220714-2-130 ทางเอกภาค2-ตอน130(หน้า276)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

้อยใหญ่จะเป็นเพราะอรหันต์ท่านก็อาศัยแต่เพียงอาศัยมีที่ทำประสบการณ์ มอเตอร์ไซค์แล้วก็รู้เท่ารู้ทันในฐานะที่เรายังมีสิ่งที่จะต้องมีมันก็ต้องอาศัยสิ่งที่รองรับเมื่อมีชาติก็ต้องอาศัยภพเมื่อมีสิ่งหนึ่งเกิดสิ่งหนึ่งอีกสิ่งหนึ่งก็ต้องรับกันอยู่เป็นธรรมดาตามความมีเพราะเราอยู่ในฐานะของความมีแล้วก็พยายามรังสรรค์ความมีไปสู่ความไม่มีโดยตัวเราเองทำความไม่มีให้สิ้นสุดไม่มีโดยมโนปุพพังรากเหง้าของจิตที่เราไม่มีความโลภความติดไม่มีความโหดร้ายปองร้ายแม้ศัตรูคู่อาฆาตขนาดไหนที่เขาจะแค้นเคืองเราเขาจะคอยฆ่าเราอยู่ทุกลมหายใจเข้าออกแล้วเราก็จะไม่มีความขาดหรือว่าความ โหลดเกมช่างไม่มีหนูเห็นได้ชัดโดยสัจจะการชังคนอื่นการไม่ชอบสิ่งใดๆในโลกนั้นเราเป็นทุกข์แล้วเราก็ไม่มีสิทธิ์หรือว่ามันไม่ควรจะไปกระทำความไม่ชอบอะไรใดๆในโลกเป็นแต่เพียงว่าห่างกันพรากไปอะไรควรพลาดก่อนก็พรากอะไรควรห่างกันก็ห่างก่อนเท่านั้นเองแม้มันจะติดแตะอยู่แล้วเราก็วางใจผ้ามันก็ปล่อยเราวางใจแม้มันจะแตะอยู่ระหว่างที่ใจสิ่งนั้นพรากเลยแม้สิ่งใดผิดสัมผัสเกาะแน่นที่เราอยู่ก็ตามแต่เราพลาดใจวางใจ เสียงนกก็หลุดไปแล้วเพราะว่าความหลุดที่ลึกซึ้งที่สุดมันหลุดจริงๆในโลกนี้มันจะเกาะติดกันอยู่มันจะเกี่ยวกันอยู่มันจะเป็นผงคลีอะไรก็ตามแต่ลองไปถามก้อนหินมันดูสิว่ามันเองมันมีพรรคพวกไหมมันมีกลุ่มหมู่ไหมมันมีอะไรที่เป็นก้อนเป็นกายของมันไหมก็นี้มันจะบอกว่าไม่มีไม่มีสมมตินะมันจะบอกคุณว่ามันไม่มีมันจะพูดว่ามันไม่มีเพราะมันพูดไม่เป็นแล้วมันก็ไม่มีธาตุรู้ด้วยไม่รู้เรื่องมันก็มันว่างแต่โดยความเป็นดินน้ำไฟลมมันก็เกาะกันไปตามอย่างนั้นเองแต่โดยจริงมันไม่มีมันบอกมันไม่มีแล้วมันไม่บอกเราก็รู้ว่ามันไม่พูดมันไม่มีมันไม่มีธาตุรู้แต่มันมีพลังงานที่เกาะ หน้าที่ของพลังงานจะเป็นแรงอัดข้างนอกที่จริงหินมันไม่ได้เกาะเป็นตัวมันเองแรงอัดข้างนอกมันทำให้ตัวมันเข้าไปเกาะข้างในตามรูปเหลี่ยมหรือตามเรื่องของความเป็นจริงของมันเป็นอย่างนั้นมันเป็นเกาะกันมันไม่ได้ไปเกาะกันข้างนอกทำให้มันไปเกาะกันในภาวะที่ซับซ้อนอีกอันนึงเอ๊ะทำไมเรามันอันอื่นมันไปเกาะทำไมมันถึงไปเกาะกันมันมีค่าอะไรที่ทำให้มันเป็นไปเกาะกันอย่างนั้นมันมีสิ่งที่มันจะต้องเราจะเรียกในภาวะอย่างนั้นเป็นภาวะกลับกันเกือบขาดการดูดการดูดตัวในสภาพอย่างนั้นก็คือการถูกผลักเข้าไปใส่กันในอีกสภาพหนึ่งเหมือนกับคุณเองคุณมีจิตใจ ที่เห็นดีในอโศกมีสภาพอยู่อย่างนี้เป็นอยู่อย่างไม่อย่างนี้แล้วเสร็จแล้วคุณก็ออกไปข้างนอกพอออกไปข้างนอกมันออกไปไม่ไกลเพราะเดี๋ยวก็ถูกผลักเข้ามาเนี่ยผมว่าคุณจะออกไปอยู่ข้างนอกผมออกไปเดี๋ยวก็ถูกผลักเข้ามาเนี่ยเพราะมันมีธาตุอันนึงที่มันจะต้องเป็นอย่างหนึ่งอย่างเดียวแกก็อีกอย่างหนึ่งมันก็จะต้องมารวมตัวกันอยู่ไกลเท่าไหร่ก็จะมารวมตัวกันนะนอกจากว่ามันจะมีอะไรเป็นอุปสรรคกี่ขั้นเนี่ยมันก็อาจจะผลักเข้ามาตรงนี้ถูกกว่านี้ก็นอนไปตรงโน้นมันไม่เข้าสักทีก็อีกเรื่องนึงแล้วก็นมผึ้งเรียกว่าตัววิบากตัวอะไรจะได้ไม่สะดุดกันทำให้เราต้องเป็นอย่างนั้นไปมันก็มีอยู่ในโลกแต่ถ้าพอเราฉลาดเรามีปัญญาเราก็หลบเขาเรียกถ้าเราจะทำ ตัวเราเองมันเข้ามาใกล้มันคิดหรือว่ามาในสู่ทางที่มันควรไปเราก็ต้องรู้ทางแล้วก็รู้ทิศแล้วก็ต้องรู้หลบอุปสรรคต่างๆรู้จักรูปตัดรูปเป่าลูกวางแม้แตะกันอยู่แล้วก็ปล่อยมันก็พลาดอะไรอย่างนี้มันก็เป็นเรื่องของทั้งหมดทั้งความรู้ที่ต้องรู้จริงแล้วก็เก่งในการที่จะทำให้มันหลุดมันพลาดมันปล่อยอย่างลึกซึ้งสูงมากมันก็เป็นเสื้อผ้าที่เป็นไปได้อย่างง่ายดายและทุกสิ่งทุกอย่างถ้ามันเข้าใจจริงแล้วมันก็ไม่มีปัญหาอะไรมันก็อยู่ในโลกจากแต่ที่ตั้งอยู่ไหนก็ได้ที่เราจะสร้างประโยชน์เรามีที่จะสร้างประโยชน์ทั้งสิ้นแล้วเราก็นึกถึงตัวสุดท้าย เกิดมาเป็นตัวงานเป็นตัวประโยชน์ปัญญามันอยู่กับตัวเราจิตวิญญาณอันสะอาดอยู่ที่เราแล้วเราก็เป็นคนไม่ขี้เกียจขี้คร้านอะไรแล้วเสร็จแล้วเข้าใจว่ามันขี้เกียจขี้คร้านอะไรมีอะไรทำก็ทำเป็นขนขวายไปบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่กายกรรมวจีกรรมอะไรที่ดีกว่านี้ยังมีอีกเราก็ทำเข้าไปโดยปัญญาเป็นตัวกรองเป็นตัวกลางเป็นตัวนำเป็นตัวทั้งเลือกเส้นทางสั่งให้ดำเนินการทั้งนั้นมีทั้งพลังอำนาจและกำลังที่มีพลังที่จะดำเนินไปไม่ใช่มันหยอดใหญ่ถ้าเราไปปล่อยให้ยอดใหญ่เฉยๆพลังเราไม่ผลักดันหรือว่าไม่ใส่แรงวันๆนึงเรารับพลังงานแคลอรี่เข้าไปตั้งเยอะ แล้วเราก็เอาไปจ่ายด้วยการคิดฟุ้งถ้าเผื่อว่าคุณเองไม่ออกกำลังกายหรือว่าไม่ทำงานทางกายทางบัญชีมากหน่อยนะคุณก็จะไปจ่ายทางด้านคิดฟุ้งคิดปวดหูปวดหัวหัวร้อนไปทำให้ฉันนั้นก็ไปออกทางกิเลสใหญ่เลยตอนนี้หมักหมมไปปรุงเครื่องไปปรุงต้นทางที่ตัวเองคุณมีเป็นอนุสัยอาสวะจะเป็นการก็ดีเป็นราคะก็ตามแต่จะเป็นราชาก็ต่างหรือแม้แต่จะเป็นโทรศัพท์มันก็จะกลายเป็นคนโกรธไวเป็นคนโกรธแรงไปคนอาฆาตนานอะไรอย่างนี้เป็นต้นมันจะไปมีพลังงานเหล่านั้นมันก็จะไปทำงานตรงนี้อีกซึ่งวันแรกมันร้ายแล้วถ้าเกิดว่าเราเองเราวันนึงรับแคลอรี่ก็ วันหนึ่งรับอาหารเข้าไปปรุงในเนื้อเป็นเครื่องยนต์เป็นเหมือนกับโรงไฟฟ้าที่มันปั่นปั่นเอาตัวไฟฟ้ามาไว้ตั้งเยอะวันหนึ่งถ้าเราไม่จ่ายออกมันก็มีแต่จะพยายามสะสมเพิ่มอีกแล้วเสร็จแล้วมันก็หาทางระเบิดหาทางออกออกไม่ได้อย่างนิ่มนวลออกมาได้อย่างสุภาพอย่างที่เป็นงานเป็นการและอย่างที่เป็นผลดีรังสรรค์อะไรอยู่มันก็ออกเป็นอย่างไรอย่างแรงเนื่องจากจ้างมันจึงออกไปจากชาติในรูปที่เราเองเราไม่เข้าใจหรือว่ายังไม่เก่งพอที่จะล้างต้นเขาออกไปในรูปของราคะไปในรูปของโทรศัพท์มันยิ่งชั่วหนักเลยเพราะได้ออกให้มันเป็นงานที่มันเป็นงานรังสรรค์งานสร้างงานกรอบๆ งานระบายออกมาเป็นแรงที่ดุนดันสิ่งที่ดีที่เกิดขึ้นในโลกมันก็เป็นความเจริญแต่ถ่ายเดียวเพราะในโลกนี้จะเรียกว่าในคนเนี่ยไม่ใช่ในโลกเราทุกคนมันจะเลิกมันจะพ้นการงานไปไม่ได้แต่เราก็ต้องรู้ความเพียงพอดีธรรมะไปใช้มากไปมันก็ทรุดโทรมเกินควรแต่เรื่องนี้ก็เคยพูดหลายทีแล้วบอกว่า Siri นะวิริยะมันไม่ต้องไปพูดมากในการจัดเรียงเอ้ยไม่ใช่อาจารย์และอาจารย์รับพระอาจารย์รัฐวีไอพี มันจะหย่อนเพี้ยนมันจะเป็นอาร์เจนตินาวิริยะมันจะหลบหลีเพียรมันจะห่างเพียรอันนั้นมันจะมากกว่าเพราะเราก็ต้องดูตอนถ้าบอกว่าเพียรจนกระทั่งมีเพื่อนปลามีเพื่อนผลักดันหาทางให้หยุดเขาก็จะหาทางเขาเองโดยฉลาดมันโดยความเพียรหรือความขยันเนี่ยเราต้องผลักดันมันกรอบๆมันโดยเราจะต้องพยายามมีทุกๆช่องที่มันจะมีความสัมพันธ์เราจะทำงานได้ทุกจุดเราจะมีเพื่อนอยู่ทุกที่เราจะมีที่โลกที่ว่างที่ไม่มีอะไรอุดอะไรตันอยู่ทุกทิศอะไรจะเป็นคนที่ ไหนก็ไปได้สะดวกเข้าที่ไหนมีเพื่อนงานที่ไหนก็ทำได้เพราะเราเป็นทุกงานอะไรอย่างนี้เราก็เป็นคนที่คล่องแคล่วมีประสิทธิภาพมีเนื้อหาสาระมากเพราะเราทำงานงานอะไรในโลกแล้วก็ว่าเรารู้แล้วเราก็ว่าเราทำได้มันก็ทำงานได้ทุกอย่างแล้วมันก็มีงานให้ทำตลอดเราไปไหนเราก็มีแต่เพื่อนเข้าไปที่ในภาพเขาดูดเลยเขาสำคัญทันทีและเราก็พอใจที่จะฆ่าไม่ใช่เข้าที่ไหนเพื่อนเขาก็ผลักหนีเราเองเราก็ไม่พอใจมันก็เลยไม่ต้องเข้าเลยไปที่ไหนก็ไม่มีอะไรสะดุดไม่มีอะไรต้านทานไม่มีอะไรอุดตันไม่มีอะไรคับแคบไปที่ไหนก็โปร่งโล่งไปที่ไหนก็มีมีอะไร ฉันไม่มีโขดหินไม่มีหินโสโครกกว้างขัดไม่มีแรงน้ำผลักดันออกนี้จากทางไม่มีสมมุติว่าในพระผู้โดยโวหารไปไหนก็ไปได้คล่องเป็นช่องเป็นรูเป็นทิศทางที่โล่งโปร่งว่างสะอาดเราก็เป็นคนที่มีประโยชน์มากมีประสิทธิภาพสูงแล้วก็อยู่อย่างสบายใจสบายตัวแล้วก็เป็นผู้ที่จะมีประโยชน์มากสร้างสรรค์มีค่าลองฟังดูว่าอาหารที่พูดง่ายๆแต่ถ้าคุณเข้าใจดีๆแล้วคุณจะเห็นว่ามนุษย์ถ้าเป็นอย่างนี้แล้วเป็นมนุษย์ที่ประเสริฐแต่มนุษย์ที่มีค่ามันอยู่ที่ตัวเราเราเองเราไม่ทำตัวเราเองเราไม่เข้าใจ Project ของเรามันยังมีอะไรต่ออะไรอยู่ในใจ 1 เรายังล้างกิเลสออกไม่ได้เราจะคบคนมากแล้วก็จะไปติดคนชั่วมากเพราะคนในโลกมันไปปรุงไปสร้างไปหลงโลกมากมันก็จะดูดเราพาเราไปเพราะฉะนั้นเราจะต้องล้างจิตของเราให้ไม่ติดในสิ่งที่โลกก็พาเป็นเรียนรู้เท่าทันเมื่อเรารู้เท่าทันมากๆๆเข้าไม่รู้เท่าทันน้อยก็ตามแล้วก็ลดไอ้สิ่งน้อยมาได้เรื่อยๆมากเข้าจนเรารู้เท่าทันโลกแล้วก็กลับไปอยู่กับโลกได้โลกมันอะไรมันก็ไม่ดูดมิติอันหนึ่งมันเป็นอย่างนั้นแล้วก็ล้างโลกแล้วก็รู้ว่าทันโลกอัน 2 เมื่อรู้เท่าทันโลกได้อะไรเรารู้เท่าทันแล้วอันนี้เราก็ปฏิเสธศรัทธาสลัดคืนได้กลับคืนได้เหมาะสมกับฐานะกาลเทศะแค่ไหนถ้ายังไม่เหมาะสมแล้วก็วาง