200615-097 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน097-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

อย่างกระทบทางตาทางหูเห็นผู้เห็นคนเห็นอากลับสุริยาฟังเสียงเห็นสิ่งแวดล้อมหรือไม่มีอะไรก็ยังทนไม่ได้นั่นยังคือพูดที่ยังฝันไว้พวกที่ยังไม่แพ้ชาติที่ยังไม่ชนะข้าศึกผู้ที่ยังกลัวเพลงยังไม่หมดพยายามสักทียังไม่หมดแม้แต่อุปกิเลสทำกิจกรรมคือยังหวาดหวั่น Sport เพลงกลัวแก่จิตใจอธิบายไปจนกระทั่งถึงขั้นจิตใจอย่างนี้เป็นที่สุดขั้นต้นๆที่ผ่านไม่ได้พูดขั้นต้นๆหัวใจเห็นโทสะโลภะอะไรต่างๆแล้วก็คอยชำระจิตก็คือคอยทำให้มันเบาบางให้มันสนิทให้มันอ่อนลงให้มันตื่นเต้นก็ให้เหลือน้อยเหลือเกินลดลงมาอย่าให้มันรุนแรงลมพัดแรงโทรศัพท์ก็อยากให้มันแรงและเป็นบทบาทที่เราทำมาจนกระทั่งมีสติปัญญารู้ในอะไรควบคุมได้แล้วก็จนกระทั่งกลับไปถึงอีกครั้งต่อไปถึงจิตใจพยายามประพฤติปฏิบัติผู้ใดทำได้แล้วจน ช้าไม่อิจฉาว่าจะไม่ผิดจากลิขิตอิจฉาได้โดยไม่ต้องกล่าวว่ามีอะไรอย่างไรคือหมดในวัดสัญญานาสัญญาไม่ต้องสงสัยว่าเอ๊ะมันยังไงมันมีอะไรมันยังไงมันทำไม่ได้มันอะไรไม่ต้องมีหนี้อย่างไรหรือนี่อะไรในหัวใจตัวไม่สงสัยเลยคนสงสัยว่าอ๋อมันยังไม่สงบสงเคราะห์ใจไม่สงบเป็นอย่างนี้มันสงบได้แล้วเหตุติดค้างหัวใจเป็นอย่างนี้รู้ชัดแล้วก็ปล่อยวางได้เป็นอย่างนี้ไม่สงสัยจริงๆยังไม่บรรลุอรหันต์ ไม่มีอื่นยิ่งไปกว่าพอมาถึงชาญนะพอมาถึงฌาน 4 แล้วท่านก็บอกว่าเนี่ยเพราะไม่อันไม่ทุกข์ไม่สุขมีแต่ความมีสติเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์เพราะอุเบกขาแล้วแลอยู่พูดถึงฌาน 4 แล้วเสร็จแล้วท่านก็บอกความเอยภิกษุเหล่าใดที่ยังเป็นเสมหะยังไม่บรรลุอรหัตยังปรารถนายังอยากได้นิพพานอยู่เนี่ยหมายความว่ายังปรารถนายังอยากได้จึงปรารถนานิพพานอันเป็นที่เกิดเหตุจากโยคะไม่มีอื่นยิ่งไปกว่าอยู่คำสอนที่กล่าวมานี้แหละเป็นคำสอนสำหรับภิกษุทั้งหลายเหล่านั้นสังสรรค์แล้ว ผิดที่ต้องทำสำเร็จแล้วมีภาระอันปลงได้แล้วมีประโยชน์ตนอันได้บรรลุถึงแล้วมีสังโยชน์ในพบสิ้นไปรอบแล้วหลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบแล้วทำทั้งหลายเหล่านี้เป็นไปเพื่อความอยู่เป็นสุขในกิจกรรมและเพิ่มสติสัมปชัญญะแก่ภิกษุทั้งหลายเหล่านี้ด้วยถ้าบอกว่าผู้ที่ปรารถนาที่ผ่านอยู่ยังไม่แน่ใจเลยตัดทิ้งไม่ได้ยังไม่รู้สึกลงรอยเนี่ยก็ต้องปฏิบัติมาจนกระทั่งถึงธรรมชาติส่วนภิกษุใดที่เป็นพระอรหันต์แล้วมีเจโตวิมุติอันแน่ใจรู้ทั้งด้วยปัญญาจากจิตได้มั่นใจไม่สงสัย ผู้นั้นก็เป็นผู้ที่เรียกว่าเป็นพระอรหันต์เมื่อเป็นพระอรหันต์หลุดพ้นโดยชอบแล้วธรรมทั้งหลายเหล่านี้คือคำสอนตั้งแต่ต้นมาจนกระทั่งถึงฌาน 4 