200617-099 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน099-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 17 มิถุนายนพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระพุทธที่รักได้อบรมทำวัตรเช้าณพุทธสถานสันติอโศกก่อนเรามาทำวัดกันต่ออดีตตรวจเช็คมาลีญาญ่าแล้วกับคำบรรยายอันนี้คิดถึงกันดี๊ดีแต่ว่ายังคิดหาคำไทยไม่ออกไม่รู้จะคิดหาคำทายคำไหนได้ยาเย็ดสัตว์พระพุทธเจ้าท่านยืนยันสติปัฏฐาน ถูกใจในการผูกแห่งใจของอริยะสาวกหมายความว่าอย่างนั้นเลยของอริยสาวกเพื่อย่ำยีเพื่อย่ำยีกำจัดพยาบาลอย่างชาวบ้านชาวเมืองเขาเป็นส่วนมากถ้าจะแปลจริงๆมันก็น่าจะแปลได้อย่างนั้นคือปกติชาวบ้านชาวเมืองส่วนใหญ่ทั้งหลายก็เป็นก็เป็นอยู่อย่างนั้นแหละในมาลีในฉบับหลวงก็แปลว่าเป็นหลักถูกใจของอัจฉริยะสาวกเพื่อแก้ไขปกติชนิดอาศัยบ้าง อาศัยปกติอริยสาวกแก้ไขผูกใจไว้และใจนั้นมันก็เปลี่ยนมาหามาแก้ไขแต่ก่อนนี้มันเป็นใจปกติเหมือนอย่างชาวบ้านชาวเมืองก็เป็นแต่ในนี้ก็ไม่แปลกก็แปลเคหะที่ตานั้นเทวะเนี่ยเฮฮาติดตานั่นเทวะจำนวนของฉบับหลวงก็แปลว่าแก้ไขติดตามติดตามเทวะนี่คือชาวบ้านที่อาศัยชาวบ้านทั่วๆไปชาวบ้านชาวเมืองธรรมชาติปกติเป็นธรรมดาชาวบ้านชาวเมืองเขาก็เป็นอย่างนี้กันส่วนใหญ่ๆส่วนทั้งหมดก็เป็นอย่างนี้ส่วนพระอริย ไม่ได้เป็นหยังชาวบ้านชาวเมืองก็เป็นไม่ได้เป็นอย่างปกติมนุษย์ทั้งหลายก็เป็นจึงได้บอกว่าสติปัฏฐาน 4 นี้เป็นเครื่องอาจจะเป็นเครื่องเข้าไปผูกใจก็เป็นเครื่องสติปัฏฐานก็เป็นเครื่องก็เป็นที่เข้าไปผูกแห่งใจของอริยสาวกเพื่อย่ำยีกำจัดเสียซึ่งปกตินิสัยอย่างนี้พระพุทธเจ้าว่าอย่างบ้านๆเถื่อนๆแต่ในนี้ก็แก้ไขปกติของสัตว์แก้ไขปกติชนิดอาศัยบ้างแก้ไขความผิดพลาดชนิดอาศัยบ้างแก้ไขความเจริญความลำบากใจและความเร่าร้อนใจชนิดอาศัยบ้านเคหะติดตา J1 ก็แปลว่าอย่างนั้นคณิตศาสตร์บอกอย่างบ้านๆเรือนๆถ้าอย่างพระโพธิรักษ์บอกแล้วบอกยามชาวบ้านชาวบ้านทั้งหลายทั้งปวงก็เป็นอยู่ถ้ายังถ
อ่านต่อ
้าจะให้ผมแปลเคหะติดตานั่นเทวะนี่ยังชาวบ้านชาวเมืองทั้งหลายก็เป็นอยู่เป็นปกติแก่นิสัยอย่างนั้นนี่เรามาแก้นิสัยกันอย่างที่เป็นแล้วมันจะไม่ใช่แก้แต่นิสัยทางกายกรรมวจีกรรมเท่านั้นมันแก้เจ็บเลยแค่อย่างลึกแก้หนัง ตอนเราเคยขยันชาวบ้านแต่ก่อนเราเคยขยันแต่การขยันของชาวบ้านนั้นจะมีครึ่งโลขยันเพราะมีเครื่องรออย่างน้อยที่สุดก็มีอัตรารอดเห็นว่าเป็นความดีและก็ทำความดีนี่หล่อแล้วก็ภูมิใจในความดีความดีนี้เป็นมานะอัตตาใครไม่ทำตามนี้เกิดอัตราที่มันตายเกิดตอนนี้แหละถือตัวถือตนเป็นใหญ่เพราะใครไปทำดีตามที่ฉันเห็นฉันคิดไม่มีความสุขแต่ถ้าใครทำตามแล้วนึกว่าทำได้ตามใจที่เราต้องได้ทำเกิดเป็นความสุขถ้าใครมาขัดขวางไม่ให้ มันมีความสุขความทุกข์สะสมอยู่หรืออาจจะทำเพราะแหลกสรรเสริญธรรมข้อแรกยศธรรมข้อแรกลาภมียิ่งอยากไปใหญ่เพราะฉะนั้นคนที่ขยันในโลกนี้ขยันอย่างนั้นทีนี้คนในทางธรรมนั้นมียาแก้ไอยารักษาคือมีพระพุทธศาสนาผมก็ยังไม่ได้ทำมาความคำไทยพยายามคิดอยู่เหมือนกันแต่ก็ไม่ได้คิดมากอะไรพยายามลองคิดดูมันก็ยังไม่ออกว่าจะใช้คำใดดีเหมาะสมที่สุดคือความดีที่สุดแล้วก็จะไปซ้ำกับคำอื่นมันก็คล้ายๆกับ ขัดเกลาคำว่าสันโดษภาษาเรขาคณิตจะไปชนกับฉันเลยค่ะซึ่งเป็นรายได้ติดมันมีความขัดแย้งกันอยู่มีผู้ที่เห็นความขัดแย้งกันอยู่ภายในเรียกว่าฉันเลยค่ะสัญญาณไม่ใช่มองไปในวงการขัดแย้งแต่มองไปในมุมการเห็นซ้ำกันท่านพุทธทาสถึงใช้คำว่าทับยายธรรมมันมีการทับกันซ้ำกันเห็นในการสอนมาตรฐานที่เหมือนกันแต่ฉันเลขขาดไปในทางที่ขาดการเรียนรู้ไปในทางกลับกันก็สนับสนุนกันอยู่สำหรับชั้นเลขฐานนั้นก็สนับสนุนกันผลัดกันแต่ว่าเพื่อ ผลิตภัณฑ์ส่วนทางด้านคำว่ายายัด 3 มันไม่ได้มองโน้นไปทางขัดกันมองโน้นมาทางเป็นอันเดียวกันแต่ไม่อันเดียวกันไม่เหมือนกันทีเดียวมันมีแนวเจริญหรือมีแนวคิดหรือมีความเห็นมีความรู้ซ้อนอยู่เหมือนกันถ้ามองตื้นก็เป็นความชื้นของความคิดถึงตื่นเห็นเหมือนกันเลยอยากจะเป็นความรู้แต่มันมีเกิดรู้มีรู้ที่เกิดสอนอยู่เป็นความรู้เป็นญาญ่าแต่มันไม่รู้ที่สอนเพราะฉะนั้นขยันขยันแต่ขยันนั้นไม่มีไม่เหมือนกันตรงที่จิตบริสุทธิ์สะอาดกว่ากันคนขยันทางโลกมีเครื่องรอคนขยันทำไม่มีเครื่องล่อ ทำโดยบริสุทธิ์ใจทำโดยสะอาดทำโดยเพื่อสิ่งนั้นแห่งสิ่งนั้นเพื่อสิ่งนั้นแห่งสิ่งนั้นไม่ได้เพื่อสิ่งอื่นที่จะมาล่อมันหลอกอะไรถ้ารู้ว่าสิ่งนี้เป็นดีเพื่อให้เป็นประโยชน์แก่คนอื่นก็เพื่อประโยชน์แก่คนอื่นๆนั้นเพื่อสิ่งนี้เป็นคนสิ่งที่ควรกระทำด้วยเหตุผลต่างๆเป็นความรู้วิญญาณรู้แล้วว่าเหตุผลต่างความรู้อย่างนี้ก็ทำเพื่อสิ่งที่ดีเพราะเหตุผลแวดล้อมเพื่อไม่มีตนเข้าไปเกี่ยวข้องไม่มีตนเศษไม่มีความเสพของตนแม้แต่สุขอย่าว่าที่สรรเสริญอย่าว่าถือว่าแม้แต่ว่ามันเป็นสุขก็ไม่ได้เป็นความสุขก็ ภาพธรรมดาถ้าทำมันก็เหนื่อยเพราะงั้นจะสุขถ้าถ้าเผื่อว่ามีอะไรขัดใจไม่ชอบใจแฝงอยู่มันก็ทุกข์แต่ถ้าเผื่อว่ามันไม่มีแล้วความขัดใจความไม่ชอบไม่มีเราทำได้แล้วก็ปล่อยใจทำแม้บางทีมันหนักเกินแรงด้วยซ้ำไปไม่เคยทำไม่ชอบเคยไม่ชอบมากล่าวจำได้อยู่เคยไม่ชอบมากล่าวถึงฉันไปแกก็วางใจไปทำก็ไม่ถูกแต่ถ้าไม่วางใจก็ไปทำแล้วนะจริงคนที่ยังไม่เคยทำมันก็เก่งกล้ามันก็ทำลำบากมันก็ขวางขวางดีๆมันก็ไม่ถนัดมันก็ไม่แคล้วพร่องมันไม่เรียบเรื่องมันก็ไม่ดูสบายเร็วไม่ ไม่ประณีตไม่งามไม่ดีมันก็เป็นธรรมดาแต่บางคนอาจจะดีก็ได้พอไปทำนิดเดียวก็เร็วก็ได้เก่งไวก็ได้ไม่แปลกเหมือนกันทั้งนั้นเป็นคนที่มีนิสัยหรือว่ามีความขัดง่ายก็เป็นได้แต่มันทุกข์มันสุขอยู่ที่ใจใจไม่ชอบไม่เอาคือสาไม่ทนไม่อดไม่ทนเห็นว่าเราไม่ทำอย่างนี้เราไม่เลือกเราไม่เลือกเพราะเราไม่ชอบมันมีอะไรแฝงใจขัดมันทับมันก็ไม่สบายเพราะไปทำเขาก็ทุกข์มันไม่ปล่อยวางใจเพื่อฝืนใจทุกคนมีอะไรขัดใจทีนี้เมื่อไม่ขัดก็ปล่อยวางแล้วมันก็ไม่มีอะไร บทบาทในการงานก็เป็นไปบทบาทในการงานการเหนื่อยก็เป็นธรรมดานั่งคิดก็เหนื่อยไม่ต้องไปถึงขนาดโรงแรมตายก็เหนื่อยพูดก็เหนื่อยทำด้วยแรงกายเลยที่ต้องจ่ายพลังงานจ่ายแคลอรี่ต่ำมากๆเลยมันก็ต้องเหนื่อยแน่เหนื่อยแน่ๆเพราะจ่ายเคอรี่ออกมาจนกระทั่งถึงกายใช้ทั้งกล้ามเนื้อใช้ทำอะไรมันต้องเหนื่อยแน่เหนื่อยกว่าพูดเหนื่อยกว่าแค่คิดเหนื่อยแน่เป็นธรรมดาเป็นธรรมดาถ้าไม่รู้ความธรรมดามีแล้วมึงก็ไม่รู้อะไรคนเรายังไม่รู้ความจริงอันนี้มันไม่มีอะไรทีนี้มันทุกข์มันอยู่ที่ไหนแล้วคนขยันที่บริสุทธิ์ก็ขยันเมื่อเข้าใจได้ปัญญาอันยิ่ง ว่าสิ่งนี้ควรสิ่งที่ดีแล้วสิ่งนี้เหมาะสมแล้วก็ทำก็ตัดสินแล้วก็ทำคนนั้นก็ขยันอย่างนั้นไม่มีอะไรแลกไม่มีอะไรขยันตัวเดียวกันก็ทำได้อย่างเดียวกันแต่ไม่เหมือนกันเอาหรือไม่ใช้คำว่าขยันใช้คำว่างานเราทำงานเรากินกินเหมือนกันแต่ไม่เหมือนกันอาหารชามเดียวกันในขณะที่กินนี่ก็เช้านี้แต่คนที่เป็นโรคอุจจาระสดไม่เหมือนคนที่เรากินเยอะอาจจะชอบเหมือนกันเด๊ะเลยมีความสุภาพเรียบร้อยเหมือนกันมีอะไรก็ได้เหมือนกันทดสอบพร้อมกันด้วยทุกอย่างมัน แต่ไม่มีไม่เหมือนกันมียายัดสัตว์มีสิ่งที่มันรู้ยิ่งรู้ไอ้ตัวจิตมันไม่เหมือนกันคนนึงอาจจะไม่รู้เอาเลยว่าตัวเองในกำลังลิ้นกิเลสกำลังแสบกำลังติดกำลังอร่อยกำลังมีลดโลกียะอาจจะไม่รู้เลยเพราะเขาเป็นปุถุชนคนบางคนอาจจะรู้ไม่รู้ว่าเรากำลังเสพกำลังอร่อยและรู้ตัวด้วยมีความรู้ทางธรรมในๆๆคนนี้ก็ดีขึ้นกว่าคนเมื่อกี้นี้เมื่อกี้นี้ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวกำหนดเสพติดกำลังมีกิเลสกำลังอร่อยชื่นใจเพลิดเพลินอยู่ในตัวแต่ตัวเองไม่รู้สึกตัวเองอ่านไม่ออกนั่นคือไม่มีความรู้รูปนอกเหมือนกัน มีอันหนึ่งอันเดียวเหมือนกันแต่มันก็ไม่เหมือนกันในนัยยะที่ลึกซึ้งซ้อนอยู่พยายามพระอริยเจ้าองค์ที่มีอรหัตผลในเรื่องนี้เลยสักแต่ว่ากินก็กินเหมือนกันตักเหมือนกันถ้าทางสุภาพเหมือนกันก็ได้อะไรก็เหมือนกันหมดแต่ในจิตที่ไม่เหมือนกันมันเหมือนกันแต่มันไม่มีเหมือนกันมันไม่มีมันไม่เหมือนกันจิตผู้นั้นสะอาดไม่ได้เสริมไม่ได้ติดและมีปัญญารู้ด้วยว่าจิตของเราไม่เสพติดของเราไม่เหลือเชื้อจิตของเราไม่เหลือกิเลสส่วนประกอบอยู่มีรถโลกียะแสนอยู่เป็นพิเศษหน่อยเป็นธุลีก็ไม่มีสะอาดคิดว่ากล่าวกินอยู่เศษส่วนสำคัญอยู่ โดยไม่มีกิเลสโดยจิตว่างติดต่อจิตนิพพานเป็นยายัดสัตว์ใช้ภาษาธรรมชาติมีการรู้ยิ่งรู้ก็พยายามหาคำภาษาไทยไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรสนใจคำว่ารู้ยิ่งรู้มันก็ไอ้อย่างนั้นไอ้คำว่ารู้ยิ่งรู้มันก็ไม่ถึงใช้คำว่าตรัสรู้เลยคำว่าภาษาคำว่าตรัสรู้บาลีเขาก็มีแล้วแต่ตัวนั้นทำตรงไม่น่าจะเป็นแปลคำอื่นแต่มันก็มีความหมายเหมือนกันอย่ายัดปากมันเป็นความหมายคำถามมันเป็นการรู้ที่ลึกที่เกี่ยวหรือไม่นิพพานก็เป็นอริยธรรม เป็นธรรมะขั้นสูงอริยธรรมอริยะมันเป็นอริยธรรมหรือญาณหรืออริยะนี่มันเป็นความรู้ที่สูงขึ้นไปอีกมันไม่ใช่รู้ตามธรรมดาทำไมใจรู้ปกติเฉยๆก็ยังไม่รู้ว่าจะใช้ภาษาอะไรมันจะมีความรู้อย่างนี้มันจะบรรลุความรู้อย่างนี้มันรู้ถึงความเป็นบ้านเป็นเรือนแต่ชาวบ้านชาวเรือนชาวบ้านชาวเมืองก็เป็นอย่างนั้นแต่เราไม่ได้เป็นอย่างชาวบ้านชาวเมืองเขาเรามีความพิเศษอันนั้นเกินกว่านั้นอีกก็เพื่อนี้จึงเรียกว่ายารักษาอาการรักษาจิตกิริยาอย่างปฏิกิริยาอย่างเช่นแจ้งชัดเจนเห็น ในนิพพานณศักดิ์ในชีวิตของนิพพานอัจฉริยะเติมท้ายต่อไปหมายความว่าความเกิดของแผ่นดินถ้าความเกิดของวิญญาณวิญญาณนั้น 3 