200614-096 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน096-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

งขึ้นต้องระมัดระวังเป็นเปราะไปนะให้ตำรวจเครื่องใช้เครื่องกินกำหนดการกินกำหนดการใช้ขั้นต่อมาจากศีลสำรวมอินทรีย์แล้วก็โภชนาประมาณในเรื่องกินเรื่องใช้เครื่องพิมพ์เครื่องใช้กำหนดลดลงและเป็นของอื่นๆเป็นการปฏิบัติเป็นหลักเป็นคำบอกง่ายๆลึกละเอียดลงไปกว่านั้นประมาณโภชนะคดีก็คือพยายามพิจารณา หน้าให้แยบคายให้เกิดปัญญาให้รู้เวทนาในการสัมผัสในการเกี่ยวข้องกับวัตถุต่างๆที่จะสัมผัสสัมผัสแล้วเราก็จะได้กลับที่ต้องไปอีกนอกจากกายนอกจากว่าจีลงไปนอกจากมีศีลมีอินทรีย์รู้จักอินทรีย์ทวารเขาจะต้องไปรู้ถึงวิญญาณธาตุรู้จักวิญญาณเข้าไปได้แล้วมันก็เกี่ยวข้องกับวัตถุข้างนอกนี่แหละเครื่องใช้เครื่องกินของมนุษย์นี่แหละที่สำคัญแล้วก็ทำให้ตนมีสติต่อไปถ้าซื้อยานิยมคือประกอบธรรมความเพียรเป็นเครื่อง พยายามระมัดระวังชำระจิตให้หมดสิ้นเชิงในอารยธรรมทั้งหลายด้วยการเดินนั่งตลอดระยะข้ามราตรีต่างก็ให้สำเร็จการนอนด้วยเสียใจยากยามปลายทะลุขึ้นมามีการเดินนั่งในการเดินจงกรมมีการนั่งตลอดเวลาแล้วก็ชำระมันเป็นอย่างเหมาะสมชื่ออย่างลึกๆก็ทำทุกวิธีที่จะให้มีชาวนโยบายทำให้ตนเป็นผู้มีสติรู้ตัว เวลามันจึงจะเกิดการรู้ในสัมผัสต่างๆแม้แต่จิตตัวเองจะอยู่นิ่งๆก็มาบอกบทตื้นๆต่อมาอีกนอกจากให้มีช้างกริยาหรือโยคะแล้วก็ให้มีสติเลยทีนี้ประกอบพร้อมด้วยสติสัมปชัญญะจะไปไหนมาไหนก็รอบขอบกราบข้างหน้าถอยข้างหลังการและการดูการเคี้ยวการคู่การเหยียดการทำงานทำการส่งสังคติการฉันการดื่มการเคี้ยวการเลี้ยงการถ่ายอุจจาระปัสสาวะการไปการหยุดการนั่งการนอนการหลับการตื่นการพูดการนิ่งทุกอย่างและคำว่าอากัปกิริยาทุกอย่างที่เราจะทำอะไรต้องมีสติหมดควบคุมไม่รู้มันควบคุมได้แล้ว ต้องให้รู้ถ้ายังอยากๆก็บอกว่าควบคุมสติเป็นแล้วก็ให้รู้แม้กระทั่งว่าไม่มีอริยบทเราก็จะต้องมีจิตพิจารณาจิตเป็นไม่ใช่ว่ายาวๆคู่ยืนไปมาเที่ยวกลืนนั่งนอนอะไรก็นั่งไปอะไรก็ได้มีสติแต่พอนั่งเข้าด้วยคนนอนข้าวเสร็จเสนาสนะสงัดข้าวจิตก็ดีเลยตกง่ายอย่างนี้ก็เป็นสำหรับสายเปย์โตกินรีไม่เอาค่อยชำระจิตแม้แต่หยุดไม่เดินไม่ไฟไม่มาไม่เคี้ยวไม่กลืนล่ะพออยู่สงัด อยู่ในที่สงัดอยู่ในสภาวะสงบอยู่ไม่ได้มีอริยบทใหญ่อะไรมากมายนักไม่ได้มีการเคลื่อนไหวมากนักก็ให้รู้ตัวมีสติชำระจิตโดยบุพเพนิวาสานุสติญาณย้อนระลึกระลึกถึงสิ่งที่เคยผ่านมามันเกิดดีเกิดไม่ดีหรือเอากับกริยาย้อนไปหมดตาหูจมูกลิ้นกายเราเคยสัสอย่างไรมามีจิตเกิดโทสะหมุนโลภะมูลอย่างไรให้รู้รายละเอียดในจิตอย่างแท้จริงแล้วก็จำอาการมันเป็นอย่างนั้นอย่างนี้อย่างนี้แล้วก็อันไหนที่มันร้ายมันแรงเราจะรู้ไว้เราก็ตัวแทนเกิดเกิดแต่เหตุอย่างนั้นเกิดแต่เหตุอย่างนี้เราจึงมีสิทธิ์อย่างนั้นอย่างนี้ เราจะเป็นผู้มีไม่ใช้อารมณ์ไม่ใช้จิตไม่ใช้อะไรก็ได้ที่เป็นพิษเป็นภัยกับเราเราจะทำให้ดีขึ้นชำระจิตให้ดีขึ้นขย่มง่ายๆสอนเป็นลำดับง่ายๆถ้าจะบอกมีศีลเสมออินทรีย์ระมัดระวังของกินของใช้โฆษณานะโยคะอาจนั่งนอนยืนเดินหัดหลับก็เป็นให้มันรู้จักหลับตื่นไม่รู้จะตื่นจากขยะในอาคารได้หมายความว่าที่จริงชาพระน่ะแปลว่าพูดถึงฉากสุริยะฝึกเป็นผู้ตื่นมันเป็นต้นก่อนที่จริงแล้วก็ฝึกเป็นผู้รับสิทธิ์ศาสนา เกลียดก่อนเสร็จแล้วให้มีสติเป็นผู้ตื่นแล้วก็ให้ใช้สติเป็นติดกับตัวยืนเดินนั่งนอนไปมาทำงานทำการแม้แต่อุจจาระปัสสาวะหรือแม้แต่นิ่งๆก็ให้มีความรู้ตัวมีสติจบด้วยการพูดการนิ่งนิ่งเป็นแล้วทีนี้ยิ่งๆแล้วก็อยู่ในที่สงัดด้วยไม่ใช่มีอิริยาบถด้วยก็ไม่ใช่นิ่งแล้วหลับหนีไปเลยแต่ส่วนมากจะเป็นอย่างนั้นพอเอาวรนิตทำขั้นตามมาฉันพระการพยาบาลลดลงมันจะหลับง่ายเหมือนพวกเราเป็นอยู่เนี่ยเบื้องต้นเบื้องต้นเมืองเข้าใจอย่างดีแน่ใจอย่างดีและพวกเรามีอินทรีย์ภาระมีภาวะปัจจัยมากล่าวแล้วเพราะงั้นเรื่องของ อบายมุขเรื่องของลาภยศเรื่องของรูปรถเป็นเสียงสัมผัสหยาบๆเนี่ยมันง่ายเพราะการเป็นฉันทะกับพยาบาลง่ายๆขั้นแค่จะไปอาฆาตมาดร้ายไปมัววุ่นวายในเรื่องอย่างนั้นน่ะในเรื่องอย่างหยาบๆพวกกามคุณรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอย่างหยาบๆหรือว่าอบายมุขพวกเรามันจะมีมันไม่ฟุ้งซ่านไปมันจึงมาตกฐานของผีนะมีพระง่ายหลับง่ายเพราะเมื่อเด็กยิ่งเจ็บเสนาชนะสงัดไม่มีอะไรหูตาจมูกลิ้นกายไม่มีผัสสะไม่มีบทบาทอะไรมันก็กินมักเจอรี่แล้วก็มีอะไรเกาะเข้าไปเป็นกฐินเป็นเอกชนตายเป็นจุดเดียวจุดเดียวแล้วก็ไม่เคยรู้มาฟังมามันเคยเข้า แล้วจิตมันก็เป็นจริงด้วยมันก็จะถ้าไม่ติดใจใจไม่เกาะไม่อร่อยฟังแล้วไม่เคยรู้เรื่องหรือมันไม่ค่อยจะเอามันเปลี่ยนไปเปลี่ยนหน่อยมันก็ดีดีง่ายหลับง่ายผีหน้ามีพระง่ายผิดชั้นนี้เป็นทีนี้ถ้าฉันไม่ใช่ชั้นต้นต้นชั้นต้นต้นเอาไปไหนก็เอาแต่นั่งหลับไปไหนก็จะเอาแต่หลับๆๆชอบหลับไอ้นั้นมันขี้เกียจสันหลังยาวมันหลบเลี่ยงมันติดหลับตื่นทีนี้มากลับคันนี้ก็เหมือนกันเพราะอารมณ์ของเรามันชักจะหลุดจากโลกอยากๆเข้ามาแล้วเราก็จะหลับพอเราไม่ขึ้นไปอีก ลูกหลับให้ตื่นอยู่ในเสนาชนะสงัดก็ต้องปลุกขึ้นมากลับขึ้นมาให้ได้แล้วแม่มาอยู่กับสิ่งแวดล้อมที่มีตาหูจมูกลิ้นกายสัมผัสแล้วก็จะตื่นให้ได้แล้วเราก็จะไม่ให้จิตของมันตัดสายออกไปจะมีสติสัมปชัญญะเป็นชาญพี่ก็อาจจะมีสติสัมปชัญญะเป็นชาญเหมือนอยู่ในที่สงัดแม้เราอยู่ในที่ที่ชื่นใจเราก็จะเหมือนอยู่ในที่สงัดจับจิตไม่เพ้อจิตเป็นอานาปานสติได้แท้และอาณาปานสติลืมตาคือผู้ที่เก่งกว่าอานาปานสติแค่ขั้นพิเศษเสนาชนะสงัดและก็นั่งเล่นวาย สิงห์ก็ตามดินน้ำไฟลมเป็นกฐินใดๆก็ตามหรือท่องพุทโธพุทโธท่องอะไรต่ออะไรก็ตามเราก็จะได้อย่างนั้นและเราก็จะมีจิตพิจารณาบุพเพนิวาสานุสติญาณจุปะปาสัญญานเป็นหรือหลอกล้อมทวนของเก่าของอะไรที่ผ่านมาเป็นถ้าเป็นแล้วก็กลับย้อนออกมาอีกมาเป็นฌานมาเป็นสภาพจิตที่แม้แต่เราทำงานอยู่ก็เป็นทานเรารู้เอกสารตามเรารู้จิตที่รู้ในขณะที่เราเองเรากำลังทำงานในขณะที่มีผัสสะและเราจะรู้ตัวได้เป็นหนึ่งอยู่ในฟุ้งซ่านไปหากามแบบ ทหารพยาบาลทำงานอยู่ที่นั่นมีพระน้อยพระนั่งบำเพ็ญแบบหลับตานั่งอยู่คนเดียวซึมๆอยู่นั่นแหละจากที่นั้นมีทักมากชาญไม่มีไม่เรียกว่าชาญถ้ามีทีนะมีพระอาทิตย์มันหรี่ลงไปถ้าจิตไม่ดีต้องไปงั้นไม่ได้ว่าชาญทีนี้ทานฉันถ้าจิตของเราชักรวมเป็นหนึ่งแล้วเราก็คิดว่าจะตกง่ายๆจิตไม่มีสติสัมปชัญญะเต็มปัญญามันไม่เต็มรอบร้อยสตินี้ที่จริงแปลว่า 100 บาทปัญญามันไม่เต็มรอบ 100 วันการทำงานไปบ้างมันพิจารณาก็ไม่เต็มมันรับรู้ก็ไม่เหมือน สำนึกธรรมดาแม้แต่มันนั่งฟังธรรมเหล่านี้เรารวมจิตเป็นเอกัคคตาจ้องมาถ้าเผื่อว่าเราเผลอเผลอถ้าเรามันมีอารมณ์สีนั้นมีพระอยู่ในตัวมากอย่างนี้เราเรียกว่าหินนั้นมีค่าต้องพยายามอย่าให้มันตกแล้วถ้ามันจะหลับถ้าเรานั่งหลับตาฟังแล้วมันหลับไปเลยลืมตาฟังเจ้าไม่ดีใส่ใจรับเสียงให้เต็มท่านถึงบอกว่าใช้ถ้าเราทำงานอะไรอยู่ท่านบอกว่าพระพุทธเจ้าท่านสอนแล้วใส่ใจกับสิ่งนั้นโยนิโสมนสิการกับสิ่งนั้นให้ยิ่งตั้งใจยิ่งจดจ่อกับอันนั้นถูกติดกับเรื่องที่เรากำลังทำนั้นให้ยิ่งถ้าเราฟังธรรมครับ เสมอมีสติสัมปชัญญะแม้แต่เสนาชนะสงัดขอให้ชำระจิตรู้จักมาเป็นผู้ที่อยู่ในเสนาสนะที่มีกระทบกับอะไรเราก็จะฝึกเป็นฌานคือไม่มีการไม่มีพยาบาทไม่มีผีนะครับและจิตไม่ฟุ้งซ่านไม่อึดอัดใจยินดี ที่จะปิติยินดีอยู่ในเรื่องราวที่เป็นนี่เด็กจะมีวิตกวิจารมีปิติและก็สบายดีหรือเรียกว่าสุขความไม่มีอคติใดและก็เฉยอย่างนี้แหละว่าจิตเป็นชาญและอธิบายแบบพวกเราให้ฟังยังไม่ได้อธิบายเข้าเรื่องถ้าเขาเลือกแล้วจะอธิบายเป็นภาษาง่ายๆลูกชายชั้น 2 มีปิติการสามีสุขชาตรีมีอุเบกขาเป็นธรรมชาติผิวอะไรและอธิบายไปพวกคุณก็เคยอ่านแล้วไม่ยากแต่โดยภาษาตื้นๆเรียงลำดับและข่าวสารของพระพุทธเจ้าไม่ยากหรอกเพราะการปฏิบัติตาม ลำดับมึงจงเป็นผู้มีศีล 2 จะเป็นผู้มีด่านตำรวจในอินทรีย์ทั้งหลายนะ 3 มีโภชนาเป็นผู้รู้จักในการกำหนดเครื่องใช้เครื่องปริ้นที่มีการเป็นผู้ที่มีธรรมะให้เป็นเครื่องเตือน 5 เป็นผู้ประกอบพร้อมด้วยสติและปัญญาและก็คอยทำร้ายจิตใจก็จะบรรลุธรรมมีวิตกวิจารณ์ลองอ่านดูทีนี้มันมีวิธีไม่เป็นไรพอเข้าถึงขั้นตอนชำระจิตวิญญาณและต่อไปครั้งละนิวรณ์ 5 ประการอันเป็นเรื่องเศร้าหมอง เมื่อกี้นี้พูดนี่บอล 4 ตัวเท่านั้นถ้าเมื่อฉันทะพยาบาทที่นั้นมีพระและก็โอจะกลับรถที่ 5 วิจิตรอิจฉาวิจิกิจฉาน่ะคือต้องเห็นอย่างชัดเจนจิตของเราต้องรู้จิตของเราไม่สงสัยไม่ลังเลไม่ใช่ว่าไม่รู้ไอ้ยิ่งไม่รู้นะไม่ต้องพูดถึงไม่รู้แล้วจับจิตอ่านจิตเป็นแล้วรู้ว่าจิตเราไม่มีการเป็นอย่างนี้จิตเราไม่มีพยาบาทเป็นอย่างนี้อีกเราไม่มีที่อเมริกาเป็นอย่างนี้จิตเราไม่มีอุปสรรคอุปสรรคมันอาจขัดเคืองใจของสายทางยินดีไม่ใช่ทางเฝ้ามองไม่เห็นทางคุณเคืองถ้าคุณเคืองและแรงถ้าใจเราไม่ชอบใจเราขุนเคืองใจเราทำสินค้าและแรงใจอย่างนั้น ถ้าผู้ใดมีปฏิกะง่ายมีปฏิฆะบ่อยๆมีแต่รูปของปฏิกะอยู่ในตัวไม่ค่อยศึกษาธรรมะไม่ค่อยแล่นไม่ค่อยคลายหรอกช้าถ้าพูดได้เบิกบานแจ่มใสแต่พวกที่มีอารมณ์ค่อนไปในทางผิดๆไม่ค่อยเคืองปิติมันยังเป็นสภาวะอยู่สภาวะที่ไม่ใช่อาจจะทำลายอะไรมาก็พังหมดอะไรมาก็พังหมดไม่ได้เพราะถ้าเกิดว่าไม่ทำลายแม้จะเป็นสายของราคาลดลงพระเป็นตัวที่ยังเบิกบานแจ่มใสยินดีอารมณ์เลยก็ยังดีดีกว่าอารมณ์คุณหมอก็ไม่ต้องมีอุทยาน ขุดเจาะนี่หมายความว่าอารมณ์มันไม่ดีพวกคุณจะรำคาญกังวลอะไรต่างๆนานาพวกนี้ไม่ดีไปในทางไม่ดีถ้าไปในทางปิติมีวิตกวิจารได้มันก็จะไปดีแล้วไม่สงสัยชัดเจนอ่านแชทไม่ดังเลยเข้าใจถูกป่าวเราจะเข้าใจคำว่าฉันต้องคอยชำระจิตแล้วก็จะรู้ว่าจิตเป็นทานเป็นอย่างไรเราฟังดูอันเป็นเครื่องเศร้าหมองคล้ำบน 5 ประการใดเป็นเครื่องเศร้าหมองทำปัญญาให้ถอยกำลังเหล่านี้มันทำให้ปัญญาถอยหลังแล้วก็ไม่มีนิวรณ์ให้แล้วถ้ามันไม่สูงส่งอะไรมากมาย พาเขาไปนี้ไม่ต้องถามทุกสีลืมตาโปร่งๆเนี่ยเรารู้ว่าอารมณ์ที่ไม่มีการไม่มีพยาบาทไม่มีที่นั่งมีพระไม่มีอุจจะระรู้เรื่องรู้ราวอะไรก็รู้เป็นชาวต่างชาติแต่ทีนี้ถ้าเผื่อว่ามีเรื่องเศร้าหมองมันก็จะทำให้ปัญญาขาวกำลังบวชนาคทำสัญญาให้เขากำลังเหล่านี้ได้แล้ว พระสงัดจากกามและสงัดจากอกุศลธรรมทั้งหลายมีคำย่อจากการจากพยาบาทจากที่อเมริกาจากคริสตจักรพุทธจะวิจิกิจฉานั่นแหละอกุศลกรรมทั้งหลายจึงบรรลุชาญที่ 1 มีวิตกวิจารมีปีติและสุขอันเกิดแต่วิเวกแล้วแลอยู่มีวิตกวิจารณ์แล้วก็มีความยินดีปรีดาอยู่ทีมเดียวยังไม่ต้องมาเป็นอุเบกขาเฉยก็ได้นี่แหละว่าชาญหนึ่งมันอาจจะอาจจะมีอะไรต่ออะไรมีเรื่องราวอะไรผสมผเสอยู่แต่ก็วิเวกแต่ก็เป็นวิวพฤติกรรมสำคัญ มีปิติสุขอันเกิดแต่นิเวศน์แล้วแลอยู่นิเวศน์คำนี้ยิ่งไม่เหมือนอุเบกขาเลยมีพฤติกรรมอันเอกตอนต้นหยาบๆคำว่าพิเศษมีพฤติกรรมอันเป็นหมู่ 1 อยู่วิเวกอ่ะมีพฤติกรรมอันเป็นหนึ่งวิเศษกับอุเบกขาอุเบกขาเนี่ยตุ๊กแกขานี่อยู่ในจิตที่ยุ่งกับงานวิจัยคนที่เก่งเยี่ยมที่สุดก็มีพฤติกรรมกว้างไกลรู้ได้ไกลแม้แต่จิตของเรามีขอบเขต เป็นเอกภาพใหญ่เอกภพใหญ่ก็เราก็มีเอกแล้วก็ไม่ชัดสายทุกอย่างไม่สับสนทุกอย่างเรียงลำดับมีทางโคจรมีอะไรเรียบง่ายดูออกหมดเลยเส้นสายอะไรก็ได้นวดเก่งอยากรู้เอกภาพอย่างรู้เอกภพเป็นวิเวกของคนที่เก่งเค้าไม่เรียกนิยายเขาไม่เรียกนี่ไม่ใช่หาว่าผมต้องแก้ไขปัญหาว่าอุปสรรคเสมอปลายกุมภาพันธ์ ร้อนในขั้นวิเวกในขั้นวิกฤตถ้าจะอธิบายให้มันลึกซึ้งเก่งกว่าอุเบกขาก็อธิบายได้อธิบายให้มันหยาบกว่าอุเบกขาอธิบายอธิบาย