เหมาะสมแล้วเราก็กลับมาหรือว่าเราก็มาอยู่กับมันแล้วเราก็พยายามอยู่อย่างใช้มันเป็นประโยชน์จึงเรียกว่าโลกุตระหรือเนื้อมันแล้วเราทำกับมันอันนี้ก็เป็นจุดสุดท้ายที่เราจะทำกันตนแก่อะไรถึงแม้แต่เราจะเรียนรู้อย่างลึกซึ้งเข้าไปจนถึงขั้นที่จะทำให้จิตร่อนที่สุดจิตสะอาดจนกระทั่งมองสภาพที่สมมุติมองสมมุติมองหมายความว่าเราสมมุติเราหมดค่าแต่ถ้าจริงเรากำลังทำฆ่าให้เต็มในธาตุรู้เป็นตัวรู้ที่รู้ให้เต็มค่าแล้วเรามองที่สิ่งสมมุติอื่นหรือในตัวเราเองเราก็ถอดส่วนนี้กายก็ดีจิตก็ดีแล้วก็ถอดส่วนที่จะรู้ทำจิตให้เป็นกายทำกายให้เป็นจิต เพราะงั้นเรามารู้ในขณะนี้เรามารู้ในภาษาทฤษฎีที่เราจะเข้าทำความเข้าใจให้มันจริงว่าจะทำยังไงให้เป็นสภาพนี้ให้มีทำรูปให้เป็นนามธรรมนามให้เป็นรูปนี่เราก็ลองสมมุติตามไปแม้แต่เรายังไม่ได้ฝึกปรือเมื่อทำความเข้าใจได้แล้วเราก็จะไปฝึกปรือไปลองดูมันก็จะเป็นอย่างนั้นแหละแล้วถ้าพวกเรารู้เป็นสมาชิกแล้วเราก็จะเข้าใจถ้าเราไม่เข้าใจด้วยสมาชิกเข้าไปหมดแล้วมันก็ปล่อยปล่อยหมดเลยถ้าเราเองเรายิ่งไม่หวงไม่ห่วงไม่อาลัยอาวรณ์ไม่อยากได้อะไรในสิ่งนอกทั้งหมดตามก็ตามพวกโรคจิตเสียงสัมผัสก็ไม่ต้องการ เจ็บก็ไม่ต้องการแล้วไม่ต้องการคุณจะไปไหนคุณก็เป็นแต่เพียงว่าอนาคตยังรักชีวิตคุณยังต้องการให้ชีวิตมันตั้งอยู่คุณก็จะต้องอยากกินอาหารมากินอาหารแล้วเสร็จกูก็นั่งเข้ามุดเข้าไปในตัวที่ไม่เอาอะไรในโลกนี้ท่าเดียวเท่านั้นเองเพราะคุณแม่ใจดีและยิ่งคุณมีมิจฉาทิฐิว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรแล้วคุณก็ไปเสพติดอารมณ์อย่างเดียวเห็นมันนอกมันไม่มีประโยชน์เลยมันก็ไม่เอาเลยทั้งนั้นไม่สร้างไม่ก่อด้วยเห็นว่าคนอื่นเขาไปสร้างเขาบ้าด้วยแล้วก็ไปลงแล้วเขาก็บ้าอะไรต่างๆนานาเราก็จะกลายเป็นคนผลักไสทุกสิ่งทุกอย่างในโลกและจิตใจมันห่อเหี่ยวมันไม่อยากจะรับสัมผัสอะไรในโลกแล้วกลายเป็นคนหนีโลกไปไกลไม่อยากรู้ไม่อยากเห็นไม่อยากมีไม่อยากเป็นแบบนั้นมัน ลักษณะศาสนามีโลกและศาสนาเหนือโลกและอยู่กับโลกทุกอย่างยิ่งกะโหลกกะวิทูรู้เท่าทันโลกทุกสิ่งอย่างกลางละเอียดอะไรรู้โลกหมดแล้วเราก็เลือกรังสรรค์เลือกสร้างเรื่องก็เรื่องอนุโลมเลือกกระทำด้วยเป็นด้วยเราเป็นแต่ใจเราไม่เป็นเรารู้เราทำแต่ใจเราไม่ได้ติดขอบไปหามาไล่ทำเสร็จก็วางปล่อยในขณะที่ทำก็รับรู้เอาจิตเข้าไปผูกพันแต่จิตผูกที่ว่านี้เป็นแต่เพียงจิตผูกเป็นจิตเป็นการรู้เท่าทันทุกอย่างไม่ติดอะไรทุกอย่างไม่มีอะไรของเราของตัวของตนของใครทั้งนั้นถึงเวลาพลาดกับปลาถึงเวลาปล่อยก็ปล่อยถึงเวลาวางก็วางวางแล้วก็เข้าใจมันจะเหลือเชื่อให้รับรู้รับคิดรับ จำอยู่อะไรก็รับรู้รับจำไปถามกวนอะไรน่าจะจำมากแล้วก็ใส่แรงนั้นไว้หน่อยนึงอะไรไม่น่าจะจำวางเลยก็วางมันจะลืมก็ลืมไปสิสิ่งนี้ไม่น่าทำอะไรเราไปจำนำอื่นดีกว่าแล้วก็เจ้าอื่นดีกว่าอะไรมันไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไรเอามาลองต่อตั้งใจดูดีๆหน้าจอที่ตอนเรากำลังอธิบายถึงเรื่องอสัญญีเมื่อเราทำวสันต์ดีเข้าไปแล้วมันจะมีสภาพอย่างไรนี่ก็มาเล่าสู่ฟังอย่ามาคุยไปลองทำดูคุณก็จะต้องเอาธาตุรู้ของคุณเข้าไปเป็นตัวของคุณคุณจะรู้มากรู้น้อยมันก็เรื่องของคุณถ้าคุณทำท่ารู้ออกมาก็สว่างสว่างแล้วก็ไปรับรู้และสันดีในสภาพที่มันไม่ใช่ของที่มองด้วยตาเปล่าถ้ามีของคนอื่นคนอื่นคนอื่นจะเป็นอย่างไรคุณก็ รองเท้าของตนทั้งแก่ทั้งของคนอื่นเมื่อได้ทั้ง 2 ส่วนประเดี๋ยวมันก็รู้หมดอารมณ์มาที่หน้า 276 ทวนพาราต้นก่อนซึ่งแท้จริงแล้วยังมีนามยังมีจิตมีวิญญาณของผู้นั้นเองแฝงอยู่ในนั้นมันยังทำงานอยู่ด้วยซ้ำไปเพราะว่าเจ้าตัวไม่อาจรู้จึงเรียกผู้เสพนี้ว่ารูปตกลงหรือรูปสัตว์หรืออสัญญีสัตว์คือสัตว์ที่มีชีวิตแต่ไม่เรียกว่ามีจิตหรือแม้ที่สุดดูเหมือนว่าไม่มีสัญญา แต่มีพ่อคนนี้ยังมีรูปนามขันธ์ 5 ยังไม่ได้เป็นพวกอนุปาทิเสสนิพพานธาตุยังมีรูปนามขันธ์ 5 เพราะงั้นตอนนี้สมมุติว่าไม่มีสัญญาณแล้วก็ไม่สัญญาทำงานอะไรเหมือนมันนอนหลับพักเนี่ยเราไม่ทำอะไรก็เหมือนเอารูปง่ายๆคนนอนหลับก็เหมือนคนตายหรอกถ้ามันด่าไม่มีค่าอะไรหรอกเหมือนคนตายเลยดีๆไม่มีบทบาทการงานดูมองหยาบๆเหมือนคนนอนหลับเช่นเดียวกันกับสัญญานี่เป็นทาสเล็กอีกตอนนี้ไม่ให้สัญญามันทำอะไรไม่ให้มันกำหนดรู้แม่มันมุ่งหมายไม่ให้มันรับรู้รับจำแม้แต่ความจำก็วางแม้แต่อะไรก็ได้หมดอดีตหมดอนาคตหมดปัจจุบัน อยู่ยังไม่มีอะไรดับเป็นอสัญญีเลยไม่มีรูปไม่มีรู้สึกอะไรทั้งสิ้นแต่ไม่ได้หมายความว่าโดยสภาวะจริงแล้วแท่งนี้ท่อนนี้ของผู้นี้ไม่มีสัญญาณจริงๆที่เป็นรากฐานที่เป็นอุปาทิเป็นต้นเค้าจะอยู่กับตัวใกล้ตัวอยู่แต่ไม่ใช่จะบอกว่าไม่มีไม่ได้โดยรูปมีเพราะฉะนั้นคนที่จะเป็นรูปเป็นสัตว์เป็นรูปปกครองฟังดีๆนะแยกนี้แยกรูปแยกน้ำขั้นขั้นจิตหมายความว่าถอดจิตออกจากกายเลยนะเนี่ยอธิบายแบบถอดจิตออกจากกายแต่แท้จริงมันไม่ถอดก็ไม่ได้หรอกที่จริงคนยังมีรูปนามขันธ์ 5 มันไม่ได้ถอดจริงมันไม่ได้พักเก็บไว้เพราะตอนนี้เราพักเก็บสัญญาดูเหมือนไม่มีสัญญาณแต่ใจจึงต้นเค้าเลยบอก ปลาทิพย์อุปาทิอาทิตย์ต้นอยู่บ้านมันเป็นอยู่มันเป็นต้นข้าวเปล่าแปลว่าต้นข้าวแปลว่าติดมาแรกมานำก่อนปลูกเกิร์ตมันยังมีตัวเกิดต้นคำมันยังอยู่มันยังเหลือมันยังไม่ไปไหนมันก็ไม่ได้อะนะหุบปากมันยังไม่ทันลุกปะปาทิ้งมันยังไม่ได้อาบน้ำตัวอุปนิออกไปมันก็เลยไม่ตัวนี้มันยังอยู่เป็นมันยังไม่ได้ทำลายต้นตัวนี้มันจึงมีตัวจริงน่ะมันมีแต่เราไม่ให้มันทำหน้าที่ทำการงานไม่ให้มันหยุดกรรมหยุดกรรมชั่วคราวหยุดการงานชั่วคราวดูเหมือนไม่มีสัญญาณแต่มี