มันเป็นแบบโลกพระวิญญาณแท้ๆมันวิญญาณบริสุทธิ์และเป็นจิตบริสุทธิ์จิตสัมผัสสอนจิตเดิมแท้เขาเรียกภาษาอังกฤษเดิมแทนวิญญาณังอนิจังส่วนวิญญาณนักษัตรต้องนิโรธเทนะต้องนิโรธต้องดับดับชีวิตมันเป็นชีวิตขึ้นมามันมีอะไรเกิดไอ้เกิดในวิญญาณมันไม่ใช่วิญญาณบริสุทธิ์และมันเป็นวิญญาณที่มีอาคารสูงมีเรื่องของโลกมีวิญญาณแบบโลกมีชีวิตชีวาแบบโลกเข้ามา ต้มยำยายัดสารินนิพพานัสสะนั้นก็ไม่เหมือนกันอย่ายัดสัตว์คือความรู้ที่มันรู้มันเป็นความเกิดความรู้ทางธรรมขึ้นมาลึกซึ้งนิพพานนั้นก็ทำให้เกิดนิพพานนั้นซึ่งไม่ต้องอะไรมากลักษณะนิพพานนั้นมันเกิดขึ้นธรรมดามันไม่ทำให้แจ้งนะว่านิพพานเกิดที่ใจเกิดที่สภาวะนี้และนิพพานอาการอย่างนี้สภาพอย่างนี้ของเราของใครก็ของใครเธอเป็นอย่างเป็นวิมุตเป็นความหลุดพ้นอย่างสนิทของเราเรารู้เราสบายใจแม้จะทำงานอะไรอยู่ก็เป็นสังขารอย่างวิสังขารลุงอย่างที่เรียกว่ามันไม่ใช่การปรุง ชาวโลกจะปรุงหยั่งรู้ปรุงอย่างมีปัญญาปรุงอย่างเป็นปัญญาที่สังขารเป็นอิทาจิสังขารปรุงอย่างเก่งอย่างเข้าใจปรุงอยู่เหนือความปรุงเป็นวิชาไม่ใช่อวิชชาปรุงอย่างมีความรู้เป็นผู้รู้เท่าทันสังขารประมาณในสังขารด้วยประมาณว่าขนาดไหนพอดีพอเหมาะพอเจาะด้วยลึกซึ้งลงไปมากอันนี้หยิบอันนี้ขึ้นมาอธิบายตามทบทวนอีกทีนึงเพราะว่าวันนั้นก็ได้บอกไว้บอกว่ารับของฝากไว้ก่อนความลึกซึ้งอะไรอีกนิดหน่อย แล้วผู้ใดที่ได้ปฏิบัติสติปัฏฐาน 4 นี้ก็เป็นที่เข้าไปผูกใจของอริยสาวกเพื่อย่ำยีกำจัดเชื้อซึ่งปกตินิสัยอย่างชาวบ้านชาวเมืองเขาเป็นเพราะย่ำยีกำจัดเสียซึ่งความคิดคุณอย่างชาวบ้านชาวเมืองเขาเป็นและความกระวนกระวายดิ้นรนเร่าร้อนอย่างชาวบ้านชาวเมืองก็เป็นเพื่อให้ถึงอาทิตย์เข้ามายัง ส่วนในนี้ก็แค่แปลทับทับไว้แค่ว่า 8 ทับศัพท์ไว้แขกเพื่อยายจะทำเท่านั้นเองไม่ตัดเอาทิ้งไม่แปลไม่เอาความหมายที่ละเอียดตัวนั้นตัวอัด 3 ตัวนั้นไม่เอาความหมายไม่เอามาวิเคราะห์และไม่เอาคำอะไรผสมให้สัตว์ที่ง่ายๆเรียกว่าไอ้นี่คันลึกซึ้งแล้วคันนี้ผ่านแล้วตัดเศษที่ละเอียดออกไปก็ขาดแน่พยายามตัดเศษละเอียดออกอยู่ตัดทศนิยมทิ้งอะไรอย่างเงี้ยตัดเศษอยู่ถ้ายาวๆใช้ได้แต่ถ้าละเอียดแล้วทศนิยมก็ต้องคิดกันละเอียดเลยขั้นสูงแล้วถ้าเกิดตัดทศนิยมทิ้งผิดแน่เพราะท่านยาวก็ละเอียดต่างกันให้ละเอียดต้องเก็บหมด อันนี้เขาก็แปลจากเผินๆอย่างละเอียดง่ายๆเพราะบางทีมันต้องอย่างเอาบาลีรากเหง้าบาลีมาค้นอย่างนี้ผมก็ต้องทำงานที่ท่านพุทธทาสท่านก็ละเอียดท่านยังเอาอยู่เอาด้วยเอาคำว่าทับมาใส่เข้าไปทับยายธรรมซึ่งมันก็พอใช้ได้พวกเราผมเชื่อว่าจะเข้าใจถ้าผมจะเอาใช้ภาษานี้แทนเลยผมก็แน่ใจว่าพวกคุณจะเข้าใจครับอย่าอย่าทำมันเป็นคำเน้นความหมายของความรู้อันนี้ความรู้ที่พักความรู้มันไม่ใช่ความรู้ชั้นความรู้พื้นๆแต่มันเป็นความรู้ที่เหนือกว่าความรู้ความรู้ความรู้เหนือกว่าคนธรรมดาดูอันนี้มันเป็นสภาพนี้ความรู้ที่เหนือกว่าคน ความรู้ถิ่นเหนือกว่าชั้นปุถุชนเหนือกว่าฉันแม้แต่อริยะก็เนื้ออารยธรรมหรือว่าเท่ากันก็ดูเหมือนกันเท่ากันกับคนนี้รู้เท่านี้ก็เป็นเหมือนกับคนอื่นรู้ซึ่งเป็นสภาพที่มันยากเป็นความรู้ฉันยากใกล้ถึงพัทยาจะทำเพื่อทำนิพพานให้แจ้งพระสติปัฏฐานและตายไปอย่างได้รับการฝึกสำเร็จแล้วเราก็เป็นผู้ได้รับการฝึกสำเร็จมีนิพพานเข้าใจนิพพานแจ้ง