ตั้งแต่จงมีศีลตำรวจอินทรีย์ควรจะหนีมาจากนิชานิยมโยคะเป็นผู้ประกอบไปด้วยสติสัมปชัญญะและเป็นผู้ที่จะใช้งานในลักษณะของธุรกิจไล่มาจนกระทั่งมาอ่านผิดว่าเป็นฐานทั้งหลายเหล่านี้แหละเป็นไปเพื่อความเป็นอยู่สุขในชีวิตประจำวันนะครับมันแปลเป็นไทยว่าความอยู่เป็นสุขในชีวิตประจำครับและเพื่อสติสัมปชัญญะ แต่ภิกษุเหล่านี้ด้วยคำเหล่านี้มันก็ยังคงอยู่ฌานก็ยังมีอยู่แต่เสนาสนะสงัดก็ยังมีอยู่มีสติที่จะผูกอยู่กับการยืนนอนเดินเที่ยวกลืนทำงานทำการอุจจาระปัสสาวะแม้แต่การพูดการสื่อการหลับหรือการนั่งการนุ่งแล้วแต่อยู่หมดคงอยู่หมดและแม้แต่เรื่องสติสัมปชัญญะตามที่ญาณินแม้จะรู้จักธรรมะอันนี้คือการพยายามโยคะก็อยู่กับเราควรจะเน้นว่าการยึดตามก็อยู่กับเราจะเป็นธรรมะทั้งหลายเหล่านี้เป็นไปเพื่อที่จะทำเป็นบริหารแก่ที่สุดทั้งหลายเหล่านี้ด้วย มันจะประกอบอยู่ด้วยกันพร้อมเลยเพราะอรหันต์ก็ต้องเป็นอย่างนี้จะบอกว่าพระอรหันต์แล้วไม่บวชพระอรหันต์ไม่มีศีลได้ศีลแล้วก็เลิกศีลเลยไม่ต้องไปปฏิบัติตามหลักเกณฑ์อยู่บนมันเนื้อมันแล้วออกไปนอกลู่นอกทางไม่มีเดี๋ยวภิกษุที่เป็นภิกษุไปพูดภิกษุแปลว่าผู้ที่เจริญแล้วภิกษุแปลว่าคุณเจริญแล้วไม่ได้แปลว่าผู้ขอบุคคลภายในวัดต่างๆเอาเต็มตัวแต่เอาตัวสุดท้ายถ้าแปลว่าภิกษุผู้ที่ยังบำเพ็ญอยู่ก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญประโยชน์ ต้องเข้าใจเป็นขั้นๆเข้าใจเป็นระดับๆให้ดีทีเดียวสิ่งที่เป็นบทอันที่บอกว่าบทที่พาไปปฏิบัติภารกิจเข้าใจมากไม่ได้มักนี่แหละปฏิบัติอย่างนี้แหละแล้วเราก็อ่านเกิดปัญญาเกิดสติปัญญาทัศนะวิเศษการปกครองครอบครัวได้ผลมันเย็นเบาสบาย ผลวันหยุดการหวั่นไหวผลมันไม่มีทุกข์พ้นทุกข์แม้จะเหลือเศษแม้แต่รถติดยินดีปรีดาปิติจะมีประโยชน์ทางด้านจิตที่มันเป็นไปในทางยินดีมันก็เป็นอันตรายเราก็รู้โดยธรรมของเราว่าเราไม่หวั่นไหวขนาดนั้นก็ยังให้เตือนอีกว่าแน่ใจนะว่าอาจจะสงสารแน่ใจนะว่ามีไม่มีไม่มีอโศกคือไม่มีโศก จริงนะรู้ความสุขให้ละเอียดนะแน่ใจนะว่าไม่มีรสชาติไม่มีกำหนดไม่มีความปรารถนาลามกไม่มีความต้องการเพื่อมาเป็นของตนไม่เหมือนเปรตในส่วนตนมีแต่ธุลีแน่ใจนะไม่งั้นมันไม่มีคำแปลเป็นภาษาอังกฤษไม่หวั่นไหวโดยไม่มีปัญญาพระพุทธเจ้าไม่หวั่นไหวแต่ไม่มีปัญญารู้ละเอียดบางเบาลงไปอีกท่านถือว่ากฎหมายท่านถือว่ายังไม่บริสุทธิ์ต้องตรวจละเอียดลง นอกจากติดตั้งสติเรารู้สึกว่าเราไม่หวั่นไหวและก็ต้องทำใจละเอียดสุขุมเป็นหนี้ตัวเราไปอีกแน่นะอโศกกะแน่นะวีระชาติแน่นะไม่มีแม้แต่ทุเรียนหมอนไม่มีแม้แต่ทุเรียนใจสุรินทร์มันมีอารมณ์เริงใจไม่มีแน่เลยถ้าหมดอสูรกายแล้วไปจึงจะเรียกว่าเขมรเพราะฉะนั้นแม้อสมการ แต่ถ้าเผื่อว่าจะมีอนุโลมลงมาก็เป็นขั้นตอนก็อนุโมทนาเป็นพวกแพเป็นจุดตัดเป็นส่วนคล้ายอุปการะอันแนบแน่นสุดก็เป็นอัปลักษณ์ ก็คือว่าถ้าว่างมติเกิดความว่างที่จิตเกิดจิตว่างวางปล่อยสูงสุดสูงสุดสะอาดปัญญา 16 กันยายนก็ทุกข์เรียกว่าทุกข์ใหญ่ที่เห็นชัดแล้วปริเทวะก็อยากปะทุถ้าโทรมานัดยังอยู่ส่วนในใจไม่อยากนะถ้าโสกกะเห็นได้โดยภายนอกเลยว่าไม่เห็นได้เลยภายนอกเลยถ้าใครจะเอาแต่จิตก็เห็นของเรานี่แหละว่าโสกะอยากใหญ่ตอนนี้เทวะอยากจะเห็นของเราทุกข์ก็ของเราโทรมานัดนี่ยิ่งยิ่งเราเท่านั้นโทรมานัดหมายของเรารู้เท่านั้นจบ เย็ดสดท่านก็ไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรเหมือนรูปเราวาดรูปแต่มันก็ไม่เป็นรูปเป็นร่างอะไรแต่มันจะมีสภาวะอย่างนั้นมีสภาวะที่พอรู้รู้กับสภาวะนั้นแต่มันไม่ใช่รูปมันไม่ใช่ตัวใช่ตนที่เห็นชัดแต่มันก็บอกลักษณะบอกปัญญาแล้วบอกให้เรารู้ได้เราเรียกว่าอรุณีคือสิ่งที่มันบอกให้เรารู้ได้แต่ว่ามันไม่ใช่รูปร่างเป็นสีเป็นสันเป็นมีตัวมีตนนะถ้าเล่นอย่างเรารู้อยู่ข้างในเราเห็นภาพภาพเทวดาปั้นภาพเหมือนฝันเห็นภาพฝันทั้งหลาย เป็นมโนระยะอัตราเป็นตัวเป็นตนเป็นรูปเป็นร่างเป็นยักษ์เป็นมารเป็นคนนั้นคนนี้เป็นอะไรอะไรก็ปั้นรูปไปจิตขึ้นมาหรือจิตมันปั้นรูปขึ้นมารู้ไม่เห็นมันไม่ได้เห็นแต่ลูกกะตาแต่ไม่เห็นได้ยินแต่มีลูกมีร่างมีตัวมีตนนั้นเรียกว่ามโนอัตรารูปนั้นน่ะไม่มีตัวมีตนแต่เราก็รู้เราก็รู้สึกว่าเรารู้เรารู้ว่าอันนั้นอันนี้รู้ว่าอย่างนั้นอย่างนี้รู้แต่มันไม่มีรูปร่างมันไม่เหมือนกับมีตัวมีตนแต่มันก็เป็นรูปเราเรียกว่ารูปเราเรียกว่าสิ่งที่ถูกรู้แต่รู้ว่ามีปัญหาและถ้าแปลตามตัวว่ารูปเนี่ย ทำไมใช้รูปก็คือนามนั่นแปลย้อนไปเป็นน้ำมันเป็นมันไม่ใช่ตามตรงที่ว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกรู้มันเป็นสิ่งที่ถูกนี่คือรูปละเอียดรูปที่ไม่ใช่ตัว 7 ตนไม่เป็นรูปเหมือนฝันไม่เหมือนภาพพจน์ไม่ใช่เป็นภาพเลยแต่เรารู้ความหมายเรารู้ว่าอันนี้ไม่ใช่ให้ความหมายกับเราได้รู้ว่าเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้เป็นหมายถึงไอ้นั่นหมายถึงไอ้นี่รู้เชียวหรือเรียกว่าอนุรักษ์แก่ตัวแล้วที่มาปั้นเป็นรูปเป็นตัวเป็นตนเลยเป็นตัวเป็นตนเป็นรูปเป็นเรื่องเป็นราวเป็นเรื่องราวใหญ่มาก เอาเป็นตัวๆหยาบๆชัดๆสายปัญญาแล้วมีอรูปใช้อัดรูปจะปั้นรูปยากด้วยไม่ก็เอารูปตัวตนว่าจะเอาสายปัญญาหม่นหมองเหมือนกันนี่แหละแต่มันไม่ชัดแต่มันให้ความรู้สึกหรอกว่าเป็นโอกาสได้ตัวเรารู้ตัวเราเข้าใจไม่ชัดหรือคนอื่นก็รู้วันนี้มันหมายถึงหมายถึงความหม่นหมองหมายถึงความทุกข์หมายถึงความวัยรุ่นเลยยังไม่ได้เลยยังไม่เบิกบานแจ่มใส วีระชาติก็เหมือนกันพุทธเจ้ามันยังมีเศษของความกำหนัดหรือไม่หรือเจ็บละเอียดเข้าไปอีกศาสนาพุทธละเอียดและต้องรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งเองด้วยไม่ใช่คนอื่นมารู้ให้เราเราก็ต้องรู้ของเราและเราก็จะคุ้มหนังที่เป็นการฝึกจิตมาจนกระทั่งเห็นจิตอันสูงสุดเป็นเขมะเป็นความเกษมความถึงที่สุดแพทย์ความสะอาดนี้เราฟัง