210313-183 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน183-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

รเรามีองค์แห่งโทษธงประกอบด้วยสติปัฏฐานแล้วก็มีสติปัฏฐานมีธรรมะวิจัยมีวิริยะซับซ้อนไปเรื่อยเกิดปิติเกิดปัจจัยที่เกิดอุเบกขาซับซ้อนไปเรื่อยๆๆแล้วก็เกิดสมาธิ สติมันดีเพิ่มสมาธิเพิ่มอุเบกขาเพิ่มปัญญาทำให้เราเป็นผู้ที่แข็งแรงขึ้นมาอินทรีย์พละเราก็แข็งแรงจริงๆแล้วทีนี้ลองฟังดูสูตรที่เราค้างแล้วก็เราต่อไว้แล้วเมื่อพระพุทธเจ้าด้วยครับพระอุปัชฌาย์นะออกไปเดี๋ยวก็อุปาทานมากกว่าที่จริงผมไม่โตอะไรถ้าพูดถึงบุคลาธิษฐานแล้วคือมันหน้าถ้าเขาคิดกันให้ลึกๆซึ้งๆคิดเรื่องย่อแย่งๆดูพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเทวดาอยู่เต็มไปหมดเลยทั่วทุกอณูในขณะนี้ภายในกุศลนี้แม้แต่ที่ว่างเท่าปลายขนทรายก็ไม่มีที่แทรกเทวดา สักองค์นึงนั่งอยู่ตรงนี้แล้วทำไมเทวดาอยู่รอบนี้จะมองไปไม่เห็นพระพุทธเจ้าได้ยังไงก็บังก็บังนิดเดียวองค์น้อยเดียวเท่านั้นเององค์โตอะไรนะถ้าจะว่าไปถ้าเป็นพระองค์นึงแล้วนั่งบังอยู่ตรงนั้นจะต้องขับออกไปกันอะไรกันเชียวถึงขนาดจะต้องเข้าใจเทวดาหมู่ 1 นิดหน่อยเท่านั้นเองอะไรกันนักหนาใครจะว่าไปแล้วที่จริงนั้นน่ะโดยทำมาที่ฐานและอุปทานเรื่องใหญ่เพราะเมื่อวานนะไอ้สิ่งที่มันคล่องดึงมันเกี่ยวมันถึงมันฉุดไว้มันบังพุทธะ บรรพตบางพระพุทธเจ้าปางพระพุทธรูปปางพระพุทธเจ้าบางพุทธคุณบางความเป็นพุทธะสิ่งที่มันดึงเอาไว้ไม่ให้เราได้ผุดโผล่ขึ้นมาเป็นพุทธะต้องขับออกไปอยากให้ตกต่ำเทวดาหมายความว่าจิตที่เราดีแล้วดีแล้วก็อย่าไปดึงอย่าไปติดอย่าไปข้องไปเกี่ยวเป็นอยู่เท่านั้นอย่าไปเห็นว่าได้แค่นั้นแล้วประเสริฐแล้วยังไม่เอาไม่เอาต้องสลัดต้องขับออกแล้วจะได้มามากมายเป็นเทวดามากมายไม่มีอะไรแทรกไม่มีอะไรเข้ามาขั้นเลยรู้สึกว่าโอ้โหเต็มไปหมดแล้วเราได้มากเหลือเกิน แต่ความดีนี่มากเหลือเกินมันก็จะต้องขับมันจะต้องล้างออกไปอีกจึงจะถึงซึ่งพุทธจึงจะเห็นซึ่งพระพุทธเจ้ายิ่งขึ้นจึงจะเห็นจะเห็นซึ่งพุทธคุณที่สูงขึ้นสูงขึ้นไปอีกจึงจะไปสู่ความเป็นพระพุทธเจ้าอันยอดยิ่งได้จะเกิดเห็นเกิดรู้เพิ่มขึ้นแล้วก็ทำให้สู่สูงนั้นได้เองเป็นจริงมีเบอร์ลักษณะของธรรมาธิการมันมีมันมีความเป็นจริงอย่างนี้ที่เราจะจับเอาธรรมาธิการเห็นธรรมในธรรมถึงธรรมในธรรมได้แล้วเราก็จะมาประพฤติปฏิบัติให้เป็นตามธรรมนั้นได้ถ้าไม่เช่นนั้นเราก็เข้าใจแค่บุคลากรที่ฐานอยู่เท่านั้นอะต่อมาอานนท์ อีพวกเทวดาผู้มีความสำคัญในอากาศว่าเป็นแผ่นดินและพวกที่มีความสำคัญในแผ่นดินว่าแผ่นดินเทวดา 2 ระดับนี้มีเทวดามีความหมายเทวดาที่สำคัญในอากาศว่าเป็นแผ่นดินไอ้นี่ไม่ค่อยตรงทีเดียวยังอยู่สำคัญในอากาศว่าเป็นแผ่นดินไม่ตรงตามความเป็นจริงแต่เขาก็ยึดเอาของเขาได้เขาว่าอากาศเป็นแผ่นดินนั้นหมายความว่าสิ่งที่มันไม่มีตัวตนสิ่งที่ไม่มีอะไรแต่เทวดานี้ก็สามารถที่จะ ยากำหนดหมายขึ้นได้เหมือนกับสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เป็นรูปเป็นแท่งเป็นก้อนชัดเต็มจับติดจับติดชนิดเทวดาผู้ที่สำคัญว่าแผ่นดินเป็นแผ่นดินก็คือเทวดาที่สิ่งที่ควรจับจิตเท่านั้นเขาจึงจับติดแล้วก็ทำได้ตามตรงอันที่มันไม่ตรงมันจะละเอียดกว่านี้เราควรจะปล่อยคนจะผ่านก็ควรปล่อยคนผ่านมันเป็นอากาศเกินไปมันเล็กน้อยเกินไปเราไม่ควรจะไปจับเอามาติดหรือไม่ควรไปปั้นเอามามันยังไม่เป็นตัวก็ไปจับเอามาปั้นเป็นตัว เข้าไปอีกก็ไม่ต้องเอาที่มันได้รูปได้ล่างว่าขนาดนี้แหละเรียกว่าแผ่นดินก็คือแผ่นดินขนาดนี้เลยว่าคนก็คือคนขนาดนี้เรียกว่าต้นสาวก็ว่าต้นเสาขนาดนี้เรียกว่าเข็มก็บอกว่าเข็มเข็มกับต้นเสาสี่แผ่นเดียวกันมันคือท่านแต่ยังไงเราขนาดเราเรียกว่าเค็มเค็มก็เป็นแท่งอย่างนี้ขนาดนี้เสาก็ขนาดนี้ขนาดนี้ไม้จิ้มฟันขนาดนั้นขนาดนั้นเป็นรูปร่างลักษณะแท่งแต่ว่ามันเป็นขนาดก็ไม่เท่ากันรูปร่าง หน่อยโดยเฉพาะการใช้สอยหรือประโยชน์ก็คนละเรื่องคนละอันแต่เรารู้ความหมายพอบอกกำหนดสัญญาลงไปว่าเค็มไม้จิ้มฟันมาเสามันก็บอกสัญญากำหนดลงไปว่าความหมายมันเป็นอย่างนั้นนะเพราะฉะนั้นต้องบอกว่าแผ่นดินก็แผ่นดินอากาศแต่คนที่เป็นกำหนดเอาอากาศเป็นแผ่นดินยังปั้นน้ำเป็นตัวอยู่หรือจะปรับอากาศเป็นตัวอยู่บ้างแต่เห็นแล้วก็เห็นเป็นรูปชัดเลยเพราะฉะนั้นเทวดาพวกนี้ยังปั้นรูปอยู่เทวดายังมีรูปพระจิตมันเหลือเชื้ออะไรอยู่อย่างนี้เป็นต้นเรียกว่าเทวดาที่สำคัญอากาศว่าแผ่นดินส่วนเทวดาที่สำคัญแผ่นดินว่าแผ่นดินก็เป็นผู้ที่กำหนดหมายรู้ขอบเขตยิ่งขึ้น ไม่ไปเลอะเทอะไปเอาไอ้สิ่งที่มันตัดก็ตัดไอ้นั่นมันน้อยไปไม่นับว่าเป็นแผ่นดินล่ะก็ตัดไปเอาแต่เฉพาะขอบเขตรู้ขอบเขตยิ่งขึ้นและไม่ปั้นสิ่งที่ไม่มีอากาศก็คืออากาศสิ่งที่ว่างสิ่งที่ละเอียดอย่างนี้ก็เป็นอย่างนี้สิ่งที่ไม่ละเอียดสิ่งที่หยาบก็คืออยากไม่ผิดเป้าผิดตัวนี่คุณลักษณะหรือว่าความเป็นจริงของแต่ละเทวดาก็อาจจะดีขึ้นเป็นเทวดาที่ไม่ยึดติดวัตถุแต่ว่าก็ยังมีสภาพของจิตใจที่ยังติดพบรู้เพราะว่าตัณหาปั้นอะไรก็ได้เป็นภพเป็นตัวสิ่งที่มันไม่มีตัวไม่มีตนเป็นอนัตตาก็ไปปั้นมาเป็นอัตตากันทั้งหมดมีเยอะแยะแล้วก็เป็นจริงมนุษย์นี่แหละบ้านไปอัตตาไปอัตภาพอยู่นั่น พากันสยายผมร้องไห้คร่ำครวญกอดแขนร้องไห้คร่ำครวญล้มกลิ้งเกลือกไปมานึกว่ามีเท้าถูกตัดขาดออกรำพันอยู่ว่าพระผู้มีพระภาคจัดปรินิพพานเสียเร็วนักพระสุคตจากปรินิพพานจะเร็วนักพระผู้เป็นดวงจักษุในโลกจะดับหายไปเสียเร็วนักดังนี้ก็บอกถึงลักษณะต่างๆที่ผู้นี้เป็นผู้ที่แสดงความโศกเศร้าอาดุล