะเก็บเท่านั้นเองไม่ได้ยากเย็นอะไรหรอกเพราะปล่อยนั่งหลับยาก [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] คือการฝึกที่ผมพาฝึกมาเนี่ยตั้งแต่ฝึกมามีสีลากิเลสหยาบมาพยาบาทก็ดีโกรธก็ดีหรือแม้แต่การเป็นกามฉันทะอะไรก็ดีก็ล้างมาได้จริงหรือว่าคุณเดี๋ยวนี้คุณมีกล้ามอะไรกันนักหนาต้องการลาภยศสรรเสริญต้องการเรื่องรูปรถปิดเสียงสัมผัสคุณมีอะไรมากมายพยาบาลโกรธแค้นเคืองอาฆาตม้าลายต้องสมกับสมใจอะไรมันมีอะไรมากมายก็ได้เป็นเบื้องต้นมาแล้วก็ทำงานนี่แหละมันก็ค่อยๆลดลงไปอีกทำงานไปด้วยเนี่ยแล้วงานเหล่านี้ไม่ได้ล้างนั่นแหละโอ้ยไม่ได้เป็นโรคยกแรกเริ่มแรกนี่นั่นแหละมันเป็นการที่ว่าเมื่อมันไม่แลกก็ตามใจเราก็บางทีมันก็เอาวิชามุ่งแรง นิกเกิลการโชคดีข่มคนนั้นคนนี้อะไรมันก็มีตัวซ้อนที่เราจะหัดฝึกเพราะฉะนั้นคนที่ทำให้ถูกใจเราคนนั้นคนนี้อะไรต่ออะไรพวกนี้มันก็รักกิเลสส่วนละเอียดที่ต่อออกไปอีกไปอีกไปอีกไปอีกใจของเราก็ละเอียดขึ้นอีกวางได้ปล่อยได้ฉันไปอีกคุณทำงานอะไรคุณก็จะต้องใช้จิตทั้งนั้นแหละครับไม่เคยพูดเมื่อเช้ายังไงเมื่อเช้าพูดยังไงที่คุณสะดุดว่าไง เกี่ยวกับการงานที่ว่าเนี่ยครับแล้วก็วาดจิตให้มันอะไรกับการงานเลยครับเชิญครับผมก็เข้าใจเอ๊ยพี่พี่วันที่เราทำเอาไปทำกิจก่อนก็ได้มันไม่ตรงกับที่พ่อพูดซะแล้วแต่มันไม่เคยทำก็ทำงานนี่ก็ทำจิตทำงานก็ทำจิตด้วยมักองค์ 8 ของไหว้เจ้าในอันเดียวเลยแต่อันนี้เป็นอุปการะเท่านั้นเองบางคนไม่ต้องทำเลยมานั่งกินคนที่ได้อุปราชโดยไม่ได้เจอสมถะก็มีอยู่คนที่ได้แต่โจรใจโตจะมาถามไม่ได้โลกุตระก็มีอยู่ก็อยากดูสีทั้งหลายแหล่ได้เจโตสมถะโลกุตตระไม่มีและศาสนาพระพุทธเจ้าเนี่ยเอาลงอุตรดิตถ์เอาอะไรก็ได้เรียนรู้กูจะได้เจอสมถะไม่ได้ก็มีอยู่บุคคลประเภท 1 ประเภท อุจจาระไม่ได้อีกประเภทหนึ่งได้ทั้ง 2 อย่างอีกประเภทหนึ่งไม่ได้สักอย่างก็ไม่ได้โลกุตตระก็ไม่ได้ก็เอาหลานคนนั้นตัดทิ้งไปก็ธรรมดาไงล่ะก็ไม่ได้ก็ไม่ได้อะดิมันก็ไม่ได้มันก็ไม่แข็งแรงได้โลกุตระทำงานทำการไม่มีกิเลสอะไรไปก็ถึงเวลาหลับก็หลับถึงเวลาจะตื่นก็กำหนดเวลาตื่นก็ทำงานทำอะไรก็ได้แข็งแรงกูจะเอาอะไรกันแน่นอนไม่มีกิเลสใช่ไหม