บทต่อมาท่านเอามารวมไว้นี่ก็เป็นบทประพฤติปฏิบัติเหมือนกันจะมีรายละเอียดเติมทั้งท้ายอีกบ้างเล็กน้อยลองฟังดูจะอ่านไปเรื่อยๆก็ต้องฝึกสาวกเป็นลำดับลำดับเมื่อใดช้างที่ถูกฝึกรู้จักทำตามคำของคนฝึกในการลุกขึ้นและการทรุดลงแล้วต่อจากนั้นผู้ฝึกก็จะต้องฝึกให้รู้จักอาการที่เรียกว่าอาณานิคมให้รู้ใครรู้จักกับการที่เรียกว่าอันนี้คือความไม่หวั่นไหวเพราะไม่หวั่นไหวคะแนน ฝันเห็นกระแตอาร์สยามจะมาใช้เหมือนกันจริงๆอันนี้จะไม่ไหวไม่หวั่นไหวแล้วมั่นคงแน่นแล้วนักธรรมปฏิสัมพันธ์ใจไม่หวั่นไหวอันนี้มันช้านี่ Google ไว้ที่ห่วงนี่พูดถึงออกทรัพย์นั่งบนคอคนหนึ่งและคนและหลายคนล้อมรอบคนฝึกถือหอกซัดขนาดยาวยืนหน้าช้างนั่นแหละสอนให้ทำอาการที่เรียกว่าอันนี้ครับทางนั้นได้ทำเท้าหน้าให้ไหวมีแต่ทำเท้าหลังกายตอนหน้าตายตอนหลังศีรษะใบหูงาหางวัวให้ไหวเลยเป็นช้างควรส่งสำหรับพระราชาในวันนี้ ไม่มีส่วนใดไหวย่อมทนการประหารด้วยหอกดาบลูกศรการประหารของข้าผลต่อเสียงบรรลือลั่นของกลองมันดับฝังและเปิงมางทั้งหลายมีความบิดเบือนดุร้ายเมามันอันสิ้นสุดแล้วไม่มีเพื่อนไม่ได้ดุร้ายไม่เมามันความหมายตรงนี้เป็นภาพเข้าใจเป็นภาษาธรรมฟังเอานะฟังให้ออกนะไม่มีความบิดเบือนไม่มีความดุร้ายเราเหมือนช้างศึกมันก็ฝึกดีแล้วก็เหมือนช้างที่เหมาะสำหรับพระราชาอย่างเงี้ยอิสระของเราเป็นราชาและจิตนั่นแหละคือช้างเราจะเป็นผู้หญิง [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] มีปัญญารู้เท่าทันว่าเรามีกำลังเท่าไหร่เราจะอนุโลมเท่าไหร่เราจะหย่อนได้เท่าไหร่ไม่เข้าข้างตัวไม่เข้าข้างใครทำงานอะไรก็มีกำลังดีทำงานอะไรไม่เสียส่วนตนนั้นไม่มีอะไรไม่มีปัญหาอะไรถึงแม้จะอนุโลมไปเจโตก็ยังไม่หมดอยู่อนุโลมลงไปก็ไม่ใช่ว่าตัวเองอะไรเกิดขึ้นแต่เจ็บยังมีลูกที่ยังไม่สิ้นความโสดไม่มีจริงๆแล้วนี่เรียกว่าคุณจะอนุโลมได้มันดูเหมือนว่าเขาสามารถตีอำนาจจิตใจ อาการฉี่หนูพหุพยัญชนะมีตายะปัจจะโยโหตุธงชนะศึกค้ายะอันนั้นเป็นอันที่ 1 คุณธรรม 4 ประการของมหาบุรุษอันที่ 2 วัดสามัคคีมีอำนาจสูงสุดอันที่ 3 วิชาหนังสืออันที่ 4 เทอมหรือปัญญาวิมุติคุณธรรม 4 อย่างของมหาวิทยาลัยมีประโยชน์กับปวงชนมีประโยชน์ทำให้เกิดความสุขสร้างเมืองสร้างจนทั้งหลายให้เป็นอดีตญาญ่าปฏิสถานต่างๆทำให้หมดห่วงจนทั้งหลายปวงชนกันมากเป็นผู้ที่ชาญฉลาดเป็นอารยธรรมชน ตัวเราก่อนแล้วก็ไปช่วยเขาที่จริงอันสุดท้ายนี่แหละเป็นอันเหนือสุดและต้นสุดและอันต่อมาวัดสามัคคีก็เป็นอันเหนือต่อมาและอันอันละย้อนกลับมาแล้วอันที่ 3 กุมภาพันธ์งดปัญญาวิทย์เป็นอันที่ยากได้ถึงนี่แล้วก็ต้องย้อนกลับได้อันที่สุดก็คือแกตรงนี้ปัญญาไปหมดแล้วก็ย้อนกลับมาอยู่กับทานมีทานเป็นปกติแล้วจะทานมาอยู่อยู่เหนือจิตก็ไปทานแล้วก็ฝึกตนเองทานอยู่แล้วเหลืออีกอันนึงได้จึงจะมาเป็นผู้ที่ปฏิสถานปิดตาจะได้มาสร้างเมืองอารยะได้จะไปช่วยประชาชน ฉันจะมาช่วยปวงชนเป็นอันมากเป็นพหูชนะให้ตายะพระองค์ชนะสุขายะได้ไม่งั้นจะมาช่วยพหุ การต่อฐานที่สำคัญสุดของวิหารเป็นอย่างนี้ทุกปีเป็นอย่างนี้มันเป็นสิ่งที่จะตามสุขาภิบาล 