ขยายผมนี่หมายความว่าโศกเศร้าอาดุลย์ขั้นขนาดหยาบหนักร้องไห้ตีอกชกหัวจะย้ายผมไม่รู้อะไรเหมือนเด็กๆอ่ะเรียกว่าหยาบร้องไห้คร่ำครวญกอดแขนร้องไห้คร่ำครวญล้มกลิ้งเกลือกไปมาหลุดก็มีเท้าถูกตัดขาดออกเหมือนกับเสียสิ่งที่เป็นของรักของหวงแล้วก็ถูกตัดมือตัดไม้ดิ้นพลาดๆๆรำพันอยู่ว่าพระผู้มีพระภาคจากปรินิพพานเร็วนักเพราะทุกคนจะปรินิพพานจะเร็วนักพระผู้เป็นดวงจักษุในโลกจากดับหายไปซะเร็วนักเรียนเป็นคำ จะเรียกว่าพระผู้มีพระภาคจะเรียกว่าพระสุคตจะเรียกว่าพระผู้เป็นดวงจักษุในโลกตามก็เป็นความหมายที่รำพันขยายคำสรรเสริญพระพุทธเจ้าขยายว่าเป็นผู้ที่มีคุณความดีอย่างนี้พระผู้มีพระภาคคำว่าพระผู้มีพระภาคนี่เคยอธิบายสู่ฟังหมายความว่าเป็นพระผู้ที่มีทุกๆภาคในแปลว่าส่วนเป็นผู้มีความรู้รอบร่วมโลกอย่างเป็นผู้มีโลโก้เป็นผู้รู้ทุกสัดส่วนเป็นผู้รู้ทุกสัดส่วนเป็นผู้เป็นได้ทุกสัดส่วนเป็นได้รู้แล้วก็เป็น เป็นผู้มีส่วนที่จะรู้เป็นผู้มีส่วนที่จะเป็นเพราะว่าจะเป็นอย่างที่คุณเป็นได้คุณจะเป็นอย่างฉันเลวยังไงที่จริงท่านก็เป็นได้ด้วยท่านรู้ด้วยรู้ดีรู้ชั่วละเอียดลออมากมายทำดีทำชั่วได้ฟังดีๆนะเป็นผู้ที่เป็นได้ในโลกทุกอย่างแล้วก็รู้ได้ในโลกมากอย่างทุกอย่างที่มันเป็นไปได้คนที่สามารถเก่งเก่งได้คนที่สามารถร้ายกาจร้ายกาจได้คนที่สามารถดีๆได้มากชั่วๆได้มากไม่ใช่ท่านทำไม่ได้ท่านไม่เป็นท่านไม่รู้ไม่ใช่ท่านรู้จึงเรียกว่าเป็นผู้ที่มีโลโก้ที่ครอบจักรวาลรู้จัก [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เป็นแบบอย่างที่ดีสิ่งที่ควรมีปรากฏบ้างไม่มีบ้างก็ทำมีบ้างไม่มีบ้างสิ่งที่ควรมีปรากฏอยู่ตลอดมีให้มากมีให้เสมอเป็นแนวโน้มสิ่งมีชีวิตควรสั่งสมควรจะให้เกิดให้บ่อยๆอยู่มากจะมีจำนวนมากใครมีส่วนมากเพราะว่าอย่างนี้จำเป็นท่านก็จะอยู่ในฝั่งที่ควรจะดึงควรจะถ่วงให้มีมากจะทำวันนี้ให้มากๆเป็นจำนวนที่จะถ่วงดุลโลกไว้ท่านเป็นผู้ที่ถ่วงสมดุลของโลกเพราะสิ่งที่เป็นได้ยากหาได้ยากใครจะทำมากสิ่งที่เป็นเดือนเป็นอยู่เยอะเป็นสิ่งที่เฟ้อแล้ว ไม่ทำถ้าไม่ทำมากถ้าจะโทรอย่างนี้เรียกว่าพระผู้มีพระภาคความหมายของมันเคยอ่านเคยผ่านมามากแล้วก็อาจจะสงสัยเอ็มแปลว่าอะไรหมายความว่าอะไรพระผู้มีพระภาคพระผู้มีพระภาคเจ้ามันเกี่ยวข้องอะไรกับพระพุทธเจ้าเป็นผู้ที่รู้ไม่ใช่ว่าถ้าไม่รู้เพราะฉะนั้นเราเนี่ยเรารู้ส่วนชั่วเรารู้ส่วนช่วยบางชั่วเราไม่เคยไปทำแต่คิดว่าจะไปทำอย่างนี้เราก็ทำได้ชั่วอย่างนั้นเรามีส่วนรู้ส่วนทำส่วนเป็นส่วนได้เรามีสิ่งนั้นที่มีที่เขามีกันในโลกเรามีเราได้รับรู้ไม่ใช่ว่าเราเป็นพวกหมาเป็นหมาป่าที่องุ่นเปรี้ยวที่ ที่เราไม่ได้แล้วเราก็เลยทำเป็นไม่เอาไม่ใช่เป็นได้ด้วยนะเอาได้เลยนะเคยลิ้มด้วยรถขององุ่นเปรี้ยวองุ่นเนี่ยมันเปรี้ยวก็ว่าเปรี้ยวมันหวานก็ว่าหวานไม่ใช่แต่ดินเปรี้ยวแล้วก็ไปแกล้งเป็นที่เบาหวานหรือไม่ได้กินไม่ได้ลิ้มก็เลยบอกว่าอันนี้ไม่ดีกินเลยของเปรี้ยวไม่ใช่ลิ้มได้ลิ้มรสเข้าใจด้วยแล้วก็บอกด้วยว่ามันไม่ดีอย่าไปกินอันนี้อย่าไปกินเลยบอกตรงๆด้วยใจซื้อไม่ได้มีการแสดงว่าเล่นตัวเล่นลิ้นเล่นอะไรเราไม่มีโอกาสได้ก็เลยทำเป็นไม่ได้ไม่เอาของไม่ดีไม่ใช่รู้ว่าดีก็ดีหรือชั่วก็ชั่วไม่ใช่ไม่รู้ดีไม่รู้ชั่วแท้จริงอันนี้ดีแต่เราไม่ได้เรา