210316-186 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน186-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

ิตอะไรที่จะไปเที่ยวเกาะสมุยหรือว่ามุ่งมาดปรารถนาจะผลักจะดูดแรงผลักแรงดูดให้มันเป็นแรง 2 ส่วนที่มันตรงกันข้ามกันเท่านั้นเองกลับไปก็ถ้ากระดูกมาดูมาก็เท่ากับไปถ้าใครรู้อันนี้ว่าเป็นสิ่งเดียวกันเป็นบวกและลบอยู่ในโลกเป็นดีและชั่วอยู่ในโลกเป็นขาวและดำอยู่ในโลกเป็นสูงและต่ำอยู่ในโลกเป็นไม่มีกับมีอยู่ในโลกถ้าเราจะเอาความหมายคำว่าไม่มีนี่เป็นมีมันก็เหมือนกับมีสิ่งที่ว่างนี้ถ้าเราจะเอาความหมายของคำว่าไม่มีกำไรสิ่งมีก็คือมันมีแต่มี นี้ถ้าเราใจเราไม่มีแล้วเราถึงใจไม่มีส่วนของมีก็มีอยู่เท่านั้นเองเป็นสมมุติเราจะต้องมีปัญญาอันยิ่งที่จะรู้ว่าเราเห็นว่านี่มีแล้วก็เราไม่มีแล้วตอนนี้มีปัญญาเข้าใจว่าเราจะทำยังไงถึงจะทำใจว่าไม่มีในสิ่งที่มีไม่ได้ตั้งใจฟังดีๆในสำหรับเรานะการประพฤติถ้าใครยังไม่มีใจเป็นอย่างดีแล้วของมีอยู่หรือของไม่มีอยู่ก็จะรับผลตามจริงรับผลตามจริงแล้วถ้าผู้ใดที่ถูกตัดรอนออกไปแล้วถ้าเกิดว่าเขาเองก็ยังมีจิตที่จะต้องเกาะเกี่ยวตัดไม่ได้แม้สิ่งนี้คนอื่นเขาไม่มีกับเราแต่เราก็มีได้เรามีเขาอ่ะ ไม่มีแต่เราก็มีเขาไม่เอาเราแต่เราจะเอาเขาเขาไม่เกี่ยวเราเราจะเกี่ยวเขาถ้าใครทำได้ก็ทำใครทำไม่ได้คนนั้นก็ไม่สามารถเห็นมั้ยคำว่าจะเป็นผู้ตายหรือเป็นผู้เกิดได้แล้วในโลกนี้เราสามารถที่จะทำเอาเองมันเป็นพระอรหันต์ขึ้นไปก็ทำได้แต่ยังไม่ใช่พระอรหันต์ขึ้นไปก็เพลงความแต่เขาตัดเราไม่มีแล้วเราก็จะเคว้งคว้างไปตามที่แรงไม่มีเขาตัดเราก็ไม่มีแต่เราจะไปมีเกี่ยวข้าวเพราะฉะนั้นจึงต้องพยายามกลับจะกลับได้ก็จะต้องทำอะไรผิดเกี่ยวกับการดัดนิสัยมานะถือตัวอะไรต่ออะไรจะต้องโน้มน้อมเข้ามาง้องอนเข้ามา เป็นสภาพตีกลับเพราะทุกคนไม่เอาถ่านทุกคนปล่อยหมดเลยมันวางไว้หมดเลยแล้วเขาก็จะต้องเริ่มต้นคว้านี่แหละเป็นคนยื่นออกมาจะยื่นออกมาคว้าเราก็จะต้องยื่นมาได้ดีจะยื่นไม่ได้เป็นเป็นธรรมดาสามัญสำนึกถ้ายื่นมาไม่ดีเราต้องง้อเขานี่มายื่นมาไม่มีใครเขาจะรับล่ะจะต้องยื่นกันเรียกว่าต้องเปลี่ยนออกมาทีเดียวเอาอะไรกินดีมาเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เธอคอยเมื่อเวลาจะมาเกี่ยวกับผู้อื่นจะโน้มน้าวผู้อื่นเข้ามามันก็จะต้องทำส่วนดีออกมาเกี่ยวกับผู้อื่นเพราะเราก็จะผู้นั้นเองก็จะต้องระลึกรู้จะต้องเรียนจะต้องจัดจะต้องพยายามทำส่วนดีเนี่ยมันเกี่ยวกับเขามันก็เป็นการขัด ถ้าเราพูดที่จะมาเกี่ยวนั้นให้ดีขึ้นดีขึ้นแม่อย่างนี้ก็เป็นกรรมวิธีอย่างนึงที่พระพุทธเจ้าท่านได้ทำมาเรื่อยๆไม่ใช่คุณทำกับนายฉันนะแต่ว่าที่ท่านเองท่านจะปรินิพพานแล้วท่านก็เลยต้องสั่งสมให้กระทำอันนี้เสียเป็นการให้กรรมฐานหรือว่าช่วยเหลือชนะในการอย่างนี้เป็นพระเมตตาที่สูงสุดในพระกรุณาพระเมตตาคุณสูงสุดทีเดียวนะที่ฉันทำปรินิพพานแล้วท่านก็ยังให้บอกกรรมวิธีให้ 2 ช่วยให้ชนะอย่างนี้เพราะนายชนะนี่ตามเรื่องก็ว่าเป็นผู้ที่มานะยายมันถือตัวถือตนใหญ่เด้งเลยแม้ พระพุทธเจ้าอยู่ก็ถือตัวว่าใหญ่ใครๆก็ใครๆถือว่าเป็นผู้ที่ต้องไม่มีใครเป็นต้องฉลองพระพุทธเจ้าเท่านั้นเองถือพระพุทธเจ้าเป็นใหญ่หรือพระพุทธเจ้าเป็นใหญ่คนอื่นใหม่ใหม่ไม่ยอมลงใครเลยเพราะถือว่าตัวเป็นคนสนิทติดเชื้อพระพุทธเจ้ามาตั้งแต่เป็นฆราวาสก็ยกเอาของเก่ามาติดยึดก็เป็นเป็นสภาพนี้ซึ่งมันผิดแต่ไม่นับถือ 2 เท่านั้นตัวเองมาบวชทีหลังอย่ามานับถือสองอื่นไม่ได้แต่ไม่นับถือศาสนาอื่นไม่ได้ใครพูดใครบอกใครจะใครจะสูงใหญ่อะไรยังไงมาไม่นับถือและชนะจึงขาดทุนตอนนี้เป็นพระอะไรเป็นพระชนะจึงขาด ไม่เจริญเลยเพราะความเป็นมานะไอ้ตัวจิตมานะตัวนี้แหละเป็นทำให้คนไม่เจริญในโลกซึ่งทำให้คนไม่เจริญเลยตัวมานะเนี่ยมานะในตัวที่ขณะที่ตัวเองโง่แต่ตัวเองโง่ยังไม่รู้เรื่องยังไม่ได้สูงเลยแต่เราก็ถือว่าเราสูงลงตัวว่าสูงแล้วก็ปิดกั้นสิ่งสูงไว้แล้วมันอะไรมันจะเข้าอ่ะอันนี้ตรงๆก่อนนะเดี๋ยวจะอธิบายไปจนกระทั่งถึงระดับสูงวัยเริ่มประมาณนี้ตัวเราเองเนี่ยเราเองไม่รู้เราเองโง่และเอ็งน้อยเหมือนกับเราเองเป็นบ่อเปล่าเป็นกลุ่มเปล่าปิดปุ่มซะนี่ น้ำจะท่วมมายังไงก็ปิดมันสนิทเลยไม่ให้น้ำเข้าไอ้นี่มันโง่ธรรมดาโง่ง่ายๆพูดกันเป็นเบื้องต้นๆถือตัวว่าตัวเองมีแล้วทั้งนั้นที่ไม่มีนะแต่โง่หลงตัวว่ามีหลงตัวว่าเต็มหลงตัวว่าได้รู้ตัวว่าสูงเพราะฉะนั้นก็ปิดปุ่มเลยไม่ยอมรับใครนี่แหละเป็นตัวใหญ่ที่สุดแม้แต่โสดาบันพระพุทธเจ้าท่านก็ไม่ยอมไม่ยอมให้ให้เป็นเพราะใครจะใหญ่จะยิ่งมายังไงในโลกจะมีภูมิจริงมายังไงก็ตามถ้าไม่มีมานะนี้มาแล้วก็ไม่มานอกน้อมหรือว่าไม่มาลงกันกับคนอื่นโดยถือตัวถือตนมีอัตราเร่งใหญ่อยู่เลยแล้วก็อย่าเข้ามาดีกว่าก็เข้ามาแล้วก็ไม่มีอะไรเขาไม่มีรายได้อะไรไม่มีมีแต่ปิด ไม่มีอะไรข่าวการปิดนี่แหละเหมือนกับยกตัวอย่างวัตถุนี้ก็มันก็อาจจะหยาบๆเหมือนกันนะทีนี้ไอ้จิตใจเนี่ยมันละเอียดนะมันปิดจริงๆปิดสนิทแม้แต่อากาศก็ไม่เข้าอะไรก็ไม่เข้าวิญญาณก็ไม่เข้านะปัญญาเนี่ยก็ไม่เข้าจิตปัญญาจิตวิญญาณอะไรไม่เข้าปิดเป็นภัยอย่างยิ่งเลยคนอย่างนี้ยิ่งหมดทางพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าไม่มีทางเจริญไม่มีทางที่จะโสดาเธอเป็นผู้รู้เป็นจะเป็นอัจฉริยะไม่มีทางจะเป็นอริยะได้ถ้าไม่ตัดแต่งกายส่วนนี้ถ้าไม่ระเบิดอัตตาตัวถือตัวถือตนดังนี้ไม่มีทางเอาทีนี้คนที่ ไม่ถือตัวถือตนปานนี้เป็นคนที่มีจริงเป็นความไม่ใช่ไม่ถือตัวตนถือตัวถือตนเหมือนกันนั่นแหละมานะเหมือนกันพูดผิดไปขออภัยถือตัวถือตนเป็นมานะเหมือนกันแต่ว่าเป็นผู้ที่ไม่ใช่โง่ไม่ใช่องค์เปล่ามีภูมิปัญญาเข้ามาบ้างพอเปิดตุ่มหน่อยนึงครับพอเปิดตุ่มได้รับหน่อยนึงเท่านั้นรู้สึกตัวว่าเราได้เรามีแม้มีแล้วผยองเลยโอ๊ยมากเด็ดขาดเยอะแยะผยองตนแล้วก็หลงตนว่ามีมีแล้วได้แล้วแล้วก็ลงว่าสูงและยิ่งและเป็นตุ่มโดยไม่รู้ตัวเหมือนกันหลงหลงเลย ไม่มีใครอยากขยายใครยิ่งชอบก็เหมือนกันชั้นเดียวแต่เมื่อกี้นี้จะดีกว่าหน่อยนึงตรงที่มีภูมิขึ้นมาบ้างมีอะไรใส่ตุ่มเข้าไปบ้างแล้วก็หลงปิดไอ้ตัวปิดนี่แหละตัวกั้นนี่แหละคือตัวมานะก็ถือตัวเก่าไม่ยอมรับอะไรของใครอื่นอีกไม่ยอมรับเพราะอะไรของใครอื่นปิดเลยคนนี้ก็ตายขาดทุนไปเจริญขึ้นอีกเพราะว่าปิดกลุ่มซะแล้วไม่รับเพราะว่าต้องเป็นกลุ่มที่เปิดเสมอก็คือเราจะต้องมีปัญญารับรู้ของใครของใครเราก็ไม่ปฏิเสธดูวิเคราะห์ให้ดีกลางๆใจต้องเป็นกลางๆอันไหนดีอันไหนชั่ว วิเคราะห์อันนี้ดีเออดีถูกต้องเราเห็นด้วยครับอันนี้เราวิเคราะห์แล้วยังไม่เห็นด้วยเลยไม่รับนอกจากไม่เห็นด้วยบางทีเราเห็นว่าผิดชัดเอ๊ถ้าอย่างนี้ลุกลามไม่ดีผิดอย่างนี้ต้องจัดการแก้ไขแล้วก็จะช่วยเขาแก้ไขถ้าเราแก้ได้แก้ถ้าสมมุติว่าเราแก้ไม่ได้อันนี้ผิดหวังไม่เข้าท่าเราไม่เอาก็ไม่เอาเท่านั้นเองเราก็ไม่เอาต่างคนต่างไม่เอาอันนี้ก็วางไว้เราก็เอาอันที่เราเลือกไว้แล้วเราแก้ไขเขาเอารถก็ไม่ได้แล้วก็ถึงแม้จะเห็นว่ามันรุนแรงถ้าเปิดปล่อยไปก็เสียหายแต่เราเองเราก็ไม่มีทางที่จะไปแก้ไขอะไรเลยเราก็ต้องจำไว้ทีนี้ระดับหนึ่งเราวิเคราะห์แล้วเห็นว่าไม่ดี แต่อันนี้เราไม่แน่ใจไม่ดีนี่เราอาจจะถูกไม่ถึงเขาอาจจะดีนะแต่เรารู้ไม่ได้ยังไงเราก็เห็นอย่างนี้ก็ยังไม่ค่อยเข้าท่ายังไม่ดียังไม่ถึง 10 ถึงใจว่าเห็นด้วยยังไม่เห็นด้วยเลยแต่เราก็ยกไว้วันนี้เราก็ประมาณตนสิเพราะว่าในฐานะก็ดีหรือว่านายอะไรบางอย่างบางสิ่งก็ดีเราอาจจะรู้ไม่ถึงรู้ไม่เท่าเราก็ปล่อยไว้เลยอันนี้ยกไว้เลยปล่อยไปต่างหากเลยถ้าเราเกิดดีว่าเราต้องรู้หมดเราต้องเข้าใจหมดแม้แต่พวกนี้ในฐานะของผู้ที่เรายกก็เป็นใหญ่ยกเป็นครูเป็นอาจารย์เป็นผู้ที่เรานับถือเอาตัวอย่างเอาแบบอย่างมาตั้งเยอะแล้วก็ตามและยังจะไปคิดว่าเออเราต้อง ยิ่งกว่านั่นแหละตัวมายักษ์ใหญ่เราต้องสูงยิ่งกว่ามานะใหญ่เพราะถ้าอยู่ในรูปทุกอย่างที่ว่าเราอาศัยพึ่งพาเห็นว่าส่วนใหญ่หลายๆอย่างก็สูงกว่าเราและอย่างนี้ยกไว้ให้ก่อนเราไปอย่าเพิ่งไปคิดเราเข้าใจไม่ได้เราไม่เห็นด้วยอย่างนี้ไม่เข้าท่าเราก็ยกไว้เราก็ไปจัดการถึงแม้เราจะรู้ว่าไม่ดีเห็นชัดเลยว่าไม่ดีแต่อันนี้อยู่ในฐานะที่เราจะต้องปล่อยเราก็ต้องปล่อยวางไว้เฉยๆไม่ต้องไปจิตใจต้องเป็นจริงนะมันต้องการที่ว่าเรารู้อยู่บางทีเราอาจจะพูดบางทีเราอาจจะนำมากล่าวบางทีเราอาจจะเป็นจริงเอามาทำมาวิเคราะห์กันกับใครต่อใครที่สนิทสน ว่าที่ควรแล้วบ้างก็ยังได้เพื่อปรึกษาหารือเพื่อมันอดไม่ได้หรอกที่จริงแล้วมันจะต้องปรึกษาหารือกับผู้ที่สนิทๆอย่างนี้เนี่ยแม้จะเป็นครูเราแม้จะเป็นผู้ใหญ่เราก็เอามาวิเคราะห์กับเพื่อนฝูงดูแล้วอย่างนี้แต่ว่าจิตใจโดยจริงแล้วจะต้องเข้าใจว่าเราเองไม่ลบหลู่ดูถูกแต่เราอยากจะมีคนจะเห็นเหมือนเราหรือเปล่าวิเคราะห์เพื่อรู้เท่านั้นเองและจะมีคนเหมือนเราเราก็จะรู้ว่าเออมันก็เป็นแง่นี้ได้ทุกอย่างเป็นนี่ไง 2 แง่ได้ทั้งนั้นเราคิดเห็นอย่างนี้คนอื่นเขาจะคิดเห็นได้อย่างเราเป็น 2 แง่ใดทั้งนั้นในโลกนี้สมมุติมี 2 ไม่มี 1 มีดีแล้วก็มีชั่วขึ้นมาคู่มีชนต้องมีดีขึ้นมาสู้สิ่งที่ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนั่นเท่านั้นแหละมีหนึ่ง ถ้ามีขึ้นมาแล้วมีความเห็นอันนึงคนมองด้านหัวด้านหางมันก็จะต้องเห็นคนละอย่างกันทุกทีเพราะมีสิ่งที่โน้มน้าวมาให้รู้ตัวเดียวกันอันเดียวกันคนที่ว่าหัวนะคนนี้ก็พยายามหรือหัวของอันนี้ให้ด้วยได้ด้วยกันอย่างนั้นเรียกว่า ago ธัมโมวันนี้มาหานะสาธุแล้วมันก็จบพอมันจบอยู่ในตัวมันก็ปล่อยวางไม่ยึดถือแล้วก็รู้ไม่ยึดถือสิ่งที่มีอยู่เราก็จะปล่อยมันก็ไม่ยึดแล้วมันก็หมดกันก็สบายเพราะในช่วงที่เราเองเรายังรู้โดยสมมุติว่าอันนี้เป็นใหญ่อันนี้เรายกไว้เราก็จะต้องจิตใจเราต้องยกไว้แม้เราจะไม่เห็นบางสิ่งบางอย่างดีตามไม่เห็นด้วยเราก็จะต้องเก็บหรือปล่อยเก็บไว้เลยไม่ต้อง เกี่ยวข้องและสักวันหนึ่งในครั้งหน้าเราจะรู้เองว่าเราผิดหรือเราถูกเราดีหรือเราชั่วสิ่งนั้นที่เราท่านทำนั้นที่ท่านกล่าวนั้นที่ท่านยกนั้นที่ท่านใช้ขึ้นมานั้นเป็นอะไรเราจะรู้เองเราจะเข้าใจถ้าเรามีปัญญาดีๆเราจะเข้าใจไปหมดว่าบางทีบางสิ่งบางอย่างเนี่ยท่านต้องทำอย่างนั้นเพราะเหตุแค่นั้นแค่นั้นเช่นว่าฉันจะต้องเอามาฟรีมาใช้หมอนี่จะต้องเอามาฟรีมาใช้เพื่อชีวิตเป็นยาพิษนะเป็นยาเสพติดเป็นของไม่ควรจะเข้ามาในวุ่นวายอะไรในร่างกายของมนุษย์แต่หมอจะต้องใช้มอร์ฟีนเพราะว่าโรคอันนี้ของคนนี้มาใช้กับคนได้ไงเอามาฟรีมาฉีดสักคนเอาฝิ่นมาให้กินเอาเฮโรอีน ใช้อย่างนี้ผสมอะไรให้คนนี้เดี๋ยวก็ยุ่งกับยายเราไม่รู้เราก็ไปยึดมั่นถือมั่นว่านี่เป็นของไม่ดีโดยส่วนใหญ่เข้าใจแล้วก็ไม่ดีเป็นของชั่วเอ๊ะทำไมเอาชั่วมาให้เขาอ่ะเราไม่รู้หรอกว่าเฉพาะคนนี้หรือบางโอกาสอันนี้เราจำเป็นจะต้องเอาสิ่งนี้มาให้คนนี้กินต้องเอามาฟรีมาฉีดให้คนนี้ด้วยเพราะจำเป็นทีนี้เราก็ไม่รู้ว่าไม่รู้เราก็ไม่เข้าใจเราเองเราไม่จำเป็นต้องใช้มอร์ฟีนก็จริงอยู่แต่เราก็ไม่รู้ว่าท่านทำอะไรท่านทำงานอะไรท่านใช้อะไรหลายๆอย่างพวกนี้เราไม่รู้ดังนั้นบางทีมันอธิบายเป็นมุมๆอะไรพวกนี้เราก็ต้องฟังถ้าเราเข้าใจได้เราเข้าใจเข้าใจช่างเจตนาเข้าใจทั้งหลักเกณฑ์ด้วย ทีนี้หลักเกณฑ์ที่ใช้อย่างที่ว่านั้นมันก็ล้วนแล้วแต่เป็นปฏิภาณรู้แล้วแต่เป็นความความรู้ที่จะสามารถโน้มเอ็นกับเมนให้ไปทิศไหนทิศไหนเป็นเป็นปฏิภาณเป็นสิ่งที่ต้องการคำอธิบายทั้งนั้นเพราะอะไรอันนึงอะไรจะไปต่อหัวออกไปทางนี้มันก็จะเอนไปทางเหนืออีกอันนึงถ้าเรามาต่อผมไปสุดท้ายมันก็คิดเองว่าสุดท้ายจริงๆหนึ่งที่ใครยึดไว้แล้วเป็นสิ่งสิ่งหนึ่งเราจะให้ไปทางไหนเราก็ต้องต่อไปทางนั้นเราเห็นแล้วว่าสิ่งสิ่งหนึ่งในคนที่เขาไม่รู้เราสิ่งสิ่งที่เขาเองไปทางไหนผู้มีตาดีหรือเป็นผู้เป็นอาจารย์เป็นครูจะรู้ว่าอ๋อนี่คุณเองไปทางนี้ท่านก็จะต่อถ่วงทางนี้ไว้ให้โดยน้องมาทางนี้ เอไปทางเหนือไปทางใต้ถ้าท่านนี้เอไปทางใต้ท่านก็จะโน้มไปทางเหนือให้จริงอย่างนี้เป็นนโยบายและเป็นอุบายหรือเป็นสิ่งของเป็นผู้เป็นอาจารย์เป็นครูท่านจะใช้เราอาจจะล่วงรู้ไม่ถึงนอกจากโลกรู้ไม่ถึงแล้วเรายิ่งไม่เห็นด้วยเรายิ่งมีทิศที่ตรงกันข้ามก็แน่นอนที่จะเห็นคัดค้านเป็นจริงเด็ดขาดเลยเพราะถ้าเผื่อว่าเราเองเรายอมรับว่าคนนี้เป็นครูเป็นอาจารย์หรือคนนี้เป็นผู้ที่จะช่วยเหลือเราได้แล้วเราอย่าเพิ่งไปคัดค้านก่อนเราปล่อยให้เสียยกไว้เป็นสติวินัยเป็นสติวินัยจริงๆก็ไม่เกิดมานะ สตรีวินัยหมายความว่าเราจะต้องรู้ว่าเป็นนัยยะอันยิ่งวินัยยะแปลว่านัยยะอันยิ่งเป็นระยะอย่างสูงและเราก็ต้องยกให้ว่าผู้ที่เป็นอรหันต์นั้นก็ท่านไม่มีผิดท่านย่อมมีสติที่จะรู้นัยยะอันยิ่งสติวินัยท่านจะมีสติที่จะรู้ในยะอันยิ่งของท่านเองถ้ามีสติสัมปชัญญะและปัญญาตามมาของท่านเองสติสัมปชัญญะปัญญามันเป็นตัวเกิดตามกันถ้าย่อมมีสติย่อมมีสัมปชัญญะย่อมมีปัญญาที่จะรู้นัยยะอันยิ่งของท่านเองเพราะฉะนั้นเรายกไว้ว่าเป็นสติวินัยของท่านยกไว้ว่าเพราะท่านเป็นอะไรเพราะถ้าองค์ไหนที่เราถือว่าเป็นอรหันต์ อยากฟังเพลงโทษเลยเพลงโทษแม้พระอริยะนั้นอัตตะวินิบาตนรกใหญ่เพลงโทษเนี่ยเราก็ผ่านมาแล้วสูตรที่เราเคยสอนกันมาเราเคยกล่าวว่าเจ้าถ้าเคยกล่าวถึงโทษพระพุทธเจ้าอริยะบาปภัยลึกซึ้งขนาดไหนพระอริยะถือว่าเป็นผู้ฉลาดเหมือนเราเป็นอริยะขนาดนี้องค์นี้ถือว่าท่านอริยะยิ่งกว่าแม้ตามสมมติว่าเป็นภันเตแล้วก็ยกไว้ว่านี่เป็นอริยะสมมุติเป็นผู้ที่สูงกว่าหรือเป็นผู้เหนือกว่าเป็นผู้ที่ยกไว้เราก็ยกไว้เราอย่าไปเพ่งปล่อยเสียเพราะไม่อยู่ในหน้าที่เราต้องรู้สมมติสัจจะให้ชัดเราใช้สมมติสัจจะเราก็ใช้สมมติสัจจะส่วนเราจะใช้ประมาณคนที่เป็นภันเตโดยรูป โดยวินัยโดยระเบียบโดยกฎแต่โดยปรมัตถ์โดยเรื่องจริงสูงและภูมิธรรมสู้เราไม่ได้แม้สู้เราไม่ได้เราก็จะต้องเกรงใจเราก็จะต้องรู้ว่าโลกเขายอมรับส่วนหยาบก็ต้องยกเป็นพันปีอยู่แล้วเพราะเราจะสอนคนที่โลกเขาก็ยอมรับและตัวท่านเองท่านอาจจะมีมานะถือว่าตัวท่านใหญ่กว่าด้วยแล้วจะสอนคนที่มีมานะใหญ่กว่านี้ยากต้องระวังที่สุดเพราะการที่จะสอนต้องมีปฏิภาณต้องมีความชาญฉลาดที่จะให้ท่านรู้ตัวที่จะสอนท่านได้ถ้าถ้าไม่มีมานะของท่านเองแล้วท่านอนุญาตให้เราสอนแล้วท่านรับนับถือท่านเห็นด้วยว่าคนนี้แม้จะเป็นน้องแต่มีผู้มาทำที่เราเคารพนับถือเพราะอย่างนั้นคุณก็คุณก็สอนได้สบายไม่มีมานะคุณก็สอนท่านที่เป็นพันปีนั้นได้ช่วย เพื่อฝ่ายอบรมเกื้อกูลได้สบายแต่ตามจริงแล้วมันไม่เป็นอย่างนั้นง่ายๆนะโทรมานะสังโยชน์เนี่ยมันไม่ใช่ตัวเล่นๆนะตัวผีร้ายสำคัญเลยนะตั้งแต่โสดายันจะเป็นอรหันต์เลยนะไม่ได้ไม่ลดไม่รักก็ไม่ได้เป็นแม่โสดารดน้ำมาได้หน่อยแล้วก็ยังจะต้องเป็นอะไรต่ออะไรก็ต้องลดทั้งนั้นเลยจนกระทั่งมาจะมาเป็นพระอรหันต์ก็ได้อนาคามีแล้วไอ้ตัวมานาดียังต้อยติ่งต้อยติ่งอยู่เลยยังทำเป็นผีร้ายที่จะกวนจ่ายกวนนานกว้างยาวมากการซื้อตัวที่ตนจะล้างตัวตนมันใช่เรื่องเล่นเพราะมันไม่ใช่ตัวตัวเบาๆบางๆไม่เจ็บตัวขี้หมาเลยมันเป็นตัวขี้ไก่เลย ไม่ละแวกระวังตัวมานะตัวนี้แล้วก็แพ้ภัยตัวแพ้ภัยตัวบาปภัยจะทำเอาเราแย่นะทนได้ก็ต้องพยายามที่จะต้องตรวจมาณต่างๆให้ดีสิ่งที่ควรยกไว้ยกไว้สิ่งที่เห็นว่าอันนี้คิดมากคิดสิ่งที่อันนี้เราเองเราเห็นแตกต่างเราจะขัดสมควรแล้วก็ค่อยทำกินยาเรียกว่าเป็นผู้ที่รู้ระดับแต่ทีนี้เรื่องที่ต่อมาท่านไม่มีในกลุ่มท่านมีว่างในกลุ่มทีนี้ท่านมีมาก ถ้ามีมากแม้เราเต็มตุ่มแบ่งเป็น 3 ระดับนะถ้าไม่มีว่าไปแล้วมีขั้นมีอยู่ได้รับมาบ้างทีนี้ท่านมีเต็มตุ่มผู้ที่มีเต็มตุ่มเองนั่นแหละเป็นผู้มีภูมิที่จะรู้ว่าแม้เราเต็มตุ่มแล้วก็จะคือผู้ที่เป็นพระอรหันต์คือผู้ที่หมดตัวหมดตนแล้วเต็มตุ่มแล้วผู้นั้นกลับไม่มีเลยเห็นไหมว่ามีก็ไม่มีมันอันเดียวกันผัวมันเต็มตุ่มแล้วกลับปุ่มนี้ว่างหมดเลยฟังดีๆนะถ้าฟังอันนี้ขายออกแล้วก็จะไม่มีมานานเลยมนุษย์น่ะผู้ที่กลับเต็มกลุ่มแล้วนี่คือผู้ที่กลับว่างเลยผู้ที่ไม่มีผู้ที่มีเต็มนี่แหละคือผู้ที่ไม่มีเลย บ้านเดียวกันสมุทร 2 ส่วนนี้ถ้าถึงที่สุดอันหนึ่งแล้วต้นทุนที่สุดอันหนึ่งมันจะปากพูดนะเป็นสภาพจิตเป็นจริงเลยมันไม่เต็มตุ่มพับแล้วก็พวกนี้หมดมานะเลยพวกนี้มีวิชาความรู้เต็มขับไม่ถือว่าตัวเองมีวิชาความรู้เลยกับภาควิชาความรู้ออกทิ้งหมดมันก็จะเป็นธรรมดาธรรมชาติของมันมันมีแล้วใครว่าไม่มีหรือไม่มีอะไรก็แล้วแต่เรามีอยู่คนอื่นว่าเราไม่มีเลยได้ได้ทันทีและการกระทำตัวเป็นผู้ไม่มีเลยผมสั้นจึงว่างๆแล้วเปิดด้วยผมท่านจึงว่างว่าแล้วเปิดด้วยใครจะเอาอะไรมาอย่างไรทีนี้แม้ละเอียดเล็กน้อยสุดคุ้มประณีตเข้าในกลุ่มได้ ง่ายขึ้นสบายขึ้นท่านจึงไม่มีวันที่จะเต็มตุ่มได้อีกเลยตลอดนิรันดรนิรันดร์กาลสำหรับพระอรหันต์ไม่มีวันจะเต็มตุ่มได้อีกเลยไม่มีมานะเลยจะไม่ปิดตุ่มอีกเลยในนิรันดร์กาลฟังให้ชัดฟังไม่ชัดเพราะการหมดการถือเนื้อถือตัวหมดใครจะสอนเราก็ได้ใครจะว่ายังไงก็ได้ใครจะถูกจะทวงยังไงก็ได้คนนั้นจะแสดงผิดก็ได้คนนี้จะแสดงถูกยังไงก็ได้หมดเลยฟังแล้วก็วิเคราะห์อ๋ออันนี้ดีอันนี้ถูกอันนี้เขาทำสักทีอันนี้เป็นไปได้แต่ราวอันนี้เป็นไปไม่ได้แล้วก็ปล่อยอันนี้เป็นเขาเป็นเรารู้เรารู้เขาสบายเลยอันนี้ดีเราก็วิเคราะห์เอาดีไม่ดีถ้าจะรู้เนี่ยปัญญาของแต่ละคน แต่ละท่านแต่ละท่านมีปัญญาที่จะรับดีรับชั่วตามสมมุติถ้ารู้ว่าสมมุติดีก็สมมุติว่าสมมุติถูกก็สมมุติผิดก็สมมุติมีก็สมมุติไม่มีก็สมมุติมีถ้าสมมุติไม่มีก็สมุดถ้ารู้แน่รู้แท้ไม่ยึดมั่นถือมั่นเลยเห็นรับหยุดด้วยแต่สิ่งที่เธอควรยึดด้วยตามควรท่านก็ยึดด้วยจึงจะไม่ยึดสนุกปล่อยก็ปล่อยเลยปล่อยก็ปล่อยได้สบายส่วนความรู้หรือส่วนที่จะเพิ่มใส่ตุ่มอย่างที่ว่านี่เป็นอะไรต่ออะไรก็ตามแต่มันจะเข้ามาแม้เล็กน้อยแม้ละเอียดสมมุติว่าท่านเป็นอรหันต์หมายคำว่าท่านจะจบแล้วอรหันต์เนี่ยขออธิบายคำว่าอรหันต์ขยายนิดนึงเอาทหารแปลว่าปลายแปลว่ายอดแปลว่าพูดถึงที่สุดคือแปลว่า ถ้าเป็นแถวก็เป็นผู้ที่อยู่หัวแถวถ้าจะอธิบายถึงเรื่องของเจโตวิมุตติก็หมายความว่าว่างสุดยอดของความว่างไปได้สุดที่รวมไม่มีถ้าจะบอกว่าเจโตหมายความว่าไอ้ตัวไม่มีไม่มีอะไรมีปัจจัยมีสิ่งที่ประกอบไม่มีโลภะไม่มีโทรศัพท์ไม่มีโมหะไปเรื่อยๆ 3 ตัวใหญ่เขาก็กิเลสมูลนิธิชัดเจนรู้อาการเขากิเลสก็ไม่มีในตัวเป็นสุดยอดปลายแล้วนั่นเป็นของเฉพาะตนเป็นเกย์โตไปหมดเฉพาะตนเพราะอ่านให้ชัดแล้วก็ถึงที่สุด รหัสตากฝนน่ะคือว่าต้นอรหัตตาอัดตะตัวเราตัวเราไม่มีแล้วอันนั้นรหัสป๊าทีเมื่อเอาเราไปเทียบกับคนอื่นเป็นตัวบุคคลที่นี่เหมือนคนที่อยู่หัวแถวนี้เป็นอรหันต์เป็นผู้อยู่สูงกว่ากับมีแต่ตัวที่มียกไว้หรืออีกอันนึงเราไม่ควรเรียกอรหันต์ไม่ได้เหมือนกันคือปลายแถวไม่ใช่หัวแถวและเอาคำภาษาไทยมาเรียกว่าปลายกับปลาได้มันก็ปลายแถวคนนั้นคือน้อยที่สุดเลยที่สุดไม่มีถ้าไปเอาไปเรียกเจโตไปหมดแล้วก็เหมือนกับตัวปลายสุดตัวที่ไม่มีเลยกิเลสไม่มีแต่ถ้ามาเรียกคนและเป็นตัวบุคคลตัวตนเราเขาคือผู้ที่อยู่สุดหัวอาหารเพราะฉะนั้นก็อยู่ส่วนหัวด้วยอรหันต์เรายกไว้สติวินัยที่ว่าเมื่อกี้ ถ้าจะทำผิดทำถูกถ้าจะทำดีทำชั่วเรายกให้หัวแถวไม่ไปวุ่นวายไม่ไปไม่ไปเอาท่านมาเพ่งมาโทษอะไรถ้าไม่เป็นเช่นนั้นแล้วไม่มีสมุนไพรนี่เป็นเครื่องตัดสินให้เป็นเครื่องกระทำให้ยิ่งอธิการหมายคำว่าทำให้ยิ่งกรุณาแปลว่ากิจการการที่จะทำให้ยิ่งทำให้ดีอธิการคณะสมถะสมถะหมายความว่าทำให้มันเรียบร้อยลงทำให้มันสงบลงทำให้มันเป็นไปดีสงบเรียบร้อยเพราะถ้าเผื่อว่าเราเองเรายังมีจิตที่ไม่วางได้เป็นไปไม่ได้ตัดสินไม่ได้เราก็จะไม่สงบเรียบร้อยเมื่อเราเอามาตกลงกันในจังหวัดสมุทรสาคร แล้วมันจะติดวินัยและหมายความว่ายกไว้ว่าเป็นของพระอรหันต์แล้วยกไว้เลยปล่อยไว้เลยมันก็เรียบร้อยเราก็ไม่มีอะไรเรื่องราวอะไรจิตของเราต้องเป็นถ้าจิตของเราไม่เป็นแล้วมันก็ขวางดีหรือแม้แต่ที่สุดบอกว่าอ้าวคุณยังไงอยู่เอ้าหาพวกยายปูยาสีกาหาพวกหรือพวกส่วนใหญ่ก็เห็นอย่างนี้นะคุณเองคุณเห็นอย่างนี้มันพวกน้อยส่วนน้อยนี่คุณต่อยก็น่าจะยึดเลยปล่อยตามหมู่ใหญ่เขาดีกว่าอย่าไปยึดติดกับงูใหญ่เห็นดีเห็นชอบตัดสินแล้วก็หยุดเถอะเรียบร้อยอย่าขัดอย่าขวางเลยเรียบรื่นไปตามหมู่ใหญ่ๆอาจพิจารณาสมถะทั้งนั้นเป็นเรื่องของการตัดสินเป็นการทำวินัยของพระพุทธเจ้า พูดแล้วก็อธิบายให้ฟังเพราะการที่จะเป็นอยู่โดยราบรื่นสงบเรียบร้อยแม้แต่กรรมวิธีที่เราตัดสินเป็นธรรมอธิษฐานเป็นธรรมในธรรมเราก็ต้องมีต้องมีอธิการสมถะถ้าไม่มีอธิการสมถะในตนนะผู้ที่เป็นหัวหัวแถวเป็นอาหารผู้ที่จะยกไว้ยอดยกก็ยกไปใหญ่แล้วก็ยังเป็นเพลงถือมานะเหนืออยู่คุณไม่อาจพิจารณาสมถะแล้วคนนี้ยกเลิกเป็นอาหารถ้าจะทำผิดทำถูกถ้ารับผิดชอบของท่านเองพระพุทธเจ้าท่านจะสมบูรณ์พระพุทธเจ้าท่านชี้ว่าแล้วผู้ใหญ่ชี้ว่าคนที่อรหันต์และยกไว้คุณก็ไม่ยกคงจะไม่เที่ยงโทษๆอยู่อย่างนั้นคุณทุกข์เปล่าๆพวกเปล่าๆเลยขาดทุนแล้วไม่เข้าเรื่องอะไรโดยยิ่งโดย แล้วโดยยิ่งไปยกเอาผู้ที่อยู่หัวแถวโดยสมมติซึ่งเราเข้ามาเราก็นับถือแล้วว่าคนนี้เป็นอาจารย์อรหันต์นะคนนี้อรหันต์คนนี้เป็นอาญาอาจารย์ของหมู่อย่างสมมุติว่าในอโศกเนี่ยผมเป็นเป็นหัวหมูเป็นอรหันต์ของหมู่หัวแถวแล้วก็จะแปลว่าอรหันต์ว่าเจโตวิมุตตินี้ตัดไปก่อนอันนี้เป็นบุคคลตัวตนเราเขาแล้วอรหันต์คือพูดอยู่หัวแถวผู้อยู่ปลายต้นผู้ผลิตก็อยู่เอาคำว่าต้นผู้อยู่หัวแถวอยู่ต้นแถวหัวสุดเพราะอยู่ที่สุดสูงสุดของอนาคตใหญ่ขัดขวางไม่เห็นด้วย ไม่มีสติวินัยแม้แต่งูใหญ่เขาก็คนอื่นเขาก็เห็นด้วยอย่างมากก็เห็นด้วยที่จริงเขาก็เห็นด้วยแล้วสมมุติว่าขาวินัยโดยพยายามที่จะมาทำให้เข้าใจอธิบายทำความเข้าใจกันให้เข้าใจกันเรียบร้อยรถทัวร์ดีก็ยังแขวงยังยังขัดยังขืนยังอะไรต่ออะไรทำเข้าใจไม่ได้แล้วถ้าได้หมู่เข้าใจหมดแล้วใหญ่กว่าหมู่ทุกคนเห็นด้วยแล้วถ้าบวชเสียงก็เห็นมากแล้วส่วนน้อยที่เหลืออยู่เท่านั้นก็ยังไม่ยังขาดๆๆอยู่หรือยิ่งตัวสติวินัยก็ต้องยกไว้เราต้องยอมให้เป็นหัวต้องยอมให้เป็นเอกต้องรู้จักปล่อยอันนี้จัดไว้คุณก็ไม่ เลยสักประตูสักอันคุณก็จะต้องขวาๆมันเป็นมานะฟังพูดง่ายๆว่าคุณเองคุณจะมาทำตามคนนี้แต่คุณเอกคุณไม่เอาตามคนนี้ฟังดีด้วยภาษาแค่นี้นะถ้าคุณมาเอาอะไรคนนี้เป็นนำนะแล้วคนอื่นก็จะต้องไปด้วยกันแล้วก็จะมีด้วยกันแล้วก็ใช้หัวพวกนี้เป็นเผด็จการหรือเปล่าพวกนี้มันเป็นเผด็จการพยายามปรึกษาหารือแล้วก็พยายามใช้ปัญญาใช้เครื่องใช้อะไรต่ออะไรอยู่เราก็ยังเข้าใจไม่ได้เราก็อยากจะฟังๆมันก็เป็นของเราเองให้ความคนนั้นก็เป็นของคนนั้นมันเป็นซวยซะส่วนตัวเองไม่สวยก็ส่วนเกินตัวเองเกิดจากนี้อยู่เราก็ไม่มีผลดีขาดทุนจึงเรียกว่าแพ้ภัยตัวบาง ระวังมานะแพ้ภัยตัวอย่างอย่างไรเรียกว่าซวยเปล่าๆแล้วเราก็จะต้องระวังให้สำคัญแล้วก็ตรวจตราให้ดีอย่าให้มีไว้ผมเองผมมีอุปชามาตั้ง 2 คนในชาตินี้อุปชาคนนึงเป็นที่เจ้าคุณอีกคนนึงเป็นพระครูอุปัชฌาย์เจ้าคุณเนี่ยท่านเองท่านไม่เคยสอนผมเลยมีแต่นักเข้านั่งฟังในหมู่ท่านก็สอนหมู่ไปพลางๆส่วนส่วนตัวที่จะต้องไปสอนแต่ว่าไม่เคยสอนมีเคยเอาไปสอนอยู่ครั้งหนึ่งซึ่งจะได้รับบัญชามาจากสมเด