210315-185 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน185-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt
เนื้อหาในไฟล์
พุธที่ 15 มีนาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระวชิระได้อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกอาตมาทำวัตรกันต่อเราได้บรรยายถึงสารธรรมไปตอนที่เมื่อพระอานนท์ได้ทำงานต่อเมื่อพระพุทธเจ้าได้โปรดให้หายจากโศกเศร้าอาดูอะไรแล้วโดยที่เป็นพระพุทธเจ้าบอกว่าท่านจะปรินิพพานแน่พระอานนท์ก็อดทนโศกเศร้าไม่ได้ร้องไห้พุทธเจ้าไปตามมา จงอธิบายธรรมะให้คลายใจจนกระทั่งเสร็จแล้วก็ให้ไปตามกษัตริย์วันละกษัตริย์ต่างๆบอกว่าเข้ามาไปส่งข่าวเขาบอกว่าเขามาหน้าพระพุทธเจ้าจะปรินิพพานขึ้นในคืนนี้แล้วเดี๋ยวจะไม่รู้เขาจะมาตีโพยตีพายว่าพระพุทธเจ้ามาปรินิพพานถึงถิ่นถึงที่แล้วไม่ได้เข้าเฝ้าเป็นโอกาสสุดท้ายจะไม่ดีพระพุทธเจ้าพระอานนท์ก็ไปตามวันรัฐกษัตริย์มารักษาก็ร้องไห้คร่ำครวญอะไรกันไปตามที่ว่านั้นพระพุทธเจ้าก็จัดให้จัดให้เข้าเฝ้าโดยฐานชื่อถวายทีละพวกจนเสร็จไป แล้วก็มีสุภัททะปริพาชกหนุ่มมีโอกาสมาเข้าเฝ้า Small Talk ถามสิ่งที่ตนเองข้องใจก็คือมาถามว่าลัทธิมันเยอะนักอันไหนผิดอันไหนถูกพระพุทธเจ้าก็ตรัสห้ามเสียผมอย่าลืมอันนั้นมัวแต่ถามแต่ตกแต่ไทยกันเถียงกันคนนั้นดีคนนั้นไม่ดีมันไม่ทันเวลาแล้วล่ะท่านก็เลยตัดถึงเรื่องสมณะที่จริงสมรรถนะที่แท้ให้แก่สุขภาพเมื่อวานนี้ได้เล่าถึงภาพทีมไปถึงสุภัททะมีสุภัททะชื่อสุภัททะเนี่ยอีกองค์หนึ่งที่เรียกว่าแก่ สมเด็จวัดสุทัศน์แก่เป็นพระลูกศิษย์ของพระกัสสปะกันซึ่งมีเหล้าโยงใยไปให้ฟังว่าพระสุทัศน์แก่นั่นน่ะลูกค้าว่าพระพุทธเจ้าปรินิพพานจากชาวบ้านเขาถือดอกมณฑารพผ่านมาก็จะไปเห็นแปลกทักถามแล้วก็ได้ความว่าพระพุทธเจ้าปรินิพพานมาแล้วหลายวันแล้วประกันสุขภาพได้ยินข่าวว่าดีใจพระพุทธเจ้าตายคือได้ก็ดีอยู่แล้วก็มีแต่ดุจะด่าแต่ว่าอะไรเงี้ยตามประวัติศาสตร์เงิน ซึ่งเป็นสิ่งไม่สมควรไม่น่ากล่าวแต่ก็มีจริงก็มีจริงได้และสุภ
อ่านต่อ
ัททะนี่ก็เลยเล่าโยงใยละเอียดพิสดารลงไปให้ฟังว่าย่อมเป็นลูกศิษย์ของกัสสปะย่อมไม่เข้าใจในพุทธคุณอันมากเพราะว่าเป็นสายเปย์โตเป็นผู้ที่ไม่เข้าใจอะไรลึกซึ้งแล้วก็มีหลายอย่างที่มันจะต้องทำให้คนที่เป็นสาวกหรือเป็นลูกศิษย์ของศิลปะและเคารพนับถือพระพุทธเจ้าในหลายอันเพราะว่าเขาจะปะมีความเก่งไปในเชิงหนึ่งคนที่มาศรัทธาร่วมสมัยพุทธศาสนาก็มีจริตมีศรัทธา ไปเทอม 1 เป็นเชิงเจโตเด่นจงจิตเด่นสวดพระพุทธเจ้านั้นเป็นเชิงปัญญาเด่นมันคนละทิศกันเพราะฉะนั้นจึงทำให้แม้แต่อยู่ในยุคสมัยพระพุทธเจ้ายังอยู่แท้ๆเขายังติเตียนพระพุทธเจ้าได้ลงคอเขายังไม่ศรัทธาเลื่อมใสพระพุทธเจ้าได้ไม่ใช่ของแปลกเลยเพราะว่าเมื่อแขนงของจิตความเห็นของของจิตของจริตมันไปคนละทางคนละความเห็นเพราะฉะนั้นมันจะศรัทธาไม่ได้เขาศรัทธาพระกษัตริย์ซะยิ่งกว่าพระพุทธเจ้าเป็นลูกศิษย์พระบาทได้แต่ไฉนไม่ศรัทธาอาจารย์ของพระกัสสปะ มันน่าประหลาดไหมที่ไม่ศรัทธาอาจารย์พระกัสสปะนั่นน่ะถ้าเข้าใจด้วยรากเหง้าแล้วไม่น่าประหลาดเพราะว่าถ้าผู้ที่มาศรัทธาพระกัสสปะก็มีรากเหง้ามาในทางจริตของพระกัสสปะคือทางเจโตทั้งได้ด้านซ้ายศรัทธาส่วนพระพุทธเจ้านั้นเป็นปัญญาธิกะเน้นไม่ได้ทางปัญญาซึ่งมีจริตมาทางปัญญาต่างกันกับ ลูกศิษย์เขาบอกกับสปาเองแช่งด่าว่าอาจารย์ของอาจารย์ได้เพราะว่าไม่เข้าใจไม่พอซึ่งถ้าเข้าใจโดยจริงแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไรเป็นเลือดออกสงสารออกหน้าเอ็นดูหรือออกน่าสงสารด้วยซ้ำไปใครจะว่าไปแล้วเราโกรธเขาไม่ได้เพราะจิตจริงเป็นจริงก็แสดงความจริงใจนะว่ากันจริงแล้วเราก็แต่มันเป็นกรรมกิริยาที่บาปเวรกรรมกริยาที่ใครเห็นแล้วใครก็มันไปเชิงที่จะต้องเป็นวิบากเป็นสิ่งที่ไม่น่าชอบใจมันชอบที่ใครก็ไม่ชอบในเมื่อเขาศรัทธาพระพุทธเจ้าแล้วใครมาลาลาพระพุทธเจ้าคนนั้นก็ได้รับวิบากเองได้รับกรรมเอง แม่ของเขาโดยตรงแต่พูดทำไม่รู้พูดพูดอะไรก็ไม่รู้หรอกเป็นความเป็นจริงของเขาเพราะเราจะต้องรู้ความจริงอันนี้แล้วเราอยากทำในสิ่งที่ไม่น่ากระทำถ้าผู้ใดรู้เท่าทันแล้วมันก็ทำเสียได้มันเป็นความสำเร็จลงแต่เรายังไม่รู้เราก็ต้องเราเรียนเราก็ต้องศึกษาให้เห็นจริงว่ากุศลอกุศลอย่างไรเพื่อเป็นอกุศลเราก็อย่าทำแท้ๆให้ได้มันไม่ดีแล้วก็ไม่ควรจะมีแม้แต่จิตที่จะเป็นอย่างนั้นพระนี่ก็เล่าประกอบพิธีให้เห็นชัดเด่นขึ้นไปอีกว่ามันเป็นรากเหง้ามันเป็นเหตุเป็นผลมันเกิดอย่างนั้นแหละเป็นความเป็นจริงทีนี้พอกับสัตว์ป่าแล้วก็บทบาทของพระกัสสปะก็เป็นไปตามที่ ทำเป็นนิยายหรือว่าเป็นประวัติก็มันก็ไปเฝ้าพระพุทธเจ้าไปปราบศพเคารพศพแล้วก็ศพก็เกิดการเผาไหม้ขึ้นโดยไม่จำเป็นที่จะต้องเอาไฟไปจุดก็คืออธิบายพิสดารเป็นธรรมอธิษฐานให้ฟังแล้วเพราะเมื่อเจโตมาถึงกับปัญญาครบพร้อมแล้วเป็นอุปโภคของวิมุติไม่มีใครไปทำอะไรมันเกิดของมันเองมันถึงสูญญตาถึงขั้นจะทำลายกิเลสและทำลายลงไปเองถึงขั้นจะถึงจุดว่างก็ว่างเองถึงนิพพานพลาดกันนิพพานเกิดทันทีเองจะเป็นอนุบาลท่าจะเกิดโรคภัยไม่ไปเผาขึ้นมีไฟเกิดพฤศจิกายนเองไม่สรีระของพระพุทธเจ้าไป บริสุทธิ์บริบูรณ์ลงไปเองก็เป็นเรื่องจริงเป็นเรื่องธรรมดาแต่เมื่อเจโตวิมุติปัญญาวิมุติเข้าร่วมกันเป็นอุปโภคก็ไปหมดแล้วถึงจุดครบพอดีก็พอดีสุดรอบถึงจุดที่ตัดสินได้ขยายขอบขยายเขตก็พอเพียงพอคือขอบเขตของพุทธที่ขยายไปไกลไปกว้างใหญ่เพราะงั้นเป็นขีดกำหนดเขตใหญ่เขตกว้างขนาดไหนแล้วก็คือการบอกตัวเป็นพุทธะอันนึงของพระพุทธเจ้ามันอยู่เสมอเขตนั้นเสมอขนาดนั้นมีประมาณเท่านั้นเลยกว่านั้นไปอีกไม่ใช่พุทธะ ประวัติพระกัสสปะก็จึงมีสภาพบอกเขตกว้างเขตใหญ่อันนึงให้แก่พระพุทธเจ้าได้แล้วก็ทำแกนทำรากฐานเชิงของพระกษัตริย์พระกัสสปะมีบทบาทในศาสนาพอสมควรให้เห็นได้ว่าแม้แต่ผู้ใดยึดมั่นถือมั่นในลัทธิเดียรถีย์อื่นๆเรียนมามากรู้มามากเชื่อมั่นในทางเหตุผลของคนอื่นมามากก็ยังไม่เข้าใจศาสนาพุทธได้เข้าใจแล้วก็ถึงขั้นวิมุตนิพพานอย่างพุทธได้เหมือนกันแต่ได้แล้วก็ยังมีวาสนาบารมียังมีอะไรต่ออะไรที่ยังติดตัวอยู่เป็นอย่างอย่างของเดียรถีย์อยู่อีกเยอะเหมือนกันเพราะอันนี้ขนาดนี้ถือว่าอนุโลม