ข้อเท็จจริงยังมีอุปทานจิตอยู่แม้แต่ก่อนนะอดีตคนนี้ก็จำไว้อยู่แล้วก็ทำงานนี้โดยสั่งก่อนเข้านิโรธหรือเข้าอสัญญีอย่างนี้ด้วยนะยังมีอุปทานจิตอยู่ยังมีอดีตสัญญาอยู่หรือยังมีความจำยังมีความกำหนดมุ่งหมายในตนอยู่ก่อนเข้าก็กำหนดเป้าหมายไว้จนแล้วมันก็ยังมีบทบาทการงานที่มันทำอยู่นะอดีตสัญญาที่สั่งว่าพระเอกเท่านี้ร่วมสมาบัติสัก 2 ชั่วโมงสัก 5 ชั่วโมง 5 ชั่วโมงมันก็จะทำไปโดยอำนาจที่เก่งมันอยากทำให้ครบตามสั่งบางทีมันไม่ถึงด้วยซ้ำมันก็ทำแล้วมันก็ออกมาเพราะความเก่งเรายังไม่ถึงแต่ถ้าความเก่งถึงมันจะทำถ้ามันติดใจอีกแม่ถึงเวลาแล้วมันต่อเลย 5 ชั่วโมงถ้ามันติดใจแล้วมันไม่ รื้อออกตามกำหนดนะเว้ยมันไม่อย่างนั้นมันเกิดติดใจมันตอบเลยไป 5 ชั่วโมงแล้วมันมีอำนาจไม่มีความสามารถที่มันทำไปได้มันก็จะไปแต่ถ้ามันไม่มีอำนาจความสามารถมันอยาก 5 ชั่วโมงมันเข้าไปถึง 5 ชั่วโมงมันก็ต้องถอยออกมามันก็ต้องสลายออกมาพลังงานศักย์อันนั้นต้องกลายมาเป็นพลังงานจลน์ความไม่เคลื่อนไหวต้องกลายมาเป็นเคลื่อนไหวเพราะไม่มีบทบาทต้องกลายมาเป็นมีบทบาทมันจะต้องออกมามันอยู่ที่ทั้งความสามารถและความตั้งใจแต่ความตั้งใจมีแน่ในกรณีตั้งใจว่าจะทำสภาพหนี้ให้แก่ตนจะโดยตั้งใจอย่างเจาะจงอย่างชัดเจนหรือไม่ชัดเจนคราวๆก็ตามบางคนไม่ได้ตั้งใจว่าแต่มีข้างในจิตมันที่ทำคร่าวๆเราจะสู่สภาพ บริษัทคร่าวๆนะได้มากเท่าไหร่เท่านั้นเท่านี้อะไรมันก็จะมีกำหนดของตัวเองคร่าวๆซึ่งตัวเองเมื่อไม่กำหนดหมายลงไปชัดก็ไม่รู้ว่าจิตของเราทำงานรายละเอียดจริงๆมันต้องการเข้าไปเท่าไหร่ไม่รู้ไม่ได้ตามไปละเอียดหรอกถ้าเราตามไม่ละเอียดแล้วก็จะรู้ถ้าเราก่อนจะเข้าเนี่ยเราจะเข้าไปนานเท่าไหร่อย่างไรทำได้ให้ได้มากแค่ไหนมันจะรู้ตัวเองได้เหมือนกันเพราะในตอนนี้ก็บอกว่านี่กำลังขายความว่าที่จริงว่าดูเหมือนไม่มีสัญญาณแต่มีพระแท้จริงนั้นยังมีอุปทานอยู่หรือยังมีอดีตสัญญาอยู่หรือยังมีความจำยังมีความกำหนดมุ่งหมายในตนอยู่คือกำหนดให้ตนอยู่ในสภาพไม่รับรู้อะไรอยู่นั่นแหละก็ดูอยู่นั่นไง แต่ตอนนี้ชี้ปัจจุบันนี้เขาที่เขาว่าอดีตสัญญาเป็นอย่างนี้แล้วเขาก็ทำปฏิกิริยาเราจะเห็นบทบาทของอดีตสัญญาหมดกำลังดำเนินการอยู่ศาลว่าขอให้เป็นอสัญญีสัตว์ไปทั้งนั้นทั้งนั้นเพราะฉะนั้นคำสั่งอันนี้หรือว่าตัวที่ตั้งใจอันนี้มันตัวตั้งนี่แหละไว้ตั้งอยู่มันคือตัวตั้งอยู่ตรวจจิตตินี้มันทำงานโดยอัตโนมัติของมันอยู่ตามที่มันจะต้องเป็นอย่างนี้นะแล้วมันก็เข้าไปสู่สภาพอากาศดีอย่างนี้อยู่ครองความเป็นอสัญญีไว้แล้วก็พยายามทำให้ได้ตามกำหนดนั้นอยู่ทีเดียวมันก็พยายามจะทำให้ต้องการนี้ธาตุรู้ที่จริงแล้วมันจะต้องเป็นตัวเป็นของจริงของจริงของมันเองธาตุรู้หรือจิตคือสัญญาหรือวิญญาณมันต้องรู้นี่มันดันผ่าไม่ให้มันรู้คือมันจะต้องทำอะไรเกินเลยไปอยู่อย่างหนึ่งแต่ต้องทำอย่างนี้ไว้นะแกเป็นจิตใจจะไปทำเป็นจิต มันทำเกินความจริงตามความเป็นจริงของมันติดตามเพราะฉะนั้นจึงต้องใช้ความพยายามมากถ้าอีกสิ่งหนึ่งมาลบล้างอันนี้ไปจริงๆไว้ก่อนเพราะตัวนี้มันจืดฟังดีๆนะอยากจะสับสนนะจิตคือธาตุรู้จิตไม่ใช่คือหินดินปูนลึกคือของแตกกันก็ไม่รู้เรื่องไม่ใช่มีเค้าว่าไม่มีไม่ใช่ที่จริงมันยังมีแต่ไม่ให้มันมีแต่ไม่ให้มันทำหน้าที่นั้นเลยเรียกว่าปิดหน้าที่มันทั้งๆที่มันมีอยู่นะมันมันไม่จริงนะตอนนี้มันไม่ใช่แค่เท้าคนต่างมันไม่ใช่ความเป็นจริงตามความเป็นจริงความเป็นจริงของธาตุจิตมันต้องรู้ทีนี้ความไปทำไม่ให้มันรู้มันก็ผิดความเป็นจริงเพราะฉะนั้นเราทำสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ผิดความเป็นจริง ชั่วระยะหนึ่งก็จะต้องมีกำลังอันนึงที่มันอำพรางบดบังปรับแปลมันแม่มันเป็นอันที่มันเป็นมันกำลังทำงานอย่างนี้อยู่ที่เดียวคือทำงานอสัญญีที่จริงมันเป็นสัญญาแล้วมันทำให้มันไม่ใช่สัญญาณดีก็แปลว่าไม่ให้มันไม่ใช่สัญญาไม่เป็นสัญญาไม่มีสัญญาทั้งที่มันเป็นสัญญามันเป็นตัวกำหนดหมายมันเป็นตัวลูกมันเป็นตัวจำก็ยังจำได้ตอนนี้ไม่ต้องทั้งอะไรแต่แท้จริงมันยังจำได้อยู่แล้วมันยังดำเนินบทบาทอยู่ฟังดีๆนะมันดำเนินบทบาทนะมันยังจำได้อยู่นะมันจำเป็นถ้ามันอยู่ในความซื่อสัตย์ของมันเองมันก็ทำตามที่เราสั่งกันจิตเรามันก็ทำตามเราสั่งถ้ามันเป็นไปได้หากเป็นสัตว์ที่เสพติด และไม่ได้ทำอยู่ที่จริงมันเป็นอย่างนี้ขายความทีนี้ผมก็ขึ้นตัวดำใหญ่หากเป็นสัตว์ที่เสพดิ่งนิ่งสมใจที่กำหนดอยู่นานเท่าใดนี่ก็ขายความถ้ามันหากว่ามันเป็นสัตว์ที่เสพดิ่งนิ่งสมใจคือใจตามกำหนดแล้วก็ดึงนิ่งสมใจที่กำหนดมันสนใจที่เรากำหนดอยู่นานเท่าใดก็เป็นพรมที่กลิ้งโคโลแน่นิ่งอยู่อย่างนั้นมีอายุนานเท่านั้นเท่านั้นทำสภาพอาศัยดีตามที่เรากำหนดคือไม่รับรู้ไม่ให้จิตมันทำงานได้นานเท่าใดก็เป็นสัตว์พรมที่ไร้อายุคือสะสมดีพรมเรียกว่าสัตว์เพราะว่าฉันมีสภาพที่ไม่รับรู้ ได้รับอะไรอยู่นานเท่าไหร่ช่วงที่ไม่รับรู้นานเท่าใดในวงเล็บไม่ใช่ไม้เอาที่ร่างกายหรอกนะตามให้ดีอันนี้ตาไม่ดีบอกว่าวันนี้ไม่ใช่หมายถึงร่างกายยิ่งทรมานหมายถึงไปถึงขั้นสัญญาด้วยว่าตอนนี้เป็นอสัญญีนะเพราะว่ากายนิ่งนี่มันดูได้แล้วรูปน้องใจมันไม่นิ่มเลยใจมันปรุงวุ่นอะไรเยอะแยะก็ได้แต่ตอนนี้ไม้ลึกเข้าไปกว่านั้นหมายถึงสัญญานั่นแหละมันเจ็บนะไม่ได้กลายนิ่งแข็งอยู่เฉยๆกายแข็งแต่ข้างในสร้างเรื่องสร้างราวสร้างรูปเหมือนอย่างคุณศรีเพ็ญอะไรเสร็จก็จันพรนี้ข้างนอกเขาก็แทงเข้าไปที่ไม่รู้เรื่องเลยนะแต่ข้างในนะโอ้โหมีอะไรต่ออะไรเขาก็บอกว่าเขาตามเขาไปแล้วทุกชาติไปหาพระนเรศวรไปหาพระรามคำแพงไปหาอะไรต่ออะไรได้เยอะแยะเลยเป็นต้น ก็ไปหามากกว่านั้นไปหาฤาษีด้วยเซอร์ไปหาโน่นนี่อะไรมากมายเขาก็ไปเขาตามลำดับที่จริงจิตเขาสร้างทั้งนั้นสั่งดูซิสร้างตัวตนสร้างไอ้โน่นไอ้นี่ว่าแป๊บๆไปตามที่เขาจะสั่งเขาจะกำหนดเขาก็ว่าไปข้างนอกเขาไม่มีแข็งเราดูไม่รู้เรื่องเอาไฟจุดแล้วยังไม่รู้ใครจะไปว่าไงล่ะว่ามันไม่หยุดเหรอเขาหยุดแล้วกายก็แข็งเอาไฟจุดยังไม่กระดุกกระดิกเลยแต่ข้างในเขาไม่หยุดเลยข้างในเขามีสัญญามีทั้งกำหนดมีทั้งงานการมีทั้งฐานมีทั้งปรุงมีทั้งสร้างมีทั้งอะไรก็ได้เยอะๆแต่อันนี้ไม่มีไม่รับรู้ใหญ่แบบวิญญาณก็ไม่รับรู้สังขารเขาก็ว่าไม่ปรุงอะไรนะเขาว่าไปปรุงที่ใช้กำหนดว่าเขาว่าเขาไม่ปรุงดีที่จริงเขาปรุงโดยอาศัยเขาไม่รู้เรื่องแต่อันนี้เขาไม่เข้าใจเขาว่าเขาไม่ปรุงอะไร แล้วก็ไม่รับรู้สึกอะไรไม่มีเวทนาจริงไม่มีสัญญาจริงแต่ไม่ใช่ว่าคนคนนี้ขาดวิญญาณหรือขาดสังขารยังไม่ขาดสังขารยังไม่ขาดวิญญาณแต่ก็พักเวทนาพักสัญญาจริงเวทนาคือตัวรู้สึกไม่รู้สึกสุขทุกข์ไม่มีไม่มีสุขไม่มีทุกข์อาจทุกข์ก็ไม่สุขไม่มีทั้ง 3 ลักษณะใหญ่ของเวทนาและไม่มีทั้งตัวเป็นลักษณะของสัญญาการกำหนดการมุ่งหมายการที่จะจดจำการที่จะรับรู้ตามกำหนดวันนั้นไม่มีในขณะนั้นมันหมดมันไม่ทำหน้าที่แต่แท้จริงมันยังมีต้นเขาอยู่คือคุณยังมีตามความจำ คุณก่อนเข้าอดีตสัญญาคุณสั่งจะเป็นอย่างนี้จะทำอย่างนี้คุณจำได้คุณหมายรู้ไว้แล้วแล้วคุณตามที่คุณหมายรู้อยู่ด้วยซ้ำคุณกำลังจะอาศัยอยู่คุณกำลังไม่ให้จิตมันทำงานรูทำงานอะไรเลยแล้วมันก็ทำงานบทบาทของมันก็ไปเพราะขณะนี้ก็เป็นพรมกลิ้งโคโลอยู่ตามกำหนดที่เราเอาตัวเราทำอย่างนั้นนานเท่าใดก็เท่านั้นและนี่ก็หมายให้ฟังว่ามันไม่ใช่หมายแต่กายจิตจริงๆคือสร้างเวลาในขณะนั้นเป็นการสร้างเวลาให้แก่สิ่งที่ยังไม่มีอย่างนั้นถ้าเราไม่เคยทำได้เลยก็แสดงว่าเราไม่เคยมีอย่างนั้นเลยเพราะเราทำได้เราก็เริ่มมีอย่างนั้นเมื่อมีอย่างนั้นได้เราทำได้ 1 นาทีเราก็เป็นสัตว์อย่างนั้น 1 นาทีเราทำได้นานกว่านั้นเราก็มี นานกว่านั้นขึ้นไปหลายนาทีจากนั้นที่ว่านี้คือกำลังนำหมายศาลคดีในวงเล็บสำหรับสมมุติสำหรับตนต้นอันนี้เราสมมุติสำหรับตนในขณะนี้เราก็ว่าอยู่แล้วว่าเรากำลังหมายสัญญีให้มีอย่างนั้นขึ้นมาเราไม่เคยมีอย่างนั้นเราทำให้เราเคยเราก็มีอย่างนั้นขึ้นมาไม่ใช่สภาพที่ง่ายนักเพราะคนที่มีปกติธรรมดาอังกฤษถ้าเราจะพักแล้วก็พักถ้าจิตคนนี้ว่านอนสอนง่ายหมดเวลาพักเวลาหลับก็ดับเฉยไม่รับรู้อะไรไม่มีคิดไม่มีนึกอะไรก็ว่าเป็นสภาพที่สุดเป็นพระอรหันต์ชนิดที่เรียกว่าถ้าจะว่าไปแล้วก็เป็นผู้ที่สูงสุดในขณะที่หมายความว่า เราหยุดเป็นหยุดกันจะว่าสุดไปอีกมันก็ยังไม่สุดยอดทีเดียวเพราะว่าผู้ที่ยอดที่สุดอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้แต่นอนหลับท่านก็ไม่หยุดข้าก็จะสอนเทวดาพูดเป็นประธานคือท่านก็สร้างสิ่งเจริญอยู่เทวะเป็นจิตเจริญและท่านก็สอนจิตเจริญของท่านไปหรือถ้าจะไปสอนจิตของคนอื่นคนเขาที่ไหนพูดไม่เป็นปรมัตถ์เป็นสมมติสัจจะเลยเป็นเขาคนบุคคลตัวตนเราเขาเทวดาคืออีกอันหนึ่งไม่ใช่ท่านก็ตามแต่ท่านก็คือทำงานยิ่งเป็นการงานใหญ่เลยไม่ใช่การงานน้อยๆด้วยนอนยังสอนอะไรอ