ก็มันไม่ได้จะมาซักซ้อมเอานั่งอยู่เฉยๆนิ่งๆให้เก็บมันว่างอยู่เฉยๆเป็นจิตที่มีสภาพโดดๆเฉยๆมันก็มันก็ไม่ถนัดไม่เก่งให้จิตไม่มีการงานทำการงานไปดีกว่าที่ท่านแฟชั่นอย่าไปคิดว่าคนทำงานเขาทำงานจิตไม่ได้ฟุ้งซ่านหรอกคิดว่าอยู่กับการงาน 7:00 น กว่าคนที่ทำการงานด้วย ขอดูหนังเฉยๆนะจิตฟุ้งซ่านกับคนที่ทำการงานด้วยแล้วก็ไปโทษคนเขาทำการงานว่าจิตฟุ้งซ่านมันมีสิ่งที่มันอยู่กำหนดแล้วมันก็เป็นเหตุของมันถึงบอกว่าคุณทำการงานนี้เพื่ออะไรกิเลสอะไรตัวตนอะไรคุณทำแล้วคุณจะติดใจเอาคนปลูกต้นไม้ให้คุณขนดินคุณทำอะไรคุณพฤติใจอะไรกันนักหนามันทำงานเพื่องานเป็นเหตุเป็นปัจจัยเป็นผลในโลกเป็นสัมมากัมมันตะแต่คนที่ไม่ทำการงานให้นั่งอยู่เฉยๆแหมนึกว่าเป็นตู่เขาก็ฟุ้งซ่านของอะไรตัวเองนั่งอยู่เลยจริงๆด้วยแล้วก็ไม่รู้ตัวไม่เข้าใจพระพุทธเจ้านี่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ไอ้ผมมันก็ไม่มีปฏิภาณฉลาดพอที่จะเนี่ยค่อยๆแก้ไขที่ว่าสอนไปก็เก่งขึ้นเรื่อยๆถ้าไม่พรุ่งนี้นะก็มันก็ไม่ออกใช่ป่ะไอ้เราก็เราก็มันก็เข้าร่วมไปไม่ถึงจริงๆนะเนี่ยอย่างเงี้ยมันก็ออกมาเรื่อยๆดีแล้วล่ะไอ้จุดนี้ผมจะต้องเอาตีเปิดเผยอีกเหมือนกันแก้ด้วยแก้ครบไงนะพระพุทธเจ้า หยาบน่ะมันใช้ไม่ได้มันจะจับตัวหยาบๆมันพาทุกข์ทุกอย่างแต่ว่าถ้าจ่ายจริงๆมันละเอียดกว่าวัฏจักรตัวรองไปจากหินทาโดยสภาพจริงลงตัวแล้วมันเป็นฐานละเอียดก็มานั่งเฉยๆนี่นั่งโดยไม่ทำงานนี่ตกเบียดเบียนตัวเองล่ะเป็นนางหญิงสาวที่ตกล่ะนั่งเฉยๆเนี่ยกำลังนี่แหละไม่ทำงานเนี่ยเราไม่ได้ไปในการนะเราว่าเราไม่ได้ดำริเป็นพยาบาลนะ อ้าวแล้วเอาอะไรเปลี่ยนตัวใหม่ไม่ได้ดำริกาไม่ได้บุหรี่พยาบาทแต่ดำริพบกิเลสเพราะว่าตัณหาอ่าวิจารณ์คือความไม่กระจ่างแจ้งความไม่รู้ก็อย่างนี้คือจะไม่เข้าใจกระจ่างคนนี้คือวิจิกิจฉาทั้งสิ้นตอนนี้ค่อยๆๆคือมันโง่ยังไม่กระจ่างแล้วเนี่ย ไตร่ตรองไปทดสอบเองอ่านเอาเองนะอยู่ฝั่งนึงเห็นว่าเห็นความจริงขึ้นไหมคุณไปนั่งทดสอบเข้าใจว่าได้ดิบได้ดีอะไรนะดีแค่นี้ยังไม่ขายแต่ถ้าชั้นเดียวสองคนที่เขาไม่ติดอะไรต่ออะไรมากมายแต่มีมีโอกาสทำวัดกันมันไม่ถูกตรงทีเดียวมันก็มันก็ไม่ค่อยแม่น