200515-081 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน081-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

่นที่นี่ก็ต้องมีอย่างนู้นอย่างนี้มีอุปสรรคอะไรเหลืออย่างไรแต่ทศพลกิเลสสู่ฟังอุปกิเลสที่มันยังเป็นเชื้อเป็นอะไรสู่ฟังมาแล้วจนกระทั่งไปถึงจุดว่าเรามีความเกิดเป็นธรรมดาอยู่ที่ตนเองโทษขั้นต่ำตามในความเป็นผู้มีการเกิดเป็นธรรมดาซึ่งเราเองเราไปแสวงหาความเกิดอัน ความเกิดอยู่ซ่อนลงไปอีกแล้วมีความเกิดเป็นธรรมดาบอกแล้วว่าอธิบายต้นย้อนซ้ำลงไปให้ฟังได้อธิบายมาแล้วเพราะเรามีความเกิดทุกวันนี้เราก็มีความเกิดอยู่เป็นธรรมดาแต่เราก็ไม่รู้ความเกิดและเราก็ไม่รู้ธรรมะที่ไม่เกิดแต่เราไม่รู้ธรรมะที่ไม่เกิดในตัวเรานี่มีความเกิดเราไม่ตายเนี่ยพระอรหันต์จึงอยู่ที่คนเป็นพระอรหันต์อยู่ที่คนเป็นคนที่ยังไม่ตายมีส่วนเกิดอะไรเกิดกายก็เกิดอยู่เพราะเรากินอาหารให้มันใจก็เกิดอยู่คือเกิดรู้จิตวิญญาณก็เกิดรู้มีรู้เป็นธรรมดาแต่เราไปแสวงอะไรอีก เดี๋ยวไปที่สุดนะเมื่ออธิบายไปจนกระทั่งถึงอุปกิเลสแล้วตรวจเราไม่มีเราไม่มีกามเสพกามไม่มีเราไม่มีอัตตาอัตภาพในด้านของจิตที่เรามีเศษอุปกิเลสต่างๆไม่ว่าอุปกิเลสผิดไม่ว่าอุปกิเลส 16 แม้แต่ปริมาณต่างๆและตรวจสอบหมดยังห่วงหวงเอาอะไรอาวรณ์ยังจะลำบากลำบนใจอะไรในเรื่องของแม้แต่เรื่องทรัพย์สมบัติที่อยู่ญาติห่วงกังวลอยากให้เขาได้ดีหรือว่าสิ่งเหล่านี้ควรจะเป็นประโยชน์ที่ดีทรัพย์มันก็ควรจะได้ทำประโยชน์ที่ดีแต่ชั้นสูงขึ้นมาแล้วมันไม่ได้หวงทรัพย์มาเพื่อเสพสุขให้กับตนหรอกแม้แต่จะมีทรัพย์มาแล้ว เอาซับมาซื้อของเสร็จซื้ออันนี้ให้ตัวเองแสวงสุขไม่ชั้นสูงแล้วแม้มีทรัพย์ก็ยังห่วงห่วงทรัพย์เพื่อจะให้มันเกิดประโยชน์ให้มันไปทำให้เกิดประโยชน์กับหวงอะไรอาวรณ์อยู่นั่นเรียกว่าห่วงหวงมีพี่มีน้องก็ห่วงหวงกลัวพี่กลัวน้องจะไม่ได้ดีกว่าจะไม่บรรลุธรรมหวงๆพี่ๆน้องๆญาติที่โคโยตี้กาห่วงญาติทั้งๆที่ญาติทุกคนมนุษย์ทุกคู่เป็นญาติได้หมดใครที่สมควรใครที่เป็นประโยชน์ใครที่ทำได้ก่อนตามฐานะอันจริงคือคนนี้ก็มีธรรมะจริงมัวแต่ไปห่วงพี่ห่วงน้องห่วงญาติติดโกโยตี้การ์ดทั้งๆที่ไปช่วยเขาก็ไม่ได้เขาก็ไม่ศรัทธาเรื่อง สอนเขาก็ไม่ได้เพราะคนที่ไม่ศรัทธาแล้วไปสอนอีกยากแต่เราก็ห่วงหัวก็อยู่นี่เป็นประดิพัทธิ์ท่าหมายความว่าเป็นภาระที่ห่วงเป็นความห่วงที่ไม่ให้เราเองบรรลุธรรมเป็นพระที่โพธะอยู่พระทั้งหมด 10 ไม่มีอะไรไม่รู้ก็จำไม่ได้ทั้งหมดทั้งทรัพย์สินค้าบ้านช่องเดินทางทั้งญาติเป็นนักมวยกังวลอยู่นั่นแหละทั้งบริวารบริวารหมายความว่าคนที่เป็นผู้ที่เราได้เกื้อกูลเขาเป็นลูกศิษย์ลูกหาเป็นผู้ที่เราได้รับ เลี้ยงดูเป็นผู้ที่เราจะช่วยเหลือโปรไฟล์เขาแม้ทางธรรมโดยตรงเป็นลูกศิษย์โดยตรงที่เราจะช่วยเหลือเขาเป็นลูกศิษย์นี้บริวารด้วยลูกศิษย์ด้วยอะไรพวกนี้และแม้แต่ห่วงฤทธิ์เดชของตนกลัวลิเกของตนที่มีหรือความรู้ที่ตนได้มันจะไม่ได้อยู่ดีๆมันจะไม่ได้เอาออกไปแจกจ่ายที่ดีอะไรต่างๆมันสอนตามลงไปถึงอย่างนั้นเราก็จะต้องตรวจจิตของเราจะตรวจจริงๆว่าเรายังมีกังวลยังมีภาระยังมีทุกข์เพราะมันมันละเอียดเหมือนมันละเอียดมันเล็กน้อยสุขุมวิทแล้วเราก็จะต้องตรวจดูแล้วเราก็ต้องปรับปล่อยวางกิจต้องวางจิตต้องรู้ความ รู้ความจริงว่ามันเป็นไปได้ขนาดนี้ขนาดนี้เราก็ทำเป็นไปได้ก็ทำถ้าไม่เป็นไปได้เราก็เลยต้องรู้จิตของเราให้ชัดเจนไม่งั้นก็ห่วงกังวลอยู่นั่นแหละเกียวผูกพันทั้งสถานที่ทั้งข้าวของอันนี้ก็ของของเราไอ้นี่ทรัพย์สลึงขาดของเราจะต้องเอามาใช้เป็นประโยชน์ให้เด็กดีอย่างโน้นอย่างนี้ห่วงไอ้โน่นไอ้นี่อะไรอ่ะมันมีเชื้อเหลือ 2 แสนสองแสนอยู่หาไม่จริงไอ้นู้นก็เป็นของเรานี่ก็เป็นของเราไม่ได้ปล่อยหรอกใจไม่เคยปล่อยแต่เราไม่คิดว่าเราเราปล่อยปลาเราลืมลืมมันน้อยๆแต่ที่จริงโดยส่วนลึกในจิตมันยังเหลืออยู่นั่นแหละยังขอของเราอยู่นั่นแหละของเรา ทรัพย์ศฤงคารของเราบ้านของเราเรียนของเราโลกของเราหลานของเราพ่อของเราแม่ของเราญาติของเราบริวารของเราเห็นตรงๆอยู่นั่นแหละอ่านไม่ชัดและนี่ยามทวนอีกทีนึงคราวก่อนไม่ได้พูดถึงจุดนี้เท่าไหร่แม้แต่ในตัวเรามีความรู้ของเราต้องห่วงหวงอะไรวะกลัวกูยังไม่ได้ใช้ความรู้มันก็สอนลงไปได้อีกเหมือนกันกูก็ไม่ได้ใช้ใช้เด็กของเราเองมันมีอารมณ์จริงๆมีความเป็นจริงที่มีสิทธิ์ มันคือความไม่หมดสิ้นนั่นคือความไม่รู้คือยังมีอวิชชาอยู่นั่นเองถ้ายิ่งไม่รู้มันก็เป็นภาระอยู่นั่นแหละมันก็ทำให้เราเองดียิ่งกว่านั้นไม่ได้อยู่นั่นแหละแต่เป็นจริงไอ้หมูพวกเรายังมีดูตัวอย่างที่จะเห็นชัดๆบางคนน่ะชัดเด่นชัดจนมากทำหวงของของเราทั้งหวงยากเห็นชัดๆพยายามดูพวกเราเหมือนพวกเราหรือหัวอื่นๆของบริวารของหมู่กลุ่มกลุ่มเกินไปดูอ่านไม่ออกโดยเฉพาะหัวความรู้ ห่วงหวงก็ห่วงนี่ไม่เหมือนกันนะหวงนะไม่ให้ใครทวงหนี้มันคิดจะให้ใครด้วยซ้ำไปห่วงเนี่ยหัวเป็นของเราแล้วก็คิดจะต้องให้ตามที่ใจเราคิดถึงบางทีก็เป็นไปตามธรรมของมันเป็นไปตามกรรมของมันมันก็จะไปตกอยู่ที่ใครก็ได้แต่ไม่หรอกห่วงนี่นั่นแหละกลัวว่ามันจะไปตกไปที่นั่นที่นี่อะไรต่างๆพวกมันก็ไปจัดการต้องไปดูแลต้องไปเฝ้าหวงไปแบกหามไปอะไรอยู่อย่างนั้นน่ะใจมันไปอยู่อย่างนั้นแหละใจไม่ปล่อยหรอกไม่หมดไม่กลับจริงไม่ขาดแต่มันจะไปยังไงไม่ยังถูกก็อยู่บางคนก็ผูกไว้จริงๆเลยยังเป็นของ ไปจัดการไม่ได้หรอกยังเป็นของเราถ้าเราขายไปจัดการไปสิจะโวยวายเลยจะเอาเรื่องเอาราวซึ่งไม่ได้เป็นพระอันบริสุทธิ์สูงสุดไม่ได้เป็นอริยะขั้นยอดสุดหรอกยังมีอยู่ต้องแต่งๆนี่เป็นคนบางคนไอ้พวกเรานี่แม้แต่ห่วงหัวร่างกายของความเจ็บความป่วยห่วงสิ่งที่เป็นความเกิดความแก่ความเจ็บไม่รู้ในด้านรูปกายที่กระทบห่วงความแก่ของเราห่วงความเจ็บของเราไม่ต้องห่วงว่าหรอกไม่ต้องห่วงมันจะแก่มันก็แก่ ธรรมดาเอกภพทวนจุดนี้ก็มีอีกมีความเกิดเมื่อมีความเกิดเราก็มีความแก่ในด้านรูปเอาในด้านรูปก่อนว่ามีความแก่มันก็มีความเจ็บได้และแน่นอนมันต้องมีความตายมันต้องมีจุดตายเป็นของแน่แน่เมื่อมันมีชิ้นเกิดมันก็มีชิ้นสุดท้ายคือชิ้นละลายสุดท้ายตายถ้าเราเองเรายังไม่เข้าใจความเกิดความแก่ความเจ็บความตายซึ่งมันเป็นธรรมดาเป็นผู้มีความตายก็เป็นธรรมดาอยู่ในตัวอยู่ด้วยตนก็รู้แจ้งชัดแล้วซึ่งโทษอันต่ำตามในความเป็นผู้มีความตายเป็นธรรมดา เรารู้โทษของมันว่าเพราะเราเกิดเราจึงจะต้องมีตายเป็นความต่ำทรามของเมื่อเกิดตายเนี่ยเป็นความสัมพันธ์ของมันธรรมดาคนให้เกิดไม่อยากให้ตายถ้าเกิดก็ต้องเกิดต้องเจริญๆเรื่อยไปให้มากที่สุดเพราะแม้แต่ตายนี่เป็นความต่ำๆของมันเราก็ต้องรู้โทษของใครของมันว่ามันโทษเป็นภัยอันใดที่เราไปยึดไปถือเราแสวงหาอยู่เธอแสวงหาอยู่ซึ่งนิพพานอันเป็นธรรมที่ปลอดภัยจากเครื่องถูกรับแล้วแม้จะตายเราก็ไม่มีอะไรไม่มีอะไรและไม่มีอะไรในจิตไม่ต้องกังวลไม่ต้องห่วงว่ามันจะตายจะตายหมดห่วงหมดประโยชน์ ไม่มีทางอื่นยิ่งกว่าเป็นธรรมที่ไม่ตายความตายเป็นธรรมดาเมื่อผู้ใดไม่ห่วงความตายผู้นั้นก็เป็นธรรมะที่ไม่ตายฟังจุดนี้หรือฟังคำนี้ความตายเป็นธรรมดามีอยู่ด้วยตนเพราะฉะนั้นเมื่อผู้ใดรู้ความตายแล้วเข้าใจความตายจะตายทางตายหรือแม้จิตมันจะตายมันก็เป็นธรรมดาไม่เจ็บมันตายหรือตายมันตายก็ตายผู้ได้ปล่อยวางได้ไม่ได้ห่วงเลยไม่มีปริมาณถ้าไม่มีความกังวลไม่เป็นทุกข์ไม่มีอุปสรรคไม่มี แม้จะตายเดี๋ยวนี้ก็ไม่หวงไม่อะไรจริงๆสิ่งนั้นมันจะเกิดวันสุดท้ายคือร่างกายจะตายเราไม่ได้ร้องครั้งเดียวถ้ามันตายมันก็ตายครั้งเดียวเลยพระอรหันต์ตายทั้งตายตายก็ตายกันไปเลยนั่นเราไม่ได้ลองแต่เราจะไม่รู้เราจะไปรู้ตอนตายแล้วมันก็ครั้งเดียวตายเลยมันจะไม่รู้ธรรมะที่ไม่ตายเราจะรู้ธรรมะที่ไม่ตายตรงที่จิตของเราแกจะติดกระทบแบบนี้จิตของเราที่เขาก็เกิดแล้วตายเกิดแล้วตายเกิดและตายเกิดและตายสิ่งของเราเกิดสัจจะเรารู้แล้วมันก็ดับรู้นั้นแล้วมันก็วางรูนั้นแล้วก็ปล่อยรูนั้นเพราะในขณะที่เราสัมผัส บ่รู้แล้วเราก็วิเคราะห์ว่าวิจารณ์ว่าจิตของเรารู้รู้ตามจริงหรือเปล่ามีอารมณ์โลกอารมณ์โกรธอารมณ์หลงอะไรผสมอยู่ในจิตหรือเปล่าถ้าในจิตของเราไม่มีอารมณ์โลกอารมณ์โกรธอารมณ์หลงเราอ่านออกเลยว่าอย่างนี้ยังอยากฟังอย่างละเอียดไม่มีแม้แต่อย่างละเอียดก็ไม่มีในจิตของเราไม่มีผลกระทบสัมผัสแล้วจิตมันเกิดมันรู้แล้วเราก็ไม่มีอารมณ์อย่างนั้นเลยจริงๆเจ็บตายเกลี้ยงจิตไม่มีโลภะโทสะโมหะเลยจริงๆโลภะโทสะโมหะตายเกลี้ยงจากจุดจริงๆฟังดีๆนะโลภะโทสะโมหะไม่มีอากาศเลยดับสนิทซึ่งโลภะโทสะโมหะไม่ว่าอย่างกลางอย่างละเอียดไม่มี