พี่น้อยก็ยังไม่ว่าอะไรนะถ้าถูกชะตาประกอบแล้วแต่อารมณ์ที่เป็นอารมณ์เป็นหนึ่งจริงๆไม่บอกแม่อยู่ในขอบเขตที่เป็นเอกภาพแท้นี่มันรู้ทางหนึ่งเพราะสนุกวิจารณ์ที่ได้จึงบรรลุ 32 เพราะเรื่องที่เราวิตกวิจารณ์เขาแปลวิตกว่ามันเป็นภาษาไทยว่าวิตกขึ้นหมายความว่าใจมันไม่ค่อยจะมีกำลังใจมันบอกวันๆตกใจเขาก็สาใจไทยก็คล้ายๆก็ตกใจมีความกังวลที่ตกกังวลใจเพราะว่าสงบจิตเป็นกำลังมั่นคงแข็งแรงไม่กังวล เรียกว่าพระอาทิตย์ตกแล้วกำลังจะวนแล้วจิตจะไปรับรู้อะไรก็มีวิชารักวิชาวิจารณญาณมีความวิจารณ์ได้เก่งวิจัยได้ออกแคล่วคล่องไม่มีมีวิจารณ์ภาษาง่ายๆควรจะใช้ก็เข้าใจที่ตกกระทบกังวลวิจารณ์ก็แปลว่าพิจารณาเลขภาษาหยาบๆของไทยความหมายคือการพิจารณาให้ตกก็หมดกังวลเพราะถ้าสงบจิตตกสงบความกังวลและมีจุดพิการพิจารณาอะไรต่างๆก็เรียกว่าเป็นสิ่งที่ดีที่นี่สงบจิตตกสงบวิจารณ์แม้แต่พิจารณากับพิจารณาแล้วมันมีแต่ ปิติยินดีก็อธิบายด้วยเทคนิคเลยจุดที่มีความยินดีถ้าบอกว่าวิจารณ์แล้วอย่างที่ผมเคยอธิบายแล้วเราก็เกิดรู้พอรู้ดีตัวรู้ดีนั่นแหละเรียกว่าปิติไม่รู้ดีนี่เป็นตัวละเอียดรู้ดีแล้วเราก็ชอบใจตื่นเต้นนี่เป็นตัวอย่างตัวใหญ่ขึ้นมาตื่นเต้นชอบใจยินดีปรีดาร่าเริงเพราะได้รู้ดีได้ยินดีที่เข้าใจดีเขาเรียกว่าพิธีการพิจารณาไม่ต้องมีร่าเริง เปรมหรือว่าตื่นเต้นอะไรนี่ไม่ต้องมีตัวนี้ก็เป็นฌาน 2 ที่ท่านละเอียดแต่ละขั้นหยาบๆยินดีจากสิ่งที่ได้รู้ดีเห็นดีได้ยินดีกับสิ่งที่เราได้ทำดีทำดีมันรู้ดีแล้วได้ดีแล้วก็ดีใจอยู่บ้างก็ได้ฉันอยากจะทำ 2 มันรู้การสอนเป็นเครื่องผ่องใสในภายในเป็นที่เกิดสมาธิแห่งใจไม่มีวิตกวิจารณ์มีแต่ปิติและสุขอันเกิดแต่สมาธิอยู่เพราะความจำเป็นมันมีปิติมันมีความสุขใจดีใจสุขใจดีใจสุข ผมจะไปอยู่ที่ชาญ 3 เพราะความจางแห่งปิติเมื่อปิติมันมากมันอ่อนแรงลงเราเรียกว่าจิตมันยิ่งจางคลายลงไปอีกย่อมอยู่อุเบกขามีสติสัมปชัญญะเสวยสุขด้วยนามกายจิตข้างในเลยเสวยสุขมันสุขมันภาษาในๆของเราเรียกว่ามันสมใจเพราะว่าถ้าคนที่ไปทำจิตให้สงบจงรักเพราะจิตมันยิ่งไม่มีเรื่องอะไรเลยไม่มีวิตกวิจารณ์จิตมันสงบลงไปจนกระทั่งแม้แต่เห็นจิตอยู่ในจิตว่างๆว่างๆเชิญเข้าว่ามีอุเบกขามีอุเบกขาบางจากปิติเชิงรากตื่นเต้นดีใจก็เบาเบาแต่ก็มีสติอยู่นะมีสติสัมปชัญญะเสวยสุขอยู่รู้อยู่ นี่แหละเรียกว่าบรรลุธรรมที่ 3 เป็นการที่พระอริยเจ้ากล่าวว่าผู้ได้ฌานนี้เป็นผู้อยู่อุเบกขามีสติอยู่เป็นสุขสติไม่ลดจางคลายไปแล้วไม่ใช่อสัญญีไม่ดับจิตนะอาจติดข้างนอกออกอยู่ว่าจิตของเราอยู่เป็นหนึ่งอุเบกขาเธออยู่หรือมาหาว่าอุเบกขานี่มาหาว่าผิดเองบางครั้งมันว่างๆแม้จะนึกจะคิดแม้แต่วิจารณ์แม้แต่ให้จิตของเรามีความพิจารณาอะไรก็ไม่มีหวังว่าผู้ใดจะเล่นผิดสิ่งนี้ลืมตาเล่นเลยก็ได้มองต้นสาวข้างหน้าก็ให้กินเหล้าอยู่กับต้นเสา