เราเองเราแก้ไขพวกๆนี่ทำไมมันยากจังเลยเพียงแค่มาไม่รู้กี่ปีกี่ปีแล้วมันเล่นเข้าไปไม่ถูกเปล่าภาษามันไม่กำกับวันนี้ได้ภาษาที่จะเอาไปกำกับทีนี้ชัดขึ้นอีกมากๆนะดีนะวันนี้อันนี้ก็ดีแต่ตอนที่ผมพูดแล้วเมื่อเช้านี้ผมก็ยังไม่สะใจนะไม่ถามขึ้นมาตอนนี้ผมเองผมก็ผ่านผมก็จำไม่ค่อยแม่นด้วยซ้ำไปเมื่อเช้านี้พูดไปแล้วเขาก็ไม่ได้เคยได้บอกสัจจะไปเท่านั้นเองแล้วก็ไม่ได้นึกว่ามันจะเป็นเหลี่ยมอ๋อจริงๆไม่ชัดขึ้นอย่างนี้เหลี่ยมขึ้นมาชัดเลยเออจริงด้วยนะไอ้เราก็พาซื้อไอ้เราก็คิดว่าดีดีอันนี้ดี สัมมากัมมันตะคือลักษณะหนึ่งทำงานด้วยการกิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวกับสารประเภทใดต่างประเทศจะเป็นงานและอีกอย่างหนึ่งนี่เกี่ยวกับนั่งเดินยืนหรือพิจารณาร่างกายก็ไม่มีปัญหาอะไรเก็บก็เก็บไปสิจะทำอะไรมีอะไรต่ออะไรก็ได้ก็เป็นเป็นตัวเป็นตัวที่การงานโดยตรงโดยที่ไม่ได้ไป 2 อย่างถ้าคุณทำการงานด้วยและคุณก็พิจารณาไปด้วยคุณก็ปลดปล่อยไปด้วยคุณได้ทั้งการงานที่เป็นการงานที่เป็นของ เป็นประโยชน์ท่านและการงานของตนที่ประกอบทำการงานไปด้วยใช่ไหมแต่กรุณาทำอย่างนั้นคุณก็ได้แต่การงานอย่างเดียวของคุณการงานปฏิบัติธรรมแต่การงานโลกไม่มีอะไรเลยอันไหนมันดีกว่ากันถ้าเผื่อว่าควรจะเป็นตามที่ผมเข้าใจเพราะว่ามันมันจับยากเลยต้องเอาให้มันละเอียดไปให้มันดูแลไม่รอดแล้วมันมีเวลามากมันมีเวลามั้ยอีกอย่างนึงแต่ว่ามันทำน้อยกว่างานอะไรต่ออะไรเรียนอะไรนักหนาล่ะมันไม่ใช่กลางของจริงมาทบทวนเท่านั้นเองทบทวนเท่านั้นเองแล้วมันก็ไม่ใช่สภาวะที่ไม่สมมตินะ พ่อคุณเอาของเก่าเอาความจำเท่านั้นนำมาล้างแผลเราทำร้านเถอะมันเป็นแค่เพียงความนึกคิดนะมันไม่ได้มาเออกรรมมันสัมผัสจริงๆเดี๋ยวนี้เราก็ล้างเดี๋ยวนี้มันไม่ใช่นะเป็นแต่เพียงเราตั้งใจใส่มันเท่านั้นเองตั้งตั้งค่าถ้าเผื่อว่าเจอนี้เอาอย่างนี้เออไอ้นี่มันผ่านมาอย่างนี้ป๊าไม่ดีก็เลยจะเอางี้ก็เป็นแต่เพียงวางทีท่าว่าเท่านั้นเองมันไม่จริงนี่นามันจริงที่ไหนแล้วก็มานั่งทบทวนจะเดินจงกรมจะนั่งคิดนึกอะไรเนี่ยมันเรื่องจริงหรอแล้วทำไมคุณไม่รู้หรอก็ตกไม่ได้ทิ้งนี่ผมก็บอกให้เขาทบทวนที่บุพเพสันนิวาส