ไม่มีอารมณ์ทั้งนั้นอย่างแน่ใจอ่านชัดในปัจจุบันทุกปัจจุบันใดและทุกๆคราวทุกๆครั้งใดที่เราอ่านผิดของเราอ่านออกไม่มีว่างปราศจากทางจิตนั่นแหละคือจิตที่ตายแล้วตายแล้วจากสิ่งที่ควรตายคือโลภะโทสะโมหะนั่นแหละควรตายควรไม่มีควรดับสนิทควรตะพาบคนสูงอยู่ในเขตมีแต่ภาพรู้ที่รู้เต็มโครง 7 อย่างนั่นแหละคือธรรมะที่ไม่ตายมีศูนย์จะตายแล้วนั่นแหละคือธรรมะที่ไม่ตาย ฟังดีๆซ้อนและอ่านอ่านให้ออกว่าอารมณ์อารมณ์อย่างนั้นเราเรียกว่าอารมณ์นิพพานอารมณ์ที่จิตไม่มีลมพัดโทรศัพท์โวหารเป็นอารมณ์ที่ผ่านอ่านไม่ออกในอารมณ์อย่างนั้นว่ามันสบายอย่างไรมันปลอดโปร่งอย่างไรมันเป็นธาตุรู้ที่รู้ชัดเจนเท่าที่เรามีปัญญามีความรู้ตามกำลังทำอินทรีย์ของเรามีอำนาจเท่าใดเราจะรู้เราจะมองอะไรเรามารู้จิตตัวนี้จริงๆตัวบ้าตัวนี้เองมันเกิดมาตั้งเป็นนานเป็นหนุ่มนาอยู่กับโลกเขาจริงๆ บ่รู้เลยว่า Workpoint หายไปแล้วตอนนี้โอ้โหชีวิตนี้มันอยู่อย่างนี้เองนั่นแหละชีวิตต่อไปนี้มันเบาหวานมันมีความฉลาดยังไงมันบอกไม่รู้มันบอกไม่ถูกอ่ะมันฉลาดมันโอ้โหลูกมันวูบวาบหายไปมันเห็นโลกใสใสรู้เท่าทันอารมณ์คนยังเป็นอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้โกรธไม่เกลียดมันช่างมันหลอกมันโรคหัวใจมันอะไรต่ออะไรออกหมดเลยมันไม่ลำบากในการที่จะไปที่นี่คนนี้ก็มาพูดถึงเรื่องนี้แม้ฉันทุกข์อย่างนี้จริงๆแล้วเข้าใจเข้าใจแล้วเข้าใจเขา เป็นอย่างนั้นอย่างนั้นหนอคนเราเลิกแล้วจริงๆอย่างที่เขาเป็นนี่นะรู้สงสารเขาหรือเปล่ามีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาก็ช่วยครับสงสารก็ไม่ใช่เราสงสารเจ้าทุกข์คนเราเนี่ยถ้าเผื่อว่าสงสารใครมากเกินไปแล้วช่วยเขาไม่ได้เราทุกข์นะเราทุกข์นะแต่พระอรหันต์ไม่ถูกสงสารเขาได้มีเขตมีเมตตากรุณามุทิตาอยู่ในตัวเองจริงๆสงสารเขาก็รู้ว่ามันน่าช่วยมันเป็นจริงเป็นกุศลจิตนะเมตตาในกุศลจิตไม่มีเองมันเป็นจริงแต่มีขอบเขตไม่ใช่สงสารแบบชาวโลกชาวโลกสงสารเขาแล้วก็ทุกข์ เข้าไม่ได้ก็กังวลทั้งวันเป็นห่วงเป็นใยเป็นอะไรต่ออะไรต่างๆนานามันชาวโลกชาวปุถุชนหรือชาวโลกียะสงสารเขาพลอยกระทงกระเตงเหมือนอย่างกับเพื่อนสหธรรมิกของเราบางคนก็ตรงกับตัวเองจะช่วยคนนั้นจะช่วยคนนี้จะเกินขอบเขตซึ่งไม่พ้นเจ็บตัวปุถุชนตัวนี้เมตตาเกินไปไม่ได้มันมีเมตตามันมีจิตจริงๆมันมีอาการว่าสงสารถ้าเห็นใจและก็ได้เห็นใจจริงๆด้วยไม่ใช่หน้าเห็นหรอกเราเห็นใจเขาจริงๆนะเออจ่ายอย่างนี้เป็นทุกข์และเราก็รู้ตัวเราเลยว่าแหมเรามันไม่มีแล้วอย่างนี้ทุกข์อย่างนี้เราไม่มีถ้าเป็นเราแล้วก็โหยเราก็สบายถ้าเป็นเราเจออาการนี้แล้วก็โยนมาลงใต้ถุนเดี๋ยวนี้ถ้าจิตตัวนี้มาเจอเราแต่เขายึดของเขาก็ทุกข์ของเขาเราเห็นใจ ไม่เห็นหน้าเห็นใจคำภาษาพูดแล้วมันเห็นใจเขาจริงๆเพราะฉะนั้นเราก็พยายามช่วยเขาคิดตามปัญญาเรามีจะทำยังไงจะช่วยเขาได้เราก็ช่วยก็คิดเดี๋ยวนี้เป็นปัดๆเป็นอะไรช่วยคิดช่วยได้แต่ช่วยเดี๋ยวนี้ช่วยเสร็จแล้วจบเลยเสือกก็ได้เขาก็สว่างไปเลยแล้วเขาก็ไปช่วยตัวเขาถ้าชวนก็ไม่ได้เราก็รู้ว่าเออเรามีปัญญาเท่านี้เรามีปัญญาเท่านี้เราช่วยเขาได้เท่านี้พระอรหันต์มีมานะแล้วก็บอกได้เท่านี้เราช่วยได้เท่านี้เราก็พยายามช่วยเขาจะเต็มที่สุดท้ายก็ได้เท่านี้แล้วก็บอกว่าทางนี้พยายามหาก็รู้ว่าอะไรช่วยเขาถึงที่สุดแล้วก็แล้วจบไม่ทุกข์ร้อนว่าช่วยเขาไม่ได้ก็มา อาจจะเก็บไปคิดเก็บไปปวดหัวปวดหมองกังวลทุกข์ไม่มีอาจจะเก็บไปคิดอีกบ้างได้ปัญหาอย่างนี้เมื่อกี้เราก็ใช้ไม่ได้แล้วก็ไม่เก่งก็ไปวิเคราะห์ไปปรึกษาหารือผู้รู้เพิ่มเติมอีกหาถ้าเป็นอริยสาวกสมัยพระพุทธเจ้าอยู่ก็จะต้องไปปรึกษาพระพุทธเจ้าว่าไม่กล้าเจอด้วยปัญหาอย่างนี้กล้าชวนเขาได้อย่างนี้พอไปพอมาไหมเก่งคนนี้ดีอย่างนี้จะทำยังไงก็อาจจะมาปรึกษาหารือหรือปรึกษาหารือภันเตผู้ที่ดียิ่งกว่าชาญฉลาดเก่งยิ่งกว่าพระอีกเพื่อที่จะได้รู้วิธีการสำหรับตัวนั้นไม่มีปัญหาสังคมไม่มีทุกข์อะไรหรอกแต่ว่าเราจะเพิ่มถูกเพิ่มประสิทธิภาพเพิ่มประสิทธิภาพการเพื่อที่จะได้ทำประโยชน์สูงขึ้นไปอีกก็ถามไถ่ก็ศึกษาเพิ่มเติมได้ ไม่กังวลไม่เดือดร้อนหรอกทุกคนไม่มีแต่พระอรหันต์มีชีวิตอยู่อย่างนี้ในชีวิตเป็นประโยชน์ศึกษามีแต่ความรู้เพิ่มเติมมีแต่ความเข้าใจข้าน่ะจบชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายตัวจิตอันนี้เป็นจิตจริงมันปล่อยมันสบายบนโลกมีอะไรอีกเกี่ยวอะไรอีกก็รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างเนี่ยอยู่กับมันได้สบายก็เลยทุกอย่างจบแล้วก็อยู่มันได้สบายไม่มีพบอื่นอีกภพใหม่ไม่มีอีกไม่มีเรารู้เลยผมคืออะไรภาษาที่พูดคำว่าภาษาแต่สภาพจริงของตัวเราเองเรารู้เลยว่าเขามาพบหมายความว่าอะไรไม่เกิดอีกเรารู้ตัวเราเนี่ยถ้าจบครบสิ้นพบใหม่ ของเราไม่กลับกำเริบนี่เป็นความหลุดพ้นของเราไม่กลับกำเริบอีกแล้วญาณเกิดทัศนะเกิดมีดวงตามีญาณมีทัศนะมีปัญญามีหมดมีจักขุมีดวงตาถ้าเกิดเป็นจริงๆนี่คือความไม่ตายเกิดต่อจากความตายความตายคือชาติชาติติดตัวที่เราของใครของใครคนนั้นรู้จิตของใครของคนนั้นรู้ว่าจิตตัวนี้มันหมดเชื่อหมดสิ้นกิเลสมันหมดอัตภาพต่างๆเรารู้อัตราต่างๆอย่างละเอียดที่พูดมาแล้วแม้แต่ปริญญาอะไรก็ คนสวยหายไปหมดเลยมันโล่งอ่ะมันไม่มีญาติที่โคโยตี้กาของเราสมบัติของเราบริโภคของเราอันนู้นอันนี้ของเรามันไม่มีมันไม่มีแล้วมันถอยเบามันเหมือนมันล่มมันเหมือนโรคลงไปมันเหมือนอะไรมันทุกข์หายไปเราลอยเบาว่างเพราะไม่ได้น้อยก็อิสระเสรีก็ไม่รู้จะเล่ายังไงสู่คุณฟังมันไม่หมดเรายังไงมันก็ไม่หมดก็พยายามประมวลภาษามาเล่าสู่กันฟังมันเป็นอาการอย่างที่เป็นมันอิสระเบาลอยมันไม่มีตัวตนมันก็มีตัวตนมันมีเรารู้ลูกค้านำขันเรารู้ตามสมุดวันนี้เป็นสมุดที่สัจจะอยู่มันไม่กลัวตายเดี๋ยวนี้ก็ตายมันไม่ตายมันก็ทำงานอะไรดีก็ แล้วเราก็อยู่กับดีนี้เราจะอยู่ยังไงเรารู้เลยว่าเราจะอยู่ยังไงแล้วก็อยู่อย่างนี้ไม่มีอะไรเลยก็บอกว่าเออแล้วอยู่ยังไงจะตายเดี๋ยวนี้ไม่มีที่อยู่ไม่มีที่พักไม่มีที่กินไม่จนแต้มแล้วมาหาพระพุทธเจ้าวางประชาธิปประเพณีไว้หรือแม้แต่อยู่กันพวกเราเรามีใจที่มีรูปแบบมีอะไรแทนที่จะไม่จนใจไม่จนใจไม่จนแต้มสบายกินอยู่มีทรงชีวิตไว้มีประโยชน์อะไรก็อยู่ตามประโยชน์กันไม่อิจฉาใจอะไรเลยมันเป็นโรคที่ใครเจอใครเห็นใครเป็นใครมีคุณจะไปไม่คุณจะไม่มีสงสัยอะไรควรจะไปหาโรคอะไรอย่างนี้มันไม่สงสัยเลยว่ามันสุดประเสริฐมนุษย์โลก ไปหลงนมโขงอยู่กับไอ้ของอยากลาบยศสรรเสริญความสุขอย่างโลกีย์ต้องวุ่นวายแม้แต่สังขารนี้มันจะมีโรคมีภัยมีไข้มีเจ็บมีอะไรธรรมดาแม่เดี๋ยวนี้เราก็ยังอาจจะเป็นคนเก็บปลายทางนะรูปขันกายขันอาจจะมีแผลมีโรคมีภัยมีอะไรเธอไม่ต้องกลัวเลยไม่กังวลแม้โรคจะติดตัวอยู่ก็ยังไม่กังวลเลยเมื่อจิตตัวนี้มันเกิดชาตินี้เกิดหรือชาติตัวนี้ตายฟังดีๆมันซ้อนภาษาชาติตัวนี้สิ้นชาติสุดท้ายจบชาติเกิดเป็นธรรมดาของชาติเป็นธรรมะที่ไม่ตายมันเป็นอย่างนั้นแหละแล้วมันตายแล้วเราจะเรียกได้ภาษาไม่มีภาษาอังกฤษเป็น เป็นธรรมะที่ไม่เกิดไม่ตายจะเรียกมันเกิดก็รู้ว่าเออไอ้ตีตัวตายคืออะไรไอ้ตัวแกนตัวกลั่นตัวเลวตัวร้ายตัวที่เป็นคนที่มันเกิดแล้วเกิดเหตุที่มันไม่เข้าใจแม้แต่อัตราสุดท้ายนี่ไม่ต้องพูดเลยว่าเหลือเศษเชื้อของกามอย่าพูดถึงอ่ะตาสุดท้ายนี้อาจจะลืมมาถามโยมยังเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าโดยที่เราไม่รู้เชื้อก็ขัดตาของเรามันหมดจดหมายแล้วมันโล่งมันปลอดภัยมันสว่างบางคนเป็นพวกศึกษาเจโตมาหนักๆจะรู้ชัดผมผมลงไปแล้วโอ้โหเมามันง่ายมันมันเห็นชัดเลยคนแก่ตัวเนี่ยพอจบแล้วรู้จักพิจารณาเนี่ยมัน มันเบามันต่างกันมันมีสภาพที่เห็นชัดแต่สายปัญญารู้ไม่ชัดปัญญานี่รู้อะไรอะไรอะไรอะไรอะไรอะไรอะไรอะไรได้ชัดกว้างขวางมากแต่รู้ชาติที่จบของตัวเองไม่ชัดฟังดีๆนะจนเจอตัวนี่รู้อะไรไม่ค่อยได้เรื่องไม่ชัดหนูอยากหยาบไม่ละเอียดไม่สุขุมไม่เคยมีปัญญาจะรู้รายละเอียดชั้นเชิงอนุรักษ์ไม่ค่อยรู้ว่าเธอไม่ได้ชื่อแต่พอติดตัวนี้ตายติดตัวนี้ดับมันมีสภาพเกิดปัญญาขึ้นมาต่างกันที่เราเคยเป็นแต่ก่อนนี้เราโง่จริงเพราะฉะนั้นเข้าใจอะไรมากปิติยินดีแรงตื่นเต้นต้องมาสงบใจ นานแล้วก็โอ้โหยผยองตัวยังมีเศษมานะเป็นมิตรแรงเฉื่อยตีย้อนกลับหลงกลหลงตัวไปพักหนึ่งใหญ่โตเนี่ยแต่หลงตอนหลงตัวเองพักนึงมีมานะทิฐิมีอะไรต่ออะไรสวัสดีค่าผ่าแรงหายเจ็บปวดแรงจัดแรงจนหนาวอะไรอย่างนี้มันจะเป็นพระอรหันต์อะไรเลยหายเจ็บตูดเป็นฝีปากเพราะอะไรเพราะปัญญาตัวไม่มีปัญญาตัวไม่ดีเลยไม่รู้เชื้อของอันนี้แล้วก็พาให้ตัวเองไปเอาที่วุฒิสอนตีกลับจนพระใหญ่มารู้ตัวค่อยวางอันนี้กลับอีกทีแต่รู้จักดูง่ายแต่ตัวนี้รู้ตัวง่ายบรรลุรู้ง่ายส่วนปัญญาอันนั้นไม่ค่อยรู้ตัวแต่ปัญญานี่บรรลุมาเรื่อยๆ มารุตตัวสุดท้ายฉากสุดท้ายไม่เคยรู้ตัวจบแล้วก็บางทีไม่รู้ตัวเอ๊ะเราจบแล้วเหรอก็คำนวนแล้วก็ไม่มีทุกข์นี่นาสัมผัสในวันนี้ก็เท่าทันสบายกว่าจะตัดสินกว่าจะรู้ตัวได้ยิ่งผู้ใดที่ใช้ปัญญาละเอียดแล้วเนี่ยทำไมมาเรื่อยๆตามขั้นตอนของพระพุทธเจ้าโดยตรงตามขั้นตอนเป็นระบบระเบียบของพระพุทธเจ้าอ่านสัจจะตัวตาหูจมูกลิ้นกายอ่านอารมณ์มาเรื่อยๆแล้วก็ลดละไปเรื่อยๆจริงๆอย่างเบาสบายง่ายเป็นสัมมาเป็นอริยมรรคองค์ 8 ไปเรื่อยจริงๆเลยนะจบเมื่อไหร่ก็ไม่รู้วันนึงต้องทนจริงๆพระพุทธเจ้าท่านบอกปลายทางทำเขาลองฟังที่สนุกสนานตรวจสอบให้ดีระลึกย้อนได้ดีผลสุดยอดดีๆ ตัวเราไม่มีอะไรแล้วนี่ไม่มีจริงๆนี่ปัญญามันจะรู้เองแล้วก็รู้ตัวเราไม่มีไม่มีก็ไม่ตื่นเต้นอะไรเพราะมันเป็นอรหันต์แล้วอรหันต์รู้ว่าตัวเองเป็นอาหารอย่าไปตื่นเต้นอะไรฟังดีๆเด้อพระอรหันต์อย่างสายปัญญาปฏิบัติตามพระพุทธเจ้าเป๊ะปฏิบัติตามสัญญาคงเป็นจนกระทั่งตัวเองหมดแล้วจบแล้วตัวเองเป็นพระอรหันต์แล้วและยังไม่ได้รู้ตัวว่าตัวเองเป็นฝรั่งเพราะมันก็ไปนั่งทบทวนสักวันหนึ่งก็ไปนั่งทบทวนเขาอยู่ดีๆนะเพราะนั่งรถทัวร์อดีตนักชนอะไรต่ออะไรหมดแล้วเฮ้อเราไม่มีอะไรก็รู้ว่าตัวเองหมดชาติจบแล้วจบมาแล้วนี่พบใหม่แล้วไม่มีอีกแล้ว เพราะเมื่อเดือนที่แล้วเราก็ไม่มีพบใหม่ 2 เดือนที่แล้วเราก็ไม่มีพบใหม่อ๋ออาทิตย์ที่แล้วเราก็ไม่มีภพใหม่เมื่อวานนี้เราก็ไม่มีพบใหม่กระทบสัมผัสรุนแรงเมื่อวานนี้ก็ไม่มีพบบ่อยไม่เกิดไม่มีอารมณ์โลภะโทสะโมหะไม่มีจริงทบทวนแล้วก็รู้ว่าตัวเองเป็นพระอรหันต์แล้วก็อ๋อพระอรหันต์รู้ตัวเองเป็นพระอรหันต์มันไม่ตื่นเต้นอะไรเลยฟังดีๆนะเพราะอะไรเพราะพระอรหันต์มันไม่มีจิตแม้แต่ปีละไม่มีแม้แต่อุปกิเลสตัวข่มขืนแล้วคือตัวที่ตื่นเต้นเหมือนกับยังคนที่จะไปหาขุมทรัพย์ว่าจะไปเจอขุมทรัพย์สินไปเจอขุมทรัพย์ 3 ผมก็เลยเกิดอาการคูปองไม่ต้องถามคุณจะเริ่มมีตื่นเต้นอย่างนี้แม้แต่อุปกิเลสอย่างนี้ดีใจมันก็ไม่มีเพราะถ้าเป็นพระอรหันต์จริงพระอรหันต์จึงเจอจิตที่เป็นอรหันต์จริงของตัวเองมันก็เจอจริงเท่านั้นเองก็รู้ความจริงตามความเป็นจริงมันไม่มีอภิระแม้แต่อุปกิเลสอย่างนั้นมันก็ไม่มีมันไม่ได้ตื่นเต้นอะไรหรอกมันก็รู้ความจริงผ่านนะเป็นอุทานธรรมดาของพระอริยเจ้าชั้นสูงอ๋อเนี่ยอธิบายสู่ภาษาฟังเพลงคนเก่งของคุณคุณก็ต้องรู้ของคุณเองมันไม่ตื่นไม่เป็นอะไรมันรู้ตัวเพราะว่าอย่างนี้เองนั่นแหละ พี่ก็แล้วไปก็เท่านั้นรู้แล้วหมดแล้วเรารู้แล้วก็มั่นใจแล้วเราก็อยู่อย่างสบายมันไม่มันไม่จนแต่มันไม่จนใจชีวิตนี้มันไม่มีอะไรเลยในโลกมันก็ไม่จนใจโลกนี้จะเกิดคดียกโลกนี้จะมีอะไรขึ้นมาเดี๋ยวนี้มันก็ไม่สนใจอะไรมันก็ไม่เดือดร้อนกลยุทธ์ก็ดีอยู่มันจะเป็นยังไงก็เป็นมันไม่ห่อเหี่ยวมันไม่พอแฟบมันไม่ลำบากลำบนมันไม่มันมันก็เห็นความจริงตามความเป็นจริงที่โลกมันเป็นยังไงแล้วก็จะช่วยเขาเท่าที่ช่วยได้ดีที่สุดเท่าที่จะมีปัญญาของเราเราจะใช้ปัญญาของเราทำประโยชน์ที่จะเป็นไปทุกๆระยะที่อธิบายจิตอรหันต์หรืออธิบายจิตที่เป็นในฝั่ง ไปทบทวนเอาไปอ่านเอาไปใช้อย่าหลงตนขอเตือนอย่าหลงตนมีเศษเสี้ยวอะไรของเราอย่าปฏิเสธคนที่หลงตนหรือคนปฏิเสธสิ่งที่มีของเราเองคนนั้นซวยมาหาบรมศพซวยฟังดีๆนะที่ย้ำให้ฟังเนี่ยมันขาดทุนของตัวเองมีแล้วตัวเองโกหกตัวเองว่าตัวเองไม่มีมันก็สู้ตายใช้ได้เลยตัวเองมีของเน่าแล้วว่าตัวเองไม่มีของเน่าแล้วตัวก็หมดของเราอยู่ที่ตัวเราเองไปไหนเหม็นๆคนมีตาดีเขารู้ว่าเรามีของเน่าคนตาดีก็รู้นะว่าเรามีของเน่าแล้วเราก็ตัดโกหกคนอื่นว่าไม่มีของเน่าและเราเองเราไม่รู้ตัวเราด้วยว่าเรามีของเราสวยจริงๆไม่รู้จะตัวยังไงช่วยมาหาสวยเลยไม่มีอะไรจะสวยเท่าเพราะเราวางที่สุดตัวนี้ ระวังมากๆระวังให้สำคัญอย่าหลงตนว่าตัวเองไม่มีสิ่งที่ตนถ้าเรามีแล้วพยายามค้นให้เจอแล้วพยายามเข้าใจให้ชัดอย่าประมาทตัดแล้วตัดของเราเท่านั้นใครตัดไม่ได้พระพุทธเจ้าทรงโทษอยู่ที่ต่อหน้าคุณในพระพุทธเจ้าตามที่คุณก็ไม่ได้ไม่ได้พระพุทธเจ้าจะมาล้างออกจากคุณไม่ได้คุณห่อใบของคุณนี่ใครจะไปแย่งของคุณออกไม่ได้เรียกคุณไม่รู้ว่าตัวเองผอมไปโดยไม่รู้มันยิ่งสวยใหญ่อ๋อเรามีแล้วอยากปฏิเสธยาปฏิเสธทีเดียวยิ่งเปิดเผยได้เท่าใดให้เพื่อนฝูงรู้ได้เท่าใดยิ่งดีเพื่อนกูจะได้เป็นพยานจะได้ไม่ทำให้เราเผลอตัวแม่ทำเป็นอายแค่อายว่าเราไม่อยากจะปล่อยความไม่ดีของเราไว้จะเก็บความไว้ดีของเรา แค่อายแค่นั้นระวังนะตัวเองเผลอตัวเองไม่อยากจะเอาของตัวเองออกถ้าเพื่อนรู้เพื่อนจะช่วยเธอก็รู้ซะแล้วว่าเราเองเรามีอันนี้ไม่ดีเพื่อจะช่วยเพื่อนจะเพราะฉะนั้นการปลงอาบัติหรือว่าการเปิดเผยสิ่งที่ชั่วของเราต่อผู้อื่นมันเป็นกุศลนะไม่ใช่อกุศลนะแล้วบอกความที่ไม่ดีของเราไว้กับเพื่อนที่เราไว้ใจที่เราควรจะบอกเปิดเผยไปหรือกับหมู่กลุ่มสงฆ์ซึ่งเราก็ไว้ใจกันแล้วเพื่อนจะคอยช่วยเราในเมตตาให้มันเร็วแล้วกำไรมันจะขาดทุนแต่คนที่ไม่ใช่พระแท้ไม่รู้เนี่ยโอ๊ยโดยตรงทำไมเอาบัตรเอาไว้ช่วยตัวเองอยู่คนเดียวก็แสนยาก เพื่อนเขาจะพยายามมีมาตรการช่วยอื่นๆบ้างไม่ยอมอายอย่างนี้เป็นต้นมันมีจริงๆหายละอายความไม่อยากเปิดเผยความชั่วของตนเพราะฉันจะทำมันย้อนแย้งกันถ้ายิ่งเปิดเผยยิ่งปล่อยไปยิ่งพยายามบอกต่อเพื่อนฝูงที่เราไว้ใจกันแล้วเป็นสหธรรมิกจริงๆตามขั้นตอนการอุปสมบทด้วยกันมึงเป็นผู้ที่ไว้ใจด้วยกันพาไปให้อนุบาลรู้บ้างอะไรบ้างบางทีมันก็ไม่มีเพราะการบางคนยังมีเศษอยู่ที่โหดร้ายจะมีเศรษฐกิจที่ไม่ดีก็จะอาจจะไปทำไม่ดีไม่งามซึ่งมันไม่ควรศรัทธาเลื่อมใสก็ตกเพราะว่าคนที่เคยมีควรมีศรัทธาเลื่อมใสเพราะว่าเรามีดีจริงเราเป็น 2 หรือว่าเราเป็นอริยะชั้นนั้นชั้นนี้เราควรจะช่วยเขาได้พออนุพันธ์บางคนเป็นที่หนึ่งเสียชีวิตต่อ เป็นคนเทคโนโลยีมันไม่ดีไม่มีประโยชน์เพราะเราก็ดูอุปสรรคมันเพื่อจะหาสัม