251002 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ035.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันเสาร์ที่ 2 ตุลาคมพุทธศักราช 2525 พ่อท่านประวัติศาสตร์ได้อบรมวัดเย็นฝึกเจโตสมถะที่พุทธสถานปฐมอโศกอะเราเริ่มการทำวัตรเย็นกัน 5 โมงถึง 6 โมงได้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปในการทำวัตรเย็นนี้ออกพรรษาแล้วนี่ก็ดังที่กล่าวแล้วเราจะสวดมนต์ถ้าเผื่อว่ามีพอจะสวดกันแต่มันน้อยกว่า 4 คนก็คงจะไม่สวดละทำมันมากกว่า 4 คนขึ้นไปก็จะสวดกันพอเป็นพอไป โอนแล้วเราก็บำเพ็ญเจโตสมถะกันไปจนถึง 6 โมงและในการบำเพ็ญเจโตสมถสวดมนต์นี้ใครจะขึ้นก็ได้ไม่ขึ้นก็ได้อันนี้เพราะเราได้บอกกันแล้วว่ามันเป็นเรื่องของสัจจะผู้ใดเห็นประโยชน์ก็เอาผู้ใดไม่เห็นประโยชน์ก็ไม่ได้เห็นว่ามันมีอะไรอื่นดีกว่าก็ว่าไปถ้าใครเห็นโดยการมีฉันทะมีความพอใจมีความยินดีมีความพากเพียรที่จะทำให้เป็นไปก็เอาเพราะโดยจริงโดยสัจจะเลยว่ามันบางคนก็ไม่เห็นคุณเห็นค่ามันทำแล้วบางคนอินทรีย์พลังจิตมาทำอย่างนี้มันไปทำงานทำให้ประโยชน์ไอ้โน่นไอ้นี่ทำอะไรก็ได้มันมีประโยชน์กว่าจริงๆอ่าอันนี้ปล่อย ติดตามมีตามได้ตามเป็นจริงของทุกคนเราจะบอกกันให้รู้ทวนตัวในหมู่อโศกเราโดยเฉพาะตั้งแต่นักบวชไปแล้วก็เป็นไปไม่ถือว่าไอ้นี่จะขึ้นไม่ขึ้นเป็นตัวอย่างไม่เป็นตัวอย่างไม่ถือก็ดูกันเอาเองศึกษากันไปจริงๆเพราะว่าบอกแล้วว่ามานั่งเจอตัวสมถะนี้จะยิ่งพอถึงเวลามันจะไปถึงเวลาพอไม่ถึงขีดขั้นมันไม่ถึงขีดขั้นไม่ถึงเวลาไม่ถึงขั้นตอนของผู้ที่ทำหรือผู้ที่ไม่ถนัดอะไรพวกนี้มันมีอยู่หลายในซับซ้อนแล้วมาทำแล้วมันไม่ได้ดีมันมีแต่พังมีแต่เสียเพราะเราจะไม่ให้เกิดการเสียเราจะต้องเห็นใจผู้ที่เขาไม่เป็นไปแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าผู้ที่ไม่มานั่ง โต๊ะสมถะนี้จะไม่เก่งถ้าจะไม่ดีเขาจะไม่ได้ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นพวกเขาไม่นอกใจตัวสมถะและบางคนก็อาจจะอินทรีย์พละแก่กล้าและเขาเองก็ไม่ถนัดในเชิงนี้ไม่ต้องแถมต้องเติมก็
อ่านต่อ
เป็นได้แล้วเราจะไปเพ่งโทษเพลงไทยไปกล่าวไปว่าไปอะไรก็ได้แก่คนผู้ที่เขาไม่อย่างงั้นอย่าเพิ่งคิดอย่าเพิ่งไปกระทำการเพ่งอย่างนั้นน่ะตามสมัครใจไม่มีใครแต่เห็นว่าเราคนเดียวจะนั่งโดดเด่นว่าไม่ดีกลับไปขุดฎีกาไม่มีใครขึ้นมาเลยเอามี 2 คนว่า 2 คนนั่งก็ไม่ไหวแฮะก็ต่างคนต่างกับคุณก็แล้วกันก็ตามใจแต่ถ้าเผื่อว่ามี 2 คนก็เอาไม่มีใครนั่งคนเดียวเลยก็เอาโชว์เลยก็ได้ถ้าใครเต็มใจใครจะพอเพียงที่จะสามารถจะทำไม่ต้องมา นั่งเล่นดงตรงนี้ก็ได้หรือจะขึ้นนั่งเล่นตรงนี้เลยก็เอาไม่เป็นไรถ้าคนเดียวบอกว่าไม่มีใครเลยเป็นประธานเองเป็นลูกน้องเองเสร็จคนเดียวก็ว่าไปเลยก็ได้หรือว่าจะนั่งข้างล่างก็เอาหรือไม่นั่งข้างล่างจะเข้าไปนั่งที่ในกุฏิในอดีตที่เราเพิ่งเป็นพึ่งไปก็ได้ไม่มีปัญหาอะไรนะอันนี้รอนะลองคิดลองเปิดโอกาสได้ลองเป็นไปด้วยจริงดูสำหรับอาตมาก็จะพยายามพึงเพียรพยายามพึงกระทำนำพาอยู่เสมอถ้าตัวเองอยู่ที่ไหนก็แล้วแต่อยู่ที่เป็นที่ไปนอกจากจะติดๆๆการสำคัญจริงๆก็ขอเวลาขอโอกาสทั้งนั้นถ้าไม่ติดแล้วก็จะพยายามนะทำความเพียรอันนี้ไปพอสมควรสำหรับผู้ที่จะพึงได้ประโยชน์เราจะเดินเรื่องนี้กันให้สำคัญ พิสูจน์ไปทำไปลองดูอย่างแท้จริงเพราะว่าอาตมาก็แน่ใจนะผมก็แน่ใจว่าทางนี้ทำอย่างนี้มันมีใครที่ได้ทำไปแล้วจะรู้สึกได้ผลได้อะไรมันมีผลมีอะไรเหมือนกันพูดได้อาจจะยังไม่แน่ใจอาจจะมีทิฐิที่มันไม่เห็นสอดคล้องไม่อะไรก็ได้บ้างก็ไม่เป็นปัญหาอะไรจะไม่เดินตามจะไม่อะไรเท่าไหร่จะทำอันอื่นที่คิดว่าเป็นประโยชน์กว่าก็ว่าไปนะอันนี้เราให้สิทธิเสรีภาพเต็มที่อ้าวเรานั้นมาเริ่มต้นนับแก่ตัวสมถะขึ้นไปเลยตรงดำรงสติของมันถ้าจะหนักจะนั่งขัดสมาธิจะนั่งพับเพียบจะนั่งที่เราทำบัลลังก์รองกายที่จะนั่งไปใน เวลาประมาณเกือบ 40 นาทีถ้าอยากจะนั่งไปเรื่อยๆอาจจะเตือนสติบ้างแต่ก็เห็นว่าควรเตือนถ้าไม่เห็นควรเตือนก็จะไม่พูดอาจจะพยายามจะให้มีสมาธิแบบมนสิการกันให้มากก็ไปทำตัวเองรักษาตัวเองพยายามช่วยเหลือตัวเองให้ยิ่งทำไม่หลับตาเราลืมตาใช้ลมหายใจเข้าออกเป็นกระสินธุ์จะต้องพุทธต้องโทรด้วยจะทอง 