อ่านผิดของเราว่าในจิตของเรามันจะคิดพิจารณาว่าเป็นมีเรื่องอะไรบอกได้เพราะแบบที่อื่นมีไหมถ้าไม่มีสิทธิ์ใช้หนี้ได้จริงๆนะโทรศัพท์ก็เสาร์นี้เป็นสาวไม่ต้องพิจารณาอะไรเลยนี่ก็เสาร์ๆๆๆๆทำไปมีอะไรก็ดูว่างอยู่เรื่องนั้นดูประตูไม่มีความคิดเลยรับรู้แต่ว่าประตูสักแต่ว่าประตูมีแต่ว่าประตูใครจะเล่นก็ได้บอกว่าเราจะรู้จิตอาจผิดของเราเราจะรู้ว่าจิตของเราสักสายแค่ไหนถ้าคนที่จิตยังไม่สงบมันไม่อยู่หรอกมันไม่นิ่งได้หรอกมันไม่เก่าเสาอยู่เฉยๆนอกจากเราจะเอาบัญญัติหยาบๆ นอนแล้วนอนแล้วก็พอได้แต่ประตูน้ำประตูน้องประตูน้ำเปิดได้แต่จะไม่มีภาษาพูดมีอะไรแล้วจิตดูเลยนะจ้องดูเสาแล้วบอกว่าเสาร์ - อาทิตย์มันก็บอกเขาเฉยๆเดี๋ยวนี้อยู่กับสาวนี่ไม่มีความคิดอื่นมันแทรกแซงเลยมันจะอยู่ไม่ได้มันจะไม่เป็นหนึ่งที่ปานนั้นก็เรียกว่าจิตของเราก็ยังไม่เป็นสมาธิของเรายังมีอารมณ์ฟุ้งซ่านยังมีเรื่องราวควรคิดมากถ้าจิตนิ่งหรือว่าจิตเป็นสมาธิกินข้าวอยู่ได้นานด้วยจะ 5 นาทีก็วันเสาร์เสาร์อาทิตย์ซึ่งไม่ใช่ง่ายๆถ้าคิดว่าแล้วได้ 5 นาที 10 นาที 20 นาทีวันเสาร์อยู่กับต้นไม้ต้นหนึ่ง Google เรื่องอะไรเรื่องฤดูกาลใดอันหนึ่งโดยจิตไม่มีผีนะมีพระไม่ได้กำหนดไม่ใช่ไม่งงอะไรตัวหนังสือดูก็อ่านหนังสือเนี่ยเราจะสังเกตถ้าเราอ่านหนังสือนี่ก็ไม่ติดใจอะไรเราจ้องอยู่มันไม่ไปไหนเลยนะถ้าไม่ชอบใจแล้วถ้าเกิดว่ามันเมื่อยเพลียมันก็จะพักเหมือนกันถ้ามันไม่เมื่อยเพลียหรือว่ามันยังมันยังติดสีดำมีพระมาอ่านหนังสือไม่อร่อยมันจะหลับมันอร่อยกว่ามันก็จะเอาหลับล่ะแล้วจะอ่านหนังสืออยู่เลยถึงแม้จะดูอะไรที่เขาบอกว่าเพลิดเพลินรู้เรื่องนู้นเรื่องนี้มีเรื่องมีราวมีบทบาทคนจะสนใจมันก็ไม่สนใจหรอกไม่เอาจะดูสาว ดีจับเสาจะดูต้นไม้ก็ดีจากต้นไม้ดูอะไรก็ดีจากกันนั้นได้ว่าเราติดที่มนุษย์สร้างแล้วแล้วก็เติมคำนวณให้มันตื่นให้รู้ชัดแล้วไม่รู้ไม่มีทั้งฟุ้งซ่านไม่มีพระพุทธเจ้าความรำคาญกังวลไม่มีด้วยเห็นอาจารย์ประหยัดสงสัยจะเอาไม่ต้องถึงขนาดนี้ก็พิจารณาไปเลยมีสติขนาดใดขนาดหนึ่งไม่มีการพยาบาล ก็ได้ไม่ต้องมีสุขอยู่ด้วยนามว่ากายมีอุเบกขาอยู่ไม่ต้องอุเบกขาก็พิจารณาธรรมะได้ก็รู้ตัวได้มีอินทรีย์พละเพียงพอที่จะรู้พระเยซูอังกฤษเป็นอุเบกขาลงไปเลยเป็นทางและเพราะรักและทุกข์เสียได้เพราะความดับหายไปให้โสมนัสและโทมนัสในการก่อนจึงได้บรรลุฌานที่ 4 อันไม่ทุกข์ไม่สุขมีแต่ความมีสติเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์เพราะอุเบกขาแล้วแลอยู่ตอนนี้เฉยๆอุเบกขาและแรงมีสติอยู่ธรรมชาติไม่สุขไม่ทุกข์ถ้าทุกข์อยู่กับสภาพ อยู่กับมันก็แสดงว่าเราเองเรารู้จักเช่นเราทำงานด้วยไม้ขุดดินอยู่ตัดเหล็กอยู่แล้วเราก็แหมอยากหยุด YouTube