2 กำลังทำอะไรก็ได้เป็นประโยชน์กับชุมชนเพราะมีปัญญาหยอดจะอนุโลมปฏิโลมขนาดไหนไม่ได้เข้าข้างตนเลยจนไม่อาจเกิดจริงๆแล้วมีกำลังรู้หย่อนถ้ารู้ว่าเลยแต่นั่นไปเราทำไม่ได้ใครเขาจะไปทำน่ะมนุษย์น่ะไม่ทำหรอกทำแล้วเราทำให้คนอื่นเขาเสียด้วยแม้ตัวขาดทุนเพราะตัวเองจะต้องทนทุกข์ทรมานเพราะผู้ที่ประเสริฐที่สุดก็คือผู้เสียสละ ก็คือผู้ให้กูเสียสละคู่ประธานผู้สร้างสรรค์แล้วเราก็พยายามไปเสียสละอยู่แม้ที่สุดเรานี่แหละไม่เห็นแก่ตนเราเชื่อตนให้แก่เขาได้นี่แหละเป็นที่สุดถ้าเรายังเห็นแก่ตนอยู่มันก็ไม่หมดจนเนี่ยมันมีตัวจบอยู่อย่างนี้ตัวจบอยู่แล้วเราก็รู้ว่าเราเกิดมาเป็นประโยชน์เป็นเครื่องกลของโลกพระพุทธเจ้าใช้คำว่าเป็นห่วงงานจำนวนงานทั้งโลกฟังดูแล้วมันน่ามันไม่น่าที่จะควรจะเห็นว่ามีความสนใจก็เป็นวัวเป็นผู้รับใช้มวลชนแต่ถ้าลูกเขาก็ยังรับนับถือว่าคำว่าใช้ผู้รับใช้มวล นั่นแหละเป็นคนประเสริฐโรคทั้งโลกนี้โลกิยะเข้าไปยังนับถือและการทำก็ยิ่งจริงไม่ได้ขัดกับโลกเลยไม่ได้ใครจะโลภเลยก็คือทุกคนที่รับใช้มวลชนเป็นทาสชาวโลกนี่แหละเป็นภาคแต่นี่เป็นภาพแต่มันสูงกว่าชาวโลกเขาคือเขาต้องเคารพนับถือยกย่องบูชาในชีวิตอย่างจริงใจด้วยไม่ใช่เคารพนับถือเข้าไปตั้งเยอะให้ไปตั้งตำแหน่งให้ไม่ใช่ไม่มีด้วยไม่มียศไม่มีตำแหน่งไม่มีทรัพย์สมบัติไม่มีโรคกระทำยอมอยู่ที่ตัวเลยไม่ได้สะสมลงกระทำด้วยเป็นพระจริง อยากทานทีจะไม่สะสมเงินทองคุณใช้อะไรน้อยเป็นคนจนแล้วแกก็ไม่รับตำแหน่งรับยอดด้วยทันทีไม่ได้รับตำแหน่งรับรถอะไรเลยตลอดจนตายทันทีไม่ได้รับตำแหน่งยศทำแต่หน้าที่ส่วนส่งของหน้าที่ท่านที่ได้เป็นพระอาทิตย์ไม่ใช่คนธรรมดาแต่คนก็ไม่รู้ธรรมะเขาเรียกว่าการที่สุนัขการเมืองใช่จะทำงานให้จบการเมืองการทำงานให้แก่ประเทศชาติอย่างนี้เป็นต้นที่ทำงานให้เป็นประโยชน์เป็นโรคดีที่สุดตามกฎตามระเบียบตามหลักเกณฑ์อยู่ในขั้นไหนที่จะทำได้ไม่ไปรับเอา ไอ้หยังลูกๆเข้ามาให้แก่ตนไม่ต้องอยู่ในกลุ่มมันยากตรงที่มันอยู่ในทีมเหมือนมีเหมือนไม่มีแล้วก็จริงใจว่าตัวเราเองไม่ผิดเราไม่มีเราจะเป็นผู้ที่ตัดสินได้สูงสุดเห็นมันย้อนไปเป็นอนุโลมปกติแต่ไม่เอาหรือว่างแล้วไม่ว่างมันย้อนไปย้อนมาเพราะธรรมะไม่มีอะไรตายตัวแต่มั่นคงตรงจิตเรามั่นคงทำอะไรไปตรงไหนเรารู้แน่นอน แล้วเที่ยงแท้แน่นอนมั่นคงไม่สะเทือนต่ออะไรเลยอย่างนี้เรียกว่าช้างฝึกที่เก่งที่สุดเป็นช้างราชาเหมาะแก่จินตหราเหมาะแก่พระราชาราชาศัพท์หมายถึงอิสระพิจิตรเราเองนี่แหละเป็นราชาไม่เหมือนกับท่านอธิบายยกตัวอย่างบอกว่าเหมือนช้างที่ถูกฝึกมาเรื่อยๆจนกระทั่งยอมทนต่อการประหารได้ออกได้ลูกศรการประหารของข้าคนตัดเสียงมันมันคุ้มครองมันดอกฝังและปริมาณทั้งหลายมีความบิดเบือนดุร้ายเมามันอันนี้ความบิดเบือนดุร้ายหมดควรแก่พระราชาเป็นของใช้สอย