1 ทอง 2 1 เข้า 2 ออก 1 เข้า 2 ออกอะไรก็ได้จะพูดจะโทรก็ได้จะพูดจะโทรก็ได้เออก็แม้ว่ามันจะบอกว่าอย่าเข้าสู่ออกยายเข้าสู่ออกก็ได้ก็มี แล้วเดี๋ยวนี้เราก็บอกว่าทางด้านศาสนาคริสต์นั้นก็ให้พานั่งอย่างนี้เหมือนกันนั่งหลับตาด้วยนะทำเหมือนอย่างกับศาสนาพุทธสายที่เขาหลับตาแล้วนั่งแล้วก็ท่องอะไรก็ได้ทีนี้แต่ว่าเราไม่หลับตาเราลืมตาจะเยซูบ้างก็ได้ใครจะเยซูจะพุทโธก็เอา 71 72 อะไรก็ได้เหมือนกันนะแล้วก็ลองทำดูให้ดีนะรักษาจิตรักษากายมันก็ตายก็ดูก็คือกายเรานั่งดูเรียบร้อยดีแล้วแล้วก็ดูพยายามใช้จิตเราจดจ่ออยู่กับลมหายใจเข้าออกให้มันอยู่แค่นั้นถ้าจิตก็เราไม่ชักสายมันไปอื่นแล้วอยู่กับลมหายใจ โทรออกเนี่ยมันก็เป็นสมถะหรือมันก็ไม่มีนิวรณ์ไปชั่วคราวแล้วเราจดจ่อจดจ้องอยู่กับมันนี่เป็นสมถะแท้เลยอยู่ไปมีอารมณ์ไม่จะมีอารมณ์มีปัญญามีมุทุพูดแต่มีจิตชื่อมีจิตอันอ่อนโยนมีจิตอันแววไวมีจิตอันละเอียดมีจิตอันเก่งขึ้นมาในระดับนึงเนี่ยจะสามารถเอามาอ่านรู้อารมณ์ก็ดูมาอ่านดูอารมณ์ของเราว่าขณะนี้เราจดจ่อจดจ้องอยู่แนวแน่ก็ลมหายใจเข้าออกเข้าออกติดต่อกันอยู่เฉยๆเนี่ยอารมณ์เราเป็นอย่างไรก็ตรวจอ่านหรือแม้ผู้ใดก็ตรวจไปเรื่อยๆมันจดจ้องจดจ่อบ้างแล้วมันก็อาจอารมณ์ไปพลางบ้างผมก็จะรู้ว่าอารมณ์ของคุณน่ะละเอียดอารมณ์ของคุณมีอารมณ์ของการพยาบาลหรือว่าง่วงเหงาเหงา หนอนฟุ้งซ่านอะไรอย่างไรหรือไม่ถ้ามีก็ทำออกถ้ามีก็อย่าให้มันมีอารมณ์อย่างนั้นต้องรู้ด้วยตนกามารมณ์กามเป็นของเวชกรรมความปรารถนาอยากให้อะไรอยู่มีความพยาบาทมากเคืองแค้นอะไรอยู่หรือมีความง่วงเหงาง่วงๆๆอะไรยังไงก็ไม่มีละให้มันมาอยู่ในสภาพจิตว่างโปร่งใสสบายไม่ฟุ้งซ่านไม่นึกไม่คิดอะไรเจอตัวสมถะนี้อยู่เอาที่ไม่นึกไม่คิดแม้กามไม่มีพยาบาลไม่มีทีนี้ถ้าไม่มีมันจะมีความนึกคิดอยู่บ้างนิดๆหน่อยๆนี่มันก็ยังสบายเบาไปตั้งเยอะแล้วแล้วก็ดูความคิดถ้าคิดไม่ได้ไปกล้าไม่ได้ไปพยาบาลไม่ได้ไปวุ่นวายทั้งเรื่องอะไรเนี่ยมันเป็นสังกัปปะมันเป็นสังคมแห่งความนึกคิดเป็นธรรมแล้วคิดวิจัย