คุณธรรมไม่ใช่เรื่องจริงเลยในเวลาทำงานไปนี้เรื่องจริงคุณรู้เท่าทันทีได้ประโยชน์ทันทีเลยของจริงด้วยได้ทั้งงานที่มันเป็นงานให้แก่โลกได้ทั้งการปฏิบัติธรรมไม่ใช่คำนวณโดนด่าเราจริงๆด้วยเลยมันมีคุณค่ากว่ากันถ้าไม่รู้กี่ต่อคุณฟังดีๆชัดมั้ยจะมีรถมีเสียงมีกลิ่นมีรถมีการมีพยาบาทอะไรมันก็จริงๆเลยอ่ะไอ้นั่นไม่ได้เพียงว่าคุณเอาพยายามนึกทบทวนอะไรต่ออะไรต่างๆนานาระลึกเอามาอะไรๆมันไม่ใช่ของจริงปัจจุบันแต่ก็ทำด้วยอันนั้นไม่ใช่ของจริงก็จะไปทำมันมากกว่าทำไมเราก็ทำเป็น ยิงมันมากกว่าไม่ดีหรอกได้ไม่ได้ก็ไม่รู้กันไปสัมผัสแล้วก็วางมันได้ปล่อยมันได้เอาก็ได้ก็มันดีแล้วอีกทีนึงคิดว่ามันเป็นยังไงมันพิจารณาให้มันเนียนพิจารณาก็ไม่ได้ไปพิจารณาแล้วมันมีอะไรมากระทบให้คุณมีเมียน่ะแล้วมันกำลังมายั่วเราจริงเหรอก็เปล่าคุณก็เอามานึกคิดเฉยๆแต่ก็ต้องทำเพื่อที่จะตั้งใจเพื่อที่จะรู้เหตุผลเพื่อที่จะรู้ว่ามันเหลือหรือไม่เหลือก็ต้องทำด้วยก็ไม่ได้ให้ทิ้งแต่ว่าทำไมจะต้องไปทำมากกว่าคุณคิดยังไงอะไรเลยคือเสร็จก็ไม่ใช่เรื่องจริง ทำยังไงกูจะไม่โมโหจะหมดสงสัยทำยังไงกูจะหมดสงสัยอ้าวเดินจงกลมอ้าวอ้าวกลับไปภาษาแล้วมันว่าอะไรแล้วล่ะกูทำงานใช่ไหมแล้วก็ประสาทเขาต้องทำงานใช่ไหมเราก็ต้องมีสตางค์ไปผจญกับอะไรอย่างจริงใช่ไหมล่ะไม่ใช่มานั่งเดินจงกลมอยู่นี่ไอ้เรื่องไม่ได้ไปชนกับอะไรมาเดินจงกรมมานั่งนึกไม่ได้ไปชนกับอะไรทำไมคุณพูดกลับไปกลับมาเอาอะไรกันแน่กูจะเอาผัดสับเป็นปัจจัยเลยกูจะเอามานั่งเดินจงกลมทำอะไรล่ะคุณทำอะไร ก็ต้องทำด้วยไงแล้วมันจริงไหมเล่าให้คนที่คิดไว้จริงไหมล่ะยังไม่จริงใช่ไหมเราต้องไปเจอสัมผัสจริงใช่ไหมก็ทำไมจะต้องทำโดยคิดมากกว่าเหรอมันยังไม่ใช่ตัวจริงไม่ใช่ปัจจุบันไม่ใช่การปฏิบัติแท้มันเป็นแต่เพียงพอ มันเป็นบุพเพนิวาสานุสติญาณเป็นการปฏิบัติธรรมเหมือนกันเป็นการทบทวนเป็นการประกอบกันวิชานี้ไม่ใช่อาจจะไปเจอพี่โชว์ไอ้ปฏิบัตินี่เป็นทางสำคัญ เข้าใจไงถึงบอกว่ามันถึงทำมันไม่สนิทใจไม่เต็มใจแล้วมันก็เจตนาตั้งใจไม่ค่อยพอเพียงแล้วมันก็เลยช้ามันไม่เต็มที่เหมือนพ่องได้ยิ่งสับสนมันก็ยิ่งไม่เคยยิ่งขึ้นแต่ดีนะเด็กๆปฏิภาณมันก็ยังไม่พูดไปแล้วนะนึกออกเมื่อเช้า แต่สำคัญดีดีแล้วทีนี้ทำให้ผมตอกลิ่มลงไปบอกว่าเอาอะไรหยิบประเด็นนี้เป้านี้เหลี่ยมนี้เข้ามาที่นี่ผมจะได้เอาไปขายเอาไปซัดออกมาอีกให้ละเอียดขึ้นอีกดีจุดนี้สิพอดีที่ผมจำได้นี่ผมก็มันๆแต่ผมก็ตรวจดูว่ามันไม่ใช่ลักษณะมันก็เลยผมจำได้อย่าไปคิดว่าคนที่ทำงานนั้นจิตใจฟุ้งซ่านนะจิตใจฟุ้งซ่านกว่ากัน