กวนเพราะเราไม่ชอบแต่ยังไม่เหนื่อยเกินไปแต่เราอยากถ้าเหนื่อยเปรียบไอ้ตัวหนึ่งมันก็ชวนให้หยุดก็กินอยู่แต่ก็เหมือนมากๆเราก็หยุดแต่เรายังไม่มีอะไรแต่จะเก็บความไม่ชอบเข้ามาทางขวาแล้วก็ไม่ชอบก็มาแล้วทำไม่ได้ทนหรอกเหนื่อยง่ายทั้งๆที่มันก็ไม่เหนื่อยไม่เหนื่อยอะไรก็ตามมันเหนื่อยทำงานที่รับผิดชอบถึงแม้จะให้ไปเขียนบางคนไม่ชอบเขียนให้เป็นคนดีกว่าครับเขียนแล้วไม่ทนทุกข์ ไปขุดดินจะได้นานกว่านี้แล้วแต่จริตของใครใครชนะใครชอบหายไปด้วยไม้เลื่อยเหล็กจะไปทำโน่นทำนี่อะไรแล้วแต่ใครจะหนักเพราะถ้ามีจิตถนัดมันก็เป็นจิตมันอยู่ได้นานมันเลี้ยงเป็นสุขเรียนเพราะฉะนั้นก็ไม่ค่อยทุกข์และก็ไม่เคยเบื่อง่ายทำให้ทนแต่ถ้าจิตของใครที่ไปทำสิ่งที่เราไม่ค่อยชอบไม่ผิดไม่ยินดีไม่ถนัดทำแล้วก็ยิ่งยากยิ่งลำบากมันก็จะทำไม่ทันก็ฝึกหัดปล่อยทุกข์หัดปล่อยตัวที่มันฝืนใจมันทุกข์ใจมันไม่ถนัดแล้วมันก็ไม่พอใจมันไม่เก่งมันก็ไม่ได้อ้วนถ้าเราทำได้เก่งเราก็ทำใจจิตใจทำไม่ได้เก่งก็อยากจะไม่อยากจะทำอยากจะหยุดพักก็ทำไม่อ่านจิตไม่มีทุกข์เมื่อไม่มีทุกข์และก็ไม่มีสุขมีแต่สติเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์ ศุภกิจชอบสุขก็คืออร่อยเริงใจยินดีหาไปหาชามที่ 2 ชั้นที่ 2 คือมีอารมณ์มันได้ดีมันเห็นดีมันรู้สิ่งนี้ว่าดีมีผลเกิดขึ้นชอบใจมันแม้แต่มีไม่มีทุกข์ทำแล้วก็เออดีดีมีสุขเออเห็นผลกับใจทำได้อยู่ก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าเกิดว่าผู้ใดสูงกว่านั้นอีกแม้ไม่ทุกข์ไม่ฝืนไม่ฝืนไม่มีกูกูจะไม่มีอารมณ์อะไรรำคาญแล้วการกระทำงานอะไรก็ทำงานอยู่ทำงานได้เรื่อยๆอยู่ไม่อึดอัดขัดเคืองใจวางใจปล่อยใจไม่มีทุกข์ใจสบายเป็นอุเบกขาอยู่ ไม่มีเรื่องอะไรนอกจากไม่เฉยแล้วเกิดปิติด้วยก็เรียกว่าอย่างไรแล้วก็ไม่รู้จักวิจารณ์พิจารณาแยกแยะต้องมีในการทำงานไม่มีวิตกวิจารณ์เวลาตื่นไม่มีได้เราก็ทำงานต้องทำงานไม่ทัน 1 หมดคนทำงานเสร็จแล้วเก่งก็ทำงานเด็ดขาดคนที่ยังไม่เก่งจะต้องมีพิธีเลี้ยงบ้างมีสุขบ้างอารมณ์ชอบอยู่ในใจหมดทุกอย่างเพราะคนทำงานและอยู่หมดทุกตัวคนทำงานเด็ดขาดคนทำงานได้เก่งที่สุดทำงานไม่ทัน นารูโตะวิจารณ์แล้วก็มีอุเบกขาใช้อยู่แค่นั้นไม่มีปิติยินดีร่าเริงก็ไม่พิจิตรเลี้ยงไม่ต้องใช้สติเลี้ยงไม่ต้องใช้อารมณ์จิตไม่ต้องมีจิตวิญญาณก็ทำให้ทนได้นานไม่ลำบากลำบนอะไรจะเรียกว่าความสุขก็เป็นกะละมังสุขังที่สุดเพราะคนทำงานได้ผ่านไม่มีฌานทำงานอยู่ก็ทำงานสบายทำให้อุเบกขาส่วนตัวนี้สุขยิ่งขึ้นเป็นกะละมังสุขังไม่ใช่สุขสมหวังทุกสิ่งที่แปลเป็นภาษาคนเป็นภาษาอังกฤษจบวิจารณ์แก้ไข พัฒนาเป็นวิมังสาแก้ไขไปแก้ไขมามันดีเออดีแล้วพิจารณาแน่นอนว่าดีก็ไม่ตื่นเต้นอะไรกับงานชินชาบางคนมาหัดทำงานนี้ใหม่ๆแล้วเพราะอันนี้ได้ดีอู้แล้วก็ทำไม่ได้เพราะทำยังไงมันก็ดีอย่างนี้แหละทำให้ดียิ่งขึ้นจะดีขึ้นก็ดีๆๆๆไปมีแต่ดีกับดีไม่ได้มีความหลงใหลอะไรไม่ได้มีความตื่นเต้นไม่ได้มีความคิดเห็นไม่มีรสชาติจิตจึงทำงานด้วยวิตกวิจารณ์คือวิมังสาพิจารณาดัดแปลงปรับปรุงพัฒนาหาเหตุหาผลยังไงจะดีกับจิตเฉยอยู่ไม่มีอารมณ์ไม่มี