บ้านใครอยู่บ้างก็ให้มันรู้หรือว่าเป็นเรื่องอะไรเล็กๆน้อยก็ไม่รู้ไม่ถึงขั้นรำคาญแต่ว่าในจิตอย่างนั้นมันยังไม่เป็นแบบสมถะฌานคือฌานสมถะที่ระงับแม้กระทั่งความคิดมันยังไม่เป็นงั้นผู้ใดสงบระงับขนาดนี้ก็ทอดก็ไม่มีนิวรณ์แหละแต่มันยังมีความนึกคิดยังมีอารมณ์หรือเรื่องราวอะไรอยู่ในจิตดูคิดๆอยู่ก็พยายามเอาออกให้เกลี้ยงให้จออยู่ที่อารมณ์น้อยใจเข้าออกสัญญากำหนดรู้จะลมหายใจเข้าลมหายใจออกลมหายใจเข้าลมหายใจออกแล้วก็ไม่มีความนึกคิดอะไรเฉยๆสักแต่รู้ว่าลมหายใจเข้าลมหายใจออกไม่มีอะไรอื่นเป็นอุเบกขาอยู่ถึงจะเป็นฌาน 4 อย่างนั้นจะเป็นชั้น 4 ถ้าไม่มีนิวรณ์แล้วมีเรื่องอะไรเล็กๆน้อยๆอยู่นั่นมันชาญ 3 แล้วแบบนี้วิ หรือเบาว่าง่ายเข้าไปมากแล้วแต่ยังไม่สมถะแท้เท่านั้นเองส่วนการกำลังควบคุมกำลังฟังกังวลว่าจะไม่ว่างแล้วคุมอยู่หนักอยู่เนี่ยมีวิตกมีวิจารอยู่เนี่ยมันเป็นชั้น 1 พระอาทิตย์ตกวิจารณ์ลดลงไปบ้างพอสมควรแล้วง่ายขึ้นแต่มันก็ยังมีเรื่องวุ่นๆอะไรอยู่บ้างมันก็ไม่เป็นมันก็เป็นชาญนั่นแหละแต่ว่ามันก็ยังหนักๆมันกังวลมันยังวุ่นอยู่บ้างแต่มันไม่หนักมันก็ชันดีขึ้นมาบ้างแล้วพอสบายเราก็ตรวจดูอย่าให้มันมีนิวรณ์นั้นเองแล้วก็มีกำลังมีความพยายามจดจ่อจดจ้องหรือว่ามีการควบคุมตัวเองอยู่มากกับมากน้อยแล้วก็น้อยลงมา จนกระทั่งไม่ต้องมีอะไรมีความนึกคิดอยู่บ้างแล้วก็ตรวจอ่านดูมันไม่มีกิเลสนี่น่าจะตรวจอ่านได้ถ้าตัวอ่านไม่ได้ถ้าเพ่งไปที่ลมหายใจเข้าออกลมหายใจเข้าออกเลยเน่าก็มันก็จะเกิดกำลังอันนึงอ่ะที่จะสามารถมาตรวจจิตดูได้เรียกว่าเกิดมุทุแต่เกิดหมดทุกพูดเกิดจิตที่สามารถแววไวสามารถอ่อนละเอียดจนสามารถย้อนดูอารมณ์ตนได้ก็จะเห็นว่าตัวเองคิดบ้างว่าเป็นอย่างไรไม่ใช่ภาษาพูดจะรู้ได้ด้วยตนเองอันนั้นก็สมถะแท้ไม่รู้หรอกว่าอารมณ์ความเป็นยังไงมากยังไงน้อยยังไงไม่รู้จดจ้องอยู่ลูกเดียวแล้วก็สิ้นลมเสร็จแล้วมันก็ลืมๆอาการตามอาการนิวรณ์อะไรอื่นไปดื้อๆเสร็จแล้วก็เพราะมันจดจ้อง