ไม่ชอบการงานคืออะไรล่ะขี้เกียจอ่ะดิอบายมุขนะไม่ใช่มากินเลยฉันดีฉันดิบอะไรนะโอ้โหขี้เกียจทั้งหมดเลยหรือเปล่าเออก็จิตที่มันไม่ปรารถนาจะทำงานทั้งๆที่มันก็ไม่มีท่าอะไรป่วยก็ไม่ป่วยอะไรก็ไม่มีแล้วคุณจะอยู่เฉยๆแล้วก็อยู่เฉยๆไม่ทำอะไรแล้วมันจะทำแล้วเราจะมีอะไรบ้าง แก๊สดูถูกเราจังเลยนะที่เราทำอะไรมาศาสนามานี่มันหลอกฉันด้วยหาว่าเรามาหลอกซะอีกตัวเองเราว่าเรามีใจจริงใจจริงนะจะพัฒนามนุษย์ให้ดีหาว่าเรามาหลอกโอ้โหเตชะพงศธรสายเราหนักนะเนี่ยมาหลอกหรือเปล่าแต่ผมหลอกกันเร็วตอนนี้ผมรวยขนาดไหนแล้วล่ะตอนนี้ได้อยู่ได้ดีรวยโอ้โหมหาศาลเลยตอนนี้แหมเป็นเจ้าสัวใหญ่เลยตอนนี้เพราะว่าหลอกคนมาใช้ต้องเป็นร้อยแล้วนี่โอ้โหมหาศาลเลยนี่ร่ำรวยกันใหญ่เลยเนี่ยถ้าไม่เข้าใจโดยธรรมะนะ ไม่รู้ตัวรู้ตนน่ะมีแต่อัตรามีแต่กิเลสอะไรตัวตนของเราของกูของกูอะไรอยู่มึงก็ไม่ได้ไม่ได้ไม่มีเบื้องต้นทำการบั้นปลายไม่ได้ละได้รถอะไรมาไม่ได้หรอกเพราะว่าผมยังคิดการงานเขาก็ช่วยทำงานใหญ่เลยอะไรอย่างเงี้ยอืมอะไรไปกับกลางคืนยังไม่เอางานที่เป็นหลักหลายตัวจริงก็ ขี้เกียจมากหน่อยพอได้กิ๊กก็ได้เงินก็ไปถูกกินพอได้เงินน้อยก็ไปสูบเงินหมดแล้วค่อยมาทำงานก็บอกว่านั่งไปนาปานน่าจะตีมานั่งจิบนี้มันยากมันฐานสูงไอ้ผมก็พูดไม่คุ้มสักทีตอนนี้ได้อะไรละเอียดขึ้นมาอีกซอยนึงหมายความว่ามีการงาน ใหญ่โตสมถะไม่ได้ฤาษีมาเจสโตสังฆทานถวายพระพุทธเจ้าถึงไม่รับรองสมถะไม่มีโลกุตตระถมไปมีบ่อไว้พักมีลุงไม่พักก็ได้แต่ผักแบบฤาษีรถไฟ ไม่ต้องมีรายละเอียดอีกอนาคาบางทีก็มีงานมีมากอย่าว่าแต่นาคาผมเคยบรรยายไว้มันซับซ้อนน่ะแม้แต่พระอรหันต์ก็ง่วงได้บ่อยๆไงเนี่ยทำไมไฟมันสูงไงเวลาสอนเนี่ยผมก็ต้องพูดเรื่องนี้ก็ต้องดูก็ต้องหาเรื่องที่จะให้เขารู้สึกตัวอะไรต่ออะไรก็ว่าไม่ใช่เรื่องโวหารน่ะเยอะแยะไป มิตรภาพถูกไหมถูกกรุงเทพฯมันก็มันง่วงหมดทุกคนทำไมมันก็ไม่รู้ง่วงก็ทุกข์อ่ะดิกลับเหรอใครจะต้องไปทะเลประชดประชันอะไรก็ทำไป ตามปกติธรรมดาของพระพุทธเจ้านี่นาถ้าให้ทางไปอุปการะส่วนนั้นส่วนนี้ก็ทำไปมะองค์ 8 อันเป็นทางเอกอยู่แล้วส่วน