ตีนกลับซะเลยว่ามันชั่วไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่อย่างนั้นนี่คำว่าผู้มีพระภาคมันมีความหมายกินยังไงเพราะฉะนั้นมีคนตู่นะตู่พระพุทธเจ้าเหมือนกันหรือว่ารักที่พูดเนี่ยไปปฏิเสธสิ่งบางอย่างเหมือนกับหมาจิ้งจอกปฏิเสธองุ่นเปรี้ยวเราไม่มีความสามารถจะไปกินองุ่นได้ก็เลยหาว่าองุ่นนี้เปรี้ยวอย่าไปกินเลยอย่าไปเอาเลยอย่าไปลืมเลยโรคจิตอย่างนี้ไม่ดีอย่าไปเอาเลยสอนให้เป็นหลงโลกียสุขแล้วก็ตัวเองไม่เคยเป็นลิ่มโลกียสุขอย่างนี้เหมือนอย่างที่หวานเหมือนกับพังเพยที่ว่าไม่ใช่อย่างนั้น ยิ้มได้เป็นได้ด้วยได้ลองมาแล้วด้วยแล้วก็เลยลองจะแน่ใจว่าลองอีกก็แน่ที่สุดแม่นที่สุดว่าไม่ผิดไม่เพี้ยนจริงๆเด็ดเดี่ยวและที่พระพุทธเจ้าท่านยืนยันเนี่ยก็ทำกันแน่ใจว่าท่านยืนยันโดยไม่โดยชาติโดยอายุโดยสังขารและรูปอาจจะชาตินั้นพระพุทธเจ้าไม่ได้เคยไปทุกทีเกี่ยวข้องโรงเกลือสุขบางอย่างแต่พระเจ้าจึงยืนยันว่าได้เกี่ยวโลกีย์จะสุขเหล่านั้นหรือว่ารู้สิ่งเหล่านั้นอย่างที่เป็นที่เขานับว่าผู้มีพระภาคเป็นพระผู้มีพระภาคอย่างนี้ไม่ใช่ว่าท่านไม่เคยเกี่ยวแต่ความลึกซึ้งความละเอียดมันจะชาติไหนปางไหนอย่างไหนท่านระลึกรู้หมดแล้วท่านเข้าใจหมดแล้วท่านเข้าใจอย่างแม่นไม่เคยสัมผัสยืนยันเมื่อนั้นเมื่อนี่แล้ว เราก็อย่าเพิ่งไปดูถูกพระพุทธเจ้าว่าเป็นผู้ที่เหมือนสุนัขที่เห็นองุ่นเปรี้ยวแล้วก็เลยไม่ปฏิเสธไม่รับบอกคนอื่นชวนคนอื่นเขาจะไปกินอย่าไปเอาอย่าไปเสพอะไรงี้ไม่ใช่อย่างนั้นนะนี่มันเกินขอบเขตที่ควรจะคาดเดาถ้าผู้มีพระภาคหมายความว่างี้พระสุคตกูไปดีแล้วสุขภาพโตหรือภะคะวะโตแต่ปรากฏว่าโตก็หมายถึงคุณภาพความเจริญภัควัฒน์ต่อว่าส่วนสุขภาพแปลว่าเป็นไปดำเนินไปผู้ดำเนิน สุดดีแล้วหรือศรัทธาก็ตามนี้ก็แปลว่าเป็นผู้ที่เป็นผู้ไปดีแล้วไม่ไปตามแล้วมีแต่ไปดีมีแต่ไปสู่อีกตะพึดสูงจนเรียกว่าสูงแท้สูงอย่างตั้งฉากเลยอย่างพระพุทธเจ้าเราถือว่าสูงยังตั้งฉากเลยไม่แวะไม่เวียนไม่เอียงไม่เอียงรู้เรื่องตรงเราถือว่าเป็นสุดยอดแห่งอุดมการณ์ของพระเจ้าสูงไปดีๆสูงที่เป็นรูปความหมายในรูปความหมายส่วนความดีอะไรของโลกที่เขานับถือกันเขารักกันผมพระพุทธเจ้าไปดีทุกจุดไม่ดีอย่างสงบไปดีไปดีแล้วเป็นฝ่ายดีแล้วไม่เหมาะสมไม่เพียงเองเข้ามาหาความฝันความไม่ดี ไปอย่างตรงอย่างแจ๋วเรียกว่าสุคะโตมีคุณลักษณะอย่างนั้นผู้ใดที่รู้ตัวเองว่าเรานี่เดินทางสู่ดีไปเสมอยิ่งไปยิ่งรู้ยิ่งรู้ว่าเรายิ่งเดินไกลเดินสูงไปได้ดียิ่งขึ้นผมเองทุกวันผมแน่ใจผมเองไปดีไปสู่จุดสูงจุดเจริญตลอดเวลาเดินทางไปสุขุมวิทพยายามมีสติสัมปชัญญะใช้ความจริงใจใช้ความประมาณสัตบุรุษ 7 หรือว่าสัตว์ทำ 7 ประการเกิดสูงขึ้นละเอียดละออขึ้นเห็นชัดว่าเราต้องใช้เราต้องมีเราเป็นผู้ได้ใช้สิ่งนี้ยิ่งเป็นเครื่องมือของเราแล้วเราก็จะต้องพยายามยิ่งปรับปรุงยิ่งทำไปยิ่งประเสริฐยิ่งละเอียด ยิ่งทำแน่ๆแล้วเราก็ยิ่งสบายสบายอย่างที่เรียกว่าคนทั้งทางโลกตาอย่างโลกนี้เขามองไม่เห็นยิ่งไกลเขาเขายิ่งเห็นยากแต่ผู้ที่สูงด้วยจะเห็นผู้ที่สามารถอย่างถึงด้วยจะเห็นว่ายิ่งสูงยิ่งไกลยิ่งประเสิดขึ้นทุกวันมันมีแต่ความดียิ่งๆไม่มีรสดีประเสริฐยิ่งยิ่งโตจริงๆเป็นผู้เป็นดวงจากสุขในโลกเป็นผู้เป็นดวงจากสุขแต่คำว่าเป็นผู้เป็นดวงจักษุนี่แหละทางด้านฝ่ายท่านพุทธทาสเอาไปใช้เป็นดวงจันทร์สุขเป็นดวงตาถือว่าเป็นดวงเป็นยา ถนนเป็นสายปัญญาชอบมากเรื่องปัญญาทางด้านซ้ายและพฤติการณ์ท่านไม่ได้เจอสภาพวิบากด้วยตัวอย่างให้คนหลงปัญญาเหมือนอย่างพระโพธิรักษ์พระโพธิรักษ์เจอคนหลงปัญญาแล้วบ้าปัญญาทำให้ตัวเองก็ตกต่ำทำให้สังคมก็ตกต่ำผู้อื่นก็ยุ่งยากมีตัวอย่างอย่างมีอยู่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ว่าออกไปหมดผู้หลงปัญญาอยู่ในเรานี่ก็มีอยู่ไม่ใช่ว่าไม่มีมากบ้างน้อยบ้างมากจนกระทั่งเห็นได้ชัดว่าหยาบคายหลงปัญญาจนหยาบคายก็มีหลงปัญญาอย่างเห็นว่าเป็นมานะถือตัวถือตนเอง อยู่แทนที่จะใช้ประโยชน์ได้มากกว่านั้นมาร่วมมือหรือว่ามาร่วมใจกันมาเข้าผสมกระแสร่วมสร้างร่วมก่อกันให้เป็นประโยชน์อันใหญ่ยิ่งสิ่งที่เรามีเราเป็นที่จริงมีดีแต่ดีไม่ใช้ดีไม่ได้หรอกตัวหรือว่าใช้ดีไม่ได้ถนัดใช้ดีไม่ได้สูงก็เพราะว่าเราเองอวดจะเอาไปใช้ก็ไปใช้แยกใช้หย่อนใช้ไม่ประสานก็ไม่มีอะไรสนับสนุนไม่มีอะไรเสริมไม่มีอะไรประกอบเพราะมันมีความประกอบกำลังก็น้อยลงแรงก็น้อยลงประโยชน์ก็เกิดเบาบางน้อยเป็นจริงนะไอ้ความจริงต้องเป็นความจริงฐานจริงเป็นฐาน ใช้ Facebook ควรใช้ Facebook มีความสลักของตัวเองภายในโครงการหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่นั่นแหละใช้ไม่ถูกกาลเทศะไม่ถูกหน้าที่มันไม่ถูกตัวไม่ถูกตนไม่ถูกสภาพทั้งนั้นแหละเพราะความเข้าใจความเข้าใจและความเห็นของผู้นั้นผู้นั้นที่ยึดถือพอยึดถือความเห็นถูกตัวเองนึกว่าตัวเองฉลาดแล้วก็ไปล้มความฉลาดเพราะฉะนั้นก็พึ่งตัวเองได้ก็เพิ่งได้ไม่ว่าอะไรนอกจากพึ่งได้และทำประโยชน์ก็ทำประโยชน์ได้แต่เพราะกลัวว่าทำประโยชน์ให้ดีกว่านั้นได้อีกมันมีอีกมันมันก็ขาดไปบอกช่องไปมีบางคนน่ะทำเสียเลย การลบปัญญาในชีวิตที่เข้าใกล้ก็มีการลบปัญญาในชนิดที่ออกห่างก็มีการหลงปัญญาในชีวิตที่เข้าใกล้หมายความว่าเข้าโรงพยาบาลแบบติดลบปัญญาแบบเป็นเจ้าที่เจ้าทางเข้าใกล้เข้าใกล้จนจะทำตัวเองเป็นอัตราเสียเองแล้วก็ใช้อำนาจอัตตาธิปไตยเป็นใหญ่ต้องเป็นฉันปัญญาต้องปัญญาฉันนี่แหละยอดสุดยอดฉันถูกคนอื่นๆจะต้องตามฉันฉันจะต้องเอาของฉันเป็นใหญ่ของคนอื่นไม่มีสิทธิ์เรียกว่าเป็นตัวนั้นเลยอัตราเข้าใกล้เข้าชิดก็เป็นเอกบังคับบัญชาเป็นตัวขับเป็นตัวดำเนินเลยเป็นตัวเองเลย การใหญ่ไม่ยอมเดี๋ยวจะเป็นอย่างนี้ก็มีคนที่จะหลงตัวเองแล้วก็ยังให้ทำอย่างนี้ก็มีอยู่ตัวอย่างมีมากจนกระทั่งมันเป็นไปไม่ได้แล้วไม่เข้าใจไม่มีการอนุโลมปฏิโลมเห็นจะต้องบงการทุกอย่างเป็นอย่างเผด็จการอย่างนี้อัตตาธิปไตยแบบนี้มันไม่ได้มันจะต้องมีความเข้ากันโอนอ่อนผสมกระแสยอมรับของคนอื่นให้มันเป็นกลางส่วนสัตว์อะไรอะไรของคนอื่นที่จะต้องรับด้วยหากเขาให้อนุญาตให้ทุกคนยอมทุกคนศรัทธาแล้วเราก็จะตามที่เราเป็นผู้ที่เอาความคิดของเราเอาสิ่งที่เราเป็นเป็นหัวนำเนี่ยเขาก็ยอมตามทุกคนถ้าอย่างนั้น เป็นไปโดยเรียกว่าทุกคนเห็นพร้อมร่วมกันถ้าจะเอาของเราคนอื่นก็ยังไม่เห็นด้วยเราไม่เอาอย่างนี้เราไม่เอาเพราะเราไปคนเดียวเด่งๆๆอะไรอยู่อย่างนี้ด้วยคนอื่นเขาไม่ยอมเค้ายอมด้วยวิธีการยังไงก็ตามถ้ายอมเป็นลักษณะยังไงก็ตามเขาไม่ยอมไม่ทำหรอกโดยเฉพาะผู้ที่รู้ดีแล้วไปทำทำไมทำไม่ยากทำแล้วยุ่งทำแล้วเหนื่อยนะทำให้เขาทาด้วยแต่เป็นประโยชน์ดีมากมีแต่ว่าลักษณะคล้ายเขาคิดเขาเป็นตัวตนทีนี้ลักษณะไกลลักษณะกลายเป็นมานะแรงอีกอย่างหนึ่งออกไปเลยทางฉันพึ่งตนฉันจะเป็นใหญ่เป็นเอกจะกระทำตามใจฉันถ้าเข้ามาใกล้แล้วคนนั้นก็ดึงไปคนนี้ก็ดึงไปไม่ชอบใจ มาเปลี่ยนความคิดเห็นของฉันหรือว่าใช้ความคิดเห็นของฉันไม่ได้ตามใจในที่นี้มีแต่คนขายเป็นแต่คนขวางระอาไม่เอาไม่อิสระฉันจะต้องทำอิสระตามใจฉันเธอนั้นก็ห่างออกห่างแล้วไปทำทำจนไม่ประสานกันกับตัวก้อนตัวเนื้อทำตามใจไปเลยคือไปไม่ยอมรับเอาแต่ความเห็นของตัวเองประกอบและมีปัญญาด้วยนะเพราะฉะนั้นจึงเป็นจะเป็นอีกรูปนึงไม่ฟังเสียงกันไม่รู้กันว่ามีอะไรบ้างอันนั้นเพราะไปยังไงมาไงมีรูปแบบยังไงมีสมมุติยังไงมีกฎยังไงมีระเบียบยังไงมีวินัยยังไงมีสิ่งที่ได้ขยายไปยังมีสิ่งที่ได้ตัดออกยังไงมีชีวิตเพิ่มมีสิ่งที่ลดยังไงไม่รู้ไม่เห็น รถก็ไปสร้างใหม่ไปทำใหม่รถมั่งเพิ่มมั่งของตัวเองมันเป็นของไม่เที่ยงทุกอย่างเป็นของไม่เที่ยงเป็นอนิจจังมันก็เลยเกิดที่เป็นหลายส่วนแย้งๆอยู่บางอย่างต้องเสียเวลาพอมาถ้าไม่ตัดกันจริงก็ต้องเอามาสังเคราะห์กันใหม่มาทำอันนี้อันนี้อันนี้ถูกหรือเปล่าเสียเวลาอีกดีไม่ดีทำไปแล้วมีผลต่อเนื่องอันอื่นไปอีกแล้วตามเก็บก็ไม่ได้ตามล้างก็ไม่ได้มันเป็นเนื้อที่ไม่ถูกเนื้อมันเป็นสิ่งที่ไม่ตรงกันมีจริงแต่ก็ขัดแย้งกันยากเพราะว่าถ้าอำนาจมาล่าสุดที่จะอนุโลมแล้วก็ต้องปล่อยส่วนที่จะอนุโลมก็ต้องปล่อยมันเป็นจริงมีจริงประโยชน์เกิดช้านอกจากชาร์จต้องมาเสียเวลาวนทำซ้ำใหม่แต่ถ้าพยายาม ใจกันหมดส่งข่าวส่งข่าวกันทุกอย่างรู้กันมีกฎมีวินัยหลักเกณฑ์มีส่วนย่อยอะไรบ้างก็บอกกันได้ก็บอกถ้ามันจำเป็นมันบอกกันไม่ถึงรายละเอียดที่มันปลีกย่อยเหลือเกินไปเกินไม่มีเวลาส่งกันเลยเพราะเหตุแห่งความจำเป็นต้องแยกไปทำงานตั้งแต่ไปก็ก็น่าจะเรื่องจำเป็นเรื่องสุดท้ายแต่ถ้าพบว่าเป็นไปได้อยู่ที่เราทำสงครามกับใครมีอะไรบ้างอะไรขาดตกบกพร่องอะไรมากไปอะไรน้อยทุกวันนี้ที่เราเป็นอยู่นี่เพราะว่าอนุโมทนาเหลือเกินอนุโมทนาด้วยเหตุปัจจัยที่มันเกิดมันเป็นมันมีแล้วนั้นเสริมขึ้นมาแล้ว เราก็ได้ข้อมูลที่เยอะเราก็จะฉลาดกว้างเป็นผลดียังไงสะพัดไปยังไงมีส่วนเกี่ยวยังไงมีตัวเกิดตัวไม่เกิดยังไงเราจะได้รู้แจ้งอยู่เข้าใจทุกอย่างตรงกันพูดก็ได้อย่างมั่นคงเขาถามถึงหรือมีอะไรอย่างโน้นก็บอกว่าเป็นมาเอ๊ะแต่มันเป็นอย่างนั้นอย่างนี้พอมาพูดกับเราทางนี้ซึ่งเราก็ไม่รู้ไม่มั่นใจว่าเขาทำอย่างนั้นก็หมายอะไรไม่รู้ความหมายไม่รู้สิเป็นอย่างงั้นเหรองี้เหรอมันเกิดเกิดความไม่แม่นไม่มั่นใจจะทำอะไรแรงไปจะทำอะไรตัดสินเพื่อที่จะเกิดประโยชน์ทันทีทันใดแก่บุคคลแก่ผู้อื่นแก่อะไรอีกมันก็ทำไม่ได้เราก็ทำหน้าที่เพื่อถ้าเราว่าไปบางทีเราเห็นว่าเอ้ยหนูไม่ถูกเท่าไหร่แล้วจะไปดูถูก มันก็เป็นการลดศรัทธาของผู้อื่นที่เขาศรัทธาเขาศรัทธาตรงนู้นมาเราจะบอกว่าเอ๊ะนี่ไม่ค่อยถูกเราฟังดูมันชอบมาพากลมีอะไรความหมายที่ซ่อนแฝงอยู่ที่เขาคนรับมานี่รับมาไม่ได้แล้วก็ไม่รู้จะแสดงก็แสดงไม่ได้ก็ได้ถ้าขาดมั้งๆๆบางทีก็ไม่มาคนนั้นผิดจริงเราก็ไม่รู้จะทำยังไงถ้าผิดจริงเราจะแก้ก็ไม่รู้จะแก้ยังไงถ้ามันถูกโดยที่คนนี้ไม่รู้เขาถูกอยู่อีกอันนึงเราอาจจะนึกไม่ออกก็เลยไม่รู้จะร่วมแก่ยังไงไม่มีเป็นต้นมันขาดขาดเขินๆมันไม่ดำเนินคดีเพราะการส่งถึงการมีเหมือนกับโรงเรียนไผ่มัดเป็นกำมีกำลังมากพลังมีกำลังและตนเองก็ทำโมไม่ขัดไม่แย้งไม่มีอะไรข้า ตีไม่แตกง่าย 90 ไม่ตีตีไม่แตกง่ายเพราะว่าเกิดสามัคคีก็เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่เกิดสามัคคีเกิดการรวมเกิดการรู้ระแวดระวังๆประสานมีสิ่งใหม่แล้วที่เห็นว่าอันนี้เป็นของดีเป็นผลหมายถึงวาระจะใช้นี่ก็ร่วมใช้ทันเวลากันทุกอย่างทันสมัยทุกอย่างมีประสิทธิภาพอันนี้ได้รับรับพร้อมกันไปส่งกันไปอันนี้ไม่ได้ก็ไม่ได้หาเรื่องนี้เป็นเรื่องที่บอกเพิ่มให้รู้มีตัวอย่างให้ดูผู้ที่เข้าใจถึงแม้แต่มีบุคคลมีสภาพทำให้ดูก็จะรู้จะเข้าใจที่เห็นซึ่งตัวผมเองผมย่อมเข้าใจผมย่อมต้องอนุโลมในส่วนที่จำเป็นจะต้องอนุรักษ์ ปัญญาหรือดวงตาดวงจักษุเนี่ยมันก็เป็นของดีสำหรับความดีแต่เป็นพิษย้อนตัวเป็นไทยตนแพ้ภัยตนทำให้ตนช้าได้ด้วยทำให้ตนเองทำประโยชน์ได้น้อยเกินกว่าคนได้ได้ด้วยจริงอาจจะเป็นการทำประโยชน์เหมือนกันแต่ก็ทำประโยชน์ให้ได้น้อยนอกจากน้อยแล้วยังไปทวงแค้นทวงไอ้สิ่งที่มันไม่ควรจะถ่วงด้วยเป็นสภาพที่ดีกับแทนที่จะเป็นไปด้วยดีมันเลยพอดีไปก็เป็นได้เพราะการหลงจากปัญญาก็จึงได้แค่นั้นแค่นั้น ได้แค่นั้นแหละจะเป็นประโยชน์อย่างนั้นแหละแล้วก็หนักเท่ากับฟาร์มก็หลวมมันไม่เป็นไปโดยสภาพพอดีเป็นเนื้อเป็นแก่นเป็นหลักเป็นฐานเป็นอันหนึ่งอันเดียวเป็นอันที่ได้จากภาพอย่างแน่นแฟ้นมั่นคงดำเนินไปดีดำเนินไปนั่นดำเนินไปเร็วมันไม่ได้อย่างนั้นจะกว้างรวมแล้วเลยเถิดเราจะเราจะเห็นได้อย่างผู้ที่ทำมาก่อนทางด้านท่านพุทธทาสนี่ทำเน้นไปในทางปัญญาวิเคราะห์ใช้สติปัญญาและหลงจากเรื่องราวที่จะตีแตกทะลุและสิ่งที่เป็นเกาะในสิ่งที่มันเป็นตัวตนที่มันสร้างเป็นอัตราขึ้นมาในโลกเราจะทำลายอัตตาเราจะต้องมีจากสุขแทงทะลุรอบ ไปอธิบายไปเมื่อกี้นี้อธิบายไปถึงความหลงหลงจักสุขหรือหลงปัญญามันมีได้ถ้าไม่หลงจากศูนย์ไม่หลงปัญญาจนเลิศเลิศพรายไปจนกระทั่งกลายเป็นอัตตาธิปไตยเสียเองกลายเป็นอัตราเสียเองกลายเป็นมานะที่คิดใหญ่กลายเป็นตัวเองเป็นเลิศเป็นยอดถ้าไม่หลงก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าหลงแล้วมันก็เป็นโทษเป็นภัยเพราะว่าโมหะเข้าเกิดที่ใครมันก็เอาวิชาเข้าเกิดที่คนนั้นบังมันหลงตัวหลงตนโมหะนี่หลงตัวหลงผิดหลงยึดเป็นเอกเขาให้ถือดิบถือดีขึ้นมาเป็น อติมานะจึงเมามาทำไมเป็นไปโดยอุปกิเลสที่แท้จริงเกิดมาณัฐมนและก็เกิดมะทะประมาณพระไล่เรียงไปไม่มีปัญหาเลยถ้าเกิดว่าเราตรวจสอบองค์ธรรมพระพุทธเจ้าสอนไว้เป็นหัวข้อเป็นอุเทศเป็นหลักจึงเป๊ะเลยเห็นชัดเจนและมีสภาพที่เราจะยืนยันสภาพสิ่งที่พิสูจน์ได้ว่ามันมีในโลกอย่างบุคคลอย่างทางด้านทางฝ่ายพุทธทาสที่ฟังแต่ปัญญาไม่มีภาคปฏิบัติไม่มีรายละเอียดที่ลึกซึ้งแท้เลยได้แต่เหตุวิเคราะห์ได้เป็นหลักวิเคราะห์ได้เป็นหลักเหตุผลเป็นพวกศักดิ์ศรีเป็นโรคจิตมีรังสีคือพวกที่ได้แต่คิดตรึกตรอง ได้แต่พวกที่พัฒนาแต่ตรรกะติดปากกี่โหนติวิมังสาหมายความว่าพัฒนาสร้างสรรค์เหมือนกันมีบางสีแปลว่าสร้างสรรค์แปลว่าพัฒนาแปลว่าปรับปรุงประยุกต์ทำให้ดีขึ้นเรื่อยๆมีบางสิ่งแต่ปริมาณสีแตกต่างกันเป็นผู้ที่มีตรรกะจักรีแปลว่าผู้มีตรรกะมีแต่เหตุผลเอาแต่เหตุผลพัฒนาแต่เรื่องด้านเหตุผลความนึกคิดทางเหตุผลปกติแต่ว่าทำให้ ญาณหรือว่าจิตเจตสิกรูปนิพพานแท้ไม่มีหรอกมีแต่นิพพานปากว่ามีแต่นิพพานนึกคิดเป็นอัตราอัตราเก่งเพราะนึกคิดได้แล้วก็พูดออกมาเป็นภาษาคำกิริยาแท้ๆยังไม่ค่อยตรงกายกรรมก็ไม่ค่อยตรงพูดได้แต่ปากส่วนมากพอได้แต่คิดแล้วก็เก่งออกมาจากปากทำจริงตามจริงไม่ได้เราลงตัวเป็นกายกรรมเป็นสภาพแท้ยากพวกนี้ไม่มีจึงเป็นพวกอัตราฐานเป็นอัตตาอยู่เท่านั้นมาจากความคิดเห็นมาจากสัตว์มีหัวจิตวิมังสามาจากได้จากความนึกคิดเพราะพวกนี้ช่างคิดไม่มีหยุดตัวหยุดเองจริงๆไม่ค่อยมี ปิดเลยพูดไปเถอะสัมผัสปั๊บเลี้ยวรถไม่มีหยุดได้ง่ายๆไม่หยุดได้ง่ายๆรถเลี้ยวไม่ยอมรับอยู่ในจิตนี่แหละผิดนี่แหละมันไม่ยอมรับมันดิ้นอยู่ในจิตมันจะฉลาดมันเก่งมันถูกอยู่คนเดียวมันเป็นมานะอยู่คนเดียวเป็นอย่างนี้ก็เป็นการเสียหายเป็นการไม่ยอมรับสภาพจริงแล้วก็ไม่รู้ที่จบไม่รู้ที่ตัดไม่รู้ที่พอไม่รู้ขอบเขตของเอกภาพไม่รู้ขอบเขตของสภาพอันนี้ลงตัวแล้วพอแล้วไอ้นี่เกินไปเรารู้อยู่ว่ามีแต่เราตัดแล้วก็รู้ความตัดความต่ออั