ทำอยู่กับลมหายใจเข้าที่ได้ก็อ่านจิตจิตมันก็ว่างๆจากสิ่งเหล่านั้นขึ้นไปแต่ไม่รู้ว่าไอ้สิ่งเหล่านั้นมันเป็นตัวยังไงหายไปยังไงไม่รู้รู้แต่ว่ามันหายไปแล้วมันไม่มีแล้วแล้วเป็นสมถะดื้อๆใช้ตัดสินแล้วก็อ่านอารมณ์โดยตรงเลยแต่ถ้าคุณทำไปแล้วก็อ่านอารมณ์ไปอ้ออย่างนี้เป็นการที่พยาบาลเขาจัดออกขจัดออกไปเรื่อยๆคุณจะรู้หน้าอารมณ์ความรู้หน้าอารมณ์พยาบาลรู้หน้าอารมณ์ที่นั่งมีตารู้หน้าตาของความฟุ้งซ่านที่จริงมันไม่มีหน้าหรอกมันมีสภาวะมันมีอาการของมันเรียกว่ารูปน้ำตัวลูกคือนามตัวที่มันเป็นอยู่มันเป็นรูปเป็นสิ่งถูกรู้คุณจะเห็นจะรู้มันเองจริงๆนะก็อธิบายหลายนายให้ฟังก็ทำไปเนาะลองตั้งใจทำไป ไข่โยกเยกไก่โยกเยกก็ตื่นตื่นได้กำลังกายเพลงที่นั่งอยู่ที่นี่ยังไม่สามารถทำไม่สามารถทำตื่นได้ก็ออกไปเดินออกไปเอาน้ำล้างหน้าล้างตาออกไปให้มันตื่นจริงๆไม่เช่นนั้นเราก็สั่งซ้อมยิ่งจะทำไปตลอดทั้งปีทุกวันๆนึงไม่ขึ้นเอาจริงๆอย่าประมาทแม้ทนทานมีประมาณน้อยเราไม่ใช่เป็นเรื่องน่าอับอายอะไรเราต้องรู้ความจริงอันนี้เป็นความเป็นจริงมันมีก็มีไม่มีเราก็แก้ไขไม่มีมันไม่มีแล้วเรามาแก้ไขสิ่งที่เรามีนี่แหละ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] รู้อารมณ์ตัวทั่วพร้อมอยู่ที่อาจารย์หลบๆแล้วมันก็ไปเรื่อยๆเท่ๆไปอย่างนั้นมันไม่มันไม่เป็นตัวที่มีสภาพของสมาธิไม่เป็นตัวสภาพของฌานที่แท้จริงเต็มอ้าวตะล่อมดีๆอีก 10 นาที 30 นาทีแล้วอีก 10 นาทีตั้งใจดีๆ 10 นาทีตายดีบ้างยังไม่ได้ที่บ้างก็ ไปให้มีทั้งรู้ให้มีทั้งทำได้แม้มันยังไม่ได้ดีบ้างก็ให้รู้ว่าไม่ได้ดีแล้วจะปรับเปลี่ยนยังไงจะทำยังไงนั่นล้วนแล้วแต่อิฐที่วิธีรวนแล้วแต่ที่เราจะจัดสรรมันมันบอกตายตัวไม่ได้เพราะเป็นนามธรรมจะจัดแจงมันไปแก้ไขมันไปอันใดดีจำอันใดได้ได้ทำได้อย่างนี้ทำได้ดีจำอันนี้ไม่ได้ดีอันนี้ไม่ได้ทาเลยไม่เอาทำอย่างนี้ดีจำเราเก็บไปเรื่อยๆทำจนช่ำชองทำจนเราจะรู้จริงๆเกิดปัญญาญาณวิปัสสนาญาณเกิดรู้ว่าสมรรถภาพทำอย่างนี้ทำให้นิ่งลงไปก็ทำให้มันเกิดปัญญารู้ด้วยจะเป็นฌานที่มีปัญญาไม่ใช่ ไร้ปัญญาพระพุทธเจ้าท่านสอนฌานที่ไร้ปัญญาเป็นฌานที่มียถาโพธิญาณเป็นชาติที่มีปัญญาอย่าไปมีปัญญานี่เป็นปัญญารู้ความจริงตามความเป็นจริงทำสิ่งที่เราทำได้นี่แหละทำการละเว้นออกจากนิวรณ์ชั่วคราวก็ตามจะถาวรไปเมื่อผัสสะมีผัสสะมีเวทนาจริงๆในเวลาเดียวนี้ก็มีเวทนาเราผัสสะอยู่ในทางใดเป็นธรรมารมณ์นี้เราก็เวทนาภาษาทางนอกเราน้อยตอนนี้บอกแล้วตาหูจมูกลิ้นกายเราไม่มีอะไรยั่วยวนแต่ทำไมเรามีมันมาผัสสะแล้วมันมาพยายามที่จะดึงมันเป็นกิเลสเป็นตัณหาเป็นความผิดยึดในอีกอันหนึ่งเป็นเพราะว่าพบแล้วมันดึงเรานี่เป็นส่วนมากมันดึงไปหาจุดฟุ้งซ่านและ แล้วก็ยังปรับมันในภาวะภพนี่แหละฟุ้งซ่านกระบี่ส่วนกลางกับพยาบาลแล้วมันก็ถ้าเผื่อว่ามันไม่ฟุ้งซ่านอะไรไปมากมายเป็นการเป็นพยาบาลมันก็ไม่มีอะไรเพราะว่าด้วยตาหูจมูกลิ้นกายที่จะไปเป็นอย่างหยาบในการมาพบเราก็ไม่มีอะไรยั่วยวนมากแล้วต้องเข้าใจฐานะที่กำลังกระทำมันเป็นจริงในแง่ใดมุมใดทำให้มันเกิดความตื่นเป็นชาญเป็นปัญญารู้จริงเห็นจริงว่าจางคลายจากอารมณ์อาการนิวรณ์เหล่านั้นอย่างนั้นอย่างนั้นแล้วเป็นลักษณะอย่างนี้เองเป็นเป็นอย่างนี้ไอ้ที่มันเป็นฌานมันก็อย่างนี้มันมีอารมณ์กิเลสผสมอยู่มีที่รับผิดถ้ามีฟุ้งซ่านผสมอยู่เป็นอย่างนี้เออตอนนี้ชักเบาบางตอนนี้ชักปราศจากว่าเป็นอย่างนี้อย่างนี้ใครๆก็มีของตัวเองทุกอย่าง ของตัวเองเอาเองไม่ใช่เป็นเรื่องอื่นเป็นปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหิไม่ง่ายคุณจะรู้ว่าไม่ง่ายใครง่ายก็เป็นบุญใครไม่ง่ายก็ต้องฝึกแม้ง่ายกว่าต้องทำให้ตั้งมั่นจะเกิดการรู้ว่าเราทำได้และมีปัญญาที่มีปัญญาว่างเบาอะไรแต่ใดมีปัญญาเป็นสมถะนี่แหละเสร็จแล้วต่อไปจากนั้นสมถะยังแข็งแรงมั่นคงแล้วจะวิปัสสนาจะนึกพิจารณาจะย้อนบุพเพนิวาสานุสติญาณจะเชื่อว่าอย่างนี้จะไปได้อย่างเก่งทีเดียวอ่าเป็นเรื่องเป็นราวเป็นอะไรแต่โน้มน้อมจิตไปในทางโน้นทางนี้มันจะเป็นไปได้อย่างแท้จริงถ้ารักสำหรับวันนี้ก็พอสมควรแก่เวลาเดิม เดี๋ยวนี้หาที่นั่งก็ทำยากๆสันติใหม่ๆเงี้ยแถวนี้ๆบางครั้งน้อยกว่านี้ด้วยซ้ำ