ถ้ามีอะไรที่เป็นไปขนาดพูดกับสัตว์ป่าถือว่าต้องอนุโลมอยู่ในขอบเขตของศาสนาพุทธจึงเป็นผู้บอกเขาบอกเงื่อนเขาศาสนาพุทธเป็นตัวสำคัญเป็นองค์สำคัญของตัวอย่างเรื่องของสิ่งที่มันไม่เป็นมันมีปนกับอันอื่นๆบ้างท่านก็ได้อนุโลมเข้าไปเป็นตัวอย่างขนาดนี้ก็วกกลับมาถึงสุขภาพเมื่อพระพุทธเจ้าได้รับฟังแล้วแต่ท่านก็เลยกลับถึงสมรรถนะที่แท้จริงอันนี้เป็นสาระสำคัญที่สุดก็หนุ่มจะได้ได้จากพระพุทธเจ้าโดยตรง ถ้ากลับถึงสมรรถนะที่แท้จริงมีเฉพาะในศาสนาที่มีอริยมรรคประกอบด้วยองค์ 8 ไม่มีในศาสนาที่ไม่มีอริยมรรคมีองค์ 8 แผ่นยืนยันว่าศาสนาพระพุทธเจ้านี้มีสมรรถนะที่แท้จริงเพราะเป็นศาสนาที่มีสัมมาคารวะองค์ 8 มีพระอริยะระดับ 4 ขั้น 4 ตอนรายละเอียดบอกเลยมีเหตุมีปัจจัยปฏิบัติดีปฏิบัติชอบละสังโยชน์ได้มีสมาธิคือคุณภาพคุณภาพของทิฏฐิคุณภาพของความเห็นคุณภาพของจิตดำริได้รับออกได้ดำริจะทำ ได้ขนาดนี้ขนาดนี้ก็ทำได้ขนาดนี้มีกิเลสตัณหาที่เกี่ยวด้วยเหตุปัจจัยขนาดนี้ก็สามารถปรับปล่อยได้ขนาดนี้ก็เป็นพระอริยะขนาดโสดาบ้างถ้าได้ดีขนาดนี้เป็นสันติภาพบ้างถ้าได้ขนาดนี้ขนาดนี้ก็เป็นอนาคาจะได้ถึงบริสุทธิ์โลกส่วนหมดชัดเจนรู้จิตใจจะติดรูปนิพพานก็เป็นพระอรหันต์เพราะฉะนั้นปัจจัยแต่ละอย่างแต่ละอย่างถ้าเรารู้เรื่องรู้แล้วเราก็เริ่มลดลดลดลดลดให้ขาดก็เป็นเรื่องของจิตที่ลดลงไปให้ขาดถ้าเอามารวมไปกระทั่งตัวบุคคลแล้วก็เปรียบเทียบ สิ่งที่ต่ำที่ชั่วปล่อยมีคุณธรรมบ้างในปีส่วนรู้ด้วยปัญญาว่าอย่างนั้นอย่างนี้ไม่ควรกระทำชัดเจนและทำได้อย่างจริงไม่เวียนกลับโสดาบันก็ถือว่าไม่เวียนกลับในส่วนที่เป็นปัจจัยของโสดาไม่ได้กลับได้อย่างแท้จริงเขาเรียกว่าตัดขาดมีวิมุตโสดาก็มีวิมุตของโสดาสิ่งที่เป็นวิมุตก็คือสิ่งที่เป็นอรหันต์คำว่าอรหันต์กับคำว่าอรหันต์กับภารกิจต้องพยายามเข้าใจให้สำคัญอรหัตแต่ผลและจิตก็คือจิตที่มันบริสุทธิ์ร่วมส่วนอรหันต์หมาคำว่าถึงขั้นปลายและถ้าเรียกว่าบุคคลก็เลยว่าพระอรหันต์บุคคลนั้นบริสุทธิ์ร่วมส่วน ไปทุกๆอย่างโสดาคุณโสดาสกิทาอนาคาได้ตัดจิตตั้ง 4 ดวงถ้าตัดติดตั้ง 4 ระดับซีระดับของปัจจัยที่โลกของเขาว่ามันมีต่ำๆอะไรเหนือโลกหมดทุกโรคส่วนโซดาน้ำเหนือโลกในระดับหนึ่งเรียกว่าปัจจัยแค่โสดาแต่จิตมันต้อง 0 ต้องขาดเหมือนกันเป็นอาหารกับภารกิจเหมือนกันแต่นิพพานเหมือนกันไม่มีมดเหมือนกันทั้งโลกขนาดนี้ปัจจัยเท่านี้ส่วนขนาดนี้เป็นอบายมุขนี้ขาดสิ้นตัดขาดศูนย์จิตวิทยากับผลผลิต [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] อย่างนี้เป็นต้นหรือมีจิตที่เป็นมรณะใหญ่ถือตัวถือตนจนไม่ยอมลงรอยเลยไม่ยอมให้เขาสอนได้ก็ยอมแล้วถือเป็นอาจารย์ถือพระพุทธเจ้าเป็นอาจารย์ถือพระอาจารย์องค์ที่สถานนับถือที่เป็นพุทธะแท้ที่จะสอนพุทธะได้เป็นอาจารย์ลดตัวลดลงได้ผู้นั้นก็ถือว่าเป็นผู้ที่เป็นโสดายอมลดตัวลดลงจริงๆคิดยังไงก็ยอมรับนับถือในส่วนนี้ก็แค่นี้ก็เป็นโสดาคุณที่แท้ไม่ยอมจริงๆยอมรับนับถือจริงๆด้วยบริสุทธิ์ใจเลย ก็จะเรียนรู้ตามก็เริ่มต้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีอย่างนี้ก็เป็นโสดาคุณได้เธอด่าคนมีอีกเยอะแยะหลายอย่างมากมายเราจะต้องเข้าใจค่อยๆเข้าใจโดยเฉพาะโรงเรียนที่ตัวเราเองที่เรามีอะไรที่เรายังรู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ขวางเป็นสิ่งที่ขาดเป็นสิ่งที่บ้านอันใดที่เป็นของยาเป็นของที่สุดที่เราตามและตรวจตัวเราเรียกว่าเจอสกายยักษ์เจอสิ่งที่เป็นตัวการใหญ่ทำให้ตัวเราเองไม่เจริญได้ก็ต้องตรวจอะไรสำคัญอะไรที่มันขวางต้องอ่านในใจของแต่ละบุคคลไม่เหมือนกันเลยจึงบอกเป็นตายตัวไม่ได้บอกได้แต่ว่าต้องเป็นประการและเราก็ต้องตรวจจัดการให้เห็นจริงๆเมื่อเห็นแล้วมี หลักเกณฑ์ในการปฏิบัติในการประพฤติไม่มีสงสัยบอกว่าชัดแจ้งพ้นศีลแล้วก็ตัดปรามาสแค่รู้ชัดเจนไม่มีวิธีปิดช้าแค่รู้ตัวการใหญ่จริงๆยังมั่นใจเลยไม่สงสัยว่าอันนี้จะต้องทำให้สูญสิ้นลงมือทำเริ่มลงมือทำคนนั้นก็เริ่มเป็นโสดาขั้นต้นได้เลยใครไม่รู้ชัดแล้วก็เริ่มต้นทำเริ่มเป็นโสดาแต่ยังไม่มีผลเริ่มเป็นมรรคพอเริ่มทำทำจนหลุดออกไปจริงตามที่เรารู้ผลสกายยักษ์ผลตรวจการนั้นได้ผลวิจิตรอิจฉาเห็นมีมดชัดศิลปะสามารถศีลเพราะเป็นศีลบริ ไม่มีปรามาสไม่ใช่ลูกลูกคล้ำๆอยู่ไม่ใช่ว่าเกี่ยวๆเรื่องๆอยู่แต่สีนั้นเป็นศีลบริสุทธิ์เป็นปกติแล้วไม่ต้องปฏิบัติอีกเพราะต้องการประพฤตินั้นมีพฤติกรรมที่บริสุทธิ์ออกมาได้จริงสะอาดเป็นศีลและเป็นผู้ที่ภัทรแปลว่าประพฤติได้พระพุทธแล้วมีพฤติกรรมอันบริสุทธิ์แล้วเป็นปกติแล้วก็เป็นผู้ที่ถึงผลเพราะเริ่มรู้ก็เป็นมรรคเริ่มกระทำจริงมีศีลเข้าไปจัดการชำระจิตออกจริงๆและจิตที่ถูกชำระออกก็เลยว่าสมาธิสะอาดขึ้นมาเรื่อยๆๆมีปัญญารู้ว่าลดลงลดลงการคลายลงเบาบางลงขาดสนิทก็มีปัญญารู้เด็ดขาด รู้แล้วจะอธิษฐานอธิษฐานจิตปัญญาทั้งสิ้นไม่ใช่ปัญญาเรื่องอื่นปัญญาเรื่องมารู้อันนี้ของเรารู้ตัวเนื้อแท้แล้วก็กระทำทางจิตเราบริสุทธิ์สะอาดขึ้นมาเรื่อยแข็งแรงขึ้นมาด้วยตั้งมั่นขึ้นมาเรื่อยจนหมดเกลี้ยงก็รู้ว่าวิมุตแท้สะอาดแล้วไม่มีแม้อาสวะไม่มีแม้อนุสัยเป็นอธิปัญญาเป็นวิมุตติญาณทัสสนะเป็นความเห็นแจ้งในที่สุดของเราในส่วนที่เรารู้แล้วว่าในตัวเรื่องนี้หมดไปเป็นอันตรายอย่างนี้เป็นสัจธรรมที่รู้เองเห็นของตนและเราก็เป็นได้เพราะงั้นเอาสิ่งที่ขยายความมาบอกว่านี่แหละเป็นเหตุปัจจัยอย่างต่ำเราบริสุทธิ์ขนาดตามได้แล้วก็เป็นโสดาบันได้มีอะไรบ้างศีล 5 เป็นต้น รหัสขยายความศีล 5 กินความถึงไหนบริบูรณ์ได้ขนาดนี้เนื้อหาสาระของศีล 5 หยาบๆขนาดนี้ยังไม่ถึงละเอียดนักรบขนาดนี้ล่ะไม่ฆ่าสัตว์ธรรมดาไม่ลักทรัพย์แต่ว่าไม่ฆ่าสัตว์อาจจะมีจิตใจอะไรก็ได้แต่ว่าไอ้เรื่องค่าไม่มีแล้วเลิกทำร้ายทำลายได้กลายเป็นบัญชีไม่มีจริงๆจิตใจมันก็เกิดเมตตาเป็นส่วนใหญ่ถ้ามาทำกระทบกระเทือนให้เราเองเราเจ็บเราปวดหรือว่าเรายังรักตัวรักโจรขั้นอันตรายที่จะฆ่าเราก็อาจจะตีไปตกไปอาจจะได้เจตนาฆ่าแกงโดยทำอะไรมากแรงไม่เอาไม่มีการฆ่าลงไปไกล พฤติกรรมไม่ทำไม่ทำรุนแรงซึ่งเป็นแร่ในการฆ่าในการทำร้ายก็เป็นได้เอาของเขาไม่ลักทรัพย์ไม่อะไรต่างๆพวกนี้อย่างง่ายอย่างง่ายๆผู้หญิงผู้ชายก็ยังมีราคะอยู่บ้างแต่ก็อยู่ในขอบเขตที่อธิบายที่บอกคนเดียวและจิตใจสบายกิเลสราคะมีเราก็มีฐานมีทางบำบัดไปตามกิเลสราคาของฐานพระโสดาอย่างนี้เป็นต้นถ้าเป็นไปได้เป็นระดับระดับพระพุทธเจ้าอธิบายไปพอสมควรเท่าที่จะอธิบายได้ที่นี้สุดท้ายก็เป็นผู้ฉลาดเพียงพอที่จะเข้าใจชั้นตอนเรียนม 5 เรียนมาของคนนั้นคนนี้คนนี้เป็นสงสัยว่าของใครถูก เพราะว่าจับเขาจับความของพระพุทธเจ้ายืนยันมีหลักหลักฐานชัดเจนชี้บอกให้เข้าใจอ๋อมีสัมมาอะระหังองค์ 8 อย่างนี้บอกขนาดบอกขอบเขตบอกตัวบอกตนโอ้มันเข้าใจก็จากไปจากนี่น้อคนเจริญเป็นอย่างนี้ของคนนั้นถูกค้นของคนนี้ถูกเขาก็ว่าเขาไปพระพุทธเจ้าบอกว่าเนี่ยของเราก็ยอมเป็นสมณะของเรามีอริยมรรคองค์ 8 อย่างนี้ของคนอื่นเขาก็มีของคนอื่นของเราของคนอื่นย่อมไม่มีอย่างเราของเราย่อมเป็นอย่างคนอื่นเขาบริจาคสิ่งยืนยันของท่านไว้อย่างนี้เห็นด้วยไหมสุขภาพเห็นด้วยบอกว่าถ้าอย่างนี้เป็นความเจริญของมนุษย์อย่างที่เราได้พูดกับพวกเรามากแล้วว่าใครจะเห็นเหตุ ใจอย่างไรบอกว่าเพราะเหตุอย่างนี้จึงเรียกว่าอริยะอริยะหรืออรหันต์กับคุณเพราะเหตุอย่างนี้เรียกว่าสัมมาสัมพุทธะเพราะเหตุอย่างนี้ถือว่าเป็นของสูงของประเสริฐคุณจะเอาความสูงความประเสริฐอย่างไรล่ะเหตุอย่างไรปัจจัยอย่างไรเรื่องราวอย่างไรยกตัวอย่างกับพม่าจะบอกว่าเก่งเพราะว่าทำงานทำการสร้างกรอบเก่งหรือจะเอาว่าเหาะเหินเดินน้ำดำดินเก่งเป็นอรหันต์สรรพคุณถ้าเราจะเอาอย่างนั้นก็ไปเอาอย่างนั้นกับอาจารย์ที่เขาสอนอย่างนั้นถ้าจะเอาบอกว่าเนี่ยเป็นคนประเสริฐโดยขนาดใหญ่ก็ยังพระพุทธเจ้าสอนว่าเรามาละอยู่เหนือโลกลาภยศสรรเสริญโลกียสุขเรียนรู้ตัวหลอกโลกีสุขเป็นตัวหลอกและเราก็คนรส ที่จะต้องติดยึดอย่างนี้ได้จริงๆอยู่เหนือรสชาติของโลกโลกีย์รสที่เราเนื้อมันธาตุโดยเกียร์รถรสชาติให้มันเกิดรถโล่งๆในรถชาติเข้าไปเจอรถชาติกันส่วนมากเดี๋ยวนี้เขียนจดดเด็กมันไม่ถูกเขียนต่อติดนี่แหละชาตินี่รสชาติไปเขียนเป็นดอเด็กหมดเดี๋ยวนี้ชาติดอเด็กน่ะมันแปลว่าสีแดงรสชาติสีแดงก็หมายความว่ารถของสีแดงเท่านั้นเองถ้ารถของกลิ่นของรถของเล่นรถของเสียงล่ะแล้วเขาสัมผัสล่ะสัมผัสอื่นน่ะไม่ใช่รถเหรอชาตินี่มันเกิดรถทุกแขนงทุกประตูทุกวัน รสชาติมันเกิดมันเป็นรถรถที่ว่านี้เป็นสิ่งที่มันเกิดโลกียโลกเราจะต้องรู้เท่าทันโลกีย์รสชาติอย่างนี้แล้วก็อยู่เหนือมันจริงๆแล้วเราก็จะมาเป็นผู้ที่ประเสริฐมีชีวิตอยู่ได้บริบูรณ์สุขกายสุขใจถ้าจะเรียกสุขเอาพรรษาสุขลูกๆมาเรียกบ้างปรมังสุขังยิ่งกว่าสุขที่โลกก็เป็นสุขอย่างนี้มันเป็นงูสวัดเป็นสุขที่ระงับสงบไม่ดิ้นรนเรารู้เหมาะสมควรมีชีวิตเป็นไปเกิดสัมมากัมมันตะมีกรรมเป็นที่สุดมีการไม่นิยมรู้การกระทำของชีวิตกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมทำให้ดีวันทั้งวัน วันทั้งวันแม้แต่จะ 24 ชั่วโมงเราก็ต้องจะนอนอยู่จะตื่นอยู่เราก็รู้การจัดชีวิตให้มีประโยชน์ให้มีความผ่องใสและมันก็เป็นเองเมื่อเราเองเราเป็นจริงมันก็เป็นเองมันผ่องใสอยู่ทั้งวันนั่นแหละจะกระทบสัมผัสหนักหนายังไงก็อยู่เหนือการกระทบสัมผัสแกร่งกล้าอาจหาญสบายใจมีอะไรจอนมาร้ายแรงมาทางหูตาจมูกลิ้นกายใจยังไงก็สบายเมื่อเวลาถึงที่สุดแล้วเราก็รู้ชีวิตวันหนึ่งวันหนึ่งของเราผ่านไปออกไปทดสอบบ้างกับโลกบนโลกก็มีอะไรแรงๆอย่างนี้เนี่ยโลกียะเขาแรงๆเนี่ยเรา สู้ไหวไหมหลาบสวัสดียศก็ดีสรรเสริญก็ดีโลกียสุขต่างๆก็ดีนี่เขาว่าอย่างนี้นี่เสาะแสนมันแสนอร่อยแล้วนะเดี๋ยวนี้ลูกเขาก็ถึงขนาดนี้นี่เราก็รู้ข่าวรู้ข่าวรู้เท่าทันโลกโลกก็มีทูรู้โรคประทัดศิวะทัตเขาเป็นอย่างนี้เราสัมผัสแล้วเราเข้าใจรู้เท่าทันอย่างถึงไม่ได้เป็นภาพสิ่งอย่างนั้นเลยไม่หวั่นไหวไม่เกิดอิจฉาริษยาไม่เกิดปรารถนาอยากได้ใครเสพไม่มีมันสบายสบายจริงๆอยู่เหนือโลกแล้วเราก็มีการงานที่จะกระทำอยู่จริงๆยิ่งเห็นโลกเขาดิ้นรนเดือดร้อนและหลงโลกียสุขจัดจ้านเราก็ยิ่งเห็นว่าเรามีงานมีหน้าที่มีสิ่งที่จะต้องทำให้เขารู้เราจะมี by เราจะมีกุศโลบายอย่างไรที่จะทำช่วยเขาเรารู้ว่ามายาทั้งหลายในครอบงำคนมายาโลกสร้างขึ้นสร้างขึ้นรอคนต่างๆเนี่ยมันเป็นความรู้ก็เป็นเรื่องธรรมดาเป็นเรื่องของความซวยเป็นเรื่องของความบาปของเขาที่มันได้อย่างนั้นอยู่เราก็จะปลดบาปปล่อยบาปลดความซวยพยายามให้เขาเกิดปัญญารู้เท่าทันในมายาเหล่านั้นบ้างเราก็จะทำงานเราก็จะพยายามกอบกู้มนุษย์ชาติไม่ให้เป็นทาสโลกียมีงานอะไรมีนโยบายอะไรจะทำได้ก็พยายามแต่ก่อนวัตถุอุปกรณ์ต่างๆที่จะใช้สื่อสารมีน้อยก็มีแต่แสดงให้เห็นถึงความเป็นจริงว่าเราไม่เป็นธาตุสิ่งนี้แล้วเรา พูดได้ก็พูดบอกได้ก็บอกด้วยปากได้กิริยาคือที่จะส่งไปให้รู้ให้เห็นได้มันก็มีสื่อที่จะขยายอธิบายได้น้อยแต่ก่อนนี้เดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้มีอุปกรณ์มีวัตถุอะไรแสดงประดิษฐ์ขึ้นมาเป็นสื่อที่จะไปขยายความรู้ได้มากเสียงก็พูดแล้วก็มีทิพย์ส่งไปทางเทพส่งไปทางวิทยุขยายได้ไกลได้กว้างได้ดังเป็นมากไม่ซ้ำซากถ้าทำแล้วก็เก็บไว้ได้นานจะเอาซ้ำซากได้อีกโดยที่ผู้แสดงไม่ต้องแสดงซ้ำอีกแต่มันก็เอามาซ้ำได้อีกอย่างนี้เป็นต้นมาเกิดผลที่ทรัพย์ซ้ำยามออกขยายไปเพิ่มไฟมีเยอะแยะได้มากเราก็ใช้สิ่งที่พอสมควรเพื่อที่จะ ประโยชน์ให้คนได้รู้คนมันยิ่งมากมันไม่เท่าทันพวกพวกซาตานพุทราตาแล้วพวกมันพวกยักษ์พวกที่เป็นชาวโลกียะชาวโลกที่พยายามหาอาณานิคมเหมือนกันพยายามสร้างหมู่สร้างกลุ่มของเขาเหมือนกันหาหมู่เฮามาม่าเหมือนกันเราก็ต้องพยายามต่อสู้กับสิ่งเหล่านั้นให้เกิดประโยชน์แก่ผู้อื่นเรารู้แล้วว่าเราหลุดจากมารมารยักษ์รอหน้าเราไม่ติดสัตว์ไม่สามารถมาทำร้ายทำลายอะไรเราได้เราสบายขนาดไหนเราดีขนาดไหนเรารู้เพราะงั้นเราก็มีเจตนาอันดีที่จะให้คนอื่นเขาได้บ้างช่วยเหลือเขาเป็นงานสำคัญงานนี้ไม่มีอื่น จะมีคุณภาพทางแสดงธรรมทานช่วยรื้อขนสัตว์พยายามแผ่ขยายมรดกที่เป็นมรดกเป็นพุทธมรดกเป็นสิ่งที่ดีเกินจนสุดยอดแห่งสมบัติอริยะสมบัติเป็นพุทธมรดกพุทธธรรมนี่เป็นพุทธมรดกที่แท้เราก็จะพูดให้จริงแล้วก็พยายามขยายแผ่ไปชักจูงให้คนได้รู้ได้ปัญญาให้กระทำได้จริงไปเรื่อยๆไม่ใช่ไปทำแต่เป็นเพียงแบบอามิสเขาอยากได้อะไรก็ทำวันนี้ให้เขาตามที่เขาหลงไม่พยายามแก้ไขไม่พยายามชี้ชัดเจนก็รู้ฝ่ายนี้ถูกอันนี้ผิดอันนี้ดีอันนี้ชอบอะไรมัน ขยายเขามันก็งมงายกันเรื่อยไปแต่ถ้าเราช่วยเขาได้ขึ้นมาแม้นิดแม้น้อยแล้วก็เป็นผลไม่ดีไม่น้อยถ้ายิ่งได้มากชัดๆแล้วนั่นแหละจูงดึงขึ้นมาสู่ความเป็นมนุษย์ประเสริฐนี่ของพุทธจะต้องจับเขาจะต้องจับสภาพได้จริงอย่างนี้มีระดับมีขั้นมีตอนมีชั้นเดินมีทางเดินที่เป็นระดับเป็นขั้นเป็นอะไรก็ได้ไปมีเหตุมีผลมีอะไรวัดมีเครื่องวัดมีเครื่องบอกมีวิตกมีจริงๆทั้งหมดจากโซดาก็มีจริงสักทีช้าก็มีจริงนะนาคาก็มีจริงๆรู้ไม่หมดเท่าทันเป็นระดับได้น้อยเราก็รู้ว่าเราได้น้อยยังสบายขนาดนี้ถ้ามากยิ่งขึ้นก็สบายยิ่งขึ้นยิ่งสูงยิ่งขึ้นก็สูง เราเข้าใจเข้าใจอันไหนที่มันยังไม่ได้อันนี้ก็ต้องอธิบายอยู่บอกอยู่ว่านี้ยังไม่ได้ไปตรวจตัวเองนะอย่างนี้มันเข้าใจดีจริงๆแล้วเป็นไปอย่างชัดแจ้งทำได้สำเร็จแล้วเราเองรู้ผลเองมันจึงจริงใจแล้วมันมีใครมาหลอกอีกไม่ได้มีใครมานมน้องเอาไม่ได้เมื่อเราได้แล้วมันไม่เรียนมันไม่วนมันเห็นอยู่เป็นปัจจัยต่างๆมันมีชัดมันจึงยืนหยัดยืนยันแข็งแรงมั่นคงเพราะมันเป็นของจริงมันเป็นนามธรรมมันเป็นสิ่งละเอียดมันไม่มีตัวตนจริงๆมันมีตัวตนสิ่งที่รู้เป็นธรรมะด้านจิตไปยึดไปปิดมันไม่มีตัวตนแต่ไม่มี มันมีความเป็นมันเป็นอัตตาจะเป็นความเป็นจริงๆแต่ความเป็นนี้มันไม่มีตัวตนหรอกแต่มันก็เป็นอาการที่ดูดที่ดีที่ติดที่ถูกครอบงำที่หลงไหลเป็นจริงๆเป็นกิเลสจริงๆพอทำลายกิเลสได้จับตัวอัตราได้รู้เท่าทันจนกระทั่งสลายได้มันก็รู้ของเราอนัตตาอนัตตาคือสุญญตาสุญญตาคืออนัตตาดังนั้นตาอันนั้นโตปริญญาโทเป็นที่สุดทำลายแก่นสารที่มันไปหลงว่าเป็นแก่นสารที่จริงมันไม่ใช่แก่นสารมันจะต้องไปเรื่อยคนจนมันไม่ไปมันไม่มันไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไปอีกแล้ว สุจิตโตวิทยาเป็นหลงว่าเป็นแก่นสารไม่มีแก่นไม่มีศาลจริงๆมันไม่หลงกรุงไปอยู่เป็นจุด Store มันไม่มีมันไม่ฟุ้งไปอีกแล้วมันไปเอื้อไปถึงอีกปริญญาโทมันไม่มีอื่นอีกเลยมันไม่มีตัวอะไรเป็นอีกจะเป็นมันถึงพึ่งไม่เหลืออันนั้นโตอนัตตาไม่เหลือตัวเหลือตนอันนั้นมันเอาภาษามาบอกอีกว่ามัน 0 อัตราตัวนั้น 0 อัตราส่วนนั้นไม่เหลือตัวตนภาษาอธิบาย เสียตัวมันไม่มีอื่นไปเป็นอีกมันตายสนิทประตูมันไม่มีมันเป็นตัวอื่นอีกมันไม่มีแม้แต่จิตที่จะฟุ้งลอยออกไปสร้างออกไปไปในเป็นเชิงนั่นน่ะนะเป็นอย่างนั้นมันไม่มันสนิทดีมันไม่อยากไม่มีใครไม่มียาไม่มีตัวที่จะเป็นหลงอะไรอีกรู้ก็รู้ถ้าจะเอาลดลงให้เป็นไปด้วยแล้วก็อนุโลมกับเขาอย่างอย่างสมมุติอย่างนอกใจจริงไม่มีแต่กินไปหลงดีหลงชอบหลงติดหลงยึดไปด้วยไม่มีใครตัวหมดหลงไม่ฟุ้งซ่านออกไปเลยแต่ทำให้เกิดเราจะทำให้เกิด ทำได้เหมือนกันคำกริยาสักแต่ว่าเกิดถึงเรียกว่าสมมติสัจจะปรมัตถ์นั้นสูญจริงๆปริมาณโตไม่ใช่แก่นไม่ใช่ศาลเขียนเป็นสภาพที่ถืออนัตตาทำเป็นอย่างนี้อนัตตาทำเป็นมีถึง 5 ประการสอนลงไปอันนึงก็อธิบายความเองว่ารัฐประหารก็เหมือนกันมีแต่คุณลักษณะแท้ที่พวกเราจะต้องได้ต้องมีต้องเป็นพิสูจน์แต่ที่นี่เพราะยิ่งเวลาปัจจุบันอธิบาย บรรยายธรรมะท่านเช้ากันเนี่ยเป็นธรรมะขั้นลึกเป็นธรรมะท่านจะเอาเนื้อออกแก่นและสาระมันยิ่งยากวันที่ต้องตั้งใจฟังใช้สติสัมปชัญญะให้เต็มตามวิธีไม้อะไรเล่นน้อยจริงมากลุงน้อยรสชาติแบบโลโก้น้อยไม่เหมือนธรรมะอย่างอธิบายต่อฆราวาสต่อใครคนเยอะๆปรุงเยอะมีลีลามีการใช้ภาษาลีลาใช้ไอ้นั่นปรุงเยอะแยะทรงเครื่องแบบลูกๆแบบเด็กๆใช้อะไรแสดงให้มากหน่อยเพื่อองค์นึงเขาเพราะเขาขนาดนั้นต้องยังใช้อย่างนั้นจะพูดเนื้อหา สูงเนื้อหาสาระละเอียดทุกอย่างก็พูดไปตามลำดับตามคันรถคันนี้เราใครที่ยังไม่ถึงก็อาจจะฟังยากหน่อยอาจจะรู้สึกหนักจับไม่ติดแม้มันบางเบาลอยพริ้วมันอะไรมันไม่มีรถไม่มีชาติไม่มีตัวมีตนให้จับได้ตัวจริงต้องพยายามวันนั้นถึงคราวที่อธิบายสูงก็ต้องอธิบายบ้างถึงคราวอธิบายปรุงลงมาให้มากๆมากๆมีเนื้อหยาบลงมาอีกก็เอาบ้างสลายชั้นเกินไปนักมันวนคนจับไม่ติดถ้ามันยากแก่การรู้จึงจำเป็นที่จะต้องตัดรอบบางทีก็อธิบายแต่ส่วนเนื้อสาระของความละเอียดของความสูงของความสุขุมเป็นหนี้ก็ต้องเอาแต่แค่นั้น อาจจะนึกว่าผ่านนายสุทัศน์จุดที่อธิบายวันนี้ก่อนพระพุทธเจ้าคนลาวอะไรต่ออะไรประกอบบ้างดูแลสุขภาพก็บอกสุภัททะเมื่อเรามีเมื่อมีวัย 29 ปีบวชแล้วแสวงหาอยู่ว่าอะไรเป็นกุศลอะไรเป็นกุศลนับแต่บวชแล้วได้ 51 ปีความเป็นไปแห่งธรรมประเทศเครื่องตรัสรู้มิได้มีภายนอกจากธรรมวินัยนี้รับรับแต่บวชแล้วได้ 51 ปี 51 ปีก็คงจะเป็น 29 + + + 45 [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ก็มิได้มีภายนอกจากธรรมวินัยนี้และสมณะนี่ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นที่หนึ่งแต่ท่านพระพุทธทาสสายรุ้งเรียกว่าสมณะที่ 1 คือโสดาบันแล้วตอนนี้ต่อไปท่านก็บอกว่าแม้สมณะที่ 2 ก็ไม่ได้มีภายนอกจากธรรมวินัยนี้แม้แต่สมณะที่ 3 ก็ไม่ได้มีเหมือนกันไม่มีภายนอกจะทำยังไงแม้สัมมนาที่ 4 ก็มีแต่มีภายนอกจากทำมาอยู่ในนี้ว่าพระเครื่องสอนของผู้อื่นว่างจากสมรรถนะของผู้อื่นสุภัททะกับภิกษุทั้งหลายเหล่านี้พึงอยู่โดยชอบเถิดโลกก็จะไม่ว่างเปล่าจากพระอรหันต์ทั้งหลายวงเล็บเปิดตอนนี้สุขภาพทูลสรรเสริญเทศนา ขอบรรพชาอุปสมบทได้รับยกเว้นไม่ต้องอยู่ปฏิบัติก่อนอุปสมบทต่อมาไม่นานได้บรรลุอรหัตผลสืบเธอเป็นสาวกองค์สุดท้ายในบรรดาสาวกที่ทันเห็นพระพุทธองค์ต่อจากนี้ก็ได้จากพระโอวาทที่สำคัญสำคัญต่างๆอีก 4-5 เรื่องที่ 5 เรื่องแล้วก็มีต่อไปเอาเรื่องนี้ก่อนเรื่องสุภัททะได้ฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าท่านยืนยันภาษาพูดสั้นๆภาษาพูดของสำนวนที่สรุปสรุปไว้ยากอยู่แต่เมื่อพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าความเป็นไปแห่งธรรมะประเทศเครื่องตรัสรู้มิได้มีภายนอกจากธรรมวินัยนี้พระเจ้ายืนยันว่าใช้คำภาษาว่าอย่าง หมายความว่าธรรมะต่างๆในธรรมวินัยนี้ประเทศคือขอบเขตเครื่องตรัสรู้ต่างๆมีอยู่ในที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสเอาไว้ภายในที่รู้ชื่ออะไรต่างๆตั้งแต่ศึกษามาจนกระทั่งออกเผยแพร่ประกาศพระโพธิญาณอีก 45 พรรษาอยู่ในรวม 51 ปีนี้แหละในหลวง 51 ปี 51 ปีนั่นแหละท่านยังไม่ได้เผยแพร่ยังไม่ได้ยืนยันก็เป็นเรื่องอะไรพูดถูกบ้างก็เป็นส่วนถูกอยู่แต่เมื่อตรัสรู้แล้วตั้งแต่บวชมาได้ถึง 35 อายุ 35 ออกประกาศยืนยันในพระโพธิญาณแล้วตั้งแต่บัดนั้นมาก็ มีเครื่องตรัสรู้ต่างๆอยู่ในธรรมวินัยนี้ไม่ได้ออกนอกนอกเหนือนี้ไม่มีแม้สมรรถนะที่ 1 ก็มิได้มีภายนอกจาก
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive