200611-094 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน094-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์115 KB
วันที่แก้ไข14 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้วันเสาร์ที่ 11 มิถุนายนพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้อบรมทำวัตรเช้าและพุทธสถานสันติอโศกเปิดมาทำวัตรกันต่อจากที่เราได้ทำวัดกันเอาไว้ถ้าเราได้ฟังคำฟังความต่างๆที่ยืนยันคุณลักษณะต่างๆของพุทธโดยเฉพาะสุดยอดตั้งแต่ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายืนยันมาเรื่อยๆขณะนี้จากพุทธประวัติจากพระองค์ได้มาเรื่อยๆเราจะเห็นความแน่วแน่ความ ความจริงจังอะไรและก็ความลึกซึ้งต่างๆที่ผมได้พยายามอธิบายซับซ้อนให้เห็นถึงความมีชั้นเชิงความสุขความเจริญลึกซึ้งมีมากมายแต่ท่านศักดิ์อะไรต่ออะไรมาต่างๆนานาจนกระทั่งว่ายืนยันว่าพระองค์สอนคำสอนต่างๆมาตั้งแต่เริ่มต้นที่ตรัสรู้จนกระทั่งปรินิพพานด้วยอนุบาลท่าจะหมายความว่าสิ้นชีพดัดขาลงไปด้วยอนุบาลท่า ด้วยความที่ไม่เหลือแม้กระทั่งลูกน้ำขันธ์ 5 ลงฉันจัดเป็นคำเดียวเป็นอย่างเดียวตรงไปอันเดียวไม่ใช่คำเดียวกลายเป็นหลายคำบางทีตักมันแย้งกันเลยเชียวล่ะแต่มันตรงเป็นอันเดียวกันแม้แย้งกันด้วยคำด้วยภาษาแต่ก็มีนัยยะที่สอดคล้องส่งเสริมแต่มันเป็นคนละชั้นและชั้นไปแค่นั้นเองที่ท่านยืนยันและผู้ใดเห็นคุณนั้นจะเห็นอย่างนั้นจริงๆผมเห็นจริงผมเห็นมันมันเป็นอันเดียวกันในโลกนี้มันมีอันเดียวกันหมดและความเห็นของเราเราก็เห็นแล้วทุกอย่างเป็นอันเดียวกันหมดคุณจะพูดเป็นสองคำไงผมก็เห็นเป็นอันเดียวกัน มีความเห็นจริงๆมันมีความเข้าใจรู้สึกดำกับขาวนี่คืออันเดียวกันทีนี้คนเราก็ไปเห็นว่าเป็นดำเป็นขาวโดยแยกออกด้วยลักษณะของบัญญัติลักษณะของสิ่งหนึ่งโดยบริษัทจะมันเป็นลักษณะของสีสันด้วยความจริงมันก็เป็นอันนึงเท่านั้นเองเป็นอันเดียวกันนั่นแหละอันนึงก็คือสิ่งที่มีขาวน้อยที่สุดอีกอันนึงก็คือสิ่งที่มีดำน้อยที่สุดเท่านั้นเองมันเป็นความน้อยกับความมากของสิ่งของสิ่งมีความน้อย เพื่อเป็นความมากเรื่องเดียวกันมากที่สุด

อ่านต่อ

มันเลยดูข่าวคุณจะไปส่งเพราะอะไรมากอะไรน้อยก็เรื่องของคุณนะการรักษาจะทำมันจะเรียกว่าอย่างนี้ดำเรียกว่าอย่างนี้ขาวมันก็เป็นสัจจะ 2 ศพที่มันแตกต่างกันในรูปเท่านั้นเองโดยรูปโดยบัญญัติแต่จริงๆใจเรานี่ทุกข์หรือเปล่าสุขหรือเปล่าเราเองเราไปศาสนาอะไรมากปรารถนาถ้าเราไม่ปรารถนาทุกอย่างพระพุทธเจ้าท่านตรัสเนี่ยมันมีนัยยะ ว่าเราจะเห็นจุดที่รวมลงไปอันเดียวกันตรงสอดคล้องเป็นไปจริงแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็ยืนยันว่าอีกอันนึงต่อมาว่าทรงสอนเฉพาะแต่เรื่องทุกข์กับความดับสนิทของทุกข์อันนี้รวมรวมความเฉยๆบางเรื่องทุกข์เรื่องความทุกข์เมื่อเห็นทุกข์ก็ตัดทุกข์ปล่อยทุกข์ให้เป็นก็ไม่จบอีกทีหนึ่งภิกษุทั้งหลายทั้งที่เรามีถ้อยคำอย่างนี้มีการกล่าวอย่างนี้สมรรถนะและความบางทั่วและกล่าวตู่ เขาได้ทำแชทเปล่าๆริบบิ้นไม่มีจริงเป็นจริงว่าพระสมณโคดมซึ่งเป็นคนจูงคนให้เดินผิดทางไปสู่ความชิปหายหาว่าพระพุทธเจ้าเดินจงกรมให้เดินทางไปสู่ความชิปหายก็ยังเบาหวานเนี่ยผมก็ยังพูดอยู่เนี่ยเพราะพวกเราเนี่ยดูดูแล้วมันใครจะเข้าใจได้ผมยกตัวอย่างแป๊บนึงก็ดีหรือแม้แต่แอปพี่เป็นน้องกันทำงานทำการมีหลักฐานมีความรู้ไปเรียนมาเมืองนอกเมืองนามาทีเดียวเสร็จแล้วก็มาเริ่มทิ้งงานทิ้ง รายได้ทิ้งเงินทองทิ้งความก้าวหน้าที่คนทางโลกธรรมดาธรรมดานี่ก็มองเห็นความก้าวหน้าเห็นจริงๆเขามองเห็นความก้าวหน้าของแซะคดีแพะก็ดีเห็นอยู่เห็นอยู่ยังหนุ่มยังแน่นหลักฐานก็ดีอัตราเงินเดือนสำหรับคนชั้นนี้ขนาดนี้มันก็ไม่ใช่น้อยๆถ้าเทียบทางราชการมันก็เป็นชัดเจนขึ้นไปแล้วอายุเป็น 23 30 ไม่เอาแล้วมาขุดดินฟันย่ามากินมานอนมาอยู่มาทำอะไรก็ไม่รู้ไม่เห็นเป็นโล้เป็นพายอะไรไม่เหมือนอย่างที่เป็นอยู่ไม่เป็นหลักเป็นฐานอะไรแล้วเราก็บอกว่าเราได้เราประเสริฐเราเจริญก้าวหน้าก็จะมองยังไงเนี่ยมันชิบหายเลยแบบนี้เนี่ยเหมือนอย่างนี้เลยมานั่งคอยลมซึ่งเป็นคนจูงคนให้เดินผิดทางไปสู่ความชิบหายเนี่ยเวลาที่ที่บอกพระสมณโคดมซึ่งเป็นคนจูงคนให้เดินไปเดินทางไปสู่ความชิบหายย่อมบัญญัติลัทธิความสูญเปล่าความมิน่าพินาศพินาศ ไม่มีของสักคนตัวตนเราเขาขึ้นสั่งสอนที่จริงมันมีอะไรจริงแต่ก็ดูในรูปแบบพินาศมาแล้วฉิบหายมาแล้วไม่มีมาแล้วก็เคยมีเงินเดือนรายได้เคยมีงานมีจิตอันที่เป็นอยู่หลังลูกโลกไม่มีสระมีความชำนาญการชำนาญในการทำเรื่องเกี่ยวกับงานที่รับหน้าที่อยู่จากบัญชีการทางด้านหน้าที่ราชการก็มีหลักฐานก็ไม่มีไอ้ชัดๆคือรายได้สูงและเคยรับอยู่ 4000 5000 ถ้าอย่างนี้ทางคนหยาบๆคนธรรมดาเขามองเขาบอกอะไรความเจริญอะไรมันชิบหายหมดแล้วมันสูญลงไปหมดแล้วมันแย่ลงไปหมดแล้วพินาศแล้วอย่ามาบอกว่าเนี่ยดูคนมาสู่ความเจริญสุพรรณบุรี Google เกิดความทุกข์ทุกเดือนตายไปแล้วจริงๆด้วยเนี่ยโอ้โหเราทิ้งไว้ถ้าไม่มั่นคงถ้าไม่เห็นจริงถ้าไม่รู้ว่าเรามีอะไรเราได้อะไรเราสบายแล้วมันเป็นนามธรรมมันเป็นสิ่งที่ไม่มีรูปไม่มีตัวตนเป็นเรื่องของปัญญาอันยิ่งมันเป็นความเป็นปัญญาอันยิ่งที่รู้ด้วยตนแล้วเป็นสัดส่วนใหญ่เป็นความรู้ยิ่งติดตนเองที่รู้ยิ่งเองแล้วไม่ใช่ความไม่รู้ยิ่งแล้วจึงค่อยแสดงเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าท่านมีอันนี้ของท่านเองและท่านแสดง ผมก็ทิ้งมาของผมผมทิ้งมาจริงๆด้วยไม่ใช่แกล้งแล้วผมก็เบิกบานแจ่มใสผมก็พ้นทุกข์แล้วผมก็ไปแจกแจงจนพวกคุณรู้เองผมมีมากกว่าด้วยผมได้มากกว่าด้วยมากกว่าด้วยมีมากกว่าด้วยเป็นหลักฐานยืนยันผมก็ทิ้งมาจริงๆผมก็มีผมได้สิ่งนี้เป็นอภิญสรรพคุณพระอภิญญาน่ะประกอบไปด้วยอภิญญานะไปประกอบไปด้วยความที่รู้ยิ่งแก่แปลว่ารู้ยิ่งรู้ยิ่งเห็นยิ่งแต่มันได้ความยิ่งมันยิ่งเองอภิญญาณเป็นเราอันเป็นของเราเองของที่หน้าชื่อมัน มันไม่น่าเป็นไปได้มันอัศจรรย์ที่ฟังแล้วดีนะดูให้ดีนะเราจะเห็นปาฏิหาริย์เราจะเห็นอัศจรรย์ของพุทธไม่อัศจรรย์ของพุทธอยู่ดีๆแล้วก็เหาะเหินเดินน้ำดำดินอะไรกินเหล้าเป็นสาเหตุที่ไม่จริงก็ไม่รู้ใครบอกเอาก็จริงก็แสดงอยู่เสมอสิก็ไม่แสดงก็ไม่แสดงเสมอเอ้าเดินทางเดินมันเสมอสิก็ไม่เสมอนี่เอาตามดินนำมันเสมอแต่ก็ไม่เสมอเด็กเล็กๆ 1 เรื่องจริงแต่ไอ้นี่มันเป็นและเป็นเสมอเป็นจริงเป็นปกติออกมาปกติเป็นไปปกติเป็นอย่างนี้ออกมาก็ออกมาอย่างนี้แล้วก็เป็นอยู่อย่างนี้ผมก็ยังไม่เคยเวรกลับแล้วก็จะไม่เวียนกลับหน้าปาก ปากแข็งซะด้วยแล้วก็จะไม่เวียนกลับเพราะว่ามันยังไม่เห็นผิดประหลาดอะไรยืนยันกับคุณอยู่เสมอๆนี่เป็นอยู่เสมอยืนยันเสมอเพราะเราก็เป็นจริงแล้วทุกอย่างก็ยืนยันอยู่กับผมไม่ได้เสื่อมลงเฟืองอะไรช่างน้ำหนักปาเข้าไป 56 57 ถ้า 18 ที่มี 55 55 ขึ้นเมื่อวานแต่ก่อนนี้ 50 กิโลก็ถึงยุ่งยากทรุดโทรมก็ได้กำลังรอแต่ก่อนนี้ไม่หล่อแก้มตอบแต่ถ้าพี่มีรายได้เยอะกินกินถ้ากินอย่างชาวโลกว่ากินดีกับเดี๋ยวนี้ด้วย กินดีอะไรกินมื้อเดียวกินกับป่นเละๆเละๆรูปรสกลิ่นเสียงไม่ได้เห็นมีรูปมีรถแต่ก่อนนี้หอยทากกินกับจานเป็นช้างเป็นอะไรและมีผัดมีแกงมีส้มมียำมีอะไรน้ำเปล่าก็ไม่กินต้องกินน้ำไม่น้ำชงอย่างนั้นก็ชงอย่างนี้สีอย่างโน้นกินน้ำเปล่าๆเดี๋ยวติดหมวกไม่ได้น่ะมันหลงผิดถึงกับปานนั้นแหละแต่ก่อนนี้เดี๋ยวนี้เรากินไม่ดีกว่ากินอาหารไม่ครบกินแต่ไอ้ตัวนี้ชอบกินตัวอย่างนี้อาหารอื่นก็ไม่กิน ขาดธาตุน่ะสิบางวันบางมื้อนี่ขาดธาตุอาหารแต่เรากินนี่ไม่ขาดธาตุอาหารของเรามีอาหารสั่งพร้อมไม่ได้ขาดธาตุอาหารนะแล้วกินดีเดี๋ยวนี้เรากินดีเรารู้ของเราจะเอาอภิญญานางมาดูพวกเราเองอันยิ่งและเป็นอัศจรรย์และอัศจรรย์คนเขาอัศจรรย์และเป็นอยู่เสมอไม่ใช่ว่างานครับไม่เรียกไม่เบียดนี่ก็เป็นอยู่อย่างนี้ก็ยืนยันอย่างเงี้ยทิ้งมาก็ทิ้งมานี้อยู่ก็อยู่อย่างเงี้ยแล้วมันเป็นอย่างนี้ตกต่ำหรือไม่สะดุ้งสะเทือนไม่ได้ตกต่ำตกสูงอะไรเลยเพราะว่าเราเจริญขึ้นมาสูงขึ้นมาด้วยตามที่เรารู้คนที่รู้กันรู้ แต่คนทั่วๆไปไม่รู้ไม่รู้ง่ายๆจึงเรียกว่าอัศจรรย์เป็นปาฏิหาริย์เป็นไปได้ยังไงคิดยังไงล่ะคิดยังไงคนถามคำนี้บ่อยๆคิดถึงไงทำไมมันเป็นยังไงนี่คืออัศจรรย์นี่พุทธปาฏิหาริย์เป็นอย่างนี้เพราะเรามีความสุขไหมเขาเห็นศพที่เราสุขเราเห็นความเบาความกว้างความพ้นภาระความพ้นทุกข์ที่เราพ้นคนอื่นไม่ได้เห็นกับเราง่ายๆไม่ได้เห็นแก่เราง่ายคนอื่นอเมริกา ไม่ได้เห็นด้วยกับเราไม่ได้เห็นคนอื่นไม่ได้เห็นไม่ได้รู้ด้วยกับเราง่ายๆอาหารเมตังนะปัตตานีจริงๆเรารู้ของเราประจำของเราเองนี่แหละเป็นสำคัญที่สุดผู้รู้ด้วยกันอีกอันตรงกันเป็นปัญญาอันยิ่งเป็นอธิปัญญารู้ด้วยกันอีกมันเป็นรูปมันเป็นนามธรรมมันไม่มีตัวตนจะบอกว่ามันสบายมันเบามันพ้นมันว่างมันไม่มีภาระมันรู้กันเองมันเข้าใจกันเองใครจะได้ใครจะเป็นเราได้เราเป็นคุณได้ไหมคุณยืนยันไหม วาบหวิวไหมคุณโหยหาคุณอาวรณ์อาลัยคุณยังห่วงยังมีเชื้อจิตที่คุณยังหลงมันติดมันไหมไม่ติดแต่คุณเองคุณกลับเห็นชัดว่ามันดีกว่าดีแน่ๆมันมีอยู่เดี๋ยวนี้เราก็มีอยู่เราก็รู้อยู่ในนี้มันก็บอกเขาว่าอยู่เจริญอยู่สบายอยู่ให้เราไปรับเงินอีกมันก็จะไปมีปัญหาอะไรให้เราไปรับทำอย่างโน้นอย่างนี้จะกล่าวอีกไม่มีปัญหาแต่เรารู้ว่าเป็นภาระยิ่งกว่าเป็นภาพที่กว่าเพราะเป็นภาระมากกว่าอย่างนี้ไม่เป็นภาระไม่เป็นทาสเราอยู่ได้ด้วยปัจจัยเราก็มีพออยู่เราไม่เดือดร้อนในดินรถทำไมสิ่งร้ายๆต่อไป มันเป็นอย่างนั้นน่ะมันแน่องอาจเจ้ากล้าเราไม่พูดก็ไม่ได้แพ้ไม่ได้แพ้เรามายังอาจหาเรารู้ว่าเราก้าวไปเจ็บขึ้นเลยแล้วก้าวไปก้าวไปข้างหน้าเราเจริญขึ้นมาจริงๆเรื่องเงินทองเรื่องยศทางโลกด้วยตำแหน่งเรื่องหลักฐานรากยศสรรเสริญจากโลกต้องมาวัดไม่ได้เมียมึงรับไม่ได้จริงๆจะวัดได้ยังไงวัดได้โดยอัตราเงินเดือนวัดได้ด้วยหลักฐานหลักฐานทางโลกก็ได้ยังไงชิงโชคไม่มีด้วยสลัดออกด้วยจากมากลูกลงมาหาศูนย์ด้วยวัดได้อย่างไร พระพุทธเจ้าท่านยืนยันและข้อที่ 1 ไว้อย่างนี้แหละเป็นสิ่งที่เป็นสิ่งที่เรารู้ยิ่งเองแล้วค่อยแสดงไม่รู้ยิ่งไม่แสดงเป็นสิ่งที่มีเหตุเป็นสิ่งที่เป็นอัศจรรย์เสร็จแล้วก็แม้คำกล่าวที่กล่าวนี้ก็เป็นสิ่งที่ควรปฏิบัติตามกฎต่างๆสำหรับผู้มีปัญญาอันยิ่งด้วยกันมีอาชีพปัญญาในการมองเห็นเพราะว่านี้ควรทำตามอนุศาสนีมีคนทำตามคำสอนนี้คำกล่าวนี้ควรทำตามผู้ยิ่งเห็นยิ่งเข้าใจครับคุณทำตามแต่แน่นอนแหละคนที่นั่งอยู่นี่มันจะไปทำตามยังไงได้มาแล้ว แต่พวกที่เห็นด้วยกันเห็นยิ่งเข้าใจยิ่งยืนยันยิ่งมันวิ่งไปเลยพอได้ฟังคำกล่าวว่ามันเห็นจริงมันคงมันแน่มันไปในทิศที่ลงกันไปชัดเจนถ้าฉันยืนยันว่าโอวาทปริญญาอนุสาสนีรู้ว่ามีกล่าวคำกล่าวนี้มันก็เป็นของคนต่างๆอนุสาวรีย์นี้คำสอนมันก็เป็นของสิ่งที่น่าทำตามก็เห็นมันน่าสงสารจริงๆมันเห็นอยู่เลยเป็นทิศทางที่ไม่แพงมากไม่เน้นหน่ายไม่เบี้ยวมีอาจารย์ที่สอน รู้รอบของมันที่เราวิเคราะห์กันหนักเพราะว่าแต่ละท่านเป็นที่สุดแม้แต่ในพระไตรปิฎกแม้แต่นายของท่านพุทธทาสนี่ก็อ่านแล้วหัวตีดินทั้งนั้นแหละคือมันคล้ายๆการตัดรอบเป็นที่ตัดเป็นที่สุดเป็นขั้นระดับจุดสุดท้าย 16 ที่มีแต่กาแฟเพื่อความยินดีความอิ่มใจความสงบทั้งหลายว่าเขาก็มีพระภาคเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระธรรมเป็นสิ่งที่พระพุทธเจ้าแต่ก็พอเข้าใจเราเข้าใจจุดความหมาย ผมก็คิดว่าถ้าผมจะแปลผมก็จะแปลเป็นภาษาไทยตอนนี้ยังไม่ได้แปลผมก็จำบาลีได้ขึ้นใจวัดมีทั้งวัดก็ขึ้นใจไม่ได้ท้องนะแต่มันก็ติดใจมันมีความหมายของมันมันเห็นเนื้อของมันอยู่ในนั้นพลังจักรวาลสุริยากำลังอัดสัมมนาพลังโสมสัมมาสัมพุทโธภะคะวาสวากขาโตภะคะวะตาโตภะคะวะตาธัมโมสังโฆมีคำว่ารักมันต้องการตัวนี้ นี่คือสภาวะที่จะต้องรู้คำว่าอลังการหรืออลังๆควรความพอความลงตัวทั้งหมดเนี่ยและประโยชน์เพราะฉะนั้นเราจะอยู่ในฐานะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรียกว่าสัมมาสัมมาหรือจะอยู่ในฐานะของธรรมที่ลงตัวแล้วว่าสวากขาโตภะคะวะตาธัมโมหรือจะเรียกว่าเราเองยืนยันในฐานะของสงฆ์สุขปฏิปันโนสุปฏิปันโนสังคมสังคมเรามีสภาวะธรรมเรามีองค์ประกอบเรามีอะไรแล้ว ผมก็ได้ทำอยู่ตอนนี้ถึงจะแปลว่าเออเอาล่ะพระพุทธเจ้ากรณีโยอนุสาสนีกริยาเพราะจากนั้นมาแล้วอันที่ 3 ก็บอกว่าพอละเพื่อความยินดีสุทธิยากรยินดีเพื่อความชื่นชมเพื่อความปลอดภัยว่า สุปฏิปันโนเอาล่ะหรือพอละเข้าใจว่าพอล่ะคำว่าหลานคืออะไรมันไม่มีถ้าใครไม่มีสภาพนี้ก็ไม่จะไม่แจ้งเตือนถ้าใครมีสภาพนี้ก็จะแจ้งแล้วพอละพอใจเรายินดีรักเราชื่นชมแล้วล่ะเราสองคนนั้นแต่เรานั้นในฐานะของเราเราไม่ใช่สัมมาสัมพุทโธภะคะวาถ้าเราก็ไม่กลับแต่เรามีคุณธรรมถึงขั้นสัมมาสัมพุทโธภะคะวาเราก็จะพอหลังพระพุทธเจ้าธรรมะนี้เราตัดแล้วเป็นขนาดนี้เป็นสวากขาโตภะคะวะตา เป็นธรรมะอันภควตาหรืออันพระพุทธเจ้าท่านใดว่าไว้แล้วตรัสไว้ดีแล้วฉันว่าไม่ดีแล้วท่านคำธิศรี จะมีอันนี้ได้อันนี้เป็นสามีติดปัญโญเป็นเจ้าของอันนี้เลยเชียวชัดอยู่เราก็ยืนยันของเราเองเราก็เห็นอยู่เราก็บอกเออเอาล่ะเอาล่ะผมจึงได้คำคำหนึ่งขึ้นมาเออเอาล่ะพระพุทธเจ้าปกครองละก็พอเข้าใจแต่บางคนอ่านงงตอนแรกผมว่าเอ๊ะนี่มันยังไงมันปะติดปะต่อไม่ต้องเอาเพลงกลับไปเอาที่ตัวเป็นจริงตัวยาตัวจริงตัวสภาวะอันนี้แล้วค่อยเข้าใจว่ากับคำนี้แต่ทีนี้เราก็จะต้องพยายามให้คนเข้าใจได้มากๆอะไรมันจะบางคนอาจจะขาด คําวันนี้เขาก็จะเข้าใจได้ดีกว่าผมก็ยังคิดว่าถ้าแปลอย่างที่ผมแปลว่าเออเอาล่ะเออเอาล่ะยินดีเท่านี้ก็ปวดท้องอ่ะได้ขนาดนี้ก็คุณอาจจะแปลเป็น 2 นายคืออะไรได้ชื่นชมแค่นี้ก็ปวดท้องอ่ะคนพอในความชื่นชมขนาดนี้สวัสดีแล้วขนาดนี้ใจเราดีแล้วก็ควรจะตีแล้วนี่หมายความว่าภาษาอังกฤษโทร ธรรมขั้นสูงที่ว่านะถ้าเราจะไปแปลอีกมันจะเลอะเราอาจจะสรุปข้อความนั้นมาแปลเพื่อที่จะเข้าใจขยายเอาล่ะพออะไรยินดีในธรรมที่เราได้ทำสดๆแล้วก็ก็น่าจะเข้าใจง่ายทำเหมือนจะแปลอย่างที่ท่านเพื่อความยินดีความจริงใจความสงบแก่พวกเธอทั้งหลายว่าถ้าผู้มีพระภาคเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระธรรมเป็นสิ่งที่พระผู้มีพระภาคศักดิ์ดีแล้วมันก็ชวนชมคาราโอเกะ รบกวนละบายภาษาอธิบาย เพราะเป็นตัวจบไม่งั้นมันไม่มีตัวหยุดมันไม่มีตัวเบรคไอ้นี่แหละคือเบรคของแต่ละเพราะเราได้ฐานะแค่ไหนเราได้ทำสมควรแก่ธรรมเราเป็นสามีผิดปกติทางเรามีขนาดไหนแล้วเราไม่รู้ตัวจริงแล้วเราต้องรู้ตัวมีด้วยเรารู้ว่ามันเป็นเศษส่วนดีของเราแต่ก่อนเราไม่ได้ดีเท่านี้หรอกอันนี้ได้ดีขนาดนี้แล้วควรยับยั้งถ้าเรายังมีต่อเรารู้ดีต่อก็มีต่อไปแต่เราก็ไม่ได้หยุดนี่เราเป็นวุฒิแม้แต่ผีปีแล้วก็ไม่ได้ยืนยันที่เสื่อมๆเราไม่เอาแน่แม้จะยืนยันของความเจริญ มีแต่ความเจริญเจริญเจริญไม่ตกต่ำเราจะตรงตรงนี่คือเที่ยงเที่ยงคือตรงแต่ไม่หยุดนะไม่หยุดนิ่งเป็นอนิจจังนี่คืออันนี้จังนี่คือนิยตนี่คือเที่ยงที่เป็นอนิจจังมันเลยขึ้นเรื่อยๆจะใช้ตัวสภาพ จริงจังไม่จริงใจคุณยังไม่เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อไหร่คุณจะไม่เป็นสำนวนสัมมาสัมพุทโธภะคะวาเป็นจุดนั้นคุณจะเป็นแค่ศูนย์ปฏิบัติไหนคุณรู้ตัวซึ่งมีคุณธรรมที่เป็นสวากขาสั่นเป็นจังหวะขาโตภะคะวะตาธัมโมมียังไงคุณก็ต้องรู้ถ้ารู้อันนั้นขณะนี้ควรพอขนาดนี้ขนาดนี้แล้ว เพราะฉะนั้นถ้าจะอารมณ์ยินดีที่แปลหมายเอาอารมณ์ของกิเลสปิติยินดีติดใจมากไปคุณก็บางเบาให้รู้ว่านี่ดีมีอารมณ์เห็นมันดีแล้วแล้วกูก็จางคลายกินหมดทุกอย่างปล่อยออกปล่อยอยู่ปล่อยความยินดีหรือติดใจลงมาเป็นการตัดหางใช้ภาษาให้รู้จักตัดหางนะรู้ว่าดีแล้วแต่ใจจะไปติดดียินดีเข้าไปอีกหมัดเข้าไปนั่นไม่ตัดหางพอรู้ดีแล้วอินเดีย อาการนั้นรู้ดีและความเป็นได้ขนาดเออมันจะเกิดว่าทำไมยินดีร่าเริงใจวาบใจหน่อยนึงเพราะรู้ตัวไอ้สัตว์รู้ดีแล้วข่าวดีแล้วว่าเราเด็กหางผมไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรพูดใช้ภาษาที่พูดกันอธิบาย ตะตุงตวงอย่างนี้ก็เป็นอันหวังได้และคนนั้นก็ไม่ถูกไม่ถูกค้นพบถือว่าคนทุกข์คือลักษณะคนทุกข์เป็นตัวสำคัญมากถ้าจับไม่ได้ไม่รู้อาการไม่รู้สภาวะเราก็ยังทำไม่ได้ถ้าใครรู้ว่าการรู้สภาวะอันนี้นะฉันอยู่มีที่กระทำของพระวิหารก็สบายๆเองเป็นความรู้ยิ่ง photo card แล้วก็ไม่มีข้อพิสูจน์ว่าให้รู้ยิ่งอันนี้มีคนเห็นด้วยไหมโอวาทพระอาจารย์ครับแล้วเอามากล่าวเกิดขึ้นมีไหมถ้าคุณเดินอยู่คนเดียวกูก็บ้าอยู่คนเดียวครับแต่ถ้าเกิดว่ากล่าวขึ้นสอนขึ้นเป็นโอวาทเป็นอนุสาสนีคนเห็นได้เห็นด้วยแล้วควรทำตามเป็นของดีเห็นควรจะเห็นว่าดีด้วยนะไม่ใช่ว่าเห็นควร หมดปัญญาอันยิ่งให้มันกินยานะไม่ใช่ว่าไม่ใช่ว่าของที่มันไม่เป็นสักอภิญญาเป็นเรื่องเล่นๆไม่เห็นดีว่าเออดีเหมือนกันน่ะเป็นรัฐขโมยเขาได้ดีเหมือนกันได้เงินมาใช้ไอ้นั้นมันก็เห็นดีได้เหมือนกันนะแต่มันไม่ดีนะมันไม่ใช่อภิญญานะไม่ใช่ความยิ่งนะไม่ใช่ความเก่งไม่ใช่อภิสิทธิ์มันไม่ใช่ชั้นเลิศไม่ใช่ความรู้อันยิ่งมันเป็นความรู้อันสำคัญและก็สบายเป็นถ้าใครทำอย่างนี้ได้แล้วไม่ทุกข์ถ้าใครเห็นมองเห็นว่าอ๋อแต่ลักษณะจริงๆนี้มัน Ducati มันจะทุกข์อะไรแล้วมันตัดรอบทำความพอดีทำความลงตัวได้ขนาดนี้มึงจะไปทุกตลาดถ้าจิตของเรามีอย่างนี้สิ่งนี้แหละเป็นทักษะมึงซื้อมาสักจานมันแปลกของใครจะมาตู่ใครจะมาว่าคนจะมองว่าประตูเจ้าเนี่ยจูงคนให้เดินทางผิดไปสู่ความชิบหายเราก็รู้ว่าเขาปู่ว่าเออเขามาส่งเราที่ความสูงหรือเปล่าความวินาศความไม่มีของสักคนที่ถูกทั้งหลายสมณะ โดยประการที่เราไม่ได้กล่าวหรือจะกล่าวอย่างนั้นก็หาไม่ได้เพราะว่าถ้าไม่ได้กล่าวหมายเอาอย่างนั้นน่ะถ้าไม่ได้กล่าวอย่างนั้นถ้าไม่ได้กล่าวไว้ในคำกล่าวมันก็มีความหมายมีคำสนับสนุนกันอยู่เพราะถ้าเข้าใจผิดก็เป็นการกราบครูทั้งหลายในการกอดก็ตามในบัดนี้ก็ตามเราบัญญัติขึ้นสอนแต่เรื่องความทุกข์ความดับสนิทไม่มีเหลือของความทุกข์ใจก็ยืนยันว่าท่านสอนเนี่ยมันจะมีหรือไม่มีก็ตาม มีเงินก็ตามไม่มีไม่มีความเป็นอยู่อย่างโลกโลกก็จะมีอย่างนั้นเขาถึงจะสุขแต่เขาไม่มีอย่างนั้นล่ะเขาทุกข์แต่เราเองมีอย่างนั้นหรือไม่มีอย่างนั้นเราก็ไม่ทุกข์สักอย่างแต่ที่ว่าแล้วเรารู้ว่าเราทุกข์หรือเปล่าก็โหยหาเราอาวรณ์เรามีเศษเสี้ยวของธุลีอะไรที่ทำให้เราพูดยกตัวอย่างแม้แต่ปัจจุบันถามว่าเจ้าตัวไม่มีแรงไม่มีเลยแสดงว่า ร่อนสุดนะถ้ามันมีมันเหลือเศษเขาเรียกว่าเรายังมีทุกข์อยู่น้อยแต่จริงๆมันทุกข์ทนได้นิดนึงนานๆมีทีอะไรเนี่ยเป็นอนาคอนด้าเล็กน้อยก็ยังเหลือเชื้อหลอกๆเล่นๆหรอกมันก็เยอะๆกว่าเรายังมีแต่ถ้ากูไม่มีเลยยังเปล่าเนี่ยมันเป็นจุดอรหันต์ของอันนี้เขาตัดใจโปรตีนโลกิยะหรือโลกธรรมวันนี้เราไม่ได้ไม่มีแม้แต่สิ่งที่หลอกจิตเราไม่มีแม้แต่อนาคต อยากได้ค้นหาอาวรณ์ก็ไม่มีหรืออาจจะมีสันดานโผล่ขึ้นมาหลอกทุกครั้งมันก็น้อยเจ็บน้อยมันจะไปทำทุกอะไรได้หรือมันอาจจะยังมีอยู่ก็ตัดตัดแล้วตัดอีกจนถึงขั้นเจ็บครั้งแรกไม่ค่อยขาดโสดาบันประติมากรรมมันก็มีอาการแต่ถ้ายืน ไม่ได้เราก็เฉยๆถ้าผมไม่ได้ขึ้นมาได้อีกมันก็จะมีเรื่องอะไรกูจะทุกข์อะไรแต่อยู่ดีๆอย่างนี้คุณก็เงินมาให้เอาเสื้อมาให้อยู่อย่างเก่ามันไม่มีลาภมันไม่มียศแล้วไม่ยากไม่ลำบากอะไรเลย นี่แหละคือความพ้นทุกข์เพื่อความพ้นทุกข์อัศจรรย์เป็นของแปลกท้าทายลูกหาได้ยากในโลกเป็นเขาเปรียบเทียบกับขนส่งในโลกมันเป็นจำนวนของเขาคือคนจำนวนน้อยที่จะเป็นอย่างนี้เป็นคนจำนวนน้อยเท่านั้นซึ่งมันตรงหมดเลยตามอนุศาสนีตามคำสอนตามโอวาทตามคำกล่าวตามหลักฐานแล้วมันก็จริงๆเรารู้ว่าเออมันก็ไม่ง่ายเหมือนกันนะและจิตของเราก็เป็นจริงด้วยนะเป็นปัจจัย สบายจริงๆแล้วเราก็อยู่เราก็รู้เราก็เจริญสุขภาพร่างกายแล้วก็ไม่เสียให้ใจเรานั้นไม่เสียแล้วพิสูจน์ใจก็ไม่เสียร่างกายเราต้องไปเสียกายก็ไม่เสียใจก็ไม่เสียกรรมกิริยาการงานแล้วก็ยังมีการคดีอาญาการงานเราก็ยังมีเรามีประโยชน์ไหมเราจะมีประโยชน์เราก็ไม่ใช่คนที่เราจะไม่ทำการทำงานอย่างที่ไปรับเงินรับทองหรือว่าเป็นอย่างนั้นแล้วก็ไม่ใช่มาเป็นคนบ้าแต่ก่อนเคยมีค่ามีการงานในทางโลกโลกได้รับผลจากแหล่งผลิตจากแรงงานของเราพร้อมกับมาปฏิบัติธรรมแล้ว สัตว์ใต้จุดใต้พ้นทุกข์ได้แล้วสำหรับเราจริงแต่ว่าเราก็กลายเป็นคนที่ไม่มีค่าเลยหรือเศรษฐกิจยิ่งคุณไม่เอาเพราะกูไม่ทำแต่คุณก็ไม่มีการเสียสละไม่มีการที่จะทำอะไรให้แก่โลกกลายเป็นเครื่องยนต์เครื่องนี้ลงสีลงนี้แต่ก่อนนี้ติดเครื่องเคยทำงานเคยสีข้าวเคยทำอะไรให้แก่โลกเด็กกินเด็กชายแต่ไปปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าและโรงสีเครื่องนี้หยุดเดินเครื่องทิ้งไว้เฉยๆใครมาก็บอกเฉยๆไม่ต้องการรายได้และถ้าทำข้าวออกไปขายก็ได้เงินเข้ามาลงสีลงนี้ไม่ต้องการเงินเข้ามาแล้วเราซื้อโรงเรียนหยุดเครื่องเลย อยู่เฉยๆไม่ต้องซื้อข้าวเลยใครผ่านไปผ่านมาก็บอกนี่แหละโรงสีที่ผ่านแล้วไม่เดินเครื่องไม่ทำงานเพราะเขาไม่ต้องการเงินออกถ้าอย่างนี้ก็บอกตัวเองจะลงสีลงนี่ก็เขาก็ทิ้งไปเถอะเราจะได้สร้างช่วงทดแทนโรงสีเพราะมันไม่มีค่าอะไรเลยอ่ะก็เต็มที่อยู่สาวอ่ะเผาทิ้งจะได้สร้างเพิ่มขึ้นก็ยังดีคนยังไงได้ใช้อ่ะอะไรอ่ะมันกองทิ้งอยู่ทำไมในโลกจะตายไปหมดเลยแต่นี่ก็ไม่ทำลายศาสนา ตรวจละเอียดเรายังไม่ตายหรอกนางขันธ์ 5 เรายังมีแรงงานเราก็ยังมีเราก็เป็นแรงคนเราก็เป็นแรงม้าแล้วก็ผลิตได้แล้วเราก็ไม่ได้หลงลาภยศไม่ได้แลกตกลงเครื่องรถติดโรงสีนี้ปิดเครื่องใหม่สีข้าวฟรีตอนนี้ไม่ขายแล้วลงสีตรงนี้อยู่ได้มันยังติดเครื่องได้ไหมโทรติดได้มีคนเอาปืนออกไปมีคนเอาน้ำมูกน้ำมันไว้ในเครื่องเดิมเออก็เดินเครื่องได้เครื่องก็เดินได้ผลิตข้าวได้สีข้าวได้อีกข้าวก็ออกไปสู่คนไม่ขายยิงซะด้วยตอนนี้แต่ก่อนนี้โรงสีข้าวแล้วขายแล้วพอเดี๋ยวนี้ไม่แลกเงินไม่แลกทองรับผลิตข้าวให้กับคนอื่นต่อไปด้วยอย่างนี้ก็ไปเผาทิ้งซะเพื่อสร้างส้วมไม่ได้ดูถูกไม่ได้ แล้วไปฆ่าที่เป็นตัวอย่างในโลกเพราะโลกมันมีแต่จะเอารัดเอาเปรียบแรกเกิดไม่ยอมขาดแต่โรงสีโรงนี้เป็นตัวอย่างของการกล้าขาดทุนพลาดเสียสละเราเรียกว่าเสียสละกล้าเสียเปรียบคนที่เข้าใจจะรู้ว่าฉันเสียเปรียบเธอนะในโลกอันนี้แหละเป็นความเสียสละที่คนเราไม่มีคนมีที่ไหนหายากมันมีแต่จะเอาเปรียบถ้าอย่างนั้นคงไม่กล้าทำเสียสละไม่กล้าเค้าก็จะพยายามหาวิธีการมาหัดนะแต่มีเพลงมีการมีคำกล่าวมีอะไรชูใจตลอดเป็นคนเสียเปรียบเป็นคนที่ เต็มบ้านเต็มเมืองเลยจะทำจริงล่ะแสนแสบแอบชอบทั้งทีเราเป็นคนเสียสละเป็นวีรบุรุษผู้กล้าเสียสละแต่เปล่านะเข้าหลังบ้านหรือว่าไปซ่อมแซมวิธีการแล้วก็เพื่อที่จะเอาที่ไหนก็จริงใจแล้วไม่เป็นความจริงแต่อันที่จริงใจและเป็นความจริงว่าเราเสียเรารับเข้ามาเท่าไหร่ไม่แอบแฝงและรับอาหารก็มากินวันละมื้อก็มีภาพอย่างเงี้ยสมบัติเราไม่สะสมกองเอาไว้ไม่ขยับไปให้ไว้คนนั้นคนนี้เราเป็นคนเปลือยแต่เรามีแรงคนแรงงาน บางอย่างเป็นนามธรรมเป็นคำสอนเป็นงานครูบางอย่างเป็นสิ่งที่ผลิตและเราก็ไม่ได้รับใช้และเราก็ไม่ได้ไปซื้อไปขายไปแลกออกทำหากำไรชีวิตจะตั้งโรงพิมพ์นี้ไม่ได้ตั้งโรงพิมพ์เพื่อหาคนเก่ามีแต่จะทำสื่อสารจะทำอะไรก็ให้ยิ่งขึ้นดียิ่งขึ้นทำให้คนได้รับผลประโยชน์มันจะมีจิตใจที่จะเอารักเอาเปรียบจะไม่เสียสละจะต้องสะสมจะต้องออกโดย พยันหนักอยู่ในลาภยศสรรเสริญเขาจะไม่เห็นดีไม่เห็นดีจริงๆผมกล่าวขึ้นเป็นโอวาทตะโกวาทะเนี่ยไม่ต้องยกย่องไปคำสอนก็ได้ยกย่องแค่เป็นคำกล่าวคุณฟังแล้วคุณจะเห็นดีหรือไม่ดีคุณเองคุณบอกกับตัวคุณได้สำหรับกูแต่หลวงปู่ถ้าคุณไม่เห็นด้วยสมมุติว่าที่นี่นอกจากนี้เราต้องมีพวกที่ชอบนั่งสมาธิสั้น ถึงเขาจะรู้เรื่องและปัญญาบางคนอาจจะมีปัญญาดีฟังรู้เรื่องอย่างนี้ยังไม่เห็นดีด้วยยังไม่มีจิตใจด้วยยังไม่เอาเรื่องอะไรแต่คุณฟังจิตจะไม่เป็นอย่างนั้นฟังแล้วจิตของคุณจะกลับกลายเป็นเนี่ยกรณีโยคำกล่าวนี้มันน่าสงสารคือจะเห็นว่ากรณีใดเป็นนิดเดียวเป็นทางเดียวและเรา แล้วเราก็เป็นผู้เสียสละและเราก็ยังเป็นผู้ที่มีค่ามีประโยชน์ต่อโลกจริงๆไม่ใช่เป็นสิ่งที่เรียนรู้และตัดทิ้งเอาไปกองทิ้งอยู่ในป่าในเขาในถ้ำเขาไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้คนอยากได้ก็ไปดึงสายตาก็ยังไม่ให้อะไรเลยว่าทำไมไม่รับไม่ลืมตาเลยหลับตาปิดไปหาปู่ด้วยกว่าจะเฝ้าท่านได้กว่าจะเข้าไปเคารพท่านได้เจอง่ายๆ รายการของมีค่าเหมือนกับเพชรอยู่ในก้อนลิ้นชักของบางคนไม่ให้ใครดูง่ายๆหวงแหนเลยหลงว่าเป็นของมีค่าเขามีค่าก็มาแสดงค่าออกมาให้คนรับสิมีค่าอะไรดีมีคำสอนที่ดีมีคุณธรรมที่ดีที่ได้แล้วเอามาแจกกันบ้างที่มันดียังไงก็พูดบอกกันบ้างที่มันอร่อยยังไงอ่ะจะมีลักษณะยังไงอ่ะเราจะปั้นเอาเองด้วยปั้นได้ไหมล่ะเราจะได้ทำเอาเองขึ้นมาที่เราได้ไหมเล่าเห็นชัดๆผมก็ศาสนาพุทธศาสนา ถ้าไม่ได้บอกว่าเอออรหันต์ 60 องค์แรกมันเป็นหลักฐานพอได้อาหาร 60 องค์แรกก็เลยบอกว่าเออได้ 60 คนนี้เป็นอรหันต์แล้วทั้ง 60 กับคนนี้ชอบไม่ต้องไปสอนลูกปลาด้วยนะเป็นเรื่องป่าอยู่ใครสมัครใจจะสอนยกมือขึ้นมี 5 คน 6 คนเปล่าถ้าบอกอะไร 60 องค์เธอไปเข้าเขตครับเข้าไปในเมืองนั่นเองเหตุการณ์ทั่วไปแยกกันไปคงรับแขกด้วยไม่รู้จะสอนได้ไม่ได้ไม่รู้อ่ะเก่งไม่เก่งไม่รู้อ่ะไปยืนยัน ขอดูเบื้องต้นครับทางบ้านปลาให้ครับอย่ารับอย่าตัดมากเอาให้เหมาะสมกับความปวดไปเร่งรัดมากเกินไปแต่เดี๋ยวก็เป็นสิ่งต่างๆในงานที่

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน