210209-171 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน171-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt

อไปมันก็มีทิศทางอยู่เพราะทุกอย่างพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้แล้วว่าไม่เที่ยงไม่ใช่เกาะตายมีแต่เดินทางมีแต่จุติมีการเลื่อนไปเรื่อยๆไปเป็นต่อสัญญา มันมีแต่อย่างนั้นมันจะเลื่อนไปแล้วเลื่อนไปอันนั้นโตไม่ไม่มีตัวตนอนัตตาอนัตตาโตแล้วมันก็เป็นอื่นแล้วมันก็เป็นอื่นแล้วมันก็เลื่อนต่อต่อไปอีกปรัชญาโตแล้วมันก็เป็นอื่นไปอีกแล้วมันก็เลื่อนไปเป็นอันใหม่ข้างหน้าข้างหน้าข้างหน้าขอพระแปลว่าหน้าก็ได้แปลว่าอื่นก็ได้แปลว่าเลื่อนไปข้างหน้าเลื่อนไปเสมอตามกาละเลื่อนไปเรื่อยๆแต่ถ้าโตก็จะโตมันมีแต่ความมันมีแต่ความรู้ลอยไปมันมีแต่ความฟุ้งลอยไปสำหรับสภาพของอ่าถ้าเราเห็นว่าเป็นจิต นี่เขาอธิบายลักษณะของอนัตตาอนัตตามันก็เป็นอนัตตานั่นแหละมันเป็นความไม่เป็นตัวเป็นตนแล้วก็เป็นปรัชญาโตที่เป็นอื่นไปเรื่อยๆเลื่อนไปเรื่อยไปข้างหน้าเรื่อยสุดจะโตจะโตมันก็เป็นตัวที่ไม่มีแก่นไม่มีสารอะไรไม่มีแก๊สไม่มีสารอะไรปิดตามันลอยมันเบาเหมือนฟุ้งมันลอยมันเบามีการอธิบายถึงจะโต ท้ายมันวันสุดท้ายมันก็จะว่างมันก็จะว่างนี่ถ้าบอกว่าเข้าใจอันนี้แทนมันจะเป็นอย่างนี้แต่ตัวเราไม่เป็นอย่างนั้นแต่ตัวเราไม่ได้คิดอย่างนั้นตัวเราไปเกาะตัวเราไปเกาะติดเนี่ยพอทำหน้าที่หรือพอกำหนดมันลงไปให้ไปเกาะมันจะเกาะถ้าเผื่อว่าเราไปติดอะไรอันหนึ่งเช่นเราไปติดความหยุดฟังดูดีๆนะนี่ซ้อนถ้าไม่เข้าใจแล้วเราจะเผลอใครคือไปติดความหยุดกายจิตมันจะต้องสั่งกายจิตเป็นเจ้าต้องสั่งวจีมันจะต้องทำงานในเมื่อเรามีรูปนามขันธ์ 5 เนี่ยมันจะต้องมีงาน ที่นี่งานกายของเรานี่แทนที่มันจะเคลื่อนไหวเป็นธรรมดามันมีปกติมีอะไรต่ออะไรมันไม่เคลื่อนแล้วมันหยุดมันก็จูงหยุดแล้วเราก็สัมผัสกับตัวอยู่เออมันก็หยุดมันก็นิ่งเบาก็ไปติดเมาง่ายไม่ต้องยกไม่ต้องแบกไม่ต้องถือไม่ต้องทำโน่นทำนี่ก็สั่งสมลมทั้งแม้กระทั่งยีนแม้กระทั่งเซลล์ต่างๆในตัวร่างกายมันก็จะหยุดจะชินนะมันเกิดความเคยชินแล้วเราก็เลยรู้สึกว่าดีน้องเองไม่ได้ทางเบาทางหยุดทางไม่ค่อยยกไม่ค่อยทำแม้แต่ปากก็หนักลงหนักลงไม่พูดและยิ่ง มีติดตัวอุปาทานตัวโมหะตัวอวิชชาหลงผิดไม่รู้จริงคือไม่รู้ว่าจิตมันมีไม่มีความชอบเกิดขึ้นมันมีความยินดีมีระการะตะหรือมีอารามมาตามันไม่ใช่เป็นอารามมาตาที่มายินดีความการงานนะอันนี้ขอใช้คำว่าอารามมาตาอารามเนี่ยมันเป็นความเห็นดียินดีดีใจที่ได้ที่มีที่เป็นอารามเนี่ยที่เรามาใช้เป็นภาษาไทยคำว่าอารามอารามดีใจเป็นยินดีเป็นตัวดีของใจเป็นตัวเห็นดีของใจใจมันเห็นดีมันลบเองมาในความเห็นดีมันไม่เห็นดีหยุดซะแล้วมันไม่เห็นจริงๆเลย ทุกคนไปเป็นคนเราไม่รู้อวิชชานี่คือไม่รู้จิตของเราเป็นถ้าไม่รู้จิตของเรามันมีการงานและไม่มีบทบาทเห็นว่าอันนี้ดีหรือไม่ดีแล้วล่ะก็ Set มันไม่เห็นจริงๆมันเกิดอย่างนี้ก็ชอบผมไม่เห็นดียินดีก็ชอบชอบก็ติดติดก็หยุดหยุดก็กลายเป็นคนเฉื่อยหน่วยกลายเป็นคนแกะไม่ออกสั่งสมเข้าจิตติดเข้าติดเข้าติดเข้าติดเข้ามันก็ค่อยๆหยุดค่อยๆง่วงก็คอยหลับทุกอย่างเราคอยเหนื่อยๆเฉยๆช้าๆก็เป็นมิตรพระเกาะเป็นก้อนแข็งก้อนแข็งหีนักวิทยาศาสตร์แปลว่ารวมหมู่รวมกลุ่มเป็นเจ้าภาพหยุดนะ แล้วจะมาเป็นมิตรพันธ์แข็งก้อนแข็งชี้แนะตั้งลงหยั่งลงตั้งลงอย่างลงเป็นสภาพพอเป็นสภาพแล้วทีนี้เกาะตัวเลยนิทานเกาะตัวแขนเป็นฟอสซิลอย่างที่ว่าสุดท้ายกลายเป็นเปลี่ยนเป็นจากไม้เป็นแท่งหินอะไรไปเลยแต่มันเป็นสภาพจริงนะเพราะว่าเราเองเรามาแก้ทุกวันนี้เราทำงานทำการทำงานคืออรัญญวาสีกับคำว่าสีน่ะมันเป็นอย่างเงี้ยถ้าจิตใจของใครมีชื่อเดิมมาติดเป็นพวกอรัญญาราศีติดพวกปลาพวกเขาพวกถ้ำพวกหยุดเป็นเดือนราศีสมัยเก่าๆ คือการปฏิบัติธรรมนี่มันปฏิบัติธรรมกันถ้าจะว่าไปแล้วก็นี่ก็พูดเหมือนอย่างกับข้ามชาติมันสั่งสมกันมาเป็นชาติๆๆๆแล้วมาเจอฤาษีเจอเดียวและผีเจอพวกนักธรรมะที่ดื่นๆและธรรมะทั่วไปในคณะอะไรก็ได้ต่างคนต่างคิดว่าตัวเองได้กูมาทำแล้วก็เป็นอาจารย์เป็นเจ้าหมู่เจ้าคณะเยอะแยะส่วนมากก็เป็นเรื่องแค่หยุดตื้นๆหยุดชั้นประถมหยุดชั้นมูลหยุดฉันเห็นง่ายๆหยุดแขนนั่งกับผู้หลับตาก็ไปไอ้นี่มันง่ายขั้นประถมหยุดอย่างนี้ใครมันก็รู้แขนตรงๆเงี้ยหยุดเพราะในโลกนี้มันไม่มีอะไรสักอย่างต้องยื่นต้องเอาต้องปรุงแต่งต้องอะไรวุ่นวายในโลก ตุ๊ดซี่ก็หยุดง่ายๆเป็นคำประถมเป็นคำมูลชั้นมูลเป็นคำพื้นฐานเบื้องต้นง่ายอย่างง่ายๆบอกง่ายๆของพุทธเราก็รู้พุธเราก็ทำเหมือนกันพวกเราก็ลองมาหยุดดูซิถ้าอยู่ในบ้านในเมืองเต็มไปด้วยการปรุงแต่งแบบกรรมการภาคไม้ในช่วงระยะทางออกจากน้ำเข้าไปหยุดเข้าป่าหรือว่าเข้าหลบไปที่ไม่ต้องวุ่นวายกันอย่างนั้นดูสิแต่ความสงบหรือความหยุดดื้อๆง่ายๆดูซิว่าเราจะเห็นได้พวกตะวันตกที่เขาแย่งชิงต่อสู้ดิ้นรนเดือดร้อนไม่ค่อยได้ไม่ค่อยได้หยุดพวกตะวันตกพวกชาวฝรั่งพวกอะไรต่ออะไรพอมาเห็นสมาธินั่งหลับตาหยุดเท่านั้นน่ะชอบแล้วชอบแล้วง่ายเบื้องต้นงานแล้วก็ไม่รู้ความความต่อ ไม่เข้าใจเรื่องของจิตแท้และจะดับดับแล้วก็เลยหยุดเฉยเลยกลายเป็นทำลายคนให้เป็นก้อนหินเป็นฟอสซิลทำลายของอีกอย่างนึงข้ามภพข้ามแดนไปเลยนะแต่มันเป็นได้ยากเอาร่างคนไปเป็นฟอสซิลนี่เป็นได้ยากมันมีแต่จะเน่าเปื่อยถ้าต้นไม้มันจะไปเป็นฟอสซิลมันก็ยังพอได้แต่ถ้าคนที่รักษาสถานภาพนี้ไว้นะให้มันเป็นน้ำแข็งหล่อเลี้ยงให้เย็นๆๆจับก้อนนี้แข็งไปแข็งไปแข็งไปจนอีกหลายล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านปีมันก็เป็นก้อนหินได้เหมือนกันให้มันแข็งจริงๆเถอะแล้วเราจะเปลี่ยนสภาพได้มันจะมีภาพอื่นเข้ามาแทรกแทนแทนแทนแทนแทนแทนแทนเปลี่ยนเป็นก้อนหินได้แล้วแช่น้ำแข็งแช่อะไรที่มีอุณหภูมิมันไม่ละลายมันสลายนะได้เปลี่ยนเป็นก้อนหินได้ แช่แข็งแล้วมันจะเปลี่ยนสภาพมันจะเป็นอย่างนี้เกาะลงไปลงไปทีนี้ใจคนในขณะที่เป็นนี่มันก็เป็นเรื่องของใจมานั่งสงบก็ให้รู้ว่าเออสงบดีเข้าใจแล้วว่าหยุดมันก็ดีมันก็เบาก็ง่ายแต่คุณลักษณะของมันในโลกก็บอกว่าการงานหรือว่าการมีปฏิกิริยามีเรี่ยวมีแรงมีการกระทบสัมผัสมีแรงหมุนมีแรงปนเคลื่อนอยู่มันรู้สึกว่าเป็นบทบาทสร้างสรรค์ก็จริงเป็นบทบาทที่มีมีค่ามีคุณก็จริงแต่เขาเองก็ไปเอากิเลสใส่เข้าไปว่าไม่หยุดก็มีรถไม่มีแรงคนก็มีรถฟังนะตอนนี้จะแย่เอามาให้ชัดนะเป็นอารามวัดป่าหรือ ศิลปะไม่มีแรงกดนี่ก็มีรสชาติมันอร่อยหยุดก็มีรสชาติมี 2 อย่าง 2 ฝั่งไปเอากิเลสไปใส่ทั้งสองฝั่งเพราะว่าถ้าแก้อันนี้ไม่ได้ท่านบอกว่าเวลามาเรียนหยุดเนี่ยหยุดแล้วติดเอากิเลสใส่เข้าไปกลายเป็นฤาษีเดียรถีย์ไปเป็นหน้าบอกไว้แล้วว่าขั้นต้นดีขึ้นมาจากหลงโลกไม่ต้องไปปรุงไปแต่งไปแย่งไปชิงโชคดีแล้วเป็นหน้าเป็นผู้ประเสริฐมาตอนหนึ่งจึงไม่มีใครสามารถจะปลูกหน้าได้อยู่ใต้ก้นบึ้งจมมหาสมุทรเลยนอนเปลือกมีพระพุทธเจ้าท่านนั้นที่จะปลูกได้แต่ก็ยากแสนยากถ้าเป็นมหานาคจมก้นบึ้งมหาสมุทร จะมีภาวะรู้ได้บ้างเหมือนกันยกอุปมาอุปไมยเป็นอุปาทานในพระพุทธเจ้าลอยถาดถ้าเราจะเป็นพระพุทธเจ้าแล้วขอให้มีฤทธิ์ขอให้เป็นจริงก็เป็นการทวนกระแสโลกธาตุลอยขึ้นกระแสน้ำและแสดงคุณธรรมอย่างหนึ่งว่าธรรมะของพระพุทธเจ้าทวนกระแสกลับตาลปัตรอีกเมื่อมารู้หยุดและต้องไม่หยุดถอนหยุดอีกทวนกระแสออกมาอีกปฏิวัติคืนอีกนั่นแหละขาดลอยน้ำมีลักษณะเหมือนกระแสและก็จมดิ่งลงไปในร่างกายมหาสมุทรจึงจะไปถึงหน้าไปปลูกหน้านาคได้ยินเสียงมีสุรเสียงมีสีหันหน้ามีบรรลือธรรม คำนั้นก็พอสะเทือนแก่นนาคบ้างนาคพอมีจิตอย่างเกิดธิติยาธรรมเทศนาเหมือนกันเกิดพอรู้แต่ไม่ได้เอาใจใส่อะไรนักถ้าเป็นนาคใหญ่ก็ไม่สามารถปลุกได้นาคใต้บาดาลพระพุทธเจ้ายังตกไม่ได้เลยถ้าเราจะทำตัวให้เป็นหน้าถึงใต้บาดาลอย่างนั้นแล้วก็สะสมเอาได้ถ้าใครชอบถ้าใครรับเห็นว่าการหยุดเป็นนาคใต้บาดาลเนี่ยตายดีไปตลอดนิรันดร์กาลอย่างเงี้ยนอนเกือบไปอย่างเงี้ยพระพุทธเจ้าจะเกิดองค์หนึ่งก็นานนับกันนับกับพอมาปลูกทีนึงก็รู้ตัวทีนึงลืมตาขึ้นมารู้เรื่องพระพุทธเจ้าเกิดแล้วเมื่อวานนี้เกิดองค์นึงคิดดูที่มันหลับไหลขนาดไหนพระพุทธเจ้าเกิดองค์หนึ่ง กลับตีกันจนเกิดองค์หนึ่งเจ้าหน้าที่นอนไม่รู้เรื่องเลยเมื่อวานนี้ผมรู้จักเกิดองค์วันนี้ก็เกิดองค์หนึ่งมันโง่ถึงขนาดนั้นน่ะมันไม่รู้วันรู้คืนมันไม่รู้โลกไม่รู้กลับไม่รู้กันไม่รู้อะไรเลยมันไม่รู้จริงๆฟังดีๆมันน่าหนำใจคำอธิบายเนี่ยเทียบเป็นอุปมาอุปไมยเป็นบุคลากรที่ฐานมันน่าน้ำใจที่สุดถ้าเผื่อว่ามีปัญญาไม่มีความรู้หยั่งถึงแปลไม่ออกแทนไม่ถึงหรอกกระจายเคยขยายความไว้ให้พวกคุณรู้ไม่ได้หรอกไอ้ที่พูดเนี่ยเหมือนยกย่องตัวเองแต่ไม่ยกย่องว่าใครมันถึงจุดนี้มันเข้าใจมันเห็นจริงมันก็จะเข้าใจได้มันเชื่อมโยงกันแปลออกอย่างถึง รายได้มันเป็นจริงจะรู้มาอธิบายให้ฟังนี่ก็เพราะว่าพุทธธรรมพระพุทธเจ้าที่ได้เรียนมาแล้วก็ไม่เห็นแจ้งมาเข้าใจได้อันนี้จริงจึงเอามาบอกว่ากล่าวกันให้เห็นได้ให้เข้าใจที่พูดนี่มันไม่ได้โมเมมันมีเหตุมีผลคล้องจองร้อยเรียงกันไปทีเดียวแล้วถ้าบอกว่าเห็นดีไปมีจิตเกาะเป็นจิตติดเข้านะมันก็ติดๆๆมันไม่ได้แปลงจิตติดนี่มันเป็นจริงนะจิตมันมีจิตกิเลสมันมีอารามขึ้นมามันมีอารามหรือมีรตะมีกิเลสมีความใคร่อยากมีความเห็นดีเริ่มได้แค่อาทิตย์ต่างกันมากนะรัฐบาลนี้แปลว่าความใคร่ความอยากมาก ส่วนอาลามะเนี่ยอารามตักก็ตัวเติมท้ายจะขยายเป็นนามขยายคำนี้ให้เป็นคำนามเท่านั้นแหละความเป็นอาการนามความดีความเห็นดีความยินดีความที่โน้มน้าวมาในทางว่าเป็นดีแล้วติดมีกิเลสเริ่มต้นจะแก้เริ่มเห็นดีเริ่มยินดีเริ่มมีกิเลสเข้าไปอารามนะอารามว่าถ้าจะพูดกันไปแล้วเป็นภาษาบาลีแล้วก็มีเป็นภาษาไทยมันเชื่อมโยงกันว่าอารมณ์นี่แหละเริ่มมีอารมณ์ติดดีอันนี้อารามอ่ะอารามอมตะเริ่มมีอารมณ์เข้าไปว่ายินดีเห็นดีติดดีมัน เพราะฉะนั้นมันละเอียดลออเหลือเกินธรรมะขั้นสุดท้ายขั้นลึกๆเนี่ยเราจะติดแม้แต่ตัวหยุดอุเบกขาก็ติดไม่ได้เห็นไหมแต่ก็เป็นฐานทำให้ได้อย่างนี้แล้วก็รู้ดีให้รู้เนี่ยตัวรู้เป็นตัวสุดท้ายที่บอกปัญญาเจตสิกตัวรู้เท่าทันอะไรทุกอย่างนี่เป็นตัวเก่งที่สุดจะรู้นี่เป็นตัวเก่งที่สุดตัดเจตสิกตัวสุดท้ายเป็นกุศลแก่แต่ 10 ตัวสุดท้ายตัดหมดแก้ทุกอย่างถ้าไม่มีตัวนี้แก่แล้วเสร็จตายแน่ๆตายแน่ๆเพราะอังกฤษเราคงยังมีอารามอยู่ฟังให้ดีจิตพวกเราเนี่ยพอรู้ว่าสงบดีใช่พิสูจน์แล้วมันดีมันเมามันง่ายมันว่าใครเขียนคุณก็ถึงบอกทุกทีว่าใครเขียนคุณล่ะ ว่าหยุดนะมันเบามันง่ายมันว่างแต่คุณเถียงอีกไหมว่าทำการงานนี้ก็เป็นประโยชน์สร้างสรรค์คือเถียงไหมเป็นประโยชน์สร้างสรรค์การงานมีแรงคนนี้เราไม่ใช่ท่อนจะแทงไม่ใช่ก้อนเรามีอารมณ์จิตเรามีกรรมวิธีมือไม้ขาแขนมีทักษะมีความขยันเชี่ยวชาญทำอะไรต่ออะไรได้สร้างกอได้อะไรจะมาสร้างก่อเก่งเท่าคนเป็นไม่มีล้มภูเขาทะลายทะเลถมทะเลเคลื่อนย้ายมันได้หมดเลยเปลี่ยนท้องฟ้าดูสิเมฆเมื่อมันขึ้นไปตามขึ้นไปทำลายแม่มันลงมาหมดเลยทำลายเมฆย้ายภูเขาถมทะเลไอ้โลกนี้มันจะเก่งขนาดไหนคนมันเก่งที่สุดมาหาเก่งเลยคนเห็นไหมยอดเก่งยอดร้ายกาจที่สุด [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ลูกหนี้แล้วก็ต่อสะพานแล้วก็ยายสะพานต่อลูกพระอังคารกับโลกลูกนี้ไว้แล้วใครเดินสายไปหากันเขาจะทำสะพานลอยนะนี่เล่าสู่ฟังเจตนาและตาของเขาความใคร่อยากของเขาใครจะไปดึงโรคครอบครัวที่มันอยู่ใกล้พระอาทิตย์ที่สุดจะดึงมานี่ก็ยังไปไม่ถึงยังเขายังไม่อาจหาญทำไมกล้าคิดมันไกลนี่ก็เอาเพราะขาดพระศุกร์ก่อนเราจะไปเราก็จะดึงจูงมาแล้วเอามาปลูกไว้ใกล้ๆโลกนี้แล้วก็ทำสะพานลอยแล้วไอ้คนเดินข้ามไปหาไปอยู่นี่พูดเหมือนตลกแต่ไม่ใช่ตลกหรอกจิตของเขามันคิดอย่างนั้นน่ะบ้าๆบอๆมันคิดถึงจนแต่มันถ้าเกิดว่าคิดแล้วก็พยายามอยู่จริงๆจังๆนะ ไปได้เหมือนกันเป็นไปได้ถ้าเผื่อว่าสามารถที่จะแก้ไขสามารถที่จะเอาแรงสามารถที่จะเอาอะไรอะไรมาแก้ไขจุดนี้จุดนี้สามารถที่จะมีแรงดันแรงต้านจนกระทั่งเปลี่ยนทิศทางโคจรของดาวอังคารดาวพระศุกร์เข้ามาเขาทำได้ก็ทำได้แต่ว่าพระโพธิรักษ์ไม่ทำเห็นทางจะต้องใช้เวลาอีกล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านพูดไปอีก 7 วันธรรมดาจะใช้เวลาพิจารณาไปเพราะในโลกไม่มีอะไรมีแต่แรงมีแต่พลังกับมวลไม่มีอะไรมีแต่พลังกังวลเพราะฉะนั้นเมื่อปรับเปลี่ยน ขโมยนี้เข้ามาไอ้ที่มันไม่เข้าหากันได้ก็พยายามปรับเข้ามาแล้วก็หามาแรงบางทีก็ระเบิดแต่กระทบก็แตกถ้าเขาเอามาค่อยๆเข้ามาค่อยๆเข้ามาก็เข้ามาก็มาถึงได้ถ้าไม่มีแรงอีกทีนี้ก็เอาเข้ามาไม่ได้ถ้าเอาเข้ามาแรงก็มากระทบกับแตกมันก็ต้องค่อยๆเอาเข้ามามันก็เอาเข้ามาถึงจะต้องใช้เวลาถึงล้านๆๆพูดไป 7 วันนี้ไปยืนนั่งพูดไป 7 วันจับใช้เวลานะอาจจะทำได้แต่ประโยชน์อะไรในการลงทุนยิ่งกว่าอย่างที่เคยยกตัวอย่างให้ฟังว่าเขาจะทำเพชรเดี๋ยวนี้เขาเอาถ่านนี้มาสังเคราะห์เข้าเพื่อที่จะทำให้เป็นเพชรเพราะว่าเขารู้ฐานมันมาจากต้นตระกูลไอ้เพชรจะมาจากต้นตระกูลทาน ฉันก็จะเป็นเพชรได้แต่การลงทุนในการที่จะเอาอะไรต่ออะไรมาทำดำๆจนกระทั่งให้เพชรให้มันได้ให้ฐานนี้มันเป็นเพชรได้การลงทุนไปไม่คุ้มกันเลยทำได้หลักวิทยาศาสตร์ทำได้เหมือนเป็นเพชรแท้ๆได้ทำเพชรเทียมและทำฐานให้มันเป็นเพชรได้เพราะว่ามันเดินทางมาด้วยสภาพของการสลายคือพลังงานสลายช่องว่างการเปลี่ยนช่องว่างการเปลี่ยนอะไรต่ออะไรต่างๆมันทำได้แต่เมื่อมันไม่คุ้มกันเราก็ต้องหยุดเราจะไปทำทำไมมีเป็นต้นเป็นเรื่องของการเปิดการไม่คุ้มกันเราจึงทำให้ประโยชน์เท่ากับมวลมนุษย์ชาติที่มันพอเป็นไปในพอดีเลยแล้วเราจะเห็นได้ว่าการทำงานก็เป็นค่าเป็นประโยชน์ของมนุษย์ วิธีการพักกับเพียรหรือมีการมีอายุกับมีการรู้จักพอสันติธรรมอายุห่างทีนี้ถ้าพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสันติภาพเราไม่ไม่เป็นไปอีกแล้วสันตะเป็นที่สุดไม่ตั้งลงอีกสันติธรรมไม่ตั้งเราอีกศาลตัดแปลว่าประกอบไปด้วยตรงปลายตรงยอดตรงความสูงสุดตั้งโรงงานเราก็ไม่อีกและสันติธรรมไม่ไม่ต่ออีกแล้วเขาเรียกว่าพออายุห่างก็แปลว่าการกระทำมีอายุมีอิทธิบาทมีฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสามีการเดินเรื่องมีการเป็นไปอันนาอยู่หาดแต่ว่าไม่ถ้าเราจะไม่ให้มีต่อเราก็ไม่ต่อแล้ว ไม่พอแล้วก็แล้วไม่ตั้งไม่หยุดแล้วก็เดินทางต่อไม่เอาปลายไม่เอาหยุดไม่เอาตั้งลงแค่นั้นเอาต่อไปอีกก็กลับกันมันก็มีความหมายอยู่แถวนี้เองพระพุทธเจ้าท่านตรัสมีภาษาอย่างพยัญชนะให้ฟังเลยที่เราว่าไปแปลภาษาไทยไม่พักไม่เพี้ยนแล้วฆ่าพวกข้าสงสารได้เพราะเรารู้ความรักความเพียรแล้วรู้สึกพอเรารู้จุดพักและเรารู้จุดเทียนจุดที่จะกระทำต่อไปเรื่อยๆเรารู้ในโลกนี้จะมี 2 ฝั่งเท่านั้นเองอยู่ระหว่างกลางเราจึงควรจะต้องไม่สั่งสมไม่ทำจิตให้ไปหลงติดแม้แต่อาราม เรื่องของการเจาะยึดในเรื่องของการพักเกินไปพรรคเกินไปหยุดเกินไปเอาแต่พอๆๆไม่มีเพียรเห็นอะไรเป็นปลายไปง่ายเกินไปกว่านี้ก็ปะทะปรมะแล้วก็เลยปะพระปรมัตถ์ยศมีบทบาทในการหยุดเป็นยอดปะทะแปลว่าบทบาทนี่แหละที่จะแยกมาซ้ายผ่านก็ต้องต่อไปการตั้งโรงทอก็เป็นรวมเป็นตัวตนทหารเป็นตัวตนยอดไม่มีอะไรก็เอาไอ้ไม่มีอะไรเป็นยอดหลงเป็นยอดเป็นสุดแล้วก็ไม่เคลื่อนย้ายต่อไปอีกมันจึงกลายเป็นดับ ติดนิ่งหลับแข็งพีระมิดพระไปกลายเป็นของแข็งของอยู่มันเกิดจากจิตนะฟังดีๆเราจึงจำเป็นจะต้องแก้ไขด้วยการงานด้วยใส่ใจต่อการทำอะไรอยู่จงใส่ใจอันนั้นเป็นหลักแรกของพระพุทธเจ้าที่สอนพระโมคคัลลาเป็นหลักแรกทำอะไรอยู่จงใส่ใจในสิ่งนั้นให้มากและเป็นการงานต้องมีการงานถ้ามันไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ติดงานการไม่ใช่ไม่ติดมันไม่ตื่นมันไม่ตื่นมันไม่เป็นพุทธะมันไม่ตื่นรู้ว่าการงานก็แก้ไขทีนี้จะนวดเนื้อนวดตัวจะล้างหน้าล้างตาจะทำไงมัน ไม่ใช่สายกับการงานการงานนี่มันต้องใช้สมาธิหรือว่าใช้อะไรสนใจกับมันมันเหมือนกับเป็นเกษตรอีกเพราะแก้การงานโดยการใส่ใจกับมันก็ไม่ได้ไม่สนใจกับมันมันเป็นสิทธิ์ไปดึงลงไปอีกจนกระทั่งทำงานอะไรอยู่ที่ตำรวจของคุณไม่ๆไม่มีเอาใจใส่ธรรมดานะใจมันไปเกาะกับการงานมันเอาการงานและเป็นแต่สิ่งแล้วมันก็จะหยุดไปกับการงานนั้นทำอะไรอยู่ก็หยุดได้ก็อย่างที่เคยยกตัวอย่างเล่าสู่กันฟังกินข้าวที 2 คนกินข้าวอยู่คุยกันไปคุยกันมากินข้าวไปคุยกันไปคุณหมอท่านไหนไม่รู้ว่านั่งอยู่ในท่ากินข้าวยังหยุดอยู่ทั้งคู่เป็นไปได้มันเป็นไปได้ กลายเป็นผู้ที่ไปยินดีในความแข็งความเกร็งความหยุดโดยไม่ระงับกลายเป็นการเกร็งมันก็ยังที่เขาลงตัวอย่างชีเที่ยวมาเล่าแม้แต่อาจารย์ฤาษีอาจารย์ทางพระที่บอกว่าวิปัสสนาสมถะธรรมนิโรธอะไรนั่นให้แข็งให้นิ่งให้หยุดน่ะจนกระทั่งกลายเป็นติดไปเองโดยไม่มีสติควบคุมซดน้ำแกงกินแกงกำลังทำแกงส้มแกงแข็งเลยอยู่ในภาพสดชิมแข็งแด่อยู่ในท่านั้นอย่างนี้ตายเลยนะจะเป็นฟอสซิลแล้วจะเรียกว่าฟอสซิลโดยสัตว์โลกก็ได้เป็นการอยู่ดีๆกลายเป็นแท่งเป็นก้อนก็ได้เนี่ยมันจะเปลี่ยนไปเปลี่ยนไปอย่างนี้ได้เพราะคำว่าลามะกับ พยายามรู้ให้ชัดเลยถ้าเราเอาจิตเข้าไปหลงดีสั่งสมจึงต้องแก้กลับเมื่อเรารู้จักหยุดแล้วเราเข้าใจอันนี้ดีแล้วเราก็มาประมาณชีวิตให้ชีวิตมีการงานพระพุทธเจ้าถึงเน้นเป็นกัมมะกรรมมันโตจึงเน้นอะไรทุกๆอย่างลงศาสนาพุทธและเน้นลงที่กรรมศาสนาพุทธมีสุนัตมีสูญญตาแต่ศาสนาพุทธเน้นลงที่กรรมมันโตเป็นตัวใหญ่มักอริยสัจ 4 มีกรรมมันโตกัมมันตะเรียกว่าอันตะเคยยกตัวอย่างให้ฟังหลายทีว่าสุริยันต์โตไม่มีพระพุทธเจ้าไม่เคยตรัสพระบาลีก็ไม่เคยมี สอนก็ไม่เคยมีใครสอนไว้แม้แต่อุปสรรคคำสอนโบราณโบราณโบราณโบราณโบราณอะไรก็ไม่มีสัญญาณโตไม่มีนะสุนันท์สุริยะบกอันตะศูนย์เป็นปลายไม่มีที่เคยยกตัวอย่างให้ฟังเฮ้ยพูดก่อนอาจจะยังไม่เข้าใจดีนักพอพูดคำๆนี้อีกอาจจะเข้าใจเพิ่มขึ้นเพราะมันมีกรรมมันโตมันไม่มีสัญญาณโตเราไม่เข้าใจศูนย์ศูนย์จากอันนั้น 0 จากอันนี้ต้องมีปัจจัยบอกแล้วคนก็มีศูนย์จากนั้นศูนย์จากอันนี้ที่นี่ว่างจากช้างศึกต้องอ่านให้ดีๆไล่ท่านไล่เข้าไปไม่ใช่ศูนย์โดยไม่มีอะไรเลยเด๋อๆเราจง ความเป็นจริงว่าเรามีสถานภาพความเป็นจริงยถาภูตญาณยถาภูตญาณทัสสนะต้องจริยธรรมแปลว่าเนี่ยตัวไม่มีตัวที่ตั้งอยู่เนี่ยเรามีรูปนามขันธ์ 5 ตั้งอยู่เราต้องรู้ความจริงว่าเรามีรูปนามขันธ์ 5 0 โดยไม่มีนะมีแต่ความสำนึกเท่านั้นเองแล้วก็เรารู้อะไรสูงจากอะไรจิตสูงจากกิเลสอันนี้เป็นที่สุดแห่งที่สุดที่สุดในที่สุดจิตสูงจากกิเลสแต่มีจิตนั่นเป็นที่สุดมีจิตมีความรับรู้มีความเข้าใจเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นพุทธต่างจากหลักนี่เป็นหลักเป็นผู้เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้ เพราะฉะนั้นถ้ายิ่งคุณนอนหลับคุณก็ทำหน้าตาเบิกบานแจ่มใสอยู่ได้นอนยิ้มกริ่มอยู่ได้เชิญเลยนะพุทธบาลโอ้โหแม้จะหลับก็ยังบานคุณทำได้เชิญสิไม่ใช่ของง่ายเป็นลักษณะเป็นผู้รู้แม้แต่คุณจะหลับอยู่นอนหลับอยู่คุณก็ยังไม่ไร้สติคุณจะเป็นผู้รู้อยู่ตลอดเวลาเหมือนกับคุณนอนตื่นอยู่สว่างโพลงใครเคยบ้างแม่ในขณะที่สติดีจริงๆในขณะที่เราหลับนะเราหลับตาหูจมูกลิ้นกายนี่เราปิดตาปิดจมูกปิดสัมผัสกายแต่หูไม่ได้ยินนะเขาพูดอะไรกันเนี่ยได้ยินไกลเลยมันก็มีที่ว่างลงมันได้ยินคนพูดกันเหมือนเราตื่นทองเต็มเลยนะแต่เปล่าเราไม่ได้ขยับไปยืดกายเราขยับก็ยังไม่ได้ เราไม่ได้เอาพลังงานส่วนใดส่วนหนึ่งไปใช้กับกายเลยเหมือนกับเราไม่มีตัวกายขยับเขยื้อนไม่ได้ไม่ขยับเขยื้อนนิ่งนอนอยู่แต่ได้ยินแต่เสียงเสียงนั้นเป็นจริงเสียงนั้นมีคนพูดเสียงนั้นอยู่ข้างๆเราก็มีเสียงนั้นอยู่ไกลออกไปก็ได้ยินชัดใครเคยบ้างมันเป็นสภาพที่พร้อมตื่นถ้าเราลืมตาก็จะเห็นสว่างชั้นเดียวกันนี่เราใช้ทวารหูหมูแล้วได้กลิ่นก็ได้ทวารนึงมันเป็นเอกัคคตารมณ์ใช้ทวารเดียวเป็นสภาพที่พิเศษที่สุดถ้าใครเคยจะนอนเนี่ยเป็นผู้รู้อยู่จะพักกายดับทวารหนักทวาร 5 ข้างนอกเลยแต่ใจโพรงตื่นทำงานเต็มอยู่เหมือนที่พระพุทธเจ้าจนกว่าจะสอนเทวดา มึงก็ได้พักแล้วได้หลับแล้วได้นอนแล้วไม่จำเป็นจะต้องดับแข็งอสัญญีสัตว์ของพระพุทธเจ้าจึงไม่สนับสนุนถ้าเขาเราเคยได้ยินว่าศาสนาพระพุทธเจ้าไม่ได้ส่งเสริมอสัญญาสัตว์แต่ใครจะทำเป็นก็ไม่ว่าเรียนรู้มาก็ไม่ว่าทำได้ก็เก่งเป็นใจโตสมถะอีกชนิดหนึ่งน่ะทำได้ทั้ง 2 อย่างพระพุทธเจ้าไงถ้ามีโอกาสถ้าเป็นไปได้ซึ่งการดับอสัญญาสัตว์มันก็ไม่น่าจะเป็นไปไม่ได้มันไม่น่าจะไม่มีโอกาสวันหน้ามีโอกาสหน้าหัดดับเพราะว่ามีเมื่อไหร่ก็ได้นี่ง่ายไม่ต้องใช้อุปกรณ์อะไรมากฝึกเอามันไม่เหมือนบางอย่างที่เราจะต้องไปฝึกหัดที่จะต้องใช้อุปกรณ์ใช้เครื่องไม้เครื่องมือใช้ตัวธาตุดินน้ำไฟลมอาจจะต้องไปหัดเล่นโบว์ลิ่งจะต้องไปหัดฟินกินกัญชาถ้าเราไม่เคยอะไรพวกนี้หรือหันไปเต้น ปั๊มอัดไปใช้อะไรเนี่ยต้องไปสัมผัสกับเขาเพื่อให้รู้ซึ่งมันไม่จำเป็นอย่างนั้นพระพุทธเจ้าก็ไม่ส่งเสริมจะต้องไปทำอย่างนั้นแต่ถ้าจะหัดอสัญญีไม่มีปัญหาอะไรนี่หัดดับหัดหยุดบ้างแต่อย่าไปปิดมันอย่าไปมีอะไรอาจาหรืออย่าไปมีรตาเขาจะไปมีลักษณะเขาเท่านั้นแหละรัชกาลที่พักการจะหยุดรู้พักตัวที่สุดพุทธจึงไม่ใช่ตัวหลับตาไม่ใช่จะไปยินดีกับตัวหลับเนี่ยเป็นความเสื่อมของภิกษุกำมะลามาตาพัดศาลามาตานิทานพวกนี้เป็นความเสื่อมของภิกษุทั้งนั้น นอนเนี่ยนิทานตามมาตราไม่มีอะไรตามมาตายอีกอันนึงจำไม่ได้เปิดพระไตรปิฎกดูบาลีอยู่เหมือนกันเนี่ยจำได้อยู่พวกนี้มันเป็นสภาพภักษารามาดาหมายคำว่าติดใจมีรสชาติในการคุยภาษาพอสำเภาไม่หันอากาศหรือถ้าเป็นวันดีก็พอสสภสำเภาสเสือสเสือแล้วก็จุดตรวจสอเสือตัวแรกพอหรือพ.ศยินดีในการคุยก็แปลกันเนี่ยยินดีในการงานอันนี้แหละกำลังจะพูดให้ฟังคำมารามภาษายินดีในการงานและก็แปลว่า ไม่ชอบในการงานไม่ยินดีในการงานเสร็จอีกคำสอนคำนี้ป่าเถื่อนเพราะใครอ่านว่าจะลบการเสื่อมของความเป็นภิกษุผู้ยังไม่เป็นพระอรหันต์นี่เขาแปลว่าเป็นผู้อะไรพ้นในสมัยต้นกาแฟธรรมะวิมุติสมัยวิมุตแปลว่าเป็นผู้พ้นในสมัยคือเป็นพระเสถียรมีตัวตนในได้ผลเหมือนกันมีจุดจุดมีมนุษย์บ้างแล้วมีจุดดับได้บ้างแล้วทีนี้ก็ยังมีจิตสิยังมีจุดดับไปบ้างแล้วที่จุดพักได้บ้างแล้วเนี่ยชอบใจในความหยุดในบางแล้วอย่างนี้เป็นต้นเห็นว่าความหยุดดีหน่อยนึงก็มีอารามใส่เข้าไปในใจติดใจยินดีเข้าไปเงี้ยถ้าเป็นอย่างนี้เสร็จทุกราย เสร็จทุกรายวันถัดมาพูดภาษาตื้นๆพูดภาษากลางว่าความเสื่อมของภิกษุอันนี้กลับจากแล้วนะตอนนี้กำลังอธิบายรับจากการไปติดความหยุดจะมาพูดถึงความไปติดการงานแต่ฟังดีๆตั้งหลักให้ดีวนไปวนมาอธิบายวนไปวนมาอธิบายตัวกิเลสเหมือนเราไปติดตัวอยู่เราก็ตายเด็กอยู่ตรงนั้นติดตัวหยุดก็ตายไปกินเลยทีนี้พักเริ่มหยุดพอพูดถึงการงานนี้การงานก็เป็นเรื่องหนึ่งของความจริงของคนมันมีการมันมีตัวเพียงตัว แล้วก็ต้องทำงานให้ดีทำงานอะไรก็ได้ทำมากก็ได้ถ้าไม่เคยดูถูกเรื่องขยันนอกจากขยันมากเกินไปอุปกิเลสแล้วมันเกิดจิตเกิดทุกข์ใจของตัวเองเกินไปเป็นอาจารย์รัฐวิริยะเพี้ยนมากเกินไปน่าจะอีกอันนึงเท่านั้นเองมันมันเกินมันเลยเถิดมันขยันมากไปมันก็ทำลายสุขภาพร่างกายโดยจิตใจเราไม่เท่าไหร่หรอกขยันมากไปแล้วก็กับคนอื่นคนอื่นก็ไม่ขยันมันก็เกิดการทะเลาะกันได้อย่างนี้ไม่มีประมาณแต่ตัวเองจะขยันอะไรตายถ้าไม่สุขภาพร่างกายไม่เสียจิต