มีปัญญาตัดสินอย่างเด็ดขาดรู้ยิ่งจะคิดจะมีอำนาจในกลุ่มนิทานเรื่องใหม่เรื่องที่ไม่ทรงพระยาก่อนตอนนี้ก็มาถึงจุดกลับมิจฉาทิฏฐิด้วยกับเป้าเหตุการณ์ไม่ชักช้าวาดรูปขยะบุตรได้ยินเธอว่าว่าคาถามิได้พูดไว้กับเธอว่าท่านเจ้ามาพระพุทธศาสนาเราเถิดเราจะพยากรณ์ที่ผิด 10 ประการ และอันหนึ่งเธอก็ไม่ได้พูดว่าข้าพระองค์จะประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าถ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าจะพยากรณ์ทิฐิ 10 ประการแก่ข้าพระองค์ดังนี้เลยดูก่อนโมฆะบุรุษเมื่อเป็นดังนี้จะบอกคือพรหมจรรย์กับใครเล่าเรื่องของเรื่องก็คือประมาณพระพุทธเจ้าบวชแล้วเสร็จก็อยากรู้ในทิฐิ 10 ประการก็มาต่อว่าต่อศาลพระพุทธเจ้าก็ไม่บอกนี่มาเรียนแล้วก็ไม่บอกไม่บอกที่ 40 ประการ พระพุทธเจ้าก็เลยยืนยันอันนี้กลับมาลุงไกรบุตรบ้างเธอว่าว่าตถาคตเธอว่านี่นะว่าเอาเองอ่ะว่าว่าจะหาคนไม่ได้พูดไว้กับเธอว่าที่จริงตถาคตไม่ได้พูดไว้กับเธอว่าท่านจงมาประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักเราเถิดเราจะพยากรณ์ทิฐิ 10 ประการแก่ท่านอย่างนี้เหรอบริจาคถามและอันหนึ่งเธอก็ไม่ได้พูดว่าข้าพระองค์จะประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าถ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าจะพยากรณ์ดังนี้เลยก่อนเธอจะมาบวชเธอก็ไม่ได้พูดอย่างนี้ พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสถาพรพูดไว้กับเธอหรือว่าเธอพูดอย่างนี้แล้วเธอก็ไม่ได้พูดอย่างนี้ท่านก็เลยบอกพระพุทธเจ้าก็เลยบอกว่าดูก่อนเมื่อเป็นดังนี้จะบอกคืนพรหมจรรย์กับใครเล่าคือพรหมมาพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าถ้าอย่างนี้จะมาบอกคือมันจะมาลาคืออะไรถ้าเกิดว่ามาบวชเพราะเหตุอย่างนั้นก็ไม่มีเรื่องเกิดขึ้นเพราะไม่ได้บวชด้วยสัญญาอย่างนั้นสักอย่างแล้วมีแต่ไม่ได้พูดด้วยพระพุทธเจ้าจึงยืนยันว่าไม่ได้พูดด้วยกันในเรื่องนี้เรื่องจะมาพยากรณ์ สาธิตก็เลิกกันแค่นี้ถึงแม้ผู้ใดจะกล่าวถึงนี้จะกล่าวว่าพระผู้มีพระภาคยังไม่ทรงพยากรณ์ที่ติด 10 ประการแต่เราเพียงใดเราจะไม่ประพฤติพรหมจรรย์ในพระผู้มีพระภาคเพียงนั้นต่อเมื่อทรงพยากรณ์แล้วเราจึงจะประพฤติพรหมจรรย์ในพระผู้มีพระภาคดังนี้ก็ตามแม้จะกล่าวกันก็ตามนี่ไม่ได้กล่าวเลยนะบริจาคแผ่นยืนยันจะมาโรงพยาบาลหรืออาจจะยกไปแม้จะกล่าวก็ตามใครจะมากล่าวก็กล่าวว่าจะทรงพยากรณ์ภาคเหนือไม่ทรงพยากรณ์แต่เราเพียงแต่เราจะไม่ฟื้นฟูประจำในพระพุทธศาสนา ดังนี้ก็ตามทิฐิ 10 ประการก็ยังเป็นสิ่งที่ตถาคตไม่พยากรณ์อยู่นั่นเองและผู้นั้นก็ตายเปล่าสวัสดีเจ้ายืนยันถึงอย่างนั้นก็ตามจะมากล่าวมาว่าอะไรขึ้นมาก็ตามเราก็ไม่พยายามไม่เสียเวลาที่จะต้องไปคอยพูดแจกแจงพยากรณ์ดูไปข้างหน้าดูมาข้างหลังอะไรก็ได้ของอันนั้นให้ละเอียดออกไปยืดยาวยืดยาวไม่เราไม่พูดหรอกเราไม่พยายามชี้แจงให้เข้าใจเพราะฉะนั้นถ้าจะพูดพาดพิงพูดอะไรบ้างถ้าเราพูดเหมือนกันแต่พูดความจริงพูดเลยแต่จะให้พูดเบื้องหน้าเบื้องหลังอดีตกับเรื่องนี้เพื่อที่จะให้มัน จักจั่นในที่จิต 10 ประการนี้ท่านไม่พูดเหตุที่ไม่พูดก็เพราะว่ามันวนมันยาวยืดเยื้อแล้วมันก็เข้าใจไม่ได้พูดแล้วก็เข้าใจไม่ได้โดยเดาโดยคิดก็ไม่จริงไม่จริงมันเสียเวลาเพราะฉะนั้นถ้าเขามัดเอาวิธีการให้ปฏิบัติเข้าไปเลยเพราะเดี๋ยวจะไปรู้ไอ้พวกนี้เองรู้ได้ในตนรู้ได้อย่างดียิ่งใหญ่เท่าที่บอกว่านี่ไม่ใช่เบื้องต้นเนี่ยผมวันจันทร์ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความหมายคล้ายละไม่ได้เป็นไปเพื่อความรักนายขายอะไรไม่ได้เป็นฝ่ายผลิตผ่านท่านจึงไม่พยากรณ์อย่างแก่ เปรียบเหมือนบุรุษต้องสอนอาบด้วยยาพิษอย่างแก่มิตรประมาทญาติพฤกษาโลหิตของหลักของเขาก็เตรียมก็ตระเตรียมศัลยแพทย์สำหรับการผ่าตัดบุรุษนั้นกล่าวที่อย่างนี้ว่าเราจะไม่ให้พาลูกศรออกจนกว่าเราจะรู้จักตัวบุรุษผู้ยิงเสียก่อนว่าเป็นกษัตริย์หรือพราหมณ์เป็นมีแต่เป็นผู้มีชื่ออย่างนี้อย่างนี้มีสกุลอย่างนี้อย่างนี้รูปร่างสูงต่ำหรือปานกลางอย่างไรมีผิวดำขาวหรือเลือดอย่างไรอยู่ในหมู่บ้านนิคมหรือนครไหนและคำสอนที่ใช้ยิงเรานั้นเป็นหน้าไม้หรือ สายทำด้วยปอเอ็นไม้ไผ่หรือเปล่าอย่างไรดังนี้มาโรงพยาบาลเรื่องเหล่านี้อันบุรุษนั้นยังไม่ทราบได้เลยเขาก็ทำกาลเสร็จก่อนนี้ฉันใดบุคคลผู้กล่าวว่าพระผู้มีพระภาคยังไม่พยากรณ์ที่ติด 10 ประการแก่เราเพียงใดเราจะไม่ประพฤติพรหมจรรย์ในพระผู้มีพระภาคเพียงนั้นดังนี้ทิฐิประการก็ยังเป็นเรื่องที่ตถาคตไม่พบไม่พยากรณ์อยู่นั่นเองและบุคคลนั้นก็ตายเปล่าเป็นแท้ก็เรื่องมันยืดยาวแล้วมันไม่เป็นไปเพื่อความรู้ยิ่งจริงๆมันไม่เวียนแล้วมันไม่เข้าท่าเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าใครจะมาท่านยิงสัญญา จะมาทำยังไงฉันก็ไม่พยากรณ์ท่านก็ไม่เสียเวลาบรรยายถ้าไม่เสียเวลาสาธยายเหมือนกับคนที่ถูกสอนอาบยาพิษอย่างแก่มาทีเดียวอย่างแรงเลยจะตายอยู่แล้วยังไม่รู้ตัวญาติที่โกโยติการก็หวังดีจะทำการผ่าตัดเอาสอนออกจากใจจะขาดพอมาถึงเจ้าตัวก็บอกไม่ให้พาไม่ผ่าจะไม่รู้เลยว่าคนยิงเป้าเหล่าใครยิงมาจากไหนชั้นต่ำชั้นสูงยังไงชื่อเรียงเสียงไรรูปร่างสูงโปร่งยังไงผิวดำผิวขาวผิวเหลืองเป็นยังไงอยู่บ้านไหนนิคมในเมืองไหนคำสอนที่ยิงก็เป็นกองพันหรือเป็นลูกศรหรือเป็นอะไรทำหรือเปล่าทำด้วยไม้ไผ่ทำได้ ไม่ใช่เป้าหมายสำคัญไม่ใช่เป้าเด่นจุดแรกจุดต้นจุดที่ควรจะกระทำมันไม่ใช่แบบเดียวกันเลยแล้วคนนี้ก็ยืนยันถ้าไม่รู้ไม่ยอมให้ผ่าคนนี้ก็ตายเปล่าฉันก็บอกมันก็ตายเปล่าตายจริงๆยังไม่ทันได้รู้หรอกยังไม่ทันได้รู้หมดหรอกเพราะมันยาวมันยากมันไม่แจ้งมันคุ้มเครือพูดไปก็ไร้ประโยชน์พระพุทธเจ้าจึงไม่เอามาซักไม่เอามาวุ่นเรื่องอย่างนี้แต่ไม่ใช่พระพุทธเจ้าไม่รู้อย่างพระพุทธเจ้ารู้แม้เรารู้ก็รู้หลายอย่างเรารู้ในเรื่องเกี่ยว ทิฐิ 10 ประการซึ่งเกี่ยวกับโลกนี้มีหรือไม่โลกหน้ามีหรือไม่ขาดโอปปาติกะมีหรือไม่เรารู้เรารู้โอปปาติกะเรารู้โลกนี้เรารู้ล่วงหน้าเรารู้อะไรก็ได้เหมือนกันไม่ใช่เราไม่รู้แต่ไม่ใช่เรื่องจะเอามาพูดมันจะเอาเรื่องจะเอามาเป็นเป้าหมายที่จะตัดสินมันจะเอาเป้าหมายที่จะเอามาปฏิบัติหาไม่ใช่ใบไม้กำมือเดียวแต่พระพุทธเจ้ารู้ละเอียดตามภูเขาพระพุทธเจ้าส่วนคนที่ไม่ใช่พระพุทธเจ้าก็รู้รู้ๆๆตามปัญญาของคนที่ไม่ใช่พระพุทธเจ้าถ้าไม่ติดใจคนนั้นก็ไม่เอา และรู้จิตของคนอื่นว่าถ้าเอาอันนี้มาให้อธิบายแล้วจะติดคนนี้จะไม่เอามาอธิบายผู้ที่มีปัญญาจะไม่เอามาอธิบายถ้าพรุ่งนี้ปัญญาเว้นถ้าผู้ไม่มีปัญญาไม่รู้ว่าถ้าเอาอันนี้มาให้เขาแล้วเป็นยาพิษนะเขาติดพรุ่งนี้จะเอาออกมาอธิบายอีกถ้าผู้มีปัญญาซื้อพระพุทธเจ้าอธิบายไหมเป็นชาตินี้ชาติหน้า 1 ต่อเรื่องหลังเรื่ององค์ประกอบเรื่องอะไรอธิบายไม่อธิบายสำหรับคนที่ท่านรู้แล้วว่าคนนี้อยู่ติดและคนนี้เข้าใจในสมาชิกอธิบาย เข้าใจแล้วไม่ใช่เหมือนอย่างชาวโลกทั้งอธิบายด้วยไม่ใช่ทำมาอธิบายเพราะตามขั้นตอนของฐานมนุษย์ของฐานบุคคลคนถามไหนที่จะพูดจะไม่พูดมันมาใหม่ๆมาถึงปั๊บจะขอรู้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้เลยนะแล้วก็ฐานจิตอย่างนี้ฐานจิตพระพุทธเจ้าจะเห็นแล้วเออบรรยายกันไม่ได้หรอกอันนี้มาเพื่อที่จะตั้งเป้าว่าอย่างที่เคยติดอย่างที่เคยอยากรู้อยากเห็นเฉยๆแต่อะไรก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลยจิตก็ยังไม่สะอาดจิตก็ยังไม่ได้ลดอะไรเลยยากสำหรับคนที่คิดอย่างนี้แล้วจะมาเอาชนะท่าทางจะเพียงพอใจจะรู้แค่ไหนพระพุทธเจ้าก็บอกไม่มีปัญหาไม่มีปัญญาอะไรไม่มีเรื่องอะไรที่ควรทำ เขาบอกตายหรือเปล่าเพราะพูดไปแล้วก็ไม่รู้เรื่องวนเวียนแล้วไม่รู้จริงๆให้มันรู้สมใจแล้วมันไม่สมใจไม่รู้จริงแล้วมันจะไปได้อะไรเมื่อไม่ได้อะไรมันก็ไม่ปฏิบัติธรรมเพราะฉะนั้นก็ย้อนกลับมาว่าเอาที่เราจะดูวิวก่อนจะรู้โลกนี้โลกหน้าก็รู้ซะก่อนคุณยังวนเวียนวนเวียนไปดื่มเหล้าอยู่เนี่ยไปติดไพ่อยู่เนี่ยรู้โลกอันนี้ของคุณซะก่อนโลกหน้าก็คือมันจะเกิดขึ้นเบื้องหน้าบำบัดเสร็จแล้วนึกว่าเราจบไม่จบเดี๋ยวต้องเวียนไปอีกเกิดใหม่ที่ศูนย์แล้วคุณจะรู้ว่าอ๋อลงหน้าเป็นอย่างนี้ตัดโลกหน้าแล้วไม่ โลกหน้าดำทำร้ายจะพบกับไม่มีส่วนในจิตติดเลยไม่อาวรณ์ไม่อาไรไม่นึกอยากไม่มีการแสวงหาอีกแล้วจบโลกในโลกอย่างนี้คุณมีตัวอย่างหรือยังพูดไม่รู้เรื่องไหมถ้ารู้อย่างนี้แล้วก็เอาขั้นต่อไปอีกก็จะพูดกันรู้เรื่องแม้แต่ครั้งหน้าอัตราในทางด้านภวตัณหาในทางด้านโอปปาติกะเป็นอย่างไรมันไม่ใช่ตัวร่องรอยของใครของใครใครอยู่ข้างนอกไม่เกี่ยวจิตเราเท่านั้นที่เรายังวนเวียนนึกคิดคุณพยาบาลอาวรณ์อาลัยอารักอารมณ์ยังมีทั้งความอาวรณ์อะไรยังมีทั้งการอารักเอาไว้ตามใจเราเรานี่แหละเป็นใหญ่โดยไม่คิดเผื่อแผ่ออกไปข้างนอกมีอารมณ์จิตอยู่ในอารมณ์ อะไรต่างๆเนี่ยต้องรู้ที่ตัวเรามีแต่องค์ปาติกะธนาคารมีรู้แล้วข้างนอกไม่มีแต่ข้างในของเรามีเรารู้ตัวเราแล้วเราแก้ไขของเรานี่เพราะอนาคตเป็นดูไปมองอะไรของข้างนอกยิ่งไปเอาตามลมตามแรงตามประกาศมันจะเกี่ยวอะไรถ้าวิญญาณข้างนอกนอกจากตัวเราจิตวิญญาณนอกจากตัวเราถ้าจิตวิญญาณจากนอกจากตัวเราแล้วเรื่องวิญญาณอยู่ในอากาศล่องลอยอยู่วิญญาณเป็นวิญญาณผีหลอกวิญญาณผีมีอยู่ในตัวคนลักษณะ เป็นผีเปรตเหมือนกันเหมือนกันนะคนนี้ก็มีวิญญาณแห่งอยู่ในตัวกับคนนี้ก็รอไอ้ร่องอยู่ข้างๆอันไหนมันจะปล้นมนุษย์ชาติหรือว่าทำลายโลกได้มากกว่ากันมันอยู่กับตัวคนวิญญาณเปรตลักษณะเดียวกันมีคุณภาพเท่ากันอยู่ที่ตัวคนที่ผมมันมีอาวุธครบมือมันมีลูกหลานชายไม่มีอะไรใช้มันจะทำลายโลกได้มากกว่าขอให้คนช่วยใครก่อนช่วยวิญญาณเปรตที่อยู่ในขนของวิญญาณถ้าสมมุติว่ามันมีร่องรอยในอากาศนี้ด้วยจะไปยุ่งมันอะไรไอ้พวกโน้นน่ะที่มันลอยอยู่ในอากาศมันยุ่งมันทำไมมันเป็นขั้นตอนที่หลังในขั้นตอนที่ไม่จำเป็นเท่าแต่มันอยู่ในบุคคลที่จำเป็นกว่า ชนะและบุคคลที่จำเป็นกว่าคนปราบเปรตอย่างนี้ได้ก่อนเยอะๆคุณยังไม่ต้องไปก้าวไปวุ่นกับไอ้อยู่ร่มๆแรงๆหน่อยคุณอยู่กับไอ้ตัวนี้ก็นี่แหละทำเถอะกับไอ้ตัวนี้กับบุคคลที่เราทำได้เยอะไปอยู่ในบุคคลนี้ยังมีในโลกรู้จริงแต่จิตวิญญาณตัวเดียวตัวนี้แหละเพราะฉะนั้นไอ้ตัวที่อยู่ข้างนอกล่องลอยในอากาศมันไม่มีเลยไม่ต้องสนใจเลยไม่ต้องเกี่ยวเลยก็ได้ก็ได้เพราะอยู่ในบุคคลนี้ขอให้รู้จิตวิญญาณจึงไม่มีจิตวิญญาณผีจิตวิญญาณเลวที่วิญญาณเสื่อมต่ำมีอาการอย่างไรลักษณะโลภะโทสะโมหะอย่างไรอยู่ในคนเอาอันนี้เถอะ ถ้าเผื่อว่าจะเกี่ยวกับเกี่ยวกับบุคคลนอกตัวเราแล้ววันก่อนอื่นเอาของตัวเราก่อนโอปปาติกะเนี่ยมันโยนิมันเกิดพัดหลอกเขาอยู่สัตว์โลกสัตว์ผีสัตว์ตัวร้ายจนเลวอยู่ในตัวเราหลอกเราอยู่หรือแม้แต่เป็นเทวดาเป็นพรหมพระอุปาทานมันยังยึดเทวดายึดผมมันยังเป็นตัวเราของเราชอบใจติดใจเอาเท่านั้นไม่รู้ขั้นตอนที่ 40 กว่าการนี้พระพุทธเจ้าพูดกับผู้ที่เป็นบุคคลสำคัญที่ไม่รู้เรื่องเลยท่านก็พูดอย่างนี้แหละอย่างไรมาดู บุตรต่อเมื่อมีทิฐิเที่ยงแท้ลงไปว่าโลกเที่ยงหรือคนเราจะประพฤติพรหมจรรย์ได้เขาเองก็จะมายึดของเขาเลยว่าโลกไม่เที่ยงโลกเที่ยงหรือโรคไม่เที่ยงเป็นพิธีอย่างหนึ่งบางคนเขายึดโลกเขียนบางคนก็ยึดโลกทั้งสองประการเป็นความเห็นคนอื่นเห็นว่าโรคเครียดต่อเมื่อมีทิฏฐิเที่ยงแท้ลงไปว่าโลกเที่ยงหรือเธอเห็นว่าโรคจิตที่หรือว่าเห็นว่าเรานี่ยึดคนเราจึงจะประพฤติพรหมจรรย์ได้ หาไม่ได้พระองค์มาลุงกับย่าบุตรในเมื่อมีทิฏฐิว่าโลกเที่ยงอยู่ก็ยังมีความเกิดความแก่ความตายความโศกความคร่ำครวญทุกข์กายทุกข์ใจและความแห้งผากในใจอันเป็นความทุกข์ซึ่งเราบัญญัติการกำจัดเชื้อชาติในภพที่ตนเห็นแล้วนี้อยู่นั่นเองมาลุงก็จะบุตรเพราะฉะนั้นพวกเธอจงจำสิ่งที่เราไม่พยากรณ์โดยความเป็นสิ่งที่เราไม่เพียงพอเราจำสิ่งและจำสิ่งที่เราพยากรณ์โดยความเป็นสิ่งที่เราพยากรณ์แล้วบอกว่าโรงพยาบาลสิ่งใดที่เราพยากรณ์สิ่งใดที่เรากระจายสิ่งใดที่เราศาลจะจ่ายอธิบาย ท่านยืนยันว่าถึงแม้เธอจะมีความเห็นว่าโลกเที่ยงก็ตามและโลกแม้โลกจะเที่ยงจริงอยู่ก็ตามมันก็ยังมีความเกิดความแก่ความตายความโศกความคร่ำครวญความทุกข์กายทุกข์ใจความแห้งขาดอันเป็นความทุกข์และพระพุทธเจ้าท่านทรงยืนยันว่าซึ่งเรามันจะกำจัดเห็นได้แต่พระพุทธเจ้าท่านบัญญัติสิ่งที่ไม่จำกัดความทุกข์ความสุขความเศร้าความหดหู่ใจความทุกข์กายทุกข์อาจเกิดแก่เจ็บตายอย่างละเอียดได้อันดับความเกิดความแก่ความเจ็บความตายได้พระพุทธเจ้าตรัสว่าความเกิดแก่เ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive