200729-114 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน114-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

เป็นเอกวิจิตรมีหมดแหละทุกอย่างแต่ว่าความสงบนั้นเราเรียกว่าความเฉยความหวังให้เราเรียกว่าเรายังไม่ใช้คำว่าอุเบกขาซึ่งเป็นขั้นละเอียดท่านสงบมากหมายถึงขั้นที่ 1 กันยายน 2560 กินยาเสพติดก็ทำการๆชั้นเดียว เป็นความสงบกลางจะสงบขนาดไหนผู้บริหารก็ตามเอกัคคตารมณ์ขนาดไหนขนาดไหนสงบตามที่เราปรารถนาสงบตามที่เราเองเป็นผู้จัดสรรกำลังคิดอยู่เป็นหนึ่งเดียวเป็นเองแต่ก็ตามขนาดนี้เรื่องนี้เรื่องเดียวก็เรื่องของวิเศษเรียกว่าอยู่ในสมาธิขนาดนี้เราตัดอะไรเราไม่ต้องการอะไรและขั้นแรกที่ท่านไม่ต้องการหนักหนักไม่มี พยาบาทเรื่องที่จะต้องไปเกี่ยวข้องผูกพันอาฆาตมาดร้ายเป็นโทรศัพท์มูลนิธิไม่มีไม่ง่วงเหงาหาวนอนตรงๆเลยไม่เอาไม่ง่วงเหงาหาวนอนแล้วก็ไม่มีฟุ้งซ่านคนอื่นอยู่ในเรื่องนี้จะเจอกับแทบตายเป็นเรื่องหนึ่งเรื่องเดียวสนใจอยู่กับอะไรก็ได้กำลังทำงานอยู่กำลังคิดปรุงแต่งกำลังต่อกำลังขับกำลังสูงกำลังทำอะไรได้แต่กำลังคิดอ่านเรื่องอะไรก็คิดเรื่องนั้นอยู่นั่นแหละคนก็อยู่ในฌาน 1 นี่แหละทำงานแล้วก็มีทางเพราะฉะนั้น เจ้าที่หมดอยู่อย่างพระอรหันต์เจ้าท่านก็อยู่ในฌานเป็นธรรมดาถ้าไม่มีการถ้าไม่มีพยาบาลส่วนบางพลีที่เรียกว่าง่วงนอนถ้าท่านเครียดโดยธรรมดาโดยธรรมชาติแล้วก็ง่วงนอนได้มันเป็นความต้องการพักผ่อนก็ง่วงนอนได้เพราะฉะนั้นบางทีเราจะไปบอกว่าเห็นพระอรหันต์ง่วงนอนช่วยบอกโอ้ยมีแต่พระอรหันต์ถ้าไม่ใช่ผมแบบนี้คนนั้นก็ไม่รู้เรื่องอีกครั้งมันมีปัจจัยที่ประกอบด้วยอาหารก็มีทานตลอดเวลา แล้วก็ไปตีความว่าง่วงนอนหรือนำนิทานเป็นองค์นึงเป็นองค์ประกอบของคำว่าฌานแล้วจะบอกว่าท่านง่วงนอนเห็นท่านง่วงนอนแล้วก็บอกว่าไม่ทันไม่ใช่พระอรหันต์หรือว่าท่านไม่มีทานเพราะว่าอธิบายไปแล้วว่าช้านี่ก็คือการไม่มีอกุศลธรรมผีหลอกถามว่าอกุศลธรรมอย่างหยาบไม่มีชั้นที่ 1 เป็นสมาชิกต้องการ ความพักผ่อนมันต้องมันควรจะได้เติมกำลังขึ้นมาให้มันอยู่ในระดับที่มาปกติตอนนี้มันพร่องคล้ายๆกันน้ำท่วมควรจะเติมขึ้นมาให้มันพอดีประมาณพอดีส่งมันก็ต้องไปเติมน้ำหรือจะต้องการเป็นคนควรจะได้พักผ่อนถ้ามันมากจนท่านเองไม่สามารถที่จะควบคุมไว้หรือว่ามันอยู่ในจังหวะที่ว่าลงมันก็อาจจะแวะไปพักไปก็อาจจะปล่อยเขาปล่อยมันก็จะสูงสุดที่มันเป็นเพลงเหมือนกับน้ำเนี่ยพอเวลาเทไปแล้วมันก็จะไหลเวียนไปสู่ศาลเราจะควบคุมไว้ว่าเราจะไม่ง่วง ควบคุมสติให้แข็งแรงในส่วนนั้นก็ฝืนไม่ตั้งตนไว้มันก็ได้แต่ถ้าๆปล่อยมันก็จะเหมือนน้ำประเทศอยู่ในที่ต่ำที่สูงอะไรมันก็จะไหลไปเพื่อที่จะรักษาระดับกลางระดับเสมอไว้มันก็เป็นได้อย่างนี้เป็นต้นถ้าท่านไม่ปล่อยถ้าคุมได้พอสมควรทีแหละตามแต่อีกทีเพราะรักของพระอรหันต์บางองค์ก็เหมือนกันครับพี่แย่มากๆเลยทนไม่ไหวก็เป็นได้ผมไม่ไหวแล้วมันฟรีอ่ะมันเพลียมันแย่อาจจะไม่สบายกำลังไม่พอแย่หรือว่าสบายดีแต่ว่าใช้มากใช้แรงไปมากอาจจะต้องเปลี่ยนควบคุมไม่ไหวต้องง่วงอะไรก็ได้ พักสงบไปชั่วคราวเพื่อรักษาศูนย์หรือว่ารักษาเอาความพักผ่อนขึ้นมาให้มันพอดีมันไม่ขึ้นมามันก็ไม่มีปัญหาอะไรทำไม่มีกฎเลยว่าไม่ให้นอนเขาก็อาจจะนอนพักเลยฉันก็ได้ตามไปแต่ไม่มีปัญหาอะไรครับเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตซะจนเกินไปแต่ก็ใหญ่โตทานจะมาพูดเล่นไม่ได้ ชาญถือว่าทายนิสัยถือว่าเป็นอจินไตยเป็นเรื่องที่ไม่ใช่มานั่งคิดเล่นจะต้องเป็นผู้ฝึกเพียรเรียนรู้และก็เข้าใจอารมณ์ของชาญเข้าใจสภาพของผู้ชายที่แท้เราจึงค่อยไปอธิบายเรื่องชาญถ้าเป็นพระแล้วระวังนะเรื่องทานถือเป็นองค์คุณที่อุตริมนุษยธรรมถ้าเราไม่เป็นเราไม่มีเราไม่รู้แน่แล้วก็ไปทำกินเบียร์ไปทำอธิบาย Translate ผลคดีต่างๆคนนี้ถือเป็นอิสระมนุษย์ธรรมเขตก่อนจะบวชก็ดีฟังทุกคนนั่นแหละอย่าไปทำเป็นล่อล่อล่อแหลมทำเป็นขุยเครื่องเล่นประเดี๋ยวจะพาไปและได้พาพี่จะมามากกว่ามากแล้วจากอาจารย์เกจิอาจารย์ต่างๆที่เข้าใจฌานไม่ตรงทั้งๆที่ท่านใดพยายามรับรองเอาไว้มันก็ได้เดี่ยวมันจนกระทั่งเดี๋ยวนี้อธิบายการอธิบายมากอธิบายผลเป็นอะไรก็ไม่รู้มาจนกระทั่งเละเทะอย่างนี้ก็เพราะว่าไม่รู้จริงแต่ผู้ที่รอดจากปราชิก หลวงพ่อมักเป็นอย่างนี้หลวงพ่อผลเป็นอย่างนี้แล้วก็อธิบายออกมาจริงใจที่จริงไม่มีไม่มีความเจตนาที่จะทำผิดหรอกแต่แม่ใจมั่นใจแล้วตัวเองก็มีอย่างนั้นด้วยเป็นอย่างนั้นด้วยแล้วก็หลงอันนั้นว่าเป็นชาญทานแบบพุทธอธิบายในฐานะของผู้ตัวแทนของศาสนาพุทธคนฟังเขาก็เข้าใจว่าศาสนาพุทธเข้าใจว่าการแบบนี้ประชาชนก็คนอธิบายยากอธิบาย ธรรมาภิบาลอยู่คุณไม่ต้องอธิบายก่อนได้ก็เพราะว่าเป็นผู้ที่ยังไม่รู้จริงยังไม่ตรงจริงแต่เข้าใจว่าเราได้แล้วเราตรงแล้วเราถูกแล้วจึงเอามาอธิบายตามอย่างนั้นสาธุเข้าใจมีเจตนาบริสุทธิ์ใจที่เจตนาทีเดียวบริสุทธิ์ใจของตนเองว่าตัวเองมีภูมิมีตัวเองได้คุณธรรมอันนี้แต่ความสูงกว่านี้คงตัวมันถูกใจทีเดียวและยิ่งไม่เข้าแล้วก็เข้าแนวครอบครัวอยากอ้วนด้วยอยากคุยด้วย เอามาคุยอย่ามาอวดเข้ายิ่งคุยมากยิ่งปวดมากเพราะมันอยากมีมันก็เลยยิ่งมีแต่เรื่องอย่างนี้แผ่ออกมาแพร่ออกมาอธิบายออกมามากเรื่องพวกนี้กินมากในโลกส่วนที่ถูกต้องจริงนั้นจึงมีน้อยผู้มีปัญญาเท่านั้นจึงจะไปจับเอาส่วนสูงได้ไงเหมือนจะเป็นความหาเข็มในมหาสมุทรมันมีก้อนหินก้อนหินมีกี่คนที่เลวที่กรมอะไรเราก็เยอะแน่นอนแต่จะเอาเข็มขัดหายากหายากไม่เข้าใจแต่ไม่ค่อยถูก เข้าใจแต่ไม่ได้ง่ายเพราะว่ามันละเอียดซับซ้อนวัดอื่นไปเต็มไปหมดในผู้ที่อธิบายธรรมะอธิบายหลักฐานของธรรมะอธิบายช้านะอธิบายมาอธิบายผลอธิบายอะไรก็ตามเติมไปหมดเยอะแยะแต่มากไปด้วยสิ่งที่เพี้ยนและเป็นเกษตรกรรมเป็นเรื่องจริงเราไม่เห็นแปลกใจอะไรเราไม่ต้องแปลกใจเพราะมันเป็นเรื่องแปลกมันเป็นเรื่องจริงมันเป็นอย่างนั้นจะขึ้นง่ายนำหน้าเพราะมันมากจำนวนเยอะถ้าเราจะต้องพยายามเรียนและทำความเข้าใจให้ชัดเราเข้าใจด้วยจริงๆมันต้องเข้าใจด้วย กล้วยของเขาส่วนมากส่วนใหญ่ส่วนอย่างนี้ลักษณะนี้ไม่แปลกและส่วนแท้ส่วนจริงเราก็เข้าใจให้ได้ลักษณะของทานแบบพุทธเขาจะบอกว่าทางเดินกลายเป็นคำว่าเคร่งเกินไปอธิบายการอธิบายแบบเคร่งเกินไปและเป็นชายฤาษีเธอบอกว่ามันหยุดมันหยุด 1 จะต้องรวบรวมออกแบบไม่ได้หรือไม่ก็ไม่ได้ถ้าตาก็บอกไม่ได้จมูกลิ้นกายออกแบบไม่ได้เคร่งเกินไปมีอธิบายอย่างเกินไปและมีกรรมวิธีว่าจะถามก็คือจะต้องมานั่งถ้าไม่ได้ควบคุมหมดเลยปิดตาหูจมูกลิ้นกายดำเนินชีวิตแล้วก็ให้อ่าน เป็นอารมณ์เดียวและอ่านความเป็นอารมณ์เดียวนี้ให้ได้นะเรื่องจริงของตัวเองอยู่ในเรื่องเดียวนะเราจะคิดเรื่องอะไรคิดเรื่องนั้นจุดเดียวให้ได้แล้วก็แค่จับผิดอันนี้เป็นกรรมวิธีของอาจารย์เกจิอาจารย์บางคนได้อธิบายมานานแล้วก่อนพระพุทธเจ้าเกิดพระพุทธเจ้าเกิดมาก็ได้พบเรื่องนี้และเรื่องอย่างนี้กรรมวิธีอย่างนี้ก็สอนต่อกันมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ก็ไม่ใช่ว่ามันก็จริงอาจจะนั่งหลับตาแล้วก็ดูอารมณ์เดียวก็เห็นอยู่แต่คนที่มีทานแล้วก็ยิ่งสบายใจไม่ยากเลยรู้แล้วแต่ว่าจะหลับตาเลยคนที่เก่งแล้วรู้แล้วหลับตาลืมตา เห็นเพราะฉะนั้นคนจริงๆมันละอ่อนเขาจึงให้หลับตาปิดทวารดูตั้งแต่จิตใจให้ดีนะเดี๋ยวตามอารมณ์เดียวมันเป็นยังไงเอกัคคตารมณ์มันเป็นยังไงฌานมันไม่มีอาการของกามและอกุศลจิตอกุศลธรรมหยาบๆมันเป็นยังไงมันอยู่ในอารมณ์มีเงินเป็นยังไงจะให้มันเข้าใจว่าคุณกำลังสอบที่นั่นตอบนี่กำลังขัดนั่นตัดนี่กำลังยกนั่นผมนี่ต้มนั่นทำนี่อะไรอยู่กำลังมีการงานอยู่กับงานนี้สิ่งเดียวคงไม่ได้คิดสิ่งอื่นเลยอารมณ์ที่จะไปปรุงเป็นการเป็นพยาบาทคุณก็ไม่มีรัฐธรรมนูญก็ไม่ง่วงหรอกเวลาทำงานส่วนมากมันก็เต็มอยู่กับสิ่งนั้นมีนั่นแหละแล้วมันก็ไม่มีสิทธิ์ที่มันฟุ้งซ่านออกไป การ์ตูนเรื่องนั้นเรื่องนี้เป็นแสงอะไรต่ออะไรเล็กๆน้อยๆจนกลายเป็นกุดจับคำว่ากรุขุนตาลนี้เกิดทุกข์นะพวกคุณจะอารมณ์ที่มันรำคาญเป็นอารมณ์ที่มันกังวลกังวานอยู่ในใจถ้ามันไม่มีอารมณ์ของกลุ่มๆจะแม้จะมีฟุ้งซ่านบ้างอุทยานเฉยๆพอดูดีๆก็จัดเฉยๆมึงอย่าลงไปอีกมันเป็นเพราะมันบอกลักษณะที่ชาร์จแบตลงไปอีกก็เป็นอารมณ์ที่มันไม่ดีมันอกุศลธรรมเลยจริงๆ เรื่องที่กำลังทำเป็นฉันพระมีพิษจากมีจิตใจพอใจยินดีมีปิติหากมีปราโมทย์มีร่าเริงยินดีอะไรอยู่อย่างเงี้ยแรงอาจจะมีอาการแรงก็ยังได้ที่ไม่คิดว่าทุกอย่างแล้วสิ่งที่จะมีอารมณ์ที่มันยังมีอะไรอยู่แต่ผมก็จะสำเร็จจะต้องเรียนรู้รายละเอียดจนกระทั่งมีอารมณ์กูใจมากไปและอารมณ์ติดแล้วมันจะเกินไปคันนี้ติดตั้งอะไรนี่มันเป็นขั้นสูงสุดได้จากสำรวจ อารมณ์จิตมีอาการอย่างนี้ถ้าจะดูมากกว่านี้หรือว่าห่อเหี่ยวมากกว่านี้เราก็จะรู้ว่าเราจะถูกหรือผิดเราก็จะต้องรู้ตัวเราเองใจมันไม่ผูกพันมันไม่อะไรเราจะรู้มันขั้นควบคุมกิจการ ดับด้วยดับกิเลสที่เราต้องการทั้งหมดแล้วอยู่เหนือแล้วไม่มีกลิ่นเหม็นที่เราไม่ต้องการให้มีเราไม่มีจริงๆเราดับได้และเราก็อยู่เหนือจิตควบคุมไม่มีอยู่ในสภาวะอย่างนี้ที่เป็นอารมณ์ทานอยากจะไม่ใช่เป็นอารมณ์ฌานที่สูงยอดจนกระทั่งท่านอาจารย์สาธุครับ แต่ไม่ได้ไปมีอารมณ์อกุศลอะไรไม่มีโทรศัพท์มือไม่มีโมหะมูลไม่มีโลภะมูลอะไรไม่ได้มีโลภะโทสะโมหะมูลอะไรฉันจึงเป็นอารมณ์ปกติไม่แปลกประหลาดอะไรเลยที่จะลืมตาผู้เป็นพระอริยเจ้าโดยเฉพาะพระอรหันต์แล้วก็มีเป็นธรรมดาอยู่ผ่านท่านผู้จัดการคุยกันทำงานกันในแต่ก็มีเป็นธรรมดาโดยเฉพาะชั้น 1 มันเป็นธรรมดาไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรไม่รู้มีการไม่ได้มีพยาบาลพระอริยเจ้าหรือพระอรหันต์จากธรรมชาติ มันจะมาห่วงอะไรกันนักหนาเวลาตื่นอยู่ทำงานทำการมันก็ตื่นอยู่มันไม่มีอะไรแล้วก็เวลาทำงานจริงๆใส่ใจกับงานมันก็ไม่มีฟุ้งซ่านอะไรกูสั่งรำคาญใจฟุ้งซ่านกังวลใจเป็นทุกข์อะไรมันก็ไม่มีอะไรแล้วรู้ชัดต่อจิตอย่างนี้เราจะเรียกทานได้ก็ต่อเมื่อเราต้องรู้จิตของเราจนไม่สงสัยคนที่อิจฉาเรารู้อารมณ์จิตของเราอย่างนี้ว่าอ๋ออาการอย่างนี้ลักษณะอย่างนี้เราพอใจเรารู้เราเข้าใจแล้วไม่มีลักษณะที่เรียกว่าการไม่มีลักษณะที่เรียกว่าพยาบาทไม่มีลักษณะอย่างนั้นลักษณะยังไงมีอารมณ์ยังไงเราเรียกโรงพยาบาลอารมณ์ยังไงเรียกว่าการ ไม่เข้าใจความรับผิดชอบใจใครอยากอย่างนี้เป็นลูกเป็นรับเป็นสิ่งเป็นเสียงหรือเป็นอารมณ์ที่ประกอบไปด้วยทางตาหูจมูกลิ้นกายพอดีโดยเฉพาะตาหูจมูกลิ้นกายเนี่ยเขาเรียกยากก่อนกามคุณ 5 เราจะไปคารมในใจยังเป็นความสุขความเจริญอยู่ในใจบ้างไม่ได้เกี่ยวกับการรู้จะบอกวิธีการเขาก็ยังไม่ได้เรียกว่ากามคุณ 5 เขาก็เรียกว่าเป็นรูปเป็นรูปเป็นรูปราคะอะไรอยู่ด้วยกันถ้าไม่ได้เรียกว่ากามคุณ 5 เขาจะได้ยังมีความเป็นความชอบความจิตใจความอะไรอร่อยอยู่ในใจมันยังมีฉันมีความสุข เฮ้ยมันไม่มีการปิดชอบใครรักตรึงอยู่กับอำนาจรุนแรงมากมายถ้าเราเรียกว่าการอย่างนั้นเราเรียกว่าการตัดสินมากมายชอบใครจิตใจหนักสภาวะที่มันไม่ถึงไม่สืบต่อมาหยาบๆ เช่นสมมุติว่าเรานั่งฟังให้ดีนะตอนนี้นะตีกลับนั่งหลับตาก็ไปหมดเลยตาหูจมูกลิ้นกายไม่มีเรื่องคิดอะไรแล้วแต่เราเป็นนั่งได้อารมณ์จิตว่างๆเพลินๆไม่ชอบเหลือเกินอยากได้อีกเหลือเกินติดใจเหลือเกินจนต้องเสาะแสวงหาเหมือนนายฝรั่งที่ตามมาหากินแต่ฝรั่งอเมริกันตระเวนหารอบบ้านรอบเมืองนอก รอบโลกจะมาเอาอารมณ์นี้ให้ได้มาถึงนี่ก็บอกว่าอย่างนั้นอารมณ์ของคุณนั่นแหละตามนั้นน่ะใครแสวงหาแหล่งบริการไม่ใช่หูไม่ใช่จมูกมันจะไม่กระจายซึ่งไม่ใช่นะแต่ใจติดอารมณ์ว่าอันนี้อย่างจัดจ้างยามจัดจ้างวิ่งชนเลยอยากได้ใครโสดต้องการแสวงหาไม่ได้ทุกข์ร้อนและไม่มีความสุขเลยทรมานอยากได้บอกว่าอันนี้ของยอด มึงยังเรียกว่าการอธิบายของหยาบเพราะว่าชอบสีชอบรสชอบกินชอบอะไรชอบอะไรต่ออะไรพวกนี้บางอย่างเราไม่มีอารมณ์เหล่านี้เราไม่นึกถึงเรากินอิ่มนอนหลับหรือว่าเราเองเราไม่ได้อยู่ในสภาพอย่างนั้นแม้จะทำงานทำการมันก็ไม่ได้ไปติดใจอะไรกันเนี่ยมันไม่ใช่การทำงานทำการกับไอ้วัตถุนั้นมีอะไรก็ได้มันก็ธรรมดามีความรู้วิตกวิจารณ์รู้สึกของเราอยู่กับอันนี้เป็นอย่างนี้แล้วก็มีการวิเคราะห์วิจารณ์เปลี่ยนเป็นไปเรื่อยๆแตกต่างกันในชั้น สูงต่ำดีชั่วอะไรดีไม่ดีกว่าไม่ดีไม่ดีกว่าอันนี้อะไรมันเทียบเคียงกันได้เรื่อยๆวิจารณ์มันมีเพียบมันเปรียบมันมีรู้เรื่องรู้ราวว่าดีกว่าอันนี้ไม่ดีกว่าอันนี้อะไรอยู่เสมอนี่เรียกว่าจิตใจคิดวิเคราะห์ อยู่อย่างนั้นคำนึงหรือรู้สึกรู้อยู่อย่างนั้นจึงเข้ามาอธิบายเป็นภาษาเดี๋ยวนี้ตัดที่ตรงกับวิจารณ์อะไรผิดนั่นแหละตัวนี้ตกนี่คือตัวทุนตัวฐานสิบมีความรับรู้พิกัดรู้ข้าวคำว่าวิจารณ์ผมก็ไปถวายคำว่ารับรู้และแบ่งแยกเท่านั้นเองเพราะว่าเราเอาภาษาคำว่าพิกัดกะมาใช้ในการเป็นผู้ที่มีเหตุมีผลมันก็มีความคิดเห็นเองเหตุผลมีความเปรียบเทียบกันเองเหตุผลคำว่าคิดกับศาลแล้วผู้ที่อ่านอ่าน ยังไม่ได้เขาจึงกลับไปนั่งหลับตาพูดจับได้แล้วไม่ยากสามีภรรยาผู้ที่จับยังไม่เป็นแล้วจึงไปนั่งหลับตาให้จับไปอ่านมันวางมันปล่อยมันไม่ต้องไปคิดอารมณ์ใครอยากในเรื่องอะไรมากไม่ต้องไปยุ่งยากวางซะอโหสิกรรมอะไรก็ได้ขอให้ตั้งหาเราเรื่องนี้เรื่องอะไรก็วางนะโอ้โหมีอะไรก็ได้ไปแล้วก็ไม่รู้เหงาๆนอนอะไรไม่รู้เรื่องฟุ้งซ่านมันก็พอรู้พอรู้แล้วทีนี้เราก็มาพยายามดูแล้วลืมตาแล้วก็รู้อารมณ์อย่างนี้แล้วก็ทำใจอย่างนี้มันก็ได้เพราะการกลายเป็นจุดตายครั้งนึงตาเลยหลับตาเสมอสังเกตแล้ว มันก็ไม่ยากอะไรนี่แล้วมันเบื้องต้นเท่านั้นเองทีนี้จะฝึกจิตเป็นเจโตสมถะอีกเรื่องนึงตอนนี้หัดมานั่งคุมจิตแล้วก็จะนั่งเล่นกันอีกจะให้มันมีชั้นเชิงจะให้มันดีขนาดนี้หรือว่าจะให้มันเต็มเป็นสติเต็มโครงโดยที่เราจะไม่ติดหลับเพราะว่าถ้าเกิดว่านั่งหลับตาเขาแล้วมันก็เคยกินมาในเรื่องราวก็ปล่อยจะหลับง่ายๆยิ่งคนอร่อยในหลักพอหลับตาเข้าคนเดียวมันก็หนีไปเลยว่าเราจะพยายามไม่ให้หลับที่เราจะฝืนไว้เราจะดึงจิตเอาไว้ให้มีสติเต็มโครงแต่ไม่ให้มันดีหลับลงไปแม้หลับตาแล้วก็ให้มันหลับนั่นเป็นความสามารถในการที่จะกำหนดในการที่จะฝืนในการที่จะควบคุมจิตมีอำนาจเหนือจิตเป็นบทการฝึกการมีอำนาจ เปโตจะให้สมถะอย่างไรจะให้สมถะขนาดไหนจะให้ว่างขนาดไหนไม่ว่างขนาดไหนตอนนี้ว่างจากอารมณ์นี้ว่างจากขนาดนี้จะให้คิดขนาดนี้จะให้ถึงขนาดนี้จนกระทั่งเล่นมีเล็กลงไปเป็นอรูปฌานแบบฤาษีก็ได้แต่อารมณ์ประชาผมอธิบายเป็นแบบคุณก็เคยอธิบาย มันยังไม่เฉยมันหนักไปในวิตกวิจารณ์หนักไปในการทำงานไม่ใช่หยุดตรงนั้นก็มีเลขแล้วสงบแล้วตามที่เราต้องการสงัดจากส่วนส่วนที่เราต้องการแล้วได้แล้วทีนี้จะให้มันสนิทลงไปอีกอารมณ์ที่ขนาดนี้เราต้องการที่จะให้เบาบางลงไปอีกทั้งเรื่องคือวิตกเรื่องที่วิเคราะห์วิจารณ์มันยังเป็นบทบาทของงานการของจิตเยอะอยู่เราจะให้สมาชิกไม่มีวิตกวิจารณ์เป็นงานสงัดเป็นงานที่ 2 สิ่งนั้นก็จะเบาแต่ว่าจะมีภาระน้อยลงไปอีก สบายลงไปอีกก็หัดรู้อ่านผิดดูว่าเราตอนนี้เราอย่าว่าแต่การทำงานทางกายเท่านั้นเราไม่คิดไม่ปรุงไม่อ่านไม่รู้ตกไม่วิจารณ์ให้รู้จิตก็จิตอยู่ในขณะที่มันยังมีจิตเกิดมากี่ปีอารมณ์อะไรมันจะมีอารมณ์ชื่นใจปิติยินดีรุนแรงยังไงก็ตามชอบใจบันเทิงร่าเริงขนาดหนักยังไงก็ตามที่ได้ทั้งนั้นบอกแล้วว่าไม่มีทุกข์ไม่มีนรกไม่มีความไม่สบายใจแต่มีความสบายใจได้ในอารมณ์ อยู่บันเทิงอยู่วัดจิตคนธรรมดาเราก็มีได้เหมือนเธอไม่ร่าเริงอยู่ไม่ได้คิดอะไรเบิกบานแจ่มใสเป็นผู้ตื่นเพลินอยู่บางทีมองท้องฟ้าก็เพิ่มท้องฟ้าเพลินเพลินไปนึกว่าได้ยินเสียงอะไรก็ได้ยินเสียงเพลินเพลินไปแต่ก็ไม่ได้อยากให้ผีจ๋าสงสาร พอได้ฟังแล้วก็ติดตามเสียงรถไปอีกไม่ใช่อะไรมาฝากกับเพลินๆเรื่อยๆเรื่อยๆคือมันมีรินเรื่อยๆไปก็เพลินๆมึงก็ได้มันก็เป็นผิดๆเบิกบานร่าเริงอยู่ไม่ได้คิดไม่ได้งานไม่ได้มีงานไม่ได้มีงานเราจะมีงานในกายทำงานทางกายผลแล้วก็ทำไปได้อยู่ร่วมด้วยบ้างมาใช้มากเพราะงานนี้เราเกิด เราเกิดคิมตัวจริงจะไม่ต้องวิเคราะห์จะไม่ต้องวิจารณ์อะไรทำได้เรื่อยๆเป็นอัตโนมัติได้เพิ่มด้วยซ้ำไปก็เพลินๆไปเป็นพิธีเป็นทำงานด้วยวิจารณ์ที่อ่อนแต่ทำงานด้วยความเพลินฟังดีๆนะที่ทำงานได้ทานทำงานได้สมาธิมีความจำเป็นมากมายความคิดวิเคราะห์ อันที่มั่นคงอยู่กับอันนี้เท่านั้นเองแต่อย่างนี้เราไม่เรียกทานหรอกถ้ามันอย่างนี้แล้วมันแยก 2 ส่วนแล้วเราไม่เรียกเทศกาลอารมณ์อธิบายเป็นตัวอย่างให้ฟังว่าไอ้ความเคยชินด้วยความเป็นอะไรแล้วเราควบคุมได้ที่สุดแล้วมันเพลินๆมันเลื่อนเพราะนอกจากเราไม่มีอารมณ์ที่จะแยกไปแล้วแล้วอยู่กับอันนี้เลยแล้วก็รู้รับรู้มันรู้มันก็เพลินไปไม่ต้องวิตกไม่ต้องไม่ต้องวิจารณ์อะไรมากมายไม่ต้องคิดไม่ต้องคำนวนไม่ต้องใครกลัวไม่ต้องใส่ซองไม่ต้องกำหนดควบคุมอะไรมากมายมันเก่งแล้วมันกินแล้วมันชำนาญแล้วมันก็มีแต่ความจริงร่าเริงเบิกบานเพลิดเพลินก็เพลิดเพลินๆที่ทำงานกับปิติก็คือทำงาน ความเพลินทำงานกับความชำนาญทำงานกับความที่ได้เรียบได้รินเรื่อยบินรื่นดินไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรมันรินก็คือมันเป็นอยู่เรื่อยๆติดต่อรินรื่นในภาษานี้อาจจะใหม่ในวงการมันบินเรื่อยๆไปเรื่อยๆมันเป็นไปเรื่อยๆต่อกันอยู่นี่ก็เป็นพิธีเป็นความเพลินได้เพราะเราทำงานด้วยความเพลินกับงานที่เราถนัดแล้วกินแล้วแล้วก็ทำไปงานใดที่เรายังไม่ชินเรายังไม่เก่งเราจะต้องใช้จานหรือใช้ความสามารถในทางมโนกรรมต้องเอาจิตไปร่วมด้วยว่าต้องมีอิทธิบาทเทียนลำบากอาจจะต้องใช้ แต่ก็อยู่กับเอกัคคตารมณ์แต่ต้องใช้ทานอย่างเยอะทีนี้เรามาใช้ทานวิตกวิจารณ์ลงไปเป็นพิเศษไม่ต้องจ่ายคำนวณคำนึงอะไรมากมายคล่องเก่งมากแล้วยิ่งเก่งมากยิ่งไม่มีวิจารณ์เลยจะรู้ได้ก็ไม่ต้องวิจารณ์อะไรมากมายเป็นแต่เพียงรับรู้รับรู้รับรู้มีแต่ตัวนี้จบดูๆแล้วก็ไปไปตามถูกต้องตามกำหนดของเราตามไปอย่างนั้นไปเรื่อยๆครับเมื่อคืนไปเรื่อยๆมันก็ไม่ต้องใช้บริการก็เป็นปิติสุขแล้วก็วิเศษอยู่ได้นี่เป็นฐาน 2 นี่เป็นการสอน พระราม 2 เขาก็จะพยายามอ่านให้รู้อารมณ์วิตกวิจารณ์นะมีความนึกคิดมีความปรุงเพราะฉะนั้นหยุดปรุงแก้ให้มีความนึกคิดอ่อนบางลงให้รู้ว่านี่แหละเราไม่คิดแล้วเราไม่ปรุงอะไรมากแล้วจิตของเรามันบันเทิงดาราเริงจิตใจอยู่อะไรอย่างนี้สบายๆแต่มันก็มีการรับรู้อย่างนี้หรืออะไรอย่างนี้หรือมันจะอยู่ในจิตเวลานั่งหลับตาเข้าไปแล้วมันจะถามคนนั่งหันใหม่ๆไม่มีที่ส่งไม่มีที่ส่งพิการจึงต้องว่าเป็นจริงๆวันนี้วันสบายใจก็สบายจริงๆนะมันก็ถามกันเองอะไรอยู่อย่างนั้นแหละจริงๆมันไม่ได้เงียบบ้างเป็นอรูปประชารัฐ จะถามมันนานๆถามทีถามว่าเป็นระยะแรกนี่แหละพอเป็นอาสาจริงๆแล้วอะไรรู้แต่ว่ามันดีจริงกว้างลงแล้วก็รู้แต่ว่าลงแล้วไปเฉยๆฟังไม่ถามอะไรเลยแล้วก็ไม่รู้อะไรเลยรู้แต่ว่าว่างนั่นแหละแล้วก็ตัวคนรู้ว่าอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้อันนี้อธิบายถูกฟังถ้าใครมีก็จะรู้ถ้าใครไม่เคยมีถึงยากอารมณ์อย่างนั้นที่จะเป็นติดต่อไปนานๆให้เราได้อารมณ์ขันอารมณ์แตกต่างกันทีเดียวเพราะมันเริ่มต้นชีวิตมีอารมณ์สบาย ไม่ใช่ว่าไม่มีทีเดียวแต่มันเบาบางมันไม่ต้องไปคิดค้นมันต้องไปเคร่งเครียดไม่ต้องไปอะไรมากมายนะมันโล่งๆมันก็เบาๆมีแบบดนตรีก็จะหลับตาเข้าไปแล้วก็ยังอ่านอารมณ์แต่ทีนี้กลับมาเทียบเคียงกันลืมตาฤาษีก็ต้องมาทำแบบพุทธตอนลืมตาทั้งนั้นเพราะถ้าใครเข้าใจแล้วเอาลืมตาแล้วก็ทำเสมอฝึกงานก็ลืมตาก็ปรึกษาหลับตาก็ปรึกษาก็ได้เหมือนกัน ก็มาหาฝั่งหยุดก็เริ่มนับอารมณ์ของจิตมาเป็นพวกฝ่ายอักษะกับอุเบกขาถ้าจิตจะมีวิตกวิจารณ์มีการปรุงการคิดการรู้อะไรมากก็ไปฟังสวดเกิดมากก็เลยมี 2 จานรับรู้คิดค้นไตร่ตรองพิจารณาอยู่อย่างดีเป็นการงานของจิตเขาเรียนรู้จักถ้าเบาวิจารณ์การงานที่จะต้องคิดค้นไตร่ตรองอย่างที่อธิบายรับรู้มีความเข้าใจมีความบันเทิงเพลิดเพลินอยู่กับการงานนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นอยู่เรื่อยๆมันก็เป็นจริงเท่านั้นเองมีต่างกัน 2 อันที่ 2 ครับ สวัสดีค่ะแปลว่าว่างหรือกลางหาวยิ่งว่างลงนั่นแหละยิ่งดีว่างลงจากความเพลินแม้แต่สวรรค์ตอนนี้รสสวรรค์ลงมาอีกแล้วรถสวรรค์ลงมาอีกแล้วจิตที่จะไปเพิ่มเติมยินดีด้วยรื่นอะไรชอบใจอะไรอยู่บ้างเล็กน้อยไม่ชอบใจของอารมณ์จิตนะไม่ใช่อย่างหยาบเป็นกามนะบอกแล้วไม่ใช่ยาวๆเป็นกามเป็นไข้กัดเพราะแม้แต่จะเพลินขึ้นมาอย่างนี้แล้วก็ลดลงจนกระทั่งว่างก็เรียกว่าเริ่มมีสุขคำว่าสุขคำนี้นี่มันไม่เหมือนโลกียศพที่มีรสชาติสีสันเอาไปอธิบายจนกระทั่งต้องยอมแล้วโลกต้องยอมไม่ธรรมดา ไปแล้วก็ไปแปลถูกว่าเขาต้องได้สมใจแต่ต้องได้มาสมใจเป็นโลกแล้วเขาก็เรียกแต่ทางธรรมมันไม่ใช่อย่างนั้นมันว่างเบาลงเป็นอารมณ์จิตที่วางปล่อยอารมณ์เพลินอารมณ์จิตใจอะไรนี้ออกอีกจึงเรียกว่าเองก็มาหาด้านดับการศึกษาจนมันจะเฉยถ้าวางจากสุขความจากสุขที่ไม่ได้มีอารมณ์สบายใจสบายดีภาษาไทยและถ้าเป็นทานเจริญทางธรรมโดยเจริญธรรมสบายมันว่างลงเบาลงง่ายลง สบายไม่ค่อยมีอะไรมาหาสุญญตามหาสูญไม่ค่อยมีเรื่องราวแม้แต่อาการงานของจิตก็หยุดการงานลงมามากหยุดการงานลงมามากเป็นสุขไม่ต้องวิจารณ์การหายคิดนึกไตร่ตรองจางหายลงไปเรื่อยๆจนกระทั่งวางปล่อยได้เฉยเป็นอุเบกขาสงบใจอยู่มีแต่เขามาหาฐานของอากาศสายเพราะฉะนั้นอาจารย์ มิตรภาพรู้สึกตัวอยู่แล้วก็อ่านให้ชัดมันก็เป็นอุเบกขาถ้าจะบอกว่าอาการสาหัสก็คือวังๆว่างๆสิมันว่างว่ายังไงมันไม่มีอารมณ์อะไรมันไม่มีรสชาติอะไรมันจะเป็นเฉยๆว่างๆก็รู้ว่าสิ่งที่มันควรรู้จะรู้เป็นแสงเป็นสว่างเป็นอะไรต่ออะไรก็เป็นอย่างนั้นแหละว่างๆแล้วก็จะมีเหตุปัจจัยที่หยาบเค้าจะเห็นปัจจัยทุกอย่างแล้วก็อาการสาหัสเมาที่นี่ว่างจากทางอากาศ แปลว่าช่องว่างเหมือนกันรูปอันเดียวคือรูปไม่มีอะไรรูปร่างลงเพราะฉะนั้นเหลือรูปอันนี้แต่เราว่างจากอันนี้คือว่างจากปัจจัยอันนี้เราก็เลยบอกว่าเพราะฉะนั้นอารมณ์ของคำว่าว่างนี่ถ้าเราเข้าใจซ้อนลงไปอีกได้ว่ะอ๋อตรงนี้เราว่าจับช้างอธิบายอย่างรูปก็เป็นอาสาจากช้างหรือจะอธิบายหนักเข้าไปใช้คำว่าถึงจะก็เหมือนกันฟังเหมือนไม่มีนะแต่ที่จริงความหมายมันลึกเหมือนกันภาค 3 ภาค 3 อธิบาย แล้วมันก็มาอากาศอีกก็ว่างๆลงไปมีแต่เฉยก็คือจิตมันเฉยแล้วรู้อารมณ์และมันวางมันไม่คิดมันไม่ลึกมันไม่รื่นเริงไม่ยินดีให้ทุกข์ไม่ต้องพูดถึงไอ้ไม่ชอบใจไม่ต้องพูดถึงไม่มีแม้แต่ต้นแล้วปลดทุกข์มาจากตนมีแต่สวรรค์ตอนที่เราล้างสวรรค์ชั้นเพลิดเพลินจิตใจมันจนหมดเป็นกรมที่ดินรูปเป็นชานี่เป็นชนชั้นรูปเขาเรียกว่าชมฉันรูปเป็นสิ่งที่รู้สึกมีความสบายมีความสบายและภาษาไทยนี่แหละสบายมากอยู่แล้วมีความเจริญก็เป็นเรา ถ้าเราจะเทียบเคียงเอาคำนวณเอาประมาณเอาแล้วก็ประมาณให้ชัดเด่นของเราอย่างนี้ต้องวิจารณ์ถ้าตัวนี้เราไม่ได้วิตกวิจารณ์เราจะนับว่าเป็นจริงๆสูงขึ้นไปกว่านี้แล้วมันว่างขวางที่ตกวิจารณ์ไงแล้วก็คำนวณเอาของเราจากปิติไม่ปิติแล้วตอนนี้เราจะสบายเข้ามาหาสุขเข้ามาหาวางหาปล่อยแล้วขณะนี้เหล่านี้มันไม่รับรสชาติอะไรเย็นชื่อลงมาขนาดนี้เราก็ระบอบประชาชนรู้ยังไงผมก็ต้องอ่านผิดคุณเองทั้งนั้นประมาณนั้นเองทั้งนั้นประมาณเอาเองทั้งนั้น วิ่งไปถึงธนาคารอาสาถ้าจะให้รู้แล้วมันต้องนั่งหลับตาถ้าคุณยังมีตาลืมตรงๆนี้แล้