พระราชาเรียกได้ว่าเป็นองค์อวัยวะของพระราชาดังนี้นี่ฉันใดพระองค์อวัยวะของพระราชาเขาพระองค์อวัยวะช้างนี่สมมติถึงช้านี่เปรียบเทียบไปถึงทางช้างที่เก่งกาจเราก็เหมือนกันเราฝึกจิตของเราจนกระทั่งจิตของเราเหมือนช้างหมดความบิดเบือนหมดความดุร้ายหมดความเมามันทนต่ออำนาจลูกทั้งหมดตั้งแต่เอามาเทียบเสียงเปิงมาเสียงดังเสียงดังจนถึงลูกศรออกดาบทุกอย่างผลตอบทุกอย่างผลต่อหมดแม้กระทั่งสิ่งที่หยาบคายจน เกสรดอกไม้หรือธุลีละอองหอมทนได้หมดแม้แต่ธุลีละอองหอมก็คือยาพิษร้ายสำหรับคนที่โง่อย่าว่าแต่อาวุธพิพิธภัณฑ์ลายในโลกนี้เป็นสิ่งที่เป็นภัยแก่ตนแม้แต่ทุเรียนดอกไม้ละอองหอมอะไรก็เป็นโทษเป็นไทยได้สำหรับคนโง่และค่าชีวิตค่าความเป็นโรคอุจจาระได้ค่าความเป็นโรคอุจจาระมากมันเป็นผู้ฟังนั้นรายละเอียดมาทางเชิงเสียงคนตัดเสียงมันลือร้านของปลอมทั้งหลาย ผมอธิบายประกอบลงไปอีกแม้แต่จะเขียนแม้จะยกตัวอย่างกลิ่นทนกับกลิ่นอย่าว่าแต่กลิ่นเหม็นเลยทนได้แม้แต่กลิ่นหอมกลิ่นหอมไม่กลืนกินคุณทุเรียนไม่มี ไปกว่าเป็นครูของเทวดาและมนุษย์เป็นผู้เบิกบานแล้วจำแนกธรรมออกสอนตัดตถาคตนั้นทำให้แจ้งซึ่งโรคนี้กลับทั้งเทวดามารพรมปูตัดพร้อมทั้งสมณพราหมณ์เทวดาพร้อมทั้งมนุษย์ด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วสอนผู้อื่นให้รู้แจ้งตามสถานพจน์นั้นแสดงธรรมไพเราะในเบื้องต้นท่ามกลางที่คำว่าไพเราะตรงนี้ไม่ใช่ใครเรายังมีอออย่างทั้งโลกแต่ไพเราะด้วยหมายความว่าธรรมะนั้นน่ะไพเราะเบื้องต้นทางที่สุดได้รสชาติได้เนื้อหา อยู่ไพเราะอย่างนั้นประกาศพรหมจรรย์พร้อมทั้งอรรถและพยัญชนะบริสุทธิ์บริบูรณ์สิ้นเชิงคฤหบดีบุตรคหบดีหรือผู้เกิดในตระกูลใดตระกูลหนึ่งในภายหลังก็ดีได้ฟังธรรมนั้นแล้วเกิดศรัทธาในตถาคตเขาผู้ประกอบด้วยศรัทธาย่อมพิจารณาเห็นว่าฆราวาสคับแคบเป็นทางมาแห่งทะเลบรรพชาเป็นโอกาสอันยิ่งการที่คนอยู่ครองเรือนจะประพฤติพรหมจรรย์ให้บริบูรณ์โดยส่วนเดียวเหมือนสังที่เขาขัดแล้วนั้นไม่ทำได้โดยง่ายภาพอะไรเราจะปลงผมและหนวดครองภาคกลางสาย ออกจากเรือนบวชเป็นผู้ไม่เกี่ยวข้องด้วยเถิดดังนี้ตอนนี้ท่านไล่ระดับอย่างละเอียดลงไปอีกเลยเอาคนมาฝึกเป็นภิกษุเลยเป็นคันๆๆเอาภิกษุนี่หมายความว่าบวชตามตามพิธีเลยเชียวแต่ถ้าเข้าใจแล้วไม่ต้องบวชตามพิธีเป็นฆราวาสอยู่ก็นั่นแหละเป็นแล้วมาฟังธรรมเกิดศรัทธาพิจารณาเห็นแล้วว่าการที่เราจะติดอยู่อย่างนี้เรียกว่าฆราวาสที่คับแคบเพราะเราพยายามตัดเถอะเรียกว่าบรรพชาเว้นออกเวรออกเร็ววันประชาและพรหมจรรย์แม้จะไม่บริสุทธิ์โดยส่วนเดียวคือไม่บริสุทธิ์นอกแต่ก็ต้องขับทำอยู่ถ้าเรามีภาระ ถ้าระบบภาระเห็นทางมาได้เป็นอย่างแน่แท้ไม่ต้องผิดไม่ต้องขัดอะไรดูได้ทุกอย่างพรั่งพร้อมก็ออกมาฆราวาสนั้นก็แค่ก็ออกมาคนที่ออกมาแล้วแม้ไม่ได้โกนหัวแม่ยังไม่ได้แต่งเครื่องแม่เด็กไม่ได้เข้าพิธีแต่ก็อยู่โดยไม่มีภาระอะไรก็อยู่ปฏิบัติอยู่กับอาจารย์หรือว่าอยู่กับหมู่ปฏิบัติเป็นแนวทางเป็นอะไรเป็นไปตามฐานะโดยลูกโดยสมมติเราสมมุติต่ำแต่จิตใจเราอาจจะสูงเป็นพระอรหันต์แล้วก็ได้ไม่แปลกเลยจิตใจของเราสูงแต่สมมติคนเราต่ำคือฐานะเขายังไม่ยกสมมติให้ แต่จิตใจของเราเนี่ยเราก็เป็นสมณะแล้วมีกิริยากายกิริยาวาจาใจพร้อมอยู่แล้วเป็นแต่เพียงไม่ได้โกนหัวไม่ได้เปลี่ยนผ้าไม่ได้เข้าทำพิธีตามสมมุติมีสวดมีอะไรเปล่าแต่อยู่กับหมู่ด้วยเลยทำอะไรก็ได้เหมือนกับหมู่แต่เขาสมมุติว่าเราจะต้องเป็นฆราวาสอยู่มีร่างเป็นสมมติสูญเสียห่มผ้าอะไรเป็นฆราวาสก็ไม่ประหลาดอะไรถ้าคนรู้แล้วก็ไม่ฝรั่งแต่ทางมโนรมย์ไปตามฐานะเราเพราะใครเขาเห็นเขาเห็นเปลือกนอกเขาก็ไม่เป็นโสดอะไรพอเราจะทำอะไรไปตามอะไรจิตใจเราบริสุทธิ์เรารู้ด้วยเหตุที่เราจะต้องอนุรักษ์ตามขั้นตอนมันทำไปได้ไม่แปลกอะไรเลยข้อสำคัญของทีมงานนอกงานงานกลายเป็นหิน ศรีสะเกษกายสุจริตมโนสุจริตอยู่ในศาลคำว่าบวชก็คือล้อมรอบทุจริตทั้งหมดไม่มีโลภะโทสะโมหะให้งามพร้อมรู้ความงามและเบื้องต้นทำการบ้านปลายนานี่พูดพิจารณาเห็นก็จะมาปฏิบัติไม่มีภาระแล้วมันบวชได้เลยแล้วทุกอย่างเข้าได้ก็มีเหตุมีกติกามีระเบียบอะไรอย่างเงี้ยพูดยังเข้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรถ้าจิตมันจริงแล้วมันไม่มีปัญหาแต่จริงๆแล้วมีปัญหาจะออกไปเกี่ยวโยงข้างนอกอีกก็ยังได้แล้วเราก็ยังมี รายงานไม่จริงอย่ามโนงามวิกาลแต่มันงานแม้กระทั่งจากรูปจะไม่เป็นสมุดเลยคนที่มีรูปสมมติแล้วแต่อยากร่วมสมุดเป็นพระอุปสมบทเป็นสมณะแต่ไม่มีสมรรถนะสารรูปยังไปเลี้ยงรุ่นแหมถ่ายรูปอยู่ในวงเหล้าของเฮฮาเขาเลี้ยงก็ยังได้ไม่รู้จักความอยากอะไรทั้งนั้นแหละประจำกายกิริยาต่างๆแม้แต่คนรู้จักกิริยาของเราอย่างไรสิ่งเกี่ยวข้องของเราเป็นอย่างไรไม่รู้ไม่รู้วัตถุไม่รู้สถานที่ไม่รู้ทางโคจรอโคจรทำอะไรที่ควรไม่ควรจำกัดจำนวนแตะต้องเกี่ยวข้องหรือแม้แต่ไม่รู้เอากลับ สุริยาของเราก็ไม่ได้ไม่เข้าทางมันรู้หมดแล้วก็มีอากาศสุริยาที่ดีมีส่วนเกี่ยวข้องไม่เกี่ยวข้องเป็นแต่เพียงไม่เปลี่ยนเปลือกนิดหน่อยไม่เปลี่ยนแต่เพียงว่าเครื่องนุ่งห่มเครื่องแต่งกายสมมติโรคอีกครั้งหนึ่งเท่านั้นเองอย่างนั้นดีกว่าแต่คนที่สมมุติแล้วไม่รู้จักเลยแล้วก็เลอะเทอะนั่นน่ะผู้ที่ดึงศาสนาลงต่ำแต่งเครื่องแบบแต่ปฏิบัติเลวกลายกิริยากลายว่าจีนมโนราห์เป็นคุกกี้เกี่ยวข้องเลวไปสู่ป่าโคจรไปสู่สมณะสาธุทั้งหมดไม่ใช่สมรรถนะ ไม่ใช่อ่ะไม่ๆฉันสมณะอย่างนี้มันใช้ไม่ได้แต่เพราะมันยิ่งมาแต่งเครื่องแบบแล้วเป็นของหยาบเห็นได้ง่ายก็ต้องให้ระมัดระวังให้มากอย่างน้อยอยู่ในสีในวินัยอยู่ในหลักอยู่ในระเบียบไปกดก็ยังมีตัดโคจรสมรรถนะสารรูปก็ยังมีก็ยังดีแล้วก็พยายามเพ่งเพียรกายท่านรู้ง่ายว่าขี่อ่ะดูง่ายไม่จนกระทั่งเข้าไปที่อนุญาตให้ได้จริงๆเพราะจิตบริสุทธิ์แล้วก็ย้อนออกมาหากายบางทีมันน้อยมันละเอียดได้เพราะจิตละเอียดกลายเป็นจริงมันโดนละเอียดไม่ได้ก็เพราะจิตไม่ละเอียด ตายเมื่อกี้มโนหยาบแล้วจะบอกว่าจิตตัวละเอียดเป็นไปไม่ได้เป็นไปไม่ได้กลายเป็นจีนมโนละเอียดเพราะจิตละเอียดอะไรก็ต้องมาแต่จิตมโนปุพพังเข้ามาธรรมมามโนเสฏฐามโนมยาส่วนยาส่วนโตออกมาจากจิตนั่นน่ะมันมาจากจิตทั้งนั้นแหละมันมาจากจุดนอกจากเราไม่รู้สิ่งที่ไม่รู้เราจึงไม่มีปัญญาเราไม่รู้ว่ากายกายกายละเอียดกับร่างกายที่มันสุภาพเป็นอย่างไรตายดีเป็นอย่างไรกายสุจริตเป็นอย่างไรไว้ที่ตึกสนิทเป็นอย่างไรเราไม่รู้เราจึงไม่ละเอียดถ้าเรารู้เราก็พยายามปรับปรุงได้ตามเห็นทีนี้ มาต่อมาจากจนกระทั่งฟังเห็นออกมาบวชนี่ท่านอธิบายเป็นหยาบผมอธิบายซ้อนเป็นละเอียดถ้าอธิบายเป็นอย่างที่ท่านๆผมอธิบายสอนละเอียดแยกให้ออกนะถ้าแยกไม่ออกงงเลยถ้ากูจะเอาหยาบๆง่ายๆแล้วเอาตามประสาเอาตามธรรมดาง่ายๆคุณมาอ่านเองไม่ต้องให้ผมมานั่งอ่านถูกฟังผมไม่ต้องเสียเวลามานั่งบรรยายคุณอ่านเองคุณก็ฟังตามลำดับหยาบๆตามไปนี่ง่ายไม่มีอะไรหรอกอ่านตามไปเลยเพราะนั่งฟังธรรมเกิดจากการพิจารณาเห็นแล้วก็เห็นว่าเออฆราวาสคับแคบก็ออกมาขอบวชทรงผมทรงบวชของภาคกลางระยะออกจากเรือนบวชไม่เกี่ยวข้องในเดือนโดยสมัยอื่นต่อมาเขาละกองสมบัติน้อย ธรรมดาแบบรูปแบบรูปหยาบละกองสมบัติน้อยใหญ่ละวงญาติน้อยใหญ่ปลงผมและหนวดออกจากเรือนบวชเป็นผู้ไม่เกี่ยวข้องด้วยเดือนแล้วอัฐิเวทนาชนะเพียงเท่านี้ย่อมชื่อว่าเขาได้ไปถึงที่โล่งโปร่งแล้วเนี่ยแค่นี้ก็เลยไปลงผมนี่มันเน้นยากที่ทำเลี้ยงมันคือญาติผมเข้าใจยังไม่มีปัญหาเลยสมบัติเขาก็เข้าใจยากแต่ก็ยังติดยาก ใจนะใจนะแล้วไม่รู้ตัวตายตัวแล้วก็จนกระทั่งทำลูกทั้งวจีทั้งกายกรรมก็ยังต้องแต่งติดยากอยู่นั่นแหละเขาก็บวชแล้วแล้วก็ยังกดไม่ได้จะไปช่วยญาติก่อนไอ้การไปช่วยญาติก่อนนี่ก็พูดพูดว่าคุณอย่าเพิ่งไปช่วยญาติก่อนเลยถ้าญาติเขาอยู่ได้แล้วโดยธรรมโดยเรารู้แล้วออกมาเนี่ยไม่ต้องไปห่วงอะไรเขาเขากินก็อยู่เขาทำอาชีพก็เป็นไปก็โตแล้วไม่ต้องไปที่นี่เช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้เขาไม่ต้องไปยุ่งยากหาข้าวหาน้ำให้เขาแล้วเขานั้นเองจะมาหาให้เราด้วยซ้ำไปว่าเราเป็นผู้บวชแล้วเขาจะมาคอยอุปถัมภ์ด้วยซ้ำไปอย่าไปยุ่งเขาปล่อยเขาจะไปสอนเขาให้มันใหญ่จริงไปแล้วเขาก็ไม่ชอบไปแล้วก็ไม่มีประโยชน์ไปแล้วเขาก็ เชื่อฟังอะไรเลยเรายังไม่มีสมรรถภาพเพียงพอจริงๆฤทธิ์เดชจะไม่เก่งอย่าเพิ่งไปพบกับผมเขายังไม่จำเป็นเลยเป็นจุดที่ยังไม่จำเป็นถ้าเห็นควรไม่จำเป็นแล้วโน้มน้าวมาบ้างแล้วเป็นไปได้ดีแล้วค่อยทำถึงแม้อย่างนั้นก็ไม่ค่อยได้ไปผิดพลาดมันต้องมีเชิงให้เขาอยากได้ให้เขาอยากได้ญาติบางคนน่ะไม่ชอบไม่ยากตัวอักษรแม้แต่พ่อแม่ไม่ชอบแม้แต่ยิ่งเป็นพี่เป็นน้องเป็นน้องพี่เป็นน้องที่เป็นลูกเค้าชอบใช้คนอื่นสอนมากกว่าบางคนจนกว่าเขาจะเห็นว่าโอ๊ยไม่ใช่ญาติเราสอนดีกว่าเมื่อนั้นเราก็ดีเหมือนคนบางคนจิตจะกลับ โทรหาย่าสอนดีกว่าอย