เลี้ยงก็ได้สรุปก็คือยังติดอยู่กับสิ่งนั้นยังเป็นอยู่กับสิ่งนั้นอย่างอนุโลมอยู่กับสิ่งนั้นนี่เรียกว่าชาญอย่างลืมตาทานอย่างมีงานช้างอยู่อย่างปกติไหนอธิบายขึ้นก่อนส่วนฉันอย่างที่ไปนั่งนิ่งเฉยๆที่เราเคยได้ฟังได้ยินมาชาญฤาษีเพราะเธอเสนาคณะสงฆ์อย่างขั้นต้นเรียงลำดับมาพอมีสติสัมปชัญญะแตกเสนาชนะจังหวัดนี้ก็ยังไม่เข้าใจอยู่นั่นเองก็มานั่งหลับตาปี๋ข้าวอย่าไปเกี่ยวข้องกับอะไรนะอย่าให้มีการคือตาหูจมูกลิ้นกายจะปิดไปเลยไม่เอาแล้ว รับพี่ก็ไปตัดทวารต่างหากจิตใจผ่องใสจิตใจอยู่ข้างในมีเรื่องอะไรก็ให้มีวิตกวิจารณ์ข้างในแล้วก็รู้เรื่องดีหรือมีภาพหลอกก็เลยเอาภาพของจิตมาตั้งมาสร้างกันชาญที่ตั้งค่าของจิตเช่นเอากระสุนดินเอากับสินน้ำเอากระถินไปเช่นไปแล้วเอาภาพไปมันก็ไปติดอยู่ในอารมณ์ที่จริงไฟไม่ได้เข้าไปดินไม่ได้ก็ไปน้ำไม่ได้เข้าไปแต่ภาพของดินภาพของน้ำภาพของฝ่ายเข้าไปสร้างเป็นผ้าอยู่ในจิตเป็นเจ้าภาพหรือเรียกว่าพบชนิดหนึ่งพาพระนครศรีอยุธยา รูปไฟด้วยรูปดินรูปน้ำมันเข้าไปปรากฏอยู่ในจิตเราแล้วเราก็มีสติรู้มันอ๋อนี่ได้แล้วองค์กฐินภาพปรากฏอธิบายเป็นได้บ้างแบบคณิตศาสตร์พอได้นานขึ้นเลยว่าอุปจารสมาธิได้แนบแน่นมีภาพก็ถึงมีภาพไปแล้วปรากฏอยู่ในจิตอย่างนานเลยแนบแน่นต้องการเมื่อไหร่ก็มาเรียกว่าอัปปนาสมาธิทั้งอธิบายกันอย่างฤาษีเอาภาพนั้นมาประกวดวาดภาพแล้วนะภาพนั้นเป็นนิมิตภาพนั้นเป็นกำลังของติดขัดได้เท่านั้นเองที่จริงใจไม่ได้เข้าไปที่ข้างในไฟไม่มีไฟก็อยู่ข้างนอกไฟที่เรา ดินมันมีสภาพมีภาพของดินมีรูปดินมีรูปน้ำมันก็เป็นรูปเป็นภาพเป็นสภาวะปรากฏเป็นอัตตะเป็นอัดเป็นอัตราเป็นมโนมาลย์ที่สำเร็จได้สร้างรูปสร้างไม่เหมือนจริงเหมือนกับมองด้วยตาเปล่าเหมือนมองในตาเปล่ามันก็เห็นไฟแล้วก็ไปนี่มันก็ไปเห็นอยู่ข้างในครับก็มองดินน้ำลมและทีนี้ก็เก่งหัดเล่นอย่างนี้หัดเล่นอย่างนั้นไปก็พิจารณาเอาข้างนอกมาไว้ข้างในได้หมด เก่งก็จะสร้างภาพเพราะฉะนั้นจิตใจเข้าจนกระทั่งว่ะไม่มีอะไรเลยก็ปั่นเอามามีอุปทานเคยได้ยินได้ฟังอะไรเขาเล่าเป็นหมดเพราะเราเทวดารูปนั้นรูปนี้ก็เล่าว่าผีรูปนั้นรูปนี้ก็เล่าว่าพวกนั้นรูปนี้ก็ติดตั้งเก่งแล้วมันออกมาจากอัตราส่วนเงินปั๊บนั่งหลับปั๊บมาเลยภาพนั้นจะยากอะไรไม่มีแม้แต่สร้างปัญหาผีผีมันน่าจะมีรูปร่างเหมือนกันหวังว่าไม่มีอะไรอร่อย ป่านนี้ชุดนั้นไม่น่ามีผีก็มีเองไม่มีเองของตัวเองทั้งนั้นเพราะตัวเองทั้งนั้นนี่พวกนี้แล้วมีการอธิบายกันไม่ไหวพูดก็ไม่รู้เรื่องเขามีภาพปรากฏว่าไม่จริงเขาไม่ได้นะเขามีจริงๆด้วยเขามีปรากฏการณ์ด้วยเขาพบในหนังหลับตาหนักเข้าจนกระทั่งไม่ยอมหลับใจมันไม่มีสติสัมปชัญญะมากถึงแม้ที่สุดจะหักสุดจนกระทั่งตัวเองว่ามีการแหมไม่ ตาลืมตาฉันก็เก่งได้ไม่ต้องเห็นว่ามันจะมีภาพมันก็มีออกมาท